In Zacharia 5 geeft God zijn profeet twee visioenen die elkaar aanvullen. Het ene visioen toont een reusachtige vliegende boekrol en het andere een vrouw in een mand. Deze vreemde visioenen onthullen Gods plan om het land te zuiveren, zodat Zijn tempel weer opgebouwd kan worden. Ook helpen deze twee visioenen ons om te navigeren in de spanning tussen het denken dat onze zonde te klein is voor God om het op te merken of dat het te groot is om door Hem gereinigd te worden.

Onze zonden; het zijn er veel

In het eerste visioen stuurt de HEERE God een reusachtige vliegende boekrol in de huizen van de boosdoeners. De rol vernietigt het hele huis, ‘met zijn hout en zijn stenen’ (Zacharia 5:4). Dit lijkt extreem, vooral wanneer de overtredingen niet bijzonder schandalig lijken, zoals stelen en valselijk zweren. Echter, deze overtredingen creëren obstakels voor het project van de tempelreconstructie, doordat ze het land vervuilen waarin God wilde gaan wonen.

Onze zonde is geen obstakel voor de ongerechtigheden-verwijderende kracht van het Lam van God.

Als God de mensen die Zijn tempel bouwen niet reinigt, zal alles wat ze aanraken net zo verontreinigd zijn als zijzelf (Haggai 2:13-14). Gods boekrol van het oordeel was ruim vier meter breed en negen meter lang. Als iemand die Zacharia’s visioen hoort en denkt dat zijn zonden klein zijn, dan zou dit grote oordeel van de HEERE hem wel wat anders vertellen.

Elke week komen we als Gods volk samen, en krijgen we het voorrecht om Gods grote boekrol van de vloek voor ons uit te zien rollen. Dat kan gebeuren tijdens een gezamenlijke lezing van de Schrift, door de tekst van een lied over Gods heiligheid, of doordat we een nieuwe glimp van onze zondigheid zien terwijl de voorganger preekt. Dit is een van de grootste gaven die we elk weekend ontvangen: de herinnering dat onze zonden groot zijn, en dat ze erger zijn dan we willen geloven. De reusachtige vliegende boekrol herinnert ons eraan dat de HEERE God van plan is om onze zonde in zijn geheel te vernietigen.

Zijn genade is meer

In het tweede visioen zien we hoe God de plaats waar zijn huis wordt gebouwd gaat reinigen. Als het vorige visioen de grootheid van Gods oordeel onthult, dan onthult dit visioen de kleinheid van de goddeloosheid in vergelijking met Gods kracht. De engel toont Zacharias een efa (een korenmaat), met binnenin een miniatuurvrouw die Goddeloosheid genoemd wordt (Zacharias 5:6-8). Na het openen van het loden deksel van de mand, werpt de engel Goddeloosheid weer terug in de mand en sluit deze met het loden gewicht. Dan wordt de mand door twee vrouwen met vleugels weggevlogen vanaf Gods tempelbouwplaats. Vervolgens wordt hij in een huis ver weg in Babel geplaatst.

God reinigt onze zonde door haar van ons te verwijderen: ‘zover het oosten is van het westen’ (Psalm 103:12). Zacharia herinnert ons eraan dat dit reinigen voor God geen groot gevecht is, maar iets wat Hij in één dag kan doen (Zacharia 3:9). De zonde mag ons dan overweldigen, maar het is als een frisbee in de hand van de Heere – in één enkele beweging gooit Hij het naar de andere kant van de zee.

Elke week komt Gods volk bijeen om het goede nieuws te horen. Namelijk, dat God al onze zonden van ons heeft weggenomen en in de bodem van de zee heeft geworpen (Micha 7:9). We lezen belijdenissen, zingen liederen en horen evangeliewaarheden over onze volledige vergeving. De mand met mevrouw Goddeloosheid is geen partij voor de dood en opstanding van Koning Jezus. En zelfs Babel de Grote, het scharlakenrode beest, noch al hun legers vormen een bedreiging voor het Lam (2 Thessalonicenzen 2:8; Openbaring 17:14).

Het bouwen van de Heilige Tempel van God

De zonde mag ons dan overweldigen, maar het is als een frisbee in de hand van de Heere – in één enkele beweging gooit Hij het naar de andere kant van de zee.

God gaf deze visioenen aan Zacharia om Israël en hun hogepriester, Jozua, aan te moedigen Zijn tempel weer op te bouwen. Maar, omdat ze niet volledig gereinigd waren, zou het werk van hun handen onvermijdelijk onrein worden (Haggai 2:14). Tragisch genoeg was Jozua’s onreinheid – en die van alle mensen – besmettelijker dan heiligheid. Maar honderden jaren later zou Iemand die meer is dan Jozua, een nieuw soort tempelbouwproject beginnen. Alleen deze keer was Zijn reinheid nog aanstekelijker:

‘En er kwam een melaatse naar Hem toe, die Hem smeekte en voor Hem op de knieën viel en tegen Hem zei: Als U wilt, kunt U mij reinigen. En Jezus, innerlijk met ontferming bewogen, stak Zijn hand uit, raakte hem aan en zei tegen hem: Ik wil het, word gereinigd! En toen Hij dit gezegd had, week de melaatsheid meteen van hem, en hij werd gereinigd’ (Markus 1:40-42).

Deze meerdere Jozua, Jezus Christus, heeft onze zonde volledig op Zich genomen en van ons verwijderd, Hij heeft ons rein en aanvaardbaar gemaakt in Zijn ogen. Elke keer als we samenkomen als Gods tempel (1 Petrus 2:5), mogen we deelnemen aan een nog groter wederopbouwproject dan de ballingen uit Babel.

Elke week komen we bij elkaar om Gods grote verkondiging van het oordeel over onze zonden te horen en om te horen hoe het kruis van Christus dat oordeel heeft weggenomen. Onze zonde is geen obstakel voor de ongerechtigheden-verwijderende kracht van het Lam van God. We kunnen rein in Hem zijn. Zoals een geweldig nieuw lied zegt:

O liefde die niet denkt aan wat ‘k heb misdaan.
Alwetend, toch rekent U zonden niet aan.
U werpt ze vol liefd’ in de diepte, o Heer.
Mijn zonden zijn veel, Uw genade is meer.

Het bericht Onze zonden zijn veel, ** Zijn genade is meer verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Voor ik hierop inga, wil ik beginnen met te zeggen hoe moeilijk ik deze vraag vind. Straks noem ik hier wat redenen voor. We hebben het over zaken als Maarten Luther en zijn giftige antisemitisme. John Wesley, die niet echt de meest dienstbare echtgenoot was, net als George Whitefield. Zowel Whitefield als Edwards hadden slaven. Edwards waarschijnlijk zelfs één of twee gedurende zijn hele leven. Martin Luther King Jr., meer dan eens ontrouw aan zijn vrouw door zijn seksuele wangedrag. En natuurlijk, deze lijst valt uit te breiden.

Waarom deze vraag moeilijk te beantwoorden is

Een van de redenen waarom dit zo moeilijk voor mij is, is omdat – als je alleen al naar de genoemde personen kijkt – de zonden per persoon zo verschillend zijn. De tijden, moralen, gewoontes en verwachtingen waarin ze leefden, waren zo anders. De mate waarin ze zich bewust waren dat ze zondigden – sommigen niet, anderen wel – zijn ook in elk van deze voorbeelden weer anders. En ook de mate van verdriet hierover, soms aan het einde van hun leven. Hierbij denk ik vooral aan Luther.

Met andere woorden, al deze factoren kunnen relevant zijn als je iemand in de categorie van Galaten 5:21 plaatst, waar Paulus zegt: ‘zij die zulke dingen doen, zullen het Koninkrijk van God niet beërven’. Je zou dus kunnen zeggen dat een Maarten Luther of een Whitefield of een Edwards of een Martin Luther King niet gered was, dat ze niet wedergeboren waren. Dat is nogal een krasse uitspraak en ook een die erg moeilijk is om te doen, na meer dan honderd(en) jaren.

Zonden binnen jouw invloedssfeer

Dit is dus waar het mij om gaat. Als het nog levende mensen waren, iemand lid van de lokale kerk, dan was dit mijn aanpak: Als je weet dat iemand in je lokale kerk, dus binnen jouw invloedssfeer, wandelt in goddeloos racisme, antisemitisme of seksuele immoraliteit, dan ga je naar die persoon toe, je vermaant hem en je vraagt hem zich te bekeren. Dan volg je de stappen van Mattheüs 18, en indien nodig, breng je hem voor de gemeente kerkelijke tucht. (En als er dan echte noodzaak is, zullen ze hem ‘in de ban’ doen). Dat is de manier waarop we omgaan met zonden die we zien in de levens van mensen in onze omgeving. (En overigens ook in ons eigen leven).

Hoe moeten we er nu mee omgaan?

Oké, maar wat nu als ze al gestorven zijn en ze boeken hebben geschreven die we toch nuttig vinden? Ik denk dat een paar dingen ons kunnen helpen. We moeten erkennen en bereid zijn het ergste toe te geven. Het is mogelijk dat een persoon die we altijd bewonderd hebben, niet wedergeboren was. Ik denk dat we maar het beste moeten hopen, en we voorzichtig moeten zijn om een definitief oordeel uit te spreken over een Luther of een Edwards of een King.

In plaats daarvan zouden we ons bewust moeten zijn van hun zonden en ze benoemen. Noem ze bij naam, praat het niet goed. Benoem de zonde. Daarnaast moeten we nagaan of díe specifieke zonde hun boeken beïnvloed heeft. Dat is heel belangrijk. In andere woorden, als we zeggen: ‘deze man was een racist’, moeten we de vraag stellen welke zaken in zijn preken en theologie daardoor beïnvloed zijn, zodat wij niet ermee besmet worden. Als we deze lijn willen volgen, denk ik dat we uiteindelijk dankbaar kunnen zijn dat we het nut van hun geschriften mogen toetsen aan de Schriften, en niet aan hun leven.

Stel je leest een preek en je weet niet wie de preek geschreven heeft en je hebt er veel aan. Nu kom je er vervolgens achter dat die persoon ernstige zonden beging in zijn leven. Doet dat de geestelijk impact van de waarheid helemaal teniet? Nee, niet zolang er een Bijbelse onderbouwing  is voor die waarheid.

Wat we nog kunnen leren van de Bijbel

Wat wellicht nog goed is om te noemen in dit ontoereikende antwoord is dat de Bijbel zélf ons bemoedigt: God gebruikte gebrekkige, onvolmaakte mensen om de Bijbel te schrijven. Pas was ik weer helemaal ondersteboven van het opnieuw overdenken van het leven van Mozes. Het laatste wat we van Mozes vernemen is dat God hem streng toespreekt: ‘U hebt Mij niet geloofd bij het water. U sloeg op de rots, u gehoorzaamde Mij niet, u geloofde Mij niet. U zult het beloofde land niet in gaan.’ Hier zie je dat de man die de eerste vijf boeken van de Bijbel schreef, verboden wordt het beloofde land in te gaan. Zijn ongehoorzaamheid was zo ernstig  dat God hem niet eens toestond één voet in het beloofde land te zetten.

En dan Petrus, die ergens in Galaten 2, de heidense volgelingen in de steek laat. Deze actie van Petrus is totaal niet in overeenstemming met zijn eigen leerstuk va rechtvaardiging door geloof alleen. Paulus moest Petrus in dit geval vermanende woorden toespreken. Ondanks de fouten van Petrus, houd ik van van het boek 1 Petrus. Ik houd er echt van, want het is de waarheid.

Ik denk dus dat we wellicht voorzichtig moeten zijn om te oordelen over de zonden van welke dominee of schrijver dan ook. Tegelijkertijd moeten we ze ook niet goedpraten. Benoem ze nadrukkelijk. Wees alert op hoe deze zonden hun geschriften hebben beïnvloed. Tot slot: profiteer van hun geschriften, in zoverre ze overeenkomen met de waarheid van de Bijbel.

Het bericht Hoe ga ik om met de missers van onze historische ‘helden’? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Waarom stierf Jezus voor onze zonden? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Wat is zonde? verscheen eerst op Geloofstoerusting.