Dat het in de wereld donker is, is niet zo vreemd. Daar is de hele Bijbel heel duidelijk over. Maar hoe is het in de kerk? De eerste indruk is best wel positief. In sommige plaatsen is de betrokkenheid op de kerk nog groot, het kerkelijke bedrijf draait en de collectes komen binnen. Dat is echter niet het hele verhaal. Vele kerken sluiten en worden omgebouwd tot woning, restaurant of makelaarskantoor. En zelfs al zit de kerk vol, … is er ook echt leven in de kerk? Is het de kracht van de Heilige Geest die tegenwoordig is in ons midden?

Dr. Wim van Vlastuin spreekt in deze eerste aflevering van een zesdelige videoserie over het verlangen naar opwekking in kerk en vaderland. Wil je meer ontdekken? Lees dan parallel aan deze videoserie het boek ‘Opwekking’.

Het bericht Is Gods Geest nog in ons midden? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Als je een goed beeld wilt hebben van hoe de kerk er in de ogen van de wereld uitziet, denk dan aan Jezus voor Pontius Pilatus. Probeer jezelf eens voor te stellen dat je die ochtend toeschouwer was bij het rechtshuis van Pilatus. Je bent getuige van de interactie tussen Jezus en Pontius Pilatus. Wie leek er zwak en wie leek er sterk? Wie klonk er dwaas en wie klonk er verstandig? Wie van de twee leek het beste resultaat voor alle betrokkenen na te streven?

De stadhouder en de Heer

‘Bent u de koning van de joden?’ (Johannes 18:33).
‘Mijn koninkrijk is niet van deze wereld’ (Johannes 18:36).

Laat me niet lachen! Geërgerd wrijft Pilatus in zijn ogen.

Voor Pontius Pilatus was de man die voor hem stond een groot ongemak. In de agenda van de Romeinse stadhouder was niet opgenomen dat hij een of andere afvallige rabbijn moest verhoren die in problemen met het Sanhedrin was. En nog wel vroeg in de morgen! De raad wilde dat hij deze man schuldig zou verklaren aan verraad. Vandaag. Vóór het Pascha. Pilatus had een hekel aan deze druk. Zijn geduld barstte uit zijn voegen.

Hij had al eerder gehoord van deze controversiële Jezus, maar had er geen behoefte aan om zich met Hem bezig te houden. Jezus was gewoon weer een nieuwe Joodse mystieke rabbi. Sommigen beweerden dat Hij wonderbaarlijke krachten had. Maar er waren geen berichten dat Jezus de keizer afkeurde of opriep tot opstand tegen Rome. Hij bleek zelfs enkele Romeinse soldaten geïnspireerd te hebben, maar daaruit volgde geen bewijs van ontrouw.

Gemakkelijke uitweg

Het was niet zo dat Pilatus er moeite mee had om een Joodse onruststoker uit de weg te ruimen als dat nodig was. Maar deze situatie gaf hem een slecht gevoel. Jeruzalem stroomde vol met Paschafeestvierders – geen goed moment voor een politieke ‘wegruiming’. Waar Jezus Zelf niet had opgeroepen tot opstand, zou het executeren van Hem dat misschien wel doen. Hij was populair bij de landarbeiders, en de Joodse fanatiekelingen zouden ieder geschikt moment met beide handen aangrijpen.

Toch deed Jezus Zijn eigen zaak geen goed. Had hij helemaal geen politiek verstand? Door te vragen: ‘Bent u de koning van de joden?’ bood Pilatus Hem in wezen een snelle uitweg van de executie aan. Het enige wat Jezus hoefde te geven was een paar snelle, duidelijke ontkenningen en Hij zou Zich van de klauwen van Rome verlost hebben. Het Sanhedrin zou hun eigen probleem moeten oplossen en de stadhouder zou het belangrijke werk van zijn dag kunnen voortzetten.

Maar het antwoord van Jezus – ‘Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld’ – maakte de onnodige situatie alleen maar erger. ‘Kom op, man. Als U niet wilt sterven, heb het dan niet over een Koninkrijk – denkbeeldig of niet – tegenover de Romeinse stadhouder!’ Nu werd Pilatus gedwongen om verder te onderzoeken.

Wie was er nu waanzinnig?

‘Pilatus dan zei tegen Hem: ‘U bent dus toch een koning? Jezus antwoordde [terecht]: U zegt dat Ik een Koning ben. Hiervoor ben Ik geboren en hiervoor ben Ik in de wereld gekomen: om voor de waarheid te getuigen. Iedereen die uit de waarheid is, geeft aan Mijn stem gehoor’’ (Johannes 18:37).

Pilatus schampert cynisch. Precies wat hij dacht: een Joodse geheimzinnige met Zijn hoofd in de wolken. Waanideeën? Absoluut. Maar een echte politieke bedreiging voor Rome of iemand anders? Absoluut niet. Jezus was een Koning van de Waarheid Wiens Koninkrijk bestond uit onderdanen die bereid waren naar Zijn stem te luisteren. Pilatus dacht dat zij nooit genoeg zouden zijn voor een opstand. Plus, Jezus’ dienaren wilden niet vechten tegen wereldse machten (Johannes 18:36). Dit was religieuze waanzin, geen verraad. Jezus hoefde niet gedood te worden.

Toen had Pilatus een idee. Er was een manier om uit deze puinhoop te komen, een manier om Jezus vrij te laten, zodat Rome er welwillend uitzag, het Sanhedrin geen gezichtsverlies leed, en de Joodse massa’s zouden worden gesust: de vrijlating van de Pascha-gevangene! Toen hij opstond om het idee aan de Joden voor te leggen, zei hij sarcastisch tegen de Koning der Waarheid: ‘Wat is de waarheid?’ (Johannes 18:38).

De wereld en de kerk

Die morgen, zittend in zijn rechthuis, had Pilatus het volledige gezag van het Romeinse Rijk achter zich. Jezus leek niemand te hebben; Hij stond daar ‘veracht en de onwaardigste onder de mensen’ (Jesaja 53:3).

De woorden van Pilatus moeten redelijk geklonken hebben, gezien de context. Jezus’ woorden moeten waanzinnig en vreemd geklonken hebben. Pilatus leek een politiek pragmatische koers te volgen die een onrechtvaardige executie zou afwenden, die de Joodse raad wel zou frustreren maar niet vervreemden, en de burgerlijke vrede in Jeruzalem zou bewaren. Jezus leek op onverklaarbare wijze niets te doen om de kruisiging te vermijden.

Maar met het voordeel dat wij hebben om terug te blikken, zien we dat Jezus sterk was en Pilatus zwak: Pilatus oefende alleen gezag uit dat hij van God had ontvangen (Johannes 19:11). We zien dat Jezus wijs was en Pilatus dwaas: de stadhouder vond de woorden van Jezus alleen onbegrijpelijk omdat hij ze hoorde als een ‘natuurlijk mens’ (1 Korinthe 2:14). En we zien dat Jezus, niet Pilatus, wist wat het beste resultaat zou opleveren voor alle betrokkenen: Pilatus had geen idee van de vrede die Jezus nastreefde voor miljarden, omdat hij alleen maar de vrede van de stad wilde bewaren.

Dit is de positie van de kerk in de wereld. Hoewel God Zijn volk als een ‘Jozef’, een ‘Daniël’ en als degenen ‘die van het huis van de keizer’ zijn (Filippenzen 4:22) zal plaatsen zodat ze invloed op de regering hebben. Toch zal de kerk niet de macht van de wereld hanteren. Ze zal op de zwakke plaatsen staan, waarheden zeggen die voor de wereldse autoriteiten waanzinnig klinken, en doelen nastreven die verkeerd begrepen en geïnterpreteerd zullen worden. Maar haar positie zal in werkelijkheid sterk zijn, omdat ‘het dwaze van God wijzer is dan de mensen en het zwakke van God sterker is dan de mensen’ (1 Korinthe 1:25).

Jullie zullen Mijn getuigen zijn

Zoals Jezus getuigde tegenover het gezag in Zijn tijd op aarde, en zoals Paulus getuigde tegenover het gezag in zijn tijd (en er gezegd werd: ‘U bent buiten zinnen, Paulus!’ (Handelingen 26:24), zo vertelt Jezus ons: ‘u zult Mijn getuigen zijn’ (Handelingen 1:8). Voor sommigen van ons zal dat letterlijk betekenen ‘voor stadhouders en koningen geplaatst worden omwille van Mij’ (Markus 13:9).

Maar of we nu geroepen zijn om voor regeringsfunctionarissen, collega’s, buren of familieleden te staan, wat we te zeggen hebben zal in de directe context vaak vreemd klinken. We zullen voelen hoe dwaas het voor hen klinkt, en we zullen voelen hoe ogenschijnlijk zwak onze positie is.

Dan moeten we ons Jezus voor Pilatus herinneren. Het gaat er niet om hoe de dingen eruitzien en klinken in het ongemakkelijke of zelfs doodserieuze moment. Waar het om gaat is dat we trouw zijn aan de waarheid – zelfs als die stoutmoedig klinkende bewering alleen maar een cynisch en schampere taal uitlokt. Wat uiteindelijk van belang is, is wat God in en door dat moment doet. En dat wordt vaak pas achteraf gezien.

Het bericht Gelovigen lijken dom – nóg wel! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

De hele geschiedenis zal anders zijn omdat jij geleefd hebt

Alleen al het feit dat jij bestaat heeft de loop van de wereldgeschiedenis onuitwisbaar veranderd. Wij allemaal, van het kind dat de baarmoeder niet overleeft tot een honderdjarige aan toe, laten onuitwisbare sporen na in de levens van mensen om ons heen en van degenen die na ons komen. Onze bewuste of onbewuste interacties en ontmoetingen met andere mensen beïnvloeden de timing van gebeurtenissen, ideeën en beslissingen die de toekomstige richting van hun leven sturen, en zo uiteindelijk van invloed zijn op miljoenen.

Niet alleen dat, maar als schepselen geschapen naar Gods beeld heeft God ons de ongelooflijke waardigheid verleend van onder-scheppers die werkelijke macht hebben gekregen om de loop van de geschiedenis te veranderen door wat wij scheppen. Wat wij maken met woorden, hout, draad, waterputten, operatiemessen, glas, krijtborden, steen, oogstmachines, papier, lijm, muzieknoten, speelfilms, dieren, maaltijden, foto’s, spreadsheets, stoffen, computercode, tijd met onze peuter of tiener, infuusnaalden, olieverfschilderijen, spijkers, stofzuigers, PVC-buizen, kiezels, preken, kunstbenen, financiële investeringen, lasbranders, de vriendelijke zorg voor verwonde zielen is van onschatbaar belang en waarde.

Levens worden veranderd, ten goede of ten kwade, door hoe wij het ons gegeven leven leven en door wat we doen met de talenten die ons gegeven zijn. Als je echt zou weten hoezeer jouw leven anderen beïnvloedt, hoe ver die invloed reikt, en enkele van de onvoorziene gigantisch belangrijke zaken die eruit voortvloeien, dan zou je je misschien nog amper durven bewegen uit angst dat je een ramp zou veroorzaken.

Onbelangrijke levens bestaan niet

Er bestaat niet zoiets als een onbelangrijk, betekenisloos leven. Het leven zou alleen betekenisloos zijn als het atheïsme waar was. Dan zou de hele werkelijkheid betekenisloos zijn.

Ieder leven dat God schept is goed en heeft een bedoeling, en bezit daarom een zekere heiligheid (Genesis 1:31). Als rentmeesters van de aarde moeten wij mensen elk leven benaderen met passende eerbied (Genesis 1:26), in het bijzonder menselijk leven (Exodus 20:13, Mattheüs 19:19, Mattheüs 5:44).

Dit is één van de redenen waarom abortus en euthanasie zo’n groot kwaad zijn. Elk leven dat wordt afgebroken aan haar begin, middenin of aan haar einde, verandert ook de loop van de geschiedenis. Als we een leven wegnemen, van iemand anders of van onszelf, treffen we daarmee veel meer mensen dan we door hebben.

Heb jij genoeg wijsheid om te weten of de nakomelingen van een ongeboren kind niet zouden moeten leven en de geschiedenis veranderen? Ben jij wijs genoeg om te weten of het leven van een gehandicapte of zieke de loop van andere levens niet langer verandert, verrijkt of richting geeft? “Kun jij vinden wat God onderzoekt?” (Job 11:7)

Er is er maar Eén gekwalificeerd om voor God te spelen, en het is aan Hem om menselijk leven te geven en weg te nemen (Job 1:21).

Veel eersten zullen de laatsten zijn, en veel laatsten de eersten

Wij mensen zijn erg slecht in het beoordelen van het belang van een leven. Maar al te vaak geven we ons uit voor wijzen, maar zijn we dwaas geworden (Romeinen 1:22). Maar al te vaak wedijveren we met anderen om “de grootste” te heten, niet begrijpend wat grootheid werkelijk is (Lukas 9:46-48).

De waarheid is dat we zelden weten wie de echte “groten” zijn. Wiens leven echt groots blijkt te zijn in Gods ogen en ook generaties later de langstdurende vrucht draagt. Maar we weten wel wat Jezus zei: ‘Veel eersten zullen de laatsten zijn, en veel laatsten de eersten’ (Mattheüs 19:30).

Daarom moeten we ervoor oppassen om niet te oordelen naar wat voor ogen is, maar een rechtvaardig oordeel te vellen (Johannes 7:24). En dat betekent: ‘Oordeel daarom niets vóór de tijd, totdat de Heere komt. Hij zal ook wat in de duisternis verborgen is aan het licht brengen, en de voornemens van het hart openbaar maken. En dan zal ieder van God lof ontvangen’ (1 Korinthe 4:5).

Leef biddend en nauwgezet met het oog gericht op het Koninkrijk

Het leven dat je toebedeeld is, is een roeping van de Heere (1 Korinthe 7:17). Je hoeft niemand anders te zijn en je hoeft nergens anders te zijn. Je moet zijn wie en waar God je wil hebben. Omdat het jou toebedeelde leven niet alleen maar over jou gaat. Het gaat ook over honderden anderen om je heen en honderdduizenden anderen die na jou zullen komen.

En omdat je niet wijs of vooruitziend genoeg bent om je eigen weg uit te stippelen ter wille van je huidige en toekomstige vruchtbaarheid, moet je Jezus door geloof volgen. Hij is jouw Herder en zal je helpen om Zijn stem te horen zodat je Hem kunt volgen in het spoor van de gerechtigheid, omwille van Zijn Naam (Johannes 10:27, Psalm 23:3).

Je zult de wereld veranderen, méér dan je beseft. En daarom, omdat jouw leven zoveel anderen zal beïnvloeden, wil Jezus dat je biddend leeft (Efeze 6:18), nauwgezet wandelt (Efeze 5:15) en Zijn Koninkrijk eerst zoekt (Mattheüs 6:33). Als je dat doet, als je het “weinige” dat Hij je heeft toevertrouwd gelovig investeert, zal je arbeid in dit leven niet tevergeefs zijn (1 Korinthe 15:58) en zal Hij je in het toekomende leven nog meer toevertrouwen (Mattheüs 25:21).

Het bericht Je zult de wereld veranderen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Trouwens, over dat voorlicht: misschien ben ik een beetje negatief. Het is namelijk zo dat de lamp nog wel licht geeft, maar dat het hele geval afgebroken is. Ik kan er voor kiezen om de lamp aan een lang stroomdraad naast mijn voorwiel te hangen of ik kan ‘m in een gat kwijt. Dat laatste lijkt me de beste optie, gezien de spaken een voortdurend gevaar vormen voor optie 1.

Echter, die laatste optie heeft wel een consequentie. Mijn voorlicht straalt alle kanten op, behalve de goeie. Of hij schijnt naar links óf hij schijnt naar rechts. Maar in geen geval krijg ik de lichtstraal recht vooruit.

Ach, dacht ik, zijn we zelf niet ook als zo’n fietslicht. We willen met z’n allen best een beetje schijnen. Dat is het punt niet. In de kerk, op de zondagschool, op de catechisatie, in een goed gesprek met een vriend of op de EO jongerendag, we ontsteken daar graag een lampje.

Maar zodra God van ons vraagt om in de wereld een licht te zijn, zijn we niet thuis. We willen liever niet te veel opvallen. We schijnen wel wat naar links of naar rechts, maar waar ons licht juist het hardst nodig is, valt een diepzwarte schaduw.

Als je er nu achterkomt dat je om een beurt moet, laat gelijk je zadel – je basis – even nakijken. Wie zelf niet stevig zit, kan hard vallen. En zorg er ook voor dat je bagagedrager sterk genoeg is om iemand mee te kunnen nemen.

Ik luister nog eens goed naar de woorden van Jezus. Hij zegt: ‘U bent het licht van de wereld. Laat uw licht zo schijnen voor de mensen, dat zij uw goede werken zien en uw Vader, Die in de hemelen is, verheerlijken.’

Het bericht Wat ik leerde van mijn fietslamp verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Licht in een donkere wereld verscheen eerst op Geloofstoerusting.