Misschien dat het woord ‘pervers’ wat toelichting nodig heeft. Ik denk niet dat Belz bedoelt dat iedereen die eenheid belangrijk vindt perverse bedoelingen heeft. Noch denk ik dat hij bedoelt dat het altijd pervers is om onbedoeld blinde vlekken te hebben die je ervan weerhouden een waarheidskwestie achter een relatie-kwestie te zien. Wat pervers is, is het bewust verhullen van de waarheid door de aandacht af te leiden richting iemands houding, stijl, intentie of het waargenomen gevoel. Dit lijkt vandaag de dag ongebruikelijk ‘normaal’ te zijn.

Je zou bijvoorbeeld kunnen zeggen: ‘Het tonen van naaktheid als onderdeel van entertainment is het tegenovergestelde van wat Gods wil is met betrekking tot eerbaarheid omdat dan het lichaam niet behandeld wordt als een heilige bron voor Gods glorie.’ Een dergelijke stelling is een waarheidsclaim. Het roept mensen op rekening te houden met een objectieve realiteit die ‘Gods wil’ heet. Het vraagt mensen na te denken over deze bewering en een oordeel te vormen over de waarheid ervan. Het heeft ook gevolgen voor wat voor soort vermaak men zal goedkeuren en hoe men zijn tijd zal doorbrengen.

De verbale strategie waarbij de aandacht afgeleid wordt van de waarheidsclaim, richting een houding die de waarheid compleet teniet doet voor de onoplettende luisteraars wordt steeds gebruikelijker.

Op het niveau van waarheid zou iemand kunnen reageren met: ‘Ik ben het hiermee eens.’ Of iemand kan zeggen: ‘Ik ben het niet met je eens, omdat ik niet geloof dat er een God is. Dus ik denk niet dat je over Zijn ‘wil’ kunt praten.’ Iemand anders kan weer reageren met: ‘Ik denk dat God behagen schept in het lichaam dat Hij gemaakt heeft en naaktheid voor vermaak niet afkeurt.’ Dit zijn allemaal reacties op het niveau van de waarheidsclaim. Argumenten kunnen van beide kanten komen en de dialoog kan verder gaan. Misschien kan er zelfs enige overreding en verandering van mening plaatsvinden.

Maar zo gaat het tegenwoordig meestal niet. Meer gebruikelijk is een verbale strategie waarbij de aandacht afgeleid wordt van de waarheidsclaim, richting een houding die de waarheid compleet teniet doet voor de onoplettende luisteraars. Een voorbeeld-reactie zou kunnen zijn: ‘Jammer dat jij jouw libido niet onder controle hebt en jouw problemen moet projecteren op anderen.’ Of: ‘Lang leve de Victoriaanse preutsheid!’ of: ‘Met 80.000 vluchtelingen waar niet naar wordt omgekeken in Congo is het bezopen om onszelf bezig te houden met de lengte van rokjes.’ Of: ‘Het getuigt van een ultieme arrogantie om iemands privé gewoonten te bedekken met een mantel van goddelijke bepalingen.’

Al deze antwoorden negeren de kwestie van de waarheid. Ze zijn ontwijkend. Ze zijn de manier waarop slimme mensen de discussie winnen door een persoon met etiketten te beplakken. Dit is wat Joel Belz ‘pervers’ noemt. En ik denk dat hij gelijk heeft.

Laten we omwille van de liefde de waarheid koesteren.

Mijn gebed voor onze kerk is dat we waarheid en liefde (radicaliteit en eenheid, feiten en gevoelens, realiteit en relaties) in de bijbelse volgorde zetten. Paulus zegt in 1 Timotheüs 1:5 bijvoorbeeld: ‘Het einddoel nu van het gebod is liefde die voortkomt uit een rein hart, een goed geweten en een ongeveinsd geloof.’ Let op de volgorde: ‘gebod’ is het fundament en leidt tot ‘liefde’ door zuiverheid en geloof. Of let op de volgorde in 1 Petrus 1:22: ‘Nu u dan uw zielen gereinigd hebt in de gehoorzaamheid aan de waarheid, door de Geest, tot ongeveinsde broederliefde…’ Opnieuw gaat waarheid voorop en verandert dat de ziel ter wille van de liefde. Zelfs in de spectaculaire openbaring van 1 Johannes 4:8 waar staat dat ‘God is liefde,’ levert ‘God is’ het fundament voor ‘God is liefde.’

Laten we omwille van de liefde de waarheid koesteren. Dan kan er van ons gezegd worden: ‘Dat is de gemeente van de levende God, zuil en fundament van de waarheid (1 Timotheüs 3:15).’

Het bericht Koester de waarheid ** vanwege de liefde verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Je kunt zelfs de enorme waarheidsclaims over Jezus zien in de vorm van het evangelie. Jezus is een geweldige leraar. Daarom bevatten evangeliën stukken zoals Mattheüs 5 tot 7 met de Bergrede. Maar denk er eens over na. De focus van een derde van de synoptische Evangeliën en ongeveer de helft van het evangelie van Johannes ligt op de laatste week van Jezus’ leven. Waarom? Omdat Jezus niet alleen kwam om les te geven. Hij kwam om te sterven en weer uit de dood te worden opgewekt, omdat Hij het Lam van God is, die komt om de zonden van de wereld weg te nemen.

Het bericht Waarom kan Jezus niet gewoon een geweldige leraar zijn? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Geestelijk gezag ligt niet in de spreker en zijn welsprekendheid of overtuigingskracht. De vraag is of Christus de opdrachtgever van de boodschap is, zodat er autoriteit van uitgaat en geestelijk leven er de vrucht van kan zijn. Zo openbaart Jezus zich aan Sardes: ‘Ik ken uw werken, en weet dat u de naam hebt dat u leeft, maar u bent dood.’ Openbaringen 3:1b (HSV).

In Sardes kijkt Christus allereerst naar wat de gemeente doet. Aantallen, bezit en uiterlijk vertoon maken op Hem geen indruk. De stad Sardes was in verval geraakt en hield haar imago hoog door te wijzen naar haar welvarende verleden. Het lijkt erop dat ook de gemeente de schijn hoog probeert te houden. Maar Christus kent de gemeente: Hij ziet wat de menselijke ogen niet zien. Hij doorgrondt de schone schijn en kijkt dwars door de buitenlaag heen. Hij kan onderscheiden wanneer religieuze activiteit en allerlei goede werken slechts de buitenkant zijn van innerlijke dood en leegte.

In de brief klinkt kritiek op het feit dat de christenen in Sardes genoegen hebben genomen met het in stand houden van een imago, een reputatie. Zij hebben slechts rekening gehouden met de menselijke toeschouwers en niet met de Rechter die door alles en iedereen heen kijkt. Wat ziet Hij bij jou? Leven? Of uiterlijk vertoon?

Het bericht Leven of schijn? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Maar ik vind niet altijd vreugde in de waarheid. Dat zou natuurlijk wel moeten, maar eerlijk gezegd is het vaak anders. Soms zie ik de waarheid net zo graag onder ogen als de tandarts. De waarheid kan zomaar (of misschien moet ik zeggen: zal altijd) bederf blootleggen. Bederf moet uitgeboord worden. En wie wil dat nu?

Oké, het zou natuurlijk wijs zijn om dat wel te willen. Maar wijsheid heeft niet altijd de doorslaggevende stem in mijn binnenste. Trots soms wel. En trots is allesbehalve wijs. Wanneer trots aan het woord is, moedigt die me aan om mijn eigen, ik-gerichte belangen boven die van God te stellen. Sterker nog, trots verkiest de bedrieglijke illusie van het bevoordelen, verheerlijken en beschermen van mezelf boven de waarheid van God, die ontmaskert en verootmoedigt, maar uiteindelijk genadig en bevrijdend is. En dat is dwaasheid, want daarmee verkies ik de vernietiging van mijn grootste vreugde bóven het streven naar mijn grootste vreugde.

Wie trots is, verkiest bedrog boven de waarheid en realiseert zich niet dat hij daarmee kiest voor vernietiging.

Oneerlijkheid is dus bijna altijd een vorm van trots. Tenzij we bijvoorbeeld Joden willen verstoppen voor de Gestapo, slachtoffers van mensenhandelaren willen helpen of een kind uit de handen van een misbruiker willen bevrijden, hebben we geen reden om oneerlijk te zijn. Meestal zijn we oneerlijk omdat we de manier waarop anderen de werkelijkheid zien willen beheersen en manipuleren, ten gunste van onze eigen, ik-gerichte belangen.

Wie trots is, verkiest bedrog boven de waarheid en realiseert zich niet dat hij daarmee kiest voor vernietiging. Maar God verlangt naar waarheid in ons binnenste, omdat Hij weet dat Zijn waarheid ons pas echt vrij zal maken (Johannes 8:32).

God houdt van eerlijkheid

God is waarheid (Johannes 14:6), dus Hij houdt van eerlijkheid. Daarom zegt Hij tegen ons, bij monde van David: ‘Gezegend is de man (…) in wiens geest geen bedrog is’ (Psalm 32:2). David wist hoe heerlijk eerlijkheid is én hoe verschrikkelijk oneerlijkheid is. Hij schreef:

‘Toen ik zweeg, teerden mijn beenderen weg, onder mijn jammerklachten, de hele dag. Want dag en nacht drukte Uw hand zwaar op mij, mijn levensvocht veranderde in een zomerse droogte. Sela. Mijn zonde maakte ik U bekend, mijn ongerechtigheid bedekte ik niet. Ik zei: Ik zal mijn overtredingen belijden voor de HEERE. En Ú vergaf mijn ongerechtigheid, mijn zonde.’ (Psalm 32: 3-5).

We kunnen pas echt waarachtig zijn als we onze identiteit, ons doel en onze bestemming in God hebben gevonden.

Toen David oneerlijk was tegenover God en mensen, was dat als een verwoestende ziekte. Toen hij in het reine kwam met God en de mensen, werd zijn ziel genezen en verkwikt.
Zo ziet God ons graag: met een gezonde en verkwikte ziel. Het is Zijn grote barmhartigheid over ons als Zijn hand zwaar op ons drukt vanwege een leven in onoprechtheid. En hoe langer we met Hem leven, hoe strenger Hij voor ons is als Hij van ons vraagt om oprecht voor Zijn aangezicht te leven. Hij wil dat de waarheid op alle terreinen van ons leven regeert, omdat Hij wil dat we een volkomen vrijheid genieten – een vrijheid om Hém steeds beter te leren kennen. En we kunnen God pas echt kennen als we bereid zijn om eerlijk te zijn tegenover Hem.

Eerlijkheid is nog maar het begin

God houdt van eerlijkheid. Maar eerlijkheid is vaak nog maar het begin van een leven in oprechtheid. Want eerlijk zijn betekent nog niet per se dat wat we geloven ook echt waar is. Het betekent alleen nog maar dat we ons spreken en leven in overeenstemming is met wat we geloven – of dat nu in overeenstemming is met de waarheid of niet.

Trots probeert de manier waarop anderen de werkelijkheid zien te beheersen en te manipuleren ten gunste van onze eigen, ik-gerichte belangen.

Eerlijkheid betekent dat je leeft in overeenstemming met je overtuiging. Maar je overtuiging is misschien wel helemaal niet in overeenstemming met de werkelijkheid. Het kan dat we eerlijk zijn en tegelijkertijd fout zitten.

Het kan in feite een hele opluchting zijn om eindelijk eerlijk te zijn, zelfs als datgene waar we eerlijk over zijn iets verkeerds is. Dat hebben we allemaal weleens ervaren of van nabij meegemaakt. Als iemand lange tijd in het geheim heeft geworsteld met homoseksualiteit en eindelijk uit de kast komt en zijn verlangens helemaal accepteert, voelt dat vaak heerlijk en bevrijdend. Als een belijdend christen in zijn hart niet meer gelooft dat het christendom waar is, kan het een grote opluchting zijn om dat eindelijk toe te geven en te stoppen met doen alsof. En als een echtgenoot in het geheim in overspel leeft, kan het als een bevrijding voelen om dat in de openbaarheid te brengen, zelfs als er geen sprake is van berouw. Deze mensen ervaren allemaal iets van waarachtigheid, zelfs als dat waar ze in geloven in feite niet waar en goed is.

We zijn gemaakt om integer te leven – met een binnenste dat in overeenstemming is met onze buitenkant. Daarom is eerlijkheid pas het begin van het echte werk. God wil dat we eerlijk zijn, zelfs als dat waarin we geloven niet goed is. Je kunt beter eerlijk zijn dan bedrieglijk. Maar dat is niet de eerlijkheid die God uiteindelijk voor ogen staat – om oprecht te geloven in iets wat niet klopt. Dat soort eerlijkheid zal ons geen vrijheid brengen. Het is de waarheid die ons vrij maakt. Gods waarheid. De God Die Zelf de waarheid is.

Eerlijk tegenover God

God verheugt Zich als de waarheid in ons binnenste regeert (Psalm 51:8, naar de Engelse vertaling). En Jezus zei: ‘Ik ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven. Niemand komt tot de Vader dan door mij’ (Johannes 14: 6). Niet onze psyche, onze verlangens, ons lichaam en ons verleden die door de zonde aangetast zijn, maar Jezus bepaalt wie we zijn en hoe we moeten leven. Hij is de Waarheid en de Weg. We kunnen pas echt waarachtig zijn als we onze identiteit, ons doel en onze bestemming door Jezus in de Vader hebben gevonden.

Eerlijk zijn tegenover God betekent dat we openlijk toegeven wie we werkelijk zijn en ons leven niet langer laten regeren door angst voor mensen. Maar het is meer. Het betekent ook dat we ons bekeren van de trots die ervoor zorgde dat we, op welke manier dan ook, een leven van bedrog leidden. Het betekent daarnaast dat we al onze oude, zondige, gebrekkige overtuigingen over wat belangrijk, van waarde en voldoende is, voor de troon van onze barmhartige Koning Jezus brengen. En het betekent ook dat we Zijn waarheid omhelzen, hoe moeilijk en pijnlijk die omhelzing in het begin misschien ook voelt.

God wil ons in de weg van deze oprechte overgave de grootst mogelijke vreugde geven: Zichzelf.

God wil ons in de weg van deze oprechte overgave de grootst mogelijke vreugde geven: Zichzelf. Wie wij in ons binnenste zijn en wie we aan de buitenkant zijn wil Hij op één lijn brengen met wie Hij Zelf is. Dat kan alleen als we onze dwaze trots opzijzetten en onszelf vernederen onder Zijn krachtige Hand (1 Petrus 5:6). Hij weet wel hoe en wanneer Hij ons kan verhogen op een manier die ons versteld doet staan en onze vreugde vergroot – onze vreugde in Hem.

Het bericht Ben jij eerlijk tegenover God? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Hieronder staat een licht bewerkte transcriptie van de video hierboven. Check de video alvorens te citeren.

Jezus aanspraak op goddelijkheid

Jezus wordt hier niet afgeschilderd als een groot filosoof van het leven, iemand die ons kan helpen om op een soort algemene manier innerlijke vrede en voldoening te vinden.

Jezus Christus is de enige religieuze leider die ooit Zijn aanspraken op goddelijkheid heeft bevestigd door uit de dood te worden opgewekt. Jezus Christus zei dat Hij de mensgeworden God was. Hij zei dat Hij was gezonden door de Vader, met wie Hij eeuwige gemeenschap genoot, om Zijn volk van hun zonden te redden.

En dus zou ik allereerst het christendom uit de categorie willen halen die mensen gewoonlijk reserveren voor de religie van spoken en nachtelijk gestommel en van die vage innerlijke gevoelens. Zelfs als je niet gelooft dat dit echt gebeurd is: de claim is dat het gebeurde in dezelfde historische tijdlijn als alle andere gebeurtenissen in de geschiedenis. We hebben het niet alleen over wat subjectief is – wat goed is voor jou versus wat goed is voor mij – we hebben het over de ultieme waarheid.

Jezus is wie Hij zegt dat Hij is

En als Jezus is wie Hij zei dat Hij was, dan zal Hij, zoals de apostel Paulus de Atheners in Handelingen 17 vertelde, opnieuw komen om zowel de levenden als de doden te oordelen. Jezus wordt hier niet afgeschilderd als een groot filosoof van het leven, iemand die ons kan helpen om op een soort algemene manier innerlijke vrede en voldoening te vinden.

Hij is gekomen om een heel specifieke reden: om onze zonden te vergeven, om ons met God te verzoenen en om ons laatste oordeel in Zijn eigen persoon te dragen. Hij is gekomen om ons nieuw leven te geven. Hij is gekomen om ons in Zichzelf in te voegen als het begin van de nieuwe schepping.

Michael Horton is J. Gresham Machen-hoogleraar systematische theologie en apologetiek aan het Westminster Seminarie van Californië. Hij schreef onder andere Putting Amazing Back into Grace, Christless Christianity en The Gospel-Driven Life.

Het bericht Waarom je in Jezus ** zou moeten geloven verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Waarheid vinden we tegenwoordig niet zo belangrijk meer. Het voornaamste is de ervaring. Moderne mystici zeggen dan ook: ‘We zijn de wereld een ervaring schuldig.’ Hieruit blijkt hun doel: mensen een speciale ervaring met God geven. Een van de nieuwste gebedsgenezers ziet het kruis niet als een openbaring van zijn zonde, maar als een openbaring van zijn waarde. Daaruit blijkt ook dat hij liever heeft dat we niet met elkaar over zonde praten.

Gods woord wordt op grote schaal verkeerd geïnterpreteerd. De kerk scheidt de waarheid niet van de ervaring. In plaats daarvan ziet de kerk ‘ervaring’ als een bewijs dat mensen geestelijk rijp zijn. Zo gebeurt het dat wanneer iemand zegt: ‘God heeft mij gezegd…’, hij ineens alle aandacht heeft. Het is duidelijk dat mensgerichte ervaring en mensgerichte evangeliën in de evangelische wereld rondwaaien. De mensen vinden het prima en de dwaalleraren ook.

Je Bijbel kennen

We staan met de rug tegen de muur en het is een zwaar marathongevecht, maar we moeten nooit stoppen om te strijden voor het geloof. Dit kunnen we doen door de hedendaagse wereld terug te roepen naar de tijdloze boodschap van Gods Woord.

• Ken jij je Bijbel?
• Gebruik je de Schriften op een goede manier en getrouw?
• Vertrouw je meer op subjectieve ervaringen dan op de objectieve waarheid van Gods Woord?
• Kom je met gevoelens als ‘ik voel’ of ‘ik denk’ aan bij anderen, of wijs je ze naar het Woord van God?
• Denk je dat je in staat bent valse leringen van eerlijke en echte leringen te onderscheiden, omdat je de waarheid van Gods Woord kent?

Jouw antwoorden op deze vragen geven een goede indruk in hoe bedreven je bent in het strijden van de goede strijd van het geloof. Het kennen van de Bijbel is zo ontzettend belangrijk voor een christenleven. Hoe zou je anders Gods wil kunnen weten voor je leven? Gods stem is niet de fluistering die je hoort of de wind die door je haar blaast. Gods stem is in de Bijbel en daarom heb je kennis van die Bijbel nodig. Zo kan je als christen zijnde overleven en groeien in het geloof.

‘Wanneer je leeft bij ervaringen, leef je vaak het leven van een dwaas. Dat is zelfs niets anders dan het in opstand komen tegen het geopenbaarde Woord van God. Niet jouw ervaringen, maar dat wat in de Bijbel staat moet altijd je gids zijn. Jesaja 8:20 zegt hierover: ‘Terug naar de wet en het getuigenis.’ Als een ervaring met dit Woord niet overeenkomt, komt het niet van God. Misschien komt het wel van de satan of van je eigen witgepleisterde brein. Ons gebed moet als Psalm 119:133 zijn: ‘Laat mijn voetstappen vaststaan in Uw Woord.’ Nu, die levensregel, het geschreven Woord van God, moeten we bestuderen en gehoorzamen.’ – Charles Spurgeon

Sommige mensen zeggen dat het kennen van de Bijbel iets is voor super-christenen, die anderen met hun verbluffende kennis platgooien. Hieruit blijkt gewoon zelfzucht. De Farizeeërs wisten veel van de wet en deden nog veel goeds ook. Je Bijbel kennen heeft juist te maken met wie God is. Zo kunnen je leven en je geloof geworteld worden in wie God is. Het ‘wat’ is goed om te weten; Het ‘waarom’ is net zo belangrijk.

Drie gevaren

1. Je bent een gemakkelijke prooi voor roofdieren

Heb je weleens een natuurserie gezien waarin een leeuw door het lange gras van de Afrikaanse Savanne kruipt, terwijl er een eindje verderop een impala vredig staat te grazen? De leeuw heeft een perfecte strategie. Hij sluipt zachtjes door het gras, steeds een stukje dichterbij het andere dier. Precies op het moment dat de impala nog maar weinig kans heeft, tilt ze haar kop op en lijkt ze de leeuw te horen. Nog voor de leeuw haar kan pakken, is ze alweer weg.

Wat redde het leven van de impala? Haar grote oren waarmee zij perfect kan horen en die lichte, snelle sprong waarmee ze in een keer wel 9 meter kan overbruggen. Het is een schitterend ontwerp van onze Schepper. Dit dier kan zelfs een speld in een hagelstorm horen vallen en vervolgens in drie sprongen uit de gevarenzone zijn. Het geeft haar een kans tegenover een brullende leeuw. Dat is nu precies het plaatje van wat een christen, gewapend met Gods woord, kan doen. Een impala zonder oren is als jij zonder Bijbel – een leeuwenlunch!

Wanneer jij een Bijbelse analfabeet bent, kunnen valse leraren je uitbuiten met hun hebzucht (2 Petrus 2:3), machtsmisbruik en het doen van satans wil. Maar wanneer je een christen met een groeiende kennis van Gods Woord bent, ben je in staat om te zien wanneer Gods Woord ergens wel of niet aan de orde is. Als je gedachten geworteld zijn in de Schriften, word je niet meer ‘heen en weer geslingerd door de golven en meegesleurd door elke wind van leer, door het bedrog van de mensen om op listige wijze tot dwaling te verleiden (Efeze 4:14).’ Begin hiervoor de Heilige Geest te vragen om je blinde ogen voor de Bijbelse waarheid te openen. Vraag Hem ook om Bijbelse bronnen te vinden waarvan je kan leren. Zo kan Hij je ook helpen aan te sluiten bij een betrouwbare kerk zodat je kan groeien en goede dominees kan volgen die hun taak serieus nemen (1 Timotheüs 3:1-7, Hebreeën 13:17). Het kennen van de Bijbel zal een uitdaging voor je worden waar je steeds meer zin in krijgt. Daarbij zal het je redden van mensen die je van alles proberen aan te praten.

2. Je kan niemand anders helpen.

Hoe noem je een persoon die totaal niet kan zwemmen, maar die toch in een meer springt om een verdrinkende vriend te redden? Vul het antwoord maar in: ‘…’ Ik gok dat jouw gekozen woord niet ‘behulpzaam’ of ‘nuttig’ is. Je kan deze situatie vergelijken met iemand die zelf niet groeit in zijn Bijbelkennis, maar wel een ander probeert te helpen met zijn mening. Wat voor nuttig inzicht heeft ‘een christen’ te bieden, wanneer hij de wijsheid van Gods Woord niet voortdurend eigen wil maken? Zulke ‘christenen’ zijn hopeloos afhankelijk van zelfhulpboeken, de vreemde wijsheden die ze van hun opa hebben geleerd en van kreten zoals: ‘Dat ene vers waarvan ik denk dat het in de Bijbel staat.’

Alleen de tijdloze wijsheid van Gods Woord kan helpen als er antwoorden nodig zijn op de moeilijkste vragen van het leven. Goddelijke wijsheid is datgene wat mensen nodig hebben. Bijbels ongeletterde christenen kunnen alleen een poging doen om hun eigen gewauwel aan wanhopige, behoeftige mensen te verkopen.

Het laatstgenoemde wordt daarbij steeds problematischer. Helaas ook in kerkleiderschap. De ‘hipheidsfactor’ van voorgangers is tegenwoordig een doorslaggevend criterium. Dit komt door een armzalige poging van mensen om het evangelie relevant te maken. Zo zijn er voorgangers die ingehuurd worden vanwege hun populariteit in zaken die niets met pastoraat te maken hebben. Factoren zoals hun kennis van de Bijbel en hun Bijbelgetrouwheid lijken daarbij niet meer mee te spelen. Als ze maar veel volgers op Twitter, Facebook of Instagram hebben. Dan is het goed. Ze worden ingehuurd, zonder dat er ook maar gekeken wordt naar de opgesomde vereisten over het gedrag van een voorganger in 1 Timotheüs 3:17 en Titus 1:5-9. Voorgangers worden ingehuurd, omdat ze goede zelfhulpboeken schrijven of er hip uitzien. Als de Bijbelkennis van leiders beneden peil is, moeten we niet verrast zijn als hun volgelingen ook Bijbels ongeletterd zijn.

De wereld heeft niet nóg meer beroemde christelijke leiders nodig die een gevaar binnen het evangelisatiewerk zijn. De wereld heeft juist mannen en vrouwen van God nodig. Mannen en vrouwen die het zwaard van de Geest op een getrouwe wijze gebruiken voor Christus.

3. Je zinkt.

Christenen die hun Bijbel niet kennen, verkeren op een zinkend schip. Zowel hun kerk als hun leven zijn aan het zinken. Het overboord gooien van ‘Jona’s’ en andere zaken lijkt niet te helpen. Ook al bid je voor alles wat er op je hart ligt, het schip blijft zinken. Een volledige toewijding aan de Bijbel is het enige dat kan redden. Dit is geen nieuw probleem voor de kerk.

Megakerken waren decennialang baanbrekend voor het christendom. Ze breidden zich met tienduizenden uit, trokken mensen overal vandaan en schreven bestsellers over kerkgroei en leiderschap. Er was slechts een probleem dat ze over het hoofd zagen. Het schip bleek een gat in de romp te hebben toen de gemeente zelf ondervraagd werd over haar geestelijke groei.

Tegen de tijd dat dit aan het licht kwam, was het al te laat. De resultaten waren op zijn zachts uitgedrukt teleurstellend. De kerk was verbazend goed in mensen over de drempel krijgen, maar eenmaal over de drempel waren ze geestelijk onbeholpen. Ze hadden geen diepe wortels in Christus, laat staan dat ze zich vastklampten aan het Woord. Wanneer een voorganger niet van mensen verwacht dat ze zich toewijden aan Gods Woord, worden ze vaak slachtoffer van een geestelijke oorlog. Dat is hier dus geen uitzondering.

Verantwoordelijkheid van de kerk?

Na een hartstochtelijke worsteling, zei een van de pastors eens:

‘We hadden de mensen allereerst moeten vertellen en onderwijzen over hun verantwoordelijkheid voor hun eigen voedsel. We hadden de mensen moeten leren hoe zij hun Bijbel tussen de diensten door kunnen lezen, hoe ze geestelijke oefeningen moeten doen… Hoe ouder deze mensen worden, hoe meer ze verwachten dat de kerk hen wel voedt. En dat, terwijl het eigenlijk anders had moeten zijn. Hoe volwassener een christen wordt, hoe meer hijzelf voedsel toch zich neemt… We gaan de eigen verantwoordelijkheid van mensen vergroten, zodat zij zelfs kunnen groeien wanneer de kerk niet in al hun behoeften voorziet.’

Kijk, dat lijkt er meer op.

De Bijbel spreekt over aardse wijsheid die geen blijvende, geestelijke vrucht voortbrengt:

• Jesaja zegt dat het Woord van God voor eeuwig blijft (Jesaja 40:8).
• Jesaja profeteerde ook: ‘Wee hun die in hun eigen oog wijs zijn'(Jesaja 5:21).
• Jeremia verklaarde dat een man zich niet moet beroemen in eigen wijsheid maar in het feit dat Hij God kent (Jeremia 9:23-24).
• Paulus noemde de wijsheid van de wereld ‘dwaasheid’ (1 Korinthe 3:19).
• Jezus zei dat degene die Zijn Woorden hoort en ze niet doet, is als hij die zijn huis op het drijfzand bouwt (Mattheus 7:26).

Om een geestelijk fundament van wijsheid in je leven te krijgen, is het zeker geen slecht idee om terug naar de Schriften te gaan. Feitelijk gezien is dat zelfs het beste idee.

Opdracht om te groeien

De hoeveelheid Bijbelkennis van christenen kan variëren, maar dat hoeft geen verschil te maken voor het proces van het opdoen van Bijbelkennis. Van iedere christen mag verwacht worden dat hij of zij daar voortgang in maakt.

En laten we eerlijk zijn. Niemand kan het altijd goed doen. Er is geen voorganger die de kunst van volmaakte exegese volledig onder knie heeft. Toch is iedere christen geroepen om voortdurend te groeien in de omgang met Gods Woord. Er bestaat geen goed excuus voor Bijbelse ongeletterdheid.

De psalmist zegt: ‘Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad (Psalm 119:105).’ Je hoeft niet te leven onder een deken van duisternis. Pak je Bijbel op en laat het licht van Gods Woord in je leven schijnen!

Het bericht Ben jij een eenvoudige prooi voor valse leraren? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht De hel verwijderen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Tegenstrijdigheden. Eeuwenoude, vermoeiende, vervelende tegenstrijdigheden. Als Maria Magdalena, een andere Maria en Salomé daar waren, was Maria Magdalena erbij. Dus wat Johannes zegt, gaat nergens tegenin. Als zij thuis weggingen wanneer het nog steeds donker was en aankwamen bij het graf wanneer de zon opkwam, is er hier geen sprake van tegenstrijdigheid. Dus maak je er niet druk om.

Of, in 2 Samuel 24 staat dat God David uitlokte om het volk te tellen. Maar in Kronieken staat dat satan dat deed. Oké, Kronieken is waarschijnlijk veel later dan Samuel geschreven. God deed het in Samuel, satan deed het in Kronieken. Misschien wist de auteur van Kronieken niet wat in het boek Samuel stond. Nee. God deed het, satan deed het. Wacht even. Heeft de prins der predikers ons gisterenavond niet verteld uit Handelingen 2 over Petrus’ preek op de dag van Pinksteren met een geweldige menigte? En alles wat hij zei werd opgeschreven en vastgelegd, omdat het in de Bijbel zou komen. En zei hij niet over de kruisiging van Jezus dat jullie, wijzend op Joden in Jeruzalem, jullie Hem met jullie vervloekte handen namen en Hem doodden? Maar het was allemaal door de bepalende raad en voorkennis van God. Jullie deden het, het was allemaal bij God’s raadsbesluit. Wie deed het? Zegt Paulus niet in Filippenzen “werk aan uw eigen zaligheid met vrees en beven, want het is God, Die in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen”. Jij doet het, God doet het. God bewoog David,  Satan bewoog David, God bewoog David waarbij Hij Satan gebruikte als gereedschap. 

Het bericht Oplossen van schijnbare tegenstellingen in de Bijbel verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Hoe kun je geloven in een God die zoveel zinloos kwaad en lijden zou toestaan?

Op welke basis denk je dat Jezus uit de dood opstond – naast blind geloof, natuurlijk?

Geen enkele religie heeft de volledige waarheid, de jouwe ook niet.

Of ze nu geformuleerd zijn als vragen of als beweringen, we zijn deze bezwaren allemaal wel eens tegengekomen. Misschien heb je er zelf ook wel een paar geuit. Voor sommigen zijn het natuurlijk slechts rookgordijnen. Voor vele anderen zijn het oprechte uitingen van verwarring, frustratie, onzekerheid en ongeloof. Als christenen proberen we ongelovigen te laten ‘twijfelen aan hun twijfels’ zoals Tim Keller het noemt, maar we moeten dat doen met geduld en liefde (2 Tim. 2: 24-26). Onze vrienden, en hun bezwaren, verdienen het om met eerlijkheid en respect behandeld te worden.

In de geest van de oude ‘Kies je eigen avontuur’ verhalen gebruikt James Anderson een creatieve aanpak in zijn nieuwe boek  Wat is uw wereldbeeld? Een interactieve benadering van de grote vragen van het leven (Crossway). In het boek leidt hij de lezer op een ‘interactieve ontdekkingsreis’ met de bedoeling om ons te helpen om onze wereldbeelden te identificeren, te begrijpen en te evalueren. In iets meer dan 100 pagina’s kan ‘Wat is uw wereldbeeld?’ zorgen voor een sympathieke, niet bedreigende start voor het gesprek met een sceptische vriend of familielid.

In het licht van zijn nieuwe boek heb ik vier populaire bezwaren voorgelegd aan Anderson, professor in theologie en filosofie aan de Reformed Theological Seminary in Charlotte.

*** *** *** *** ***

Hoe kun je zeggen dat jouw perspectief op de waarheid meer geldig is dan dat van iemand anders? Waarheid is persoonlijk en sociaal geconstrueerd en het is intolerant om jouw exclusieve visie aan mij op te leggen.

Het is zeker waar dat iedereen zijn eigen visie heeft op de waarheid, maar dat betekent niet dat alle visies even geldig of waardevol zijn. De visie van een neurochirurg op de grijze stof in de hersenen is anders dan de mijne, maar wie zou je liever een operatie aan je hoofd willen laten uitvoeren? Als iedereens visie of perspectief even geldig als dat van anderen heeft het geen zin om te spreken over ‘experts’ of ‘specialisten’ in verschillende vakgebieden.

Als christen probeer ik niet mijn visie aan andere mensen op te leggen, maar ik probeer de redenen uit te leggen wáárom ik die visie heb.

De bewering dat ‘waarheid een persoonlijke en sociale constructie is’ spreekt zichzelf tegen omdat deze bewering dan zelf ook slechts een persoonlijke en sociale constructie is – waardoor het dus niet universeel waar hoeft te zijn. Het is ook een ‘exclusieve visie’ omdat het andere visies uitsluit.

Als christen probeer ik niet mijn visie aan andere mensen op te leggen, maar ik probeer de redenen uit te leggen wáárom ik die visie heb, redenen die zij hopelijk ook overtuigend vinden. Het kennen van de waarheid is belangrijk voor ons allemaal, op alle terreinen van het leven. Het zou heel egoïstisch zijn als we onze redenen voor onszelf houden, als die anderen kunnen helpen in hun zoektocht naar de waarheid.

In zijn toneelstuk (waarvoor hij de Pulitzer-prijs won), slaat J. B. Archibald MacLeish de spijker op z’n kop als zijn karakter Nickles verklaart: ‘Als God God is, is hij niet goed. Als God goed is, is hij geen God’. Hoe kun je geloven in een God die zoveel zinloos kwaad en lijden in de wereld zou toestaan?

Nickles zegt het precies achterstevoren. Van nature is God goed. Als God niet goed is, is hij niet echt God. Of preciezer gezegd: als er geen goede God is, is er helemaal geen God. Ik ben het er mee eens dat er gruwelijk kwaad en lijden is in de wereld, en dat kan ons geloof in God tot het uiterste beproeven, maar als Christen verwerp ik de veronderstelling dat dit lijden zinloos is. Het kan voor ons zinloos lijken, maar wij hebben niet Gods alomvattende kijk op gebeurtenissen. Als er een algoede, alwetende en almachtige God is dan moet Hij goede redenen hebben om het kwaad en lijden toe te staan – of wij die redenen nou zelf kunnen onderscheiden of niet. De Bijbel geeft ons enig inzicht in Gods redenen voor het toestaan van kwaad en lijden, ook al beantwoordt die niet al onze vragen.

Uiteindelijk versterkt de realiteit van het kwaad en het lijden mijn geloof in God juist, want als er geen God zou zijn dan zou er geen uiteindelijke basis zijn voor het onderscheid tussen goed en kwaad. Hoe kan iets letterlijk kwaad zijn in een goddeloos, doelloos en uiteindelijk zinloos universum? Als mensen slechts één van de vele toevallige producten zijn van hersenloze natuurlijke processen, waarom zouden onze ervaringen dan enig speciaal belang hebben? Het universum weet nergens van en trekt zich nergens iets van aan – maar God wel!

Op welke basis denkt u dat Jezus echt, lichamelijk, uit de dood opstond (naast blind geloof natuurlijk)?

Ik geloof dat Jezus uit de doden is opgestaan, maar dat is geen blind geloof, omdat er goede redenen voor zijn. Ik geloof dat Jezus uit de doden is opgestaan, als eerste door de ooggetuigenverslagen van mensen die Hem kenden en beweerden met Hem gepraat en gegeten te hebben, dagen nadat hij publiekelijk gedood was – een getuigenis dat is opgeschreven en door de eeuwen heen getrouw bewaard is gebleven in de boeken en brieven van het Nieuwe Testament. Deze ooggetuigenverslagen hebben, in C.S. Lewis’ woorden, ‘de klank van de waarheid’. Ze komen uit verschillende, onafhankelijke bronnen en ze zijn te vroeg en onopgesmukt voor legendes die tientallen jaren na Jezus’ leven ontwikkeld zouden zijn.
God heeft zeker de macht om Jezus op te laten staan uit de dood. En de opstanding was niet een willekeurige, bizarre gebeurtenis; het past perfect in de verhaallijn die al duizenden jaren vóór Jezus’ geboorte is begonnen. Als ik rekening houd met de bredere historische context vind ik de alternatieve verklaringen (de getuigen hebben gelogen, hallucineerden of hebben zich gewoon vergist) veel minder geloofwaardig dan het idee dat Jezus werkelijk uit de dood is opgestaan, zoals Hij ook zelf heeft voorspeld.

Het is bekrompen en intolerant om te beweren dat Jezus de enige weg naar God is. Geen enkele religie heeft de volledige waarheid, dus ook die van jou niet.

Als het bekrompen en intolerant is om te beweren dat Jezus de enige weg naar God is, dan moet Jezus zelf bekrompen en intolerant geweest zijn, want dit is precies wat Hij over zichzelf beweerde (kijk bijvoorbeeld maar naar Mattheus 11:27 en Johannes 14:6). Jezus beweerde ook dat Hij de Zoon van God uit de hemel is en dat alleen zij die in Hem geloven het eeuwige leven zullen hebben. Maar als we de vier evangeliën lezen, komen we geen bekrompen, onverdraagzame en arrogante man tegen. In plaats daarvan zien we een ruimhartige, onzelfzuchtige en bescheiden man, vol genade en mededogen naar anderen.

Als het bekrompen en intolerant is om te beweren dat Jezus de enige weg naar God is, dan moet Jezus zelf bekrompen en intolerant geweest zijn, want dit is precies wat Hij over zichzelf beweerde.

Als je zegt: ‘Geen enkele religie heeft de volledige waarheid’, wil ik je vragen: ‘Hoe weet je dat? Hoe zou je dat kunnen weten? Heb je je grondig in iedere wereldreligie verdiept? En zou je zelf geen toegang moeten hebben tot de volledige waarheid om te kunnen oordelen dat geen enkele religie de volledige waarheid heeft?’

De relevante vraag is hier niet of er een religie is die de volledige waarheid heeft, maar of de centrale en kenmerkende claims van een bepaalde religie daadwerkelijk waar zijn.

Christenen beweren niet dat ze de hele waarheid bezitten. Alleen God kan dat zeggen! Maar we geloven dat God de belangrijkste waarheden door Jezus heeft geopenbaard en dat Jezus meer geloofwaardigheid heeft dan ieder ander als Hij zegt dat Hij de enige weg naar God kent – en zelf is.

Is er iemand in de geschiedenis die geloofwaardiger kan beweren dat hij God kent? Is er iemand die meer inzicht toonde in het menselijke hart en onze diepste geestelijke behoeften? Geloof mij niet op mijn woord! Bestudeer de evangeliën zelf en trek je eigen conclusies!

Het bericht Ik wijs het christendom af, ** omdat … verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht God is goed! Echt waar? verscheen eerst op Geloofstoerusting.