‘Och, daar komt ‘ie weer – nou, pak je Bijbel d’r maar vast bij dan.’

‘Geen wonder dat niemand met hem wil lunchen; hij kan ook nooit eens een normaal gesprek voeren.’

‘Ik kan niet van het spel genieten zonder dat hij me ondertussen een miljoen vragen stelt over m’n leven met God en worstelingen met zonde.’

Hij is serieus over heiligheid, bezorgd om de zielen van zijn vrienden en toegewijd om hen te helpen Jezus met heel hun hart te volgen. Hoewel Salomo hem de genegen vriend noemt (Spreuken 27:9), wordt hij vaak buiten gelaten in de wildernis van christelijke bijeenkomsten om sprinkhanen en wilde honing te eten.

Hij spreekt met urgentie, hij spreekt met nuchterheid, hij zegt dingen die anderen niet zeggen. Hij laat christenen niet zomaar gaan en grappenmakers vragen zich af: ‘Waarom zo serieus?’ Zijn naam is Ernst.

Een vriend met de naam Ernst

Hoewel hij de ziel het meest goed doet, wordt Ernst vaak beschouwd als overdreven serieus, overdreven direct en veel te geestelijk. Hij ruikt sterk naar Christus – een stank voor de wereld en zelfs aanmatigend voor sommige neusgaten binnen de kerk. De wereld voelt zich beledigd door hem en gelovigen kunnen hem maar een korte tijd verdragen. Zonder een plek om zijn hoofd te laten rusten, kan hij een van de meest eenzame mensen op aarde zijn.

Maar ik moedig je aan, geliefden, om deze Ernst in jouw omgeving te omarmen om ten minste de volgende vier redenen.

1. Omdat deze vriend van je houdt op een manier zoals niemand anders dat doet

Soms kan de serieuze vriend onhandig direct zijn. Hij kan de waarheid spreken zonder liefde. Hij kan buiten fatsoen grenzen gaan of gewoon fout zitten. Maar vaak houdt hij van je op een manier zoals niemand anders doet.

Omdat hij meer van je ziel houdt dan van het vertroetelen van je gevoel. Hij gelooft dat hemel en hel echt zijn en de tijd kort is en daarom zal hij het zwaard van Gods Woord tegen je ziel-vernietigende zonde keren en je daar voortdurend mee blijven confronteren.

Hij zal je, voor jouw welzijn, verwonden (Spreuken 27:6). Als je niemand anders kan vertrouwen in het vertellen van waarheid, hij doet dat wel. Hij helpt je om de man of vrouw te zijn die God wil dat jij bent, door je te slijpen – op tijden en manieren die jou ongemakkelijk laten voelen (Spreuken 27:17). Wanneer alle anderen hun grappen hebben verteld, uitgelachen zijn en naar huis gaan, staat deze vriend naast jou om je te confronteren – zelfs zo dat het kan voelen alsof hij tegen je is – met het oog op je eeuwig welzijn.

Bedenk dat de vriend die het meest van je houdt, het meest om je ziel zal geven.

Bedenk dat de vriend die het meest van je houdt, het meest om je ziel zal geven. Plaats geen duisternis voor licht en licht voor duisternis, bitter voor zoet en zoet voor bitter. Broeders die geboren zijn voor de dag van tegenspoed (Spreuken 17:17), zijn vrienden die genoeg van je houden om serieus met je om te gaan. Liefde zie je in allerlei vormen en op verschillende momenten. Echter, de hoogste vorm van liefde – zoals onze Meester ons liet zien – is niet minder dan de manier hoe Ernst om je geeft.

2. Omdat jij hem nodig hebt

Niet veel mensen in de hemel zullen daar zijn gekomen zonder serieuze vrienden. Als ik lees hoe de schrijver van de Hebreeën-brief de noodzaak van een oprechte gemeenschap bespreekt, dan durf ik niet te zeggen dat het belang hiervan slechts optioneel is:

Zie erop toe, broeders, dat er nooit in iemand van u een verdorven hart zal zijn, vol ongeloof, om daardoor afvallig te worden van de levende God; maar vermaan elkaar elke dag, zolang men van een heden kan spreken, opdat niemand van u verhard zal worden door de verleiding van de zonde. Want wij hebben deel aan Christus gekregen, als wij tenminste het beginsel van de vaste grond van het geloof tot het einde toe onwrikbaar vasthouden. (Hebreeën 3:12-14)

En vervolgens:

Laten wij de belijdenis van de hoop onwrikbaar vasthouden, want Hij Die het beloofd heeft, is getrouw. En laten wij op elkaar letten door elkaar aan te vuren tot liefde en goede werken. Laten wij de onderlinge bijeenkomst niet nalaten, zoals het bij sommigen de gewoonte is, maar elkaar aansporen, en dat zoveel te meer als u de grote dag ziet naderen. (Hebreeën 10:23-25)

Deze vrienden vermanen je met oog op de gevaren van ongeloof. Deze vrienden kijken in hun agenda’s en zolang er een dag is, roepen ze jou op om je te bekeren en te geloven. Ze beseffen namelijk dat alleen zij die volhouden tot het einde gered zullen worden (Kolossenzen 1:23), en voor zover zij daar iets aan kunnen doen, zullen zij je niet laten sterven. Ze zijn een burcht tegen Satan en zijn plannen: een Samwise om je te vergezellen naar Mordor, een Ron en Hermione om te strijden tegen Voldemort, een Jonathan om je te beschermen tegen Sauls speer.

Deze vrienden houden rekening met jou, ze kennen jou en hebben werkelijk oog voor jou. En ze verlangen ernaar dat jouw genegenheid voor Christus wordt aangewakkerd (Hebreeën 10:24).

3. Omdat Ernst jou nodig heeft

Het lichaam heeft Ernst nodig en Ernst heeft het lichaam nodig.

Hoewel iedereen serieus zou moeten zijn, zal niet iedereen zoals Ernst zijn. De kerk bestaat uit verschillende leden en elk lid heeft de ander nodig (1 Korinthiërs 12:14-26). En zoals het oog niet tegen de hand kan zeggen: ‘Ik heb je niet nodig’, kan het lichaam dit ook niet tegen Ernst zeggen – of hij tegen anderen. De meest ernstige heeft behoefte aan de bijzonder genadige, gastvrije, geduldige, gulle en hoopvolle – en andersom hebben zij Ernst nodig. De kerk zou een vreemd wezen zijn als het allemaal ogen, oren of zoals Ernst zouden zijn.

4. Omdat wanneer je Ernst wegduwt je mogelijk Christus opzij schuift

Als we eerlijk zijn, duwen we dierbare Ernst misschien wel weg omdat we ons comfortabel voelen met hoe het nu geestelijk met ons gaat en we helemaal niet zitten te wachten op meer van God in ons leven. Onze stijve arm en bittere grappen komen niet zozeer voort uit de vergeefse pogingen van Ernst tot liefde, maar aan onze slecht werkende liefde voor Christus. Misschien willen we niet herinnerd worden aan ons wereldse leven. Misschien willen we onze stiekem geaccepteerde zonden helemaal niet doden. Misschien verachten we de helderheid van het licht van deze vrienden omdat het de duisternis in ons eigen hart blootlegt. Misschien is de manier waarop hij leeft in tegenspraak met het kleine leugentje dat we onszelf zijn gaan vertellen: ik kan echt wel een volgeling van Jezus zijn en tegelijkertijd een vriend van de wereld.

Of misschien willen we meer van Jezus en zijn we jaloers op Ernst. Waarom zou onze Vader meer geven aan onze broer of zus dan aan ons? Hij lijkt zo gelukkig, zo vrij van de wereld. Hij lijkt al met één been in de hemel te staan. Waarom is hij gezegend met een intiemere omgang met onze Verlosser dan dat wij ervaren?

Wat te doen? We kunnen pruilend op de grond gaan liggen in wat voelt als christelijke vodden en met afgunst kijken naar onze broer, wandelend in zijn veelkleurige jas. Misschien zonder een put en slavernij, maar toch zullen we hem grijpen met onze handen van jaloersheid door over hem te roddelen, buiten te sluiten en ons sarcasme. Blijken we dan niet een moorddadige broer te zijn zoals Kaïn? Pas op, de zonde staat aan de deur.

Heb hem ernstig lief

Wat de reden ook moge zijn, behandel mensen die zeer ernstig en serieus bezig zijn met de dingen van de Heere niet met minachting; je mag je beste aardse vriend met wie je de eeuwigheid deelt niet verachten. Bedank ze liever. Bied je excuses aan. Wees meer zoals zij.

Als je deze vrienden niet hebt (want die kunnen tegenwoordig erg zeldzaam zijn), bid dan voor hen. En nodig de broeders en zusters in je leven uit om ernstiger met je te zijn. Begin door serieuzer met hen te zijn. Vaak is er één persoon nodig om dieper te gaan, om anderen te laten volgen.

Ware vrienden, net zoals ware vreugde, zijn nooit minder dan ernstig over dingen die het waard zijn om ernstig over te zijn. Hoewel ze niet altijd de vrienden zijn die we willen, zijn ze wel de vrienden die we nodig hebben.

Het bericht Wil jij de vrienden die je nodig hebt? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ongemakkelijkheid is iets dat wij mensen graag vermijden. Niemand houdt van het gevoel dat het ons geeft. Maar voor tieners en ouders die Christus volgen is ongemakkelijkheid een onontkoombaar onderdeel van leren. Jezus zelf zou de meester van het voeren ongemakkelijke gesprekken genoemd kunnen worden. Hij modelleerde de realiteit dat harde gesprekken nodig zijn omwille van de groei van het Evangelie. Zijn jonge discipelen in het Palestina van de eerste eeuw leerden dit, en Zijn jonge discipelen in het hedendaagse Nederland moeten het ook leren.

Als een jeugdige Christus-volgeling wil ik vijf ongemakkelijke en heiligmakende gesprekken met je delen waarvan ik vind dat elke tiener en ouder die met elkaar zouden moeten hebben.

1. Seksualiteit

Als er een woordenboekdefinitie zou zijn voor ‘lastige ouder-tiener gesprekken’, dan zou er gewoon ‘SEX’ staan, en het zou geschreven staan met alle letters in hoofdletters en met een onheilspellend soort lettertype. De gesprekken hierover zijn ongetwijfeld de raarste en meest ongemakkelijke gesprekken die ik ooit met mijn ouders gehad heb. Maar terwijl ik mijn opvattingen over seksualiteit vorm, heb ik mijn ouders nodig om me toe te rusten met een gezond en Bijbels raamwerk om daarover na te denken. Ik heb de voortdurende dialoog en een open uitnodiging voor kwetsbare communicatie nodig (en dat blijf ik nodig hebben).

En ik ben gezegend om die openheid ook te hebben. Maar onze gesprekken over seksualiteit maken me nog steeds beschaamd. Ik heb vragen, verwarringen en gedachten die goddelijke antwoorden nodig hebben. Het kan ongemakkelijk zijn om die gedachten en vragen te verwoorden, en het kan voor mijn ouders onaangenaam zijn om moeilijke antwoorden te formuleren. Onlangs gingen mijn moeder en ik in gesprek over een boek dat ik las, een boek over de perspectieven van moderne tieners op sociale media en seks. Het boek was schokkend en ik had veel vragen en gedachten, maar mijn moeder stelde zich op zo een manier op dat ik me comfortabel voelde om dit met haar te bespreken. Ik bloosde, maar ze maakte het gesprek tot een veilige plek.

Door deze ongemakkelijke gesprekken ben ik gaan inzien dat seksualiteit zoveel meer is dan alleen seks. Het gaat over onze hele persoonlijkheid, dat God ons heeft gemaakt als mannelijke en vrouwelijke beelddragers. En het gaat over de overgang van identiteiten van tieners naarmate we fysiek en emotioneel groeien van kinderen tot volwassenen. Mijn ouders en ik moeten ongemakkelijke gesprekken hebben over mijn vrouwelijkheid – mijn emoties, mijn verlangens en mijn door God gegeven rol als vrouw. Zonder dat soort discussies zou ik slecht toegerust zijn om belangrijke en gevoelige beslissingen te nemen met een verantwoordelijk en Bijbels beeld van seksualiteit.

2. Persoonlijke zonden en bekering

De gesprekken met mijn ouders over seks waren het meest ongemakkelijk, maar de gesprekken over mijn zonde waren het pijnlijkst. Geconfronteerd worden met onbekeerde (of onbekende) zonde is ongelooflijk moeilijk. Op die momenten word ik instinctief zelfingenomen en verdedigend. Ik voel me verblind, alsof mama en papa een wrede ‘sneaky’ aanval tegen mij hadden belegd. Maar deze gesprekken dwingen me om mijzelf voor God te vernederen. Ze ontdoen mijn valse voorwendsels en excuses en brengen me tot oprecht berouw. Ze heiligen me.

Een paar jaar geleden benaderde mijn moeder me voorzichtig om te zeggen hoeveel tijd ik op mijn computer doorbracht. Ik herinner me de manier waarop ik me inspande, hoe mijn trots het gesprek meteen wilde stoppen. Ik vertelde mezelf hoe verkeerd ze was. Maar ik herinner me ook dat ik besefte dat ze gelijk had en de onverwachte schaamte die bij dat besef kwam. Mijn moeder wist dat ik de controle van mijn hart en ziel nodig had. Ik gebruikte mijn tijd niet op de beste manier die ik kon (Efeziërs 5:16), en dat maakte haar niet terughoudend om mij toch te zeggen: “Ik begrijp dat dit moeilijk is om over te praten, maar ik houd teveel van je om het los te laten.”

3. Ontspanning en social media

In deze door beelden geobsedeerde cultuur moeten ouders en tieners ook een aantal ongemakkelijke gesprekken voeren over aanvaardbare entertainmentkeuzes en geschikte mediagrenzen. Misschien wil je, als tiener, wanhopig de nieuwe film zien die iedereen gaat zien, maar jij, ouder, hebt oprecht morele zorgen. De confrontatie komt in een ongemakkelijk gesprek. Conflicterende verlangens zullen duelleren.

Ouder, u zult moeten uitleggen waarom deze film Bijbels onverenigbaar is met iemands liefde voor Jezus en het najagen van godsvrucht (1 Korintiërs 10:31). Tiener, je zult je genadig moeten onderwerpen aan die uitleg. Het zal een moeilijk gesprek zijn, en je kunt het aan het einde nog steeds oneens zijn, maar het zal je enorm helpen, ouder en tiener, in je geestelijke groei om het gesprek toch te voeren met elkaar.

4. Online en offline vrienden

Praten over tienervriendschappen in de 21ste eeuw is ook praten over sociale media. Ouder, u en uw tiener moeten praten over veiligheid en beveiliging, zowel online als offline. Je moet praten over het spreken van de waarheid in liefde. Je moet ook in gesprek over wat voor soort vrienden we hebben en wat voor soort dingen we zien op sociale media.

Ouders, misschien moet u ons confronteren met wie we tijd doorbrengen en ons zelfs adviseren om een bepaalde vriendschap te beëindigen. Dat is een door God gegeven recht en verantwoordelijkheid voor u (Spreuken 1: 8-15). U bent geroepen om ons te bewaken en voor ons te zorgen, zelfs als we die zorg niet willen. Gesprekken over vriendschap en sociale media zullen pijnlijk zijn, omdat we ons hoofd zullen stoten. Misschien moet u onze gevoelens kwetsen. Maar ik beloof u, dat zijn de gesprekken, die als ik later meer volgroeid en geheiligd zijn, de komende jaren het meeste zal waarderen.

5. Toekomstige dromen en plannen

Tieners moeten met ouders praten over de toekomst en de dromen en de levenslange zoektocht naar Christus. We hebben lange gesprekken nodig in grote aantallen, met wederzijds respect en vriendelijke harten. Maar er zal onvermijdelijk een conflict zijn. Soms, ouders, zult u onze plannen niet leuk vinden. U zult uw eigen verwachtingen en ideeën hebben. Uwilt wat het beste voor ons is, maar soms zijn we het daar niet mee eens, omdat jij, tiener, je eigen dromen hebt. Je vindt de voorgestelde universiteit of carrière van je ouders niet leuk, en je zult het hen eerlijk moeten vertellen.

De gesprekken met mijn ouders over majors, banen en huurprijzen zijn ongemakkelijk. Dat zijn die gesprekken nu eenmaal. Maar deze gesprekken zijn wel van cruciaal belang om ons op dezelfde plaats te zetten met betrekking tot je toekomst. Eenheid is het einddoel, dus we houden vast aan de tijdelijke spanning om dat grotere goed te bereiken.

Ongemakkelijkheid omwille van groei

Mijn moeder en ik hebben vaak ongemakkelijke gesprekken. Dat komt waarschijnlijk omdat we eenmaal per week gaan zitten, een vast moment om te praten over mijn leven, zonde, vragen, bezigheden, toekomst en geloof. Het is vaak ongemakkelijk, vooral wanneer we over een van deze vijf dingen (of allemaal!) moeten praten. Maar ik zie die tijd nog steeds als essentieel voor mijn persoonlijke groei, vooral mijn groei in het Evangelie. Net als mijn moeder.

Ze zijn essentieel omdat, terwijl onhandigheid moeilijk is, er één ding erger is dan ongemakkelijke gesprekken: de ongemakkelijke stilte. Stilte die voortkomt uit angst om te communiceren. Stilte die vragen ongesteld laat. Stilte die onwetendheid en onvolwassenheid voortbrengt. Stilte die schaamte bevordert. Stilte die groei belemmert. Stilte die duisternis in plaats van licht brengt. Stilte die de waarheid verbergt.

Ouders en tieners, vermijd die stilte ten koste van alles. Ga in plaats daarvan in gesprek. En als de ongemakkelijke gesprekken komen, omarm ze dan, omdat ze veel beter zijn dan het alternatief.

Het bericht Vijf ongemakkelijke gesprekken die jongeren moeten voeren met hun ouders verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ik wil graag een klein gedachte-experiment met jullie doen. Of doe het op een later tijdstip als je een rustig moment hebt. Denk aan de vriendelijkste persoon die je kent. Denk aan de meest liefhebbende persoon die je kent. Ik denk nu aan een menselijk persoon. Gewoon je vrienden, familie of misschien muzikanten of artiesten. Of de meest liefhebbende persoon.

De meest wijze persoon die je kent. De meest geduldige persoon die je kent. De meest intelligente persoon die je kent. De sterkste persoon die je kent. De meest tedere persoon die je kent. De gelukkigste persoon. De meest vreedzame persoon. De meest optimistische persoon. De zachtmoedigste persoon. De meest moedige persoon. De meest gearticuleerde persoon. Degene die het beste gevoel voor humor heeft. De meest vrijgevige persoon. Denk aan al die mensen.

Al dat genieten van die personen met al die voortreffelijkheden, verhoogd tot perfectie en schoonheid, geeft je dan vervolgens een hint hoe het is om als persoon van God te genieten.

Als je dat doet, moet je ze vervolgens combineren tot één persoon – al die eigenschappen. Wanneer je dat hebt gedaan, verhoog je die eigenschappen tot ultieme perfectie. En verhoog dat vervolgens tot oneindige schoonheid in de manier waarop een persoon ze bezitten en uitvoeren kan. Al dat genieten van die personen met al die voortreffelijkheden, verhoogd tot perfectie en schoonheid, geeft je dan vervolgens een hint hoe het is om als persoon van God te genieten.

Bid vervolgens dat de Heilige Geest je dit wonder laat meemaken. Want niemand kan van God genieten zonder het wonder van de Heilige Geest. We zijn dood voor de schoonheid van God en ze zijn een vreemde taal voor ons.

Het bericht Familie en vrienden laten ons meer van God zien verscheen eerst op Geloofstoerusting.