We wisten al dat het bijzonder zou worden, nog voordat we onze ogen sloten om te luisteren… Ik wil je vragen om op zo’n manier, en met die verwachting in je hart aanwezig te zijn bij bijeenkomsten en kerkdiensten waarin de Bijbel opengaat. Steeds te weten: Dit wordt mooi. Hier gaat iets gebeuren!

Psalm 130 vers 5 zegt: ‘Ik verwacht de HEERE, mijn ziel verwacht Hem en ik hoop op Zijn woord. Dat zijn geen oude, stoffige woorden vanuit een ver vervlogen tijd, maar dat zijn woorden voor nu.’

Kom biddend naar de dienst. Biddend en verwachtend dat er iets bijzonders staat te gebeuren.

Kom biddend naar de dienst. Biddend en verwachtend dat er iets bijzonders staat te gebeuren. Natuurlijk werkt God op allerlei plaatsen en momenten door Zijn Woord en Geest. Zeker niet alleen tijdens de kerkdiensten. Maar wel in het bijzonder ook daar, wanneer dat Woord waarop we hopen opengaat en mensen samen bidden tot de God van dat Woord.

Psalm 130 zegt: ‘Ik, mijn ziel, verwacht Hem!’ Doe dat! Weet en verwacht dat er vreugde in de hemel is wanneer iemand zich omkeert tot God, en genade vindt. Weet dat Hij verdieping wil geven aan je geloof. Weet dat bij Hem nieuwe bemoediging en kracht te vinden is. Weet dat overvloed van vreugde in Zijn aanwezigheid is! Dat geldt voor jou of iemand die je hebt uitgenodigd erbij te zijn. Verwacht die wonderen! Misschien wel in de stilte wanneer jij je ogen sluit om te luisteren.

Wees bemoedigd door die vader, die kwam zeggen dat zijn kind geraakt en veranderd is door het Woord van God. Wees bemoedigd door die vrouw, die voor het eerst het levende brood mocht ontvangen toen ze geroepen werd: ‘Kom, want alle dingen zijn gereed!’ Wees bemoedigd door die vrouw, die al zoveel jaren geen kerk meer had bezocht, en toen ze er weer was, gegrepen werd door het Woord waarop we hopen. Wees bemoedigd door die jongen, die in het Woord opeens een liefdevolle Vader zag staan, met wijd open armen.

Wees bemoedigd. Heb hoop. Want steeds opnieuw zal het gebeuren. Steeds opnieuw zal Hij er zijn. Dan wordt het mooi. Dan is het goed.

Het bericht ‘Dit wordt mooi’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Dit is een ondeugende maar goed getimede kritiek op een cultuur waarin we verwachten dat alles – inclusief onze huwelijken – aan onze behoeften zal voldoen.

Wanneer we het huwelijk benaderen in de verwachting dat aan onze behoeften wordt voldaan, begrijpen we de ware aard van liefde niet en zaaien we zaadjes ter vernietiging van ons huwelijk. God heeft het huwelijk niet ontworpen als een middel om in onze persoonlijke behoeften te voorzien. Aannemen dat het huwelijk draait om het voldoen aan behoeften is om minstens twee redenen gevaarlijk.

1. Omdat het geen echte liefde is

Een naar binnen gericht huwelijk is geen echte liefde, omdat het ons aanmoedigt om zelfzuchtig te denken over seks en huwelijk. ‘Als u hen liefhebt die u liefhebben, wat voor dank komt u daarvoor toe?’ vroeg Jezus (Lukas 6:32). Liefde die alleen maar bewonderend in de ogen kijkt van een ander die dol is op ons, is helemaal geen liefde.

Jouw huwelijk: een mooi masker voor jouw egoïsme?

Eén van de meest angstaanjagende dingen in Jezus’ gelijkenis van de rijke man en Lazarus (Lukas 16:19-31) is dat de rijke man een goed familie-mens lijkt te zijn geweest. Zelfs in de plaats van de doden maakt hij zich zorgen om zijn broers. Maar zijn zogenaamde liefde is helemaal geen liefde, want ze strekt zich nooit uit tot Lazarus, de arme man die bij zijn poort ligt. Hij zorgt voor zijn familie, maar zijn zorg reikt niet verder naar behoeftige mensen buiten zijn eigen kringetje.

Huwelijk en gezin kunnen gemakkelijk een respectabele vorm van egoïsme worden. Als we voornamelijk trouwen om in onze eigen behoeften te voorzien, dan zijn onze huwelijken precies dat: mooie maskers voor ons egoïsme.

Het is een korte stap van ‘van jou houden’ naar ‘van mezelf houden en jou willen.’ En het is te gemakkelijk voor christenen om het huwelijk te beschouwen als een gebied waar navolging van Christus niet relevant is. Buiten het huwelijk houden we ervan om te praten over opoffering, ons kruis opnemen, enzovoort. Maar binnen het huwelijk praten we vaak over hoe we beter kunnen communiceren, hoe we intiemer kunnen zijn, hoe we betere seks kunnen hebben en hoe we gelukkig kunnen zijn.

Als een huwelijk God niet dient, zal geen enkele persoonlijke of seksuele vervulling het goed maken. Immers, voor zover we kunnen zien hadden Ananias en Saffira een huwelijk met uitstekende communicatie en gedeelde waarden. Ze begrepen elkaar perfect, maar toch ondergingen ze een verschrikkelijke dood onder het rechtvaardige oordeel van God (Handelingen 5:1-11).

2. Omdat het huwelijken en de samenleving vernietigt

Een egocentrische kijk op seks en huwelijk vernietigt het huwelijk en de samenleving. In een tijd waarin onze verwachtingen van wat het huwelijk te bieden heeft hoger zijn dan ooit, brokkelen huwelijken af als nooit tevoren.

We kunnen deze vernietiging ontdekken door te kijken naar hoe samenlevingen werken. Samenlevingen waarin seks en huwelijk worden gezien als een middel tot persoonlijke vervulling, moedigen een man en een vrouw aan elkaar in de ogen te kijken. Moedigen hen beiden aan om in de ander alles te vinden wat ze nodig hebben, om alles voor de ander te zijn. Zulke culturen promoten wat we een ‘religie van het één-paar-zijn’ zouden kunnen noemen, waarin het doel van elke man en vrouw is om in zo’n prachtige eenheid te leven. Het woord ‘relatie’, het verkorte woord voor ‘seksuele relatie’, onthult deze manier van denken. Als je geen ‘relatie’ hebt, ben je vermoedelijk eenzaam. En als het waar zou zijn dat ‘relatie’ voornamelijk in een seksuele relatie wordt gevonden, dan zouden we ten koste van alles seksuele intimiteit moeten zoeken. Maar we hoeven deze leugen niet te slikken.

Te veel nadruk leggen op koppels als paren isoleert hen ook van de ondersteunende invloeden van een bredere familie en de samenleving. De tijd dat ze alleen in de slaapkamer zijn, wordt bepalend geacht, niet wanneer ze als een nieuwe sociale en familie-eenheid dienen. Historicus Lawrence Stone schrijft:

Het is een ironische gedachte dat juist op het moment dat sommige denkers de komst van het perfecte huwelijk aankondigen, gebaseerd op volledige bevrediging van de seksuele, emotionele en creatieve behoeften van zowel man als vrouw, het aandeel huwelijksproblemen… snel stijgt.

Christopher Brooke, een andere historicus, merkt op:

Terwijl we worden geconfronteerd met het schouwspel van gebroken huwelijken, zijn we (door een vreemde paradox die echter zeer diepgeworteld zit in dit onderwerp) veel meer van een gelukkig huwelijk gaan verwachten.

Toch stelde een theoloog: ‘Zelfs het kleinste huisje van de gelukkigste geliefden kan niet bewoonbaar zijn tenzij het ten minste een deur en een paar ramen naar buiten heeft.’

We zijn niet gemaakt om voor altijd in de ogen van een ander mens te kijken en daarin alles te vinden wat we nodig hebben. Als we dat wel denken, zullen we zeker teleurgesteld raken. Als mijn lieve vrouw ooit dacht dat ik alles voor haar kon zijn, weet ze nu wel beter! En natuurlijk, als ik denk dat het huwelijk er is om aan mijn behoeften te voldoen, wat moet ik dan doen als het er niet aan voldoet?

Deze ironie – dat we zoveel van het huwelijk verwachten maar het teleurstellend vinden – is een ironie die de Schrift perfect begrijpt. Het wordt afgoderij genoemd. Als ik een doel nastreef boven de eer van God, aanbid ik een afgod. Op het moment dat ik mijn ‘relatie’ tot het doel van mijn leven maak, veroordeel ik mezelf tot teleurstelling.

Verrassend genoeg is de sleutel tot een goed huwelijk niet om een ​​goed huwelijk na te streven, maar om de eer van God na te streven.

Noot redactie: Dit is een aangepast uittreksel van het boek van Christopher Ash, Married for God: Making Your Marriage the Best It Can Be  (Crossway, 2016).

Het bericht Het huwelijk is niet bedoeld om aan jouw behoeften te voldoen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Dit thema komt overal in mijn leven naar voren: in boeken, podcast-interviews en willekeurige gesprekken. Ik realiseer me hoe waar het is.

Wil je weten hoe je minder teleurgesteld kunt zijn? Stop met denken dat alles om jou draait.

Zoveel van mijn persoonlijke conflicten en ongenoegen komen niet van iemand die iets verkeerd doet, maar van iemand die iets niet doet, iets wat ik wilde. Dat is een groot verschil. Mijn teleurstelling ontstaat om een of twee redenen.

Ten eerste spreek ik mijn verwachtingen niet uit. Kan iedereen in mij leven gedachten lezen? (Nee. Het antwoord is nee, Jaquelle.)

Twee, soms zijn mijn verwachtingen onrealistisch. En er zijn tijden en omstandigheden waarin mijn verwachtingen gewoon oneerlijk en zelfzuchtig zijn ten opzichte van anderen.

Dus wat is de oplossing?

Hier zijn twee manieren waardoor ik leer om minder teleurgesteld te raken:

1. Mijn verwachtingen naar beneden bijstellen (misschien).

Of communiceer ze gewoon beter.

Als mijn verwachtingen te hoog zijn, komt dat omdat ik vind dat ik daar recht op heb. Ik verwacht dingen, omdat ik denk dat ik ze verdien. Dus ik moet de verering van alle rechten die ik meen te hebben, loslaten en heel eenvoudig de lat gewoon wat lager leggen.

Soms zijn mijn verwachtingen echt wel redelijk, maar weten anderen niet wat ik verwacht. Daarom probeer ik beter te worden in het communiceren van mijn verwachtingen. Als iets belangrijk voor je is (wat anderen zich misschien niet realiseren), vertel het hen dan. Daar is niets mis mee.

Geef richting aan je verwachtingen van anderen door hen te laten zien wat jouw verwachtingen zijn.

2. Wees bescheiden.

Ik schrijf vaak over Tim Kellers begrip van nederigheid als “zelfvergetelheid”, omdat het echt mijn leven heeft veranderd. Als ik zou stoppen om elke ervaring met mezelf te verbinden, als de wereld draaide om anderen te dienen en niet om mezelf een plezier te doen, dan zou ik een stuk minder teleurgesteld zijn als de dingen niet op mijn manier gaan.

De meeste keren dat ik teleurgesteld ben, komt dat door mezelf, niet door iemand anders.

Want dat is wat Jezus liet zien: een leven wat gekenmerkt wordt door nederigheid – nederigheid zo diep, breed en perfect dat het Hem ertoe bracht Zijn leven te leggen voor hoogmoedige mensen. Dat is waarom Paulus zegt in Filippenzen 2: 3-8:

Doe niets uit eigenbelang of eigendunk, maar laat in nederigheid de een de ander voortreffelijker achten dan zichzelf.

Laat eenieder niet alleen oog hebben voor wat van hemzelf is, maar laat eenieder ook oog hebben voor wat van anderen is.

Laat daarom die gezindheid in u zijn die ook in Christus Jezus was, Die, terwijl Hij in de gestalte van God was, het niet als roof beschouwd heeft aan God gelijk te zijn, maar Zichzelf ontledigd heeft door de gestalte van een slaaf aan te nemen en aan de mensen gelijk te worden.

En in gedaante als een mens bevonden, heeft Hij Zichzelf vernederd en is gehoorzaam geworden, tot de dood, ja, tot de kruisdood.

Wil je weten hoe je minder teleurgesteld kunt zijn? Stop met denken dat alles om jou draait.

Dit is allereerst een preek voor mezelf. De meeste keren dat ik teleurgesteld ben, komt dat door mezelf, niet door iemand anders. Als ik minder teleurgesteld wil zijn, moet ik me meer bezig houden met anderen, en uiteindelijk met Jezus, en veel minder druk zijn met mezelf.

Doe je met me mee?

Het bericht Hoe kun je minder teleurgesteld zijn in het leven? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Als ik nu terugkijk, wilde ik wel dat een oudere dame naast me was komen zitten en me had gezegd: ‘Het grootste deel van het leven betekent wachten, Jani. Leer te wachten met verwachting, niet vol angst.’

Weet je, ik ben opgegroeid terwijl ik geloofde in een leugen – een leugen die ik met me mee droeg richting volwassenheid. Ik geloofde dat geluk het mijne zou zijn als mijn dromen eindelijk zouden uitkomen. En daarom werkte ik hard – heel hard – om alles om me heen te verzamelen waar mijn hart naar verlangde.

De tirannie van angst

Maar toen ik merkte dat ik sommige verlangens realiseerde, kreeg ik de angst dat ik het weer zou verliezen. Wat een harde supervisor was dat! Het verstrikte me in een web vol twijfel en gerichtheid op mezelf en het beroofde me van mijn vreugde.

Waar was ik niet bang voor? Er valt weinig te noemen.

Ik vreesde de kwetsbaarheid van het huwelijk en ik vreesde de eenzame pijn van ongehuwd zijn. Ik vreesde de druk die komt met succes, en ik vreesde de schande van het mislukken. Ik vreesde onvruchtbaarheid en ik vreesde zwangerschap. Ik vreesde de verantwoordelijkheid om kinderen groot te brengen, en ik vreesde de leegte van een kinderloos huis. Ik vreesde de stress om buiten mijn huis te werken, en ik vreesde de isolatie om fulltime thuis te blijven. Ik was bang onvolwassen te zijn en ik vreesde oud te worden. Waar was ik niet bang voor? Er valt weinig te noemen.

Ik haatte het om zo bang te zijn. Ik had een hekel aan wat die angsten bij mij en degenen die ik liefhad deden. Ik probeerde ze te beredeneren en te overtreffen, wat me alleen maar leidde tot het angstaanjagende, flitsend, soort van neon-achtige teken dat nu eindelijk de aandacht van me had: ‘Jani, jij hebt geen controle. En dat zal je nooit hebben ook.’

Ik zag dat ik meer vrees voor mijn omstandigheden had dan voor God.

Ik zag dat ik meer vrees voor mijn omstandigheden had dan voor God. Ik was de realiteit uit het oog verloren dat zowel beproevingen als triomfen deel uitmaken van het goede verhaal dat God door mij heen schrijft. Ik heb de waarheid niet gewaardeerd dat Hij evenveel met ons is in onze lach als onze tranen, in onze vieringen als in ons lijden.

Soms lijkt het leven erg somber en oneerlijk hard. Dat lijkt zo, omdat het zo is. We wachten tot die speciale man een afspraak maakt voor een date, of om die droombaan te bemachtigen, of voor de uitslagen van het laboratorium die ons verlangde “alles is goed” bevestigen. En het is moeilijk om in hoop te blijven wachten, omdat, ‘Wat als . . . ?’

De remedie voor onze angsten

Wat kan onze angsten kalmeren? De remedie tegen angst is niet het jezelf terugtrekken, of meer zelfbeheersing, of zelfs meer moed aanwakkeren. De remedie voor onze angsten is hoop – hoop in een God Die meer is dan een match voor alles waar we aan deze kant van de hemel voor vrezen, een God Die belooft dat Zijn aanwezigheid nabij en echt is:

Al ging ik ook door een dal vol schaduw van de dood, ik zou geen kwaad vrezen, want U bent met mij. (Psalm 23:4)

Wees niet bevreesd, want Ik ben met u, wees niet verschrikt, want Ik ben uw God. Ik sterk u, ook help Ik u, ook ondersteun Ik u met Mijn rechterhand, die gerechtigheid werkt. (Jesaja 41:10)

Echte hoop is een Persoon

Houd je angsten losjes vast. Breng ze bij God en bied ze Hem aan met open handen, en vraag Hem om je angsten te vervangen voor hoop. Laat je angsten los en houd hem vast. Als we onze angsten met hem verlaten, zal Hij ons kalmeren door Zijn liefde (Zefanja 3:17), en ons helpen onszelf af te vragen: ‘Wat buigt u zich neer, mijn ziel, en wat bent u onrustig in mij? Hoop op God, want ik zal Hem weer loven; Hij is de volkomen verlossing van mijn aangezicht en mijn God.’ (Psalm 43: 5)

Zowel beproevingen als triomfen maken deel van het goede verhaal dat God door mij heen schrijft.

En hoe ziet die hoop er dan uit? Het lijkt net zo bevredigend en veilig als God zelf, omdat echte hoop een Persoon is. Paulus vertelt ons in Romeinen 15:13: ‘De God nu van de hoop moge u vervullen met alle blijdschap en vrede in het geloven, opdat u overvloedig bent in de hoop, door de kracht van de Heilige Geest.’ Wanneer we vasthouden aan de God van de hoop, wat we dan hebben is geen psychologische vooruitgang, maar God zelf als onze bondgenoot voor elke twijfel en gevaar.

Hoe houd je God vast? Nou, je moet dicht bij Hem komen. Je moet Hem beter leren kennen. En hoe leer je God beter kennen? Op dezelfde manier als je iemand anders leert kennen: door samen tijd door te brengen. Wat me het meest helpt om de God van de hoop beter te leren kennen is door tijd met Hem door te brengen – bewust en consequent Hem ontmoeten op de pagina’s van de Bijbel. Sinds de Bijbelse tijden is er veel veranderd in de wereld. Maar God is niet veranderd. De God van hoop die we op de bladzijden van de Bijbel zien, is de God die we ontmoeten.

Hoop is een keuze

Hoop is een keuze. Wat bepaalt die keuze, wat geeft het smaak, wat voedt het? Door dagelijks onze Bijbels te openen en te mediteren over de God van hoop. Mijn schoonmoeder, Anne Ortlund, leerde me een Schriftgedeelte te nemen en tijdens het lezen dezelfde twee vragen te stellen die Saulus tijdens zijn eerste ontmoeting met Christus stelde: ‘Wie bent u, Heere?’ En ‘Wat zal ik doen, Heere?’ (Handelingen 22: 8 en 10). Elke vrouw met een open Bijbel kan God daar vinden en sterker worden in hoop door deze twee vragen te stellen.

Laten we vrouwen zijn die verblijven in Gods goedheid. Laten we genieten van Zijn wijze zorg voor elk miniem detail in Zijn universum. Laten we al die eisen met het oog op ons geluk, al die dromen waar we niet zonder kunnen, met open handen voor onze Koning houden. Laten we voor hoop kiezen. Dan zullen we met David kunnen zeggen: ‘En nu, wat verwacht ik, Heere? Mijn hoop, die is op U!’ (Psalm 39:7)

Het bericht Het grootste deel van het leven betekent wachten verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht ln blijde verwachting! verscheen eerst op Geloofstoerusting.