Het oog ziet veel goed en kwaad in dit leven. Waarneming leidt tot wording. Wat we voortdurend voor onze ogen en ons denken stellen, zal vormgeven aan en bepalen wie we zijn. Afbeeldingen vertellen of de waarheid of leugens, maar ze spreken allemaal. Bovendien zijn onze natuurlijke ogen wellustige dingen die niet snel bevredigd zijn (1 Johannes 2:16). Een lustvolle blik kan ons veranderen. Eén blik kan het monster binnen in ons voeden, zodat het zijn lelijke kop opsteekt, op zoek naar meer.

‘Voed me’, zegt hij. Zijn eetlust is fel en onbevredigd. Eén blik leidt naar een andere, en dan naar nog veel meer.

Dit is het koninkrijk van seksuele lusten – een wereld van soft-porn en gratis porno – en gewiste browser geschiedenissen vol geheimen. Wat je ziet, jongens, is wat je wordt. Als je het theezakje te lang laat zitten, wordt de thee bitter. Evenzo, als je jezelf onderdompelt en weekt in pornografische fantasieën, dan zal je leven een bittere smaak gaan krijgen. In het begin kunnen de smaken zoet zijn, maar bitterheid is altijd het eindresultaat. En die bitterheid zal op een dag worden gedeeld in de interacties die je hebt met vrouwen: hoe je denkt over vrouwen, praat met vrouwen, vrouwen behandelt en vrouwen najaagt.

Een slechte sekseducatie

Pornografie vormt een verkeerd beeld van je visie op meisjes, of je het nu door hebt of niet. En op een dag kan pornografie jouw toekomstige vrouw beïnvloeden. De vrouwen die op het computerscherm glimmen voelen misschien niet direct de effecten van jouw lust, maar op een indirecte manier doen ze dat wel, omdat jij de industrie voedt die hen tot slaaf maakt en hen verhandelt.

Die beelden kunnen het pijnlijke verdriet en verlies van een vrouw niet voelen wanneer de verborgen zonden van haar echtgenoot onvermijdelijk aan het licht komen. Ik smeek je om de thee niet zo lang te laten trekken – om het niet te laten gebeuren dat één blik over de loop van de jaren verandert in duizenden blikken. Als dit gebeurt zal je de bitterheid proeven, mijn zonen, en je zult het willen uitspugen.

Lust verdraait de heerlijkheid van zowel bijbelse mannelijk- als vrouwelijkheid; het gaat in tegen het goddelijke bevel in de Hof van Eden. Mannen moeten zorgen voor vrouwen – hen verzorgen en beschermen uit nederige kracht. Ze moeten hen niet uitbuiten en domineren. Vrouwen zijn sterk, capabel en jouw gelijke. Het zijn geen objecten om te gebruiken en af te danken.

Maar de porno-industrie kleineert zowel mannen als vrouwen en reduceert ze volledig tot simpele acteurs van dierlijke lust in pixelvorm, in plaats van ze neer te zetten als complexe en heerlijke beelddragers van hun Schepper. Dit is de consumptiemaatschappij waarin we leven, waar mensen worden gedevalueerd terwijl ze aangeboden worden voor gebruik. De porno-industrie zet online gangen op in een seksuele dierentuin voor kijkplezier.

Veel beter om naar te kijken

Jullie, mijn zonen, worden door God geroepen om seksueel consumentisme te verwerpen. Jullie zijn door Christus geroepen om genoegen in Hem te zoeken en om je leven in onzelfzuchtige opoffering uit te storten aan God en aan anderen.

Jezus Christus is het tegenovergestelde van pornografie. Jezus leefde een leven van zelfverloochening en opoffering. Geen lust, nooit. Seks was onnodig voor Hem. In Hem werd God perfect uitgebeeld. Hij werd de minste en de laatste om ons op de eerste plaats te zetten. Pornografie is zelfverheerlijkend. Het zet je pleziertjes en verlangens op de eerste plaats, vóór de heerlijkheid van God en het welzijn van anderen. Kijk dan naar Christus in je strijd tegen seksuele verleiding en zonde, omdat Christus het tegenovergestelde is van pornografie. Als je Christus aanschouwt, word je zoals Hij.

Want God, Die gezegd heeft dat het licht uit de duisternis zou schijnen, is ook Degene Die in onze harten geschenen heeft tot verlichting met de kennis van de heerlijkheid van God in het aangezicht van Jezus Christus. (2 Korinthe 4:6).

Kijk naar Zijn aangezicht en pornografie zal er dof uit gaan zien.

Een veilige plek na seksuele zonde

Toen Mozes God vroeg om hem Zijn heerlijkheid te tonen (Exodus 33:18), was de heerlijkheid van God in het evangelie van Jezus Christus nog niet volledig onthuld. Hoeveel heerlijkheiduzer is het voor jou, wanneer je God vraagt om Zijn heerlijkheid te tonen nu na het kruis en de opstanding? Je hoeft alleen maar te lezen over deze heerlijkheid in Gods woord, en erover te mediteren in je hart en in je verstand. Je zal worden veranderd. ‘Waarmee houdt een jongeman zijn pad zuiver? Als hij dat bewaart overeenkomstig Uw woord.’ Psalm 119: 9 (HSV).

En als je wordt aangetrokken door de verboden genoegens van het internet, onthoud dan de woorden van Robert Murray McCheyne: ‘Kijk voor elke blik op jezelf tien keer naar Christus.’ Eén blik op je zondige zelf vraagt om tien blikken op Christus, voor jou aan het kruis genageld. In Christus zijn is de enige kwalificatie die we nodig hebben om Zijn heerlijkheid te kunnen zien, zelfs nadat we gezondigd hebben. Alleen Hij is de remedie en de preventie voor jouw zonden.

Wees mijn verlangen

Onthoud wat Jezus zei in Mattheüs 6:22:

De lamp van het lichaam is het oog; als dan uw oog oprecht is, zal heel uw lichaam verlicht zijn.

Een gezond oog impliceert een duidelijk zicht, en je zult een geestelijk gezonde manier hebben om naar dingen te kijken (zoals het geschenk van seks). Maar je ogen kunnen tegen je liegen als je alleen met hen ziet en niet via hen. Het oog kan je hart en geest vervormen als je het alleen maar gebruikt om te zien wat zich direct voor je bevindt. Wanneer je ogen gevuld zijn met de heerlijkheid van God in Christus, zul je de verdraaide leugens van de lust duidelijk doorzien.

Voordat papa en ik jullie kregen, hebben we onze bruiloft gepland. Ik wilde mijn favoriete hymne, ‘Wees mijn verlangen’, spelen voordat ik door het gangpad liep. Mijn gebed was dat Christus altijd mijn verlangen zou zijn in mijn huwelijk, maar nu omringt dat gebed ook jullie beiden. Ik bid dat Christus in heel het leven jullie visie zal zijn – dat jullie ogen gevuld zullen worden met heerlijkheid die leidt naar waarheid, leven en vreugde. Wat je voor je ogen plaatst, zal je veranderen. Moge het jullie vullen met licht en niet met duisternis.

Liefs,

Je mama

Het bericht Een brief aan mijn zonen over porno verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Om vreugde te vinden moet je eerst weten wat vreugde is. Een waardevolle definitie van vreugde: ‘Vreugde is een goed gevoel in de ziel, gewerkt door de Heilige Geest, als Hij ons de heerlijkheid van Christus toont, in het Woord en de wereld om ons heen.’

Deze lezing is met toestemming overgenomen van de Verdiepingsconferentie. Bekijk hier de volledige livestream terug.

Het bericht Hoe vind ik vreugde in God? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Vader, Ik begeer dat waar Ik ben, ook zij bij Mij zijn die U Mij gegeven hebt. (vers 24, Engelse vertaling).

Onder alle onwaardige zondaars in de wereld zijn er mensen die God ‘aan [Jezus] heeft gegeven’. Dit zijn mensen die door God tot de Zoon zijn getrokken (Johannes 6:44, 65). Dit zijn christenen – mensen die Jezus hebben ‘aangenomen’ als de gekruisigde en verrezen Redder en Heere en Schat van hun leven (Johannes 1:12; 10;11, 17-18; 20:28; 6:35; 3:17). Jezus zegt: Ik wil dat zij bij Mij zijn.

Onder alle onwaardige zondaars in de wereld zijn er mensen die God ‘aan [Jezus] heeft gegeven’.

Soms horen we mensen zeggen dat God de mens heeft geschapen omdat Hij Zich eenzaam voelde. Dus zeggen ze: ‘God heeft ons geschapen zodat we bij Hem zouden zijn.’ Is Jezus het hier mee eens? Nou, Hij zegt wel dat Hij echt wil dat we bij Hem zijn! Ja, maar waarom? Denk aan de rest van het vers. Waarom wil Jezus dat we bij Hem zijn?

… opdat zij Mijn heerlijkheid zien, die U [Vader] Mij gegeven hebt, omdat U Mij hebt liefgehad vóór de grondlegging van de wereld.

Dat zou een vreemde manier zijn om Zijn eenzaamheid uit te drukken. ‘Ik wil ze bij Me hebben zodat ze Mijn heerlijkheid kunnen zien.’ In feite drukt Hij niet Zijn eenzaamheid uit. Hij drukt niet Zijn bezorgdheid uit over Zijn eenzaamheid maar over de bevrediging van ons verlangen. Jezus is niet eenzaam. Hij en de Vader en de Geest zijn diep voldaan in de gemeenschap van de Drie-eenheid. Wij, niet Hij, hongeren ergens naar. En wat Jezus voor Kerst wil, is dat we ervaren waarvoor we werkelijk gemaakt zijn – Zijn heerlijkheid zien en koesteren.

Wat Jezus voor Kerst wil, is dat we ervaren waarvoor we werkelijk gemaakt zijn – Zijn heerlijkheid zien en koesteren.

Oh, dat God dit ons diep doet beseffen! Jezus heeft ons gemaakt (Johannes 1:3) om Zijn heerlijkheid te zien. Vlak voordat Hij naar het kruis gaat, smeekt Hij om Zijn diepste verlangens bij de Vader: ‘Vader, Ik begeer – Ik begeer! – dat waar Ik ben, ook zij bij Mij zijn … opdat zij Mijn heerlijkheid zien.’

Maar dat is maar de helft van wat Jezus verlangt in deze laatste verzen van Zijn gebed. Ik zei net dat we echt gemaakt zijn om Zijn heerlijkheid te zien en te koesteren. Is dat wat Hij wil – dat we Zijn heerlijkheid niet alleen zien, maar het koesteren, ervan genieten, er vreugde in vinden, het waarderen, het liefhebben? Denk aan vers 26, het allerlaatste vers:

En Ik heb hun Uw Naam bekendgemaakt, en zal die bekendmaken, opdat de liefde waarmee U Mij hebt liefgehad, in hen is, en Ik in hen.

Dat is het einde van het gebed. Wat is Jezus’ uiteindelijke doel voor ons? Niet dat we enkel Zijn heerlijkheid zien, maar dat we Hem liefhebben met dezelfde liefde die de Vader voor Hem heeft: ‘Opdat de liefde waarmee U [Vader] Mij hebt liefgehad, in hen is.’ Jezus’ verlangen en doel is dat we Zijn heerlijkheid zien en dat we dan in staat zijn om datgene wat we zien lief te hebben met dezelfde liefde die de Vader voor de Zoon heeft. En Hij bedoelt niet dat we alleen maar de liefde van de Vader voor de Zoon zouden nabootsen. Hij bedoelt dat de liefde van de Vader zelf onze liefde voor de Zoon wordt – dat we de Zoon liefhebben met de liefde van de Vader voor de Zoon. Dit is wat de Geest wordt en schenkt in ons leven: liefde voor de Zoon van de Vader.

Wat Jezus het liefst wil voor Kerst is dat Zijn uitverkorenen bijeen gebracht worden en dan krijgen wat ze het meest willen – Zijn heerlijkheid zien en het vervolgens koesteren op dezelfde manier als Vader de Zoon koestert.

Wat ik dit jaar het liefst wil voor Kerst is samen met jou (en vele anderen) Christus in al Zijn volheid te zien, en samen in staat zijn om datgene wat we zien lief te hebben met een liefde die ver boven ons eigen halfslachtig menselijk vermogen uitstijgt.

Dit is wat Jezus voor ons bidt deze kerst: ‘Vader, toon hen Mijn heerlijkheid en geef hun de vreugde in Mij die U in Mij hebt.’ Oh, mogen we Christus zien met de ogen van God en genieten van Christus met het hart van God. Dat is de essentie van de hemel. Dat is het geschenk dat Christus voor zondaren kwam kopen ten koste van Zijn dood in onze plaats.

Ik zie en koester met jou,

Pastor John

Het bericht Wat wil Jezus voor Kerst? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Sinds de eerste keer dat ik iets deelde over mijn strijd, heb ik honderden e-mails ontvangen van mannen en vrouwen van over de hele wereld die in wezen dezelfde vraag stelden: hoe? Hoe kan ik – als volgeling van Jezus Christus – leven met homoseksuele verlangens naar intimiteit? Hoe ga ik met de bijna verlammende eenzaamheid en hopeloosheid om die ik elke dag voel rond mijn seksualiteit?

Terwijl ik erover twijfelde of ik hier wel meer over wilde delen, bezorgd als ik was over een nieuwe golf van berichten, keek mijn vrouw – ze zag de angst op mijn gezicht – me van de andere kant van de woonkamer aan. Een prachtig moment van eenheid volgde: hardop zeiden we samen een bijbelvers op dat we hadden uitgekozen om ons te herinneren op momenten als deze:

Maar ik maak mij nergens zorgen over, en ook acht ik mijn leven niet kostbaar voor mijzelf, opdat ik mijn loop met blijdschap mag volbrengen, evenals de bediening die ik van de Heere Jezus ontvangen heb om te getuigen van het Evangelie van Gods genade (Handelingen 20:24).

Dus, als je een christen bent die dezelfde homoseksuele gevoelens ervaart, zijn hier vier waarheden waarvan ik geloof dat ze je helpen de goede strijd te strijden en te bloeien in je geloof in Jezus.

Het gras is niet groener bij de buren

Als het gaat om seksualiteit, hebben wij allemaal gezondigd en missen we de heerlijkheid van God (Romeinen 3:23). Je zou ook kunnen zeggen, niemand is echt ‘rechtvaardig’, nee, zelfs niet één (Romeinen 3:10). De satan houdt ervan om christenen die homoseksuele gevoelens ervaren te vertellen dat zij wel heel in het bijzonder verdorven zijn. Dat God, zo wreed als Hij is, je geplaatst heeft in een zondige strijd die moeilijker is dan die van anderen.

Hoe moeilijk je situatie ook mag lijken, je moet weten dat Christus je niet oproept om, meer dan anderen, je verlangens op te geven of op te offeren. Sam Allberry herinnert ons eraan:

Sinds ik open ben over mijn eigen ervaringen met homoseksualiteit, hebben een aantal christenen zoiets als dit gezegd: ‘Het Evangelie lijkt me moeilijker voor jou dan voor mij’, alsof ik meer moet opgeven dan zij. Maar het feit is dat het evangelie alles van een ieder van ons vraagt. Als iemand denkt dat het Evangelie op de een of andere makkelijke manier een plekje in hun leven heeft gekregen, zonder grote veranderingen in hun levensstijl of ambities te veroorzaken, dan is het zeer waarschijnlijk dat diegene Jezus helemaal niet is gaan volgen (citaat: Is God Anti-Gay?, pag. 10).

Als predikant zie ik veel seksuele gebrokenheid bij mensen. Dagelijks word ik eraan herinnerd dat eenzaamheid niet door een huwelijk wordt opgelost, intimiteit niet wordt vervuld door geslachtsgemeenschap, en dat verlangen niet wordt bevredigd in de armen van een ander.

Of je nu homo of hetero bent, gehuwd of ongehuwd, alleen of in een relatie, iedereen heeft te maken met seksuele en emotionele onvrede en onvervulde verlangens. We ervaren allemaal seksuele gebrokenheid. Als het op seksualiteit aankomt, is het gras niet groener bij de buren.

Je hebt de hele gemeenschap nodig

Als je je homoseksuele gevoelens gaat doden (Kolossenzen 3:5), dan moet je weten dat je hier een steunende, waarheidsgetrouwe, Christus-zoekende gemeenschap om je heen voor nodig hebt. Zoals Paul Tripp zegt: ‘Je wandel met God is een project van de gemeenschap.’

God heeft geen blijvende voorziening gemaakt voor je strijd tegen homoseksuele verlangens los van de plaatselijke gemeente. We heroriënteren onze levens rondom het evangelie door regelmatig samen te komen met andere christenen (Hebreeën 10: 23-25). De kogels van genade die je nodig hebt om homoseksuele verleidingen ter dood te brengen, worden je beschikbaar gesteld via de op Christus-gerichte gemeenschap.

Eén van de belangrijkste manieren waarop God de genade zal schenken die je nodig hebt, is door je gaven te gebruiken (1 Petrus 4:10). Persoonlijk ben ik het meest geneigd om in zonde te vallen als ik me verveel en te veel energie heb om dingen te doen die niet gericht zijn op God. Mijn verleidingen hebben de minste macht als ik dienend werk doe en enthousiast betrokken ben bij datgene waarvoor God mij heeft geroepen.

Als je elke avond je hoofd op je kussen legt als iemand die is uitgewrongen in dienst van Christus, zal je meer de dingen van de Geest bedenken, dan de dingen van het vlees. Je genegenheden (de dingen van het vlees) zullen zo veranderen dat je jouw leven, vrede en identiteit steeds meer vindt buiten homoseksuele gevoelens, en juist in de Geest (Romeinen 8: 5-6). En als het gaat om het doden van de dingen van het lichaam (Romeinen 8:13), heb je daar je mede-gelovigen bij nodig.

Neem je wapens op

Als je echt een totale aanval op je homoseksuele gevoelens wilt lanceren, neem dan je wapens op. Gods krachtigste wapens bevinden zich in de harten van mensen om je heen. Belijd elkaar de overtredingen (Jakobus 5:16). Het belijden van je zonden is als het gebruiken van een portofoon, waardoor je de mensen om je heen inlicht over de precieze locatie die met genade moet worden gebombardeerd.

Zeker, sommige mensen reageren er misschien niet goed op wanneer je je zo kwetsbaar opstelt, maar zoals Spurgeon zei: ‘Als iemand slecht over je denkt, heb dan goede moed; hij denkt niet slecht genoeg.’ Het is beter om je richting sommige mensen kwetsbaar op te stellen en niet door iedereen volledig omarmd te worden, dan jezelf nooit volledig aan iemand te laten zien en daardoor nooit echt helemaal omarmd te worden.

Ik stel voor dat je begint met je verhaal te vertellen aan een betrouwbare, door het Evangelie vervulde vriend(in). Als je te bang bent om het persoonlijk te doen, schrijf dan een brief. Maar geliefde, we zijn vaak zoveel zwakker dan we vermoeden. Je bent soms misschien maar vijf minuten verwijderd van het vallen in de zonde. Het is echt tijd om je wapens op te nemen.

Vervul je verlangens

Vechten tegen je homoseksuele verlangens is slechts het begin. Het echte roeping van een christen is om je verlangens ten volle vervuld te zien worden.

Onze verlangens geven ons van nature geen vrede zolang ze niet zijn vervuld. Daarom is het onze plicht en vreugde om ze vervuld te zien worden in Jezus Christus (Psalm 107: 9). Geef jezelf volledig over aan het vervullen van je verlangen naar intimiteit. Niet door je te richten op sterfelijke mensen (want elke praktiserende homoseksueel kan getuigen dat hun relatie uiteindelijk niet bevredigend is). Maar door je te richten op de onsterfelijke mens: Christus zelf.

John Piper heeft gezegd: ‘Theologie kan de biologie overwinnen.’ Stap daarom iedere morgen uit bed met één hoofddoel: om verliefd te worden op Jezus Christus. Lees zulke heldere, mooie, schitterende boeken over God dat de aantrekkingskracht van hetzelfde geslacht naar de achtergrond verdwijnt. Luister naar preken die je ogen openen met zo’n genade en kracht dat je God ziet (Mattheüs 5:8) en de gedachte om dan ergens anders naar te kijken zou hetzelfde zijn als dat je naar je veters staat te staren terwijl je op de top van de Mount Everest bent. Span je dus altijd tot het uiterste in om God te zien.

Als je een christen bent die homoseksuele aantrekkingskracht ervaart, herinner jezelf er dan voortdurend aan dat de oplossing voor eenzaamheid alleen in God ligt (Psalm 63: 1-2), intimiteit alleen in God vervuld wordt (Psalm 63:3-5) en je verlangens worden inderdaad alleen vervuld in de armen van een Ander (Psalm 63:6-8).

Deel je verhaal

Toch denk je misschien: ik zal mijn worstelingen nooit met iemand kunnen delen. Geloof me, ik ken dat gevoel maar al te goed. Het kostte me twintig jaar om uiteindelijk mijn worsteling met andere gelovigen te delen. Jezus gaf ons de opdracht om de kosten te berekenen voordat we hem volgen (Lukas 14:28-33). Open zijn over je seksuele aantrekkingskracht tot hetzelfde geslacht kan aanzienlijke kosten met zich meebrengen. Je homoseksuele verlangens aan het licht brengen, zal je op duizend verschillende manieren beïnvloeden, en sommige daarvan zullen ongelooflijk pijnlijk zijn.

Maar het is het waard. Christus zal het krachtigst zichtbaar worden in je zwakheid (2 Korinthiërs 12:9). De christelijke levenswandel komt pas echt goed op gang wanneer we ons er actief voor inzetten. Dat we zelf minder en Christus meer zal worden (Johannes 3:30).

Voor de christen die zich aangetrokken voelt tot iemand van hetzelfde geslacht, is het mijn vurige verwachting en hoop dat, terwijl je anderen uitnodigt in deze strijd, je je helemaal niet zult schamen. Maar dat Christus nu en altijd zal worden geëerd in jouw lichaam – of dat nu door het leven is of door de dood (Filippenzen 1:20).

Het bericht Vervulling vinden in de armen van een ander verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht ‘Ik ben het zoeken van God zo moe geworden’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

We hebben zo sterk de neiging om af te dwalen dat alles een aanleiding kan zijn om ons te doen zondigen, zelfs het lezen van Gods Woord. Ook al denken we misschien dat activiteiten die bedoeld zijn voor groei in geloof – zoals bidden, ontmoeting met gelovigen, Bijbellezen – ons immuun maken voor zulke verleidingen. Helaas, we zijn nog steeds in staat om God niet de eer te geven, zelfs op de momenten dat we ons verdiepen in de Bijbel.

We zijn nog steeds in staat om God niet de eer te geven, zelfs op de momenten dat we ons verdiepen in de Bijbel.

Dat was het probleem dat de Farizeeën hadden met hun bijbellezen. Jezus confronteert hen hier heel direct mee: ‘U onderzoekt de Schriften, want u denkt daardoor eeuwig leven te hebben, en die zijn het die van Mij getuigen, en toch wilt u niet tot Mij komen opdat u leven hebt’ (Johannes 5:39-40).

De Farizeeën bestudeerden de Bijbel zorgvuldig. Ze wijdden hun hele leven aan het onthouden en gehoorzamen van de Wet van Mozes. Waarover confronteert Jezus hen hier dan? Hij zegt dat ze het felle neonteken dat ‘Messias’ doet oplichten in de Schrift hebben gemist. De Farizeeën kenden Gods Woord, maar ze herkenden Jezus er niet in. Ze lieten Gods Woord hun harten niet raken; ze lieten het hun verlangen naar de Messias niet aanwakkeren om Hem te verwelkomen toen Hij er eindelijk was.

Stel je voor dat je geïnteresseerd bent in je herkomst, je maakt een stamboom en je leert van alles over je overgrootouders. Je kent hun geboorteplaats, hun geschiedenis, waar ze werkten, hoe ze elkaar ontmoetten, enzovoort. Stel je voor dat ze vervolgens je keuken binnenwandelen terwijl je net wilt gaan eten, maar je herkent ze niet. Je springt niet opgewonden van je stoel om ze een knuffel te geven. Dit is maar een klein voorbeeldje aan hoe raar het eigenlijk is om de Bijbel te lezen en tegelijkertijd Christus er in te missen.

Hoe we de Bijbel niet moeten lezen

Wij verbazen ons erover hoe blind de Farizeeën waren, maar sommigen van ons hebben datzelfde probleem.

We eren God niet als we onszelf door een leesplan ploegen zonder dat het ons stilzet om God te aanbidden.

Misschien zijn we tijdens een bijbelstudie wel onder de indruk van Hebreeën 4:15, ‘Want wij hebben geen Hogepriester Die geen medelijden kan hebben met onze zwakheden’, maar we gaan na dit te hebben gelezen niet vol vertrouwen in gebed tot God. Dan hebben we dus feitelijk hetzelfde probleem! We verheerlijken God niet met ons bijbellezen als we wel ijverig de Bijbel bestuderen, maar vervolgens nooit aangevuurd worden om te bidden.

Of als we in Openbaring 5:13 lezen: ‘Aan Hem Die op de troon zit, en aan het Lam zij de dankzegging, de eer, de heerlijkheid en de kracht in alle eeuwigheid’, maar dit zicht op hemelse aanbidding beweegt onze harte niet om hetzelfde te doen. We eren God niet als we onszelf door een leesplan ploegen zonder dat het ons stilzet om God te aanbidden.

Misschien proberen we wel Psalm 121:1-2 uit ons hoofd te leren: ‘Ik sla mijn ogen op naar de bergen, vanwaar mijn hulp komen zal. Mijn hulp is van de HEERE, Die hemel en aarde gemaakt heeft’, maar we keren ons vervolgens niet tot God te midden van onze zorgen. Dan hebben we ook datzelfde probleem! We verheerlijken God niet met ons bijbellezen als de kaartjes met bijbelteksten die we uit ons hoofd hebben geleerd steeds groter wordt zonder dat die geleerde verzen ons ertoe drijft om bij God onze toevlucht te zoeken als er beproevingen komen.

We lezen de Bijbel niet tot glorie van God als we kennis over God opdoen, maar God nooit ontmoeten – als de kennis die we opdoen nooit ons hart binnenkomt.

We lezen de Bijbel niet tot glorie van God als we kennis over God opdoen, maar God nooit ontmoeten.

Wat we verlangen te zien

We lezen de Bijbel wel tot de glorie van God als we Jezus erin zien en er vreugde in vinden.

We moeten natuurlijk niet te ver doorslaan. Dit betekent niet dat we in plaats van kennis een soort mystieke ontmoeting zoeken door iedere morgen willekeurig een pagina van de Bijbel open te slaan. Nee, we moeten de waarheden over Jezus gretig najagen. Deze jacht naar feiten gebruiken we om ons hart de juiste gevoelens te laten ervaren.

Wanneer bracht een gedeelte je voor het laatst op je knieën om voor jezelf of een vriend (of zelfs een vijand) te bidden?

Wat was de laatste keer dat je alleen maar wilde blijven lezen en bidden, zelfs toen het allang tijd was om naar je werk te gaan? Wanneer had je voor het laatst een ervaring die je gewoon met iemand anders moest delen over dat wat je had gelezen? Wanneer bracht een gedeelte je voor het laatst op je knieën om voor jezelf of een vriend (of zelfs een vijand) te bidden? Wanneer maakte je hart voor het laatst een sprongetje toen God je ogen opende om heerlijke dingen in Zijn Woord te ontdekken? We denken hard na over Gods Woord om zo Jezus helder voor ogen te zien en op de juiste manier van Hem te genieten.

We lezen onze Bijbels tot de glorie van God als ‘wij allen nu, die met onbedekt gezicht de heerlijkheid van de Heere als in een spiegel aanschouwen, van gedaante veranderd worden naar hetzelfde beeld, van heerlijkheid tot heerlijkheid’ (2 Korinthe 3:18). We staren in het gezicht van Jezus als we Gods Woord openen en Hij ons verandert. Wij ontvangen geestelijke groei, en Hij ontvangt de glorie.

De hulp is er al!

We hebben hulp nodig om de Bijbel te lezen op de manier zoals God dat graag ziet. Als we aan ons lot worden overgelaten, kan het niet anders dan dat we verleid worden de Bijbel met ons hoofd maar zonder ons hart te lezen. Jezus troostte zijn volgelingen hiermee: ‘Maar wanneer de Trooster is gekomen, Die Ik u zenden zal van de Vader, de Geest van de waarheid, Die van de Vader uitgaat, zal Die over Mij getuigen’ (Johannes 15:26). Paulus beschrijft het proces zo: ‘Denk na over wat ik zeg, maar laat de Heere u inzicht geven in alle dingen’ (2 Timotheüs 2:7). Wij proberen Gods Woord te begrijpen en Hij geeft ons het begrip. De Heilige Geest begeleidt ons bij het lezen. Dat zorgt ervoor dat we niet stoppen zodra we wat kennis hebben opgedaan, maar we blijven voortdurend meer leren. Met als diepste verlangen dat we Jezus zien, dat ons hart veranderd wordt en we naar Zijn woorden leven.

We staren in het gezicht van Jezus als we Gods Woord openen en Hij ons verandert.

Dus bidden we, ‘Heilige Geest, leid mij in de waarheid (Johannes 16:13). Help me om Jezus te zien als ik vandaag mijn Bijbel open.’ We bidden met David, ‘O God, U bent mijn God! U zoek ik vroeg in de morgen; mijn ziel dorst naar U, mijn lichaam verlangt naar U in een land, dor en dorstig, zonder water’ (Psalm 63:1).

We bidden: ‘God, help me u te ontmoeten als ik vandaag mijn Bijbel lees. Help me de glorie van uw Zoon te zien. Help me om dieper te gaan dan woordbegrip alleen; help me U te zien. Geef me de juiste gevoelens bij de woorden die ik lees, en wilt U daarna de manier waarop ik m’n kinderen opvoedt, waarop ik mijn werk doe en waarop ik met anderen omga veranderen doordat ik Uw goedheid voor mij in Uw Woord zie?

We hebben hulp nodig en we hebben een Helper. God wil niets liever dan ons ontmoeten als we biddend Hem ontmoeten in Zijn Woord.

Het bericht Je leest wel, maar je ** begrijpt het niet verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ik sprak je onlangs. Zo maar ergens in een grote stad. Het verlangen naar vrede met God straalde van je gezicht af. Maar ‘verlangen’ is niet hetzelfde als ‘ontvangen’. Toch? Vat ik op deze manier je opvoeding goed samen?

Misschien schrijf ik te cryptisch. Laat ik het met een voorbeeldje proberen te doen.

Ik was laatst op de verjaardag van een vriendin. Op de kast in de woonkamer stond een mooi ingepakt cadeau, gekocht door twee vrienden. Dat cadeautje was alvast in het huis van de jarige gezet. Echter, zo vertelde ze mij, ze mocht het cadeau pas uitpakken op het moment dat beide gevers aanwezig zouden zijn. En één van die twee verwachtte pas om kwart voor 12 ’s avonds te kunnen komen. Tot die tijd stond er dus een onuitgepakt cadeau in de woonkamer. Tot nieuwsgierigheid van de jarige jet.

Het leek jouw opvoeding wel. Natuurlijk heeft God Zijn Zoon gegeven. Als het ware een prachtig (ingepakt) cadeau voor de wereld. Maar, hoor eens, dat cadeau ga je niet zo maar eventjes op je gemakje uitpakken. ‘Het gaat zo maar niet. Het moet je gegeven worden. Mocht het maar eens gebeuren…’

Je moet wachten. Misschien weet je zelf niet eens waarop. Je worstelt met termen als ‘voldoende zondekennis’ en ‘uitverkiezing’. ‘Jezus aannemen’ is haast blasfemie, ‘want het is God Die in u werkt…’

Ik wil verder niets zeggen over jouw opvoeding. Immers, wie ben ik? Alsof ík de wijsheid in pacht heb. Alsof ík het überhaupt altijd allemaal rond krijg. Ik wil je wel een vraag stellen.

Want, wat is dan het verschil tussen ‘verlangen’ en ‘ontvangen’? Jezus zegt: ‘Bid, en u zal gegeven worden; zoek, en u zult vinden; klop, en er zal voor u opengedaan worden. Want ieder die bidt, die ontvangt; wie zoekt, die vindt; en voor wie klopt zal opengedaan worden.’

Ik interpreteer: Wie verlangt, die ontvangt…

Echt waar? Is dat niet te gemakkelijk? Kan dat wel? Is het ook wel voor mij?

Duizend vragen. Eén antwoord. Geloof! Want ‘geloven’ is ‘krijgen’ (1 Johannes 5:10-13).

Geloven? Hoe dan? Markus 9:24 geeft je het voorbeeld; bidden: ‘Ik geloof, Heere! Kom mijn ongeloof te hulp.’

Vandaag valt Zijn uitnodiging bij je op de mat. Opnieuw. En de boodschap luidt:

‘Kom tot Uw Heiland, toef langer niet.
Kom nu tot Hem, Die redding u biedt,
Die, ook voor u (!), de hemel verliet.
Hoor naar Zijn roepstem! Kom!’

Het bericht Wie verlangt, die ontvangt verscheen eerst op Geloofstoerusting.

De voorbereidingen begonnen al vroeg in de morgen op de dag van vertrek. Bij sommigen zelfs al een dag eerder, gezien de immense rotzooi die ze in korte tijd hadden gecreëerd. Dan is er meer tijd nodig. Eerlijk is eerlijk, hoewel wij van het mannelijk geslacht waren, was het op onze kamer toch een stuk opgeruimder dan bij veel vrouwelijke reisgenoten. Ik noem geen namen.

Ik zei dat ik op een gegeven moment ingesteld was op de thuisreis. Maar weet je, het is vaak zelfs meer dan dat. Het is zelfs een verlangen naar huis! In Kroatië verlangde ik op een gegeven moment gewoon weer naar een bord ouderwetse spinazie à la crème met een lekkere, vette gehaktbal. En ik verlang aan het eind van zo’n reis ook altijd weer naar m’n familie en vrienden. En het belangrijkste van dit alles: ik verlang ernaar om weer in m’n eigen bed te liggen met m’n eigen deken en m’n eigen kussen.

Paulus herkent een dergelijk gevoel trouwens wel. Ik hoorde ‘m vanmorgen nog zeggen in Filippenzen 1: ‘Ik heb de begeerte om heen te gaan en bij Christus te zijn, want dat is verreweg het beste!’ Paulus verlangt ook vurig om naar Huis te gaan. Maar dan wel Huis met een hoofdletter…

Na een lange reis met de bus en het vliegtuig kwam ik eindelijk aan op Schiphol. M’n ouders wachtten mij op om me vervolgens thuis te brengen. Toen ik, eenmaal thuis, op mijn kamer kwam, kon ik mijn ogen niet geloven. Mijn ouders hadden m’n kamer een make-over gegeven. De muren waren gesausd, de lampen waren vervangen en enkele nieuwe items sierden de kamer. Ze hadden er hard aan gewerkt, zodat alles klaar zou zijn als ik thuis kwam. Wauw!

Weet je, dat wat mijn ouders deden, is nu precies wat Jezus bezig is te doen. Hij zegt in Johannes 14 het volgende: ‘Ik ga heen om een plaats voor u gereed te maken. En als Ik heengegaan ben en plaats voor u gereedgemaakt heb, kom Ik terug en zal u tot Mij nemen, opdat ook u zult zijn waar Ik ben.’ Wauw!

Het is precies die plaats waar Paulus graag heen wil. Die plaats is verreweg het beste, zegt hij. Het was een uitspraak die me aan het denken zette. Zo vaak heb ik het hier nog prima naar m’n zin. Zo vaak ontbreekt dat vurige verlangen om Thuis te komen…

Wellicht herken je dat laatste wel. Zou het komen omdat we nog niet bereid zijn om de Thuisreis te gaan maken? Misschien hebben we wel veel te weinig voorbereidingen getroffen. Maar dan is het voor jou en mij zaak om aan de slag te gaan! Het kan immers zo maar plotseling de tijd zijn dat Hij ons op komt halen.

Een van de noodzakelijke voorbereidingen is gebed. Bid je mee?

‘Vader in de hemel,
Dank U wel dat U een plek voor mij gereed wilt maken! Dank U wel dat U me ophaalt en dat we elkaar in de armen mogen sluiten, omdat we elkaar een tijd niet gezien hebben. Dank U wel dat U mij naar Huis wilt brengen. Dank U wel dat U me vervolgens iets compleet nieuws wilt laten zien! Speciaal voor mij.

Echter, nu is dit alles nog toekomst. Dus tot die tijd bid ik U:

‘Houd mijn gemoed voor U bereid,
opdat het blij Uw komst verbeid’,
daar ’t in een stil vertrouwen leeft,
dat Gij ons onze schuld vergeeft.’

Het bericht De gekken vertrekken verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Dit is een ondeugende maar goed getimede kritiek op een cultuur waarin we verwachten dat alles – inclusief onze huwelijken – aan onze behoeften zal voldoen.

Wanneer we het huwelijk benaderen in de verwachting dat aan onze behoeften wordt voldaan, begrijpen we de ware aard van liefde niet en zaaien we zaadjes ter vernietiging van ons huwelijk. God heeft het huwelijk niet ontworpen als een middel om in onze persoonlijke behoeften te voorzien. Aannemen dat het huwelijk draait om het voldoen aan behoeften is om minstens twee redenen gevaarlijk.

1. Omdat het geen echte liefde is

Een naar binnen gericht huwelijk is geen echte liefde, omdat het ons aanmoedigt om zelfzuchtig te denken over seks en huwelijk. ‘Als u hen liefhebt die u liefhebben, wat voor dank komt u daarvoor toe?’ vroeg Jezus (Lukas 6:32). Liefde die alleen maar bewonderend in de ogen kijkt van een ander die dol is op ons, is helemaal geen liefde.

Jouw huwelijk: een mooi masker voor jouw egoïsme?

Eén van de meest angstaanjagende dingen in Jezus’ gelijkenis van de rijke man en Lazarus (Lukas 16:19-31) is dat de rijke man een goed familie-mens lijkt te zijn geweest. Zelfs in de plaats van de doden maakt hij zich zorgen om zijn broers. Maar zijn zogenaamde liefde is helemaal geen liefde, want ze strekt zich nooit uit tot Lazarus, de arme man die bij zijn poort ligt. Hij zorgt voor zijn familie, maar zijn zorg reikt niet verder naar behoeftige mensen buiten zijn eigen kringetje.

Huwelijk en gezin kunnen gemakkelijk een respectabele vorm van egoïsme worden. Als we voornamelijk trouwen om in onze eigen behoeften te voorzien, dan zijn onze huwelijken precies dat: mooie maskers voor ons egoïsme.

Het is een korte stap van ‘van jou houden’ naar ‘van mezelf houden en jou willen.’ En het is te gemakkelijk voor christenen om het huwelijk te beschouwen als een gebied waar navolging van Christus niet relevant is. Buiten het huwelijk houden we ervan om te praten over opoffering, ons kruis opnemen, enzovoort. Maar binnen het huwelijk praten we vaak over hoe we beter kunnen communiceren, hoe we intiemer kunnen zijn, hoe we betere seks kunnen hebben en hoe we gelukkig kunnen zijn.

Als een huwelijk God niet dient, zal geen enkele persoonlijke of seksuele vervulling het goed maken. Immers, voor zover we kunnen zien hadden Ananias en Saffira een huwelijk met uitstekende communicatie en gedeelde waarden. Ze begrepen elkaar perfect, maar toch ondergingen ze een verschrikkelijke dood onder het rechtvaardige oordeel van God (Handelingen 5:1-11).

2. Omdat het huwelijken en de samenleving vernietigt

Een egocentrische kijk op seks en huwelijk vernietigt het huwelijk en de samenleving. In een tijd waarin onze verwachtingen van wat het huwelijk te bieden heeft hoger zijn dan ooit, brokkelen huwelijken af als nooit tevoren.

We kunnen deze vernietiging ontdekken door te kijken naar hoe samenlevingen werken. Samenlevingen waarin seks en huwelijk worden gezien als een middel tot persoonlijke vervulling, moedigen een man en een vrouw aan elkaar in de ogen te kijken. Moedigen hen beiden aan om in de ander alles te vinden wat ze nodig hebben, om alles voor de ander te zijn. Zulke culturen promoten wat we een ‘religie van het één-paar-zijn’ zouden kunnen noemen, waarin het doel van elke man en vrouw is om in zo’n prachtige eenheid te leven. Het woord ‘relatie’, het verkorte woord voor ‘seksuele relatie’, onthult deze manier van denken. Als je geen ‘relatie’ hebt, ben je vermoedelijk eenzaam. En als het waar zou zijn dat ‘relatie’ voornamelijk in een seksuele relatie wordt gevonden, dan zouden we ten koste van alles seksuele intimiteit moeten zoeken. Maar we hoeven deze leugen niet te slikken.

Te veel nadruk leggen op koppels als paren isoleert hen ook van de ondersteunende invloeden van een bredere familie en de samenleving. De tijd dat ze alleen in de slaapkamer zijn, wordt bepalend geacht, niet wanneer ze als een nieuwe sociale en familie-eenheid dienen. Historicus Lawrence Stone schrijft:

Het is een ironische gedachte dat juist op het moment dat sommige denkers de komst van het perfecte huwelijk aankondigen, gebaseerd op volledige bevrediging van de seksuele, emotionele en creatieve behoeften van zowel man als vrouw, het aandeel huwelijksproblemen… snel stijgt.

Christopher Brooke, een andere historicus, merkt op:

Terwijl we worden geconfronteerd met het schouwspel van gebroken huwelijken, zijn we (door een vreemde paradox die echter zeer diepgeworteld zit in dit onderwerp) veel meer van een gelukkig huwelijk gaan verwachten.

Toch stelde een theoloog: ‘Zelfs het kleinste huisje van de gelukkigste geliefden kan niet bewoonbaar zijn tenzij het ten minste een deur en een paar ramen naar buiten heeft.’

We zijn niet gemaakt om voor altijd in de ogen van een ander mens te kijken en daarin alles te vinden wat we nodig hebben. Als we dat wel denken, zullen we zeker teleurgesteld raken. Als mijn lieve vrouw ooit dacht dat ik alles voor haar kon zijn, weet ze nu wel beter! En natuurlijk, als ik denk dat het huwelijk er is om aan mijn behoeften te voldoen, wat moet ik dan doen als het er niet aan voldoet?

Deze ironie – dat we zoveel van het huwelijk verwachten maar het teleurstellend vinden – is een ironie die de Schrift perfect begrijpt. Het wordt afgoderij genoemd. Als ik een doel nastreef boven de eer van God, aanbid ik een afgod. Op het moment dat ik mijn ‘relatie’ tot het doel van mijn leven maak, veroordeel ik mezelf tot teleurstelling.

Verrassend genoeg is de sleutel tot een goed huwelijk niet om een ​​goed huwelijk na te streven, maar om de eer van God na te streven.

Noot redactie: Dit is een aangepast uittreksel van het boek van Christopher Ash, Married for God: Making Your Marriage the Best It Can Be  (Crossway, 2016).

Het bericht Het huwelijk is niet bedoeld om aan jouw behoeften te voldoen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het eerste dat ik moet zeggen is dat ik nooit echt de seculiere comedy’s heb gezien waar je nu op doelt. Ik heb er wel van gehoord, maar niet gezien. Dat heeft – hoop ik – als voordeel dat mijn commentaar niet een reactie is op een specifiek TV-programma. Beschouw het liever als een poging om Bijbelse perspectief te geven aan de manier waarop we besluiten of ons iets mag vermaken of niet.

Wat is er verkeerd aan?

Iets anders wat ik misschien eerst even moet zeggen, is dat mijn hele benadering van wat christenen kijken of luisteren niet hoofdzakelijk bepaald wordt door de vraag ‘wat is er verkeerd aan?’ Deze invalshoek lijkt me heel erg verschillend van de manier waarop het Nieuwe Testament (vooral Paulus) de vraag van goed of fout benadert.

Ik krijg altijd de indruk dat de vraag ‘Wat is er mis mee?’ voortkomt uit een hart dat geregeerd wordt door het verlangen het slechte te minimaliseren, in plaats van het maximaliseren van heiligheid, geloof, geestelijke kracht, aanbidding, ijver voor verloren zielen of gerechtigheid. Eigenlijk wil ik bij het beantwoorden van deze vraag simpelweg proberen om onze gedachten te heroriënteren als het gaat over hoe we zouden moeten denken en voelen als het om entertainment gaat.

Ik zou, denk ik, specifieke teksten kunnen aanhalen (ze staan er immers niet voor niets) en de verkeerde dingen in tv-programma’s kunnen aanwijzen – zoals seksistische taal in Kolossenzen 3:8 of vuile taal, dwaze praat en foute grappen in Efeze 5:4 – met de conclusie dat ze daarom vermijdt moeten worden. Maar het probleem met deze benadering is dat het duizenden christenen precies laat waar ze zijn: in onvolwassenheid en wereldgelijkvormigheid van verlangens. En dat is nu juist het grootste probleem.

Ik denk dat de meeste christenen zo in de greep van de populaire cultuur en populaire entertainment zijn, dat het soort radicale vernieuwing waar ik over praat, ondenkbaar voor hen is. Het lijkt mij behoorlijk nutteloos om wat van die kleine Bijbelteksten, die bepaalde dingen afkeuren, naar hun hoofd te slingeren.

Radicale vernieuwing

Hier mijn poging om ons denken te vernieuwen. Als dat gebeurt, is het een groot werk van God, niet van mij. Het zou al een groot wonder zijn als het zou gebeuren bij een paar lezers. Ikzelf heb die vernieuwing van mijn denken net zo hard nodig als ik probeer te navigeren in deze culturele wateren.

Wat ik wil jou wil vragen is: Waar verlang jij in je leven het diepst en met de grootse passie naar? Waar verlang je naar? Laten we zeggen, juist in de relatie tot Christus – in je persoonlijke wandel en relatie met Christus – waar verlang je naar?

Verlang je naar meer intimiteit? Verlang je naar meer diepte? Verlang je naar meer kracht? Verlang je naar meer helderheid bij het zien van Zijn Heerlijkheid in de schriften? Verlang je er naar om Zijn Stem vertrouwelijker te horen als je Zijn Woord leest? Verlang je ernaar Zijn wil getrouwer te doen? Verlang je naar een nauwere omgang met Hem in een echte relatie, als een echt Persoon?

Denk je überhaupt in dit soort termen? Ga je naar bed met deze verlangens? Sta je op met deze verlangens, die je leven beheersen? Houd je stille tijd, om Hem op te zoeken en om die verlangens aan te wakkeren? Zo niet, dan is dát het probleem.

Dit is tienduizend keer belangrijker dan welke programma’s je aanklikt. Dit verlangen zal erover beslissen. Maar als het ontbreekt – als de groei van deze verlangens in je relatie tot Jezus ontbreekt – geen enkel antwoord zal enig verschil maken voor je entertainmentgewoontes.

Vragen voor het hart

Laten we de vraag ietsje anders stellen.

Waar verlang je naar in je relatie naar andere mensen? Verlang je ernaar om Jezus te vertegenwoordigen met een grote, overtuigende kracht? Verlang je naar grotere liefde voor mensen en grotere ijver voor hun zaligheid? Verlang je naar meer vrijmoedigheid en bemoediging van God in je vertegenwoordiging van Christus? Verlang je ernaar om voor andere mensen een middel te zijn voor heiliging en kracht?

Verlang je ernaar om het Woord van God, die je hebt ervaren in jouw ontmoeting met de opgestane Christus, effectief over te brengen in de levens van andere mensen? Verlang je naar bereidwilligheid om hoopgevende woorden te spreken tegen hen die bijvoorbeeld stervende zijn, lijden of in een scheiding liggen?

Draag jij de geur van Christus met je mee en verlang je ernaar dat andere tegen je zeggen: ‘Je bent omringt door een aroma die anders is’? Verlang je ernaar om anderen te inspireren met jezelf als een levend voorbeeld, door een leven te leiden van een meer regelmatig, diep en bevredigend gebed?

Zo niet, waarom dan moeilijk doen over programma’s die wel of niet goed zijn? Als we dit niet hebben, hebben we niet eens de juiste manier van denken om deze beslissingen te nemen. Maar, als je eenmaal deze verlangens najaagt, je een nieuwe passie hebt en je van een gemiddelde, culture christen veranderd bent in een authentieke, gepassioneerde, ijverige, God-centraalstellende, Christus-verhogende, Bijbel-doordrenkte liefhebber van Jezus, dan begin je vragen te stellen als ‘Bouwt dit mijn geloof op?’ ‘Verzwakt dit mijn geloof?’

God op waarde schatten

Of je zou vragen stellen als deze: Maakt dit programma Christus meer helder en schitterend voor mij, of maakt het alles troebel en maakt het de Bijbelse werkelijkheid meer onwaarschijnlijk? Maakt dit programma de Bijbel en het je daarin onderdompelen aanlokkelijker voor mijn hart, of juist moeilijker om er tijd voor te vinden? Laat dit programma mij achter met afkeer van gebed en afkeer van het zoeken van Gods aangezicht en het verlangen naar Zijn Kracht? Laat dit programma mijn ijver voor de missies en mijn verlangen om de zaligheid te zien komen in de levens om mij heen verschrompelen (en dan even niet voor de mensen van Hollywood)?

Laat het mij achter met enig verlangen naar een opwekking in mijn stad – om mensen te zien die zich met een gebroken hart bekeren van de zonde (die zonden die in deze programma’s worden tentoongesteld)? Maakt dit programma mijn ervaring om God samen met Gods kinderen te prijzen nog zoeter en nog puurder?

Zorgt dit programma ervoor dat ik een groter verlangen krijg om meer risico’s te nemen voor gerechtigheid en uitbreiding van Gods rechtvaardige regering? Helpt het mij om aan boord van een schip of vliegtuig te stappen om naar een moeilijke plek te gaan en sterven voor Jezus? Maakt dit programma mij tot iemand die op een betere, natuurlijke manier praat over de geestelijke werkelijkheid zoals hemel en hel, de Heilige Geest, het Evangelie en geloof?

Dat is mijn reactie op de vraag of je nou wel of niet naar specifiek programma, film of video moet kijken. Mijn roeping in de wereld is om een passie van de macht en het gezag van God in alle dingen te verspreiden, voor de vreugde van de mensen door Jezus Christus. ‘Verspreid de passie voor de heerschappij van God’, dát is waar ik naar toe wil. Ik wil toe naar het soort van passie voor Zijn heerschappij in alles, dat functioneert als een radicale, ultieme test voor wat we leuk en vermakelijk vinden in de media.

Het bericht Zes vragen voor je ** achter Netflix duikt verscheen eerst op Geloofstoerusting.