Deze en vele andere vragen meer komen aan bod in dit forumgesprek met Kevin DeYoung, Matt Chandler en Mark Dever.

Het onderwerp waar we nu over willen nadenken is: maakt het uit hoe groot de plaatselijke gemeente is? Matt, jij bent voorganger van zo’n 7.000 mensen? Het is eigenlijk veel meer. Zijn het er 14.000? Nee het zijn er niet twee keer zoveel, maar ongeveer 10 à 11.000 mensen. Wij zeggen het met een glimlach op onze gezicht, maar dat is een heel grote verantwoordelijkheid. Het kan je inderdaad erg overweldigen als je andere mensen niet voortdurend machtigt om bepaalde taken uit te voeren. Wat betekent het eigenlijk dat je voorganger bent van een plaatselijke gemeente met drie keer zoveel mensen als op de eerste Pinksterdag?

Wat bedoel je met ‘wat betekent het’? Ik doel op Hebreeën 13:17, waarin staat dat je rekenschap af moet leggen voor God. Ik denk het belangrijk is om heel duidelijk te zijn over het lidmaatschap, over verwachtingen voor de voorgangers en de ouderlingen en wat er van gemeenteleden wordt verwacht. Daarnaast gaat het over wat gemeenteleden kunnen verwachten van de pastorale zorg. Dat maakt de ‘voordeur’ van de gemeente naar mijn idee een beetje smaller. Als je lid wordt van The Village Church dan weet je waar we in theologisch opzicht staan. Dan weet je ook waar we wel en niet voor open staan, maar zelfs in datgene waar we voor open staan, willen we dat we op één lijn staan, voordat je aangenomen wordt als lid. Dit doen we, omdat als we niet op één lijn zitten, zelfs wat bijzaken betreft we niet zeker weten waarom je lid wil worden, zelfs wat bijzaken betreft. Hoeveel gemeenten zijn onderdeel van The Village Church? Dat zijn er drie. En hoeveel diensten hebben deze kerken bij elkaar? Bij elkaar zijn dat er twaalf. Dus The Village Church bestaat uit twaalf samenkomsten? Ja, dat klopt.

Kevin, wat wil je daarover zeggen? Dat het een ontzettend grote gemeente is. Ik moet daar bijna het hele jaar voor preken om zoveel mensen te zien. Laat ik jullie eens vragen stellen, voordat jullie met z’n allen over mij heen vallen vanwege mijn waarheidsgetrouwheid… Kevin en ik zullen niet over je heen vallen. Voordat ik aangevallen wordt voor eerlijk zijn. Ik heb een zorg die ik graag met jullie wil bespreken. Ik denk dat één van de dingen die mensen tegenkomen wanneer ze spreken over de ‘The Gospel Coalition’ of over mensen met een gereformeerde soteriologie. Ik denk dat als je het op een hoger niveau bekijkt, naar alle evangelicalen, wat ik dan vaak hoor is dat als je gereformeerd bent in je soteriologie, je dan te weinig bezig bent met zending en evangelisatie. Ze wijzen dan naar de grootte van de gereformeerde gemeenschap als een voorbeeld van: als je zo’n goede waarheid in pacht hebt en het werk en de persoon van Jezus gaat je zo erg aan, waarom is het dan zo dat jullie kerken kleiner zijn dan de kerken die vaak serieuzer lijken te zijn (en jullie weten beiden hoe ik hier theologisch in sta) met het brengen van mensen tot Jezus. Altijd als ik op een conferentie ben, waarvan de meesten niet bij de gereformeerde stroming horen, maak ik altijd de grap: ‘Ik weet dat ik niet hier ben omdat ik trouw ben aan het Woord, maar simpelweg omdat onze gemeente zo is gegroeid.’ Als ik de kerk ten gronde zou hebben gericht door waarheidsgetrouw te zijn, dan zou niemand naar me toe komen en vragen of ik ze zou kunnen onderwijzen hoe je door waarheidsgetrouw te zijn de kerk ten gronde kan richten.

Wat zou een goede reactie zijn op diegenen die zeggen dat het gebrek aan grootte van gereformeerde kerken een argument is om aan te tonen dat de gereformeerde theologie niet zendingsgericht of evangelisch genoeg is? Ik zou daarop willen zeggen, en we hebben het hier al eerder over gehad. Ik denk dat we het er wel over eens zijn wat de gevaren zijn. Aan de ene kant kun je zeggen dat hoe groter hoe beter niet juist is. We weten allemaal vanuit ons standpunt dat het lijkt alsof grote kerken het evangelie niet betrouwbaar verkondigen of dat ze niet dienen op de manier waarop Christus wil dat we de gemeente dienen. Maar aan de andere kant willen we ook niet zeggen dat grote kerken automatisch slechter zijn en dat ze mensen naar de mond praten. Dus ik denk dat je het allebei ziet. Jij hebt een grote kerk, jij moet geweldig zijn, God houdt van je en Hij zegent je. En daarnaast heb je andere mensen die zeggen: ‘We zijn zo blij dat we onderdeel zijn ‘ van de kleinste gezin van God. We zijn hier met slechts 35 mensen en wij moeten wel dicht bij de waarheid zitten.’

We hebben het nu gehad over grote en kleine gemeenten, maar kunnen we het nu hebben over leiderschapscapaciteiten van bepaalde personen en hoe God verschillende mensen, tijden en wegen geeft. Ik denk dat er heel veel verschillende factoren zijn. Ik geef toe, ik ben een zondaar en ik wil succesvol zijn. Het is niet gemakkelijk, maar natuurlijk wil je het succesvol doen. Natuurlijk, maar ik ben gewaarschuwd door het verhaal van David die een bevolkingstelling laat uitvoeren. Het is natuurlijk geen één op één vergelijking, maar ik wil niet zoals hem zijn met mijn kerk. Zo van: ‘Heere, kijk eens hoeveel mensen ik onder me heb.’ En ja, zoals je zegt, er is natuurlijk een gezonde mate van ambitie en verlangen om groei te zien qua aantal. Aantallen staan voor mensen, dus we praten ook over aantallen. Het wordt pas verkeerd als dat je allesomvattende focus wordt. Hoe dat bij de gereformeerde kerken is? Het is moeilijk om te zeggen of de veronderstelling van de vraag juist is. Je moet dan kijken naar wat een gereformeerde kerk is. Wanneer is een kerk groot, in welke stad of in welk land het is en in welke tijdsperiode? Een ding waar we het snel over eens zullen zijn is dat niemand van ons zal zeggen dat een bepaalde grootte te groot is, hoewel de kerk gezien iemands capaciteiten wel te groot kan zijn. Maar als je alleen kijkt naar de grootte kun je niet zeggen wanneer iets verkeerd is, of dat 500 of 5.000 mensen teveel is. Aan de andere kant denk ik niet dat we deugdzaamheid associëren met een kleine kerk. Een vriend van me refereerde ooit naar de Westminster Chapel waar Lloyd-Jones voorganger was en zei: ‘Daar waren meer dan 100 mensen, dat is geen gemeente maar een preekplek.’ Ik denk dat niemand van ons kleine kerken wil associëren met deugdelijkheid en datzelfde geldt voor gemeenten zo groot als die op de Pinksterdag.

Denk je dat er bij jonge mannen, die theologisch goed onderbouwd zijn, een gebrek is aan ‘evangelisatie ambitie’? Ja, soms is dat zo. Het zijn in ieder geval wel mijn ervaringen. Het is een vervelende werkelijkheid om mannen te zien met veel kennis van de Bijbel die een snelle groei zien als het gevolg van mensen naar de mond praten. Een vorm van angst … Het laat denk ik zien hoe uitzonderlijk is. Ik denk dat het absoluut niet maatgevend is, maar ik vind dat deze mannen er niet bang voor moeten zijn. Het voelt alsof dat mannen met veel theologische kennis denken dat: ‘Oh, als dat gebeurt dan word ik gezien als een leugenaar die er zelf beter van wil worden’. Ik weet niet wat we er aan kunnen doen om dat beeld bij te stellen, want ik vind het nogal droevig. Misschien geldt dat alleen voor jou, omdat jij die enorme groei hebt meegemaakt. Kevin en ik daarentegen hebben dat kruis tot nu toe nog niet hoeven dragen. We gaan in ieder geval trouw door met het dienen van de gemeente en hebben beiden de genade gezien in onze gemeentes. Ik denk dat jij in een hele bijzondere positie bent en daarin door God gezegend wordt. Ik denk dat het diepere probleem ervan wat algemener is dan met iemand te maken hebben zoals jij, die in zo’n bijzondere situatie zit zoals jij. Het is hoe we dingen zien met onze ogen ‘van het vlees’. Je kijkt naar dingen niet zoals God dat doet, maar hoe het voor ons lijkt te zijn. Denk je niet, want misschien kijken hier veel voorgangers naar, veel voorgangers hebben een kleinere gemeente dan wij. Jouw gemeente bestaat uit meer dan 1.000 mensen, die van mij uit 5 á 600 mensen. Jij met The Village Church hebt meer dan 10.000 gemeenteleden. Het is echt een dorp. – Ja, ik heb je door. Jullie doen nog steeds ‘de grootte van de gemeente verstoppen in de kelder’. Ik vraag het, ik wil het gewoon weten. Heb je ergens onderin het gebouw ruimte verstopt? Zo beginnen geruchten. En daar diensten projecteren op een groot scherm.

Maar denk je niet dat de predikant die hiermee worstelt, die telkens moet aanhoren dat hij de voorganger is van die grote gemeente, of de spreker van een conferentie. Er zijn twee dingen die we hierover moeten zeggen, wel op een nederige manier omdat we het ook tegen onszelf moeten zeggen. Het eerste is dat we allemaal ons eigen hart moeten onderzoeken. Je kan namelijk heel arm zijn en hebzuchtig, maar je kunt ook rijk zijn en hebzuchtig. Je kunt trots zijn op een miljoen verschillende manieren. Dat is het eerste. Het tweede is: waarom ik denk dat sommige mannen een kleine gemeente zien als een ereteken; is omdat ze met alle macht proberen vol te houden in de bediening. Niemand van ons zal zich daarmee compleet kunnen sympathiseren. Met het gevoel dat je echt alles doet wat in je vermogen ligt. Ik volg lessen, ik ga naar conferenties, ik probeer te preken, ik probeer van mensen te houden. We zaten op 125 mensen, toen gingen we naar 115, daarna naar 130 en dat was fantastisch en toen kwam ‘Homeschool Family’ en we gingen weer op en neer. Je wilt gewoon dat deze broeders zich geliefd en aangemoedigd voelen. Je wilt dat ze weten dat er zoveel factoren zijn in gezegend worden, in gemeenschappen, andere kerken in het dorp, delen van het land en delen van de wereld. We willen voorzichtig zijn en tegen mensen zeggen dat ze hun hand aan de ploeg moeten houden.

Don Carson’s boek over zijn vader, een prachtig verhaal over zo’n trouwe predikant, is echt goed. Mark, jouw gemeente heeft nog steeds een mooi aantal leden, waren er jaren dat er weinig groei was of zelfs een afname van gemeenteleden? Ik denk dat je meer vertrouwen hebt dan de gemiddelde predikant, maar heb je met dit soort dingen geworsteld? Ik denk dat het goed is om dat te vertellen voor de goede orde. Ik ben er geweest en toen waren er 130 mensen aanwezig. Een ouder iemand was me aan het observeren, toen ik er zo’n 3 á 4 jaar voorganger was. Ze kwam een keer na de avonddienst naar me toe en zei: ‘Voorganger, ik vind het bijzonder … – ze hadden in de gemeente elke 5 jaar een nieuwe voorganger, al zo’n 40 jaar lang. Misschien moet je Matt ook even uitleggen wat een avonddienst is. De kerk van mijn oma had avonddiensten. Matt is er een keer geweest, ik heb het uitgelegd aan hem. Maar ze kwam naar me toe en zei: ‘Voorganger, voorheen kregen we bij een nieuwe predikant er ook altijd nieuwe mensen bij. Maar na verloop van tijd nam dat aantal weer af. Maar in de 3 á 4 jaar dat je hier nu bent, komen er constant een paar nieuwe mensen bij. Dus dat was wat meer een gestage groei. We hebben nu al zo’n 18 jaar een gestage groei.

Ik kan je vertellen dat een exponentiële toename een nachtmerrie is. Wat je wilt voor een gezonde groei is een langzame, gestage groei. We kunnen deze dingen toch niet plannen. Wat we willen is trouw en als God wil dat er in The Village Church groei komt, net zoals in het boek Handelingen, dan kunnen we erop vertrouwen dat Zijn Geest de gaven geeft aan jou en andere voorgangers om zulke kerken op een opbouwende manier te leiden. Matt, we maakten er grapjes over, maar het is een grote verantwoordelijkheid en een exponentiële groei is erg lastig. Ik denk dat sommige mensen zullen denken: ‘Daar heb je Matt Chandler, de beroemde predikant met z’n kerk van 10.000 mensen en dat soort verhalen. Maar het is niet zo dat je flyers stopt onder de voorruiten bij andere kerken. Er komen gewoon mensen naar jouw kerk en ik ben er zeker van dat je hiermee worstelt. Je zegt niet: ‘Sorry, ga maar weg.’ Nee, zo gaat dat bij CHBC (de gemeente van Mark Dever). Sorry pa. We zitten vol, helaas. Dan maken we een nieuwe kerk. Hij noemt dat campussen. Wil je dat nu doen of zullen we het hier later over hebben?

We versturen geen mailing en er is niets opvallends aan wat The Village Church doet. De groei komt door mond-tot-mond reclame, door bekering, door nieuw leven dat ontstaat en door de energie die er in wordt gestoken. Daarnaast is er ook de betrokkenheid van de gemeenschap. Dat is aan de ene kant de organisatorische kant, als kerk. En aan de andere kant organisch, doordat de levens van mensen veranderen door het evangelie. En het komt ook door de gemeenschap van de scholen, de stadsoverheid enzovoorts. Dat heeft zo’n impact veroorzaakt dat er een refrein is gaan zingen in het gebied om ons heen over onze ernst tot God en wat Hij doet in de levens van mensen. Dat kan zijn het herstel van een huwelijk, bevrijding van een bepaalde gebondenheid of bekering zelf. Al dit soort verhalen weerklinken door de gemeenschap. Als er tragediën zijn, of als er eenzaamheid is, lijken ze zo de kerk in te worden getrokken.

We hebben een prachtige cultuur die zich het best laat omschrijven als: ‘Het is prima om niet goed te zijn, maar het is niet goed om zo te blijven’. Matt predikte een paar weken geleden en gebruikte daarin het mooie beeld dat hij pas gelooft dat iemand het evangelie gelooft wanneer diegene zijn zonde belijdt tegenover de ander. Het is een geweldig manier om dit woorden te geven. Ik wilde zeggen dat wat we geprobeerd hebben om te doen, het beste is wat we konden, namelijk de voordeur verkleinen, zodat we weten wie er binnen komt. Dat is het tegenovergestelde van: ‘We moeten een manier vinden om ze sneller lid te laten worden, zodat ze sneller in de gemeenschap kunnen worden opgenomen’. Wij willen de deur iets kleiner maken en we willen weten wie je bent, wat je verhaal is, we willen dat je begrijpt wat we geloven. We willen dat de mensen weten wie jij bent voordat we verantwoordelijk voor zo iemand zijn.

Om opnieuw naar de kern van het probleem te gaan: Een van de dingen die ik namelijk van jou heb geleerd Mark, is hoe je het gebed kunt vormen voor tijdens de dienst. Jij maakt hier een expliciet punt om voor andere kerken te bidden binnen de gemeenschap die het evangelie verkondigen. Dat is een prachtig voorbeeld voor velen om te volgen. Dat is een geweldig signaal dat we niet de enige kerk zijn, er zijn andere kerken, broeders en zusters. Ik vind altijd dat je geen volwassen christen bent voordat je andere christenen kunt bemoedigen. Dat kan heel moeilijk zijn voor voorgangers. Bijvoorbeeld als je bidt voor een opwekking in de stad. Je wilt pas graag een opwekking zien in de stad als je het goed vindt dat die opwekking begint bij de Baptisten of de Presbyteriaanse kerk.

Ik vind dat Tim Keller een goed artikel heeft geschreven over de grootte van de kerk. Op mijn pc heet dat artikel ‘Keller Points’. Google maar op ‘Tim Keller Church Size’. Het gaat over al de verschillende groottes die gemeentes doormaken. Ik hou ervan om voor andere kerken te bidden, zeker voor andere denominaties. Voor Presbyterianen, ‘Falls Church Anglican’, de nationale kerk, de ‘Cornerstone’, vrije gemeenten. Ik hou ervan om het te doen en het zendt een goed signaal uit. Ik wil bidden voor Gods zegeningen voor deze en andere gemeentes. Bepaalde mensen hebben het er moeilijk mee dat onze kerken veranderen qua grootte. Ik heb mooie gesprekken gehad met mensen van andere gemeentes, van: Voor wat jij van mij verwacht als voorganger, kun je misschien beter naar een gemeente gaan met een andere grootte. Het is af en toe goed om in liefde zo’n gesprek af en toe te hebben. Ik denk dat we er beter mee kunnen stoppen, we hebben een hoop gezegd over dit onderwerp.

Het bericht Doet de grootte van de plaatselijke gemeente ertoe? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Vaak stellen wij God aansprakelijk, alsof Hij de oorzaak van onze verzoekingen is. Dat beweren wij niet altijd openlijk, maar eerder via een omweg. Wij verklaren onze zonde door toedoen van ‘de vrouw die Gij aan mijn zijde gesteld hebt’ en van ‘de slang heeft mij verleid’ (Genesis 3:10-13).

Ik ben niet boosaardig, hij maakt mij gewoon kwaad! Ik ben niet verslaafd, maar zij geven mij te weinig aandacht waardoor ik met een innerlijke nood zit die ik ergens mee moet bevredigen. Ik heb het niet gedaan. Het waren de anderen. Het was de duivel. De oorzaken zijn onze omstandigheden, onze slechte opvoeding of het noodlot. Alles behalve wijzelf.

Wij schuiven de verantwoordelijkheid op mensen, geestelijke wezens, omstandigheden, onze menselijke natuur en ons zieke lichaam – allen en alles door God geschapen. Waarom gaf Hij mij geen andere vrouw? Waarom heb ik die vervelende collega? Waarom heb ik last van seksuele drang? Het antwoord van de dwaas is dat God al die dingen gemaakt heeft, toelaat en er niets aan veranderd. De eindverantwoordelijke voor mijn verzoeking is God.

Jakobus leert ons iets anders: ‘Maar ieder mens wordt verzocht, als hij door zijn eigen begeerte wordt meegesleurd en verlokt. Daarna, wanneer de begeerte bevrucht is, baart ze zonde, en wanneer de zonde volgroeid is, baart ze de dood. Dwaal niet, mijn geliefde broeders!’ (Jakobus 1:14-16).

Laat niemand, als hij getest wordt, zeggen: Ik word door God verzocht (Jakobus 1:13).

Het bericht ‘Het ligt niet aan mij!’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Deel I | 1 | Wat is een discipel?

Transcript
Voor sommigen van jullie is dit de eerste keer dat je een discipelschapstraining geeft. Toen ik zeventien was, ging ik voor het eerst naar het gemeentekamp. Mijn jeugdpastor zei: ‘O ja, jij bent trouwens de leider van de veertienjarigen.’ Ik wist even niets te zeggen. Ik schrok ervoor terug: ‘Moet ik echt gaan onderwijzen? Ik ben nog maar zeventien, en nu moet ik tien veertienjarigen iets gaan leren!’ Ik durfde het niet goed. Geleidelijk aan ging het steeds beter. Ik weet niet of jij ooit …

Een grote verantwoordelijkheid

Ik herinner me de eerste keer dat ik een kring leidde. Ik dacht: ‘Het is mijn verantwoordelijkheid om hen iets te leren. Om te laten zien wat het betekent Christus te volgen. Maar waar moet ik beginnen?’ Als ik nu terugkijk … ik had geen idee. Maar dat is zo geweldig aan het maken van discipelen: God heeft ons Zijn genade en Zijn tegenwoordigheid beloofd om dit te doen slagen. Je moet weten, meteen vanaf het begin, dat het maken van discipelen (Matth. 28:19) uiteindelijk niet afhankelijk is van jouw gaven en bekwaamheden. Het is afhankelijk van Gods Geest. Als wij het plan volgen dat Hij uitgetekend heeft, zal Hij dat zegenen. Dat heeft Hij beloofd. Daarom zijn we zeker van Zijn zegen. Die wetenschap geeft veel vertrouwen.

Ons christen-zijn wordt zichtbaar als wij samen oplopen met de ander.

Ik worstelde ook met arrogantie. Ik wilde elke vraag kunnen beantwoorden. Misschien herkent iedereen dat wel. Als iemand jou iets vraagt, zeg je: ‘Ja, ja …’ en dan verzin je iets. Maar je hoeft die druk niet te voelen. Wij willen graag anderen hierin toerusten. Je kunt naar je voorganger of naar je gemeente gaan als je moeilijke vragen krijgt. Daarom was ik zo blij dat mijn jeugdpastor die week in de buurt was. ‘Iemand vroeg mij dit; welk antwoord kan ik geven?’ Hopelijk kan jij met dit soort vragen ook bij iemand terecht, en ervaar jij niet die druk om alles te moeten weten of elke vraag te kunnen beantwoorden.

We doen het samen

Het is ook een verootmoedigend proces. Misschien kun jij niet meteen een ander raadplegen als je zelf geen antwoord weet. Zeg dan gewoon tegen de vraagsteller: ‘Laten we daar samen over nadenken, dat samen onderzoeken, samen doornemen.’ Ik ben net terug uit India. Daar ontmoette ik gloednieuwe gelovigen zonder Bijbelse achtergrondkennis. Zij leren terwijl ze doen, met het Woord en de Geest. Het Woord en de Geest zijn hier voldoende. Wij denken soms: ‘Eerst moet ik alles weten, voordat ik echt discipelen kan maken.’ Nee, daar gaat het niet om. Veel dingen leren we juist terwijl we anderen discipelen. Ik denk zelfs: als ik in mijn eentje discipelen maak, zal ik allerlei dingen niét leren. Want dan draait het om ons. Ons christen-zijn wordt juist zichtbaar als wij samen oplopen met de ander.

Ja. Deze eerste les bespreekt wat een discipel is. Dat is belangrijk, want nu ga jij met je mensen onderzoeken waar jullie werkelijk mee worstelen. Als het aankomt op overgave aan Jezus Christus en Zijn beloften en bevelen, worstelen sommige mensen met de genade daarvan. Zij kunnen moeilijk geloven dat Jezus hen vergeeft, en dat dit een gratis geschenk is. Misschien probeerden zij als kind de goedkeuring van hun ouders te verdienen en lijkt dat niet gelukt. Anderen worstelen ermee dat Jezus de Heer is. Voor hen is overgave en gehoorzaamheid aan Hem erg moeilijk. Misschien namen zij hun ouders nooit zo serieus, of groeiden ze op in een gezin waar weinig gezag was. Zulke bagage kunnen we meenemen in onze geloofsverhouding met Jezus. Zelf worstelde ik sterk met het genade-aspect. Om te geloven: ‘God heeft mij vergeven! Dit is een belofte, en niets van mijzelf.’

Gods genade maakt je niet passief, maar actief!

Ik zie dit in mijn eigen leven, en ook bij velen met wie ik een discipelschapstraject doorlopen heb. Men denkt: ‘Als ik deze dingen doe, verdien ik Gods gunst.’ Dan sla je de plank meteen mis. Daar moet vooral deze tweede groep zich op concentreren: ‘Vertrouw jij op Christus’ gerechtigheid voor jou? Op de prijs die Hij aan het kruis betaald heeft?’ Dit is hét fundament. Als wij dit niet begrijpen, zitten we er helemaal naast. Dan begeleiden wij iemand die denkt: ‘Als ik de Bijbel lees en bid, dán ben ik rechtvaardig voor God.’ Dan moet je zeggen: ‘Nee; uit genade, door het geloof, ben je rechtvaardig voor God.’ Je moet zeker weten dat jouw pupil dit begrijpt.

Leef het leven als christen; een leven vol vertrouwen op Zijn genade.

Maar dat leidt vervolgens niet tot passiviteit. Wij mogen niet achteroverleunen en zeggen: ‘Goed, alles is dus in orde.’ Wij zijn gered uit genade, door het geloof. Dat dringt ons tot volkomen overgave aan Christus. Om Hem te volgen met heel ons hart, ziel, kracht en verstand. Om Hem lief te hebben. Dat is een gevolg van genade. Houd die spanning erin. Hier moet je telkens op teruggrijpen. ‘Vertrouw jij op de gerechtigheid van Christus voor jou? Probeer jij Gods gunst te verdienen?’ Daar mag geen sprake van zijn. Tegelijkertijd: ‘Dringt deze genade jou om dagelijks je leven aan God te geven?’

Vertrouwd raken met Gods Woord

Jouw taak, als leider, is om echt te luisteren. Waar is de ander in zijn levenswandel? Waarmee worstelt hij? Dit kan niemand anders voor jou doen. Jij moet naar hen luisteren en dan reageren vanuit Gods Woord. Dat zien wij Jezus altijd doen. Daarom was Zijn boodschap voor ieder mens anders. Hij wist wat zij moesten horen, en hoe Gods Woord in hun leven vrucht zou dragen. Dat is de bedoeling van dit materiaal: dat jij beter vertrouwd raakt met Gods Woord, zodat je betere antwoorden kunt geven. We leren samen.

Luister dus goed naar de ander. Het is erg belangrijk om te begrijpen wat een discipel is. Hoe kunnen wij de ander dienen? Door te focussen op het vertrouwen op Christus. En het leven te leven als christen; het leven vol vertrouwen op Zijn genade.

Het bericht Wat is een discipel? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

De stelling waar dr. G.A. van den Brink op reageert is “Zalig worden is afhankelijk van wat de mens doet.” Aan de hand daarvan verkent hij het terrein van arminianisme en calvinisme.

En tot slot reageert hij op de opmerking: “Omdat Jezus zoveel voor mij deed, ga ik nu wat voor Hem terug doen.”

Het bericht Zalig worden is afhankelijk van wat de mens doet verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Hoe serieuzer je leeft, des te meer kans op wedergeboorte verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Gods soevereiniteit en onze vrije wil verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Gods soevereiniteit & menselijke verantwoordelijkheid verscheen eerst op Geloofstoerusting.