En toch moeten er soms dingen veranderen en moeten we als herders onze gemeente daarin leiden, ook al is het vaak moeilijk. Ik wil drie dingen bespreken die kunnen helpen bij het bewerkstelligen van veranderingen: onderwijzen, blijven en liefhebben.

Onderwijzen

Ten eerste: onze visie op gemeente-zijn moet voortkomen uit de Schrift. Dat maakt de preekstoel tot het belangrijkste gereedschap als het gaat om het veranderen van een gemeente. De Geest van God werkt gewoonlijk in mensenharten door prediking waarin steeds weer de Schriften verklaard worden.

Bid dat God door jouw prediking.je gemeente leert inzien wat er moet veranderen. Je staat ervan te kijken hoe vaak wij als voorgangers problemen opgelost willen hebben zonder de tijd genomen hebben om uit te leggen wat precies het probleem is!

Te veel voorgangers proberen veranderingen af te dwingen – dat wordt dan vaak leiderschap genoemd – terwijl ze de gemeente zouden moeten onderrichten. Broeders, we moeten de schapen die aan onze zorg zijn toevertrouwd voeden, niet slaan. Onderwijs hen.

Zelfs als de verandering die jou voor ogen staat goed is, is het nog steeds de vraag of het de juiste tijd is. Dat je gelijk hebt, is geen vrijbrief om onmiddellijk actie te ondernemen. En dat brengt mij bij mijn tweede punt.

Blijven

Er steeds minder mensen die zich voor lange tijd ergens aan verbinden. Dat geldt bijvoorbeeld voor de keuze voor een woonplaats, maar ook voor werk. De jongere generatie staat geen ladder voor ogen met nauwkeurig uitgestippelde tussenstappen die je uiteindelijk bovenaan moeten brengen. Ze gaan eerder uit van het mozaïek van een wereldwijd web, met oneindig veel alternatieven en mogelijkheden die zich naar alle kanten uitstrekken. We worden aangemoedigd om allerlei ervaringen op te doen, die ons stuk voor stuk verrijken.

Als voorgangers moeten wij in onze gemeente ergens anders voor staan. We moeten de mensen leren dat het goed is om aan dingen te binden en er helemaal voor te gaan, of het nu gaat om onze huwelijken en gezinnen, om onze vrienden en ons geloof, om onze kerk en de plaats waarin we wonen. Als we leren om ons voor langere tijd ergens aan te binden (denk dan eerder aan tientallen jaren dan aan een aantal maanden), helpt dat onze gemeente om de juiste prioriteiten te leren stellen.

Als voorganger kun je bepaalde veranderingen misschien afdwingen met een sterke persoonlijkheid, maar je kracht ligt vooral in het jarenlang trouw en geduldig onderwijzen van de gemeente. Als er dit jaar niets verandert, gebeurt dat misschien volgend jaar. Of over een jaar of tien.

Stel daarom ook de juiste prioriteiten. Het ene wat je verandert wilt zien is meer urgent dan het andere. Welke verandering is op dit moment het meest nodig? Welke kan wachten? Veel voorgangers moeten nog leren om op een volwassen manier te denken door meer naar de lange termijn te kijken.

Lang op één plaats dienen is ook heilzaam voor het pastoraat. Het voorkomt dat een voorganger ergens aankomt met een koffer vol goede raadgevingen, een jaar of twee, drie zijn ding doet en dan weer naar een nieuwe gemeente vertrekt. In het algemeen kun je zeggen: hoe langer we ergens blijven, hoe authentieker we moeten zijn – en dat is een zegen voor onszelf en voor de gemeenteleden die we dienen.

De sleutel tot verandering is dat we lang genoeg in één plaats blijven om de gemeente te kunnen onderwijzen. Als je niet van plan bent om lang te blijven, moet je uitkijken dat je niet allerlei dingen in gang zet die je opvolger moet afmaken. Laat je gemeente niet achter met een nare nasmaak en zorg ervoor dat ze geen wrok gaan koesteren tegen jouzelf, je opvolger of tegen de verandering zelf.

Als jonge theologiestudent had ik drie anglicaanse geestelijken die mijn grote voorbeeld waren. Alle drie waren ze vele jaren aan dezelfde plek verbonden, waar ze jaar in jaar uit het Woord verklaarden: Richard Sibbes (dertig jaar in Cambridge en Londen), Charles Simeon (meer dan vijftig jaar in Cambridge) en John Stott (meer dan vijftig jaar in Londen). Door Gods genade bouwden deze mannen hun gemeenten op en hadden ze door hun jarenlange trouwe dienst grote invloed op de opgroeiende generaties nieuwe arbeiders in Gods Koninkrijk.

Liefhebben

Om te verlangen naar de juiste veranderingen, de gemeente erin te onderwijzen en lang genoeg te blijven, moet je ook liefhebben. Je moet de Heere liefhebben, en de mensen die Hij aan je heeft toevertrouwd.

Clemens, de bisschop van Rome, zei ooit: ‘Christus behoort toe aan de nederigen van hart, niet aan hen die zichzelf verhogen over de rug van Zijn kudde.’ Het geduld dat nodig is om de gemeente steeds weer bij het Woord van God te brengen, vloeit voort uit liefde.

Je kunt niet zeggen dat Jonathan Edwards geen getrouwe dienstknecht was omdat zijn gemeente hem afzette. Sommige voorgangers zijn maar voor korte tijd aan een gemeente verbonden terwijl ze hun dienstwerk trouw verrichten. Die hoeven zich niet aangevallen te voelen door dit korte artikel. Ik heb alleen maar een aanzet gegeven om verder na te denken over de vraag hoe je je gemeente kunt leiden in het proces van een Bijbelse verandering – door te onderwijzen, te blijven en lief te hebben.

Het bericht Hoe je een gemeente verandert verscheen eerst op Geloofstoerusting.

De Bijbel veronderstelt dat God de doorslaggevende factor is Die ons maakt tot wat we zouden moeten zijn. Op een prachtige, maar botte manier, zegt de Bijbel: Doe de slechtheid weg en wees barmhartig. Er staat niet: Als je kunt… Of: Als je ouders barmhartig waren tegenover jou… Of: Als je niet vreselijk verongelijkt of misbruikt bent… De Bijbel zegt: Wees barmhartig.

Dit is wonderlijk bevrijdend. Het bevrijdt ons van het vreselijke fatalisme dat zegt dat verandering onmogelijk is. Het bevrijdt ons van mechanistische denkbeelden die ons verleden tot ons lot maken.

Geboden met macht

Als ik in de gevangenis zou zitten en Jezus zou mijn cel inlopen en zeggen: ‘Ga hier weg vannacht’, zou ik verbaasd kunnen zijn, maar als ik op Zijn goedheid en macht zou vertrouwen, zou ik overweldigd worden door hoop dat vrijheid mogelijk is. Als Hij het beveelt, dan kan Hij het volbrengen.

Als het nacht is, de storm raast, de golven over de pier heen slaan, en de Heere komt naar me toe en zegt: ‘Vaar morgenochtend uit’, dan welt er hoop op in het donker. Hij is God. Hij weet wat Hij doet. Zijn geboden zijn geen wegwerpwoorden.

Zijn geboden bevatten altijd bevrijdende, levensveranderende waarheid die wij mogen geloven. Bijvoorbeeld: Wees ten opzichte van elkaar vriendelijk en barmhartig en vergeef elkaar [dat is het bevel], zoals ook God in Christus u vergeven heeft [dat is de levensveranderende waarheid]. Wees dan navolgers van God [bevel], als geliefde kinderen [levensveranderende waarheid], en wandel in de liefde [bevel], zoals ook Christus ons liefgehad heeft en Zichzelf voor ons heeft overgegeven als een offergave en slachtoffer, tot een aangename geur voor God [levensveranderende waarheid].’ (Efeziërs 4:32 – 5:2)

In de waarheden van deze tekst is kracht die levens kan veranderen. Denk er met mij over na en bid of die kracht je verandert.

1. God heeft ons aangenomen tot Zijn kinderen

We hebben een nieuwe Vader en een nieuwe familie. Dit breekt de fatalistische krachten van onze ‘familie van nature’. En u mag niemand op de aarde uw vader noemen, want Eén is uw Vader, namelijk Hij Die in de hemelen is. (Mattheüs 23:9)

Ik hoorde ooit een jonge man Hebreeën 12:10-11 citeren. Hij was in tranen van diepe overtuiging en blijdschap, omdat deze woorden hem ervan verzekerden dat hij zich God niet net zo voor hoefde te stellen als zijn aardse vader die hem mishandelde: Want zij [onze aardse vaders] hebben ons wel voor een korte tijd naar het hun goeddacht bestraft, maar Hij doet dat tot ons nut, opdat wij deel krijgen aan Zijn heiligheid. En elke bestraffing schijnt op het moment zelf wel geen reden tot blijdschap te zijn, maar tot droefheid. Maar later geeft zij hun die erdoor geoefend zijn een vreedzame vrucht van gerechtigheid.

Zij deden dit …, maar Hij doet dat. Dit is een levensveranderende waarheid. We kunnen het weten, geloven en erdoor veranderd worden, ongeacht wat voor aardse vaders we hebben. God openbaart Zich in Zijn woord om ons denken over Zijn vaderschap op zijn kop te zetten. We zijn niet gedoemd om te blijven denken in oude patronen als onze opvoeding ondeugdelijk was.

2. God heeft ons lief als Zijn kinderen

Wij zijn geliefde kinderen. Het gebod om de liefde van God na te volgen hangt niet zomaar in de lucht, het komt met kracht: Wees navolgers van God als geliefde kinderen. ‘Liefde!’ is het gebod en ‘geliefd zijn’ is de kracht.

3. God heeft ons vergeven in Christus

Wees barmhartig en vergevingsgezind, zoals God in Christus jou vergeven heeft. Wat God voor ons heeft gedaan, is de kracht om te veranderen. Hij heeft ons vergeven. Dat geeft opening voor een liefdesrelatie en een hoopvolle toekomst. En vloeit barmhartigheid niet voort uit een hart dat overweldigd is door onverdiende liefde en eeuwige geborgenheid? Het gebod om barmhartig te zijn, heeft meer te doen met wat God voor jou heeft gedaan dan met wat je vader of moeder jou hebben aangedaan. Je bent geen slaaf van je verleden.

4. Christus had jou lief en gaf Zichzelf voor jou

Wandel in de liefde, zoals ook Christus jou liefgehad heeft. Het bevel om in liefde te wandelen komt samen met de levensveranderende waarheid dat we geliefd zijn. Op het moment dat je de kans hebt om lief te hebben, en een stem zegt: ‘Je bent geen liefhebbend mens’, kun je zeggen: ‘Christus’ liefde voor mij maakt me een nieuw soort mens. Zijn gebod om lief te hebben is net zo waar en mogelijk voor mij als Zijn belofte van liefde waar is voor mij.’

Ik smeek je om uit alle macht te vechten tegen fatalisme. Of nee, uit al Gods macht. Er is verandering mogelijk. Streef ernaar tot je volmaakt zult zijn bij de komst van Christus.

Het bericht Je bent geen slaaf van je verleden verscheen eerst op Geloofstoerusting.