Toen ik vanmorgen een preek van een Amerikaanse voorganger beluisterde werd ik met name geraakt door één bepaalde uitspraak van deze broeder. Hij zei dat hij vreesde voor die predikanten die de mensen al te gemakkelijk zeggen dat ze behouden zijn. Predikanten zijn geroepen om het Woord van God door te geven en in de Bijbel staat duidelijk dat, wanneer zij namens God woorden spreken die helemaal niet van God komen, zij daarmee een verschrikkelijke zonde begaan en schuld op zich laden.

Het is dus niet niks om als spreekbuis van de Heere God op te treden. Wanneer je aan mensen ‘vrede, vrede’ verkondigt, terwijl er helemaal geen vrede is, dan ben je medeverantwoordelijk voor hun ondergang. Wanneer je mensen niet waarschuwt wanneer dat wel nodig is, dan werk je mee aan hun aanstaande rampspoed. Met deze woorden legde de Heere dit uit aan Ezechiël: ‘Als Ik tot de goddeloze zeg: Gij zult zeker sterven – en gij waarschuwt hem niet en spreekt niet om de goddeloze voor zijn goddeloze weg te waarschuwen ten einde hem in het leven te behouden, dan zal die goddeloze in zijn eigen ongerechtigheid sterven, maar van zijn bloed zal Ik u (Ezechiël!) rekenschap vragen’ (Ezechiël 3:18).

De predikant wiens preek ik beluisterde zei verder: ‘We moeten mensen niet zeggen dat ze behouden zíjn, maar hoe ze behouden kunnen wórden. Het wel of niet behouden zijn laten we aan God over. Wij moeten mensen waarschuwen voor het oordeel en hen oproepen zich te bekeren en te geloven in de Heere Jezus.’

Ook voor ons is er het gevaar dat wij er veel te gemakkelijk van uitgaan dat mensen wel behouden zijn. We denken, God is toch liefde en Hij zal niet zomaar mensen verloren laten gaan. Maar het verhaal van Noach leert ons anders. De Heere Jezus vergelijkt de laatste dagen met de dagen van Noach (Mattheüs 24:36-42). Mensen leefden rustig door, ze aten en ze dronken, zij huwden en gaven hun kinderen ten huwelijk en hadden niet door dat een vreselijke zondvloed aanstaande was. Een zondvloed die hen allen wegnam. En zo zal ook de komst van de Zoon des Mensen zijn.

Ook Petrus maakt een vergelijking tussen de aanstaande dag des Heeren en de gang van zaken bij de zondvloed. Zoals de toenmalige wereld is verzwolgen door het water, zo zal de tegenwoordige hemel en aarde door het vuur worden verteerd (2 Petrus 3:6-7). De dag van het oordeel en de ondergang van alle goddeloze mensen is aanstaande!

Vaak zeggen mensen: omdat God liefde is, is Hij niet toornig. Maar de waarheid is, dat, omdat Hij liefde is, Hij juist wel toornig is. Het tegenovergestelde van liefde is niet boosheid, maar onverschilligheid. Omdat wij van kinderen houden, worden we woest op mensen die kinderen molesteren. Zou u het liefdevol vinden wanneer iemand getuige is van kindermishandeling en daar dan niet boos op reageert en niets doet om dat verder te voorkomen en stoppen? Dát zou het tegenovergestelde van liefde zijn! Juist de boosheid van God jegens alle geweldenarij en slechtheid van mensen is het bewijs van Zijn liefde. Zijn liefde en heiligheid gaan altijd samen. In de hele Bijbel komt de heilige toorn van God vanwege de zonde elke keer weer naar voren. En ook het feit dat Hij handelt en zal handelen om af te rekenen met mensen die volharden in goddeloosheid.

Zijn liefde en heiligheid gaan altijd samen. In de hele Bijbel komt de heilige toorn van God vanwege de zonde elke keer weer naar voren.

Ben ik zelf in mijn prediking wel duidelijk genoeg? Wil ik zelf niet liever een boodschap brengen waarmee ik mijn toehoorders over de bol aai? Lig ik wel eens wakker omdat het mogelijk is dat mensen die onder mijn gehoor zitten naar de hel gaan? Denk ik genoeg na over wat de inhoud van de prediking moet zijn, zodat mensen zich bekeren? Doet het mij nog verdriet wanneer familieleden of vrienden volharden in hun ongeloof? Ben ik mij er eigenlijk wel van bewust dat een onberouwelijke houding jegens de Heere Jezus Christus betekent dat mensen voor eeuwig verloren gaan? Hoe staat het wat dat betreft met mijn bewogenheid voor andere mensen?

We hoeven niet wakker te liggen omdat de mensen die wij overdag tegenkomen worstelen met hun zelfbeeld, of omdat ze moeite hebben met de strijd van het leven. Maar het aanstaande oordeel en de dreiging van het eeuwig verloren gaan zouden toch ons hart moeten vullen met heilige vrees en bezorgdheid om het eeuwige heil van onze medemensen? Alleen Jezus Christus is de Ark waardoor wij, net als Noach en zijn gezin, behouden kunnen worden. We worden niet behouden van een slecht zelfbeeld, of van onze ziekte of moeilijke omstandigheden. Het gaat om behouden te worden van de toorn van God.

Het bericht Geloven we nog in het oordeel? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Tweeduizend jaar na de Romeinse kruisiging is het kruis een abstracte theologische term geworden. Het kan daarom moeilijk voor ons zijn om emotioneel geraakt te worden door wat het was: een afschuwelijk middel dat de Romeinen gebruikten om hun toorn uit te oefenen op hun grootste misdadigers.

En Jezus werd gedood aan een kruis. Hij werd gezien als een van die grote misdadigers. Zijn dood was echt, en het was afschuwelijk. Op Hem kwam de toorn neer. Maar niet alleen de toorn van de Joden en Romeinen. Sterker nog, die toorn was niet de voornaamste (Johannes 19:11). De toorn die op Jezus neerkwam was hoofdzakelijk die van de Vader, de meest gerechtvaardigde, rechtvaardige en schrikwekkende toorn die er bestaat. Jezus onderging die toorn vrijwillig; zelfs terwijl Zijn menselijke drang het liever voorbij liet gaan (Markus 14:36). Het is precies de reden waarvoor Hij kwam.

Met dit doel kwam Hij

Jezus wist al lang, ver voordat Zijn levensomstandigheden richting het kruis wezen, wat Zijn missie was. Al vroeg vertelde Hij aan een lid van het Sanhedrin dat Hij net als de slang van Mozes ‘verhoogd’ moest worden (Johannes 3:14). Hij waarschuwde Zijn discipelen heel expliciet,

De Zoon des mensen moet veel lijden en verworpen worden door de oudsten, overpriesters en schriftgeleerden, en Hij moet gedood en op de derde dag opgewerkt worden. (Lukas 9:22)

Tegen een menigte op zoek naar meer goddelijk brood van Jezus zei Hij:

Ik ben het levende brood, dat uit de hemel neergedaald is; als iemand van dit brood eet, zal hij leven in eeuwigheid. En het brood dat Ik geven zal, is Mijn vlees, dat Ik geven zal voor het leven van de wereld. (Johannes 6:51)

Toen de schrikwekkende gebeurtenissen steeds dichterbij kwamen werd Jezus meer vastberaden om dit alles te ondergaan (Lukas 9:51), zelfs terwijl Zijn angst groeide:

Nu is Mijn ziel in beroering en wat zal Ik zeggen? Vader, verlos Mij uit dit uur! Maar hierom ben Ik in dit uur gekomen. (Johannes 12:27)

Jezus was ‘hierom gekomen’. Wat bedoelde Hij? Hij is gekomen om de naam van Zijn Vader te verheerlijken (Johannes 12:28). Hij is gekomen om de werken van de duivel te verbreken (1 Johannes 3:8). Hij is gekomen om de liefde van de Vader en van Zichzelf voor zondaren als ons te bevestigen (Romeinen 5:8). Hij is gekomen om alle mensen naar Zich toe te trekken (Johannes 12:32). Hij is gekomen om de zonde van de wereld weg te nemen (Johannes 1:29) door een verzoening te worden voor de zonden van de hele wereld (1 Johannes 2:2).

Gods toorn voldaan

De komst van deze grote Verzoener was eeuwen eerder al aangekondigd:

Maar Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden verbrijzeld. De straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem, en door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen. Wij dwaalden allen als schapen, wij keerden ons ieder naar zijn eigen weg. Maar de HEERE heeft de ongerechtigheid van ons allen op Hem doen neerkomen. (Jesaja 53:5-6)

Om er zeker van te zijn dat wij het plaatsvervangende aspect van Zijn komst zouden begrijpen, heeft de Geest door de profeet gezegd:

Maar het behaagde de HEERE Hem te verbrijzelen, Hij heeft Hem ziek gemaakt. Als Zijn ziel Zich tot een schuldoffer gesteld zal hebben, zal Hij nageslacht zien, Hij zal de dagen verlengen; het welbehagen van de HEERE zal door Zijn hand voorspoedig zijn. Om de moeitevolle inspanning van Zijn ziel zal Hij het zien, Hij zal verzadigd worden. Door de kennis van Hem zal de Rechtvaardige, Mijn Knecht, velen rechtvaardig maken, want Hij zal hun ongerechtigheden dragen. (Jesaja 53:10-11)

De hoorders ten tijde van het oude verbond zouden hebben begrepen wat dit betekent. Onder dit verbond werden offers gebracht aan God als plaatsvervanger voor de zondaar, zodat de zondaren zelf niet Gods rechtvaardige toorn hoefden te dragen. En het oude verbond was een voorafschaduwing van het nieuwe verbond (Jeremia 31:31; Lukas 22:20; Hebreeën 12:24), waar de Knecht, de grote Verzoener, zichzelf zou aanbieden als het ultieme voor-eens-en-altijd offer in de plaats van zondaren (Hebreeën 9:26).

Wie had ooit gedacht dat een Romeins kruis – een van de ergste, meest angstaanjagende middelen om te martelen ooit gemaakt – het symbool zou worden van de grootste liefde die ooit geopenbaard is?

Dat is waarom Jezus kwam en dat is waar het kruis om draait. Aan het kruis maakte de Vader, voor ons, de Zoon, die geen zonde gekend had, tot zonde, opdat wij zouden worden gerechtigheid van God in Hem (2 Korinthe 5:21). Jezus, onze Verzoener, droeg de toorn van de Vader over onze zonde, tot deze helemaal voldaan was, opdat ieder die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft (Johannes 3:16). Zoals dit geweldige lied zingt:

Till on that cross as Jesus died,
The wrath of God was satisfied;
For ev’ry sin on him was laid –
Here in the death of Christ I live. (In Christ alone)

Daar aan het kruis waar Jezus stierf,
Werd de toorn van God voldaan;
Want elke zonde werd op Hem gelegd –
Nu, in de dood van Christus, leef ik.

Hierin zit de liefde

Het kruis. Wat een verschrikking. Het kruis van Christus. Wat een gruwel en wat een glorie. De ergste wreedheid ontmoet de machtigste nederigheid. Onpeilbare verschrikking ontmoet onovertroffen schoonheid. Het meest legitieme oordeel ontmoet de meest barmhartige vergeving. De grootste gerechtigheid ontmoet de grootste genade. De meest woeste toorn ontmoet de meest rijkelijke goedertierenheid. Wat een liefde.

Hierin is de liefde van God aan ons geopenbaard, dat God Zijn eniggeboren Zoon in de wereld gezonden heeft, opdat wij zouden leven door Hem. Hierin is de liefde, niet dat wij God lief hebben gekregen, maar dat Hij ons liefhad en Zijn Zoon zond als verzoening voor onze zonden. (1 Johannes 4:9-10)

Wie had ooit gedacht dat een Romeins kruis – een van de ergste, meest angstaanjagende middelen om te martelen ooit gemaakt – het symbool zou worden van de grootste liefde die ooit geopenbaard is? ‘God echter bevestigt Zijn liefde voor ons daarin dat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren’ om ‘door Hem behouden te worden van de toorn’ (Romeinen 5:8-9).

Het bericht De toorn van God – wonderlijke liefde aan een verschrikkelijk kruis verscheen eerst op Geloofstoerusting.

‘Het is een vraag die bijna m’n hele leven met me meereist. Als het niet een vraag is die mijn eigen hart fluistert of schreeuwt … dan is het wel een jongere of oudere in m’n omgeving die zoekt naar het antwoord op deze vraag. En de vraag is zó terecht. Ze is méér terecht dan we veelal beseffen. Juist als je de vraag al beantwoord hebt met een ‘Oh, natuurlijk ben ik welkom … God is lief, God is aardig’ en als ware het een schoothondje aai jij je eigen gemaakte godsbeeld nog eens over de bol. Maar met wie God werkelijk is en of jij inderdaad welkom bent heeft dat beeld bar weinig te maken.’

Wil je weten of je welkom bent bij God? Om tot een goed, eerlijk en vooral Bijbels gefundeerd antwoord te komen liggen er drie vragen op tafel. Bekijk de video en wordt meegenomen langs verschillende vragen om tot een antwoord te komen op de vraag: ‘Ben ik welkom bij God?’

Het bericht Ben ik welkom bij God? verscheen eerst op Geloofstoerusting.