‘Ik vertel je niet hoe jij je moet voelen’, antwoordde de ouder. ‘Ik vertel je hoe jij je moet gedragen. En hoe jij je gedraagt gaat volledig over de grens.’

Hoewel het volume deze gebeurtenis bijna overal in de winkel waarneembaar maakte, was het de boodschap die mijn aandacht trok. De veronderstelling intrigeerde me: je kunt de gevoelens van een ander niet beheersen. Hoewel duidelijk genoeg, begon ik een andere onderliggende aanname te vermoeden: we kunnen onze eigen gevoelens niet beheersen. Hoewel ik niet moedig genoeg was om mezelf tussen de beer en haar welp te plaatsen om het te vragen, vermoed ik dat de moeder het gedrag van haar kind wilde besturen omdat alleen dat kon worden bestuurd.

Op het eerste gezicht lijkt dit misschien eenvoudig. Woede, empathie, angst, vreugde en verdriet overkomen ons allemaal, toch? Ze zijn onvrijwillig, zoals ogen die gaan tranen als ze te lang naar de zon kijken. Voordat we stoppen om rustig te beslissen of we de man kruisen die ons net op de snelweg heeft afgesneden, ballen we onze vuisten, ontsnapt ons een scheldwoord en stijgt de adrenaline naar ons hoofd. Voorafgaand aan dit vonnis: woede. Anderen kunnen onze gevoelens niet beheersen, omdat we dat zelf niet kunnen.

Gedrag was, zoals de moeder wist, een andere verhaal. Het zichtbare einde waartoe gevoelens leiden, kon (en zou moeten) worden beheerst. Het meisje kan grote woede voelen ten opzichte van haar moeder omdat ze de Hello Kitty-rugzak niet voor haar heeft gekocht. Maar kronkelen op de grond om te voorkomen dat ze wordt gevangen, ‘wordt gewoon niet getolereerd’. De stortvloed van woede kan rustig in het meisje stromen, maar de dam van uiterlijk vertoon moest niet worden doorbroken. Ze kon haar moeder in haar hart vermoorden (Mattheüs 5: 21-22), maar ze moest wel voldoende getemperd blijven zodat er geen bewijsmateriaal van de misdaad achterblijft.

Kunnen gevoelens worden gecontroleerd?

We leven in een emoji-wereld waar zelfexpressie en ‘je ware zelf zijn’ de hoogste prioriteit heeft – niemand kan ons vertellen hoe we ons moeten voelen. We zijn snel, bijna reflexmatig, in het toevoegen van ons blije, verdrietige, huilende, verbaasde of gekke gezicht via de app of een comment. En in plaats van op de grond te kronkelen, vinden we het beter om al onze emoties te uiten in plaats van achter te blijven en als ‘fake’ te worden gezien. Er zijn geen andere opties. Ons ongefilterde gevoelsleven kan, en sommigen zeggen moet, zich uiten naar ieder en elk persoon – echtgenoten, ouders of vreemden inbegrepen. Sommigen prijzen zelfs dat ze tegen God schreeuwen als ze van streek zijn. In dit alles blijft deze aanname overeind: jij bent je emoties – of je dat ten goede komt of niet. Hen onderdrukken is jezelf onderdrukken.

Maar dat is niet altijd zo geweest.

Zoals C.S. Lewis beschrijft in The Abolition of Man, hebben mannen zoals Plato, Aristoteles en Augustinus geredeneerd dat onze emotionele reacties, in plaats van vaststaande neigingen, konden (en moeten) worden getraind. ‘Het hart neemt nooit de plaats van het hoofd in, maar het kan, en moet, het gehoorzamen.’ Toen de ketel begon te borrelen, had de innerlijke ouder van het kind (haar geweten) moeten zeggen: ‘Hoe ik in de verleiding kom om me nu te voelen gaat volledig over de grens.’

Deze ‘over de grens’-taal omschrijft de grote schaal waarop deze voorouders een beroep doen, namelijk de werkelijkheid, met als doel om onze emoties te beoordelen en te herprogrammeren. Met deze standaard op zijn plaats kunnen emoties passend of ongepast zijn, rechtvaardig of onrechtvaardig, rationeel of irrationeel, en moeten emoties overeenkomstig die standaard worden uitgedrukt en onderdrukt. Verdriet komt bijvoorbeeld terecht tot uiting wanneer we een geliefde verliezen. Verdriet komt ten onrechte tot uiting wanneer we door jaloezie in onze stoel onderuit zakken op de bruiloft van de zoveelste vriend.

Leraren uit andere tijdperken beschouwden het opleiden van de gevoelens van hun leerlingen als een hoofdonderdeel van hun werk. In plaats van er alleen maar voor te zorgen dat ze hun tafels en Nederlandse grammatica kenden, probeerde het onderwijs leerlingen op te leiden om te haten wat hatelijk is en lief te hebben wat mooi is. Ze leerden het goede van het slechte te onderscheiden en vervolgens adequaat te reageren. Tegenwoordig, als gevolg van achterdocht voor emotionele propaganda, nemen we hier afstand van en vragen onszelf vervolgens af waarom sommigen hun emoties zo de vrije loop laten. We hebben categorieën verwijderd waarmee een ouder haar jonge meisje kan vertellen dat haar tirannieke gevoelens van woede totaal ongepast en over de grens zijn, ongeacht van wat ze zegt of doet in de back-to-school sectie van de winkel.

Hoe je jouw emoties kunt trainen

Verwacht God dat we onze gevoelens trainen? Het lijkt erop dat Hij dat doet. Hij beveelt emoties.

God gebiedt gehoorzaamheid ‘vanuit het hart’ (Romeinen 6:17) – het vat dat we vaak beoordelen als onbestuurbaar. Hij, in tegenstelling tot de moeder, vertelt ons wat we moeten vrezen en wat we niet moeten vrezen (Lukas 12: 4-5); waar we wel en niet van moeten genieten (Filippenzen 4:4); wat we moeten verafschuwen (Romeinen 12:9); dat we nooit angstig mogen zijn (Filippenzen 4:6); en hoe we wel en niet boos kunnen zijn (Efeziërs 4:26).

Wanneer we alleen onze acties onder handen nemen, blijven we achter met moralisme, niet met het christendom. Alleen uiterlijke aanpassingen in gedrag zijn zinloos als we binnenin vol zitten met emotionele onreinheid (Mattheüs 23:27). God doorzoekt de harten (Romeinen 8:27). Het schreeuwende meisje moet op een gegeven moment het goede nieuws horen, dat God haar meer dan terughoudendheid biedt; hij biedt een transformatie van haar hart aan. Hij beveelt ons nieuwe emoties, en door zijn eigen Geest geeft hij wat Hij gebiedt. Dit is goed nieuws: we worden niet overgelaten om een slaaf van onze emoties te worden.

Hij beveelt ons nieuwe emoties, en door zijn eigen Geest geeft hij wat Hij gebiedt. Dit is goed nieuws: we worden niet overgelaten om een slaaf van onze emoties te worden.

Hoe leert Hij ons lief te hebben, te haten en te voelen in overeenstemming met Zijn goddelijkheid? Hij geeft ons minstens vier ondersteuningen:

1. Zijn Zoon

De vaak veronderstelde basis voor alle goddelijkheid is het Evangelie. Geen enkele hervorming van emoties of vastberaden terughoudendheid betekent iets, zolang we schuldig zijn aan woede, lust en onverschilligheid uit het verleden. Maar het goede nieuws is, voor iedereen die worstelt met buitensporige passies richting het verkeerde (of verstopte passies ten opzichte van het goede), de persoon en het werk van Jezus Christus. Hij is de perfecte voeler, die het gevoelsleven heeft geleefd dat wij niet konden en die de emotie-verpletterende toorn heeft ondergaan in onze plaats, en dat alles om ons nieuw te maken tot in de kern van onze emoties. Is er een meer emotioneel radeloze kreet dan: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?’ (Mattheüs 27:46)?

2. Zijn Geest

Bovendien, om ons te trainen, geeft Hij zichzelf (Romeinen 8:9). We voelen ons niet alleen. Wij, boven alles wat wij kunnen bevatten en verwachten, worden ‘deelgenoten van de goddelijke natuur’ (2 Petrus 1:4), inclusief totaal nieuwe en veranderde emoties (2 Korinthe 5:17). God heeft ons zijn eigen emotie-gevende-en-regerende Geest gegeven om vrucht te dragen dat Hem behaagt (Galaten 5:22-23): liefde (in plaats van haat), blijdschap (in plaats van wanhoop), vrede (in plaats van onrust), geduld (in plaats van boosheid), vriendelijkheid (in plaats van strengheid), goedheid (in plaats van slechtheid), betrouwbaarheid (in plaats van onvoorspelbaarheid), zachtmoedigheid (in plaats van hardheid), zelfbeheersing (in plaats van hartstochten-controle). Hij spreekt onze emotionele levens aan bij de bron: onze harten.

3. Zijn mensen

God omringt ons niet met zelfhulpboeken, dagelijkse praatprogramma’s of yogalessen, om onze emotionele toestanden in balans te brengen. Hij omringt ons met Zijn mensen. Heiliging, niet te vergeten, is een gemeenschapsproject. De oudere instrueert de jongere. Allen dienen elkaar met hun verschillende gaven. Ze horen het Woord, leven het leven samen, en bouwen elkaar op, ‘door [zich] in liefde aan de waarheid te houden,’ (Efeze 4:15). Gezonde emotionele toestanden worden gevonden in een gezond emotioneel leven; een leven in de door-het-bloed-gekochte gemeenschap van de verlosten. We helpen elkaar om vol te zijn van onze God en nuchter over onze gevoelens.

4. Zijn Woord

Ten slotte openbaart God de Werkelijkheid, met een hoofdletter W, door Zijn woord – om dit vervolgens in geloof aan te nemen (Hebreeën 11:1). De vrede van Christus heerst in ons hart wanneer Zijn woord in rijke mate in ons woont (Kolossenzen 3: 15-16). Zo wijst Paulus ons bijvoorbeeld, in een gedeelte van vier verzen, op één aspect van de Werkelijkheid die, wanneer het wordt geloofd, ons zal bevrijden van angst en ons onbeschaamde vreugde zal schenken.

Verblijd u altijd in de Heere; ik zeg het opnieuw: Verblijd u. Uw welwillendheid zij alle mensen bekend. De Heere is nabij. Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God; en de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus. (Filippenzen 4:4-7)

Hij zegt niet alleen: ‘Zing in de Heer’ of ‘Dans in de Heer’ of ‘Glimlach in de Heer’, maar: ‘Verblijd u in de Heer.’ En wanneer moeten wij ons verblijden? Altijd. Wanneer moeten we stoppen? Nooit. Wanneer moeten we bezorgd zijn? Nooit. Waarom? Omdat de werkelijkheid van God nooit ophoudt ons reden te geven tot blijdschap: ‘de Heer is nabij’. De zinloze werkelijkheid van deze wereld zegt dat, wanneer je alleenstaand, onrechtmatig, verwaarloosd of onderdrukt bent, je het recht hebt om ongelukkig te zijn. Paulus denkt daar anders over omdat hij in een andere wereld woont.

De zinloze werkelijkheid van deze wereld zegt dat wanneer je alleenstaand, onrechtmatig, verwaarloosd of onderdrukt bent, je het recht hebt om ongelukkig te zijn.

Hij noemt blijmoedige welwillendheid, ten opzichte van lijden, redelijk: ‘Uw welwillendheid zij alle mensen bekend’ (Filippenzen 4: 5). Als een tragedie toeslaat en we reden hebben om te wanhopen aan het leven zelf, dan hebben we – zelfs dan – reden om vreugde te voelen voor een wereld die meekijkt – ‘als bedroefden, maar toch steeds blij’ (2 Korinthe 6:10). Hij is dichtbij om onze gebeden te horen. Hij is dichtbij om ons te troosten. Niets kan ons scheiden van zijn liefde (Romeinen 8:37-39). Wanneer golven van verdriet ons overspoelen, hebben we nog steeds reden om te zingen: ‘Toch is het goed met mijn ziel!’ Over de schouder van elke pijn staat onze hemelse Vader.

Een werkelijkheid zoals deze zal de manier veranderen waarop we reageren op de rugzakken die ons in dit leven worden geweigerd.

Laat de God van gevoelens aftreden

God geeft ons de prachtige gave van emoties om het leven te kleuren. Hij is een voelende God en zij die naar Zijn beeld gemaakt zijn, zijn geen robots. Maar hoewel gevoelens geweldige dienaren zijn, zijn het vreselijke goden. Wanneer ze stromen – niet geleid door Gods Geest en Gods Werkelijkheid – maken ze ons tot een bedreiging, voor zowel anderen als onszelf.

Hoewel gevoelens geweldige dienaren zijn, zijn het vreselijke goden. Wanneer ze stromen – niet geleid door Gods Geest en Gods Werkelijkheid – maken ze ons tot een bedreiging, voor zowel anderen als onszelf.

In een wereld die wordt overgegeven aan ongebonden emoties en koude apathie, een wereld die gepassioneerd is door triviale dingen en ongevoelig is voor de eeuwigheid, hebben we een prachtige kans om onze redelijkheid kenbaar te maken. We kunnen leven voor Gods heerlijkheid, in Gods wereld, als burgers van de volgende wereld. Liefhebbend wat Hij liefheeft, hatend wat hij haat, levend, lachend en huilend op een manier die de hoogste Werkelijkheid weerspiegelt: God Zelf. Hij is nabij en Hij houdt juist hen in volkomen vrede, wiens denken niet op hun gevoelens is gericht, maar op Hem (Jesaja 26:3).

Het bericht Emoties zijn verschrikkelijke leiders verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Soms is deze beproeving verbonden aan de uitverkiezing. De gedachte dat je verworpen bent, kan je radeloos maken. De enige oplossing ligt in Gods belofte. Je mag tegen alles in de Heere herinneren aan Zijn Woord. In deze aanvechting drink je een paar druppels uit de beker die Jezus heeft leeggedronken. Hij is de barmhartige Hogepriester, in alles verzocht zoals wij, maar zonder zonde.

Het bericht Als God Zelf een duivel lijkt verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Om vreugde te vinden moet je eerst weten wat vreugde is. Een waardevolle definitie van vreugde: ‘Vreugde is een goed gevoel in de ziel, gewerkt door de Heilige Geest, als Hij ons de heerlijkheid van Christus toont, in het Woord en de wereld om ons heen.’

Deze lezing is met toestemming overgenomen van de Verdiepingsconferentie. Bekijk hier de volledige livestream terug.

Het bericht Hoe vind ik vreugde in God? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

De duivel is zo slim, zijn aanpak is kwaadaardig geniaal. Een monsterlijke psycholoog die je innerlijk bij tijde op de pijnbank legt. De verzoekingen die op je pad komen, moet je vooral niet onderschatten! Laat deze video van dr. Henk van den Belt je waakzaamheid verhogen en hopen op Gods kracht in de geestelijke strijd.

Het bericht ‘Zonde is niet langer ** de koning in jouw leven’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Vaak laten we onze onhaalbare idealen dicteren wat we wel en niet zouden mogen zeggen – de problemen die we bespreken met de gemeente, met de persoon die worstelt, met de spiegel waar we inkijken. Mogen we bespreken wat Christus kan doen (en wat wij kunnen doen) direct na het pornografische genot? Of kijken we naar de hemel en hopen we maar op het beste? ‘Waarom zou je nadenken over hoe God je tegemoetkomt in de situatie van falen? Je zou überhaupt helemaal niet in een “na de porno” situatie moeten zitten.’ En toch zitten velen vaak in deze situatie. God kan wat doen in deze momenten van spijt en Hij zal dat ook doen.

Het is vaak op het moment na de gesloten deur, de duisternis, het licht van het scherm en de verborgen handeling – na het toegeven aan pornografisch genot – dat Satan zijn meest overtuigende web spint: bedreigende denkpatronen; onderhandelen met een afkeurende en afstandelijke God; ons in onszelf keren in zelfhaat. Het is het moment na het pornografische genot dat Satan zijn beste werk doet. Het is juist op dit moment, dat we het beste reddende werk van God nodig hebben. Hier zijn een aantal specifieke manieren om te zoeken naar genade, op dat moment na die duistere bezigheid van pornografisch genot:

1. Ken je vijand

Zodra je eraan hebt toegegeven stort je jezelf ofwel in de zelfhaat, ofwel in de zelf-vermijding. Satan is in beide gevallen tevreden. Beide wegen nemen zijn beschuldigingen voor waarheid aan (Mattheüs 16:23, 2 Korinthe 7:10). Erken dat je een persoonlijke vertegenwoordiger hebt die volledig is gefocust op jouw ondergang (Job 1:7, Efeze 2:2, Judas 1:19). Wat je ook ervaart – je gedachten, je haat, je impulsen, je emoties, je plannen, je ideeën – je moet in dit alles rekening houden met het feit dat Satan aan het werk is. Hoe sneller je dat vergeet, hoe makkelijker het is om te geloven in verborgen, verwrongen, subtiele, destructieve leugens. Wanneer Jezus de Farizeeën vertelt dat hun vader de duivel is – de grote leugenaar – is het natuurlijk geen verrassing dat zij dit zelf niet weten. Satan wil hen laten vergeten dat hij hun vader is, omdat het kwaad machtiger wordt wanneer het wordt vergeten (Johannes 8:44). Vergeet niet: nadat je hebt toegegeven zit je nog steeds middenin de strijd met een hardnekkige, kwade persoon, vastberaden om jouw leven te ontnemen, en hij heeft het nog niet te pakken.

2. Vecht tegen zelfhaat

Er is geen twijfel over mogelijk: Pornografie is het vervormen van onschuld voor de rauwe hunkering naar erotische lust. Het is een goede zaak dat je een bezwaard geweten hebt. Maar toen Judas zich realiseerde: ‘Ik heb gezondigd, want ik heb onschuldig bloed verraden!’ is het geen verrassing dat ‘hij vertrok, en hij ging heen en hing zich op’ (Mattheüs 27:4-5). Het is een veel voorkomend gevoel: de wil om jezelf te straffen voor het verraden van het onschuldige. In het vervormen van onschuld, vervormen we onszelf. Het is geen verrassing dat zelfmoordcijfers zo hoog zijn onder pornografie-gebruikers. ‘Ik ben niet goed genoeg als christen, een christen zoals de predikers en bloggers zouden willen dat ik zou zijn.’ Door de menselijke waardigheid te vervormen, vervormt de gebruiker uiteindelijk alleen maar meer – psychologische misvorming tot zelfhaat; tot zelfwalging. We bekritiseren, verachten en verafschuwen onszelf. Het ronddolen in zelfverachting en het gevoel boete te doen voor God voor zonde is een droevige en ijzeren marteling. Het is onjuist en het is afschuwelijke goddeloze onderdrukking. Maar genade heeft hier iets over te zeggen.

Het is geen verrassing dat David zulke diepe fysieke metaforen gebruikt, wanneer hij God smeekt om genade vanwege seksuele zonde: ‘Delg mijn overtreding uit,’ ‘was mij,’ ‘reinig mij,’ ‘in zonde heeft mijn moeder mij ontvangen,’ ‘ontzondig mij,’ ‘was mij’ (nogmaals), ‘delg mijn overtredingen uit,’ ‘schep in mij een rein hart’ (Psalm 51: 2, 3, 6, 7, 10, 11). Het is een eenvoudig, schreeuwend pleidooi: ‘Het zit in mij. Haal het ERUIT!’ ‘Stop mij.’ ‘Ik haat het.’ ‘Ik haat mezelf.’ ‘Reinig mij.’ God geeft ons een liturgie van verdriet en hoop die zich ontvouwt in hetzelfde gehuil. Vecht samen met David. Schreeuw het uit samen met David. Vervang het gekerm van menselijke zelfhaat door een ononderbroken oorlogskreet van goddelijke liefde.

Als je in de verleiding komt om erin rond te dolen, laat je (goede) intuïtieve haat tegen zonde je dan niet leiden om jezelf te haten. Wees geduldig met jezelf, want God is geduldig. Hij vecht voor je leven (Genesis 32:24; Johannes 10:10). Hij is je niet vergeten. Hij heeft je niet verlaten. Blijf samen met Hem vechten. Blijf snakken naar de zuivere lucht van goddelijk leven – de levengevende Geest (1 Korinthe 15:45).

3. Vecht tegen de mist

Direct na het genot treedt een wazige mist in werking. Jezus weet het. ‘Zalig zijn de reinen van hart, want zij zullen God zien’ (Mattheüs 5:8). Reinheid is een feest van goede en stralende daden. Wat is onreinheid? Het is een feest dat zichzelf isoleert, God, mens en zichzelf ontloopt, verdoofd, versuft, ongevoelig maakt. Seksuele onreinheid veroorzaakt een geestelijke staar. Nogmaals, het gevoel is gebruikelijk – browsergeschiedenis gewist, de rest van de dag verpest, sjouwend van taak tot taak, van persoon tot persoon – zonder betekenis, zonder persoon, zonder passie. Deze ervaring zit bij de verwennerij van pornografie inbegrepen.

Als we eerlijk zijn is er meestal niets aan te doen, behalve dan met de golf mee te stromen – de modder, de bedwelming. Maar blijf bidden (Efeze 6:18). Blijf naar lucht happen. Blijf wakker. Blijf ademen. De ochtend-genadegaven kunnen de emotionele resetknop zijn die we nodig hebben wanneer we onze emotionele browser hebben gebruikt voor pornografie (Klaagliederen 3:22-24). De klaagzanger snakt naar adem. Hij bidt datgene wat hijzelf niet voor elkaar krijgt. ‘De Heer is mijn deel … daarom zal ik op Hem hopen’ (Klaagliederen 3:24). Echt waar? Zul je op Hem hopen? Gebed is een daad van hoop. Het gebed is Gods werk in de klaagzanger. Zet de volgende stap. Blijf ademen. Zonder herhaalde overgave, zal de wazige mist uiteindelijk optrekken.

4. Bewaak anderen

Pornografie is een trainingssessie voor de vaardigheid om anderen voor je eigen persoonlijke plezier te gebruiken. Houd er rekening mee dat je nu geneigd bent om mensen met wie je een hechte relatie hebt op dezelfde manier als de mensen in de pornografie te gebruiken – met zelfzuchtig motief, met een verwaarloosde houding, zonder berouw. Pornografie legt ons relationele oogkleppen op – het belemmert sterk ons vermogen om echt van anderen te houden. Daarom is het belangrijk dat we er mee omgaan alsof we letterlijk fysieke oogkleppen op hebben: loop langzaam en accepteer dat je momenteel zeer kwetsbaar bent en geneigd bent om mensen om je heen als onmenselijk te behandelen. Na de overgave aan het genot is het heel belangrijk om in gedachten te houden dat degenen die je niet op je beeldscherm hebt staan, wel het respect en de waardigheid verdienen die je net niet hebt laten zien aan hen via het scherm.

Pornografie sust zijn gebruikers in een drama, een personage, een verhaal met een script en teksten en acties: er is één persoon om te behagen, er is één persoon die tevreden moet zijn; de één brengt offers, de ander ontvangt offers; een onmenselijke, een god. Er is zelfbeheersing nodig om te onthouden dat pornografie een vals verhaal is – om het valse drama dat pornografie ons geeft te bestrijden, moeten we actief minder aan onszelf denken en meer aan anderen: om de menselijke waardigheid te herinneren, de liefde van Christus voor de mensen om ons heen. De Geest werkt in ons om te voorkomen dat het vlees ons regeert (Galaten 5:17) – de Beschermer beschermt anderen tegen de gevolgen van ons denken dat we God zijn.

5. Belijd het aan een vriend

Belijd je zonde aan een vriend die het niet zal goedpraten, maar even belangrijk – die je ook niet zal slopen. Het gebeurt soms dat juist als we hulp zoeken om weer op te staan na het genot van pornografie (Spreuken 24:16), we door anderen weer terug naar de grond worden geduwd. Vind daarom een vriend die genezende hoop geeft als hij iemand z’n zonden hoort belijden. Het doel van zondebelijdenis is ‘opdat u gezond wordt’ en dat je ‘bid voor elkaar’ (Jakobus 5:16). De waarde van ‘het gebed van een rechtvaardig persoon’ is natuurlijk dat het grote kracht heeft (Jakobus 5:16). Kracht om wat te doen? Om ‘ons te reinigen van alle ongerechtigheid’ (1 Johannes 1:9). Zondebelijdenis aan een vriend (en het meest gepast is een vriend van hetzelfde geslacht) is geen barrière tussen de zondaar en Christus, maar het is een middel om gebrokenheid te herstellen. De wijze zondaar belijdt aan degenen die niet ‘de getroffenen aan de poort zullen verpletteren’ (Spreuken 22:22) noch ‘het kwade goed noemen en het goede kwaad’ (Jesaja 5:20).

6. Gebruik de overtuiging ten goede

Ja, na het genot kan er een wazige mist zijn. Maar er kan ook een stroom van overtuiging ontstaan – het ‘achteraf zien’ door spijt. ‘Toen Judas, die Hem verraden had, zag dat Hij veroordeeld was, kreeg hij berouw’ (Mattheüs 27:3). De overtuiging van Judas bracht hem echter op een verkeerd pad. Maar jij kunt jouw overtuiging gebruiken om juist weer het goede te doen. Paulus schrijft over de rebellie van Israël: ‘En deze dingen zijn gebeurd als voorbeelden voor ons, opdat wij niet zouden verlangen naar kwade dingen, zoals ook zij verlangd hebben’ (1 Korinthe 10:6). Soms verlangen we naar het kwaad. En in dat geval dienen wij als een voorbeeld voor onszelf.

Zoals Piper waarschijnlijk zou zeggen: ‘Verspil je spijt niet.’ Gebruik het voor Gods heerlijkheid en jouw vreugde. Stel grenzen. Gebruik de duidelijkheid die zeker zal vervagen vóór het volgende moment van verleiding om structuren te bouwen die dit zullen voorkomen. Je kunt wel doen alsof de methoden allemaal niet werken of dom zijn, maar de fundamentele waarheid is dit: als je geen formele structuren hebt opgezet om te voorkomen dat je naar pornografie kijkt in de toekomst zal het absoluut, met 100% zekerheid, opnieuw gebeuren. Als je geen structuren hebt, kun je niet kieskeurig zijn – kies iets. Hier zijn enkele methoden om uit te kiezen:

• Koop Covenant Eyes of X3Watch voor al je apparaten.
• Laat geen enkele browser-app op je iPhone achter die geen accountability-functie heeft.
• Verwijder apps die een in-app browser hebben die een achterdeur heeft naar onverantwoord internetgebruik.
• Vraag een vriend om de app-downloadfunctie op je telefoon te vergrendelen, zodat je standaard-browser geen optie is en je Google Chrome niet kunt downloaden (de Covenant Eyes / X3-app functioneert als de browser).
• Verwijder foto’s die je hebt opgeslagen.
• Vertel een vriend over de achterdeuren en cheat-codes die je in je achterzak hebt. Als je helemaal geen plan maakt, ga je gegarandeerd falen. Nergens is dit meer waar dan in de praktische strijd tegen het genot van pornografie.

7. Ken God

Onthoud dit: God houdt echt heel veel van je. Hij is bedroeft door ons (Genesis 6:6), in de gebrokenheid met ons en krachtig vóór ons (Psalm 34: 17-19). De mist kan onze weg naar God blokkeren: ‘Een onverstandig man weet hier niets van en een dwaas begrijpt dit niet’ (Psalm 92:6). Maar zelfs als we hem niet kunnen zien, zelfs als we hem niet gehoorzamen, laten we dan toch bidden: ‘God, verijdel onze plannen om ongehoorzaam te zijn’ (Nehemia 4:15) en: ‘Ik weet dat U alles vermag, en geen plan is onmogelijk voor U’ (Job 42:2). En meer dan wat dan ook: ‘God, help ons om al onze zorgen op U te werpen, want U zorgt voor ons’ (1 Petrus 5: 6-7).

Hij verlaat de zondaar niet. Hij verlaat diegene die zich heeft overgegeven niet. Wacht op Zijn liefde. ‘Bouw jezelf op … in de Heilige Geest,’ ‘blijf in de liefde van God, wachtend op de genade van onze Heere Jezus Christus die tot eeuwig leven leidt’ (Judas 1: 20021). Ken het verschil tussen het god-masker dat Satan draagt om je te misleiden: walgelijk, afstandelijk, niet beschikbaar, ongeïnteresseerd en onthoud het gezicht van wie God werkelijk is: liefhebbend, geduldig, betrokken, niet verbaasd, recht door zee en onwrikbaar in Zijn vasthouden van jou. Hij laat je niet los.

Het bericht Wat moet ik doen ** als ik porno heb gekeken? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Eén van de lastigste vragen van het christenleven is misschien wel: hoe ga je om met zonde in je leven? Je krijgt de indruk dat de eerste Johannesbrief duidelijk maakt dat we eigenlijk niet meer zouden moeten zondigen? Maar de praktijk van het christenleven is toch nog vol met zonden. En wat is zonde eigenlijk? Ruard stelt dat alle mensen zondigen, ook christenen. Er is echter wel een fundamenteel onderscheid tussen een niet-christen die zondigt en een christen die zondigt – een verschil van licht en duisternis. Hoe dat zit bespreken ze met elkaar.

Ondanks dat zonde nog steeds een realiteit is in het leven van een christen, is het niet de bedoeling dat we er vrede mee sluiten.

Ondanks dat zonde nog steeds een realiteit is in het leven van een christen, is het niet de bedoeling dat we er vrede mee sluiten. Het kan niet zo zijn, zegt Laurens, dat we het prima vinden dat we nog zondigen – we zijn immers geroepen tot strijd! Dit brengt meteen het onderwerp van menselijke verantwoordelijkheid naar boven: is het niet God Die heiligt? Wat is onze rol hierin?

De lastigste vraag van allemaal is misschien wel: wat doe je wanneer je als christen opnieuw en opnieuw struikelt in dezelfde zonde? Ilanah roept je op: ‘Ren zo snel mogelijk naar Jezus en belijdt je zonde.’ Ruard voegt daar zelfs aan toe dat God er vreugde in vindt als jij je terugkeert naar hem nadat je hebt gezondigd! Toch blijft er vaak schuldgevoel bestaan. Hoe ga je daar mee om? En is een schuldgevoel altijd verkeerd? ‘Nee,’ stelt Laurens, ‘wees er dankbaar voor!’

Ook komt het onderwerp vreugde langs; want is het niet deprimerend om stil te staan bij je zonde? We zijn toch geroepen om blij te zijn? ‘Het klopt’, zo zegt Ruard, ‘dat we onszelf niet moeten verliezen in het kijken naar onszelf. Schuldgevoel kan ook als een aanklacht van de Satan komen. Toch moeten we ons wel bewust zijn van hoe serieus zonde is.’ ‘Alleen wanneer we onze zonde serieus nemen’, vult Laurens aan, ‘kunnen we oprechte vreugde ervaren; de vreugde van verlossing.’

Ook geven Ilanah, Ruard en Laurens je nog wat praktische, hands-on tips hoe je om kunt gaan met zonde in je leven. Dit en nog veel meer, in deze aflevering van Godgericht in gesprek!

Het bericht De zondige christen – berouw en vernieuwing verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ik haal dit rechtstreeks uit Johannes 15:16. Ik heb je gekozen. Ik heb een missie voor je. En het is niet een extra kussen voor op de bank. Het gaat niet om het veranderen van de thermostaat. Het gaat om vrucht dragen, in Cass Lake en Azerbeidzjan en San Diego. Het is vrucht dragen, waar je ook bent, in je familie, als persoon; meer vrucht dit jaar. Ik heb een missie voor je, zodat de walkie-talkie zal werken, want dat is waar het gebed voor is gemaakt. Als je je afvraagt waarom het niet zou werken, vraag jezelf af: ‘Ben ik wel op missie?’ Het werkt alleen op missie. Daar is het gebed voor bedoeld.

Het geeft verandering en kracht. Het is voor het strijden tegen de duivel. Het is om jezelf in moeilijke omstandigheden te laten plaatsen waar je het niet gaat redden en je het uitschreeuwt naar God. Dat is waar het gebed voor is. Je gaat de Generaal niet bellen om luchtdekking aan te vragen als naar jouw idee het probleem niet groter is dan slechts één gewonde soldaat om op te pikken. Als je het allemaal zelf wel aankunt, zal je niet bidden.

Het bericht Gebed als walkie-talkie in oorlogstijd verscheen eerst op Geloofstoerusting.

God werkt door Zijn soevereine genade nieuwe verlangens in ons voor God.

Maar toch worden we nog zo vaak overspoeld door die oude, vleselijke, zondige verlangens die God niet verheerlijken. Hoe kunnen we er dan zeker van zijn dat we nieuwe, heilige verlangens hebben gekregen van God, voor God? En dus wedergeboren zijn? En realistisch gezien, hoeveel verlangen voor God zullen we krijgen in dit leven, en hoeveel overwinning op oude verlangens

Wedergeboorte

Laten we beginnen bij de wedergeboorte. De Heilige Geest doet ons wedergeboren worden door het Woord. De wedergeboorte geeft ons nieuwe, op God gerichte verlangens. Deze verlangens verheffen Christus en worden gestuurd door de Geest. Het Nieuwe Testament vertelt ons over deze verlangens van de nieuwe mens en de soort strijd die deze verlangens met zich meebrengen.

Voordat we wedergeboren waren, beschrijft de Bijbel ons als natuurlijke mensen. Dat betekent dat we de Heilige Geest nog niet hebben. En daarom hebben we niet het geestelijke vermogen om de schoonheid van Christus en Zijn evangelie te zien en te ervaren voor wat ze werkelijk is, namelijk, kostbaar. 1 Korintiërs 2:14 zegt:

De natuurlijke mens neemt de dingen van de Geest van God niet aan, want ze zijn dwaasheid voor hem. Hij kan ze ook niet leren kennen, omdat ze geestelijk beoordeeld worden.

Christus en Zijn evangelie zijn dwaas, onwerkelijk, en saai voor ons totdat we opnieuw geboren worden. Dan zijn we geen natuurlijke mensen meer, maar bovennatuurlijke mensen: we worden tot kinderen van God, en de bovennatuurlijke Heilige Geest van God is in ons gaan wonen.

Een schat in aarden kruiken

2 Korinthe 4:6-7 beschrijft hoe dat in zijn werk gaat. Geparafraseerd gaat die tekst zo: ‘God, Die in het begin van de schepping zei: “Laat er licht zijn”, heeft nu in ons hart geschenen (een zelfde soort wonder) om ons het licht van de kennis van de heerlijkheid van God te geven in het aangezicht van Jezus Christus. Maar wij hebben deze schat in aarden kruiken, om te laten zien dat de alles-overtreffende kracht aan God toebehoort en niet aan ons.’ Met andere woorden, in de nieuwe geboorte overwint God onze blindheid, onze doodsheid tot de heerlijkheid van God in Christus. Hij schijnt in ons hart met een geestelijk – niet fysiek, maar geestelijk – licht. En als gevolg daarvan zien we. Paulus noemt het de ogen van het hart in Efeze 1:18. We zien de heerlijkheid van God in Christus als een schat.

Het woord schat wordt door Paulus gebruikt in 2 Korinthe 4:7 om te beschrijven waar hij het over heeft als het gebeurt. Hij zegt: ‘Wij hebben deze schat in aarden kruiken – die schat waar ik net naar verwees in vers 6, toen we de heerlijkheid van God in het aangezicht van Christus zagen.’ De aarden kruiken zijn onze sterfelijke lichamen – deze fragiele lichamen die geneigd zijn tot ziekte en depressie.

Koesteren

Maar het belangrijkste is het effect van dit wonderlijke zien – het zien van Christus en Zijn evangelie in al hun schoonheid. Het gevolg is dat we Christus nu koesteren als een schat. Hij is niet meer saai. Hij is niet meer dwaas. Hij is niet meer mythologisch. Hij is een schat. Onze verlangens – onze voorkeuren, onze genoegens – zijn dus veranderd, want we hebben ontdekt dat wat we ooit als dwaas, onwerkelijk en saai beschouwden, nu de kostbaarste realiteit ter wereld is. Dat is de fundamentele verandering die plaatsvindt bij de wedergeboorte.

Jezus beschrijft deze verandering als volgt in Mattheüs 13:44: ‘Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een schat, in de akker verborgen, die iemand vond – dat is het moment van bekering, het moment van wedergeboorte. Hij vond de schat, verborg hem, en dan ‘van blijdschap daarover’ – want dat is wat er gebeurt wanneer je ogen geopend zijn voor een schat – ‘gaat hij heen en verkoopt alles wat hij heeft, en koopt die akker.’

In Filippenzen 3:8 beschrijft Paulus het zo: ‘Ik beschouw alles als schade vanwege de voortreffelijkheid van de kennis van Christus Jezus, mijn Heere.’ Het effect van de wedergeboorte is dus dat we geestelijk tot leven worden gebracht door God. Daardoor zien we Christus en Zijn evangelie nu als onze hoogste schat. We prijzen Hem, we houden van hem, we koesteren hem en genieten van Hem, we hebben meer voldoening in Hem dan in onze oude dierbare genoegens.

Dit betekent oorlog

Maar dit veroorzaakt een probleem voor ons allemaal. Deze nieuwe werkelijkheid van de wedergeboorte vernietigt nog niet volledig de oude werkelijkheid van ons vlees, onze oude mens. In zekere zin is er een beslissende overwinning behaald op het vlees. ‘Ik ben met Christus gekruisigd’, zegt Paulus (Galaten 2:20). Dat is gebeurd. Beslissend.

Maar in een andere zin moeten we deze beslissende overwinning door het geloof, uur voor uur, ons eigen maken. We moeten oorlog voeren tegen het vlees en onze oude mens dood beschouwen, zoals die werkelijk is. Paulus heeft het over deze werkelijkheid waar wij mee te maken hebben, als hij in Galaten 5:16-17 zegt:

Wandel door de Geest en u zult zeker de begeerte van het vlees niet volbrengen. Want het vlees begeert tegen de Geest in, en de Geest tegen het vlees in; en die staan tegenover elkaar, zodat u niet doet wat u zou willen.

Geen enkel boek in de Bijbel staat er meer op dat de nieuwe geboorte een echte verandering teweegbrengt dan de eerste brief van Johannes. Toch benadrukt dit boek dat we niet zondeloos zijn. De strijd gaat verder. Dit is wat Johannes zegt in 1 Johannes 1:8: ‘Als wij zeggen dat wij geen zonde hebben, misleiden wij onszelf en is de waarheid niet in ons.’ Dus, we doen nog de zonde. Dat wil zeggen dat we God niet koesteren zoals we zouden moeten doen. Daarentegen koesteren we de wereld soms wel op de manier waarop we dat niet zouden moeten doen. Dan gaat Johannes verder: ‘Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid’ (1 Johannes 1:9).

En Paul beschrijft zijn eigen strijd op deze manier: ‘Naar de innerlijke mens verheug ik mij in de wet van God. Maar in mijn leden zie ik een andere wet, die tegen de wet van mijn verstand strijd voert en mij tot gevangene maakt van de wet van de zonde, die in mijn leden is’ (Romeinen 7:22-23).

De strijd gaat door … in hoop!

Dus, hoe kunnen we de eerste twee vragen beantwoorden? Allereerst, hoe kunnen we er zeker van zijn dat we wedergeboren zijn? En daarnaast, hoeveel overwinning op onze oude verlangens kunnen we verwachten in dit leven?

1. Mijn antwoord op de eerste vraag is dit. Het gaat er niet in de eerste plaats om hoe intens of frequent je strijd ervaart. Het gaat erom of de gevoelens authentiek en echt zijn. We hebben het namelijk over door God gegeven geestelijk genot in de heerlijkheid van Christus en de schoonheid van het evangelie – een genot waarvan de natuurlijke persoon helemaal niks heeft.

Bid dus dat de Heere je niet alleen de vrucht van zulke geestelijke verlangens zou laten zien, maar dat Hij door Zijn Geest zou getuigen dat uw zicht op en uw vreugde in Christus echt zijn, authentiek zijn. Dat is het werk van de Geest: met uw geest ervan getuige zijn dat u Christus echt hebt geproefd, en dat uw verlangens, hoe klein of groot ook, echt zijn. Geen enkele natuurlijke persoon heeft die.

2. Dan de tweede vraag. Hoeveel verlangen naar God en overwinning op zondige verlangens is realistisch of normatief voor het christelijke leven? Ik zou het zo willen zeggen: verwacht nooit in dit leven dat je niet meer oorlog hoeft te voeren met je vlees. Je hele leven door zal je moeten worstelen. Maar verwacht dat God nog veel grotere overwinningen voor je in petto heeft dan je ooit gekend hebt.

Het bericht Hoeveel overwinning kan ik verwachten over zondige verlangens? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Sinds de eerste keer dat ik iets deelde over mijn strijd, heb ik honderden e-mails ontvangen van mannen en vrouwen van over de hele wereld die in wezen dezelfde vraag stelden: hoe? Hoe kan ik – als volgeling van Jezus Christus – leven met homoseksuele verlangens naar intimiteit? Hoe ga ik met de bijna verlammende eenzaamheid en hopeloosheid om die ik elke dag voel rond mijn seksualiteit?

Terwijl ik erover twijfelde of ik hier wel meer over wilde delen, bezorgd als ik was over een nieuwe golf van berichten, keek mijn vrouw – ze zag de angst op mijn gezicht – me van de andere kant van de woonkamer aan. Een prachtig moment van eenheid volgde: hardop zeiden we samen een bijbelvers op dat we hadden uitgekozen om ons te herinneren op momenten als deze:

Maar ik maak mij nergens zorgen over, en ook acht ik mijn leven niet kostbaar voor mijzelf, opdat ik mijn loop met blijdschap mag volbrengen, evenals de bediening die ik van de Heere Jezus ontvangen heb om te getuigen van het Evangelie van Gods genade (Handelingen 20:24).

Dus, als je een christen bent die dezelfde homoseksuele gevoelens ervaart, zijn hier vier waarheden waarvan ik geloof dat ze je helpen de goede strijd te strijden en te bloeien in je geloof in Jezus.

Het gras is niet groener bij de buren

Als het gaat om seksualiteit, hebben wij allemaal gezondigd en missen we de heerlijkheid van God (Romeinen 3:23). Je zou ook kunnen zeggen, niemand is echt ‘rechtvaardig’, nee, zelfs niet één (Romeinen 3:10). De satan houdt ervan om christenen die homoseksuele gevoelens ervaren te vertellen dat zij wel heel in het bijzonder verdorven zijn. Dat God, zo wreed als Hij is, je geplaatst heeft in een zondige strijd die moeilijker is dan die van anderen.

Hoe moeilijk je situatie ook mag lijken, je moet weten dat Christus je niet oproept om, meer dan anderen, je verlangens op te geven of op te offeren. Sam Allberry herinnert ons eraan:

Sinds ik open ben over mijn eigen ervaringen met homoseksualiteit, hebben een aantal christenen zoiets als dit gezegd: ‘Het Evangelie lijkt me moeilijker voor jou dan voor mij’, alsof ik meer moet opgeven dan zij. Maar het feit is dat het evangelie alles van een ieder van ons vraagt. Als iemand denkt dat het Evangelie op de een of andere makkelijke manier een plekje in hun leven heeft gekregen, zonder grote veranderingen in hun levensstijl of ambities te veroorzaken, dan is het zeer waarschijnlijk dat diegene Jezus helemaal niet is gaan volgen (citaat: Is God Anti-Gay?, pag. 10).

Als predikant zie ik veel seksuele gebrokenheid bij mensen. Dagelijks word ik eraan herinnerd dat eenzaamheid niet door een huwelijk wordt opgelost, intimiteit niet wordt vervuld door geslachtsgemeenschap, en dat verlangen niet wordt bevredigd in de armen van een ander.

Of je nu homo of hetero bent, gehuwd of ongehuwd, alleen of in een relatie, iedereen heeft te maken met seksuele en emotionele onvrede en onvervulde verlangens. We ervaren allemaal seksuele gebrokenheid. Als het op seksualiteit aankomt, is het gras niet groener bij de buren.

Je hebt de hele gemeenschap nodig

Als je je homoseksuele gevoelens gaat doden (Kolossenzen 3:5), dan moet je weten dat je hier een steunende, waarheidsgetrouwe, Christus-zoekende gemeenschap om je heen voor nodig hebt. Zoals Paul Tripp zegt: ‘Je wandel met God is een project van de gemeenschap.’

God heeft geen blijvende voorziening gemaakt voor je strijd tegen homoseksuele verlangens los van de plaatselijke gemeente. We heroriënteren onze levens rondom het evangelie door regelmatig samen te komen met andere christenen (Hebreeën 10: 23-25). De kogels van genade die je nodig hebt om homoseksuele verleidingen ter dood te brengen, worden je beschikbaar gesteld via de op Christus-gerichte gemeenschap.

Eén van de belangrijkste manieren waarop God de genade zal schenken die je nodig hebt, is door je gaven te gebruiken (1 Petrus 4:10). Persoonlijk ben ik het meest geneigd om in zonde te vallen als ik me verveel en te veel energie heb om dingen te doen die niet gericht zijn op God. Mijn verleidingen hebben de minste macht als ik dienend werk doe en enthousiast betrokken ben bij datgene waarvoor God mij heeft geroepen.

Als je elke avond je hoofd op je kussen legt als iemand die is uitgewrongen in dienst van Christus, zal je meer de dingen van de Geest bedenken, dan de dingen van het vlees. Je genegenheden (de dingen van het vlees) zullen zo veranderen dat je jouw leven, vrede en identiteit steeds meer vindt buiten homoseksuele gevoelens, en juist in de Geest (Romeinen 8: 5-6). En als het gaat om het doden van de dingen van het lichaam (Romeinen 8:13), heb je daar je mede-gelovigen bij nodig.

Neem je wapens op

Als je echt een totale aanval op je homoseksuele gevoelens wilt lanceren, neem dan je wapens op. Gods krachtigste wapens bevinden zich in de harten van mensen om je heen. Belijd elkaar de overtredingen (Jakobus 5:16). Het belijden van je zonden is als het gebruiken van een portofoon, waardoor je de mensen om je heen inlicht over de precieze locatie die met genade moet worden gebombardeerd.

Zeker, sommige mensen reageren er misschien niet goed op wanneer je je zo kwetsbaar opstelt, maar zoals Spurgeon zei: ‘Als iemand slecht over je denkt, heb dan goede moed; hij denkt niet slecht genoeg.’ Het is beter om je richting sommige mensen kwetsbaar op te stellen en niet door iedereen volledig omarmd te worden, dan jezelf nooit volledig aan iemand te laten zien en daardoor nooit echt helemaal omarmd te worden.

Ik stel voor dat je begint met je verhaal te vertellen aan een betrouwbare, door het Evangelie vervulde vriend(in). Als je te bang bent om het persoonlijk te doen, schrijf dan een brief. Maar geliefde, we zijn vaak zoveel zwakker dan we vermoeden. Je bent soms misschien maar vijf minuten verwijderd van het vallen in de zonde. Het is echt tijd om je wapens op te nemen.

Vervul je verlangens

Vechten tegen je homoseksuele verlangens is slechts het begin. Het echte roeping van een christen is om je verlangens ten volle vervuld te zien worden.

Onze verlangens geven ons van nature geen vrede zolang ze niet zijn vervuld. Daarom is het onze plicht en vreugde om ze vervuld te zien worden in Jezus Christus (Psalm 107: 9). Geef jezelf volledig over aan het vervullen van je verlangen naar intimiteit. Niet door je te richten op sterfelijke mensen (want elke praktiserende homoseksueel kan getuigen dat hun relatie uiteindelijk niet bevredigend is). Maar door je te richten op de onsterfelijke mens: Christus zelf.

John Piper heeft gezegd: ‘Theologie kan de biologie overwinnen.’ Stap daarom iedere morgen uit bed met één hoofddoel: om verliefd te worden op Jezus Christus. Lees zulke heldere, mooie, schitterende boeken over God dat de aantrekkingskracht van hetzelfde geslacht naar de achtergrond verdwijnt. Luister naar preken die je ogen openen met zo’n genade en kracht dat je God ziet (Mattheüs 5:8) en de gedachte om dan ergens anders naar te kijken zou hetzelfde zijn als dat je naar je veters staat te staren terwijl je op de top van de Mount Everest bent. Span je dus altijd tot het uiterste in om God te zien.

Als je een christen bent die homoseksuele aantrekkingskracht ervaart, herinner jezelf er dan voortdurend aan dat de oplossing voor eenzaamheid alleen in God ligt (Psalm 63: 1-2), intimiteit alleen in God vervuld wordt (Psalm 63:3-5) en je verlangens worden inderdaad alleen vervuld in de armen van een Ander (Psalm 63:6-8).

Deel je verhaal

Toch denk je misschien: ik zal mijn worstelingen nooit met iemand kunnen delen. Geloof me, ik ken dat gevoel maar al te goed. Het kostte me twintig jaar om uiteindelijk mijn worsteling met andere gelovigen te delen. Jezus gaf ons de opdracht om de kosten te berekenen voordat we hem volgen (Lukas 14:28-33). Open zijn over je seksuele aantrekkingskracht tot hetzelfde geslacht kan aanzienlijke kosten met zich meebrengen. Je homoseksuele verlangens aan het licht brengen, zal je op duizend verschillende manieren beïnvloeden, en sommige daarvan zullen ongelooflijk pijnlijk zijn.

Maar het is het waard. Christus zal het krachtigst zichtbaar worden in je zwakheid (2 Korinthiërs 12:9). De christelijke levenswandel komt pas echt goed op gang wanneer we ons er actief voor inzetten. Dat we zelf minder en Christus meer zal worden (Johannes 3:30).

Voor de christen die zich aangetrokken voelt tot iemand van hetzelfde geslacht, is het mijn vurige verwachting en hoop dat, terwijl je anderen uitnodigt in deze strijd, je je helemaal niet zult schamen. Maar dat Christus nu en altijd zal worden geëerd in jouw lichaam – of dat nu door het leven is of door de dood (Filippenzen 1:20).

Het bericht Vervulling vinden in de armen van een ander verscheen eerst op Geloofstoerusting.

‘Meer dan een menselijke verzoeking is u niet overkomen. En God is getrouw: Hij zal niet toelaten dat u verzocht wordt boven wat u aankunt, maar Hij zal met de verzoeking ook de uitkomst geven om die te kunnen doorstaan’ (1 Korinthe 10:13).

Vaak knelt hier de schoen. Wij willen niet bestand worden tegen de problemen, wij willen er vanaf! Gods belofte houdt niet per se in dat al onze vervelende gevoelens, negatieve gedachten of relatieproblemen verdwijnen. Het betekent wel dat wij door de middelen die God ons geeft kunnen gaan leren om op een goede manier met deze hindernissen om te gaan. Dan zullen de pijnlijke perioden in ons leven ons niet belemmeren om God te dienen, maar ons juist dichter bij Hem brengen!

Wij zijn bevrijd van de schuld van de zonde. Wij zijn bezig bevrijd te worden van de macht van de zonde. En pas later zullen wij bevrijd zijn van de aanwezigheid van de zonde. Dan zullen alle tranen van onze ogen worden weggeveegd. Nog even geduld!

Met toestemming overgenomen van Zoeklicht.nl

Het bericht Nog even geduld verscheen eerst op Geloofstoerusting.