Toen ik single was dacht ik dat het huwelijk een wondermiddel was. Ik dacht dat het me op een wonderlijke wijze zou veranderen. En ik veronderstelde dat ik plotseling een nieuw iets als liefde, vrede, vreugde, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing zou bezitten die ik nog niet gekend of ervaren had als single zijnde. Ik geloofde dat ik als ik eenmaal ‘ja ik wil’, gezegd had, de wereld door een andere lens zou zien en een verantwoordelijke en lieve man zou worden- een verantwoordelijke en lieve echtgenoot.

Waarschijnlijk zou ik hebben ontkend als je me dit mijn huwelijk aan me gevraagd had. Ik dacht eigenlijk dat het huwelijk het missende stukje was op mijn reis naar Christus. Ik kon niet meer mis zijn dan hier. Het huwelijk zal je niet direct veranderen. Het zal alleen blootstellen wat al binnen in je is.

De zonde doden als je single bent

Sommige christelijke singles leven passief. Vaak is er weinig tot geen verantwoordelijkheid in hun leven. Daarom kunnen verborgen zonden overleven. Singles genieten van verschillende vormen van seksuele onreinheid, geven weinig tot niets van zichzelf aan de kerk, zijn weinig bij de diensten op zondag, besteden hun vrije tijd werkeloos, lezen zelden hun bijbel of bidden weinig en besteden weinig aandacht aan de zonde die in hun hart woekert. Een groot deel van hierboven gold voor mij toen ik single was.

Als pasgetrouwden werd een ongemakkelijke waarheid ontdekt: jouw single persoonlijkheid blijft in binnenkant van jouw getrouwde persoonlijkheid. Als je lui, onverantwoordelijk, egoïstisch, hoogmoedig, hebberig of wellustig bent als je single bent dan zal je net (zo niet meer) lui, onverantwoordelijk, egoïstisch, hoogmoedig, hebberig of wellustig zijn nadat je ‘Ja, ik wil’ hebt gezegd.
Het is essentieel dat we niet afschrikken van het kijken en doden van de zonde in ons leven. De zonden die je verstrikken als je single bent zullen je ook verstrikken als je getrouwd bent. Desondanks moeten de singles de zonden niet doden omdat ze goede echtgenoten willen worden maar omdat je gelukkig en heilig wilt leven, ongeacht je burgerlijke staat.

Paulus waarschuwt dat het “loon van de zonde de dood is” (Romeinen 6:23) en dat we moeten onderzoeken “wat aards in ons is” (Kolossenzen 3:5) Deze opdrachten is niet alleen voor de gehuwden maar ook voor de ongehuwden. Als je de zonde nu niet dood, zal het je later doden, tenzij je jezelf bekeerd.

Stop niet het met het doden van de zonde

Paulus onthult ook in de praktijk van het uitstellen om de bekende zonde in je leven te doden:
“Daarom ook heeft God hen in de begeerten van hun hart overgegeven aan de onreinheid om hun lichamen onder elkaar te onteren (…) Daarom heeft God hen overgegeven aan oneervolle hartstochten (…) En omdat het hun niet goed dacht God te erkennen, heeft God hen overgegeven aan verwerpelijk denken, om dingen te doen die niet passen. Ze zijn vervuld van allerlei ongerechtigheid, hoererij, boosaardigheid, hebzucht, slechtheid. Ze zijn vol afgunst, moord, ruzie, bedrog, kwaadaardigheid… Zij kennen het recht van God, namelijk dat zij die zulke dingen doen de dood verdienen, en toch doen zij niet alleen zelf deze dingen, maar stemmen ook in met hen die ze doen.” (Romeinen 1: 24, 26, 28-29, 32)

God heeft hun overgegeven “ze wisten Gods recht dat degenen die zulke dingen doen de dood verdienen” maar ze gingen verder met die dingen te doen in plaats van berouw te tonen. Hoewel dit gedeelte het heeft over seksuele onreinheid is het duidelijk dat het ook “kwaadsprekers, lasteraars, haters van God, smaders, hoogmoedigen, grootsprekers, bedenkers van slechte dingen, hen die zijn ongehoorzaam aan hun ouders, onverstandigen, trouwelozen, mensen zonder natuurlijke liefde, onverzoenlijken en onbarmhartigen,” betreft (Romeinen 1: 29-31).

Dit gedeelte is een waarschuwing voor ons allemaal, vooral ook voor alleenstaanden, voor het risico om het uitstellen van de zonden (om welke reden dan ook). Ik zeg het voornamelijk voor de singles omdat je leeft zonder iedere dag de verantwoordelijkheid van een echtgenoot. Het is heel gevaarlijk om overgegeven te worden aan de zonde. Het is beangstigend om te weten dat we op een dag een punt kunnen bereiken dat we niet meer in staat zijn om de suïcidale dwaasheid van onze overtredingen te zien.

Het gras is echt groener in Jezus

We kennen allemaal het gezegde ‘het gras is groener bij de buren’. Dit gezegde is bedoeld om de onvrede van de mens over zijn huidige positie of situatie, aan te pakken. We denken allemaal dat we gelukkiger zouden zijn als we ons in andere omstandigheden bevinden. Hetzelfde geldt voor de burgerlijke staat. De meesten van de singles willen getrouwd zijn en de meeste getrouwden willen single zijn. Waarom? We denken dat onze huidige staat van ontevredenheid extern is, in plaats van intern.

Ontevredenheid over de huidige omstandigheden is de wortel bij bijna ieder single persoon van de verwachting dat een huwelijk hen direct zal veranderen. Het huwelijks is zo langzamerhand de Heilige Geest en de trouwdag is uitgegroeid tot hun Pinksteren. Maar als de trouwdag is verstreken en de huwelijksreis is verbleekt ontdekken ze dat de ceremonie de heiligende kracht mist die ze nodig hebben. Ze zijn nog steeds dezelfde mensen als toen ze single waren.

Het is geestelijk en eeuwig onverantwoord om het doden van je zonden uit te stellen als single in de hoop dat een ander leven (het huwelijk) je een heiliger en gelukkiger mens zal maken. Alleen Jezus kan ons gelukkig maken. Ongeacht van onze omstandigheden is het gras groener bij Jezus. Ren naar Hem toe. Bekeer je van je zonden. Drink van de enige fontein die de dorst die zich binnen ons allemaal bevind, kan dorsten.

Nee, het huwelijk zal je niet meteen veranderen. God, omwille van Christus en door zijn Heilige Geest, zal je veranderen. Dit zal Hij doen als je jezelf aan Hem hebt overgegeven, getrouwd of ongetrouwd.

Het bericht Single of getrouwd – het maakt geen verschil! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Single: gelukkig alleen?! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Sommigen zouden deze vraag beantwoorden door te zeggen dat God dit verlangen toelaat, omdat Hij me in feite getrouwd wil zien. Zij denken dat als ik mijn idee van het soort man waar ik mee zou kunnen trouwen aanpas, of als ik online ga daten, dat God mij een echtgenoot zal geven. Dat is misschien geen slecht advies, hoewel ik niet geloof dat enig initiatief, of het gebrek daaraan van mijn kant, Gods goede plan voor mijn leven dwarsboomt.

Het is in feite mogelijk dat Gods bedoeling voor mijn hart is om te blijven verlangen naar een huwelijk, zonder dat Hij van plan is dat verlangen te bevredigen.

Beeld van verlatenheid

Door de gehele Bijbel vinden we beelden van een bruid zonder een bruidegom. In de Bijbelse wereld is er niet zoiets als een egocentrische Sex in the City-achtige levensstijl als single. Een bruid zonder een bruidegom is een beeld van verlatenheid. Neem Ruth. Naomi had terecht onderkend dat er in het oude Israël geen toekomst was voor een Moabitische weduwe. Uiteindelijk voorzag God voor een echtgenoot voor Ruth, maar tot Hij dat deed, bestond haar leven uit armoede en schaamte. In het vreemde verhaal van Jefta’s dochter (Richteren 11), die ter dood werd gebracht om de onbezonnen eed van haar vader, huilden zij en haar vriendinnen. Niet over het feit dat ze zou sterven, maar dat ze zou sterven als maagd.

Ik ben dankbaar dat mijn lot niet hetzelfde is als dat het was geweest voor een ongetrouwde vrouw in oude tijden. Ik kan werken en in mijn eigen levensbehoefte voorzien. Ik mag eigendom bezitten. Ik hoef niet afhankelijk te zijn van mijn kinderen voor financiële ondersteuning als ik oud ben.

Toch is het nog steeds een verdrietige gedachte dat ik nooit een kind zal baren en nooit zal weten wat de liefde van een echtgenoot inhoudt. Er is nog steeds schaamte omdat de samenleving vraagt: “wat is er mis met jou?” als je nooit een koppel vormt met iemand anders. Ondanks het feit dat deze aspecten van het single-zijn pijnlijk zijn, geloof ik dat God een doel heeft met die pijn.

Als de Bruidegom komt

Er is nog een ander plaatje in de Bijbel van een bruid zonder een bruidegom. Degenen rondom haar die haar situatie zien, zien haar als verlaten. Die bruid was Israël. Toen ze in ballingschap was, was ze net zo verlaten als een vrouw zonder echtgenoot of kinderen. Maar de profeet Jesaja profeteerde over een hoopvolle toekomst voor Israël:

Omwille van Sion zal ik niet zwijgen,
omwille van Jeruzalem zal ik niet stil zijn,
totdat haar gerechtigheid opkomt als een lichtglans,
en haar heil als een brandende fakkel.

De heidenvolken zullen uw gerechtigheid zien
en alle koningen uw luister;
u zult met een nieuwe naam genoemd worden,
die de mond van de HEERE bepalen zal.

U zult een sierlijke kroon zijn in de hand van de HEERE
en een koninklijke tulband in de hand van uw God.
Tegen u zal niet meer gezegd worden: verlatene,
en tegen uw land zal niet meer gezegd worden: woestenij,
maar u zult genoemd worden:

Mijn welgevallen is in haar,
en uw land: getrouwde;
want de HEERE verlangt naar u,
en uw land zal getrouwd worden.

Want zoals een jongeman trouwt met een jonge vrouw,
zo zullen uw kinderen trouwen met u;
zoals een bruidegom zich verblijdt over zijn bruid,
zo zal uw God Zich over u verblijden. (Jesaja 62:1-5)

Deze profetie beeldt de terugkeer van Gods gunst over Israël uit als de komst van een bruidegom waar lang naar uit is gezien. Ook al was dat al gedeeltelijk vervuld door Israëls terugkeer uit ballingschap, de profetie is uiteindelijk vervuld in de komst van Jezus, Die naar Zichzelf verwees als de Bruidegom.

Als God me ooit een echtgenoot geeft, zal ik het levende beeld zijn van de blijdschap in de langverwachte bruidegom. We zullen een bruiloftsfeest hebben, die de afschaduwing zal zijn van het bruiloftsmaal van het Lam (Openbaring 19). Het doel van mijn periode als single zal duidelijk zijn voor iedereen die deelt in mijn blijdschap; het was om de genieting van het huwelijk nog zoeter te maken.

Maar wat als ik nooit trouw? Faal ik dan als beeld van het Evangelie? Helemaal niet. In plaats daarvan zal ik leven en sterven als het portret van hoe de kerk nu bedoeld is. Jezus waarschuwde dat er een tijd zou zitten tussen Zijn hemelvaart en wederkomst, een tijd van wachten op de beloofde Bruidegom: En de discipelen van Johannes en van de Farizeeën vastten; en zij kwamen en zeiden tegen Hem: Waarom vasten de discipelen van Johannes en van de Farizeeën wel en waarom vasten Uw discipelen niet? En Jezus zei tegen hen: De bruiloftsgasten kunnen toch niet vasten terwijl de Bruidegom bij hen is? Zolang zij de Bruidegom bij zich hebben, kunnen zij niet vasten, maar de dagen zullen komen dat de Bruidegom van hen weggenomen zal zijn, en dan, in die dagen, zullen zij vasten (Markus 2:18-20).

Als een christelijke single die volgens Gods geboden leeft, heb ik geen seksleven. Hoewel veel van ons deze onthouding niet zien als vasten, zouden we dat wel moeten doen. Ik zal, met Gods hulp, vasten van seks totdat Hij me een bruidegom geeft. Ik zal ook vasten van een heleboel andere gemakken die bij het huwelijk horen (en daarbij ook van de beproevingen die daarmee gepaard gaan). En als ik sterf zonder dit vasten te onderbreken, zal ik sterven in het gezelschap van de gelovigen die beschreven worden in Hebreeën 11, waarvan we lezen: En deze allen hebben, hoewel zij door het geloof een goed getuigenis van God gekregen hebben, de vervulling van de belofte niet verkregen, daar God met het oog op ons iets beters voorzien had, opdat zij zonder ons niet tot de volmaaktheid zouden komen (Hebreeën 11:39-40).

Heilige ontevredenheid

Als je een christen bent die naar een huwelijk verlangt, dan is er een grote kans dat iemand Psalm 37:4 voor je geciteerd heeft: Schep vreugde in de HEERE, dan zal Hij u geven wat uw hart verlangt. Mensen hebben dit vers gebruikt om me ervan te verzekeren dat, als een huwelijk het verlangen van mijn hart is, God een echtgenoot voor me in gedachten heeft.

Als je dit vers beter leest, is het duidelijk dat dit vers niet betekent dat God me alles zal geven waar ik voor bid. Het is een voorwaardelijke belofte. Om de verlangens van mijn hart te verkrijgen, moet ik vreugde scheppen in de Heere. Als ik vreugde schep in de Heere, wat is dan het verlangen van mijn hart? Dat is Hij.

Hoewel dit vers niet belooft dat er hier op aarde een eind komt aan mijn single-zijn, geeft het me hoop voor vreugde in de Heere. Betekent dat dat ik tevreden zou moeten zijn met mijn single-zijn? Ik zou antwoorden dat, hoewel ik misschien nooit tevreden zal zijn met mijn single-zijn, ik de vreugde in God in mijn single zijn-kan kennen. Ik kan ervoor danken. Ik kan het gebruiken om tot zegen te zijn voor anderen. Ik ga er echter geen tijd aan verspillen om me schuldig te voelen over dat ik nog steeds verlang naar een huwelijk. Ik ga dit onvervulde verlangen juist gebruiken als een gelijkenis voor de heilige ontevredenheid die we zouden moeten voelen tot Christus terugkomt.

De Bijbel vertelt ons dat we vreemdelingen en bijwoners zijn op deze aarde. Een single weet hoe het voelt om te leven als een buitenbeetje in een wereld vol met koppels. Waarom zou je niet God verheerlijken door dat vreemdelingschap te erkennen, terwijl je hem vraagt om je minder thuis te laten voelen hier op aarde? Waarom zou je niet een rein leven leven in de wetenschap dat je Gods wil voor Zijn kerk belichaamt, vastend en wachtend op onze Bruidegom? Waarom zou je niet doorgaan met bidden voor een echtgenoot, zelfs al doe je mee met de woorden van de Geest en de Bruid die roepen: Kom, Heere Jezus, kom!

Het bericht Moet ik tevreden zijn met mijn ‘single’ zijn? verscheen eerst op Geloofstoerusting.