Als er één is die weet wat relationele beproevingen zijn, dan is het de Heere Jezus. Hij was een onbekende voor zijn eigen familie, zoals Psalm 69 dat al verwoordt. Wat moet Jezus eenzaam geweest zijn in de hof van Gethsemané. Daarom is het een troost als aardse vrienden ons verlaten, nooit een Vriend als Jezus is.

Het bericht Welk een vriend is onze Jezus! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ben je volwassen?

Als eerst is het belangrijk dat de man en de vrouw die willen trouwen een zekere mate van volwassenheid hebben bereikt. In Genesis 2:24 (NBV) staat: ‘Zo komt het dat een man zich losmaakt van zijn vader en moeder en zich hecht aan zijn vrouw, met wie hij één van lichaam wordt’. Er staat niet: ‘Daarom zal een jongen zijn vader en moeder verlaten…’ In het bekendste hoofdstuk uit de Bijbel over de liefde staat: ‘Toen ik nog een kind was sprak ik als een kind, dacht ik als een kind, redeneerde ik als een kind. Nu ik volwassen ben heb ik al het kinderlijke achter me gelaten’ (1 Korinthe 13:11). Ben je al zo volwassen dat je ook in staat bent om aan het belang van de ander te denken? Heb je al geleerd te geven in plaats van alleen maar te ontvangen? Weet je wat het is om serieus de verantwoordelijkheid voor je eigen leven op je te nemen? Doe je je best in het vervullen van je taken op school, als student? Doe je je best op je werk en in het huishouden? Ga je bewust om met tijd en geld?

Volwassen worden heeft ook te maken met eenvoudige dingen, zoals je kamer netjes houden en op tijd je werk inleveren. Dat er op jou vertrouwd kan worden in kleine dingen – zoals het uit jezelf doen van wat je moet doen – is niet van klein, maar van groot belang. Trouw niet als jij zelf nog niet weet wat het is verantwoordelijkheid te dragen, of als je geliefde daar geen kaas van heeft gegeten. Stimuleer elkaar als je verkering hebt om vooral ook in de kleine dingen gedisciplineerd en zorgvuldig te zijn, want alleen wie trouw is in kleine dingen zal ook trouw kunnen zijn in grote dingen.

Kun je praten?

Ten tweede is het heel belangrijk om goed met elkaar te leren praten. Niet het lichamelijke contact, maar het geestelijke contact is het meest bepalend voor het wel of niet slagen van een relatie. Gelukkig zijn met elkaar heeft te maken met je thuis voelen bij elkaar, je gedachten en gevoelens met elkaar kunnen delen, open en eerlijk en kwetsbaar durven zijn. Je moet met de ander kunnen praten over alles, zelfs over de dingen waar je zo ontzettend bang voor bent of waar je je erg voor schaamt. Als je verkering hebt is het verstandig veel tijd te nemen om diep met elkaar in gesprek te komen. Het met elkaar naar bed gaan voordat je getrouwd bent is verkeerd, omdat het ervoor zorgt dat de relatie veel te snel te veel een lichamelijke relatie wordt.

In het boek Hooglied dat schrijft over verliefdheid en de liefde tussen man en vrouw staat vaak herhaald dat je heel voorzichtig om moet gaan met de seksuele liefde: wek haar niet te vroeg op! Het huwelijk – en zelfs de seksuele relatie – is voor 90 procent afhankelijk van de geestelijke, hartelijke relatie die je met elkaar hebt. Het is dus heel belangrijk om door de communicatie elkaar echt te leren kennen en intimiteit te ervaren in het geestelijke.

Samen bidden, liefhebben en groeien

Ten derde is het samen bidden, samen God liefhebben en samen groeien in geloof belangrijk. Dat is uiteindelijk de hoogste vorm van intimiteit die er is: samen de eenheid met God beleven, om een drievoudig snoer te vormen dat niet snel verbroken wordt (Prediker 4:12). Het nemen van de beslissing om te trouwen moet je ook in gebed brengen: ‘Heere, wat wilt U dat wij doen zullen?’ Betrek God bij je beslissing. Hij kent je beter dan dat jij jezelf kent en Hij kent je vriend of vriendin beter dan dat jij hem of haar kent. De Heere is Raadgever en kan en zal ook raad geven aan wie Hem daar oprecht om vraagt. Wat bij mij de doorslag heeft gegeven om inderdaad te gaan trouwen met mijn lieve Loïs, was dat ik na veel gebed en het zoeken van de Here op een gegeven moment zeker wist dat ik haar uit Zijn hand ontving.

Daarom is ook het kennen en vrezen van God het belangrijkste fundament voor een goed huwelijk.

Daarom zie ik de verantwoordelijkheid van het huwelijk en het vaderschap ook als een taak die ik van God gekregen heb en die ik dagelijks met vreugde op mij neem. Met het liefhebben van mijn vrouw en het mij geven als vader aan mijn kinderen dien ik de Here. Alles wat ik daarin doe is uit respect en eerbied voor Hem. De grootheid en liefde van God motiveren mij het meest om ernaar te streven een goede echtgenoot en vader te zijn. Daarom is ook het kennen en vrezen van God het belangrijkste fundament voor een goed huwelijk.

Als je verkering hebt met een jongen of een meisje, een man of een vrouw, die de Here niet van harte liefheeft, dan begeef je je op glad ijs. Trouw niet met iemand die geen vrees voor God heeft, want de vrees voor God is het begin van alle (huwelijks)wijsheid. De tijd van de verkering en het toegroeien naar elkaar kan echter ook een tijd zijn van groeien in geloof, hoop en liefde. Het is net als bij een driehoek: hoe hoger je op de beide zijkanten omhoog klimt naar God toe, hoe dichter je bij elkaar komt.

Met toestemming overgenomen van Zoeklicht.nl

Het bericht Help, ik heb verkering! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Jouw antwoord hangt waarschijnlijk af van de redenen waarom je vindt dat iemand in de eerste plaats zou moeten daten. Iedereen kan zien dat de kosten vaak hoog zijn – verpletterende scheidingen, seksuele zonden, schokkend verraad, plotselinge afwijzing, verwoestend hartzeer – pijn van de liefde die nooit het gangpad naar het altaar liep.

Waarom gaan zovelen van ons dan toch zo snel daten?

Nou, voor een deel omdat satan de risico’s zo goed verbergt (Openbaring 12:9). Hij zet romantiek als kwalificatie voor een goed leven en zet al het andere weg als leeg, eenzaam en zinloos. Hij zet onze verlangens op de voorgrond en overtuigd ons dat we moeten ‘liefhebben’ om echt te leven en dat alle plezier en de grootste ervaringen in een relatie met een vriend of vriendin (of echtgenoot of echtgenote) worden gevonden. Hij geeft hartzeer als ontbijt en bedekt alle seksuele zonde met een mooie maar giftige glans.

Satan en zijn invloed in en door de wereld leidt ertoe dat miljoenen van ons te veel en te vroeg daten, want hij houdt van de gevolgen die daten ons geeft.

Ik had mijn eerste ‘vriendin’ in de zesde klas (in Amerikaans is dat op 10 jarige leeftijd), mijn eerste kus die zomer (met een ander meisje) en daarna ieder jaar een andere vriendin op de middelbare school. Al vanaf veel te jonge leeftijd was ik op zoek naar affectie, veiligheid en intimiteit bij meisjes in plaats van bij God. Ik datete eerder dan de meeste mensen, en ook meer dan de meeste mensen. Mijn jeugdjaren hebben een lange lijst van relaties die te serieus waren voor die leeftijd, de lijst is te lang en eindigde daarom ook te pijnlijk. Ik zei ‘ik houd van je’ te snel en te vaak. En de duivel zat op de voorste stoel en genoot iedere minuut van mijn vroege date geschiedenis.

Waarom zou iemand daten?

De geestelijke oorlog om onze harten is echt, de belangen zijn groot. Daarom is het belangrijk om te vragen waarom we in de eerste plaats denken dat we moeten daten. Waarom had ik een vriendin toen ik twaalf jaar oud was (en dertien jaar, veertien en zelfs achttien jaar)?

Voor velen van ons geldt dat we gelukkig willen zijn, ergens bij horen, geliefd voelen. Wij denken dat onze diepste noden vervuld worden tijdens de intimiteit die er is als we bij een speciale jonge man of vrouw zijn.

We willen allemaal dat ons hart opspringt voor iets of iemand. De romantiek en het mysterie van het huwelijk lijken de hoogste, aardse pieken van plezier en vriendschap te zijn. We verlangen ernaar om gekend en geliefd te worden, iemand toe te behoren, in iemands verhaal te zijn. We willen ook dat iemand in ons verhaal voorkomt. We willen dat ons leven meetelt voor iets. We willen iets betekenisvols bijdragen aan een zinvolle zaak. We willen het verschil maken. We willen ons leven niet verspillen.

Velen van ons daten om onze behoeften voor liefde te proberen vervullen. Als je het aan ons vraagt zeggen we misschien dat je ‘streeft naar het huwelijk’ maar velen van ons zijn niet eens dichtbij een huwelijk. In leeftijd, in financiën, in rijpheid, in opleiding, in levensfase. We proberen het geluk, het bezit en het betekenisvolle na te jagen, waarvan we denken dat we dat kunnen vinden in de romantiek.

Wat zou ik anders doen?

Als ik alles over zou kunnen doen, zou ik niet gedatet hebben in de tweede klas van de middelbare school (in Amerikaanse begrippen is dat de tiende klas) of in de vierde klas of misschien zelfs niet in de eerste jaren van mijn beroepsopleiding). Ik zou hebben gewacht met daten totdat ik zou kunnen trouwen.

De doorbraak kwam bij mij toen ik de grote verschillen doorkreeg die er zijn tussen daten en het huwelijk. Een stel wat date kan zich soms wel een getrouwd voelen, maar een stel wat date zal nooit een getrouwd stel zijn. Het begrijpen van de verschillen die er zijn tussen de relaties kan ons beschermen van allerlei soorten pijn en falen tijdens het daten.

De grootste beloning in elk leven, onafhankelijk van onze relatiestatus, is dat we Christus kennen en gekend te worden door Hem, om Hem lief te hebben en dat Hij ons liefheeft. De grootste beloning in het huwelijk is als Christus betrokken is bij de intimiteit met je echtgenoot. Kennen en gekend te worden, lief te hebben en door je man of vrouw geliefd te worden. De grootste beloning bij het daten is Christus-georiënteerde zuiverheid van het huwelijk (of naar het huwelijk toe). Romantische intimiteit is het meest veilig binnen het huwelijk, en het huwelijk is het meest veilig in de context van zuiverheid. Als we die intimiteit rondom Christus willen hebben en daarvan willen genieten, moeten we trouwen. En als we willen gaan trouwen moeten we duidelijkheid hebben over de persoon met wie we willen trouwen.

Wacht met daten

Legaal gezien, in ieder geval in de Verenigde Staten, mogen we niet trouwen voordat we achttien jaar zijn (behalve in Nebraska en de Mississippi waar je zelfs ouder moet zijn, respectievelijk negentien en eenentwintig jaar).

Maar zelfs na deze leeftijd zouden we onszelf wel vragen moeten stellen over rijpheid en stabiliteit. Is onze vriend of vriendin wel rijp genoeg om enig idee te hebben hoe ze de komende vijftig jaar zullen zijn als echtgenoot? Zijn wij wel rijp genoeg? Zijn wij beide of is een van ons in staat om een gezin financieel te kunnen onderhouden? Is zijn of haar geloof in Jezus genoeg beproefd, zodat zeker is dat dit geloof echt is?

Sommigen zullen, zonder twijfel, dit advies haten – ik weet zeker dat ik dat zou doen – maar we moeten allemaal erkennen dat we kunnen daten lang voordat we gaan trouwen, en dat betekent niet dat we dat niet zouden moeten doen. We kunnen niet datend naar een huwelijk gaan wanneer een huwelijk niet eens in beeld is. Je kan misschien wel dromen over een huwelijk (dat deed ik tenminste), maar is het realistisch dat jullie snel kunnen gaan trouwen?

Wacht met daten totdat je met elkaar kunt trouwen. Mijn advies – graag of niet – is om te wachten totdat je echt verantwoord met hem of haar kan trouwen in de komende achttien maanden. Dit betekend niet dat jullie heel snel moeten gaan trouwen. Het belangrijkste is dat je kunt trouwen, als God je duidelijk maakt dat dit Zijn wil en timing is voor jou. Je kunt nergens de achttien maanden vinden in de Bijbel dus je kunt het niet als een wet van God vinden. Maar je kunt het testen – met God, je ouders of wijze christelijke vrienden – wanneer het wijs en veilig lijkt voor jou en je hart.

Wat je kunt doen tijdens het wachten

Terwijl je wacht totdat je echt kunt gaan daten betekent dit niet dat je gewoon maar moet zitten en wachten. Het leven is niet alleen, of zelfs voor het grootste gedeelte, liefde en het huwelijk. Ons leven staat in teken van Jezus – Zijn liefde voor ons en Zijn plannen voor ons – of we nu alleen zijn of getrouwd, zestien jaar of zestig jaar.

God heeft zoveel meer voor jou dan een relatie je kan bieden. Hij wil iets spectaculair tegen je zeggen door jou en je jonge leven. Hij wil jou en je gaven gebruiken om het leven van andere mensen te veranderen. Als Hij wil dat je gaat trouwen zal Hij ervoor zorgen dat je een sterke en liefdevolle toekomstige echtgenoot wordt. Hij wil de wereld laten zien waar geluk te vinden is door jouw vreugde.

Je hebt geen vriend of vriendin nodig of iets van Gods dromen te ervaren in je jonge jaren. Dus, als je niet date, wat moet je dan doen?

1. Wees een bemoedigend en trouw voorbeeld voor anderen.

‘Laat niemand u minachten vanwege uw jeugdige leeftijd,  maar wees een voorbeeld voor de gelovigen in woord, in wandel, in liefde, in geest, in geloof en in reinheid’ (1 Tim. 4:12).

Je mag misschien nog niet stemmen, of auto rijden, maar je leven kan iets laten zien van Jezus. Je woorden – de taal en houding die je hebt bij je familie en vrienden – zeggen iets over Jezus. Je houding – de beslissingen die je iedere dag maakt over dingen die je wel of niet wilt doen, of je jezelf aanpast aan de wereld of niet – vertelt iets aan de wereld over je God. Je liefde – hoe je de mensen behandelt in je leven – laat iets zien over hoe je geliefd wordt door God. Je reinheid – je toewijding om God en Zijn woord te vertrouwen, om Hem te koesteren boven ieder aards plezier en ervaring – predikt het evangelie aan klasgenoten die slaaf zijn aan hun eigen verlangens.

2. Leef om te dienen, niet om gediend te worden.

‘Laat ieder de anderen dienen met de genadegave zoals hij die ontvangen heeft, als goede beheerders van de veelsoortige genade van God. Als iemand spreekt, dan als iemand die de woorden van God spreekt; als iemand dient, dan als iemand die dient uit kracht die God schenkt; zodat God in alles verheerlijkt wordt door Jezus Christus.’ (1 Petrus 4:10-11).

De meeste jonge mensen zijn zo vervuld met hun eigen behoeften en verlangens dat ze blind zijn voor de behoeften om hen heen. Maar je bent tot zoveel meer in staat dan sociale media, shoppen en video spelletjes. Kijk bijvoorbeeld eens naar tieners die meedoen aan de olympische spelen, vijftien of zestien jaar oud, die goud winnen tegen de besten van wereld!

Wat nu als je besluit om je gaven die God je gegeven hebt te gebruiken om een verandering teweeg te brengen in het leven van anderen? Je zou kunnen dienen in de evangelisatie van jouw kerk, een jonger iemand begeleiden of vraag eens rond welke hulp iemand bij jou in de buurt kan gebruiken. Je bent tot zoveel meer in staat dan wat de wereld van jou verwacht. Leef op een manier ‘dat God in alles verheerlijkt wordt door Jezus Christus’, door middel van jou.

3. Span jezelf in om de toekomstige echtgenoot te worden zoals God je roept om die te zijn.

‘Vrouwen, wees uw eigen mannen onderdanig, zoals aan de Heere, want de man is hoofd van de vrouw, zoals ook Christus Hoofd van de gemeente is; en Hij is de Behouder van het lichaam… Mannen, heb uw eigen vrouw lief, zoals ook Christus de gemeente liefgehad heeft en Zich voor haar heeft overgegeven’ (Efeze 5:22-25).

Sommigen van ons worden misschien geboren met het verlangen om te trouwen, maar niemand die geboren wordt, is meteen klaar om te trouwen. De oproep om een echtgenoot lief te hebben is een oproep om het grootste verhaal ooit uit te leven – God Die Zelf het vlees is geworden om te sterven voor Zijn zondige Bruid, de Kerk. Onze natuurlijk instincten zijn niet om te sterven aan onszelf zodat we een ander kunnen helpen, zelfs niet als we veel van die ander houden.

Totdat je klaar ben om te daten zal God je voorbereiden om lief te hebben, Hij zal je stap voor stap veranderen en gereedmaken voor een ander (2 Korinthe 3:18).

4. Verbaas iedereen om je heen over je vreugde terwijl je wacht.

‘Daarom houden ook wij niet op, vanaf de dag dat wij het gehoord hebben, voor u te bidden en te smeken opdat u wandelt op een wijze de Heere waardig, Hem in alles behaagt, in elk goed werk vrucht draagt en groeit in de kennis van God terwijl u met alle kracht bekrachtigd wordt, overeenkomstig de sterkte van Zijn heerlijkheid, om met blijdschap in alles te volharden en geduld te oefenen’ (Kolossenzen 1:9-11).

Niemand hoeft ver te zoeken om alleenstaande mensen te vinden: jonge mannen en vrouwen die hun eenzaamheid beklagen terwijl alle andere mensen aan het daten zijn. Het is veel moeilijker om jonge mensen te vinden waarbij hun identiteit, vreugde en veiligheid ergens anders ligt.

Verras je vrienden (en alle anderen) door tevreden te zijn om te wachten met daten, totdat je kunt trouwen, omdat je alles wat je nodig hebt al bezit in God.

Het bericht Wacht met daten ** tot je kunt trouwen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ik denk dat ik er binnen een paar jaar klaar voor zal zijn. Het idee om gericht te daten met motieven die door het evangelie gevoed zijn, prikkelen mij. Daarom probeer ik dit nu te gebruiken om het juiste soort hart te kweken. Ik wil liefdesverdriet, pijnlijke gevolgen en naïeve fouten vermijden. Om ervoor te zorgen dat ik ga daten om de juiste redenen, op het juiste moment en tot Gods eer, heb ik vijf vragen opgesteld. Vijf indicatoren die mij vertellen of ik aan daten toe ben of niet.

1. Ben ik aan het daten om bevestiging te vinden?

Daten is onafscheidelijk verbonden aan bevestiging. Op dit terrein is iemand die leeft, ademt, chocolade en bloemen geeft, het bewijs dat je interessant en aantrekkelijk bent. En laten we eerlijk zijn: dat is erg vleiend. Maar als daten de bron is van bevestiging, duidt dit op afgoderij dat schadelijk is voor je ziel.

Een vriend of vriendin zal je niet compleet maken, ook al wil de cultuur je dat laten geloven. Daten – net als eten of seks of televisie of geld – biedt geen garantie voor  (of creëert geen) ultieme vrede, geluk en voldoening. Je kunt je identiteit niet vinden in daten. Als je Christus volgt, is je identiteit vanaf het begin tot het eind, volledig in Hem.

Voordat je overweegt om je hart in een romantische relatie te betrekken wil ik je vragen: Heb je vertrouwen in je identiteit als een kind van God? Als je dat betwijfelt, is nu niet het moment om je hart te verleiden tot afgoderij. Wacht tot de dag waarop je met zekerheid kunt zeggen dat alleen Christus de bron is van je identiteit.

2. Ben ik aan het daten omdat het verwacht wordt of omdat ik onder druk word gezet?

De druk om te daten zit verweven in onze samenleving. Ook van tieners wordt verwacht om vaak en intiem te daten. In onze samenleving schept het hebben van een relatie hoge verwachtingen: De druk om jong te daten is subtiel, maar heeft een sterke overredingskracht. Je ziet het overal: in series, scholen, in commercials en tijdschriften, op onze smartphones en thuis. Het is een thema dat zich een weg baant in onze psyche: om geaccepteerd te worden in deze maatschappij, moet je daten.

Als verwachtingen je drijven om iets te doen, doe het dan niet, vooral niet als het gaat om daten. De verlangens of meningen van andere mensen zijn misschien de ergste reden om met iemand uit te gaan. Romantiek is riskant en serieus en mag nooit onder druk worden gezet.

Als tieners die Christus volgen, moeten we als het gaat over relaties ons niet conformeren aan de normen van de cultuur. We zouden iets beters willen hebben. We moeten iets hogers najagen. We zouden anders moeten zijn. En wat is er meer anders dan vrolijk single te zijn als je nog jong bent? Wacht totdat je emotioneel, fysiek, mentaal en spiritueel bent voorbereid op het nastreven van romantiek.

3. Ben ik aan het daten in de gemeenschap?

Als je naar twee mensen ziet daten in een film, dan gaat het meestal als volgt: het paar ontmoet elkaar en er zijn onmiddellijk intense vonken van aantrekkingskracht. Vervolgens gaan ze samen uit, alleen zij twee, om elkaar te leren kennen. Dan gaan ze samen alleen verder – een intense en geïsoleerde romance – tot ze uiteindelijk op een groot, dramatisch moment in de relatie elkaar aan hun ouders voorstellen. We krijgen te horen dat dit normaal is. We ontmoeten elkaar, we daten, en dan betrekken we onze gemeenschap erbij.

Wat een emotioneel ongezond plaatje! Waar is de verantwoording? Waar zijn de raadgevers? Waar is de bescherming van buitenaf tegen naïef liefdesverdriet? Waar is de gemeenschap die naast het paar kan staan en spirituele volwassenheid, inzicht en objectief advies kan bieden? Het is allemaal gedood door een cultuur van gemak en snelheid. Het wordt ons aangeleerd om in relaties alle privileges te willen hebben zonder daarvoor enige moeite te doen.

Maar het najagen van dit soort roekeloze, op zichzelf staande relaties is niet in lijn met de raad van de Schrift. Vergelijk het met de nuchtere woorden van Paulus met Timotheüs:

‘Ontvlucht dus jeugdige hartstochten en streef naar gerechtigheid, geloof, liefde en vrede, samen met degenen die vanuit een zuiver hart de Heer aanroepen’ (2 Timotheüs 2:22).

Het advies van Paul aan jonge mensen: vlucht van geïsoleerde romantiek en omhels de zuiverheid in de context van gemeenschap. Wacht met daten totdat je klaar bent om door anderen verantwoordelijk te worden gehouden, en tot wanneer zij klaar zijn om jou verantwoordelijk te houden.

4. Ben ik aan het daten met korte termijn intenties?

De meeste tieners willen ooit trouwen. Dat wil ik in ieder geval wel. Maar velen van ons willen niet wachten met daten tot we aan trouwen toe zijn, want vragen we ons af: wat is er mis met daten voor de lol? Hoe kan het zo erg zijn als bijna elke tiener die we kennen wel heeft gedatet?

Uiteindelijk is het probleem (en het gevaar) van daten op korte termijn veel groter en ernstiger dan we ons voorstellen. Deze relaties verstoren en verlagen de visie van romantiek die de heilig en mooie God gegeven heeft.

In Gods woord zijn liefde, intimiteit en huwelijk allemaal diep verbonden. De uitspraak ‘geen verplichtingen hebben’ staat in tegenspraak met dit plaatje. Dus godsvruchtig daten zou een bewuste beweging naar het huwelijk moeten zijn. Onze harten zijn niet gemaakt om op het spel gezet te worden voor een snelle en informele intimiteit. De consequenties bevestigen dit. Wacht met daten totdat je langdurige intenties hebt die door het huwelijk gemotiveerd zijn.

5. Ben ik aan het daten in onderwerping aan God?

Toen ik zestien was, herinner ik me dat er een sluimerende eenzaamheid in mijn hart was. Ik zag mijn leeftijdsgenoten daten en dacht: “Ik wil ook dat iemand mij zo behandeld.” Toch waren mijn redenen om te willen daten enorm zelfzuchtig. Ze werden gevoed door een verlangen naar tevredenheid, betekenis en zelfverheerlijking.

Op dat moment zou daten niet in onderwerping aan God geweest zijn. Het zou regelrechte, zelfgerichte rebellie geweest zijn tegen God. Godvruchtig daten is daten in onderwerping aan God. Wij onderwerpen onze verlangens, verleidingen, timing, voorkeuren en lichamen aan Christus en offeren onszelf op voor de heiligheid en het welzijn van een ander persoon.

Dus wacht met daten totdat je met vreugde elk deel van je relatie kunt onderwerpen aan Gods liefhebbende autoriteit. Wacht met daten totdat Hij je een persoon geeft die je heiligt en je gelijkenis met Christus achtervolgt. Wacht met daten tot je vergenoegd bent in Christus, wanneer je vrij bent van verwachting en druk, wanneer je wordt ondersteund door een Bijbelse gemeenschap en wanneer je toegewijd bent aan een langdurige, langdurige relatie.

Tiener, wacht met daten totdat je leven meer glorie en eer aan God brengt wanneer je date, dan wanneer je alleen blijft.

Het bericht Vijf vragen die je aan jezelf kunt stellen voordat je gaat daten verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het eerste dat ik moet zeggen is dat ik nooit echt de seculiere comedy’s heb gezien waar je nu op doelt. Ik heb er wel van gehoord, maar niet gezien. Dat heeft – hoop ik – als voordeel dat mijn commentaar niet een reactie is op een specifiek TV-programma. Beschouw het liever als een poging om Bijbelse perspectief te geven aan de manier waarop we besluiten of ons iets mag vermaken of niet.

Wat is er verkeerd aan?

Iets anders wat ik misschien eerst even moet zeggen, is dat mijn hele benadering van wat christenen kijken of luisteren niet hoofdzakelijk bepaald wordt door de vraag ‘wat is er verkeerd aan?’ Deze invalshoek lijkt me heel erg verschillend van de manier waarop het Nieuwe Testament (vooral Paulus) de vraag van goed of fout benadert.

Ik krijg altijd de indruk dat de vraag ‘Wat is er mis mee?’ voortkomt uit een hart dat geregeerd wordt door het verlangen het slechte te minimaliseren, in plaats van het maximaliseren van heiligheid, geloof, geestelijke kracht, aanbidding, ijver voor verloren zielen of gerechtigheid. Eigenlijk wil ik bij het beantwoorden van deze vraag simpelweg proberen om onze gedachten te heroriënteren als het gaat over hoe we zouden moeten denken en voelen als het om entertainment gaat.

Ik zou, denk ik, specifieke teksten kunnen aanhalen (ze staan er immers niet voor niets) en de verkeerde dingen in tv-programma’s kunnen aanwijzen – zoals seksistische taal in Kolossenzen 3:8 of vuile taal, dwaze praat en foute grappen in Efeze 5:4 – met de conclusie dat ze daarom vermijdt moeten worden. Maar het probleem met deze benadering is dat het duizenden christenen precies laat waar ze zijn: in onvolwassenheid en wereldgelijkvormigheid van verlangens. En dat is nu juist het grootste probleem.

Ik denk dat de meeste christenen zo in de greep van de populaire cultuur en populaire entertainment zijn, dat het soort radicale vernieuwing waar ik over praat, ondenkbaar voor hen is. Het lijkt mij behoorlijk nutteloos om wat van die kleine Bijbelteksten, die bepaalde dingen afkeuren, naar hun hoofd te slingeren.

Radicale vernieuwing

Hier mijn poging om ons denken te vernieuwen. Als dat gebeurt, is het een groot werk van God, niet van mij. Het zou al een groot wonder zijn als het zou gebeuren bij een paar lezers. Ikzelf heb die vernieuwing van mijn denken net zo hard nodig als ik probeer te navigeren in deze culturele wateren.

Wat ik wil jou wil vragen is: Waar verlang jij in je leven het diepst en met de grootse passie naar? Waar verlang je naar? Laten we zeggen, juist in de relatie tot Christus – in je persoonlijke wandel en relatie met Christus – waar verlang je naar?

Verlang je naar meer intimiteit? Verlang je naar meer diepte? Verlang je naar meer kracht? Verlang je naar meer helderheid bij het zien van Zijn Heerlijkheid in de schriften? Verlang je er naar om Zijn Stem vertrouwelijker te horen als je Zijn Woord leest? Verlang je ernaar Zijn wil getrouwer te doen? Verlang je naar een nauwere omgang met Hem in een echte relatie, als een echt Persoon?

Denk je überhaupt in dit soort termen? Ga je naar bed met deze verlangens? Sta je op met deze verlangens, die je leven beheersen? Houd je stille tijd, om Hem op te zoeken en om die verlangens aan te wakkeren? Zo niet, dan is dát het probleem.

Dit is tienduizend keer belangrijker dan welke programma’s je aanklikt. Dit verlangen zal erover beslissen. Maar als het ontbreekt – als de groei van deze verlangens in je relatie tot Jezus ontbreekt – geen enkel antwoord zal enig verschil maken voor je entertainmentgewoontes.

Vragen voor het hart

Laten we de vraag ietsje anders stellen.

Waar verlang je naar in je relatie naar andere mensen? Verlang je ernaar om Jezus te vertegenwoordigen met een grote, overtuigende kracht? Verlang je naar grotere liefde voor mensen en grotere ijver voor hun zaligheid? Verlang je naar meer vrijmoedigheid en bemoediging van God in je vertegenwoordiging van Christus? Verlang je ernaar om voor andere mensen een middel te zijn voor heiliging en kracht?

Verlang je ernaar om het Woord van God, die je hebt ervaren in jouw ontmoeting met de opgestane Christus, effectief over te brengen in de levens van andere mensen? Verlang je naar bereidwilligheid om hoopgevende woorden te spreken tegen hen die bijvoorbeeld stervende zijn, lijden of in een scheiding liggen?

Draag jij de geur van Christus met je mee en verlang je ernaar dat andere tegen je zeggen: ‘Je bent omringt door een aroma die anders is’? Verlang je ernaar om anderen te inspireren met jezelf als een levend voorbeeld, door een leven te leiden van een meer regelmatig, diep en bevredigend gebed?

Zo niet, waarom dan moeilijk doen over programma’s die wel of niet goed zijn? Als we dit niet hebben, hebben we niet eens de juiste manier van denken om deze beslissingen te nemen. Maar, als je eenmaal deze verlangens najaagt, je een nieuwe passie hebt en je van een gemiddelde, culture christen veranderd bent in een authentieke, gepassioneerde, ijverige, God-centraalstellende, Christus-verhogende, Bijbel-doordrenkte liefhebber van Jezus, dan begin je vragen te stellen als ‘Bouwt dit mijn geloof op?’ ‘Verzwakt dit mijn geloof?’

God op waarde schatten

Of je zou vragen stellen als deze: Maakt dit programma Christus meer helder en schitterend voor mij, of maakt het alles troebel en maakt het de Bijbelse werkelijkheid meer onwaarschijnlijk? Maakt dit programma de Bijbel en het je daarin onderdompelen aanlokkelijker voor mijn hart, of juist moeilijker om er tijd voor te vinden? Laat dit programma mij achter met afkeer van gebed en afkeer van het zoeken van Gods aangezicht en het verlangen naar Zijn Kracht? Laat dit programma mijn ijver voor de missies en mijn verlangen om de zaligheid te zien komen in de levens om mij heen verschrompelen (en dan even niet voor de mensen van Hollywood)?

Laat het mij achter met enig verlangen naar een opwekking in mijn stad – om mensen te zien die zich met een gebroken hart bekeren van de zonde (die zonden die in deze programma’s worden tentoongesteld)? Maakt dit programma mijn ervaring om God samen met Gods kinderen te prijzen nog zoeter en nog puurder?

Zorgt dit programma ervoor dat ik een groter verlangen krijg om meer risico’s te nemen voor gerechtigheid en uitbreiding van Gods rechtvaardige regering? Helpt het mij om aan boord van een schip of vliegtuig te stappen om naar een moeilijke plek te gaan en sterven voor Jezus? Maakt dit programma mij tot iemand die op een betere, natuurlijke manier praat over de geestelijke werkelijkheid zoals hemel en hel, de Heilige Geest, het Evangelie en geloof?

Dat is mijn reactie op de vraag of je nou wel of niet naar specifiek programma, film of video moet kijken. Mijn roeping in de wereld is om een passie van de macht en het gezag van God in alle dingen te verspreiden, voor de vreugde van de mensen door Jezus Christus. ‘Verspreid de passie voor de heerschappij van God’, dát is waar ik naar toe wil. Ik wil toe naar het soort van passie voor Zijn heerschappij in alles, dat functioneert als een radicale, ultieme test voor wat we leuk en vermakelijk vinden in de media.

Het bericht Zes vragen voor je ** achter Netflix duikt verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ik dacht, ‘Ja, natuurlijk’, en ging aan het cliché voorbij zonder er echt over na te denken. Adam, al wandelend in de tuin met God, zou stomverbaasd geweest zijn over dat advies. Voor hem was er helemaal geen competitie om zijn hart en geest, omdat God Eva aan hem gaf in een perfecte en zondeloze wereld.

Voordat Eva er was, had Adam ononderbroken gemeenschap met God: geen zonde, geen schaamte. Deze relatie was genoeg voor Adam. Gods perfecte liefde, genade en vreugde vloeiden vrijuit Adams ziel binnen. We lezen niet dat Adam zich ontevreden voelde en behoefte had aan iemand anders naast God. En toch zag God – terwijl Adam genoot van de algenoegzame Godheid – dat het niet goed was voor Adam om alleen te zijn (Genesis 2:18). Eva was Gods idee en Gods geschenk aan Adam.

Liefde voor God en liefde in het huwelijk

Wanneer God Eva aan Adam presenteert, zegt God niet zenuwachtig: ‘Ehm, zorg er wel voor dat je meer van Mij houdt dan van Eva, oké?’. Dat was niet nodig. Eva was geen gevaar voor Adams relatie met God. In de hof klonken de drie relaties tussen God en Eva, tussen God en Adam en tussen Adam en Eva in perfecte harmonie samen. Er was schoonheid en balans in de kruispunten tussen deze liefdes.

Maar zonde verstoorde die balans en maakte een einde aan de harmonie. Plotseling waren Gods goede gaven verworden tot gouden kalveren die we vereren en dienen in plaats van Hem.

Hoewel het huwelijk geen blijvende plaats zal hebben in de hemel, vond God het belangrijk voor zijn koninkrijk hier op aarde. De balans en harmonie tussen een man, een vrouw en hun God is hersteld, en wordt steeds verder hersteld, door Christus.

Maar voordat een man en vrouw samengevoegd worden, moeten ze elkaar leren kennen en besluiten of ze op weg zijn naar zo’n soort huwelijk.

Heb de Heere uw God lief

Jezus gaf ons het eerste en grootste gebod in Mattheüs 22:36-40: ‘U zult de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand.’ We weten dat God op de eerste plaats moet staan, of we nu getrouwd zijn, of vrijgezel, of dat we verkering hebben. Maar hoe zetten we God op de eerste plaats als we verliefd worden op iemand anders – als het niet meer ‘alleen ik en Jezus’ is?

God had iets meer voor Adam dan God Zelf. Hij wilde Adam een andere relatie geven waarin hij liefde en diepe verbondenheid kon ervaren en oefenen, een liefde die altijd was geworteld in – en voortvloeide uit de liefde en verbondenheid met God. 1 Johannes 4:11-12 zegt: ‘Geliefden, als God ons zo liefhad, moeten ook wij elkaar liefhebben. Niemand heeft ooit God gezien. Als wij elkaar liefhebben, blijft God in ons en is Zijn liefde in ons volmaakt geworden.’

Niemand heeft God nog gezien, maar als we ons bezighouden met Bijbelse liefde voor elkaar (of we nou verkering hebben, getrouwd zijn of single zijn), kunnen we God zien. We zien Hem in het werk van zijn genade en liefde, dat ons door middel van elkaar ‘bijschaaft’. Wij zijn voor elkaar de fysieke representatie van Gods liefde. We zien een beginnetje van het herstel van de harmonie en balans uit de hof: God heeft ons lief, zodat wij anderen kunnen liefhebben, en onze liefde voor anderen openbaart onze liefde voor God.

God of vriendin?

Het cliché is niet zo simpel als het klinkt, omdat een vriend niet noodzakelijkerwijs God hoeft te verkiezen boven ons, of ons boven God. Harmonie en balans worden weer mogelijk gemaakt door Christus, maar we hebben nog steeds te maken met breuken in die herstelde harmonie, veroorzaakt door de zonde. Daarom kan het cliché ons toch helpen. Het waarschuwt voor de mogelijkheid van afgoderij in ons daten, net zo goed als in onze huwelijken.

Laten we duidelijk zijn: je vriend moet zich helemaal op jou richten, en dat betekent niet meteen dat hij je verafgoodt. We willen christelijk daten niet teveel vergeestelijken. Ik heb onder Christenen weleens gehoord dat romantische gevoelens en aantrekkingskracht als onbelangrijk of onnodig opzij worden geschoven. Laten we oppassen voor een functioneel gnostische of simplistische kijk op romantische relaties, waar het lichamelijke slecht is en het geestelijke goed. Deze twee zijn geen tegengestelde krachten, maar zijn juist samengevoegd in de persoon van Christus. We volgen de God-mens, die volledig lichamelijk én geestelijk is.

In het Hooglied is het duidelijk dat de man en de vrouw genieten van de lichamelijke en geestelijke dynamiek in het huwelijk, en dat God zich ook in die beide verheugt. God heeft ons gemaakt voor romantische gevoelens en aantrekkingskracht, maar er moet ook Bijbelse liefde aanwezig zijn in de relatie (iets heel anders dan romantische gevoelens). We onderwerpen onze gevoelens voor elkaar aan God en zijn Woord.

Dus, zie het natuurlijke verlangen van je godvrezende vriend naar jou niet als afgoderij. Maar neem ook niet meteen aan dat zijn genegenheid voor jou wel in balans zal zijn. Hij moet jou behandelen als een kostbare prinses, en hij moet ook zijn onverdeelde hart en aandacht geven aan de Koning van zijn leven en Degene die zijn ziel liefheeft.

Welke liefde heeft voorrang?

Toen ik verkering had met mijn man was hij (en hij is nog steeds) een godvrezende man, maar als hij terugkijkt ziet hij manieren waarop onze relatie langzamerhand zijn relatie met God verving. Als single besteedde hij meer van zijn vrije tijd aan Bijbellezen en gebed, maar toen we gingen daten werd die tijd veel vaker aan mij besteed. Hij herinnert zich dat het in het begin van ons huwelijk lastig was om persoonlijke tijd met de Heere door te brengen terwijl ik in de buurt was.

Hij ziet nu hoe makkelijk het voor hem (iemand die lichamelijke aanraking en aanwezigheid waardeert) was om zijn relatie met God te vervangen door onze relatie. Het langzame proces van deze kleine, schijnbaar onschuldige keuzes – lange gesprekken, films kijken, steeds meer rondhangen – veranderde in geestelijk afdrijven.

Is het niet makkelijker en natuurlijker voor ons om het zichtbare te verkiezen boven het onzichtbare? Maar als we ervoor kiezen om het onzichtbare belangrijker te vinden en na te streven, beginnen we meer te ervaren van de harmonie en balans die Adam en Eva ooit samen genoten.

God maakte Eva voor Adam, terwijl Adam God al had. Dat laat zien dat de man-vrouw-relatie belangrijk en heilzaam is. Maar sinds de val moeten we oppassen voor de valstrikken van de zonde – manieren waarop we het geschenk waarderen boven de Gever, het zichtbare boven de Onzichtbare, de relatie boven de Relatie. Als je wilt dat je vriend een echtgenoot wordt die jou liefheeft zoals Christus, verzeker je er dan van dat hij met Christus wandelt. Hoe kan hij jou anders liefhebben zoals Hij?

De beste manier waarop je vriend jou liefheeft, is door Jezus lief te hebben.

Het bericht Als hij Jezus niet liefheeft, zal hij jou ook niet liefhebben verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Over liefde, seksualiteit en relatie (2) verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Over liefde, seksualiteit en relatie (1) verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Sommigen zouden deze vraag beantwoorden door te zeggen dat God dit verlangen toelaat, omdat Hij me in feite getrouwd wil zien. Zij denken dat als ik mijn idee van het soort man waar ik mee zou kunnen trouwen aanpas, of als ik online ga daten, dat God mij een echtgenoot zal geven. Dat is misschien geen slecht advies, hoewel ik niet geloof dat enig initiatief, of het gebrek daaraan van mijn kant, Gods goede plan voor mijn leven dwarsboomt.

Het is in feite mogelijk dat Gods bedoeling voor mijn hart is om te blijven verlangen naar een huwelijk, zonder dat Hij van plan is dat verlangen te bevredigen.

Beeld van verlatenheid

Door de gehele Bijbel vinden we beelden van een bruid zonder een bruidegom. In de Bijbelse wereld is er niet zoiets als een egocentrische Sex in the City-achtige levensstijl als single. Een bruid zonder een bruidegom is een beeld van verlatenheid. Neem Ruth. Naomi had terecht onderkend dat er in het oude Israël geen toekomst was voor een Moabitische weduwe. Uiteindelijk voorzag God voor een echtgenoot voor Ruth, maar tot Hij dat deed, bestond haar leven uit armoede en schaamte. In het vreemde verhaal van Jefta’s dochter (Richteren 11), die ter dood werd gebracht om de onbezonnen eed van haar vader, huilden zij en haar vriendinnen. Niet over het feit dat ze zou sterven, maar dat ze zou sterven als maagd.

Ik ben dankbaar dat mijn lot niet hetzelfde is als dat het was geweest voor een ongetrouwde vrouw in oude tijden. Ik kan werken en in mijn eigen levensbehoefte voorzien. Ik mag eigendom bezitten. Ik hoef niet afhankelijk te zijn van mijn kinderen voor financiële ondersteuning als ik oud ben.

Toch is het nog steeds een verdrietige gedachte dat ik nooit een kind zal baren en nooit zal weten wat de liefde van een echtgenoot inhoudt. Er is nog steeds schaamte omdat de samenleving vraagt: “wat is er mis met jou?” als je nooit een koppel vormt met iemand anders. Ondanks het feit dat deze aspecten van het single-zijn pijnlijk zijn, geloof ik dat God een doel heeft met die pijn.

Als de Bruidegom komt

Er is nog een ander plaatje in de Bijbel van een bruid zonder een bruidegom. Degenen rondom haar die haar situatie zien, zien haar als verlaten. Die bruid was Israël. Toen ze in ballingschap was, was ze net zo verlaten als een vrouw zonder echtgenoot of kinderen. Maar de profeet Jesaja profeteerde over een hoopvolle toekomst voor Israël:

Omwille van Sion zal ik niet zwijgen,
omwille van Jeruzalem zal ik niet stil zijn,
totdat haar gerechtigheid opkomt als een lichtglans,
en haar heil als een brandende fakkel.

De heidenvolken zullen uw gerechtigheid zien
en alle koningen uw luister;
u zult met een nieuwe naam genoemd worden,
die de mond van de HEERE bepalen zal.

U zult een sierlijke kroon zijn in de hand van de HEERE
en een koninklijke tulband in de hand van uw God.
Tegen u zal niet meer gezegd worden: verlatene,
en tegen uw land zal niet meer gezegd worden: woestenij,
maar u zult genoemd worden:

Mijn welgevallen is in haar,
en uw land: getrouwde;
want de HEERE verlangt naar u,
en uw land zal getrouwd worden.

Want zoals een jongeman trouwt met een jonge vrouw,
zo zullen uw kinderen trouwen met u;
zoals een bruidegom zich verblijdt over zijn bruid,
zo zal uw God Zich over u verblijden. (Jesaja 62:1-5)

Deze profetie beeldt de terugkeer van Gods gunst over Israël uit als de komst van een bruidegom waar lang naar uit is gezien. Ook al was dat al gedeeltelijk vervuld door Israëls terugkeer uit ballingschap, de profetie is uiteindelijk vervuld in de komst van Jezus, Die naar Zichzelf verwees als de Bruidegom.

Als God me ooit een echtgenoot geeft, zal ik het levende beeld zijn van de blijdschap in de langverwachte bruidegom. We zullen een bruiloftsfeest hebben, die de afschaduwing zal zijn van het bruiloftsmaal van het Lam (Openbaring 19). Het doel van mijn periode als single zal duidelijk zijn voor iedereen die deelt in mijn blijdschap; het was om de genieting van het huwelijk nog zoeter te maken.

Maar wat als ik nooit trouw? Faal ik dan als beeld van het Evangelie? Helemaal niet. In plaats daarvan zal ik leven en sterven als het portret van hoe de kerk nu bedoeld is. Jezus waarschuwde dat er een tijd zou zitten tussen Zijn hemelvaart en wederkomst, een tijd van wachten op de beloofde Bruidegom: En de discipelen van Johannes en van de Farizeeën vastten; en zij kwamen en zeiden tegen Hem: Waarom vasten de discipelen van Johannes en van de Farizeeën wel en waarom vasten Uw discipelen niet? En Jezus zei tegen hen: De bruiloftsgasten kunnen toch niet vasten terwijl de Bruidegom bij hen is? Zolang zij de Bruidegom bij zich hebben, kunnen zij niet vasten, maar de dagen zullen komen dat de Bruidegom van hen weggenomen zal zijn, en dan, in die dagen, zullen zij vasten (Markus 2:18-20).

Als een christelijke single die volgens Gods geboden leeft, heb ik geen seksleven. Hoewel veel van ons deze onthouding niet zien als vasten, zouden we dat wel moeten doen. Ik zal, met Gods hulp, vasten van seks totdat Hij me een bruidegom geeft. Ik zal ook vasten van een heleboel andere gemakken die bij het huwelijk horen (en daarbij ook van de beproevingen die daarmee gepaard gaan). En als ik sterf zonder dit vasten te onderbreken, zal ik sterven in het gezelschap van de gelovigen die beschreven worden in Hebreeën 11, waarvan we lezen: En deze allen hebben, hoewel zij door het geloof een goed getuigenis van God gekregen hebben, de vervulling van de belofte niet verkregen, daar God met het oog op ons iets beters voorzien had, opdat zij zonder ons niet tot de volmaaktheid zouden komen (Hebreeën 11:39-40).

Heilige ontevredenheid

Als je een christen bent die naar een huwelijk verlangt, dan is er een grote kans dat iemand Psalm 37:4 voor je geciteerd heeft: Schep vreugde in de HEERE, dan zal Hij u geven wat uw hart verlangt. Mensen hebben dit vers gebruikt om me ervan te verzekeren dat, als een huwelijk het verlangen van mijn hart is, God een echtgenoot voor me in gedachten heeft.

Als je dit vers beter leest, is het duidelijk dat dit vers niet betekent dat God me alles zal geven waar ik voor bid. Het is een voorwaardelijke belofte. Om de verlangens van mijn hart te verkrijgen, moet ik vreugde scheppen in de Heere. Als ik vreugde schep in de Heere, wat is dan het verlangen van mijn hart? Dat is Hij.

Hoewel dit vers niet belooft dat er hier op aarde een eind komt aan mijn single-zijn, geeft het me hoop voor vreugde in de Heere. Betekent dat dat ik tevreden zou moeten zijn met mijn single-zijn? Ik zou antwoorden dat, hoewel ik misschien nooit tevreden zal zijn met mijn single-zijn, ik de vreugde in God in mijn single zijn-kan kennen. Ik kan ervoor danken. Ik kan het gebruiken om tot zegen te zijn voor anderen. Ik ga er echter geen tijd aan verspillen om me schuldig te voelen over dat ik nog steeds verlang naar een huwelijk. Ik ga dit onvervulde verlangen juist gebruiken als een gelijkenis voor de heilige ontevredenheid die we zouden moeten voelen tot Christus terugkomt.

De Bijbel vertelt ons dat we vreemdelingen en bijwoners zijn op deze aarde. Een single weet hoe het voelt om te leven als een buitenbeetje in een wereld vol met koppels. Waarom zou je niet God verheerlijken door dat vreemdelingschap te erkennen, terwijl je hem vraagt om je minder thuis te laten voelen hier op aarde? Waarom zou je niet een rein leven leven in de wetenschap dat je Gods wil voor Zijn kerk belichaamt, vastend en wachtend op onze Bruidegom? Waarom zou je niet doorgaan met bidden voor een echtgenoot, zelfs al doe je mee met de woorden van de Geest en de Bruid die roepen: Kom, Heere Jezus, kom!

Het bericht Moet ik tevreden zijn met mijn ‘single’ zijn? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het zal duidelijk zijn dat deze woorden haaks staan op de Bijbelse boodschap. Niet omdat de bijbel het leven van een mens in een keurslijf perst. Wel omdat onze goede God, Schepper en Onderhouder van alle leven, heilzame kaders mee heeft gegeven in ons spreken en denken over huwelijk, gezin en relaties.

Volgens de bijbel vaart een gezin wel bij een goed huwelijksleven. Maar wat is een goed huwelijksleven in bijbels perspectief?

Al op de eerste bladzijden van de bijbel geeft de Heere God Zelf aan wat de grondstructuren voor een goed huwelijks- en gezinsleven zijn.  Dat bestaat bij de gratie van een verbondsrelatie. Het is voor de eerste keer in de bijbel dat er sprake is van een verbond: het huwelijksverbond tussen Adam en Eva. Dat huwelijksverbond kent drie pijlers:

1. een verbondsrelatie is radicaal. Er is immers sprake van het ‘verlaten van vader en moeder’. Er wordt een nieuwe band gesmeed tussen een man en een vrouw. Om die eenheid aan te gaan en te bewaren is het nodig dat het huwelijk topprioriteit heeft boven de relatie met vrienden, ja, zelfs met ouders. Het ‘verlaten’ van ouders betekent natuurlijk niet ‘breken, losscheuren’, maar ‘achterlaten’, om zo naar voren te kunnen kijken. En dat in gezamenlijkheid!
2. een verbondsrelatie is uniek. Een man wordt opgeroepen zijn vrouw aan te kleven. Zoals twee velletjes papier met lijm aan elkaar vastgehecht worden, zo kleven man en vrouw elkaar in het huwelijk aan. Het is dan ook duidelijk je scheuren aan beide kanten veroorzaakt, als je probeert om twee aan elkaar gelijmde velletjes papier van elkaar los te trekken

Aankleven is overigens – in bijbels perspectief – een geladen woord. Immers, juist dit woord wordt gebruikt om de verbondsrelatie tussen de HEERE en Zijn volk Israël te duiden. ‘De HEERE uw God zult gij vrezen, Hem zult gij dienen en Hem zult gij aanhangen/aankleven’. (Deut. 10:20) Het dienen van de HEERE is niet minder dan Hem ‘aankleven’! Zo hecht is deze relatie, dat God de zonden van Zijn verbondsvolk aanduidt met ‘overspel’. Vele malen roepen de profeten het volk terug van hun ‘hoererij’. Het is overduidelijk! Je kunt maar één God liefhebben, je kunt maar één man/vrouw trouw beloven.

3. een verbondsrelatie is totaal. Het huwelijk heeft eenwording als doel. We behoeven dat niet exclusief als lichamelijke eenwording op te vatten. Het gaat hier om de totale overgave aan de ander. Dat is ten diepste ‘rekenen met de ander’. Elkaar ‘kennen’ in de diepe zin van het woord. Dat ligt heel dicht tegen het oud-nederlandse ‘bekennen’ aan. De Statenvertaling gebruikt dit woord om de diepste eenheid tussen man en vrouw aan te geven. Het is veelzeggend dat dit ’tot één vlees worden’ binnen een unieke verbondsrelatie opbloeit. Daarbuiten niet. Buiten de kaders van het huwelijk verwordt de gave van seksualiteit tot louter genot en plezier. Seksualiteit is geen eerste stap op weg naar een relatie, maar gevolg van en ingebed in een diepgaande relatie van trouw.

Deze drie aspecten vormen het wezen van de verbondsrelatie. In Efeze 5:32 haalt Paulus deze tekst aan. Hij zegt daar dat ‘deze verborgenheid’ groot is. Paulus bedoelt met die ‘verborgenheid’ de diepe en innige relatie tussen Christus en Zijn kerk. Het huwelijk vertoont het patroon van Christus Die Zich in liefde en trouw verbonden heeft aan Zijn kerk op aarde. Christus is de Bruidegom van Zijn Bruidskerk, voor wie Hij Zijn bloed gaf. Deze nieuwe relatie noemt Jezus Zelf: het nieuwe verbond (!) in Mijn bloed! (bijv. Luk. 22:20)

Vanuit Gen. 2:24 worden de contouren zichtbaar van een verbondshuwelijk. Wat is nu een verbondshuwelijk? Je kunt die vraag het beste beantwoorden door het contrast met een contract neer te zetten. Het woord ‘verbond’ is in onze maatschappij een welhaast vergeten woord; in plaats daarvan wordt er veelal gesproken over samenlevingscontract.

Een verbondshuwelijk is in zekere zin onbegrensd (‘tot de dood ons scheidt’); een contract is tijdelijk. In Amerika is het een trend om zogenaamde wedding-vows uit te spreken. Stellen kiezen er dan voor om hun eigen beloften te schrijven, geïnspireerd door bijv. films. Die beloften bestaan veelal uit wat je aantrekt in de ander, waarnaar je uitkijkt in het leven met de ander enz. Opvallend is dat alle nadruk ligt op de liefde van het moment, niet op de belofte van liefde in de toekomst. En op dit punt is een huwelijk als verbond radicaal anders. Wie het huwelijk als verbond ziet, belooft onbegrensde liefde en onvoorwaardelijke trouw.

Een huwelijk is zelfverloochenend van aard; een contract ten diepste egoïstisch van aard. Een verbondshuwelijk gaat niet uit van een als..dan…mentaliteit, maar geeft zichzelf onvoorwaardelijk aan de ander. Anders gezegd: binnen een verbond, krijgt de relatie voorrang boven het individu.  Bij een contractuele relatie is jouw behoefte belangrijker dan de relatie. Deze mentaliteit laat een achterdeur open voor het geval je die relatie zat bent. Juist deze mentaliteit wordt gevoed door alle mogelijkheden die de overheid biedt en stimuleert om eigen behoeften boven die van een relatie te zetten. Als het gezin meer is dan een optelsom van leden, is het nodig ons denken te laten beïnvloeden door de Bijbelse lijnen over verbond en trouw.

Want dát maakt het huwelijk tot een verbondshuwelijk en zodoende het gezinsleven tot een plaats waar rust en liefde regeert. Wat is het gezinsleven daarbij gebaat! Wat hebben kinderen een veilige haven nodig in een rusteloze wereld. Een gezin als ‘een moederschoot van het Woord’ (W. Aalders). [2] Deze typering gebruikte Aalders in zijn spreken over gezinnen waar het geloof als geestelijk erfgoed van generatie tot generatie werd overgedragen. Dit is niet te vervangen door het surrogaat van samengestelde gezinnen en meerouderschap. En het is duidelijk dat overspelsites als Second Love een bom leggen onder diepgaande relaties van trouw. Het is de omgekeerde wereld dat er ontrouw gepromoot wordt, terwijl hechte relaties het gebinte vormen van een gezond huwelijks- en gezinsleven. Bovendien dragen goed functionerende gezinnen positief bij aan de samenleving, de school en de buurt. Het wezen van ons volk is immers het gezin!

‘De rivieren verheffen haar bruisen (…). Maar de HEERE in de hoogte is geweldiger dan het bruisen van grote wateren, dan de geweldige baren der zee. Uw getuigenissen zijn zeer getrouw!’ (Ps. 93:3-5). Gods Woord geeft tijd overstijgende kaders in ons denken en spreken over huwelijk, gezin en relaties. En Goddank blijft het waar: ‘Welgelukzalig zijn zij die Zijn getuigenissen onderhouden…’ (Ps. 119:2).

[1] https://d66.nl/familie-van-nu/kernteam-en-klankbordgroep/

[2] Zie W. Aalders, Man en vrouw in een revolutionaire tijd, Den Haag 1974.

Het bericht Een pleidooi voor ** het huwelijk als verbond verscheen eerst op Geloofstoerusting.