Maar wat de doorsnee criticaster op christenen mist, is dat Jezus niet oproept tot het afschaffen van moreel onderscheidingsvermogen of geestelijke beoordeling. Hij beweert tenslotte vijf verzen later dat Zijn volgelingen de middelen zullen hebben om te oordelen wat voor soort mensen in de wereld honden en zwijnen zijn (Mattheüs 7:6). Geloven in de ernst van de zonde, de exclusiviteit van Christus en het hebben van morele overtuigingen maakt iemand niet veroordelend. Kijk maar naar Jezus Zelf.

Een spiegel voor christenen

Dit betekent echter niet dat Mattheüs 7:1 niets te zeggen heeft tegen conservatieve christenen. Net zoals alle andere mensen op de wereld hebben we de neiging om het slechtste van mensen te denken, vertellen we met plezier slechte geruchten door en beoordelen we mensen en situaties zonder dat we alle feiten weten (of zelfs niet eens de helft).

Ik heb het hier niet over het terechtwijzen van eigenzinnige gemeenteleden, het aangaan van moeilijke gesprekken met mensen die gevangen zitten in zonden of over het weigeren om rekening te houden met iemands voormalige gedrag. Ik wil ook niet beweren dat je naïef moet zijn in hoe je kijkt naar hoe samenlevingen functioneren, je onthouden van de openbare uitwisseling van ideeën of het negeren van al ons onderscheidingsvermogen totdat we iets of iemand volledig kennen. Nee, ik heb het over de snelle neiging om eerst aan te vallen en pas later de vragen te stellen (of zelfs helemaal niet).

Is er een bijbelse waarheid die meer genegeerd wordt op het internet (en vergeet ons eigen hart niet) dan Spreuken 18:17? Daar staat: ‘Wie de eerste is in zijn rechtszaak, lijkt rechtvaardig te zijn, maar dan komt zijn naaste en doorgrondt hem.’

Ik ben nooit beschuldigd van ernstig wangedrag waarvan ik wist dat deze beschuldiging overduidelijk onjuist was of helemaal verkeerd was begrepen. Maar als dat ooit gebeurt dan hoop ik dat mensen zullen onthouden wat het Spreukenboek zegt: ‘Wie antwoordt voordat hij geluisterd heeft, het is hem tot dwaasheid en schande’ (Spreuken 18:13). Te vaak zijn we snel in spreken en traag in luisteren. De wereld, het vlees, de duivel en het internet wil dat we snel oordelen, terwijl de Bijbel oproept om ons oordeel uit te stellen tot we beide kanten gehoord hebben. Het gebeurt voortdurend: Voorgangers zondigen door gemeenteleden te oordelen op grond van horen zeggen, gemeenteleden bekritiseren voorgangers zonder het hele verhaal te kennen, burgers veronderstellen het ergste van politici zodra er zich een schandaal voordoet en kinderen vallen hun broer of zus aan bij de eerste de beste fout die ze kunnen ontdekken.

‘Waar rook is daar moet vuur zijn’

De meeste van ons horen tijdens hun leven tientallen berichten en beschuldigingen over beroemdheden, atleten, voorgangers en kennissen. Dit gebeurt onder het mom van het idee ‘waar rook is daar moet vuur zijn’. Vaak is dit waar, maar brandstichters zorgen ook voor vuur. Soms verbergt de rook van tegenstrijdigheden een razend vuur van wangedrag. Maar soms blijkt de scherpe geur van rook een kruimel in het broodrooster te zijn. Je kunt maar beter geen ‘Brand!’ roepen in een druk gebouw om er vervolgens later achter te komen dat je buurman van krokante toast houdt…

Sommige lezers zullen zich afvragen wat de aanleiding was van dit schrijven. Niets in het bijzonder, en toch alles. Er is geen recente gebeurtenis die de aanleiding was voor deze gedachten. Ik schrijf eerder vanwege de zonden waarvan ik weet dat ze zich in mijn hart schuilhouden en vanwege de manier waarop de sociale media naar beschuldigingen vragen zoals een kind snoep eist. Als je ze geeft wat ze willen dan zullen ze alleen maar om meer vragen.

Als christenen realiseren we ons dat zonden veroordeeld moeten worden en dat degene waar tegen gezondigd is onze mededogen verdient. Maar ze zouden ook moeten leren van de laatste dagen van onze Heere (Jezus) dat het geloven van elke beschuldiging net zo slecht is als het maken van de beschuldigingen. Als we naar Jezus kijken dat moeten we zeggen dat ‘controversieel’ en ‘beschuldigd’ niet altijd ‘onruststoker’ of ‘schuldig’ betekent. We zouden dezelfde maat moeten gebruiken een ander als die we bij onszelf zouden willen zien en dat betekent een open hart en open geest. Zou jij willen dat andere mensen het slechtste van jou denken? Wil ik dat mensen elk slecht gerucht wat ze over mij horen doorvertellen? Wat als mensen over ons spreken op de manier zoals wij over anderen spreken?

De neiging om het slechtste te geloven

Over dit thema ben ik vaak uitgedaagd door de uitleg van het negende gebod door de Heidelbergse Catechismus (vraag en antwoord 112):

Wat wil het negende gebod? Dat ik tegen niemand valse getuigenis geve, niemand zijn woorden  verdraaie, geen achterklapper of lasteraar zij, niemand lichtelijk en onverhoord oordele of helpe veroordelen; maar allerlei liegen en bedriegen, als eigen werken des duivels, vermijde, tenzij dat ik den zwaren toorn Gods op mij laden wil; insgelijks, dat ik in het gericht en alle andere handelingen de waarheid liefhebbe, oprechtelijk spreke en belijde;ook mijns naasten eer en goed gerucht naar mijn vermogen voorsta en bevordere.

Denk aan je tweets (net als dat ik dat moet doen). Denk aan je artikels. Denk aan jouw gesprekken met vrienden. Denk aan datgene waar je met je man over praat. Of hoe je praat over je vrouw. Denk aan je e-mails en berichtjes. Denk aan de woorden die bij je op komen. Doen we alles wat we kunnen om de goede naam van onze naaste te beschermen en bevorderen? Of zijn we geneigd om het slechtste te geloven, geneigd om fouten door te vertellen en zijn we blij als we er een schepje bovenop kunnen doen? Als een enkel gerucht van wangedrag iemand zijn leven kan ruïneren (als dat de morele wereld is die we willen onderhouden, één waar schuld wordt verondersteld en onschuld pas wordt verklaard als het te laat is) dan zijn jij en ik maar een zucht verwijderd van de ondergang van alles.

‘Oordeelt niet, opdat u niet geoordeeld wordt.’ Het mag dan misschien niet zeggen wat iedereen wil dat het zegt, maar het zegt nog steeds veel. Veel meer dan dat velen van ons willen horen.

Het bericht Ja, wij zijn veroordelend … (maar niet op de manier zoals iedereen denkt) verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Dr. G.A. (Gert) van den Brink gaat op zoek naar bijbelse antwoorden. Hij neemt je in deze lezing mee naar Genesis 18:20-33, waar Abraham zijn vraag om genade stelt aan een rechtvaardig God: “Zou de Rechter van de hele aarde geen recht doen?” Aan de hand van het gesprek tussen Abraham en God laat Hij zien hoe Gods rechtvaardigheid en barmhartigheid zich tot elkaar verhouden.

Het bericht Wil een rechtvaardige God ** mij wel redden? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Er zijn mensen bij wie de hel – de gedachte dat het een plaats is van welbewuste pijniging, waar de vijanden van God eeuwig worden gestraft – zoveel weerstand oproept dat ze niet alleen hun ogen afwenden en er niet over willen nadenken, maar het hele leerstuk loochenen. ‘De hel is een menselijk construct dat gebruikt wordt om mensen te onderdrukken en in angst te houden’, zeggen ze. ‘Een God van liefde zou nooit toestaan dat er echt zo’n plaats zou bestaan.’ Dat argument klinkt best aanlokkelijk. Er is niemand, en zeker geen christen, die het een fijn idee vindt dat er een hel bestaat.

De diepe dimensie van het evangelie

Tegelijkertijd is dit leerstuk niet slechts een onbetekenend detail in het totaalplaatje van het christelijke wereldbeeld. En het is ook niet iets waarin we alleen maar geloven omdat het ons zo verteld is, een onnodig en primitief dogma waarvoor we ons moeten schamen.

Integendeel. Dat de hel een realiteit is, geeft de heerlijkheid van het evangelie een extra diepe dimensie. Het helpt ons om te begrijpen hoe groot God echt is, hoe verschrikkelijk zondig wij zelf zijn en hoe onuitsprekelijk groot het wonder is dat Hij in genade naar ons omziet. En bovenal helpt dit leerstuk ons – als we het tenminste niet proberen te negeren – om gefocust te zijn op onze opdracht om het evangelie te verkondigen aan iedereen die het gevaar loopt om voor eeuwig in de hel terecht te komen.

Tegen die achtergrond willen we stilstaan bij vijf punten die stuk voor stuk onderstrepen dat de hel integraal onderdeel is van het evangelie.

De Bijbel leert ons dat de hel een plaats is die echt bestaat

Ik zal niet uitgebreid bij dit punt stilstaan. Anderen hebben dit eerder al glashelder uiteengezet. Ik volsta ermee om te zeggen dat de leer van de hel niet is uitgevonden door middeleeuwse bisschoppen om leken angst aan te jagen. Ze namen de gedachte over van de apostelen. En de apostelen hadden het leerstuk niet uitgevonden om heidenen angst aan te jagen. Zij hadden het van Jezus. En Jezus heeft het dogma niet geleend van de zoroastriërs om de farizeeën angst aan te jagen. Hij was God, dus Hij wist dat de hel echt bestond. Daarom sprak Hij er ook over. Bovendien was de realiteit van de hel iets wat onder het Oude Testament ook al geopenbaard was.

Kortom als we zeggen dat we christenen zijn en dat we geloven dat de Bijbel het Woord van God is, moeten we erkennen dat de Bijbel leert dat de hel echt bestaat. Maar er is meer.

De hel laat ons zien hoe gruwelijk de zonde in wezen is

Heb je ooit iemand horen beweren dat een eeuwige pijniging in de hel nooit een passende straf kan zijn voor een menselijke zonde? Dat is een gedachte die veel zegt over het menselijk hart. Wat is dat toch, dat mensen die nadenken over de hel altijd tot de conclusie komen dat de schuld bij God ligt en niet bij henzelf? Dat laat wel zien dat wij altijd geneigd zijn om onze zonde te bagatelliseren, om te zeggen dat God het bij het verkeerde eind heeft als Hij zegt dat we straf verdienen en om te argumenteren dat het allemaal zo erg niet is.

Dat de hel bestaat is de doodsteek voor die zelfrechtvaardiging. Ongelovigen zullen de verschrikkingen van de hel altijd zien als een aanklacht tegen God. Als christen weten wij echter dat God volmaakt rechtvaardig is en moeten we concluderen dat de verschrikkingen van de hel juist een aanklacht tegen ons betekenen. We willen onze zonden misschien wel bagatelliseren, verontschuldigingen aandragen of proberen ons geweten te sussen. Maar het feit dat God gezegd heeft dat we eeuwige pijniging verdienen vanwege die zonde, herinnert ons eraan dat ze niet zo klein en onbetekenend zijn. Ze zijn onmetelijk groot, door en door slecht.

De hel laat ons zien hoe onveranderlijk en onwankelbaar Gods rechtvaardigheid is

Mensen hebben zich in het verleden regelmatig laten verleiden tot de gedachte dat God een corrupte rechter is, Iemand die de eis van het recht negeert omdat Hij de gedaagde aardig vindt. ‘We zijn allemaal kinderen van God’, wordt er dan gezegd. ‘Hoe kan God zo’n verschrikkelijke straf geven aan een deel van Zijn kinderen?’ Het antwoord op die vraag is niet zo moeilijk: God is geen corrupte rechter. Hij is een volmaakt rechtvaardige rechter.

Dat komt keer op keer in de Bijbel naar voren. Als God Zichzelf aan Mozes openbaart, maakt Hij Zich bekend als barmhartig en genadig, maar Hij zeg ook dat Hij de schuldige nooit onschuldig houdt. In Psalm 89 lezen we dat ‘gerechtigheid en recht’ het fundament van Zijn troon zijn. Wat een heerlijke zin! Om God te kunnen zijn, kan Hij het recht niet aan de kant zetten en de zonde onder het vloerkleed vegen. Hij moet met een antwoord komen – een antwoord dat afdoende is en dat helemaal aan de eisen van de rechtvaardigheid voldoet. Als God het eindoordeel uitspreekt, zal op elke zonde een verdiende straf volgen. Niet zwaarder, maar ook niet lichter.

De Bijbel leert ons dat op die dag, als God Zijn vijanden straft met de hel, de hele wereld zal erkennen dat Gods oordeel onwankelbaar rechtvaardig is. In Jesaja 5 wordt dit heel helder beschreven: ‘Daarom zal het graf zijn keel wijd opensperren en zijn muil wagenwijd opendoen.’ Het is een overweldigend beeld, zo’n graf dat zijn mond openspert om de inwoners van Jeruzalem op te slokken. En toch wordt op deze manier, zo zegt Jesaja, ‘de Heere van de legermachten verhoogd door het recht, en de heilige God geheiligd door gerechtigheid.’

Ook in Romeinen 9 lezen we dat God door de verschikkingen van de hel ‘Zijn toorn wil bewijzen en Zijn macht bekendmaken’, met als doel ‘de rijkdom van Zijn heerlijkheid bekend te maken aan de voorwerpen van Zijn ontferming’ (vers 22 en 23 naar de Engelse vertaling).

We begrijpen het nu misschien maar ten dele, maar op een dag zal de hel zelf Gods heerlijkheid bekendmaken. De hel zal – met al zijn verschrikkingen – samen met de psalmist getuigen: ‘Gerechtigheid en recht zijn het fundament van Zijn troon.’

De hel laat ons zien hoe afschuwelijk het kruis was en hoe groot Gods genade ten diepste is

Vanuit Romeinen 3 weten we dat God Jezus naar voren heeft geschoven als zoenoffer ‘om Zijn rechtvaardigheid te bewijzen’. Dat deed Hij ‘vanwege het voorbijgaan aan de zonden die eertijds hadden plaatsgevonden onder de verdraagzaamheid van God’.

Waarom moest Jezus sterven aan het kruis? Omdat dat de enige rechtvaardige manier was om ervoor te zorgen dat niet iedereen in de hel terecht zou komen. Jezus moest doorstaan wat wij verdiend hadden, en dat betekent dat Hij hels lijden moest doorstaan aan het kruis. Dat betekent niet dat Jezus echt in de hel is geweest, maar wel dat de spijkers en de doornenkroon maar een klein onderdeel uitmaakten van Zijn lijden. Het zwaartepunt was de toorn van God die over Hem uitgestort werd.

Toen de duisternis over de aarde viel, was dat niet Gods manier om het lijden van Zijn Zoon aan het zicht te onttrekken, zoals sommigen wel gezegd hebben. Het was de duisternis van de vloek van Gods toorn. Het was de duisternis van de hel, en die daalde op dat moment in volle kracht op Jezus neer – de volle kracht van de toorn van God de Almachtige.

Als je het kruis in dat licht ziet, ga je iets zien van de grootheid van Gods genade voor jou, als je tenminste christen bent. Dat Jezus het verlossingswerk op Zich wilde nemen, hield ook in dat Hij bereid was om de toorn van God en de hel te verdragen die jij verdient hebt. Wat een heerlijk bewijs van Zijn liefde en barmhartigheid! Je zult de diepte van die liefde echter alleen kunnen peilen als je inziet hoe afschuwelijk de hel is, als je het bestaan ervan onderkent en als je ervoor huivert.

De hel leert ons focussen op de opdracht om het evangelie te verkondigen

Als de hel echt bestaat en mensen werkelijk het risico lopen om daar voor eeuwig terecht te komen, is er niets wat urgenter en belangrijker is dan te gehoorzamen aan het bevel dat Jezus Zijn discipelen vlak voor Zijn hemelvaart gaf: verkondig over de hele wereld het goede nieuws dat vergeving van zonden mogelijk is door Jezus Christus.

Ik kan van harte instemmen met wat John Piper zei in een interview met The Gospel Coalition: ‘Het is bijna onmogelijk om het evangelie niet te verkondigen als je gelooft dat er een hel is en dat er na dit leven eindeloos lijden aanbreekt voor degenen die het evangelie niet geloofd hebben.’ Er zijn allerlei goede dingen die christenen kunnen doen, en in veel gevallen ook zouden moeten doen! Maar als de hel inderdaad bestaat, zou je dit eens kunnen overwegen – nee, móét je dit overwegen. Er is één taak die alleen christenen kunnen vervullen en die niemand anders op zich zal nemen: mensen vertellen hoe ze vergeving van zonden kunnen ontvangen en kunnen voorkomen dat ze voor eeuwig in de hel terecht komen.

Conclusie

Er is geen twijfel over mogelijk dat het leerstuk van de hel verschrikkelijk is. Het leerstuk is verschrikkelijk omdat de realiteit verschrikkelijk is. Maar dat is geen reden om je ogen ervan af te wenden en de hel te negeren, en al helemaal niet om het hele idee dan maar te verwerpen.

Sommige mensen denken dat ze de liefde en de eer van God meer laten schitteren door dit leerstuk te verwerpen of het in ieder geval te laten liggen in de prediking. Een grote misvatting! Want in feite doen ze daarmee juist afbreuk aan de heerlijkheid van de Zaligmaker, Jezus Christus. Alsof dat waar Hij ons van verlost heeft bij nader inzien eigenlijk niet zo heel verschrikkelijk was.

Doordat we van zoiets afschuwelijks zijn verlost, krijgt de heerlijkheid van de zaligheid alleen maar meer reliëf. En dat niet alleen. Als we meer zicht hebben op de verschrikking van de hel, zien we ook met meer liefde, dankbaarheid en aanbidding op naar Degene Die de hel voor ons heeft doorstaan en ons verlost heeft.

Het bericht Waarom is het leerstuk van de hel onderdeel van het evangelie? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

En het werk van Christus is een werk dat ons in drie tijden redt. In de verleden tijd zijn wij gered van de straf op de zonde. In de tegenwoordige tijd worden we gered van de macht van de zonde. En in de toekomende tijd zullen we gered worden van de aanwezigheid van zonde.

Dit is de kern van onze gerechtigheid. Christus is onze gerechtigheid. Hij is Christus in ons, de hoop op de heerlijkheid. Wij zijn in Christus. Christus is in ons. Daarom hebben we alles dat we nodig hebben om te willen en te werken naar Zijn welbehagen.

Het bericht Wandelen in gerechtigheid verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Onberispelijk

• Welzalig zijn zij wiens wandel onberispelijk is. (Psalm 119:1)
• Ik was onberispelijk voor Hem, ik was op mijn hoede voor mijn ongerechtigheid. (Psalm 18:23)
• Dan zal ik onberispelijk zijn en vrij van grote overtreding. (Psalm 19:23)

Oprechtheid

• Mijn schild is bij God, Die de oprechten van hart verlost. (Psalm 7:11)
• De oprechten zullen Zijn aangezicht aanschouwen. (Psalm 11:7)
• Alle oprechten van hart zullen zich beroemen. (Psalm 64:11)

Integriteit (eerlijk en betrouwbaar)

• Doe mij recht, HEERE, naar de integriteit die in mij is. (Psalm 7:8)
• Ik ga mijn weg in mijn integriteit. (Psalm 26:1)
• Want wat mij betreft, U ondersteunt mij in mijn oprechtheid. (Psalm 41:13)

Rechtvaardig

• De HEERE ondersteunt de rechtvaardigen. (Psalm 37:17)
• Hij zal voor eeuwig niet toelaten, dat de rechtvaardige wankelt. (Psalm 55:22)
• De HEERE heeft de rechtvaardigen lief. (Psalm 146:8)

Behoor jij tot de rechtvaardigen, de oprechten, de onberispelijken en zij die wandelen in integriteit?

Als jij een christen bent, dan zou het antwoord ‘ja’ moeten zijn!

Toegerekende rechtvaardigheid: de basis, niet alles

Ik zeg niet dat dit simpelweg gaat om het feit dat we in Christus rechtvaardig gerekend worden. De psalmist heeft het hier niet alleen over toegerekende rechtvaardigheid. De rechtvaardiging van de goddeloze op grond van Christus alleen, door geloof alleen, is een schitterend en grandioze werkelijkheid. En, voor alle duidelijkheid, dit was al zo voor de psalmisten in de Oude Testament, omdat Christus dood hun toegerekend werd in de gedachten van God, nog voor het offer plaatsvond in de geschiedenis. Dat is wat Romeinen 3:25 duidelijk maakt.

De psalmisten waren gerechtvaardigd door geloof alleen.

Als Paulus onderbouwing geeft voor zijn onderwijs over de ‘rechtvaardiging van de goddeloze’, haalt hij Psalm 32 aan.

‘…God, Die de goddeloze rechtvaardigt, (…) Zoals ook David de mens zalig spreekt aan wie God gerechtigheid toerekent, zonder werken: Welzalig zijn zij van wie de ongerechtigheden vergeven, en van wie de zonden bedekt zijn, welzalig is de man aan wie de Heere de zonde niet toerekent.’ (Romeinen 4:5-8)

Maar deze toegerekende rechtvaardigheid, op basis van Christus alleen, is niet het totale plaatje waar de psalmist naar refereert als hij spreekt over onberispelijkheid, oprechtheid, integriteit en rechtvaardigheid. Vergeving en toerekening zijn de basis, maar niet alles van de christelijke rechtvaardigheid

Rechtvaardigend geloof brengt tot integriteit en oprechtheid

Dit geldt zowel in het Nieuwe als het Oude Testament. Het geloof, dat ons met Christus en Zijn volmaakte oprechtheid verenigt, is alleen echt als het in ons een nieuwe hartgesteldheid een nieuwe geest van gedachten en veranderd gedrag teweegbrengt. Paulus zegt het zo: ‘In Christus Jezus heeft namelijk niet het besneden zijn enige kracht, en ook niet het onbesneden zijn, maar het geloof, dat door de liefde werkzaam is.’ (Galaten 5:6). Het geloof dat verbindt aan Christus tot rechtvaardiging leidt ook tot heiliging.

Dat was al zo in het Oude Testament.

De psalmisten waren gerechtvaardigd door geloof alleen. Maar hun geloof ‘werkte door de liefde’. Het werkte onberispelijkheid, oprechtheid, integriteit en rechtvaardigheid uit. Dit was een werk van de heiligende Geest van God. Zij wísten dat het Gods werk was en niet hun eigen:

‘Schep mij een rein hart, o God,
en vernieuw in mijn binnenste een standvastige geest.
Verwerp mij niet van voor Uw aangezicht
en neem Uw Heilige Geest niet van mij weg.
Geef mij de vreugde over Uw heil terug
en ondersteun mij met een geest van vrijmoedigheid.’
(Psalm 51: 12-14)

De wisselwerking tussen rechtvaardiging en heiliging die werkte in de gelovige psalmisten, werkt nog steeds in christenen vandaag de dag. En wij hebben zelfs ook nog het voorrecht nog veel meer te weten hoe de Messias dit alles door Zijn Bloed gekocht heeft en hoe dit vanuit de kracht van de opgestane Christus vorm krijgt.

Psalmisten verdienen niet hun eigen zaligheid

Om die reden is het een misverstand om de psalmen te lezen en te denken dat de schrijvers zelf probeerden aangenaam voor God te worden, of narcistisch of naïef als ze verwezen naar hun onberispelijkheid, oprechtheid, integriteit en rechtvaardigheid.

Net zo goed als de psalmisten moeten christenen onberispelijke, oprechte, rechtvaardige en integere mensen zijn.

Voorbeeld van psalm 25

Hij is niet perfect. Dit betekent ook niet dat hij hoogmoedig is of zonder zonde. Hij is begunstigd met machtige genade, veranderende genade.

Kijk eens naar psalm 25 als voorbeeld hiervan. Het is een prachtige psalm van diepe nederigheid en verlangen naar God. In deze 22 verzen belijdt David vier keer zijn zonde. Zijn belijdenis en besef van de noodzaak van genade wordt niet alleen aan het begin van de psalm genoemd, om het daar vervolgens bij te laten als hij bij de overwinning komt.

• Denk niet aan de zonden uit mijn jeugd of aan mijn overtredingen; denkt U aan mij naar Uw goedertierenheid. (Psalm 25:7)
• Goed en waarachtig is de HEERE, daarom onderwijst Hij zondaars in de weg. (Psalm 25:8)
• Omwille van Uw Naam, HEERE, vergeef mijn ongerechtigheid, want die is groot. (Psalm 25:11)
• Zie mijn ellende en mijn moeite, neem weg al mijn zonden. (Psalm 25:18)

Zoals zonde een constante realiteit voor hem is, zo ook de barmhartigheid, genade en goedheid van God.

• Denk aan Uw barmhartigheid, HEERE, en Uw goedertierenheid. (Psalm 25:6)
• Denkt U aan mij naar Uw goedertierenheid, omwille van Uw goedheid, HEERE. (Psalm 25:7)
• Alle paden van de HEERE zijn goedertierenheid en trouw. (Psalm 25:10)
• Wend U tot mij en wees mij genadig. (Psalm 25:16)

Als zijn zonde vergeven zou worden, wist David dat dit niet op basis van zijn eigen goedheid was, maar op basis van Gods trouw aan zijn eigen Naam: ‘Omwille van Uw Naam, HEERE, vergeef mijn ongerechtigheid, want die is groot.’ (Psalm 25:11).

De reactie van een zondaar naar God

Hoe beschrijft David zijn reactie naar God? Antwoord: vertrouwend, wachtend, nederig, het verbond houdend, God vrezend en tot Hem de toevlucht nemend:

• Mijn God, op U vertrouw ik. (Psalm 25:2)
• U verwacht ik de hele dag. (Psalm 25:5,21)
• Hij leidt zachtmoedigen in het recht, Hij leert zachtmoedigen Zijn weg. (Psalm 25:9)
• Alle paden van de HEERE zijn goedertierenheid en trouw, voor wie Zijn verbond en Zijn getuigenissen in acht nemen. (Psalm 25:10)
• Wie is de man die de HEERE vreest? Hij onderwijst hem in de weg die hij moet kiezen. (Psalm 25:12,14)
• Bewaar mijn ziel en red mij; laat mij niet beschaamd worden, want tot U heb ik de toevlucht genomen. (Psalm 25:20)

De meeste van ons zijn gedrild met dit soort psalmen. Die erkennen en onderschrijven de genade van God. De psalmist vertrouwt op genade en houdt vast aan de vergevende God.

Integriteit en oprechtheid beschermen mij

Maar terug naar vers 21: ‘Moge integriteit en oprechtheid mij beschermen, want ik verwacht U’. Wat ik aan wil tonen is dat dit beroep op zijn integriteit en oprechtheid niet een misstap is in nederige, gelovige godvruchtigheid. Ik wil aantonen dat dit een gepaste uitspraak is voor godvrezende en gelovige christenen uit elke eeuw.

Dit is geen trots, eigengerechtigheid, wetticisme of redding-door-werken. Dit is een godvrezende man, vertrouwende op de genade van God, in de wetenschap dat zijn zonden zijn vergeven, wandelend door de kracht van Gods heiligende Geest. Hij is een man van integriteit en oprechtheid.

Hij is niet perfect. Dit betekent ook niet dat hij zonder zonde is. En hoogmoedig is hij ook niet. Hij is begunstigd met machtige genade, veranderende genade. Het was ‘omwille van Gods Naam’ dat zijn grote schuld werd vergeven. En het was ‘omwille van Gods Naam’ dat hij in integriteit en oprechtheid wandelt. Psalm 23:3 zegt: ‘Hij leidt mij in het spoor van de gerechtigheid, omwille van Zijn Naam.’

Struikel niet over integriteit

Het geloof, dat ons met Christus en Zijn volmaakte oprechtheid verenigt, is alleen echt als het in onze geest nieuwe gedachten en veranderd gedrag teweegbrengt.

Het is niet nodig dat we struikelen over deze verklaringen van oprechtheid in de psalmen. Zowel in het Oude als in het Nieuwe Testament rechtvaardigt God de goddeloze, heiligt Hij de gelovige, en beloont Hij de door hun nieuw geest gewerkte gerechtigheid. Het is geen wetticisme of werkheiligheid om met de psalmist te zeggen: ‘U ondersteunt mij vanwege mijn integriteit’ (Ps. 41:12) Het is geen hoogmoed of zelfvoldaanheid om te zeggen: ‘Daarom gaf de HEERE mij naar mijn gerechtigheid, naar de reinheid van mijn handen vóór Zijn ogen’ (Psalm 18:23-24).

Het Nieuwe Testament is net zo duidelijk over het feit dat ‘goed doen’ door de kracht van Gods Geest, vanuit een gelovig hart, beloond zullen worden met het eeuwige leven en met diverse zegeningen die horen bij onze vruchten:

• Want wie in zijn eigen vlees zaait, zal uit het vlees verderf oogsten; maar wie in de Geest zaait, zal uit de Geest het eeuwige leven oogsten. En laten wij niet moe worden goed te doen, want te zijner tijd zullen wij oogsten, als wij het niet opgeven. (Galaten 6:8-9)
• U weet immers dat wat ieder aan goeds gedaan heeft, hij dat van de Heere terug zal krijgen. (Efeze 6:8)
• Wie een rechtvaardige ontvangt omdat hij een rechtvaardige is, zal het loon van een rechtvaardige ontvangen. (Mattheüs 10:41)
• Maar heb uw vijanden lief en doe goed, en leen zonder te hopen iets terug te krijgen. Dan zal uw loon groot zijn. (Lukas 6:35)
• Want wij moeten allen voor de rechterstoel van Christus openbaar worden, opdat ieder vergelding ontvangt voor wat hij door middel van zijn lichaam gedaan heeft, hetzij goed, hetzij kwaad. (2 Korinthe 5:10)
• En alles wat u doet, doe dat van harte, als voor de Heere en niet voor mensen, in de wetenschap dat u van de Heere als vergelding de erfenis zult ontvangen, want u dient de Heere Christus. (Kolossenzen 3:23-24)

Vertrouw op de Heere, en doe goed

Dus, als je in de psalmen leest dat de psalmisten hun eigen onberispelijkheid, oprechtheid, integriteit en rechtvaardigheid aanbieden aan God, denk dan niet dat het perfectionisme is. Denk niet dat het wetticisme is. Vat het niet op als iets van het ‘oude verbond’. Neem het zoals het is: een godvrezende man, die weet dat hij een zondaar is, vergeven omwille van Gods eer, vertrouwend op Gods genade, afhankelijk van Gods Geest, de toevlucht nemend in Gods bescherming, zich verheugend in Gods heerlijkheid, Gods verbond houdend, en daarom wandelend in integriteit en eerlijkheid en oprechtheid.

En als we het zó bekijken dan worden de psalmen een schitterend middel om ons te helpen te ‘vertrouwen op de HEERE en goed te doen’ (Psalm 37:3).

Het bericht Kun je echt ‘onberispelijk’ zijn? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Wat ze rechtstreeks tegen de man zei – die haar onschuld heeft afgenomen en talloze andere meisjes op een kwaadwillende en manipulatieve manier heeft misbruikt – is een ongelooflijke getuigenis van de genade en gerechtigheid van Jezus Christus.

Rachael Denhollander: ‘Je bent een man geworden die geregeerd wordt door egoïstische en perverse verlangens. Een man die getypeerd wordt door zijn dagelijkse keuzes om iedere keer weer het egoïsme en de perversie te voeden. Je koos ervoor om je goddeloosheid na te jagen, ongeacht wat het anderen kostte. Ik kies ervoor om het tegenovergestelde te doen van wat je hebt gedaan. Ik kies ervoor om opofferende liefde te geven, ongeacht wat het me kost.

Dat Hij alles opgaf om een ​​schuld te betalen voor de zonde die Hij niet had begaan. Door Zijn genade, kies ik er ook voor om op die manier lief te hebben.

In onze eerste hoorzittingen bracht je een Bijbel naar de rechtszaal. Je hebt gesproken over het bidden om vergeving. En op grond daarvan doe ik een beroep op je. Als je de Bijbel hebt gelezen die je bij je draagt, dan weet je dat de definitie van opofferende liefde die daarin wordt getoond, de opofferende liefde van God zelf is. Dat Hij alles opgaf om een ​​schuld te betalen voor de zonde die Hij niet had begaan. Door Zijn genade, kies ik er ook voor om op die manier lief te hebben.

Je sprak over het bidden om vergeving. Maar Larry, als je de Bijbel hebt gelezen die je bij je draagt, dan weet je dat vergeving niet voortkomt uit het doen van goede dingen. Alsof goede daden kunnen uitwissen wat je hebt gedaan. Vergeving volgt op berouw. En dat vereist dat je de waarheid onder ogen ziet en erkent wat je hebt gedaan in al zijn extreme verdorvenheid en gruwel. Zonder dit te verzachten, zonder excuus, zonder te doen alsof goede daden kunnen uitwissen wat je vandaag in deze rechtszaal hebt gezien.

De Bijbel die je bij je hebt zegt dat het beter is dat een steen om je nek wordt gedaan en je in een meer wordt geworpen dan dat je een kind zou laten struikelen. Jij hebt er honderden beschadigd.

Ik bid dat jouw ziel de verpletterende last van de schuld zal ervaren, zodat je op een dag echt berouw en ware vergeving van God mag ontvangen.

De Bijbel waar jij over spreekt, heeft het over ​​een laatste oordeel waarin alle toorn van God en de eeuwige verschrikking wordt uitgestort op mensen zoals jij. Mocht je ooit het punt bereiken dat je echt geconfronteerd wordt met wat je hebt gedaan, dan zal de schuld verpletterend zijn. En dat maakt het Evangelie van Christus zo zoet. Omdat het genade, hoop en ontferming geeft waar er geen te vinden zou moeten zijn. En het zal er dan ook voor jou zijn.

Ik bid dat jouw ziel de verpletterende last van de schuld zal ervaren, zodat je op een dag echt berouw en ware vergeving van God mag ontvangen. Wat je veel meer nodig hebt dan vergeving van mij – alhoewel je die ook van mij kan krijgen.

Gedurende dit proces heb ik me vastgehouden aan een citaat van C.S. Lewis waarin hij zegt:

Mijn argument tegen God was dat het universum zo wreed en onrechtvaardig lijkt. Maar hoe kreeg ik dit idee van rechtvaardig en onrechtvaardig? Een man noemt een lijn niet krom, tenzij hij eerst enig idee heeft van wat recht is. Waarmee vergeleek ik het universum toen ik haar onrechtvaardig noemde?

Wanneer iemand het vermogen om goed en kwaad te definiëren verliest, wanneer je het kwaad niet kunt onderscheiden, dan kun je niet langer onderscheiden en genieten van wat echt goed is.

Larry, ik kan wat jij hebt gedaan kwaad en slecht noemen, omdat het zo is. En ik weet dat het slecht en kwaad is, omdat die rechte lijn bestaat. De rechte lijn wordt niet bepaald op basis van jouw waarneming of de perceptie van wie dan ook. Dit betekent dat ik de waarheid over mijn misbruik kan spreken zonder dit te minimaliseren of te verzachten. En ik kan het kwaad noemen, omdat ik weet wat goedheid is. En daarom heb ik medelijden met je. Omdat wanneer iemand het vermogen om goed en kwaad te definiëren verliest, wanneer je het kwaad niet kunt onderscheiden, dan kun je niet langer onderscheiden en genieten van wat echt goed is.

Wanneer een persoon een ander mens, vooral een kind, kan beschadigen zonder echte schuldgevoelens, is het vermogen om echt lief te hebben verloren gegaan. Larry, je hebt jezelf afgesloten van al het werkelijk mooie en goede in deze wereld dat je vreugde en vervulling kon hebben gebracht en had moeten brengen. Ik heb medelijden met je. Je had alles kunnen hebben wat je voorwendde te zijn. Elke vrouw die hier stond, hield echt van jou als een onschuldig kind, echte oprechte liefde voor jou, en het bevredigde je niet.

Ik heb de diepe innerlijke vreugde ervaren van een huwelijk dat gebouwd is op opofferende liefde, veiligheid, tederheid en zorgzaamheid. Ik heb ware intimiteit ervaren in haar diepste vreugde, en het is mooi, heilig en glorieus. En dat is een vreugde waarvoor jij jezelf hebt afgesneden om het te ervaren, en ik heb om die reden medelijden met je.

Ik ben er geweest voor jonge turnsters en heb hen geholpen om hen van ongemakkelijke, kleine meisjes te vormen tot sierlijke, mooie en zelfbewuste atleten. Om zo hun vreugde te verdiepen, omdat ik het beste voor hen wilde. En dit is een vreugde waar je voor altijd van hebt afgezien, omdat je verlangen om te helpen niets anders was dan een voorwendsel van jouw verlangen om een ander te beschadigen.

Ik heb de diepe voldoening ervaren om mijn kleine kinderen in mijn armen te nemen en hen zich veilig en zeker te laten voelen, omdat ik veilig voor hen ben. Dit is een rijke vreugde die verder gaat dan wat ik onder woorden kan brengen. Jij hebt je er voor afgesloten, omdat je niet veilig bent. En ik heb daarom medelijden met je.

Door het vermogen te verliezen om het kwaad ‘kwaad’ te noemen zonder te verzachten, zonder het te minimaliseren, ben je het vermogen kwijtgeraakt om liefde en goedheid te definiëren en echt te genieten. Je hebt voor jezelf een gevangenis gevormd die veel, veel erger is dan waarin ik je ooit zou kunnen laten opsluiten. Ik heb medelijden met je.’

Meer informatie over deze strafzaak – NOS artikel / AD artikel

Het bericht Het ongelooflijke getuigenis van een voormalige turnster die voor de rechter haar misbruiker aanspreekt verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht God is rechtvaardig verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Is er een manier om de straf te ontgaan? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Laat God onze ongehoorzaamheid en afgoderij onbestraft? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht De meest angstaanjagende boodschap over God verscheen eerst op Geloofstoerusting.