Maar wat moeten we ervan denken dat God Hosea precies deze opdracht heeft gegeven? De profetie van Hosea is waarschijnlijk het meest bekend om het schandaal van Hosea’s huwelijk met Gomer. Dus de vraag is eenvoudig: waarom kreeg Hosea de opdracht van God om met een zedeloze vrouw te trouwen?

De reden ligt in het feit dat profeten zoals Hosea werden geroepen om Gods Woord te verkondigen – niet alleen in woorden, maar vaak ook in daden (vgl. Jesaja 20:2-4, Ezechiël 24:15-27). Ze fungeerden niet alleen als openbare aanklagers van het verbond die hun toehoorders opriepen tot verbondstrouw, maar ze belichaamden ook de boodschap van Jahweh. Inderdaad, een deel van de kracht van hun boodschap ligt in hoe zij de pijn van Jahweh belichamen, en aantonen hoe diep Israël Hem onrecht had aangedaan en hoe streng Zijn oordeel zou zijn.

Hosea’s huwelijk met Gomer is hiervan een levendig voorbeeld.

Jahweh bedriegen

Hosea snijdt een belangrijk thema uit de Thora aan, waarin Jahweh wordt gezien als de echtgenoot van Israël en de verbondsbreuk wordt vergeleken met echtelijke ontrouw. Het huwelijk wordt dus een metafoor voor de verbondsrelatie van Jahweh met Israël en de hoererij wordt een beeld voor afgoderij.

Het volk daagt Jahweh uit om hen te verlaten vanwege hun ontrouw.

Meteen na de geschiedenis van het gouden kalf lees je de waarschuwing in Exodus 34 tegen een verbond met de mensen van dat land, omdat vermenging zou leiden tot gemengde huwelijken met als gevolg dat Israël ‘in hoererij achter hun goden aan zou gaan’ (Exodus 34: 15-16) – iets dat ze uiteindelijk doen in Numeri 25. Mozes verklaart later met zekerheid dat dit is wat er zal gebeuren nadat zij het land binnengaan (Deut. 31:16). Ze zullen hun verbonds-echtgenoot bedriegen en in hoererij achter andere goden aangaan. Daarmee dagen ze Jahweh uit om hen te verlaten vanwege hun ontrouw (Deut. 31:17).

Dit is precies wat Hosea’s profetische bediening belichaamt. Het begint met het bevel van Jahweh om een zedeloze vrouw tot zijn vrouw te nemen, een bevel dat gebaseerd is op het feit dat ‘het land zich in schandelijke hoererij van de HEERE afwendt’ (Hosea 1: 2). Het gaat verder met de naamgeving van zijn kinderen. Door zijn dochter Niet ontfermen (Hos.1: 6) en zijn zoon Niet mijn volk te noemen (Hos.1: 9) worden belangrijke aspecten van het verbond van Jahweh met Israël omgekeerd. Omdat ze Hem hebben bedrogen en het verbond hebben verbroken, zal de uittocht worden omgekeerd en zullen de overlevenden in ballingschap worden geleid.

En toch eindigt het verhaal daar niet.

Gods onveranderlijke liefde

In Hosea 3:1 gebiedt Jahweh Zijn profeet: ‘Ga opnieuw, bemin een vrouw die bemind wordt door haar levensgezel, maar overspel pleegt’ (dezelfde vrouw, naar mijn mening). Het zwaartepunt is hier de onvoorwaardelijke liefde en genade van Jahweh die Hosea moet imiteren als een profetisch teken. Ongeacht hoe trouweloos Israël wordt, God kan het niet verdragen haar op te geven. Zoals hij later in Hosea 11:8-9 zegt:

‘Hoe zou Ik u prijsgeven, Efraïm, u uitleveren, Israël? … Mijn hart keert zich in Mij om, al Mijn medelijden is opgewekt. Ik zal Mijn brandende toorn niet ten uitvoer brengen, Ik zal niet terugkeren om Efraïm te gronde te richten. Want Ik ben God, en geen mens, de Heilige in uw midden, en in de stad zal Ik niet komen.’

Christenen lezen soms Hosea 1-3 en zeggen: ‘Ja, maar hoe kan God Zijn profeet bevelen om een vrouw te trouwen met wie hij ‘een ongelijk span vormt’? Misschien is het toch wel oké om met iemand te trouwen met het doel haar tot geloof te brengen!’

Het schandaal is juist het punt waarom het gaat.

Maar op die manier lees je Hosea fundamenteel verkeerd. De profeet is door God geroepen om een huwelijk aan te gaan dat, op een schandalige manier, als een voorgeleefde gelijkenis, beeldend – zelfs schokkend – Israëls ontrouw aan haar echtgenoot, Jahweh, illustreert. De dreun die dit gedeelte uitdeelt is dat de HEERE God, in het verlossen van verloren zondaars, meteen een bedrogen Echtgenoot werd doordat Hij een ontrouwe vrouw huwde. Opvallend, provocerend en schandalig roept Hij Zijn profeet om hetzelfde te doen om zijn toehoorders te shockeren en hen in hun rebellie een halt toe te roepen, zodat ze dieper na zullen denken over de dreiging van het komende oordeel.

Een schandalig Evangelie

Zowel Hosea’s huwelijk als het kruis van Golgotha onthullen de grenzeloze liefde van God in Christus. Ze laten zien hoe ver God wil gaan om rebellen zoals wij te redden.

Hosea’s huwelijk onthult als een profetische uitbeelding hoe ver God wil gaan om ons wakker te schudden uit onze zondige ongevoeligheid. Onze vragen over deze tekst (en elke andere) moeten worden gedreven door een oprecht zoeken naar de betekenis van de tekst en naar hoe de tekst over de grote liefde van de Vader vertelt. We moeten niet proberen deze tekst glad te poetsen. Het schandaal is juist het punt waarom het gaat, en dat moeten we zijn volledige effect laten hebben. Gods grenzeloze liefde voor zondaars is schokkend en afschuwelijk tegelijk, vooral als je de zondeloze Verlosser – God Die mens werd – naakt aan een Romeins kruis ziet hangen.

Zowel Hosea’s huwelijk als het kruis van Golgotha onthullen de grenzeloze liefde van God in Christus. Ze laten zien hoe ver God wil gaan om rebellen zoals wij te redden. Het punt is niet dat je met iemand moet trouwen om hem of haar te bekeren. Het punt is dat je een hoer bent, maar dat God van je houdt ondanks je hoererij.

Voel je je beledigd als je een hoer genoemd wordt? Welnu, zo beledigend is onze zonde voor onze heilige God, Die ons voor Zichzelf heeft geschapen.

Voel je je beledigd als je een hoer genoemd wordt? Welnu, zo beledigend is onze zonde voor onze heilige God, Die ons voor Zichzelf heeft geschapen. Echter, laten we niet beledigd zijn door Gods afkeuring van onze rebellie tegen Hem, maar wees overweldigd door Zijn oneindige liefde jegens ons. Zo mogen we ons verheugen in Zijn liefde die zo ver gaat dat Hij wilde sterven voor zondaars, ons wassen en reinigen met het water van Zijn Woord, opdat Hij ons ‘in heerlijkheid voor Zich zou plaatsen, een gemeente zonder smet of rimpel of iets dergelijks, maar dat zij heilig en smetteloos zou zijn’ (Efeze 5:26-27, vgl. Openbaring 19: 6-10).

Het bericht Waarom kreeg Hosea de opdracht van God om met een zedeloze vrouw te trouwen? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ik kan me nog herinneren dat ik dankbaar was voor haar openheid, maar ik voelde ook dat haar verhaal niet echt van toepassing was voor mij. Mijn romantische geschiedenis kan verteld worden in zestig seconden en het psychische aspect van deze relaties zelfs in anderhalve minuut. En wat betreft de geschiedenis van diegene die ik zou gaan trouwen? Dat is makkelijk: ik zou hem gewoon vergeven. En dan geldt: gedaan is gedaan. Dat is afgesloten.

Nadat ik getrouwd ben, kwam die naïviteit niet als een donderslag bij een heldere hemel. Het kwam langzaam, na reeksen van moeilijke gesprekken, gemengde gevoelens en aarzelende bekentenissen. Ik werd heel dankbaar voor de eerlijkheid van die vrouw, en voor het voorbeeld van haar sterke, tientallen jaren durende huwelijk. Ik heb geleerd dat er verschillende zonden zijn waar ik tegen moet vechten op mijn zoektocht naar een gezonde relatie met mijn man.

1. Vecht tegen trots

Toen ik een tiener was heb ik veel gehoord over het wapenen en beschermen van je hart. Ik werd gewaarschuwd dat het hebben of vormen van te veel romantische relaties en gebeurtenissen voor het huwelijk ook wel gezien kan worden als het weggeven van kleine stukjes van mijn hart. ‘Als je niet oppast als het gaat om je man, heb je geen stukjes meer om te geven.’

Hoewel dit goed bedoeld en wijs is, wenkte de waarschuwing uit Spreuken (Spreuken 4:23) me om mijn zekerheid te plaatsen in een hartgrondige toekomst met mijn man. Maar ik moet ook geïnstrueerd worden om de verlangens en genegenheden van mijn hart te wortelen in de Enige die het echt kan vervullen (Mattheus 22:37).

Ontucht is de vijand van een oprecht hart (Galaten 5:19) maar trots staat ook hoog op de lijst, en ik ben vaak schuldig aan het laatste. Het is gemakkelijk om onze seksuele reinheid op een voetstuk te plaatsen en de toestand van ons hart te vergeten. Uiteindelijk komt onze voldoening niet uit het feit dat we maagden zijn als we gaan trouwen, maar in de rust in de gerechtigheid van onze Heiland en om elkaar aan te sporen in het licht te leven van die waarheid.

2. Vecht tegen apathie

Als het bloed van Christus genoeg is om onze zonden te bedekken, kan de Heiland mijn hart wat gebroken is in duizend stukjes dan niet herstellen? Ik weet dat het antwoord ‘ja’ is. In het licht van Christus’ vergeving van mijn zonden ben ik bereid om de zonden van mijn echtgenoot te vergeven, wat die ook zijn (Efeze 4:32). Het is gebeurd. Het heeft geen zin om er over bezig te blijven. Laten we gewoon verder gaan.

Terwijl het verleden van je wederhelft snel vergeven kan worden, kan het je relatie meer kwaad doen dan goed om snel voorbij de betekenis heen te leven. Er is een tijd om te rouwen over de zonde (2 Korinthe 7:10), en om te bepraten hoe de zonde jullie verdere relatie kan beïnvloeden. Of er nu maatregelen genomen moeten worden over de interactie met je ex, hoe je pornografie uit huis kan houden of hoe je je kinderen kan leren over relaties in de toekomst: het is belangrijk om te beseffen dat je het gesprek niet kan stoppen met ‘Ik vergeef het je. De zaak is gesloten.’

3. Vecht tegen afgunst

De wortel van trots kan ook een andere snaar raken: afgunst. Je hebt je hart beschermd. Je hebt het huwelijksbed rein gehouden. Je hebt alles voor je echtgenoot bewaard. Je had zelfs je eerst kus op het altaar! Maar wat als je echtgenoot dat niet heeft gedaan? Er kan boosheid en bitterheid zijn om er mee om te gaan, maar de gevaarlijkste emotie is wel afgunst.

Ik begreep dit niet voor dat ik ging trouwen. Ik was in zo’n onstuimige, roze waas over mijn toekomstige echtgenoot dat het nooit bij me opgekomen was om te vragen wie zijn hand eerder had vastgehouden, of ‘ik hou van jou’ tegen hem had gezegd, of zelfs zwakke knieën had gegeven door de blikken die hij je kan geven. Het was pas na de intimiteit van het huwelijk dat ik kleine rimpelingen van angst en vergelijking ging voelen.

Afgunst is moeilijk vast te stellen bij pasgetrouwden omdat we, in zekere zin, het recht hebben om jaloers te zijn op onze echtgenoten. Ze zijn van ons. We zijn een vlees geworden. We zijn er niet toe geroepen om hem te delen met een andere vrouw. Eigenlijk, de opdracht om niet te begeren is geuit tegen andere vrouwen (Exodus 20:17). We moeten ons huwelijk beschermen tegen seksuele onreinheid (Spreuken 7). Echter, het vinden van de lijn tussen ijverige bescherming en kleine jaloersheid over het verleden wat de Heere heeft vergeven is gemakkelijker gezegd dan gedaan.

Niemand is onschuldig

Vaak is het heel gemakkelijk gezegd ‘Ik ben ook een zondaar’, ‘Jezus vergeeft jou en ik ook’, dan om ook in die werkelijkheid te leven. Het ding met het huwelijk is echter dat het heel duidelijk onthult of we een afgezaagde spirituele band aanbieden of dat we echt worstelen tegen ons vlees. We kunnen een glimlach op ons gezicht plakken voor de toekijkende wereld en doen alsof alles prima is, maar vaker wel dan niet weten onze echtgenoten de waarheid.

De strijd tegen de brokstukken van zonden uit het verleden van je echtgenoot brengt met zich mee dat je gaat vechten tegen de zonden van je eigen hart. Niemand is onschuldig in de zoektocht naar de liefde die de waarheid van het evangelie verkondigt (Efeze 5:22). Gelukkig ben je bedekt met het bloed van Jezus (1 Johannes 1:7), die ons niet alleen heeft opgeroepen om deze opofferende liefde te geven (Johannes 15:3) maar heeft ons een voorbeeld gegeven en toegerust door zijn genade (Hebreeën 13:21).

Het bericht Hoe moet je omgaan met het seksuele verleden van je partner? verscheen eerst op Geloofstoerusting.