En neem de sterren. ‘Sla uw ogen op naar omhoog en zie Wie deze dingen geschapen heeft. Hij is het Die hun leger voltallig tevoorschijn brengt, ze alle bij name roept door Zijn grote vermogen Zijn sterke kracht; er ontbreek er niet één.’ Waarom zijn de sterren er eigenlijk en waarom staan ze precies op die plek? Omdat Hij geweldig machtig is! Ik ben absoluut geen naturalist. Ik zie de hand van God die alle dingen, van atomen tot de sterrenstelsels, door de hele geschiedenis heen, elke milliseconde, bestuurt. Ik weet niet wat voor God jij hebt. Misschien een God Die met Zijn armen over elkaar achterover leunt en de wereld op zijn beloop laat. Dat is niet de Bijbelse God en dus ook niet onze God.

Als Hij zelfs over de sterren gaat, hoe veel te meer over het weer, rampen, ziekte, beperkingen, de dood… In Psalm 147 vanaf vers 15 lezen we. ‘Hij zendt Zijn bevel naar de aarde: Zijn woord loopt zeer snel. Hij geeft sneeuw als wol’. Dat pak van een meter vorige week in de Smoky Mountains was Gods werk. ‘Hij strooit rijp uit als as. Wie is bestand tegen Zijn koude?’ Ik vind het heerlijk om in Minnesota te wonen. Is het daar koud? Dat is Gods werk! Jullie uit California, die net zijn aangekomen, hebben nog geen echte kou gevoeld. ‘Hij zendt Zijn woord en doet dat alles smelten, Hij doet Zijn wind waaien, de wateren stromen.’ Tot zover Psalm 147. Nu Job 37: ‘Ook maakt Hij de wolken zwaar van vocht; Hij spreidt de wolk van Zijn licht uit. Die gaat naar Zijn wijze raad alle kanten uit, om te doen alles wat Hij hun gebiedt op het oppervlak van de wereld, op de aarde. Hij beschikt het voor Zijn land, hetzij tot een roede, hetzij tot goedertierenheid.’

Heerlijk hoe helder de Bijbel spreekt over de soevereiniteit van God over het rijk der natuur.

Het bericht Gods soevereiniteit is zichtbaar in de natuur verscheen eerst op Geloofstoerusting.

De twee naturen

In deze ‘vleeswording’ van Christus op aarde is het niet zo dat God door een metamorfose plotseling verandert in een man. Dus dat de goddelijke natuur soort van verdwijnt of in een nieuwe vleselijke vorm verandert. Nee, de vleeswording is niet zozeer een vermindering, maar veel meer een toevoeging. Waarbij de eeuwige, tweede Persoon van de drie-eenheid een menselijke natuur op zich neemt en Zijn goddelijke natuur bij die menselijke natuur aansluit met als doel om te verlossen.

De vleeswording is niet zozeer een vermindering, maar veel meer een toevoeging.

De ontledigingstheorie

In de 19e eeuw verkondigden liberale wetenschappers een doctrine, genaamd de ontledigingstheorie van de vleeswording. Misschien hebben jullie het wel gehoord, het idee dat Jezus bij zijn komst naar de aarde zijn goddelijke eigenschappen opzij legde, zodat de Godmens (tenminste, wat zijn godheid betreft) niet langer over zijn goddelijke eigenschappen beschikte, zoals alwetendheid, almacht en alle andere eigenschappen. Maar dat zou natuurlijk de aard van God, Die onveranderlijk is, volledig ontkennen. Zelfs bij de vleeswording verliest de goddelijke natuur zijn goddelijke eigenschappen niet. Hij communiceert ze niet naar de menselijke kant. Hij vergoddelijkt de menselijke natuur niet, maar in het geheim van de vereniging van de goddelijke en menselijke naturen van Jezus is de menselijke natuur echt menselijk. Het is niet alwetend, het is niet almachtig, het is niets van deze dingen. Maar op hetzelfde moment blijft de goddelijke natuur geheel en volledig goddelijk.

‘Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond.’

Gebrek aan gezond verstand

B.B. Warfield, de grote wetenschapper aan de universiteit van Princeton merkte het volgende op over de ontleidingstheorie uit zijn tijd: ‘de enige ontlediging (kenosis) die deze theorie bewijst, is de ontlediging (kenosis) van de hersenen van de theologen die deze theorie uitdragen.’ Ze hebben zichzelf ontdaan van hun gezond verstand. Maar in ieder geval, wat er is ontledigd, is heerlijkheid, voorrecht en verhoging. Door de vleeswording legde Jezus zijn macht en heerlijkheid af (Hij ontledigde zichzelf, Filippenzen 2:7). Hij staat toe dat Zijn goddelijke, verheven status wordt onderworpen aan menselijke vijandigheid, kritiek en ontkenning.

Niet enkel mens

Hij nam de gestalte aan van een slaaf en werd aan de mensen gelijk. Dit is iets geweldigs, dat Hij niet slechts als een mens komt, maar als een slaaf. Hij komt in een staat die geen verheerlijking met zich meebrengt, geen waardigheid, alleen maar onwaardigheid. ‘En in gedaante als een mens bevonden, heeft Hij Zichzelf vernederd en is gehoorzaam geworden, tot de dood, ja, tot de kruisdood’ (Filippenzen 2:8).

Het bericht Wat we vieren met Kerst verscheen eerst op Geloofstoerusting.