Elisabeth Elliot was mijn geestelijke moeder, en juni 2015 stierf ze.

Wakker worden in een nieuw leven

Ik ben opgevoed door een prachtige aardse moeder en vader die praktisch, down-to-earth, goedgunstig en hardwerkend waren. Helaas zijn mijn ouders, onder hun eigen toelating, niet opnieuw geboren. De dingen die mijn ouders me leerden, hoewel vaak waar en belangrijk, gingen gewoon over ontwikkelen van karakter en kracht, beleefdheid en manieren, hard werken en zelfstandigheid zodat ik positief zou bijdragen aan de maatschappij. Deze lessen waren goed en waar, en vandaag waarschijnlijk meer nodig dan ooit, maar nadat ik in 1982 opnieuw geboren werd, begon ik te zien dat er veel meer over het leven en mijn plaats daarin te leren viel.

Toen ik wakker gemaakt werd voor een nieuw leven in Jezus, begon ik te beseffen dat mijn leven niet alleen bestond uit het zijn van de beste persoon die ik kon zijn, of uit het opbouwen van een gelukkig leven voor mijzelf. Heel eenvoudig, mijn leven was niet van mijzelf. Het was van God, Degene die mij gemaakt had en Zijn Zoon gezonden had om te sterven voor mijn zonden zodat ik in Hem nieuw leven kon hebben. Ik moest voor Hem leven — voor Zijn glorie.

Mijn vroegere kerk leerde me van Gods liefde, maar het verklaarde de Bijbel niet goed. Mijn beste Bijbelse onderwijs kreeg ik in die dagen van radiopreken en van Elisabeth Elliot. Als een jonge vrouw en moeder probeerde ik elke dag te luisteren. Haar programma, als ik me het goed herinner, was maar 15 minuten per dag, maar was zo veel verpakt in die paar minuten.

Een vrouw die God kende

Hier was een vrouw die de Heere kende. Hier was een vrouw die bereid was om de Heere te dienen, ongeacht waar Hij haar heen zou roepen. Hier was een een vrouw die het verlies had geleden van haar jonge echtgenoot als martelaar op het zendingsveld, een vrouw die vervolgens nog een paar jaar bleef om het goede nieuws van Jezus Christus te delen dezelfde mensen die haar geliefde Jim gedood hadden. Een paar jaar later verloor ze haar tweede echtgenoot aan kanker. Elisabeth Elliot leed meer dan ik me ooit als vrouw en moeder had kunnen voorstellen. En haar reactie op dit alles? Vertrouw op God, gehoorzaam Hem en doe het volgende.

“Doe het volgende” werd een mantra bij ons thuis. Mijn man en ik gebruiken het nog steeds, meer dan twintig jaar later, om elkaar te aan te moedigen. Elisabeth Elliot wilde altijd ene Schriftuurlijke basis hebben voor haar raadgeving, die rechtstreeks, eenvoudig en niet sentimenteel was. Het was makkelijk voor de jonge, uitgeputte mij-generatie moeders van peuters om in zelfmedelijden te vallen. Maar elke dag richtte Elisabeth Elliot me genadig maar stevig op. Ze herinnerde me dat mijn lot een roeping van God was en dat het niet iets was wat miljoenen vrouwen voor mij niet gedaan hadden met minder middelen en gemakken.

Gehoorzaamheid en geluk

Ze benadrukte de samenhang in discipline en bevestigde regelmatig dat zelfs kleine kinderen in staat zijn om hun ouders te gehoorzamen als ouders, vooral moeders, standvastig maar liefdevol zijn. Ik leerde dat de gelukkigste kinderen de kinderen zijn waarvan de moeders en vaders de moet en kracht hebben om goed en liefdevol te disciplineren. En ik leerde het belang van gehoorzaamheid, niet alleen voor mijn kinderen maar ook voor mijzelf.

Voordat ik moeder werd, ging ik naar de universiteit in de jaren zeventig. Het sociale klimaat was omgekeerd en het leek alsof iedereen in opstand kwam tegen het gehoorzamen van alles behalve je eigen “innerlijke stem.” Tot het eeuwige voordeel van mij en miljoenen anderen, confronteerde Elisabeth Elliot moedig deze leugen. Een leven van gehoorzaamheid aan een God Die me schiep, redde en van me hield zou me nooit kwaad doen. Mijn gehoorzaamheid aan Hem zou me nooit het geluk en de tevredenheid doen missen. Integendeel, gehoorzaamheid was mijn zekerste en snelste weg naar de grootste vreugde.

Een oproep aan oudere vrouwen

De Bijbel wijst op het belang dat ouder vrouwen in de levens van jongere vrouwen spreken:

‘Evenzo moeten de oudere vrouwen in hun gedrag zijn zoals het heiligen past: geen kwaadspreeksters, niet verslaafd aan veel wijn, maar leraressen van het goede, opdat zij de jongere vrouwen leren verstandig te zijn, hun man lief te hebben, hun kinderen lief te hebben, bezonnen te zijn en kuis, te zorgen voor hun huishouden, goed te zijn, hun eigen mannen onderdanig te zijn, opdat het Woord van God niet gelasterd wordt.’ (Titus 2:3-5)

Ik ben dankbaar dat Elisabeth Elliot haar leven wijdde om dit voor de jongere vrouwen van mijn generatie te doen. In maar een paar minuten per dag hielp ze mij mijn echtgenoot beter lief te hebben. Ze hielp me met het opvoeden van gelukkige en gehoorzame kinderen die de Heere liefhebben. Ze hielp me te zien dat het mijn grootste roeping is om elke dag en elk moment het volgende te doen voor de heerlijkheid van de Heere. Dat is een behoorlijk prachtige erfenis.

Ik hoop dat ik en anderen met mij Gods oproep mogen gehoorzamen voor de generatie vrouwen die ons zullen volgen.

Het bericht “Doe het volgende” – de dankbaarheid van een moeder voor Elisabeth Elliot verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ik heb op dit moment één groot wiskundig probleem dat mijn leven in beslag neemt: het zindelijk maken van mijn tweejarige kind. Ik wil gewoon dat het probleem opgelost wordt en wil me niet met het proces bezig houden. Het is moeilijk om alle fouten, momenten van terugval en veranderingen in goede banen te leiden. Toch is het zindelijk maken van een kind slechts een voorproefje van het grotere proces van het christenleven. In Efeze 2:10 zegt Paulus: “Wij zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus om goede werken te doen, die God van tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen.”

Ik geloof dat het ouderschap een van de goede werken is die God voor mij bereid heeft om in te wandelen. En toch voelt niet elke dag even goed.

Ik word boos op mijn oudste zoon als hij ongehoorzaam is. Ik erger me eraan als de baby ‘s morgens het drinken van mijn kopje koffie verstoort. Ik vecht ervoor om mijn kinderen niet te zien als ongemakken in mijn leven. Samenvattend, ik ben niet de volmaakte ouder. Maar ik weet Iemand die dat wel is.

Een betere moeder dan ik

God is de enige die het volmaakte voorbeeld van ouderschap geeft aan ons en onze kinderen. God zegt dat Hij bestraft wie Hij liefheeft (Hebreeën 12:6). Ik houd van mijn zoon, maar door de zonden in mijn leven houd ik niet volmaakt van hem. Soms straf ik hem uit boosheid.

Bij God is dat niet zo. Zijn motieven zijn altijd zuiver, en Zijn terechtwijzing komt altijd voort uit overvloeiende liefde. Zijn herdersstaf is een staf van zegen die gemaakt is voor ons hoogste goed. Als menselijke ouders kunnen we niet altijd voldoende onderscheiden wat het hoogste goed is voor onze kinderen, maar we kunnen rusten in de alwetende God Die ons leidt volgens Zijn volmaakte wijsheid.

God geeft nooit op

God is niet alleen volmaakt in Zijn bestraffingen, maar Hij is ook volmaakt in geduld. Ik dacht dat ik een geduldig persoon was, totdat het moederschap mijn ware aard liet zien. Mijn kinderen weten hoe ze mijn irritatie op moeten wekken, maar God is daar niet vatbaar voor. Het maakt niet uit welke zondige houdingen en gedragingen we voor Zijn voeten werpen. Hij gooit ze nooit terug, maar neemt ze in zich op.

Hij is de God Die vermoeid werd door Israëls rebellie die van generatie op generatie voortduurde. Ze aanbaden een gouden kalf, klaagden, en steeds weer vertrouwden ze hun hemelse Vader niet. En toch heeft Hij ze naar het Beloofde Land geleid. Heel anders dan ik als moeder, geeft Hij nooit op en geeft Hij nooit toe.

Een boodschap die belangrijker is dan het moederschap

Dus, hoe moeten ouders omgaan met het niet kunnen bereiken van Gods volmaaktheid? Paulus zegt:

“Want uit genade bent u zalig geworden, door het geloof en dat niet uit u, het is de gave van God; niet uit werken, opdat niemand zou roemen.” (Efeze 2:8-9)

We kunnen niet roemen, dus het zou ons ootmoedig op onze knieën moeten brengen. Geen enkel ouderschapsadvies en geen enkele ouderschapstechniek kan ons volmaakt maken voor onze kinderen. We moeten nederig zijn en vol van genade, omdat we meer op onze kinderen lijken dan op onze hemelse Vader. Ouders en kinderen zijn beide gevuld met zwakheid en hebben genade nodig.

We moeten nederig zijn als we onze kinderen onderwijzen – ons verontschuldigen als we het verkeerd doen, onze zonden belijden en ze om hulp vragen. Er bestaat niet zoiets als een volmaakte ouder, alleen een berouwvolle. We kunnen dagelijks met onze kinderen het Evangelie in praktijk brengen door ze te laten zien hoe het is om te sterven aan onze zonde. We kunnen belijden en een verandering nastreven die zij kunnen zien, terwijl we opleven door de vreugde die vergeving met zich meebrengt. We kunnen een voorbeeld zijn door met blijdschap gehoorzaam te zijn, terwijl we rusten in de verzekering dat we de volmaaktheid al bereikt hebben door de dood en opstanding van Christus. Wanneer we ervoor kiezen om onszelf te vernederen voor onze kinderen, brengen we het evangelie in praktijk; dit evangelie hebben ze veel meer nodig dan ze ons nodig hebben.

De eenvoudige, maar moeilijke wiskunde van een moeder

Als de volmaaktheid al voor ons verworven is door Christus, waarom zegt Paulus dan nog in het eerstvolgende vers, “want we zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus om goede werken te doen” (Efeze 2:10)?

Nu we de volmaaktheid van Christus hebben om ons te behoeden voor Gods toorn, kunnen we het proces ingaan om meer zoals Christus te worden. Onze werken worden nu door de doorboorde handen van Christus doorgegeven naar de troon van God. Daardoor kunnen we hem glorie brengen in onze huizen, absoluut niet volmaakt, maar nederig en zelfs krachtig. We kunnen erop vertrouwen dat, ondanks ons falen, God er door de Heilige Geest voor zal zorgen dat we ook in goede werken wandelen.

De werken die we als ouders doen zullen ons nooit goed genoeg kunnen maken voor God of onze kinderen. Als we eenmaal deze waarheid geloven, kunnen we wandelen in de volheid van Gods goede werken voor ons. Hij heeft ons gered opdat we deze werken zouden doen – de vriendelijke, maar krachtige bestraffingen voor ongehoorzaamheid, de bereidheid om gestoord te worden door en offers te brengen voor onze kleintjes, het geduld en de volharding ondanks het ongemak. We moeten volharden in ‘het worden wat we al zijn’, totdat we volmaakt zijn in Gods tegenwoordigheid.

Moeders, het grootste wiskundeprobleem in de geschiedenis is al opgelost voor ons, maar God roept ons nog steeds tot de zware taak om dat probleem elke dag uit te werken.

Het bericht Gods wiskunde voor goed moederschap verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Mogen moeders een voltijdsbaan hebben? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht De dood is geen sterven! verscheen eerst op Geloofstoerusting.