Hij zei er niet bij waar hij spijt van had. Hij zei niets over de handvormige blauwe plekken waarvan ik de kloppende pijn omhoog en omlaag voelde gaan op mijn kleine 11-jarige lichaam. Hij leek niet te begrijpen hoe bang en van slag ik was. Maar het was de eerste keer ooit dat ik mijn vader sorry hoorde zeggen, en de opluchting die het bracht voelde als regen na droogte.

In mijn achterhoofd zei een klein stemmetje: Vertrouw dit niet. Hij verontschuldigt zich alleen omdat mama heeft gedreigd het aan dominee Jim te vertellen. Ik negeerde die stem. Ik verdrong mijn twijfels. Ik had zo lang gebeden dat papa zou veranderen. Ik had geprobeerd een goede dochter te zijn die hem zou herinneren aan Jezus.

Zijn verontschuldiging, hoe vaag ook, was hoopvol en een teken dat God aan het werk was. Of niet dan?

De wreedheid van onoprecht berouw

Ongeveer een tiental jaren zouden voorbijgaan voordat ik mijn vader zich nog eens zou horen verontschuldigen. In eerste instantie ging ik er niet vanuit dat hij het oprecht bedoelde. Tegen die tijd had ik al aan de bel getrokken. Ik had onze dominee alles verteld. Hij stond onder kerkelijke tucht. Zijn huwelijk stond op instorten. Liegen zou hem niets opleveren, of wel?

En toen gebeurde er iets vreemds. Toen ik mijn verhaal begon te delen met dominees, familie en vrienden, begon mijn vader te bekennen en zich te verontschuldigen voor de dingen die hij had gedaan. Maar weken of zelfs dagen later zou hij beweren dat hij zich er niets van kon herinneren. Hij zou zeggen dat hij zich niet kon herinneren me te hebben geslagen, me van de trap te hebben gegooid, of zijn eerdere verontschuldigingen voor die gebeurtenissen. Hij kon zich zijn seksueel getinte opmerkingen niet meer herinneren, dat hij een mes naar me had gegooid of had gedreigd me te zullen neerschieten. Hij zou zich verontschuldigen, en het dan terugnemen. Het zich herinneren, en dan beweren het te zijn vergeten. Dit patroon herhaalde zich gedurende een jaar steeds opnieuw, totdat het voelde alsof ik mijn verstand verloor.

‘Ik weet niet wat ik ervan moet denken,’ vertelde ik hem op een dag aan de telefoon. Bij elkaar gekropen op de keukenvloer, sprak ik tussen het snikken door. ‘Ik moet óf geloven dat je gestoord bent en niet wist wat je deed, óf je bent slecht en je wist heel goed wat je deed.’

‘Ik ben niet gestoord,’ reageerde hij kalm. ‘Je zult gewoon moeten accepteren dat ik slecht ben.’

Berouw analyseren

Ik heb veel ervaring in omgaan met mensen zonder berouw: meerdere misbruikers verspreid over twee decennia kindermisbruik, huishoudelijk geweld, en seksueel misbruik. Dit alles werd versterkt en verergerd door psychisch misbruik, dat doorging tot in mijn dertiger jaren. Vanwege mijn verleden heb ik wat praktische wijsheid geleerd. Vanwege mijn geloof heb ik me tot de Bijbel gewend voor raad om onoprecht berouw van echt berouw te onderscheiden.

Er zijn koppige zondaars die weigeren spijt te betuigen, leugenaars die beweren spijt van iets te hebben terwijl dat niet zo is, en hypocrieten die misschien werkelijk geloven dat iets ze spijt, maar een gebrek hebben aan invoelingsvermogen of een Bijbels begrip van berouw. Dus, wat zijn kenmerken van echt berouw? Hier zijn acht kenmerken die ik heb geleerd van het leven en van Gods Woord.

1. EEN BEROUWVOL PERSOON IS GESCHOKT DOOR DE ZONDE
Van streek door wat ze hebben gedaan, verootmoedigen ze zichzelf. Ze hebben verdriet vanwege de pijn die ze hebben veroorzaakt, diep overtuigd van hun zonde. Zoals ook de profeet klaagde in Jesaja 6:5, ‘Wee mij, want ik verga! Ik ben immers een man met onreine lippen en woon te midden van een volk met onreine lippen’.

2. ZE ZOEKEN HERSTEL
In Lucas 19:1-10 lezen we het verhaal van Zacheüs en de vrijgevigheid die hij liet zien als behorend bij zijn bekering. Als tollenaar, dief en onderdrukker van Gods volk maakte Zacheüs het goed: ‘Zie, de helft van mijn goederen, Heere, geef ik aan de armen, en als ik van iemand iets heb afgeperst, geef ik dat vierdubbel terug’ (v.8). En Jezus bevestigde de echtheid van het berouw van Zacheüs: ‘Heden is dit huis zaligheid ten deel gevallen’ (v.9).

3. ZE ACCEPTEREN DE CONSEQUENTIES
Een oprecht berouwvol persoon zal de consequenties accepteren. Dit houdt misschien in dat je het vertrouwen van anderen verliest, een gezaghebbende functie moet opgeven, of je moet onderwerpen aan wereldlijke instanties, zoals rechtsvervolging. Toen de dief aan het kruis tot inkeer kwam, zei hij tegen zijn metgezel, ‘Vreest zelfs u God niet, nu u hetzelfde vonnis ondergaat?… [W]ij ontvangen straf overeenkomstig wat wij gedaan hebben’ (Lucas 23:40-41). En Jezus sprak toen over zijn bekering en verzekerde hem van zijn redding: ‘Voorwaar, zeg Ik u, heden zult u met Mij in het paradijs zijn’ (Lukas 23:43).

4. ZE VERWACHTEN OF EISEN GEEN VERGEVING
Vaak werd me door mijn misbruiker gezegd, ‘Als je mij niet vergeeft, dan vergeeft God je niet.’ Maar deze dreigende houding duidt op onoprecht berouw. Het is liefdeloos, manipulatief, en het impliceert dat de overtreder de ernst van wat diegene heeft gedaan niet accepteert of begrijpt. Toen Jakob Ezau benaderde en spijt betuigde, verwachtte hij geen genade, en al helemaal geen barmhartigheid. In Genesis 32 lezen we dat Jakob ‘erg bevreesd’ werd en ‘het benauwde hem’ (v.7). Hij verwachtte een aanval (v.12) en beschouwde zichzelf de goedgezindheid niet waard (v.11). Jakob rekende zo op vergelding dat hij zich scheidde van zijn vrouwen, kinderen en dienaren, zodat Ezaus woede hen niet zou treffen.

5. ZE VOELEN DE DIEPTE VAN DE PIJN DIE ZE HEBBEN VEROORZAAKT
Een berouwvol persoon zal niet proberen dat wat hij of zij heeft gedaan te minimaliseren, relativeren, of er excuses voor te bedenken. Ze zullen niet wijzen naar al hun goede daden alsof deze goede daden op een of andere manier zwaarder wegen dan de slechte daden, of deze kwijtschelden. Ze zullen zelfs hun ‘rechtvaardige daden’ zien als ‘bezoedeld kleed’ (Jes. 64:6). Ze zullen het de benadeelde partij niet kwalijk nemen dat ze gekwetst is of boos. Ze zullen hun slachtoffers of andere mensen niet de schuld geven voor het zondigen. In plaats daarvan nemen ze verantwoordelijkheid, erkennen de schade die ze hebben aangericht en tonen spijt.

6. ZE VERANDEREN HUN GEDRAG
Een echt berouwvol persoon zal beseffen dat hij of zij God nodig heeft om zijn of haar hart te heiligen. Ze zullen er proactief aan werken om hun gedrag te veranderen en stappen nemen om zonde en verleiding te vermijden. Het kan beteken dat je naar een therapeut of afkickkliniek gaat. Het kan betekenen dat je vrienden, dominees of justitie erbij betrekt voor toezicht en aansprakelijkheid. Denk aan het sterke contrast tussen kerkvervolger Saulus vóór zijn bekering en ná zijn bekering. Handelingen 9 zegt ons dat ook al waren sommige christenen begrijpelijkerwijs terughoudend in hun vertrouwen van Saulus, wel was zijn karakter al drastisch veranderd.

7. ZE GEVEN RUIMTE VOOR GENEZING
De vrucht van de Geest is onder andere geduld, vriendelijkheid, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Gal. 5:22-23). Deze zullen steeds zichtbaar zijn bij een echt berouwvol persoon. Ze zullen geen aanspraak maken op vertrouwen of aanvaarding. In plaats daarvan zullen ze nederig zijn, bescheiden en bereid om hun eigen wensen en behoeften op te offeren voor het belang van de gekwetste partij. Ze zullen geen druk uitoefenen om op te schieten, je eroverheen te zetten of het los te laten. Ze zullen je wantrouwen begrijpen, je verdriet erkennen, en de grenzen die je hebt aangegeven respecteren.

Als misbruiker hebben zij hun zonde meer liefgehad dan jou. Als een berouwvol zondaar, zullen ze jou meer liefhebben dan hun trots en zonde.

8. ZE ZIJN DIEP ONDER DE INDRUK VAN VERGEVING
Als iemand het gevoel heeft dat hij of zij recht heeft op vergeving, dan waarderen ze vergeving niet. Toen Jakob vergeving van Ezau ontving, was hij zo verbaasd dat hij huilde: ‘Want ik heb uw aangezicht gezien alsof ik het aangezicht van God zag, en u bent mij goedgezind geweest’ (Gen. 33:10). Jakob realiseerde zich dat vergeving een goddelijk wonder is, een beeld van de Messias, en een teken van Gods genade. Ook al hadden Jakob en Ezau elkaar al veertig jaar niet gesproken, Jakob wist dat God Ezau in staat had gesteld om hem, door genade, te vergeven.

Berouw en vergeving zijn van God

Wanneer deze acht kenmerken van berouw echt aanwezig zijn, dan zijn we gezegend. Onze aanklager heeft het kwaad achter zich gelaten, en de God van vrede is verheerlijkt. Maar wat doen we als deze kenmerken niet zichtbaar zijn? Wat doen we wanneer iemand liegt over zijn spijt om de consequenties te vermijden? Wat doen we wanneer onze welwillendheid wordt gebruikt als een kans om ons weer pijn te doen?

Gedurende meer dan dertig jaar smeekte ik God om mijn misbruikende vader tot inkeer te laten komen. In plaats daarvan verhardde hij, net als de Farao, alleen maar zijn hart. Zijn schijnbare veranderpogingen bleken een strategie om opnieuw kwaad te kunnen doen. Mijn eigen liefde en vertrouwen werden ingezet als wapen om mij te verraden.

Uiteindelijk moest ik accepteren dat mijn vader niet beter wilde worden. En hoeveel ik ook van hem hield en wilde dat hij zich zou bekeren, zou veranderen, een goede vader zou worden, mij zou liefhebben en Jezus zou liefhebben, uiteindelijk is redding Gods werk en ik kon mijn vader niet repareren. Soms is het meest liefdevolle wat we voor iemand kunnen doen, hen niet meer de kans geven om ons pijn te doen.

Het bericht Acht kenmerken van oprecht berouw verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Een lezer schreef mij met een tegenwerping. Hij vertelde hoe hij meer dan twee decennia lang, zonder succes, had gevochten tegen een pornoverslaving. Deze zonde vernielde zijn huwelijk, ruïneerde vriendschappen en hielp aspecten van zijn bediening als christen om zeep.

Gedurende deze jaren had hij ontelbare keren gebeden om bevrijding, maar hij kon zich er niet aan ontworstelen tot ongeveer een jaar geleden. Toen hielp de Heere hem om zijn diepe emotionele pijn aan te pakken en bepaalde angsten onder ogen te zien. Nu ervaart hij een veel grotere vrijheid. Hij zei dat pijn en angst ‘de diepste problemen waren die hem ertoe brachten om porno als medicijn te gebruiken’. Hij gelooft dat zijn trots in het verbergen van zijn zonde weliswaar bijdroeg aan zijn gebondenheid, maar dat zijn pijn eraan ten grondslag lag.

Ik ben dankbaar dat deze lezer mij zo nederig deelgenoot maakte van de strijd die hij heeft doorgemaakt en de vrijheid die hij gevonden heeft (prijs God!). Hij raakt hier een belangrijk punt en ik heb dat in mijn artikel niet duidelijk behandeld. Hoewel ik geloof dat diepe emotionele pijn een belangrijke rol kan spelen in onze seksuele zonde, geloof ik niet dat pijn ooit de wortel van zonde is.

Seksuele zonde in de Bijbel

Wat zegt de Bijbel? Het verbaast mij dat de Bijbel nooit verwijst naar onze pijn uit het verleden als ze ons direct aanspreekt op onze seksuele zonde. Waarom zou dat zo zijn?

Is dat omdat we nu volledig nieuwe gradaties van kwaad en misbruik ervaren die toen niet voorkwamen? Dat is duidelijk niet het geval. Zijn wij nu meer seksueel beschadigd? Nee. Een blik op de seksuele verboden in Leviticus 18 tot en met 20 – de zondige seksuele praktijken van de inwoners van Kanaän (die waarschijnlijk niet uitputtend zijn) – laat ons zien hoe lang seksuele perversie en misbruik al deel zijn van menselijke ervaringen.

Is het dan omdat de Bijbel geschreven werd voordat we menselijke psychologie en de effecten van emotionele pijn begrepen? Nee. De mensen in de oudheid hadden andere blinde vlekken qua cultuur en waarden dan wij, maar ze waren zeker niet psychologisch onwetend. De Bijbel in het bijzonder dringt verbazingwekkend diep door in de menselijke psyche. De nieuwtestamentische liefdesethiek, die diepgaand emotioneel herstel en gezondheid kan brengen als ze wordt nageleefd, blijft veel radicaler en progressiever dan mensen uit de eenentwintigste eeuw gewoonlijk willen zijn (Lukas 6:27, 10:27, Romeinen 12:9-21, 1 Korinthe 13:4-7, 1 Petrus 4:8).

Wat is dan de reden dat de Bijbel nergens emotionele pijn verbindt aan onze seksuele zonde? Niet als we lezen over de vrouw bij de put in Johannes 4, de overspelige vrouw in Johannes 8, de incestueuze man in 1 Korinthe 5, algemeen menselijke seksuele immoraliteit in Romeinen 1, of enige andere tekst waar seksuele zonde genoemd wordt? De reden is dat de Bijbel pijn niet ziet als het onderliggende probleem. De Bijbel vertelt ons dat ‘ieder mens wordt verzocht, als hij door zijn eigen begeerte wordt meegesleurd en verlokt’, en ‘wanneer de begeerte bevrucht is, baart ze zonde’ (Jakobus 1:14-15).

God kent je pijn

Maar de Bijbel zwijgt zeker niet over onze pijn. Het hele boek gaat over de glorie van God in onze redding van de psychologisch destructieve schuld van zonde en de bevrijding van alle emotioneel verwondende kwaad en zinloosheid.

De wereld heeft geen therapie die opweegt tegen de genezing die onze beschadigde en verziekte zielen ervaren als we Gods volledige vergeving voor onze zonden ontvangen en dezelfde vergeving ook doortrekken naar degenen die tegen ons gezondigd hebben (Lukas 11:4, Mattheus 18:21-22, Romeinen 12:19-21).

God is meer betrokken bij onze pijn dan we waarschijnlijk beseffen of misschien geloven. Jezus kwam naar de wereld om alle verleidingen te doorstaan die op ons pad komen en om meer afwijzing, misbruik en verschrikkingen te ervaren dan wij ooit zullen doen. En hij deed dat opdat Hij niet alleen het volmaakte offer zou zijn voor onze zonden (Hebreeën 9:25-26), maar ook de meest meevoelende, medelijdende, genadige hogepriester zou worden die we maar zouden kunnen hebben. In Hem naderen we tot God, ondanks al onze bezoedeling, en ontvangen we vanuit zijn onbevattelijk grote, liefdevolle hart alle genade die we nodig hebben voor al onze gebrokenheid (Hebreeën 4:14-16).

Trots manipuleert pijn

Welke rol speelt emotionele pijn dus in onze seksuele zonde? Het maakt ons kwetsbaarder voor onze eigen zondige trots.

Als ik dat zeg, beschuldig ik slachtoffers van seksueel, fysiek of emotioneel misbruik niet van de schade die anderen bij hen hebben aangericht. De schade is reëel en verschrikkelijk. Mensen van wie ik houd hebben onuitsprekelijke dingen geleden en worstelen daarmee op verschillende manieren, waaronder zondige seksuele zaken. Ik huiver als ik denk aan het oordeel dat de daders zal treffen als zij zich niet bekeren en geen toevlucht zoeken bij de enige echte toevlucht: Christus.

Maar wat gebeurt er bij ons vanbinnen als we onze pijn proberen te verzachten door zondige seksuele gedachten of gedrag? We ervaren de verschrikkelijke realiteit dat onze vijanden niet alleen maar uiterlijke misbruikers zijn. Onze ergste vijand zit vanbinnen. Die vijand grijpt de kwetsbaarheid van onze legitieme pijn, die roept om genezing, aan en vormt die om tot een kans om anderen te vernietigen in zijn eigen voordeel.

En de afschuwelijke waarheid is dat deze vijand onze eigen zondige natuur is. Ik identificeer deze zonde als trots, omdat men door de kerkgeschiedenis heen trots heeft beschouwd als de bron van zonde, de zonde – wortel van alle zondige vruchten.

En het is onze trots die graag wil geloven dat zondige seksuele bevrediging onze pijn zal verzachten. En het gaat niet alleen over seks. Trots wil graag geloven dat andere zondige verdraaiingen van goede dingen ook zullen verzachten of genezen. Ze zet ons aan tot ‘behandelen’ met overeten, anorexia, alcoholverslaving of opgaan in ons werk. Ze zet ons er ook toe aan om genezing te zoeken door het obsessief najagen van ‘zuiverder’ zaken, zoals academische of atletische prestaties, fitheid, goedkeuring van anderen, sociale status, een succesvolle opvoeding en succes in onze bedieningen. Trots zet ons er zelfs toe aan om genezing te zoeken door medicijnen – het zondige gebruik van medicinale of illegale drugs.

Pak de pijn aan, dood de trots

Dit is de reden dat ik trots, en niet pijn, noem als de wortel van seksuele (en andersoortige) zonde. Pijn zorgt voor een kwetsbare zwakke plek, en daarmee voor een kans voor de zonde. Maar het is zondige trots die die kans aangrijpt om onze eigengereide begeerten na te streven (Jakobus 1:14).

Het lijdt geen twijfel dat pijn een belangrijke factor kan zijn in onze strijd tegen seksuele zonde. Diepe wonden in onze ziel kunnen ons kwetsbaar maken voor specifieke zondige verleidingen. Om seksuele worstelingen aan te pakken moeten we dus vaak de zwakke plekken aanpakken die door pijn zijn veroorzaakt.

Maar de wortel van zonde is trots, niet pijn. Trots perverteert. Als pijn roept om troost, en we verleid worden om die troost te zoeken in de zonde, dan vervormt trots ons legitieme verlangen naar genezing tot een egoïstische jacht op andermans vernietiging. Als we capituleren en we vervolgens tot inkeer komen of als onze misstap bekend wordt, dan neemt die trots de gedaante aan van zelfmedelijden en verdedigt ze zichzelf: ‘Ik deed dit omdat ik verwond ben’. Maar dat is niet waar. We voelen pijn omdat we verwond zijn; we jagen zonde na omdat we trots zijn.

We moeten onze pijn aanpakken met de genezing die God biedt. Maar we moeten ook onze trots doden. Daarom is ons krachtigste wapen tegen seksuele zonde, de nederigheid.

Het bericht Is emotionele pijn de wortel van seksuele zonde? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Wat ze rechtstreeks tegen de man zei – die haar onschuld heeft afgenomen en talloze andere meisjes op een kwaadwillende en manipulatieve manier heeft misbruikt – is een ongelooflijke getuigenis van de genade en gerechtigheid van Jezus Christus.

Rachael Denhollander: ‘Je bent een man geworden die geregeerd wordt door egoïstische en perverse verlangens. Een man die getypeerd wordt door zijn dagelijkse keuzes om iedere keer weer het egoïsme en de perversie te voeden. Je koos ervoor om je goddeloosheid na te jagen, ongeacht wat het anderen kostte. Ik kies ervoor om het tegenovergestelde te doen van wat je hebt gedaan. Ik kies ervoor om opofferende liefde te geven, ongeacht wat het me kost.

Dat Hij alles opgaf om een ​​schuld te betalen voor de zonde die Hij niet had begaan. Door Zijn genade, kies ik er ook voor om op die manier lief te hebben.

In onze eerste hoorzittingen bracht je een Bijbel naar de rechtszaal. Je hebt gesproken over het bidden om vergeving. En op grond daarvan doe ik een beroep op je. Als je de Bijbel hebt gelezen die je bij je draagt, dan weet je dat de definitie van opofferende liefde die daarin wordt getoond, de opofferende liefde van God zelf is. Dat Hij alles opgaf om een ​​schuld te betalen voor de zonde die Hij niet had begaan. Door Zijn genade, kies ik er ook voor om op die manier lief te hebben.

Je sprak over het bidden om vergeving. Maar Larry, als je de Bijbel hebt gelezen die je bij je draagt, dan weet je dat vergeving niet voortkomt uit het doen van goede dingen. Alsof goede daden kunnen uitwissen wat je hebt gedaan. Vergeving volgt op berouw. En dat vereist dat je de waarheid onder ogen ziet en erkent wat je hebt gedaan in al zijn extreme verdorvenheid en gruwel. Zonder dit te verzachten, zonder excuus, zonder te doen alsof goede daden kunnen uitwissen wat je vandaag in deze rechtszaal hebt gezien.

De Bijbel die je bij je hebt zegt dat het beter is dat een steen om je nek wordt gedaan en je in een meer wordt geworpen dan dat je een kind zou laten struikelen. Jij hebt er honderden beschadigd.

Ik bid dat jouw ziel de verpletterende last van de schuld zal ervaren, zodat je op een dag echt berouw en ware vergeving van God mag ontvangen.

De Bijbel waar jij over spreekt, heeft het over ​​een laatste oordeel waarin alle toorn van God en de eeuwige verschrikking wordt uitgestort op mensen zoals jij. Mocht je ooit het punt bereiken dat je echt geconfronteerd wordt met wat je hebt gedaan, dan zal de schuld verpletterend zijn. En dat maakt het Evangelie van Christus zo zoet. Omdat het genade, hoop en ontferming geeft waar er geen te vinden zou moeten zijn. En het zal er dan ook voor jou zijn.

Ik bid dat jouw ziel de verpletterende last van de schuld zal ervaren, zodat je op een dag echt berouw en ware vergeving van God mag ontvangen. Wat je veel meer nodig hebt dan vergeving van mij – alhoewel je die ook van mij kan krijgen.

Gedurende dit proces heb ik me vastgehouden aan een citaat van C.S. Lewis waarin hij zegt:

Mijn argument tegen God was dat het universum zo wreed en onrechtvaardig lijkt. Maar hoe kreeg ik dit idee van rechtvaardig en onrechtvaardig? Een man noemt een lijn niet krom, tenzij hij eerst enig idee heeft van wat recht is. Waarmee vergeleek ik het universum toen ik haar onrechtvaardig noemde?

Wanneer iemand het vermogen om goed en kwaad te definiëren verliest, wanneer je het kwaad niet kunt onderscheiden, dan kun je niet langer onderscheiden en genieten van wat echt goed is.

Larry, ik kan wat jij hebt gedaan kwaad en slecht noemen, omdat het zo is. En ik weet dat het slecht en kwaad is, omdat die rechte lijn bestaat. De rechte lijn wordt niet bepaald op basis van jouw waarneming of de perceptie van wie dan ook. Dit betekent dat ik de waarheid over mijn misbruik kan spreken zonder dit te minimaliseren of te verzachten. En ik kan het kwaad noemen, omdat ik weet wat goedheid is. En daarom heb ik medelijden met je. Omdat wanneer iemand het vermogen om goed en kwaad te definiëren verliest, wanneer je het kwaad niet kunt onderscheiden, dan kun je niet langer onderscheiden en genieten van wat echt goed is.

Wanneer een persoon een ander mens, vooral een kind, kan beschadigen zonder echte schuldgevoelens, is het vermogen om echt lief te hebben verloren gegaan. Larry, je hebt jezelf afgesloten van al het werkelijk mooie en goede in deze wereld dat je vreugde en vervulling kon hebben gebracht en had moeten brengen. Ik heb medelijden met je. Je had alles kunnen hebben wat je voorwendde te zijn. Elke vrouw die hier stond, hield echt van jou als een onschuldig kind, echte oprechte liefde voor jou, en het bevredigde je niet.

Ik heb de diepe innerlijke vreugde ervaren van een huwelijk dat gebouwd is op opofferende liefde, veiligheid, tederheid en zorgzaamheid. Ik heb ware intimiteit ervaren in haar diepste vreugde, en het is mooi, heilig en glorieus. En dat is een vreugde waarvoor jij jezelf hebt afgesneden om het te ervaren, en ik heb om die reden medelijden met je.

Ik ben er geweest voor jonge turnsters en heb hen geholpen om hen van ongemakkelijke, kleine meisjes te vormen tot sierlijke, mooie en zelfbewuste atleten. Om zo hun vreugde te verdiepen, omdat ik het beste voor hen wilde. En dit is een vreugde waar je voor altijd van hebt afgezien, omdat je verlangen om te helpen niets anders was dan een voorwendsel van jouw verlangen om een ander te beschadigen.

Ik heb de diepe voldoening ervaren om mijn kleine kinderen in mijn armen te nemen en hen zich veilig en zeker te laten voelen, omdat ik veilig voor hen ben. Dit is een rijke vreugde die verder gaat dan wat ik onder woorden kan brengen. Jij hebt je er voor afgesloten, omdat je niet veilig bent. En ik heb daarom medelijden met je.

Door het vermogen te verliezen om het kwaad ‘kwaad’ te noemen zonder te verzachten, zonder het te minimaliseren, ben je het vermogen kwijtgeraakt om liefde en goedheid te definiëren en echt te genieten. Je hebt voor jezelf een gevangenis gevormd die veel, veel erger is dan waarin ik je ooit zou kunnen laten opsluiten. Ik heb medelijden met je.’

Meer informatie over deze strafzaak – NOS artikel / AD artikel

Het bericht Het ongelooflijke getuigenis van een voormalige turnster die voor de rechter haar misbruiker aanspreekt verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Hoe kun je nog geloven als je predikant zondigt? verscheen eerst op Geloofstoerusting.