Je kunt zelfs de enorme waarheidsclaims over Jezus zien in de vorm van het evangelie. Jezus is een geweldige leraar. Daarom bevatten evangeliën stukken zoals Mattheüs 5 tot 7 met de Bergrede. Maar denk er eens over na. De focus van een derde van de synoptische Evangeliën en ongeveer de helft van het evangelie van Johannes ligt op de laatste week van Jezus’ leven. Waarom? Omdat Jezus niet alleen kwam om les te geven. Hij kwam om te sterven en weer uit de dood te worden opgewekt, omdat Hij het Lam van God is, die komt om de zonden van de wereld weg te nemen.

Het bericht Waarom kan Jezus niet gewoon een geweldige leraar zijn? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Dit is het absolute hoogtepunt: God in het vlees. Laat dat eens rustig op je inwerken. En dan vooral Mattheüs 4. Jezus loopt naar vier vissers en zegt: ‘Volg Mij.’ We praten tegenwoordig veel over dat woord ‘volgen’; wat betekent dat precies? Maar probeer eens grip te krijgen op de grootheid van de ‘Mij’ Die deze uitnodiging doet. Dit is Jezus, God in het vlees, die zegt: ‘Volg Mij, wees Mijn discipel.’ Dit is Degene Die wij geroepen worden te volgen. We mogen het volgen van Hem nooit reduceren tot oppervlakkige, routinematige religie, eentonige spiritualiteit of wat dan ook. Nee, dit is een levende, ademende relatie met Jezus, God in het vlees. In een discipelschapsrelatie helpen wij mensen deze relatie te zien, te kennen en te ervaren. Benadruk dus het léven dat daarin ligt.

Zorg dat dit nooit een gewoonte of een routine wordt; ‘Jezus dit, Jezus dat.’ Als je ziet hoe de auteurs van het Nieuwe Testament over Hem schrijven… Johannes schrijft: ‘Wat er was vanaf het begin.’ De Schepper! Vanaf het allereerste begin! ‘Ik raakte Hem aan, ik zag Hem, ik hoorde Hem, ik had gemeenschap met Hem.’ Alsof het een schok voor hem was. In het boek Openbaring zie je hem … ‘Wow, Jezus!’ Wij moeten datzelfde ‘wow’ hebben in heel ons leven. Realiseren wij ons met Wie we praten? Hopelijk zie je dat, nu we door het Oude Testament gegaan zijn. Daarom was het zo’n schok toen Hij verscheen. ‘Duizenden jaren hebben we op dit moment gewacht, en nu staat Hij voor ons; het vleesgeworden Woord!’

Dat is zo belangrijk. Jezus is uniek in heel de geschiedenis. Hij alleen is apart gezet van iedere andere religieuze leraar, van elk ander persoon. Het kan goed zijn om eens met je pupil(len) te bespreken wat Jezus uniek maakt, als de vervulling van al deze dingen uit het Oude Testament. Hij alleen leefde het leven die wij niet kunnen leven; volkomen gehoorzaamheid aan God. Hij stierf de dood die wij verdienen, toen Hij de vijand overwon die wij niet overwinnen kunnen: de zonde, de satan en de dood. Niemand anders heeft dat gedaan.
Benadruk dat het christendom niet een van de opties is in een etalage vol verschillende religies. Jezus is de Enige Die alle aanbidding waard is. Daarom volgen wij Hem en maken wij Hem bekend, want we willen dat iedereen Zijn werk leert kennen.

En daarom zullen wij Hem ook bekend maken. Wanneer je begrijpt Wie Jezus is, moet je Hem wel volgen. Toen Jezus tegen de discipelen zei: ‘Volg Mij’, was dat voor hen een voorrecht, een eer. Daarom wil ik nu ook discipelen maken.

Zorg dat jouw leerling eropuit gaat en ook weer mensen tot Jezus brengt. Zeg: ‘Begrijp je dat dit nodig is? En als je dit doet, ervaar je de tegenwoordigheid van de levende God. Jij kunt de gemeenschap ervaren die Johannes met Hem had, die de discipelen hadden. Zij verwachtten altijd de gemeenschap met Hem. En ook wij kunnen deze gemeenschap met Hem ervaren, als wij eropuit gaan om discipelen te maken.’

Denk daar samen over na. En maak duidelijk dat het altijd een eer voor ons is om te bidden, een vreugde om te bidden, een vreugde om discipelen te maken.

Het bericht Jezus, de Messias verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ik was geen slechte man. Ik was een religieus man. Ik was niet aan de drugs of alcohol, ik ging niet achter meisjes aan, of dat soort dingen. Maar in de Thora las ik in de profeet Jesaja: “Ik delg uw overtredingen uit als een nevel, en uw zonden als een wolk. Keer tot Mij terug, want Ik heb u verlost.” Of ik las in de Psalmen: “Welzalig is hij van wie de overtreding vergeven, van wie de zonde bedekt is. Welzalig de mens wie de HEERE de ongerechtigheid niet toerekent, en in wiens geest geen bedrog is.” Maar dat was niet mijn ervaring. Ik las erover, maar ervoer het niet. Ik vroeg vaak aan de rabbijn: “Hoe kan ik weten dat de Almachtige mij zal accepteren als ik straks voor Hem sta?” En de rebbe zei slechts: “Leg de tefilim, hou de geboden, kom naar de synagoge.” “Maar rebbe, ik heb dat gedaan sinds ik klein was. U weet dat.” “Mijn zoon, niemand kan dit weten. Doe gewoon je best om je aan de geboden te houden en misschien zal God genadig zijn, wanneer je voor Hem staat.” Dat hielp mij in het geheel niet. En op het moment, dat deze arme man stierf, deze Egyptische man, sprak God tot mij. Alles wat Hij zei was: “Wat als jij in die tank had gezeten?” En op dat moment realiseerde ik mij dat al mijn leggen van de tefilim, het houden van de geboden, was als vuilnis, als vuile vodden, in Gods heilig aangezicht, in het heilige aangezicht van HaShem. Wat moest ik nu doen? Hoe meer ik hierover nadacht, hoe meer ik mij inspande om religieus te zijn, hoe schuldiger ik me voelde. Al deze beloften betekenden niets voor mij. Maar toen las ik in Jeremia een andere waarschuwing: “Arglistig is het hart, boven alles, ja, ongeneeslijk is het, wie zal het kennen?” Ha, dat is mijn hart, maar hoe kan ik dat veranderen en weten dat mijn zonde vergeven is? Dat was het grote probleem. En hoe meer ik het probeerde, hoe minder het lukte.

Hoe kan ik weten dat de Almachtige mij zal accepteren als ik straks voor Hem sta?

Toen besloot ik om naar Engeland te gaan. In Engeland gaf iemand mij een hele Bijbel met dat ketterse stuk achterin, het Nieuwe Testament. Toen ik dat zag, leek het mij beter de rabbijn te vragen of ik dit mocht lezen. Dus vroeg ik: “Rebbe, kan ik dit lezen?” Hij had een lange baard, niet een korte zoals de mijne, en hij zei: “Mijn zoon, als je dit leest, zul je vervloekt zijn.” Ik wilde niet vervloekt worden. Wie wil er vervloekt worden? Dus stelde hij voor dat ik hem zou weggooien of weggeven. Maar dat kon ik niet doen. Het bevatte de Thora. Dus legde ik hem in mijn slaapkamer en toen kwam de dag dat ik hem wilde lezen. Maar ik wilde niet vervloekt worden. Toen kreeg ik een goede inval. Ik pakte de Bijbel, haalde een zaklamp, ging in bed, trok de deken over mij heen en ging de Bijbel lezen bij het licht van de lamp. Nu zou God mij niet kunnen zien. Het is dwaasheid, zoals een kind zegt: “Je kan me niet zien”. Maar dat is werkelijk wat ik deed.
En ik stond versteld over de inhoud. Dit was het evangelie van Jezus Christus, de zoon van David, de zoon van Abraham en het werd gevolgd door al onze koningen. Wat doen de heidenen met ons boek? Ik stond versteld. Je kunt het eerste evangelie in twee, drie uur doorlezen, zoals ik die nacht deed. En deze persoon Jezus, die steeds terug kwam, trok mij aan en tegelijk wist ik dat het niet Joods was. Wat moest ik doen?

Ik belde de man van wie ik de Bijbel had gekregen. Hij nodigde mij uit om zondag de dag bij hen thuis door te brengen. Ik zei: “Oké”, en ging naar zijn huis. En binnen een half uur na aankomst, gaf hij mij de sleutel van de voordeur en zei: “Kijk, zelfs als we hier niet zijn, laat jezelf gerust binnen, want dit huis behoort aan God. Wij zijn slechts rentmeesters over wat aan God behoort.” En een half uur later vroeg hij: “Wij gaan naar de kerk. Ga je mee?” Ik zei: “Nee, ik ben Joods. Ik ga nooit naar de kerk.” “Oké,” zei hij, “doe alsof je thuis bent. Over twee uur zijn we terug.” ’s Avonds kwamen zij bij elkaar en lazen een stukje uit Genesis over Abraham. Ik werd een beetje nijdig en zei: “Hé, Abraham is onze profeet. Jullie hebben jullie Jezus!” Hij zei: “Wat zeg je iedere sabbat? Shema Israel Adonai Eloheinu, Adonai echad. Luister, Israël! De HEERE, onze God, de HEERE is één! Daarom zult u de HEERE, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw kracht. U zult geen andere goden voor Mijn aangezicht hebben.” “Oké”, zei hij, “waarom zeg je dit?” Ik krabde mijn hoofd. “Rabbijn Moshe zegt het. Mozes zegt dat we dit moeten zeggen. En hoe dan ook, het is traditie.” “Nee,” sprak hij, “Je zegt dit omdat het waar is. Er is slechts één ware God, de God van Abraham, Izak en Jakob. En wij heidenen zijn zo bevoorrecht dat wij jullie God mogen aanbidden.” Dit was de eerste keer dat ik dat hoorde.

Die avond zat ik in de auto, rechtstreeks naar de rabbijn. “Rebbe, rebbe, weet u dat de christenen onze God aanbidden?” “Nee dat doen ze niet. Zij aanbidden Jezus.” Maar dat was de eerste stap. En langzamerhand ging ik vaker naar dat huis. En uiteindelijk nodigden ze mij uit voor de bijeenkomst met jonge mensen en legden mij meer gedetailleerd uit wat het Oude Testament, zoals zij de Tenach noemen, zegt en het verbaasde mij om zulke teksten te lezen. En het verbaasde mij om te lezen in Ezechiël: “Waarom zou u sterven, huis van Israël? Ik schep immers geen behagen in de dood van een stervende. Bekeer u, maak u een nieuw hart en een nieuwe geest. Waarom zou u sterven, huis van Israël? Bekeer u.” En toen ik dat las, realiseerde ik mij dat ik iets moest doen. Met een van mijn vrienden knielde ik neer en bad het gebed dat de christenen het zondaarsgebed noemden. Op dat moment was mijn last zo groot, als een zware steen op mijn schouders. En God vergaf mijn zonden. In dat huis leerde ik vele dingen. Ik zag bijvoorbeeld dat ieder een Bijbel had. En ieder had hier en daar kleine stukjes onderstreept. Voor mij was dat heel aanstootgevend. Voor ons is dit een heilige Bijbel en wij hebben zelfs een jad, als een vinger om mee te lezen. En hier maakten christenen graffiti op alles waarvan zij zeggen dat het heilig is. Ik kon dat niet begrijpen. Veel van zulke kleine dingen maakten mij nieuwsgierig. Het kostte mij moeite, komend vanuit een Lubavitch achtergrond.

Het was niet eenvoudig om Jesjoea als mijn persoonlijke Redder te aanvaarden. Maar ik heb ontdekt dat het niet door kracht, niet door geweld, niet door bezieling, niet door zoeken, niet door veel inspanning, niet door toewijding is, maar door mijn Geest zegt de Heere in Zacharia. Toen ik dat las, realiseerde ik mij dat God naar beneden moest komen en ons de ogen openen. Wij kunnen deze waarheden zelfs niet zien, alleen als God in genade naar beneden komt en onze harten opent zodat we zien dat we zondaars zijn en onze zonde belijden. En het is slechts als we dat doen, dat het Nieuwe Testament heel duidelijk leert dat als wij onze zonden belijden, Hij getrouw en rechtvaardig is om onze zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid. En toen ik dat met mijn vriend deed, stroomden vrede en vreugde binnen. Maar natuurlijk is dat slechts het begin. Daarna moet je dit nieuwe leven dat God je geeft gaan leven, dit nieuwe hart en geest. Maar dit is slechts het begin. Je gaat dan zwemmen tegen de stroom in. En dan beginnen de problemen pas echt.

Toen ik dat las, realiseerde ik mij dat God naar beneden moest komen en ons de ogen openen.

Ik vraag je het te proberen. Spreek gewoon deze tekst tot God en zeg: “Heere, U heb beloofd dat als wij onze zonden belijden, U zegt dat u getrouw bent en onze zonden vergeeft; U heeft gesproken in Jesaja: ‘Ik delg u overtredingen uit als een nevel’; U sprak in de Psalmen: ‘Ik zal de man vergeven die tot Mij komt. Gezegend is de man wiens zonden niet worden aangerekend’. Probeer het. Neem God op zijn Woord. Zeg: “God, U hebt het beloofd, ik wil rein staan voor U, zodat ik kan weten, dat als ik voor U sta, er geen lijken in de kast zijn. Met alles is afgerekend. Halleluja. Amen.”

Het bericht Het was niet eenvoudig om Jesjoea als mijn persoonlijke Redder te aanvaarden verscheen eerst op Geloofstoerusting.