Is God machtig genoeg om al het kwaad uit de wereld te bannen? Nou, ja, natuurlijk, maar daarvoor zou Hij de hele mensheid moeten uitroeien. De mens verkeert net zoveel ín de duisternis, als dat hij zelf vol duisternis is. We beschouwen dingen als moord en verkrachting als slecht (en dat zijn ze) maar hoe zit het met liegen, stelen en hebzucht? Alle zonden zijn slecht in de ogen van een heilige God. Het hart van het probleem is het probleem van het hart. Het hart is bedrieglijk en hopeloos verdorven boven alle dingen.

Het hart van het probleem is het probleem van het hart.

Maak je je zorgen over het probleem van het kwaad? Nou, raad eens? Je maakt zelf deel uit van het probleem. Ook in jouw hand ligt een rokend pistool. Slechte daden kunnen nooit worden gescheiden van de boosdoener. Dus, als zondaars slecht zijn, waarom heeft God ons dan niet allemaal gedood? 2 Petrus 3:9 vertelt ons: ‘De Heere vertraagt de belofte niet (zoals sommigen dat als traagheid beschouwen), maar Hij heeft geduld met ons en wil niet dat enigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen.’ God heeft de wereld nog niet gereinigd van het kwaad, omdat Hij mensen een kans wil geven om zich te bekeren. Heb jij dat al gedaan?

Als God om 12:00 zou komen opdagen om al het kwaad uit de wereld weg te werken, waar zou jij dan om 12:01 zijn?

Het bericht Waarom is er kwaad in de wereld? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Tegenslag na tegenslag

Het verhaal van Ruth speelt zich af in een van de meest duistere periodes van de geschiedenis van Israël. Het verhaal begint bij Naomi en zij maakt ook een moeilijke tijd in haar leven mee. Ze moet vanwege een hongersnood uit haar thuisland Israël naar het heidense Moab vluchten. Daar verliest ze haar man en haar beide zonen. Haar twee heidense schoondochters zijn kinderloos gebleven waardoor de familielijn ophoudt met bestaan. Tegenslag na tegenslag heeft ze te verduren. Het lijkt wel alsof God afwezig is en alle dingen uit Zijn hand lopen.

Maar niets is verder van de waarheid! Noami keert terug naar Israël samen met haar loyale schoondochter Ruth. Om in hun onderhoud te voorzien gaat Ruth op de akkers van Boaz werken, een ver familielid van Noami. Als blijkt dat deze Boaz de losser is trouwt hij met Ruth en samen krijgen ze een kind terwijl Ruth dacht dat ze geen kind kon krijgen. Dit kind, Obed, is een van de voorvaders van David en daarmee een van de verre voorvaders van Jezus. Hoe is Naomi’s situatie veranderd! God heeft haar verdriet in vreugde omgezet. God heeft uiteindelijk alle dingen laten meewerken ten goede.

Een baken van licht

John Piper schrijft in zijn boek ‘Onder Gods vleugels’ hoe in donkere tijden het verhaal van Ruth een baken van licht kan vormen. Aan de hand van deze geschiedenis beschrijft hij hoe God achter de schermen altijd aanwezig is, het goede voor ons najaagt ook als wij dat niet zo ervaren. De geschiedenis van Ruth leert ons dat achter onze pijn een liefdevolle, wijze en almachtige God werkzaam is. Die de gewone gebeurtenissen uit ons dagelijks leven verbindt met Zijn ontzagwekkende werk in de geschiedenis. En het leert ons ook dat donkere tijden geen verspilde tijden zijn. John Piper vat het zelf mooi samen. Het leven van gelovigen is geen rechte weg naar de heerlijkheid, maar ze komen er wel.

Het verhaal van Ruth is geschreven om ons te bemoedigen en vertrouwen te geven dat alle moeilijk te begrijpen krommingen en bochten in ons leven uiteindelijk tot een goed doel zullen leiden. Er zullen nu eenmaal bittere momenten in ons leven aanbreken. Maar wat een geruststelling om te weten dat we een liefdevolle Vader hebben die ons niet uit het oog verliest. God gebruikt zelfs tegenslagen tot Zijn eer en onze vreugde.

Het bericht Een baken van licht in donkere tijden verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Van alle ellendigheden in de wereld is alleen zijn in je ellende misschien wel het ellendigst. David beschrijft in deze Psalm een diep gevoel van verlatenheid. In zijn beleving is God ver van Hem, alleen de nood is nabij en er is geen helper (vers 12). Ook spreekt hij over ‘mijn eenzame ziel’ (vers 21).

Eenzaamheid is als een epidemie in de Westerse wereld. Wij leggen grote nadruk op het individu, op zelfstandigheid en onafhankelijkheid. Ieder moet ‘zijn eigen leven leiden’, zo zeggen we. We moedigen onze kinderen aan om het ‘op hun eigen manier te doen’ en uit te zoeken wat ‘bij hun eigen zelf past’. Zonder het door te hebben creëren we voor onze kinderen daarmee een eenzame wereld, omdat het besef van het collectieve, het gezamenlijke, alles wat ons met elkaar verbindt en verbonden houdt daarmee alleen maar minder wordt.

Verlatenheid

Misschien herken je je wel in het gevoel verlaten te zijn in een wrede wereld. Het kan zijn dat je je vader of moeder hebt moeten missen toen je nog jong was en dat dat de oorzaak is van de gevoelens van eenzaamheid die je zo nu dan zo sterk overvallen. Misschien ben je heel naar behandeld door één of meerdere mensen. Het kan zijn dat je vriend of vriendin de verkering heeft uitgemaakt of dat je man of vrouw je verlaten heeft voor een ander. Het kan zijn dat je door opnieuw een verhuizing dierbare vrienden hebt moeten achterlaten. Misschien komt het door je eigen zonden waar je zo aan vast kan zitten of heb je je eigen vrouw of man naar het graf moeten dragen. Het kan ook zijn dat het gewoon het gevoel is, zonder dat er een duidelijke reden voor aan te tonen is.

Geen dal is zo diep of Jezus is daar! Hij is ook de Lijdende en daarom is Hij altijd met ons in ons lijden.

Zelfs de man naar Gods hart, die zulke prachtige Psalmen heeft geschreven, waarin de verbondenheid met God tot uiting komt, schreef: ‘Mijn God, mijn God, waarom heeft U mij verlaten?’ We weten niet wat de aanleiding was. Misschien schreef hij het in de tijd dat zijn schoonvader in onbegrijpelijke razernij achter hem aanzat, of in de tijd dat hij moest vluchten voor nota bene zijn eigen zoon Absalom. Hoe dan ook, de waarom-vraag mogen wij blijkbaar wel degelijk stellen. Onze jammerklacht mogen wij uiten. Verzuchten is heel menselijk.

Het lijden van de Verlosser

Het wonderlijke van Psalm 22 is dat David heeft geschreven over zijn eigen situatie en ervaringen, maar dat hij ondertussen steeds meer tot in detail schrijft over het lijden van de Messias. De woorden waarmee mensen Jezus bespotten toen Hij aan het kruis hing. De manier waarop de lijdende dienstknecht des Heeren een smaad van mensen en veracht door het volk werd. Daarna volgt een perfect fysiologische, lichamelijke beschrijving van wat er gebeurde met iemand die gekruisigd werd.

‘Als water ben ik uitgestort.’ Zoals water uit een emmer wordt weggegooid werd Jezus verworpen en kwam hij apart te staan. Hangend tussen hemel en aarde was Hij verworpen door zowel God als de mensen.

‘Ontwricht zijn al mijn beenderen.’ Door de kruisiging kwam er enorme druk op de gewrichten.

‘Mijn hart is als was.’ De pijn van de enorme spijkers die door handen en voeten werden geslagen veroorzaakten een zenuwinzinking.

‘Het is gesmolten diep in mijn binnenste.’ Alle moed was verdwenen en angst was Zijn constante begeleider.

‘Mijn kracht is verdroogd, mijn tong kleeft aan mijn gehemelte, U legt mij in het stof van de dood.’ Als mensen sterven ervaren zij vaak intense dorst omdat het lichaam geen vocht meer opneemt. Stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren. Jezus riep het uit aan het kruis: ‘Ik heb dorst!’ Het was de dorst van de dood die Hij leed in onze plaats.

‘Zij hebben mijn handen en voeten doorboord.’ Wonderlijk niet, dat David dit schrijft? De kruisdood bestond in zijn tijd (1000 voor Chr.) namelijk helemaal nog niet. De Romeinen begonnen dat pas vele eeuwen later als vorm van executie te gebruiken.

‘Al mijn beenderen zou ik kunnen tellen.’ Door de onnatuurlijke lichaamshouding van een gekruisigde steken de ribben naar voren waardoor je die kan tellen. Zelfs wat er gebeuren zou met zijn kleren stond geprofeteerd: ‘Zij verdelen mijn kleding onder elkaar en werpen het lot om mijn gewaad.’

Vanuit het persoonlijke lijden van David zitten we zomaar in het lijden van onze Verlosser. De waarom-vraag wordt niet beantwoord, maar toch is er troost in ons lijden. God is niet ver weg gebleven of op afstand blijven staan toekijken toen de mensen, die Hij naar Zijn beeld en gelijkenis had gemaakt, in lijden terechtkwamen. Hij is naar ons toegekomen en midden in onze strijd komen staan.

God is niet ver weg gebleven of op afstand blijven staan toekijken toen de mensen, die Hij naar Zijn beeld en gelijkenis had gemaakt, in lijden terechtkwamen.

Geen dal is zo diep…

Een tijdje geleden moest ik een CT-scan ondergaan voor onderzoek van mijn hart. Uiteindelijk bleek dat er niets ernstigs aan de hand is, maar je voelt je op zo’n moment kwetsbaar en bent bang voor de uitkomst. Toen ik onder dat apparaat lag gaf de gedachte aan Jesaja 53 mij zo enorm veel troost. Hijzelf werd een man van smarten die vertrouwd was met ziekte. Wat er ook zou gebeuren, ik wist dat ik niet alleen was in mijn lijden.

Hoe eenzaam we ons soms ook kunnen voelen, hoe sterk het gevoel van verlaten te zijn ook mag zijn, je mag weten dat je nooit alleen bent. Geen dal is zo diep of Jezus is daar! Hij is ook de Lijdende en daarom is Hij altijd met ons in ons lijden.

Het bericht Eenzaam, maar niet alleen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht ‘Waar zijn de tekenen en wonderen in deze tijd?’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Volgens Chris zie je vaak twee extremen onder christenen als het over psychiatrie gaat: aan de ene kant is er het gevaar om alles uit te leggen als een stoornis of ziekte; aan de andere kant kun je zeggen dat alles tussen je oren zit en je het alles met een pastorale werker kunt wegpraten. Maar dit klopt niet, er zit van alles tussen. Chris legt uit dat – omdat wij als christenen geloven dat wij te maken hebben met een wereld die leeft onder de consequenties van de zondeval – ook christenen psychisch ziek kunnen worden. Net zoals wij bijvoorbeeld een hoge bloeddruk of een herseninfarct kunnen krijgen. Ziekte is iets wat in deze wereld voorkomt en dat verdwijnt niet altijd door pastorale begeleiding of doordat mensen voor jou bidden.

Hoe kan de psychiatrie een christen dan helpen? Natuurlijk heeft de psychiatrie een wereldbeeld wat niet altijd hetzelfde is als het christelijke wereldbeeld, benadrukt Chris. En het kan moeilijk zijn om als christen daarmee om te gaan. Het is belangrijk om naast het ziektemodel ook de aanwezigheid van zonde te erkennen als oorzaak van problematiek. Maar, zo legt Chris uit, wij moeten niet het kind met het badwater weggooien. Een goede psychiater die geen christen is zal als het goed is jou ook proberen te helpen om je probleem aan te pakken. Maar je moet het wel toetsen en soms sceptisch zijn.

Verder gaat het in deze aflevering onder andere over de lichaam en de geest, medicijngebruik, en geeft Chris praktische tips wat je kunt doen als je zelf worstelt met psychische klachten en hoe je als christen vanuit je relatie met God tot hulp kunt zijn voor anderen.

Het bericht Psychiatrie – een christelijk perspectief verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Velen zeggen dat ze niet in God kunnen geloven omdat er zoveel ellende is in deze wereld. Als er een God zou zijn die zowel liefdevol als almachtig is, dan zou dit allemaal niet gebeuren. Dan zou Hij er toch onmiddellijk wat aan kunnen doen en het voortaan kunnen voorkomen?

Geen alles verklarend antwoord

Het is en blijft een moeilijke vraag. We kunnen geen makkelijk antwoord geven op dit vraagstuk en het daarmee als beantwoord beschouwen. In de Bijbel komen we ook het verhaal van Job tegen. Hij worstelt lange tijd met soortgelijke vragen. Zijn vrienden denken dat ze het wel kunnen verklaren: Job krijgt zijn verdiende loon. Maar uiteindelijk moeten ze zwijgen en beseffen ze dat ze voor hun beurt gesproken hebben. Job was een rechtvaardig man.

Als God uiteindelijk tot Job spreekt, dan geeft zelfs Hij Job niet een sluitend, passend, alles verklarend antwoord op de vraag waarom al dit lijden over hem heen is gekomen. Wat de Heere God hem vooral laat zien is dat er nog veel meer mysteriën in dit leven zijn die wij als mensen niet kunnen doorgronden. Hij alleen is God en Degene die weet waarom dingen zijn zoals ze zijn.

Wat we in ieder geval zeker weten, is dat God niet verantwoordelijk is voor het kwaad en de zonde in deze wereld. Mensen doen veel kwaad, maar God niet. Hij is licht en in Hem is in het geheel geen duisternis. Hij is in niet de auteur van het kwaad. Er is ook nog een duivel, er zijn kwade machten en boze geesten en mensen zijn verantwoordelijk voor de ergste vormen van kwaad in deze wereld.

Hij leed aan het kwaad

In reactie op de zonde van de mens heeft God Zijn Zoon gezonden naar deze wereld. Soms zeggen mensen dat God niets doet. Maar Hij heeft zeker wel iets gedaan. God werd mens in Zijn Zoon, de Heere Jezus. Als mens zijnde heeft Hij geleden als geen ander. Het is zowel indrukwekkend als vertroostend als we kijken naar het lijden van Christus. Hij deed geen kwaad, maar Hij leed aan het kwaad, aan allerlei soorten kwaad.

1. Lichamelijk geweld

Jezus werd gegeseld, zijn rug werd met een harde leren zweep opengeslagen. Ze spuwden Hem in Zijn gezicht, pakten een rietstok en sloegen hem daarmee op Zijn hoofd. Met vuisten werd Hij in Zijn gezicht geslagen.

Denk eens aan alle vreselijke vormen van lichamelijk geweld: mannen die hun vrouw mishandelen, ouders die hun kinderen mishandelen, inbrekers die geweld plegen, mensen die gemarteld worden in allerlei oorlogssituaties. Elke avond komt er op het journaal zo veel geweld langs.

2. Gevangenneming

Zij namen hem gevangen, sloegen hem in de boeien en voerden hem mee. Hij kon niet meer gaan en staan waar Hij wilde. Van Zijn vrijheid werd Hij beroofd.

Denk aan alle mensen die onschuldig gevangen zitten vanwege hun geloof of politieke overtuiging. Mensen worden ontvoerd, afgevoerd, meegesleurd uit hun huizen. Denk aan alle mannen, vrouwen en kinderen die in slavernij leven, ook vandaag de dag.

3. Ontkleding

Zij namen Hem Zijn kleren af. ‘Toen zij Hem ontkleed hadden’ staat er geschreven. Daar stond Hij dan. De Zoon van God. Degene door Wie alle dingen geschapen zijn en in Wie alle dingen hun bestaan hebben. Hij die het Leven Zelf is. Alles en iedereen is van Hem afhankelijk. Hij stond naakt te kijk voor een extreem vijandige meute.

Denk aan vrouwen die zich in concentratiekampen moesten uitkleden voor het oog van SS-officieren. Denk aan vrouwen die ontkleed worden om begeerd of genomen te worden door wellustige mannen. Denk aan alle meisjes en vrouwen die in de seksindustrie stelselmatig onteerd worden. Denk aan gevangenen die tegen hun wil ontkleed worden of mensen die verkracht worden.

4. Bespotting en lastering

Ze maakten Hem belachelijk als zogenaamde koning. Zij lasterden Hem, wat wil zeggen dat zij leugens over Hem verspreidden. ‘Als Hij de Koning van Israël is, laat Hij dan nu van het kruis afkomen!’ Ze beschuldigden Hem ervan dat Hij een oplichter was. Aan Zijn integriteit werd getwijfeld.

Met woorden wordt elke dag onnoemlijk veel kwaad door mensen gedaan. Jezus deed geen kwaad, toen Hij uitgescholden werd schold Hij niet terug.

Denk aan alle roddel, laster, leugens en bespotting van mensen. Denk aan al het pesten en treiteren van kinderen, jongeren en volwassenen. Denk er aan hoe leugens telkens weer relaties verpesten. Hoe vaak zijn mensen niet cynisch, sarcastisch en hyperkritisch?

5. Diefstal

Zij verdeelden Zijn kleren door het lot daarover te werpen. Ze namen ze gewoon van Hem af. Hij had al niet veel, maar wat Hij had werd Hem nu ontnomen.

Wat wordt er veel geroofd door hebzuchtige mensen. Denk aan inbrekers, zakkenrollers, oplichters, fraudeurs, belastingontduikers. Hoe vaak worden mensen in de zakenwereld niet belazerd. Deze wereld is vaak geen eerlijke wereld.

6. Valse beschuldiging

De beschuldiging tegen Hem was: Dit is Jezus, de Koning van de Joden. Een van de ergste dingen die je kan overkomen is dat je vals ergens van beschuldigd wordt en daar grote consequenties van moet ondervinden.

Denk aan mensen die ten onrechte gevangen worden gezet of geëxecuteerd worden. Hoe vaak treft de blaam van iets dat mis ging niet de verkeerde persoon?

7. De dood

Zij kruisigden Hem. Dit gaat ons verstand te boven. De Bron van alle leven sterft. Hij ondergaat de meest vreselijke vorm van doodstraf die deze wereld ooit heeft gekend. De helse pijnen van een kruisiging zijn met geen pen te beschrijven. Waar is God in een stervende wereld? Hij is Aanwezig in onze sterfelijkheid omdat Hijzelf stierf.

Denk aan alle vormen van dood en verderf. Hij kwam er middenin te staan en ging er Zelf doorheen. Daarom kan Hij ook altijd meevoelen met onze zwakheden.

Het meest bijzondere van het lijden van Christus is dat Hij, terwijl Hij aan al deze vormen van kwaad leed, het kwaad ook in zekere zin wegnam. Want de climax van ‘the passion’, de lijdensweg van Jezus, was dat Hij zelfs door God werd verlaten. Daarmee wordt duidelijk dat Hij de straf, die alle mensen – die al dat kwaad deden – verdienden, op Zich nam. Terwijl Hij getroffen werd door onbegrijpelijk veel kwaad van mensen, nam Hij de schuld van dat kwaad op Zichzelf. Hij leed niet alleen aan het kwaad, maar nam het ook weg. Het kruis van Christus werd daarmee als een drain, waardoor het vuil van deze etterende wereld wordt afgevoerd.

God is dus niet op een afstand blijven toekijken zonder iets te doen aan het kwaad en het lijden. In dat licht gaan we begrijpen dat het wellicht ongepast is om te zeggen ‘waar is God nou?’ Hij heeft Zich immers in deze uiterst zondige wereld laten zien. We kunnen beter de vraag stellen ‘waar waren wij?’ Onze rol in het geheel is niet zo best. Hijzelf kwam om te lijden en te sterven in onze plaats. Hij werd de man van smarten, vertrouwd met ziekten en om onze overtredingen wij Hij doorboord. Hij was en is erbij.

Het bericht Waar is God in ** een wereld vol kwaad? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Pontius Pilatus was, van wat we over hem weten uit de evangeliën en van de Joodse historicus Josephus, een politieke, moreel-pragmatische Romeinse gouverneur. Een leider die bereid was vernedering en wreedheden in te zetten wanneer hij keizerlijke macht wilde gebruiken bij opkomende rellen. Hij deed dan ook beide toen hij opdroeg een aantal Galilese Joden te laten vermoorden terwijl ze offers brachten volgens de wet van Mozes.

Ons is niet verteld wat de historische reden was voor de moorden. Wellicht waren deze Galileeërs betrokken bij een of andere rebelse daad tegen Rome of wellicht waren ze op de juiste plek op de verkeerde tijd toen Pilatus besloot een algemene boodschap van terreur te sturen naar de opstandige Joodse mensen. Wat ons wel is verteld is dat Pilatus ‘het bloed [van de Galileeërs] vermengd had met hun offers’. Dit voegde de schande van religieuze verontreiniging bij de gruwelijke moorden. Dit zou verzekeren dat welk signaal hij ook gaf het nieuws zich zou verspreiden door heel Palestina vol angst en afschuw (Lukas 13:1).

Ons is ook verteld dat toen Jezus het nieuws hoorde, hij compleet negeerde welke boodschap Pilatus probeerde te sturen. En zijn antwoord op de theologische vraag van mensen over het waarom van wat er was gebeurd, choqueerde zijn hoorders waarschijnlijk evenveel als het ons vandaag de dag choqueert.

Onverwachte boodschap

Jezus’ reactie was kort en direct:

En Jezus antwoordde en zei tegen hen: Denkt u dat deze Galileeërs grotere zondaars zijn geweest dan alle andere Galileeërs, omdat zij zulke dingen geleden hebben? Ik zeg u: Nee, maar als u zich niet bekeert, zult u allen evenzo omkomen. (Lukas 13:2-3)

Wat Jezus niet zei was schokkend. Hij zei niets over een Messiaanse verlossing van Gods volk uit de handen van de vernederende Romeinse onderdrukking en de pijnlijke heidense bezetting van het Beloofde Land. Hij zei niets over aanstoot geven aan Gods glorie door de verontreiniging van de tempel. Hij zei niets over specifieke zonden die de Galileeërs mogelijk hadden gedaan om te rechtvaardigen dat God zulke schandelijke doden toeliet  — niets wat de angst van zijn hoorders zou verlichten dat zoiets gruwelijks hen niet zou overkomen.

Wat Jezus wel zei was zelfs schokkender: de tragedie van de Galileeërs zou Zijn hoorders tot bekering tot God moeten brengen. Het feit dat ze nog leefden was niet te danken aan hun goedheid, maar enkel aan Gods genade.

Voordat deze hoorders de tijd hadden om meer vragen te stellen en bezwaren te formuleren, maakte Jezus Zijn punt duidelijk met een ander voorbeeld:

Of die achttien, op wie de toren in Siloam viel en die daardoor gedood werden, denkt u dat zij meer schuld hebben gehad dan alle andere mensen die in Jeruzalem wonen? Ik zeg u: Nee, maar als u zich niet bekeert, zult u allen evenzo omkomen. (Lukas 13:4-5)

Zowel bij de opzettelijke dood van de Galileeërs als ook de mensen die waren verongelukt ten gevolge van de ingestorte toren, Jezus wilde dat Zijn hoorders de urgente boodschap van God zouden horen: bekeer je.

Waarom dit lijden?

De mensen die op die dag naar Jezus luisterden waren op zoek naar een antwoord waar alle mensen van alle tijden naar zoeken: waarom dit lijden? Waarom dit kwaad en waarom overkwam het deze slachtoffers?

Niet alleen vanuit deze tekst in Lukas 13:1-5 maar ook vanuit veel andere plekken uit de Bijbel weten we dat veel mensen een theologie van het lijden erop nahielden waarbij er directe verbanden werden getrokken tussen het lijden van een specifieke individu en een specifieke zonde tegen God. We hoorde het in Job’s gekwelde geestelijke worsteling en eeuwen later in de vragen die de discipelen stelden over waarom een man blind geboren werd (Johannes 9:1-3).

Het antwoord dat Jezus gaf zette in een keer verschillende cruciale theologische misverstanden recht. Het haalde de onterechte sociale stigma weg van dergelijke slachtoffers en hun familie door te benadrukken dat hun schuld niet perse erger was dan die van iemand anders. Jezus antwoord ging in tegen iemands onjuiste overtuiging dat het uitblijven van lijden op dit moment niet te maken heeft met Gods goedkeuring of de bevestiging van iemands rechtvaardigheid. En nog belangrijker, Jezus antwoord onthulde de schuld door zonde van ieder persoon voor God.

Het laatste punt dat Jezus maakte, was Zijn kernpunt. Het was de urgente boodschap die Hij wilde dat de mensen zouden oppikken uit de highlights van het nieuws vol dagelijkse tragedies. Of sterven nu te maken had met menselijke keuzevrijheid om kwaad te doen (Pilatus) of een gevolg was van een gebroken schepping (de ingestorte toren), of zoals Hij een paar verzen later zou aankaarten, gevolg was van kwade geestelijke onderdrukking (Lukas 13:10-17) — voor Jezus was de belangrijkste kwestie het verloren gaan niet de directe reden voor het sterven. De belangrijkste kwestie was niet hoe mensen stierven, maar dat mensen stierven en de eeuwige gevolgen van de dood.

Dat is het probleem waar Jezus voor was gekomen. Het collectieve menselijke probleem is dat ‘wij dwaalden allen als schapen, wij keerden ons ieder naar zijn eigen weg’ en Jezus was gekomen om ‘de ongerechtigheid van ons allen op hem doen neerkomen’ (Jesaja 53:6). Hete loon van de zonde is sterven en dat is veel ingrijpender dan het ophouden van leven in onze lichamen. En Jezus is gekomen om ons Gods ‘genadegave… [van] eeuwig leven’ te geven (Romeinen 6:23). Hij was niet gekomen om de Joden te verlossen van de tijdelijke Romeinse onderdrukking. Hij was gekomen om alle mensen overal te verlossen die in hem zouden geloven, niet eeuwig verloren te laten gaan, en ze het eeuwige leven te geven in een Beloofd Land, waar Israël in die tijd slechts een kopie en schaduw van was (Johannes 3:16).

En dit is waarom Jezus met de volgende schokkende woorden reageerde na het nieuws te hebben ontvangen van de gestorven Galileeërs: ‘[A]ls u zich niet bekeert, [dan] zult u allen evenzo omkomen’. Het klinkt misschien hard. Maar er zijn momenten wanneer ogenschijnlijke harde woorden grote genade tonen, zoals iedere ouder van een jong kind dat op het punt staat de straat op te sprinten, begrijpt.

Jezus hoorders hoefden niet te weten van de specifieke schuld van de Galileeërs of van Pilatus’ politieke motivatie of andere secundaire kwesties. Ze moesten weten dat zolang ze levensadem hadden  het aanbod van vergeving van zonde en ontsnapping van het verschrikkelijk verloren gaan, ze nog werd aangeboden — mits ze zouden bekeren.

En hetzelfde geldt voor ons vandaag de dag.

Vel een rechtvaardig oordeel

Jezus is niet simplistisch als het gaat om de kwellingen van het menselijke lijden. Bij het lezen van de evangeliën zien we dat ‘bekeer je’ niet de enige manier is waarop hij reageert op ons lijden. Het was duidelijk zichtbaar dat hij bij vele lijdende mensen reageerde met compassie en vriendelijkheid, zoals bij de moeder die op het punt stond haar zoon te begraven (Lukas 7:11-15), een melaatse die verlangde genezen te worden (Mattheüs 8:1-4) en een man die 38 jaar verlamd was en dacht nooit meer te kunnen lopen (Johannes 5:1-7).

Maar Jezus zei iets tijdens een discussie die voortkwam uit het laatste voorbeeld dat we hier kunnen toepassen. Na de genezing van de verlamde man op een sabbat, werd hij berispt en tegengewerkt door de Joodse leiders. Zijn reactie aan hen was: ‘Oordeel niet naar wat voor ogen is, maar vel een rechtvaardig oordeel’ (Johannes 7:24). Met andere woorden: de leiders en observeerders zagen niet wat het allerbelangrijkste was in het lijden en de verlossing van de man: de genade van God en de oproep tot bekering (Johannes 5:14).

Wanneer we ons eigen lijden onderzoeken of die van iemand anders, dan zijn we vaak geneigd de waarom-vraag te stellen. Wat hebben wij of zij gedaan om dit te verdienen? Of we proberen Gods doelen te ontcijferen in een Gordiaanse knoop van secundaire oorzaken. Maar dit gaat ver boven onze pet als schepselen, want Gods bedoelingen zijn vaak tegenovergesteld van wat we zien. In plaats daarvan, is de meest nuttige waarheid om te horen en om ter harte te nemen misschien wel Jezus’ woorden: ‘Oordeel niet naar wat voor ogen is, maar vel een rechtvaardig oordeel’.

Belangrijk bij alledaagse tragedie

We worden opgeroepen om te reageren op het vele menselijke lijden in de wereld op verschillende manieren. Maar één manier heeft voorrang op alle andere manieren. Zoals het geval was bij zijn oorspronkelijke hoorders, wilt Jezus dat we allemaal de urgente boodschap horen bij alledaagse tragedies in onze huidige tijd: ‘Als u zich niet bekeert, zult u allen evenzo omkomen’.

Dit zijn schokkende woorden om te horen bij het horen van een nieuwsbericht vol lijden. Ze verrassen ons, omdat ze een vraag beantwoorden die veel mensen niet stellen. Maar omdat Jezus het zegt, zeker omdat we het horen aan deze zijde van het kruis, weten we dat het niet harteloze, warrige woorden zijn van haatvolle profeten. Niemand had zo lief als Jezus (Johannes 15:13). In plaats daarvan zijn die woorden de genadige directe diagnose van de Goede Dokter, Die onze eeuwige dodelijke ziekte zelfs voor ons wilt dragen als we ons bekeren en Zijn genadegave van een eeuwig gezond leven willen ontvangen.

Het bericht Een shockerende respons ** op een terreurbericht verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Heere, geeft U niet om mij?

Verschillende discipelen van Jezus waren beroepsvisser voordat ze Hem gingen volgen. Zij hadden al heel vaak gevaren op het meer van Galilea en waarschijnlijk al veel stormen meegemaakt. Ze waren heel wat gewend. Toen ze een keer het meer op gingen met Jezus kwam er een storm opzetten zoals ze nog niet eerder hadden meegemaakt. De golven sloegen over in het schip en ze dachten dat ze zouden verdrinken. Ze werden erg bang, terwijl Jezus lag te slapen. Ze maakten Hem wakker en zeiden tegen Hem: ‘Meester, bekommert U zich er niet om dat wij vergaan?!’

De aanwezigheid van de Heere in ons leven is geen garantie voor een altijd prettig en comfortabel leven.

De aanwezigheid van de Heere in ons leven is geen garantie voor een altijd prettig en comfortabel leven. Met Jezus erbij was de storm op het meer zelfs nog heftiger dan ooit. Als wij zoiets meemaken gaan we vaak twijfelen aan Gods goede bedoelingen met ons: ‘Heere, geeft U niet om mij? Ziet U dan niet hoe moeilijk ik het heb? Waar bent U? Slaapt U soms, zodat U niet doorheeft hoe erg het tekeer gaat wat betreft de omstandigheden in mijn leven?’

Waarom duurt het zo lang?

God laat vaak bijzonder moeilijke omstandigheden toe in het leven van Zijn kinderen. Vaak duurde het ook lang voordat Hij ingreep. Kijk naar Abraham die zijn zoon moest offeren: pas op het laatste moment gaf God een plaatsvervangend offer. Kijk naar het volk Israël dat nog zwaarder onderdrukt werd nadat Mozes naar de Farao was gegaan met het verzoek hen vrij te laten: pas na tien plagen en heel veel strijd kon de grote exodus plaatsvinden. Kijk naar Lazarus die niet genezen werd door Jezus: Hij bleef nog dagen op de plek waar Hij was en kwam pas in Bethanië aan toen Lazarus al vier dagen dood was. Martha zei: ‘Heer, waar was U?’ Waarom moet de ellende soms zo lang duren? Waarom grijpt God niet eerder in? Waar is Hij als het zo stormt in ons leven?

Het zou kunnen dat God meer in de storm aanwezig is dan wij denken. In Amerika hebben ze een keer grote kassen gebouwd om daar bomen in te kweken. Ze planten heel veel jonge bomen en zorgden ervoor dat deze in ideale omstandigheden opgroeiden. De bomen kregen altijd precies genoeg water en voeding. Men zorgde voor de juiste temperatuur en hoeveelheid licht waardoor de bomen hoog werden en mooie grote takken kregen. Maar op een ochtend kwam een medewerker één van de kassen binnen en zag dat een van de bomen om was geknakt, onderaan bij de stam. De volgende morgen waren er meerdere bomen omgevallen omdat ze gebroken waren. Uiteindelijk zijn alle bomen omgevallen omdat ze onderaan afbraken. Ze haalde een expert erbij om te onderzoeken hoe dit kwam. Zijn conclusie was: ‘Deze bomen hebben te weinig stress meegemaakt.’ Een boom hoort stormen en tijden van droogte mee te maken. Juist door dit soort moeilijke omstandigheden groeien de wortels dieper in de grond, op zoek naar water en stevigheid. Daardoor wordt de stam dikker, zodat die het gewicht van de opgegroeide boom kan dragen. De bomen in de kas hadden een te fijn leven gehad.

Stormen in Gods hand

De stormen waar wij soms doorheen gaan zijn een uitnodiging van God om onze wortels dieper te laten groeien in Hem. Perioden van droogte maken dat wij van binnenuit gaan verlangen naar Hem. Doordat wij in nood komen leren wij om te bidden, om de Heere Jezus ‘wakker te maken’ en Hem erbij te betrekken. Soms laat God heel bewust moeilijkheden toe in het leven van mensen toe met de bedoeling dat zij zich tot Hem zullen keren.

De discipelen deden dat ook. Ze maakten Jezus wakker. Hij zei: “Waarom zijn jullie zo bang? Hebben jullie dan geen geloof?” Toen sprak Jezus tot de storm en de wind en zei: “Zwijg! Wees stil!” De storm ging liggen en de zee kwam tot bedaren. Er kwam in één keer een grote stilte over het meer. De discipelen werden nu vervuld met een heel ander soort angst. Zij vreesden met grote vreze en zeiden: “Wie is toch Deze, dat zelfs de wind en de zee Hem gehoorzaam zijn?” Juist door de extreme storm werd de grote macht van Jezus zichtbaar. In de benauwdheid werd duidelijk dat ze toch volkomen veilig waren, omdat Jezus erbij was. Ze leerden Jezus nog meer kennen en beseften dat Hij de almachtige God was.

Wij hebben ons eigen leven niet in de hand. Maar als we ons leven aan Jezus hebben gegeven zijn we altijd veilig in Zijn armen, wat er ook gebeurt.

Zo gebruikt God ook de stormen in ons leven. Ze leren ons dat ons leven in Zijn handen ligt en niet in die van onszelf. De Heer die de macht heeft over de wind en de zee is ook Degene die de heerschappij heeft over ons leven. Wij hebben ons eigen leven niet in de hand. Maar als we ons leven aan Jezus hebben gegeven zijn we altijd veilig in Zijn armen, wat er ook gebeurt. De mooiste openbaring ontvangen wij vaak in de donkerste uren van ons leven. Dat Hij regeert gaan we vaak zien als we door de diepste dalen gaan. Met de discipelen zeggen we dan: “Wie is toch deze?” Als we Hem op deze wijze door ervaring leren kennen komt er grote stilte in ons binnenste. Hij brengt nog steeds uitzonderlijke stormen tot bedaren.

Als de stormen en de beproevingen duren in jouw leven, dan mag je zeker weten dat God ze gebruikt om je meer van Zijn almacht te laten zien en je te doen beseffen dat jouw leven veilig geborgen is bij Hem.

Met toestemming overgenomen van Zoeklicht.nl

Het bericht Met Jezus door de storm verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ik wil het over vrede hebben te midden van een pandemie. Ik ben er vrij zeker van dat dit het eerste deel in een serie van meerdere delen zal zijn in de komende weken. Toen ik deze week aan het bidden was wat God ons nu wil zeggen, werd ik naar twee teksten in Gods Woord getrokken. Een daarvan is Mattheüs 6, te beginnen bij vers 25, een tekst we zo dadelijk zullen lezen. De andere tekst die ik eerst wil lezen is Spreuken 12:25: ‘Bezorgdheid in iemands hart drukt het terneer, maar een goed woord verblijdt het.’

De reden dat dit vers in mijn gedachten kwam, is omdat ik nu zoveel angstige bezorgdheid en ongerustheid zie en het alles zo zwaar valt. We zijn al bezorgde mensen. Wist je dat in elke generatie in de afgelopen eeuw, de mensen in de Verenigde Staten drie keer meer kans hebben om te worstelen met angst of depressie dan in de vorige generatie? In principe verdrievoudigen we onze strijd met angst en depressie met iedere generatie. We zijn bezorgd over zoveel dingen. Net zoals dit vers zegt, drukken de zorgen ons terneer.

Ik heb het eerder gehad over wandeltochten in de Himalaya. In verband met deze tekst, stel ik me een rugzak voor die ik meeneem als ik ga wandelen. In het licht van Spreuken 12:25 stel ik me de zorgen voor zoals het gewicht in een rugzak. Van jongs af aan maken we ons zorgen en zijn we bezorgd over wat andere mensen over ons denken. Hoe graag we ook zouden denken dat dit over gaat, de realiteit is dat het vrij diep in ons verborgen zit en invloed heeft op wat we op allerlei manieren in ons leven doen. Wat mensen over ons denken is een constante zorg voor ons.

Als studenten beginnen we ons af te vragen: ‘Ga ik naar deze opleiding?’ Dus we stoppen die zorg in onze rugzak. Of als we eenmaal op een opleiding zitten, ‘Krijg ik deze baan?’ We nemen dat en stoppen het in onze tas. Dan beginnen we te denken, ‘Oké, ga ik trouwen?’ We zijn bezorgd of we wel gaan trouwen, of met wie we gaan trouwen. Dan komt er bezorgdheid over of we wel of niet getrouwd zullen blijven en hoe het huwelijk gaat verlopen. In het huwelijk beginnen we ons zorgen te maken over het al dan niet krijgen van kinderen. Dat is dus weer een heel andere categorie van zorgen. Als we dan kinderen hebben, beginnen we bezorgd te zijn over hoe die kinderen zullen opgroeien.

En dan hebben we het nog niet eens over bezorgdheid over onze financiën en hoe we de rekeningen gaan betalen. Dus voegen we dat ook toe aan onze rugzak. Of bezorgdheid voor onze toekomst en voor wat het volgende jaar zal brengen, of de komende twee of drie jaar. Zo’n bezorgdheid kan veranderen in een hele reeks van zorgen, van ‘wat als’-vragen die we in onze gedachten gaan doordenken.

Laat ik een voorbeeld geven. We beginnen te denken: ‘Oké, wat als ik geen extra geld heb om voor mijn kinderen een beugel te betalen?’ Dat is een reden tot zorg, want ik weet dat een beugel veel geld kost. ‘Als ik dat extra geld nu eens niet heb, wat gebeurt er als de tanden van mijn kinderen schots en scheef blijven staan?’ Dat is reden tot grote zorg. Dan beginnen we verder te denken: ‘Als mijn kinderen scheve tanden hebben, kunnen ze wellicht geen baan krijgen en zullen ze niet trouwen. Als dat waar is, betekent dit dat ze de rest van hun leven thuis blijven wonen omdat ik geen beugel voor hen kon betalen.’ Dus dat geeft extra bezorgdheid.

Plotseling beginnen de dingen zich op te stapelen en hebben we een behoorlijk volle bepakking. Ik heb het alleen nog maar over algemene dingen gehad en ben nog niet eens bij de specifieke dingen in elk van onze levens gekomen waar we bezorgd over zijn. We zijn al diep bezorgd. Onze rugzak zit al vol, en dan komt er nog een pandemie – de wereldwijde verspreiding van een nieuwe ziekte – en nu gaan we een andere rugzak nemen en die vullen we met alle zorgen of angsten die bij een pandemie horen.

Wat betreft ons geld: Hoe ziet onze financiële situatie er uit? Hoe gaat onze economie er uitzien? Laten we dit in de pandemie-rugzak gooien. Hoe zit het met school? En met de boeken? Kunnen we onze opleiding wel afmaken? Hoe ziet dat eruit? Hoe zit het met werk? Wat gaat er zich daarin afspelen? Dus we stoppen dat allemaal in de rugzak. En hoe zit het met onze gezondheid? Zal ik genoeg medicijnen hebben? Laten we dat in de rugzak doen. Zal ik genoeg voedsel hebben en in onze eerste levensbehoeften kunnen voorzien? En dan wat nu de meest prangende vraag lijkt te zijn: zal ik genoeg toiletpapier hebben? Laten we dat in de rugzak doen.

Dus nu hebben we een wereldwijde pandemie. Onze rugzak is al vol, maar nu gaan we er nog wat meer aan toevoegen. We gaan er meer in proppen en dit wordt het beeld van ons leven op dit moment. In het licht van Spreuken 12:25 hebben we een beeld van u en mij en van onze families die gebukt gaan onder de last van zorgen op zoveel verschillende terreinen van het leven. Voel je je af en toe soms ook zo? Misschien nu wel? Ik denk dat velen van ons zich nu zo voelen. Ik kijk naar de gezichten van de mensen om me heen; ik heb gesprekken met ze en er is een zwaarmoedigheid vanwege allerlei zorgen in het leven, en voeg daar dan nog een wereldwijde pandemie aan toe. ‘Bezorgdheid in iemands hart drukt het terneer, maar een goed woord verblijdt het.’ Dit vers kwam deze week in mijn gedachten, want ik kijk uit over onze stad en weet dat een heleboel verschillende mensen een hele massa lasten torsen, en dus ik wil je een goed woord geven dat je blij maakt.

Welnu, het laatste wat je van mij nodig hebt is dat ik voor de dag kom met wat ik zelf denk dat een goed woord is. Er is al genoeg te vinden met woorden van allerlei mensen in deze tijd van pandemie. In plaats daarvan wil ik je een goed woord geven dat regelrecht uit de mond van Jezus komt, regelrecht uit de mond van God-in-het-vlees. Ik wil Mattheüs 6:25-34 voor jou lezen. Ik wil je op zeven eenvoudige manieren bemoedigen, en ik hoop dat de realiteit daarvan diep tot je doordringt zolang deze pandemie duurt. Dus laten we luisteren naar een woord van Jezus zelf (Matt. 6:25-34):

‘25 Daarom zeg Ik u: Wees niet bezorgd over uw leven, over wat u eten en wat u drinken zult; ook niet over uw lichaam, namelijk waarmee u zich kleden zult. Is het leven niet meer dan het voedsel en het lichaam meer dan de kleding? 26 Kijk naar de vogels in de lucht: zij zaaien niet en maaien niet, en verzamelen niet in schuren; uw hemelse Vader voedt ze evenwel; gaat u ze niet ver te boven? 27 Wie toch van u kan met bezorgd te zijn één el aan zijn lengte toevoegen? 28 En wat bent u bezorgd over de kleding? Kijk naar de lelies in het veld, hoe ze groeien; ze werken niet en spinnen niet; 29 en Ik zeg u dat zelfs Salomo in al zijn heerlijkheid niet gekleed ging als één van deze. 30 Als God nu het gras op het veld, dat er vandaag is en morgen in de oven geworpen wordt, zo bekleedt, zal Hij u niet veel meer kleden, kleingelovigen? 31 Wees daarom niet bezorgd en zeg niet: Wat zullen wij eten? of: Wat zullen wij drinken? of: Waarmee zullen wij ons kleden? 32 Want al deze dingen zoeken de heidenen. Uw hemelse Vader weet immers dat u al deze dingen nodig hebt. 33 Maar zoek eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u erbij gegeven worden. 34 Wees dan niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zal voor zichzelf zorgen; elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad.’

Is het je opgevallen wat Jezus drie keer zegt? Vers 25, ‘Wees niet bezorgd…’ Vers 31, ‘Wees daarom niet bezorgd…’ Dan in vers 34, ‘Wees dan niet bezorgd…’ Blijkbaar verlangt Jezus dat jij en ik totaal vrij zijn van bezorgdheid in deze wereld. Dit is een belangrijk punt. Zodra ik dat zeg, moet ik bezorgdheid definiëren, want het is geen gemakkelijk woord om te definiëren. Een woordenboekdefinitie van deze angstige bezorgdheid is ‘een gevoel van bezorgdheid, nervositeit of onbehagen over een mogelijke gebeurtenis of een onzekere uitkomst.’

Vervolgens definieert de American Psychological Association deze angstige bezorgdheid als ‘een emotie die wordt gekenmerkt door een gevoel van spanning, bezorgde gedachten en fysieke veranderingen zoals verhoogde bloeddruk’. Dat leidt dan tot angststoornissen, gekenmerkt door ‘toestanden van overmatig onbehagen en vrees, vaak met dwangmatig gedrag of paniekaanvallen.’ Tekenen daarvan zijn onder meer ‘prikkelbaarheid, boosheid, zweten, ongewone stemmingswisselingen, snelle hartslag, pijn op de borst, uitputting, zenuwtrekkingen, verminderde concentratie en geheugen, misselijkheid, kortademigheid, haaruitval, gewichtstoename of -verlies, paniek, besluiteloosheid, spierspanning, slapeloosheid, hoge bloeddruk,’ en ga zo maar door.

Ik neem aan dat veel mensen in verschillende mate vertrouwd zijn met sommige van deze signalen. Als je dit alles bij elkaar neemt, kan het proberen om deze bezorgdheid te definiëren je zelfs al aardig bezorgd maken. De reden dat dit belangrijk is, is dat we moeten oppassen dat we onze definities van deze bezorgdheid niet in het Bijbelse gebruik van dit woord inlezen.

Iemand kan bijvoorbeeld een klinische angst hebben – een medische aandoening – die enkele van de bijwerkingen geeft die ik net noemde. Als je Jezus tegen zijn discipelen hoort zeggen: ‘Wees niet bezorgd’ alsof Hij hen beveelt dat niet te doen, dan zou je kunnen gaan denken: ‘Is mijn medische toestand een zonde?’ Zo goed als zeker verwijst Jezus hier niet naar een medische aandoening. Maar om de dingen zelfs nog iets gecompliceerder te maken, zijn er andere plaatsen in de Bijbel waar over bezorgdheid wordt gesproken als iets goeds. In Filippenzen 2 en 2 Korintiërs 11 spreekt Paulus over zijn bezorgdheid of zorg voor de gemeenten waar hij zoveel om geeft. Het beeld hier is er een van een oprechte bezorgdheid voor mensen.

Wat bedoelt Jezus dan als Hij zegt: ‘Wees niet bezorgd’? Wat betekent bezorgdheid hier? Hier is mijn beste poging om het bijbels te definiëren. Bezorgdheid en ongerustheid worden vaak door elkaar gebruikt in de Bijbel en daarom neem ik beide mee. Volgens de Schrift is bezorgdheid het je zorgen maken in deze wereld op zo’n manier dat we het perspectief op het leven verliezen en/of dat we geen vertrouwen meer hebben in God. Bezorgdheid is het terneer gedrukt worden door zorgen zoals Spreuken 12:25 daarover spreekt.

Zoals we bij Paulus hebben gezien, is het niet verkeerd om zorgen te hebben in deze wereld. Het is juist om bezorgd te zijn voor andere mensen en zelfs voor bepaalde dingen voor onszelf. Het probleem komt pas wanneer we ons op zo’n manier zorgen gaan maken dat we het perspectief op het leven verliezen en/of we geen vertrouwen meer hebben in God. Dit is waar Jezus ons in Mattheüs 6 van wil bevrijden.

Als ik bezorgdheid op deze manier definieer, ga ik ervan uit dat je beseft dat dit precies het soort bezorgdheid is dat we nu geneigd zijn te hebben. We komen in de verleiding om ons dagelijks leven door zo’n bezorgdheid te laten bepalen, zeker wanneer een virus zich over de hele wereld verspreidt. We komen in de verleiding om het perspectief te verliezen en zijn geneigd om het vertrouwen in God te verliezen. Wat zegt Jezus in een wereld vol van zoveel bezorgdheid die ons terneerdrukt? Dit is wat Hij zegt:

1. Je leven gaat over meer dan alles wat deze wereld je te bieden heeft

Wat Jezus zegt in vers 25 is zo interessant: ‘Wees niet bezorgd over je leven, wat je zult eten of wat je zult drinken, noch over je lichaam, wat je zult aantrekken.’ Denk maar eens aan die drie dingen die Jezus noemt: eten, drinken en kleren. Dat zijn nogal de basisbehoeften toch? Waar je je ook zorgen over maakt, het lijkt erop dat deze bovenaan de lijst zouden moeten staan. Dit zijn geen frivole dingen. Jezus zegt niet: ‘Wees niet bezorgd over wat voor auto je rijdt, of hoeveel Instagram-volgers je hebt’. Hij zegt: ‘Wees niet bezorgd over water of voedsel of kleren,’ basisbehoeften dus.

Waarom maak je je dan geen zorgen over deze dingen? Omdat je leven meer is dan voedsel. Het lichaam is meer dan kleding. Je leven gaat over meer dan wat je eet of wat je drinkt of wat je draagt. Als je je dat realiseert, besef je dat je alles wat de wereld te bieden heeft in die zin kunt invullen. Denk aan de vele dingen waar jij en ik geneigd zijn om je zorgen over te maken en vul ze maar in. Je leven gaat over meer dan wat anderen van je denken. Je leven gaat over meer dan naar welke opleiding je gaat. Je leven gaat over meer dan welke baan je hebt. Je leven gaat over meer dan hoeveel geld je verdient. Je leven gaat over meer dan of je trouwt of kinderen hebt.
Om maar rechtstreeks over deze pandemie te spreken, je leven gaat zeker over meer dan wat er bij de overheid of de sportwereld gebeurt. Je leven gaat over zoveel meer dan wat er op je school gebeurt. Je leven gaat over zoveel meer dan wat er op je werk gebeurt. En uiteindelijk gaat je leven over zoveel meer dan wat er met je gezondheid gebeurt. Bezorgdheid is zorg en ongerustheid over de dingen in deze wereld op een manier waardoor je het perspectief verliest op waar je leven uiteindelijk echt om draait.

2. Je leven gaat over het vertrouwen in de God die je voor eeuwig van waarde vindt

Dit leidt tot de vraag: ‘Waar gaat het in mijn leven over?’ Matteüs 6:26 zegt: ‘Kijk naar de vogels in de lucht: zij zaaien niet en maaien niet, en verzamelen niet in schuren; uw hemelse Vader voedt ze evenwel; gaat u ze niet ver te boven?’ Dus blijkbaar gaat je leven over meer dan alles wat deze wereld je te bieden heeft, want je leven gaat over het vertrouwen in de God die je voor eeuwig van waarde vindt.
Hoe kun je rustig blijven midden in een pandemie? Jezus zegt: ‘Zie de vogels.’

‘Kijk naar de vogels…’ zegt Jezus. Wie wist dat het tegengif voor bezorgdheid het kijken naar vogels was? Hoe kun je rustig blijven midden in een pandemie? Jezus zegt: ‘Zie de vogels.’ Er zijn geen bezorgde vogels op dit moment. Geen enkele vogel kijkt op dit ogenblik verwoed naar Fox News of CNN. Geen enkele vogel leest de laatste artikelen online. Geen enkele vogel maakt zich zorgen over wat er gaat gebeuren. Waarom niet? Omdat de vogels weten dat God voor hen zal zorgen. En als ze dat weten, zegt Jezus dat jij dat ook kunt weten, want jij bent van meer waarde voor God dan vogels. Je bent Gods gewaardeerde schepping. Je bent voor eeuwig van waarde voor God.

Dus als je je vandaag bij ons aansluit en je bent op dit moment geen volgeling van Jezus – wellicht doe je nu met ons mee via vrienden, buren, of familieleden of ben je het christelijk geloof op jezelf aan het verkennen – laat me dan hier even pauzeren en je de grote verhaallijn van de Bijbel geven. We zijn allemaal door God geschapen en zijn door God geliefd, maar toch hebben we allemaal gezondigd tegen God. We hebben ons allemaal afgekeerd van Gods wegen naar onze eigen wegen. Als gevolg daarvan zijn we gescheiden van God en de gevolgen van de zonde in onze wereld zijn overal om ons heen, met inbegrip van dingen als natuurlijke rampen, ziekten en pandemieën.
Het goede nieuws van de Bijbel is dat God van ons houdt en ons niet alleen heeft gelaten in ons gescheiden zijn van Hem. God is tot ons gekomen in de persoon van Jezus die het leven heeft geleefd dat niemand van ons ooit zou kunnen leven, een leven zonder zonde. En hoewel Hij geen zonde had waarvoor Hij rechtmatig het oordeel zou moeten ondergaan, koos Hij ervoor om aan een kruis te sterven om de prijs te betalen voor jouw zonde en mijn zonde tegen God. Jezus stierf voor onze zonde.

Drie dagen later stond Hij op uit het graf in triomf over de zonde, zodat iedereen waar ook ter wereld die zich van zijn zonde afwendt en zijn vertrouwen op Jezus stelt, vergeven zal worden van al zijn zonden en hersteld zal worden in de relatie met God tot in alle eeuwigheid. Johannes 3:16 zegt: ‘Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn Eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.’

Dus betrek dat hier op Matteüs 6:28 waar Jezus begint te praten over bloemen en hoe goed ze gekleed zijn. Hij zegt in vers 30: ‘Als God nu het gras op het veld, dat er vandaag is en morgen in de oven geworpen wordt, zo bekleedt, zal Hij u niet veel meer kleden, kleingelovigen?’ Gras en bloemen die maar een dag meegaan, maar God kleedt ze in schoonheid? Ze gaan gewoon een tijdje mee. Jij blijft voor eeuwig.
Zet dit in perspectief. Jezus zegt: ‘Kijk naar de lelies en het gras en hoe ze gekleed zijn. Waarom maak je je zorgen over wat je moet dragen, als God je met eeuwige heerlijkheid gaat kleden? Waarom maak je je zorgen over je loonstrookje, als God je de hele aarde als je erfenis gaat geven? Waarom maak je je zorgen over je positie op het werk, als je voor altijd in Gods Koninkrijk gaat regeren? Waarom maak je je zorgen over je gezondheid, terwijl God zelf je het eeuwige leven heeft gegarandeerd? Je leven gaat over zoveel meer dan al die dingen die je terneerdrukken. Je leven gaat over het vertrouwen in de God die je voor eeuwig van waarde vindt – dat verandert je perspectief totaal!

3. Vermijd bezorgdheid, want het is zinloos

Jezus zegt in vers 27 dat het zinloos is: ‘Wie toch van u kan met bezorgd te zijn één el aan zijn lengte toevoegen?’ Bezorgd zijn maakt de dingen niet beter, het maakt de dingen alleen maar erger. Het is volledig contraproductief. Het leven is al uitdagend genoeg. Waarom zou je je zorgen maken over al het andere? Jezus zegt: ‘Vermijd bezorgdheid, want het is volledig zinloos.’

4. Vermijd bezorgdheid, want dat is iets voor ongelovigen

In vers 31 zegt Jezus: ‘Wees daarom niet bezorgd en zeg niet: Wat zullen wij eten? of: Wat zullen wij drinken? of: Waarmee zullen wij ons kleden? Want al deze dingen zoeken de heidenen.’ In principe zegt Jezus hier dat bezorgd zijn iets is wat de wereld doet; niet wat Gods volk doet. Als ik deze woorden van Jezus zou kunnen toepassen op onze situatie op dit moment, dan is het zoals Jezus zegt, ‘Luister, als je niet weet dat God nu de baas is en je kent God niet als je Vader die je als zijn kind waardeert, dan heb je veel reden om je zorgen te maken in deze wereld. Als je God niet kent als je Vader, heb je veel reden om bezorgd te zijn.’

Maar als je de God kent die alles onder controle heeft, als je Zijn goedheid, grootheid, wijsheid en barmhartigheid kent, dan weet je niet alleen van Hem, maar je kent Hem ook echt als je Vader in de hemel. Als je een relatie hebt met God als Vader en je weet dat Hij jou als zijn kind waardeert, dan heb je geen reden om je zorgen te maken, nu of op welk moment dan ook. Bezorgdheid is in die zin voor ongelovigen, niet voor gelovigen. Een andere manier om het te zeggen is dat bezorgdheid, zoals we het hier hebben gedefinieerd, een teken van ongeloof in God is, niet van geloof in God. Bezorgdheid is voor ongelovigen.

5. God, je hemelse Vader, weet alles wat je nodig hebt

Jezus zegt ons: ‘Want al deze dingen zoeken de heidenen. Uw hemelse Vader weet immers dat u al deze dingen nodig hebt.’ God weet het allemaal. Jezus zegt dat God alles weet wat ieder van ons op dit moment nodig heeft, zelfs beter dan wij het weten. Mag ik dat nog een keer zeggen? Luister goed, christen. Voor iedereen die God als Vader kent door Jezus: God weet alles wat je nodig hebt beter dan dat je zelf weet wat je nodig hebt. God is niet een God in de hemel die op je neerkijkt en zegt: ‘Ik vraag me af wat hij nodig heeft. Ik vraag me af wat zij behoeft.’ God is in de hemel en zegt: ‘Ik weet precies wat je nodig hebt, beter dan je het zelf weet.’

Dus zegt Jezus: ‘Maar zoek eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u erbij gegeven worden.’ Al deze dingen – dat is een belofte!

6. God, uw hemelse Vader, zal u alles geven wat u nodig heeft

Niet alleen weet God, onze hemelse Vader, alles wat je nodig hebt, maar Hij zal je ook alles geven wat je nodig hebt. ‘… en al deze dingen zullen u erbij gegeven worden.’ Wat betekent deze belofte van Hem die alles bezit? We hebben het hier niet over Amazon. Je dacht dat Amazon alles had totdat iedereen Clorox doekjes en handreinigers begon te kopen; nu is er niets meer over. De aanvoerlijn is leeg. Maar dit is het verschil: Bij God is de aanvoerlijn altijd vol.

Je hoeft je geen zorgen te maken over je hemelse Vader, dat Hij zonder kracht komt te zitten als jij zwak bent. Hij komt nooit moed tekort als jij bang bent. Hij raakt nooit zonder hoop als je pijn hebt. En uiteindelijk zal Hij niet zonder leven komen te zitten als je stervende bent. Elk moment tot in alle eeuwigheid zal je hemelse Vader je voorzien van alles wat je nodig hebt.

7. God garandeert je vandaag genade voor de problemen van vandaag, en morgen genade voor de problemen van morgen

‘Wees dan niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zal voor zichzelf zorgen; elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad.’ Deze woorden van Jezus zijn levenveranderend, mits we ze willen begrijpen en eruit willen leven. Dit is zo belangrijk, vooral in deze tijd.

Laat ik het zo zeggen. Wie van ons weet wat het nieuws morgen zal brengen of hoe deze situatie er morgen uit gaat zien? Niemand van ons. Niemand ter wereld. Dit leidt bij velen tot angst, vooral als je denkt dat het misschien erger wordt. We zijn vandaag al zwaar belast, dus we beginnen te denken: ‘Ik kan morgen niet nog meer aan.’ Maar dat is het juist. De genade die God vandaag geeft, is niet bedoeld om de lasten te dragen die morgen kunnen komen. Gods genade voor vandaag is erop gericht om de lasten van vandaag te dragen. Als er morgen nieuwe problemen komen, zal er nieuwe genade komen. Dat is gegarandeerd door God.

Kijk er eens als volgt tegenaan. Het afgelopen jaar heeft Heather in het adoptieproces waar we als gezin mee bezig zijn talloze malen naar mij gekeken aan het eind van een lange, zware dag en gezegd: ‘Kunnen we een vijfde kind aan?’ Ik heb naar haar gekeken en gezegd: ‘Nee, dat kunnen we niet. Vandaag niet. Weet je waarom? Omdat we vandaag geen vijf kinderen hebben. We hebben vandaag vier kinderen en God heeft ons vandaag genade gegeven voor vier kinderen.’

Wanneer we dit vijfde kind kunnen verwelkomen – waarvoor we iedere dag bidden dat het binnenkort zal zijn – kunnen we erop rekenen dat er extra genade op komst is. Waarom? Omdat God dit gegarandeerd heeft. Ik weet niet wat er morgen in mijn leven, in jouw leven of in de wereld gebeurt. Maar ik weet wel dat Gods genade voor morgen voldoende zal zijn voor de problemen van morgen in deze wereld. Dit betekent dat jij en ik ons geen seconde zorgen hoeven te maken over wat er morgen gaat gebeuren. Wanneer het zover is, zal er nieuwe genade op ons wachten en die garantie bevrijdt ons van bezorgdheid. Dat is het punt dat Jezus benadrukt.
Jij en ik hoeven ons geen seconde zorgen te maken over wat er morgen gaat gebeuren.

Dus laat ik gaan afsluiten. Op dit moment zijn er veel mensen die gebukt gaan onder de angsten en zorgen in deze wereld – midden in een pandemie in deze wereld – en ik heb een goed woord voor je om je blij te maken. Jezus zal je bevrijden van angst. Hij zal je bevrijden van het gewicht van de zorgen. Jezus zal je bevrijden van je angst voor de toekomst. Jezus zal je volledige rust geven midden in een pandemie als je je vertrouwen op Hem wil stellen en je zorgen op Hem wil wentelen.

Ik wil Todd Peters, onze campuspredikant van Prince William, uitnodigen om naar voren te komen. Todd is een voormalige Navy SEAL en een instructeur van Navy SEALs. Als ik door de Himalaya zou gaan trekken en slechts één persoon zou kunnen kiezen om mij te vergezellen, is het geen vraag wie ik zou kiezen, namelijk Todd Peters. Ik wil Heather niet beledigen, maar ik ben dan even niet geïnteresseerd in romantiek, maar in overleven.

Laat me eerlijk zijn. Deze rugzak is behoorlijk zwaar geweest sinds ik hem heb gevuld en op mijn rug heb genomen. Dit is de eerste keer dat ik ooit heb gepreekt met een rugzak op. Als ik door de Himalaya zou trekken, denk ik dat hij daar ook behoorlijk zwaar zou voelen. Dat is het punt waar het om draait: het leven is niet gemakkelijk zoals het is. Ik wil er niet van uitgaan dat de dagen waarin wij leven gemakkelijk zijn, want dat zijn ze niet. Maar het leven is een stuk moeilijker en deze dagen zijn een stuk moeilijker als we midden in dit alles terneergedrukt worden door bezorgdheid.

Dus dit is het goede woord dat ik vandaag voor je heb. Er is iemand die deze zorgen van je overneemt. Ik laat Todd Jezus vertegenwoordigen, die duidelijk heeft gezegd: ‘Wees niet bezorgd’. Je hoeft niets van dat alles te dragen. In een wereld vol onzekerheden, werp je al je zorgen op Mij, omdat Ik voor je zorg.’ Dat is het beeld dat ik wil dat je gaat zien.

Dit is een dagelijkse strijd, want morgen wil je ze terugnemen en de volgende dag en de dag daarna opnieuw. Doe het niet. De makkelijkste manier om door de Himalaya te trekken is zonder een tas op je rug en ik zou willen stellen dat dit ook de wijste manier is om door het leven te trekken. Welnu, er zijn eigenlijk gemakkelijkere manieren om door de Himalaya te trekken dan je rugzak aan iemand als Todd te geven en hier zie je hoe. [Todd pakt David op, samen met zijn volle rugzak!]. Dat was op allerlei manieren natuurlijk geen voorbeeld van gepaste afstand bewaren! Het zou makkelijker zijn om door de Himalaya te wandelen zonder een zware rugzak en dat is het beeld dat ik wil dat je boven alles gaat zien vandaag. Niet alleen het geven van je angsten aan Jezus, maar ook je leven.

Hoe kun je vrede hebben te midden van een pandemie? Hoe heb je vertrouwen in plaats van vrees voor een onbekende toekomst? Dit kan als volgt. Vertrouw op Jezus met heel je leven. Dat is het mooie van wat Jezus heeft gedaan. Hij komt naar je toe en neemt jullie allemaal op zich. Hij zegt: ‘Ik zal jullie dragen. Ik zal persoonlijk de verantwoordelijkheid nemen om voor jullie te zorgen.’ Ik wil je alleen maar aanmoedigen om op Hem te vertrouwen en om Hem jou niet alleen Zijn vrede te laten geven, maar Hem jouw vrede te laten zijn in het midden van deze pandemie.

Ik wil je alleen maar aanmoedigen om op Hem te vertrouwen en om Hem jou niet alleen Zijn vrede te laten geven, maar Hem jouw vrede te laten zijn in het midden van deze pandemie.

Ik wil je uitnodigen om je hoofd te buigen, op de plaats waar je zit, waar je ook bent en wat je ook doet. Pauzeer even en beantwoord deze vragen. Ken je Jezus als je vrede? Ken je God als je hemelse Vader omdat je in Jezus gelooft, omdat je op Jezus vertrouwt? Als je antwoord geen volmondig ja is, dan wil ik je uitnodigen om vandaag op Jezus te vertrouwen. Ik nodig je uit om dit tot God te bidden:

‘Lieve God, ik weet dat ik tegen U gezondigd heb en dat ik van U gescheiden ben door mijn zonde. Maar vandaag zeg ik dat ik U nodig heb om mij te redden van mijn zonde. Ik heb U nodig om me terug te brengen in een relatie met U. Vandaag geloof ik dat Jezus aan een kruis stierf voor mijn zonde, en dat Hij toen opstond uit de dood in overwinning op de zonde en de ziekte en de dood. Vandaag vertrouw ik mij aan Hem toe als mijn leven, als mijn vreugde, als mijn vrede.’

Wanneer je op deze manier je geloof op Jezus stelt, verklaart God dat je zonden vergeven zijn, zegt God dat je Zijn kind bent en maakt God je vrij van de zorgen en angsten van deze wereld.

Slotgebed:

Heere God, ik bid nu voor mensen die zojuist op U hun vertrouwen hebben gesteld. Ik bid dat ze voor de eerste keer vandaag Uw vrede zullen kennen, voelen en beseffen. Ik bid dat ze mogen weten dat ze vrede hebben met U en dat U de verantwoordelijkheid op U hebt genomen om hen te voorzien in al hun behoeften. God, ik bid dat zij die vandaag op U vertrouwden, de moed zullen hebben om dat met iemand te delen – met ons online, of met vrienden of familieleden, of met iemand die ze kennen als een volgeling van Christus, en dat ze in deze vrede mogen groeien.

Ik bid voor ieder van ons als we in de verleiding komen om die rugzak met allerlei ballast op te pakken. Help ons hem terug te zetten. Help ons in Uw armen te springen en ons door U te laten dragen. We zijn zo blij dat U ons draagt. Dus we zeggen: ‘Help ons om niet bezorgd te zijn. Help ons om op al deze manieren op U te vertrouwen.’ U bent onze Verlosser die in alles voorziet, onze God, onze Koning, onze Heer, de Beloofde Wachter en de Wonderdoener die voorziet in alles wat we nodig hebben. We aanbidden U, die onze Vrede bent te midden van een pandemie. We bidden dit In Jezus’ naam. Amen.

Het bericht Gods vrede te midden ** van een pandemie verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Je zult lijden verscheen eerst op Geloofstoerusting.