Er zijn andere manieren om de vraag te formuleren:

Wat wil je echt?
Waar droom je over?
Wat voedt je hoop voor de toekomst?
Wat trekt je aandacht het meest?
Waar lees je over?
Waar zoek je naar op het internet?
Waar geef je je tijd en geld aan uit?
Wat ben je van plan om na te streven?

Of we kunnen de vraag ook negatief stellen: Welke gewenste persoon of zaak wakkert je depressie en cynisme aan, want hoe graag je hem of haar of het ook wilt, ze lijken onbereikbaar?

Waar ben je naar op zoek? Je antwoorden zullen je vertellen waar je van houdt.

Liefde is altijd op zoek

Het ligt in de aard van liefde om de geliefde te zoeken, of onze ‘geliefde’ nu een menselijke minnaar is (Hooglied 7:10), geld (1 Timotheüs 6:10), een ander werelds ding (1 Johannes 2:15), of God (Deuteronomium 4:29; 6:5). We kunnen niet anders dan zoeken naar wat we liefhebben. En we kunnen er niets aan doen dat we gedesillusioneerd, verbitterd en zelfs hopeloos worden als we denken dat we niet kunnen krijgen wat we liefhebben.

Het nastreven is het kenmerk van echte passie. Dat is waarom David dingen schreef als: ‘Eén ding heb ik van de HEERE verlangd, dat zal ik zoeken’ (Psalm 27:4), en ‘O God, u bent mijn God; U zoek ik vroeg in de morgen’ (Psalm 63:2). Toen hij deze psalmen componeerde, werd hij verteerd door zijn liefde voor (of verlangen naar) God. En de liefde dwong hem om zijn geliefde te zoeken.

Ook daarom schreef Paulus dingen als ‘want de liefde van Christus dringt ons’ (2 Korinthe 5:14). Het Griekse woord, synechō?, vertaald in ESV als ‘beheersen’, hebben anderen vertaald als ‘dwingen’ (NIV) of ‘beperken’ (KJV). Wat Paulus bedoelde, was dat de liefde van Christus hem aanzette – zelfs tot actie dwong – om dat na te streven wat zijn hart had veroverd, op manieren die ervoor zorgden dat sommigen dachten dat hij gek geworden was (2 Korinthe 5:13).

Liefde beheerst, dwingt en beperkt ons. Liefde jaagt na. Liefde moet handelen, want liefde in woord alleen is geen ware liefde; want ware liefde brengt altijd daden voort (1 Johannes 3:18).

Zijn we onze eerste liefde verloren?

De eerste aanwijzing dat wij onze passie voor God verloren hebben, dat Hij niet langer onze eerste liefde is, is niet het omhelzen van valse leer, het vervallen in immoraliteit of regelrechte afvalligheid. Het kan zelfs zo zijn dat we Christus nog steeds dienen en ontberingen doorstaan met een mate van trouw die de meeste waarnemers zouden toejuichen. Nee, het eerste waarschuwingsteken is te zien in Jezus’ woorden aan de gemeente in Efeze:

En u hebt moeilijkheden verdragen, en volharding getoond. Om Mijn naam hebt u zich ingespannen en u bent niet moe geworden. Maar Ik heb tegen u dat u uw eerste liefde hebt verlaten. Bedenk dan van welke hoogte u bent gevallen en bekeer u en doe de eerste werken. Maar zo niet, dan kom Ik spoedig bij u en zal uw kandelaar van zijn plaats wegnemen, als u zich niet bekeert. (Openbaring 2:3-5)

Hoewel de Efeziërs nog steeds zwoegden en geduldig rampspoed verdroegen (Openbaring 2:2), brandden ze niet langer van verlangen en waren daarom niet meer oprecht naar Christus op zoek. De liefde van Christus beheerste hen niet meer zoals het vroeger deed. En het gebrek aan ‘werken’ was de klokkenluider van hun verlies van genegenheid voor Christus. Jezus beschouwde dit als een serieus probleem en zijn waarschuwing was dringend.

Het is een serieus probleem, want als wat we liefhebben onze drijfveren bepaald, en Jezus niet Degene is die we het meest liefhebben, dan zullen we onze energie en middelen ergens anders aan besteden – hoe orthodox onze geloofsbelijdenis ook mag zijn.

Waar ben je echt naar op zoek?

Dus waar ben je echt naar op zoek? Wat we doen als we de keus hebben, wat we nastreven, wat we willen zoeken zijn indicatoren van wat onze genegenheid heeft veroverd.

Beheerst, dwingt en beperkt de liefde van Christus ons, of is het iets anders? Dienen we Christus uit een genegenheid voor Hem die zo groot is dat het moeilijk is om Hem niet te dienen, of uit een soort van vermoeide, sombere plicht? Of doen we de werken van het geloof niet meer zoals we die vroeger deden – niet omdat de focus van onze roeping veranderd is, maar omdat we het gewoon niet langer meer in ons hebben?

Jezus’ oproep aan de Efeziërs om zich te bekeren was niet alleen een waarschuwing, maar het evangelie. Bekering is de ontsnapping aan de gebondenheid van de zonde, wat voor vorm het ook aanneemt. Het feit dat bekering mogelijk is, vanwege wat Jezus voor ons aan het kruis heeft gedaan, is verbazingwekkend geweldig nieuws! De oproep om ons te bekeren is geen oproep om onze schaamte bloot te leggen en Gods fronsende blik daarover te verdragen. Het is een oproep om door de genade van God terug te keren naar de plaats van de grootste hoop en de volste vreugde.

Het is niet de vraag of we zullen zoeken naar wat we liefhebben. De vraag is: wat zoeken we echt? Onze daden zijn onze klokkenluiders, omdat die ons vertellen waar we van houden. En als we niet houden van waar we van zouden moeten houden, heeft God ons een manier gegeven om te ontsnappen aan die slavernij en om terug te keren naar echte vreugde.

Laten we dan opnieuw op zoek gaan naar de echte schat: ‘Dan zult u daar de HEERE, uw God, zoeken en u zult Hem vinden, als u Hem met heel uw hart en met heel uw ziel zoekt’ (Deuteronomium 4:29).

Het bericht Waar ben je echt naar op zoek? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ik ben een fan van proefabonnementen. Als student vind ik het ideaal om voor een korte tijd te kunnen genieten van Netflix of Spotify Premium, zonder dat ik moet opdraaien voor de maandelijkse kosten.

Het concept van een proefabonnement is heel simpel: Je krijgt tijdelijk gratis lidmaatschap voor een service zodat je kan beslissen of je daadwerkelijk een abonnement wil afsluiten. Aan het einde van de proefperiode kan je je lidmaatschap opzeggen zonder dat het je ook maar een cent heeft gekost.

Proefabonnementen spreken mij aan omdat ze kosteloos en risicoloos zijn. Ik kan van de voordelen van deze diensten genieten zonder dat ik mij er daadwerkelijk aan verbind. Ik denk dat het heel menselijk is om te zoeken naar een leven met zo min mogelijk risico. We willen graag proberen en evalueren.

Maar God is niet van de proefabonnementen. Het evangelie is niet dat Jezus ons redt voor een korte proefperiode om te kijken of Hij het wel ziet zitten. Als je een kind van God bent, dan heeft Jezus zichzelf permanent aan jou verbonden door zijn dood aan het kruis. Wij mensen zoeken dingen die kosteloos en risicoloos zijn, maar de liefde van God is eeuwig en onveranderlijk.

Gods eeuwige, onveranderlijke liefde

God heeft jou lief met een eeuwige liefde (Jeremia 31:3). Zijn liefde voor jou kent geen begin- of eindpunt. Hij heeft je altijd liefgehad en zal jou voor altijd liefhebben. Nog voordat jij je eerste adem uitblies ‘jubelde Hij vol vreugde over jou’ (Zefanja 3:17). Hij heeft je met zijn ‘koorden van liefde’ getrokken (Hosea 11:4).

Gods liefde is onveranderlijk en staat los van jouw prestaties. Onze liefde voor anderen wordt vaak beïnvloed door hun liefde voor ons. Als andere mensen goed doen tegen ons, zijn wij geneigd om positief te reageren. Maar de liefde van God werkt anders. Op jouw slechtste dag houdt hij evenveel van je als op je beste dag. Als kinderen van God weten we dat zijn liefde ‘in ons hart is uitgegoten door de Heilige Geest, die ons gegeven is’ (Romeinen 5:5), en die liefde zal ons nooit verlaten.

Soms voelen we de onveranderlijke liefde van God niet. Maar dat betekent niet dat zijn liefde is verdwenen. De zon schijnt elke dag even fel, maar soms zijn er wolken die onze beleving ervan belemmeren. Zo is het ook met de liefde van God. Het is onveranderlijk, ook al ervaren we het soms niet even sterk. ‘Onze gevoelens komen en gaan, maar de liefde van God blijft’ (C.S. Lewis).

Houd vast aan Gods onveranderlijke liefde

Gods onveranderlijke liefde is één van de basisprincipes van het evangelie. De bekendste tekst in de Bijbel, Johannes 3:16, beschrijft de liefde van God. Je zou denken dat wij experts zouden zijn op het gebied van Gods liefde. Maar al te vaak zijn wij vergeetachtig en afgeleid door allerlei randzaken van het geloof. Om als Christen te groeien is het essentieel om telkens herinnerd te worden aan de kern van ons geloof (2 Petrus 1:13).

Judas, de broer van Jezus, begreep de essentie van de liefde van God. In zijn korte brief geeft hij een belangrijke opdracht: houd vast aan Gods liefde – Letterlijk: bewaar uzelf in de liefde van God (Judas 1:21).

Met andere woorden: Laat de liefde van God een hoofdonderwerp zijn in jouw gedachten! Dank God voor zijn liefde, zing over Gods liefde, vertel elkaar over de vele manieren waarop God dagelijks zijn liefde aan ons laat zien, en getuig over de hele wereld over de kostbare en onveranderlijke liefde van God.

‘Breng je koude hart herhaaldelijk naar het warme vuur van de liefde van Jezus’ – Richard Sibbes

Het bericht God heeft geen proefabonnement verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Onbewust twijfelen we er zo vaak aan, of we wel geliefd zijn. Niemand van ons heeft volmaakte ouderlijke liefde meegekregen. Onze ouders of opvoeders hadden ook zo hun eigen worstelingen met zichzelf. Toch is het een basisbehoefte dat je dit weet.

Het maakt ons onrustig als we er aan twijfelen. We leggen de lat voor onszelf vaak zo hoog, en van daaruit ook voor anderen. We denken dat, als we aan die hoge eisen voldoen, we dan geliefd zullen zijn. Hoe die eisen eruit zien verschilt van persoon tot persoon. Maar ieder heeft wel dingen waarvan hij of zij diep van binnen zegt: als ik dat nou eens zou bereiken, zou verkrijgen of zou bezitten, dan zou ik tevreden kunnen zijn en rust kunnen vinden. Ten diepste zijn we in dat alles op zoek naar liefde. Maar we binden zware lasten bijeen en leggen die op onze eigen schouders. Vanuit de frustratie, die het moeten dragen van die zware lasten met zich meebrengt, worden we onsympathiek en kritisch naar anderen.

Zondaars liefhebben

Het bovengenoemde, wellicht meest bekende vers uit de hele Bijbel, zegt ons dat God ons liefheeft. Hij heeft de wereld liefgehad en daar horen jij en ik ook bij. Er staat niet dat God de mensen die aan alle eisen voldoen heeft liefgehad. Nee, Hij heeft zondaren liefgehad. Mensen die over Zijn grenzen zijn heengegaan, Hem ongehoorzaam zijn geweest en veel hebben misdaan. Want uit dat soort mensen bestaat deze wereld. Er is niemand die rechtvaardig is. Dat is de kern van alle problemen in deze wereld en in ieder mensenleven. Wij hebben allemaal gezondigd en missen de heerlijkheid van God in ons leven. Maar juist die mensen heeft God zo liefgehad.

Wij hebben allemaal gezondigd en missen de heerlijkheid van God in ons leven. Maar juist die mensen heeft God zo liefgehad.

En hoe heeft Hij ons liefgehad? Niet met een liefde die alleen maar bestaat uit gevoelens. Onder invloed van alle Hollywoodfilms en de moderne popcultuur is onze definitie van liefde veranderd. Tegenwoordig denken velen dat van iemand houden staat of valt met romantische verliefdheidsgevoelens voor iemand hebben. Als die er niet meer zijn, zeggen mensen: “Ik hou niet meer van hem,” of: “Ik hou niet meer van haar.” Maar God heeft ons zo liefgehad: Hij heeft Zijn enige Zoon voor ons gegeven. Terwijl wij niet lieflijk waren, terwijl wij Hem niet inspireerden om ons lief te hebben, maar eerder het tegenovergestelde deden, heeft God een onvoorstelbaar offer voor ons gebracht. Liefde wordt bewezen door wat je voor een ander doet. Liefhebben moet en kan je gewoon doen. God heeft dat voor ons gedaan. Hij heeft ons liefgehad met een onzelfzuchtige, moedige en daadkrachtige liefde. Jezus Christus kwam naar deze wereld om zondaren te redden, te behouden. Dat deed Hij door voor onze zonden te sterven, in onze plaats te sterven aan het kruis, toen wij nog zondaren waren. Toen wij nog helemaal geen vrienden van Hem waren, maar eerder Zijn vijanden en tegenstanders.

Alles verandert

De allerbelangrijkste verandering die in een mensenleven moet plaatsvinden, is dat je ermee ophoudt een vijand van God en van Jezus Christus te zijn. Dat je niet meer ongelovig blijft, maar gelovig wordt. Dat zal gebeuren wanneer het tot je hart doordringt hoeveel God van je heeft gehouden en op dit moment van je houdt. Zo’n moment van volmaakte, onvoorwaardelijke liefde verandert alles. Wanneer je weet dat God op deze manier van je heeft gehouden, weet je ook dat je niet meer verloren zult gaan.

Ja, want een mens kan hopeloos verloren raken. Zonder God en zonder doel en zonder richtlijnen voor het leven ga je kapot aan jezelf en aan deze zondige wereld. Zonder vergeving van je vele zonden ben je op weg naar de dood. Maar een ieder die in de Zoon van God gelooft, gaat niet verloren maar heeft het eeuwige leven. Dat eeuwige leven begint hier en nu, op het moment dat wij ons vertrouwen op Jezus Christus vestigen.

Volmaakte liefde

De liefde van God is zo groot, dat wij die niet volledig met onze beperkte woordenschat kunnen omschrijven. Aan de ene kant zijn wij veel zondiger dan wij tot nu toe ooit door hebben gehad. Aan de andere kant houdt God nog veel en veel meer van ons dan wij tot nu toe ooit hebben beseft of gevoeld. Daar kunnen we het volledig mee doen.

De liefde van God is zo groot, dat wij die niet volledig met onze beperkte woordenschat kunnen omschrijven.

Ook al hebben onze ouders ons onvolmaakt liefgehad, ook al hebben onze meest dierbaren ons niet lief zoals zou moeten, ook al hebben wij vaak nog zoveel moeite met onszelf, dit mogen we weten: God heeft mij volmaakt lief. Zijn liefde verdrijft alle angst uit mijn hart. Ineens ervaar ik vrede. Op wonderlijke wijze kom ik tot rust. Ik hoef nu niet meer eerst aan gigantisch veel eisen te voldoen. Zoals ik ben op dit moment mag ik weten: Ik ben geliefd. Nota bene door de Schepper van hemel en aarde. Hierdoor wordt ik ook milder en sympathieker voor de mensen om mij heen. Gods liefde overwint.

Het bericht Ben ik wel geliefd? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Tweeduizend jaar na de Romeinse kruisiging is het kruis een abstracte theologische term geworden. Het kan daarom moeilijk voor ons zijn om emotioneel geraakt te worden door wat het was: een afschuwelijk middel dat de Romeinen gebruikten om hun toorn uit te oefenen op hun grootste misdadigers.

En Jezus werd gedood aan een kruis. Hij werd gezien als een van die grote misdadigers. Zijn dood was echt, en het was afschuwelijk. Op Hem kwam de toorn neer. Maar niet alleen de toorn van de Joden en Romeinen. Sterker nog, die toorn was niet de voornaamste (Johannes 19:11). De toorn die op Jezus neerkwam was hoofdzakelijk die van de Vader, de meest gerechtvaardigde, rechtvaardige en schrikwekkende toorn die er bestaat. Jezus onderging die toorn vrijwillig; zelfs terwijl Zijn menselijke drang het liever voorbij liet gaan (Markus 14:36). Het is precies de reden waarvoor Hij kwam.

Met dit doel kwam Hij

Jezus wist al lang, ver voordat Zijn levensomstandigheden richting het kruis wezen, wat Zijn missie was. Al vroeg vertelde Hij aan een lid van het Sanhedrin dat Hij net als de slang van Mozes ‘verhoogd’ moest worden (Johannes 3:14). Hij waarschuwde Zijn discipelen heel expliciet,

De Zoon des mensen moet veel lijden en verworpen worden door de oudsten, overpriesters en schriftgeleerden, en Hij moet gedood en op de derde dag opgewerkt worden. (Lukas 9:22)

Tegen een menigte op zoek naar meer goddelijk brood van Jezus zei Hij:

Ik ben het levende brood, dat uit de hemel neergedaald is; als iemand van dit brood eet, zal hij leven in eeuwigheid. En het brood dat Ik geven zal, is Mijn vlees, dat Ik geven zal voor het leven van de wereld. (Johannes 6:51)

Toen de schrikwekkende gebeurtenissen steeds dichterbij kwamen werd Jezus meer vastberaden om dit alles te ondergaan (Lukas 9:51), zelfs terwijl Zijn angst groeide:

Nu is Mijn ziel in beroering en wat zal Ik zeggen? Vader, verlos Mij uit dit uur! Maar hierom ben Ik in dit uur gekomen. (Johannes 12:27)

Jezus was ‘hierom gekomen’. Wat bedoelde Hij? Hij is gekomen om de naam van Zijn Vader te verheerlijken (Johannes 12:28). Hij is gekomen om de werken van de duivel te verbreken (1 Johannes 3:8). Hij is gekomen om de liefde van de Vader en van Zichzelf voor zondaren als ons te bevestigen (Romeinen 5:8). Hij is gekomen om alle mensen naar Zich toe te trekken (Johannes 12:32). Hij is gekomen om de zonde van de wereld weg te nemen (Johannes 1:29) door een verzoening te worden voor de zonden van de hele wereld (1 Johannes 2:2).

Gods toorn voldaan

De komst van deze grote Verzoener was eeuwen eerder al aangekondigd:

Maar Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden verbrijzeld. De straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem, en door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen. Wij dwaalden allen als schapen, wij keerden ons ieder naar zijn eigen weg. Maar de HEERE heeft de ongerechtigheid van ons allen op Hem doen neerkomen. (Jesaja 53:5-6)

Om er zeker van te zijn dat wij het plaatsvervangende aspect van Zijn komst zouden begrijpen, heeft de Geest door de profeet gezegd:

Maar het behaagde de HEERE Hem te verbrijzelen, Hij heeft Hem ziek gemaakt. Als Zijn ziel Zich tot een schuldoffer gesteld zal hebben, zal Hij nageslacht zien, Hij zal de dagen verlengen; het welbehagen van de HEERE zal door Zijn hand voorspoedig zijn. Om de moeitevolle inspanning van Zijn ziel zal Hij het zien, Hij zal verzadigd worden. Door de kennis van Hem zal de Rechtvaardige, Mijn Knecht, velen rechtvaardig maken, want Hij zal hun ongerechtigheden dragen. (Jesaja 53:10-11)

De hoorders ten tijde van het oude verbond zouden hebben begrepen wat dit betekent. Onder dit verbond werden offers gebracht aan God als plaatsvervanger voor de zondaar, zodat de zondaren zelf niet Gods rechtvaardige toorn hoefden te dragen. En het oude verbond was een voorafschaduwing van het nieuwe verbond (Jeremia 31:31; Lukas 22:20; Hebreeën 12:24), waar de Knecht, de grote Verzoener, zichzelf zou aanbieden als het ultieme voor-eens-en-altijd offer in de plaats van zondaren (Hebreeën 9:26).

Wie had ooit gedacht dat een Romeins kruis – een van de ergste, meest angstaanjagende middelen om te martelen ooit gemaakt – het symbool zou worden van de grootste liefde die ooit geopenbaard is?

Dat is waarom Jezus kwam en dat is waar het kruis om draait. Aan het kruis maakte de Vader, voor ons, de Zoon, die geen zonde gekend had, tot zonde, opdat wij zouden worden gerechtigheid van God in Hem (2 Korinthe 5:21). Jezus, onze Verzoener, droeg de toorn van de Vader over onze zonde, tot deze helemaal voldaan was, opdat ieder die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft (Johannes 3:16). Zoals dit geweldige lied zingt:

Till on that cross as Jesus died,
The wrath of God was satisfied;
For ev’ry sin on him was laid –
Here in the death of Christ I live. (In Christ alone)

Daar aan het kruis waar Jezus stierf,
Werd de toorn van God voldaan;
Want elke zonde werd op Hem gelegd –
Nu, in de dood van Christus, leef ik.

Hierin zit de liefde

Het kruis. Wat een verschrikking. Het kruis van Christus. Wat een gruwel en wat een glorie. De ergste wreedheid ontmoet de machtigste nederigheid. Onpeilbare verschrikking ontmoet onovertroffen schoonheid. Het meest legitieme oordeel ontmoet de meest barmhartige vergeving. De grootste gerechtigheid ontmoet de grootste genade. De meest woeste toorn ontmoet de meest rijkelijke goedertierenheid. Wat een liefde.

Hierin is de liefde van God aan ons geopenbaard, dat God Zijn eniggeboren Zoon in de wereld gezonden heeft, opdat wij zouden leven door Hem. Hierin is de liefde, niet dat wij God lief hebben gekregen, maar dat Hij ons liefhad en Zijn Zoon zond als verzoening voor onze zonden. (1 Johannes 4:9-10)

Wie had ooit gedacht dat een Romeins kruis – een van de ergste, meest angstaanjagende middelen om te martelen ooit gemaakt – het symbool zou worden van de grootste liefde die ooit geopenbaard is? ‘God echter bevestigt Zijn liefde voor ons daarin dat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren’ om ‘door Hem behouden te worden van de toorn’ (Romeinen 5:8-9).

Het bericht De toorn van God – wonderlijke liefde aan een verschrikkelijk kruis verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Wij mogen de wereld niet lief hebben, maar de Vader heeft diezelfde wereld wél lief. Hoe zit dat met de liefde van God en wat heeft dat ons te zeggen? Ben je nieuwsgierig geworden? Bekijk dan de jongerenavond van Geloofstoerusting terug waar ds. F.(Floris) van Binsbergen te gast was als spreker.

Het bericht Niet te geloven, maar het is zo! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

God wordt het meest verheerlijkt in ons wanneer we het meest tevreden zijn in Hem.

Vergeet niet wat mijn doel is met dit verhaal. Ik probeer het punt te maken dat: “God het meest verheerlijkt wordt in ons wanneer we het meest tevreden zijn in Hem.” Oké? Dus ik kocht vijftig – want we zijn nu in ons 50e huwelijksjaar gekomen – en ja, ik weet dat het de 49e is. En ik houd die bos rozen achter mij. Ze kostte me ongeveer 200 dollar. Dus ik houd die enorme bos rozen achter mijn rug. En in plaats van dat ik door de voordeur naar binnen ga, bel ik aan! Wat ongebruikelijk is. En zij komt naar de voordeur. Ze kijkt verbaasd. En ik zeg:”Gelukkige huwelijksdag, Noël!” Zij zegt: “Oh, … Johnny! Ze zijn prachtig! Dat had je echt niet hoeven doen!”

Dit is mijn plicht. Ik heb dit in een boek gelezen.

Niets maakt mij gelukkiger

En stel je voor dat ik vervolgens zei: “Dit is mijn plicht. Ik heb dit in een boek gelezen. Dit hoor je als echtgenoot te doen.” Wat is er mis met dat antwoord? Jij schudt je hoofd. En terecht, je zou je hoofd moeten schudden. Ik zal je laten zien wat er mis is met dat antwoord. Laten we even terugspoelen. [Ding-dong] “Gelukkige huwelijksdag, Noël!” “Oh, … Johnny, ze zijn prachtig! Dat had je echt niet hoeven doen!” “Nou, ik moest wel ik heb eigenlijk ook een plan voor vanavond. Ik wil dat je iets leuks aantrekt, want we gaan samen uit. Want er is niets wat ik liever zou doen dan de avond met jou doorbrengen. Dat zou me erg gelukkig maken.

Denk je dat ze op dat moment zou zeggen: “Het zou jóu blij maken?! Jij denkt ook altijd maar aan wat jóu blij maakt. En ík dan? Jouw vrouw?!” Denk je werkelijk dat ze dat zou zeggen? Als ik haar zou zeggen: “Deze avond wil ik met jou doorbrengen, als een ‘volledig-voldoening-gevend’ persoon in mijn leven vanavond, het zou me zo gelukkig maken.”Denk je dat ze zou zeggen: “Jij denkt altijd alleen maar aan wat jóu gelukkig maakt.” Waarom? Omdat zij verheerlijkt wordt wanneer ik mijn voldoening in haar vindt.

Niets zou mij meer gelukkig maken dan om U hier te ontmoeten!

Je herkent dit. Je weet dit uit eigen ervaring. In wie jij – hem of haar – jouw voldoening vindt, maakt dat hij of zij jouw schat is. Dat is wat ze voelen. Ik voel me gekoesterd op dit moment, want jullie vinden op dit moment jullie blijdschap in mijn aanwezigheid. Ik voel me gekoesterd.

En dat doet God óók! Dat is het punt! Ga dus niet naar de kerk, omdat je zegt: “Dit is wat christenen doen, ik heb dat in een boek gelezen.” Klop aan de deur, en als God open doet zeg dan: “Niets zou mij meer gelukkig maken dan om U hier te ontmoeten! Ik heb U nodig!”

Het bericht Vreugde is onze plicht verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Deel I | 3 | Het hart van een discipelmaker

Transcript
Als je dit materiaal met één of meerdere mensen doorneemt, is het erg belangrijk om telkens te benadrukken dat het zo niet moet: ‘Goed, les doorgenomen. Check; dit behandeld, dat behandeld; nu hebben we discipelen gemaakt.’ Het gaat erom dat wij ons léven met iemand delen. De basis daarvan is – waar deze hele les over gaat – dat we diegene liefhebben. Als je bezig bent met discipelen maken, leg je je leven af voor iemand anders. Je zegt: ‘Ik wil voor je bidden, ik wil kwetsbaar met je zijn. Ik wil al het mogelijke doen om jou te dienen en jou te helpen groeien in Christus, zodat je uiteindelijk zelf discipelen van Christus zult maken.’ Dat hele proces is doordrenkt met liefde. Maar het is niet altijd makkelijk. Dus hoe … ?

Heb je lief?

Het is moeilijk. Voor sommige mensen … ik ben erg taakgericht. Als ik een boek lees, wil ik het uit hebben. Ik wil het gewoon uitlezen. Ik zou dus snel geneigd zijn te denken: ‘Goed, we moeten les 3 doornemen.’ En dan raak ik daar zo op gefocust, dat ik vergeet wat de Schrift leert: liefde. ‘Heb de HEERE, uw God, lief; heb uw naaste lief als uzelf.’ Je kunt allerlei godsdienstige dingen doen, zoals 1 Korinthe 13 zegt, maar als je geen liefde hebt, ben je als klinkend koper of een schallende cimbaal. Dit is dus een goed moment om je af te vragen: ‘De mensen die ik onderwijs; heb ik hen lief? Heb ik deze week echt voor hen gebeden?’

‘De mensen die ik onderwijs; heb ik hen lief? Heb ik deze week echt voor hen gebeden?’

Ja, en onderzoek jezelf eerlijk. Ik herinner me tijden dat ik met anderen soortgelijk materiaal doorwerkte. Zij begonnen iets te delen over een diepe worsteling in hun leven, en ik dacht: ‘Goed, wat is de volgende vraag? We moeten verder.’ Dan moet ik tegen mezelf zeggen: ‘Nee.’ Wij lijken wel geprogrammeerd om te denken: ‘Discipelschap is wat er gebeurt als we wekelijks anderhalf uur samenkomen.’ In plaats van: ‘Dit is een heel belangrijk moment om samen het Woord te lezen. Dit is een kans om ons leven te delen, op allerlei niveaus.’ Vooral als mensen door moeilijkheden gaan.

Deel je leven

Ja. Ik liep eens door de straat, toen er een man op me af kwam. ‘Francis’, en zo hoorde ik zijn verhaal. Hij kwam net uit de gevangenis en zat in een opvanghuis. Hij vertelde dat ze de DVD-serie Crazy Love in de gevangenis bekeken hadden. Daarom kende hij mijn gezicht. Ik dacht: ‘Dat is maf!’ Ik bleef met hem praten, want hij vertelde dat niemand hem werk wilde geven omdat hij net zes jaar gevangen had gezeten. Hij is getrouwd, heeft twee kinderen, zijn vrouw is weer zwanger. Hij zegt: ‘Ik weet niet wat ik moet doen! Ik kan hier nog maar een paar maanden blijven.’
En dit is uniek, want vaak ben ik druk en wil ik gesprekken snel afronden. Maar naarmate ik deze man beter leerde kennen, gaf de Heere me liefde voor hem. Ik wist: ‘Ik moet hem liefhebben als mijzelf.’ Daarom zei ik: ‘Ik wil je helpen. Ik zoek een plek voor je om te wonen, ik help je een baan te vinden. We komen er samen uit. Ik ga je helpen met het Woord.’ Want ik hield gewoon van die man. Al snel had hij woonruimte nodig en zei ik: ‘Kom maar met je gezin bij ons wonen.’

Soms sta ik daar en doe m’n ding, zonder dat mijn hart erin ligt.

Het was een proces, het was léven. Ik zag hoe hij met zijn vrouw omging, en hij zag hoe ik met mijn vrouw omga. Hij ziet hoe ik mijn kinderen opvoed. Het is samenleven. Het gaat om liefde. En ten diepste was het: ‘Ik heb deze man lief. Ik wil hem met God zien wandelen. Ik wil dat hij een goede relatie heeft met andere mensen, met zijn eigen kinderen.’ Dat is de kern.

Laat het leven met Christus zien

Je kunt dus op straat iemand ontmoeten en hem uitnodigen bij jou te komen wonen. Dat is één manier waarop dit vorm kan krijgen. Hier gaat het om: dat je mensen uitnodigt in jouw leven. Laat hen jouw leven zien, met alle tegenstrijdigheden daarin. Niemand heeft alles voor elkaar. Maar geef je leven, heb iemand lief. Hoe bid jij voor de mensen die jij onderwijst? Hoe dien je hen? Hoe betrek je hen bewust bij jouw leven, om hen te laten zien hoe het leven met Christus eruitziet? Stel dat centraal, en niet het doornemen van de lessen.

En voel je niet slecht als je denkt: ‘Ik ben niet zo liefdevol.’ Ik heb mezelf vaak op die gedachte betrapt. In mijn Bijbel ligt een briefje met vragen die ik mezelf stel voordat ik ergens moet spreken. De tweede is: ‘Heb ik deze mensen lief?’ Want soms sta ik daar en doe m’n ding, zonder dat mijn hart erin ligt. Dan moet ik mezelf eraan herinneren: ‘Ik moet hen liefhebben.’ Weet dus dat wij hier allemaal mee worstelen. Dit is iets bovennatuurlijks. Wij moeten bidden: ‘Heere, maak mij liefdevoller.’ Dus doordeweeks denk ik aan die mensen die ik lesgeef, en houd ik van hen op een bovennatuurlijke manier.

Het bericht Het hart van een discipelmaker verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Maar wat moeten we ervan denken dat God Hosea precies deze opdracht heeft gegeven? De profetie van Hosea is waarschijnlijk het meest bekend om het schandaal van Hosea’s huwelijk met Gomer. Dus de vraag is eenvoudig: waarom kreeg Hosea de opdracht van God om met een zedeloze vrouw te trouwen?

De reden ligt in het feit dat profeten zoals Hosea werden geroepen om Gods Woord te verkondigen – niet alleen in woorden, maar vaak ook in daden (vgl. Jesaja 20:2-4, Ezechiël 24:15-27). Ze fungeerden niet alleen als openbare aanklagers van het verbond die hun toehoorders opriepen tot verbondstrouw, maar ze belichaamden ook de boodschap van Jahweh. Inderdaad, een deel van de kracht van hun boodschap ligt in hoe zij de pijn van Jahweh belichamen, en aantonen hoe diep Israël Hem onrecht had aangedaan en hoe streng Zijn oordeel zou zijn.

Hosea’s huwelijk met Gomer is hiervan een levendig voorbeeld.

Jahweh bedriegen

Hosea snijdt een belangrijk thema uit de Thora aan, waarin Jahweh wordt gezien als de echtgenoot van Israël en de verbondsbreuk wordt vergeleken met echtelijke ontrouw. Het huwelijk wordt dus een metafoor voor de verbondsrelatie van Jahweh met Israël en de hoererij wordt een beeld voor afgoderij.

Het volk daagt Jahweh uit om hen te verlaten vanwege hun ontrouw.

Meteen na de geschiedenis van het gouden kalf lees je de waarschuwing in Exodus 34 tegen een verbond met de mensen van dat land, omdat vermenging zou leiden tot gemengde huwelijken met als gevolg dat Israël ‘in hoererij achter hun goden aan zou gaan’ (Exodus 34: 15-16) – iets dat ze uiteindelijk doen in Numeri 25. Mozes verklaart later met zekerheid dat dit is wat er zal gebeuren nadat zij het land binnengaan (Deut. 31:16). Ze zullen hun verbonds-echtgenoot bedriegen en in hoererij achter andere goden aangaan. Daarmee dagen ze Jahweh uit om hen te verlaten vanwege hun ontrouw (Deut. 31:17).

Dit is precies wat Hosea’s profetische bediening belichaamt. Het begint met het bevel van Jahweh om een zedeloze vrouw tot zijn vrouw te nemen, een bevel dat gebaseerd is op het feit dat ‘het land zich in schandelijke hoererij van de HEERE afwendt’ (Hosea 1: 2). Het gaat verder met de naamgeving van zijn kinderen. Door zijn dochter Niet ontfermen (Hos.1: 6) en zijn zoon Niet mijn volk te noemen (Hos.1: 9) worden belangrijke aspecten van het verbond van Jahweh met Israël omgekeerd. Omdat ze Hem hebben bedrogen en het verbond hebben verbroken, zal de uittocht worden omgekeerd en zullen de overlevenden in ballingschap worden geleid.

En toch eindigt het verhaal daar niet.

Gods onveranderlijke liefde

In Hosea 3:1 gebiedt Jahweh Zijn profeet: ‘Ga opnieuw, bemin een vrouw die bemind wordt door haar levensgezel, maar overspel pleegt’ (dezelfde vrouw, naar mijn mening). Het zwaartepunt is hier de onvoorwaardelijke liefde en genade van Jahweh die Hosea moet imiteren als een profetisch teken. Ongeacht hoe trouweloos Israël wordt, God kan het niet verdragen haar op te geven. Zoals hij later in Hosea 11:8-9 zegt:

‘Hoe zou Ik u prijsgeven, Efraïm, u uitleveren, Israël? … Mijn hart keert zich in Mij om, al Mijn medelijden is opgewekt. Ik zal Mijn brandende toorn niet ten uitvoer brengen, Ik zal niet terugkeren om Efraïm te gronde te richten. Want Ik ben God, en geen mens, de Heilige in uw midden, en in de stad zal Ik niet komen.’

Christenen lezen soms Hosea 1-3 en zeggen: ‘Ja, maar hoe kan God Zijn profeet bevelen om een vrouw te trouwen met wie hij ‘een ongelijk span vormt’? Misschien is het toch wel oké om met iemand te trouwen met het doel haar tot geloof te brengen!’

Het schandaal is juist het punt waarom het gaat.

Maar op die manier lees je Hosea fundamenteel verkeerd. De profeet is door God geroepen om een huwelijk aan te gaan dat, op een schandalige manier, als een voorgeleefde gelijkenis, beeldend – zelfs schokkend – Israëls ontrouw aan haar echtgenoot, Jahweh, illustreert. De dreun die dit gedeelte uitdeelt is dat de HEERE God, in het verlossen van verloren zondaars, meteen een bedrogen Echtgenoot werd doordat Hij een ontrouwe vrouw huwde. Opvallend, provocerend en schandalig roept Hij Zijn profeet om hetzelfde te doen om zijn toehoorders te shockeren en hen in hun rebellie een halt toe te roepen, zodat ze dieper na zullen denken over de dreiging van het komende oordeel.

Een schandalig Evangelie

Zowel Hosea’s huwelijk als het kruis van Golgotha onthullen de grenzeloze liefde van God in Christus. Ze laten zien hoe ver God wil gaan om rebellen zoals wij te redden.

Hosea’s huwelijk onthult als een profetische uitbeelding hoe ver God wil gaan om ons wakker te schudden uit onze zondige ongevoeligheid. Onze vragen over deze tekst (en elke andere) moeten worden gedreven door een oprecht zoeken naar de betekenis van de tekst en naar hoe de tekst over de grote liefde van de Vader vertelt. We moeten niet proberen deze tekst glad te poetsen. Het schandaal is juist het punt waarom het gaat, en dat moeten we zijn volledige effect laten hebben. Gods grenzeloze liefde voor zondaars is schokkend en afschuwelijk tegelijk, vooral als je de zondeloze Verlosser – God Die mens werd – naakt aan een Romeins kruis ziet hangen.

Zowel Hosea’s huwelijk als het kruis van Golgotha onthullen de grenzeloze liefde van God in Christus. Ze laten zien hoe ver God wil gaan om rebellen zoals wij te redden. Het punt is niet dat je met iemand moet trouwen om hem of haar te bekeren. Het punt is dat je een hoer bent, maar dat God van je houdt ondanks je hoererij.

Voel je je beledigd als je een hoer genoemd wordt? Welnu, zo beledigend is onze zonde voor onze heilige God, Die ons voor Zichzelf heeft geschapen.

Voel je je beledigd als je een hoer genoemd wordt? Welnu, zo beledigend is onze zonde voor onze heilige God, Die ons voor Zichzelf heeft geschapen. Echter, laten we niet beledigd zijn door Gods afkeuring van onze rebellie tegen Hem, maar wees overweldigd door Zijn oneindige liefde jegens ons. Zo mogen we ons verheugen in Zijn liefde die zo ver gaat dat Hij wilde sterven voor zondaars, ons wassen en reinigen met het water van Zijn Woord, opdat Hij ons ‘in heerlijkheid voor Zich zou plaatsen, een gemeente zonder smet of rimpel of iets dergelijks, maar dat zij heilig en smetteloos zou zijn’ (Efeze 5:26-27, vgl. Openbaring 19: 6-10).

Het bericht Waarom kreeg Hosea de opdracht van God om met een zedeloze vrouw te trouwen? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Dit is een ondeugende maar goed getimede kritiek op een cultuur waarin we verwachten dat alles – inclusief onze huwelijken – aan onze behoeften zal voldoen.

Wanneer we het huwelijk benaderen in de verwachting dat aan onze behoeften wordt voldaan, begrijpen we de ware aard van liefde niet en zaaien we zaadjes ter vernietiging van ons huwelijk. God heeft het huwelijk niet ontworpen als een middel om in onze persoonlijke behoeften te voorzien. Aannemen dat het huwelijk draait om het voldoen aan behoeften is om minstens twee redenen gevaarlijk.

1. Omdat het geen echte liefde is

Een naar binnen gericht huwelijk is geen echte liefde, omdat het ons aanmoedigt om zelfzuchtig te denken over seks en huwelijk. ‘Als u hen liefhebt die u liefhebben, wat voor dank komt u daarvoor toe?’ vroeg Jezus (Lukas 6:32). Liefde die alleen maar bewonderend in de ogen kijkt van een ander die dol is op ons, is helemaal geen liefde.

Jouw huwelijk: een mooi masker voor jouw egoïsme?

Eén van de meest angstaanjagende dingen in Jezus’ gelijkenis van de rijke man en Lazarus (Lukas 16:19-31) is dat de rijke man een goed familie-mens lijkt te zijn geweest. Zelfs in de plaats van de doden maakt hij zich zorgen om zijn broers. Maar zijn zogenaamde liefde is helemaal geen liefde, want ze strekt zich nooit uit tot Lazarus, de arme man die bij zijn poort ligt. Hij zorgt voor zijn familie, maar zijn zorg reikt niet verder naar behoeftige mensen buiten zijn eigen kringetje.

Huwelijk en gezin kunnen gemakkelijk een respectabele vorm van egoïsme worden. Als we voornamelijk trouwen om in onze eigen behoeften te voorzien, dan zijn onze huwelijken precies dat: mooie maskers voor ons egoïsme.

Het is een korte stap van ‘van jou houden’ naar ‘van mezelf houden en jou willen.’ En het is te gemakkelijk voor christenen om het huwelijk te beschouwen als een gebied waar navolging van Christus niet relevant is. Buiten het huwelijk houden we ervan om te praten over opoffering, ons kruis opnemen, enzovoort. Maar binnen het huwelijk praten we vaak over hoe we beter kunnen communiceren, hoe we intiemer kunnen zijn, hoe we betere seks kunnen hebben en hoe we gelukkig kunnen zijn.

Als een huwelijk God niet dient, zal geen enkele persoonlijke of seksuele vervulling het goed maken. Immers, voor zover we kunnen zien hadden Ananias en Saffira een huwelijk met uitstekende communicatie en gedeelde waarden. Ze begrepen elkaar perfect, maar toch ondergingen ze een verschrikkelijke dood onder het rechtvaardige oordeel van God (Handelingen 5:1-11).

2. Omdat het huwelijken en de samenleving vernietigt

Een egocentrische kijk op seks en huwelijk vernietigt het huwelijk en de samenleving. In een tijd waarin onze verwachtingen van wat het huwelijk te bieden heeft hoger zijn dan ooit, brokkelen huwelijken af als nooit tevoren.

We kunnen deze vernietiging ontdekken door te kijken naar hoe samenlevingen werken. Samenlevingen waarin seks en huwelijk worden gezien als een middel tot persoonlijke vervulling, moedigen een man en een vrouw aan elkaar in de ogen te kijken. Moedigen hen beiden aan om in de ander alles te vinden wat ze nodig hebben, om alles voor de ander te zijn. Zulke culturen promoten wat we een ‘religie van het één-paar-zijn’ zouden kunnen noemen, waarin het doel van elke man en vrouw is om in zo’n prachtige eenheid te leven. Het woord ‘relatie’, het verkorte woord voor ‘seksuele relatie’, onthult deze manier van denken. Als je geen ‘relatie’ hebt, ben je vermoedelijk eenzaam. En als het waar zou zijn dat ‘relatie’ voornamelijk in een seksuele relatie wordt gevonden, dan zouden we ten koste van alles seksuele intimiteit moeten zoeken. Maar we hoeven deze leugen niet te slikken.

Te veel nadruk leggen op koppels als paren isoleert hen ook van de ondersteunende invloeden van een bredere familie en de samenleving. De tijd dat ze alleen in de slaapkamer zijn, wordt bepalend geacht, niet wanneer ze als een nieuwe sociale en familie-eenheid dienen. Historicus Lawrence Stone schrijft:

Het is een ironische gedachte dat juist op het moment dat sommige denkers de komst van het perfecte huwelijk aankondigen, gebaseerd op volledige bevrediging van de seksuele, emotionele en creatieve behoeften van zowel man als vrouw, het aandeel huwelijksproblemen… snel stijgt.

Christopher Brooke, een andere historicus, merkt op:

Terwijl we worden geconfronteerd met het schouwspel van gebroken huwelijken, zijn we (door een vreemde paradox die echter zeer diepgeworteld zit in dit onderwerp) veel meer van een gelukkig huwelijk gaan verwachten.

Toch stelde een theoloog: ‘Zelfs het kleinste huisje van de gelukkigste geliefden kan niet bewoonbaar zijn tenzij het ten minste een deur en een paar ramen naar buiten heeft.’

We zijn niet gemaakt om voor altijd in de ogen van een ander mens te kijken en daarin alles te vinden wat we nodig hebben. Als we dat wel denken, zullen we zeker teleurgesteld raken. Als mijn lieve vrouw ooit dacht dat ik alles voor haar kon zijn, weet ze nu wel beter! En natuurlijk, als ik denk dat het huwelijk er is om aan mijn behoeften te voldoen, wat moet ik dan doen als het er niet aan voldoet?

Deze ironie – dat we zoveel van het huwelijk verwachten maar het teleurstellend vinden – is een ironie die de Schrift perfect begrijpt. Het wordt afgoderij genoemd. Als ik een doel nastreef boven de eer van God, aanbid ik een afgod. Op het moment dat ik mijn ‘relatie’ tot het doel van mijn leven maak, veroordeel ik mezelf tot teleurstelling.

Verrassend genoeg is de sleutel tot een goed huwelijk niet om een ​​goed huwelijk na te streven, maar om de eer van God na te streven.

Noot redactie: Dit is een aangepast uittreksel van het boek van Christopher Ash, Married for God: Making Your Marriage the Best It Can Be  (Crossway, 2016).

Het bericht Het huwelijk is niet bedoeld om aan jouw behoeften te voldoen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Jouw antwoord hangt waarschijnlijk af van de redenen waarom je vindt dat iemand in de eerste plaats zou moeten daten. Iedereen kan zien dat de kosten vaak hoog zijn – verpletterende scheidingen, seksuele zonden, schokkend verraad, plotselinge afwijzing, verwoestend hartzeer – pijn van de liefde die nooit het gangpad naar het altaar liep.

Waarom gaan zovelen van ons dan toch zo snel daten?

Nou, voor een deel omdat satan de risico’s zo goed verbergt (Openbaring 12:9). Hij zet romantiek als kwalificatie voor een goed leven en zet al het andere weg als leeg, eenzaam en zinloos. Hij zet onze verlangens op de voorgrond en overtuigd ons dat we moeten ‘liefhebben’ om echt te leven en dat alle plezier en de grootste ervaringen in een relatie met een vriend of vriendin (of echtgenoot of echtgenote) worden gevonden. Hij geeft hartzeer als ontbijt en bedekt alle seksuele zonde met een mooie maar giftige glans.

Satan en zijn invloed in en door de wereld leidt ertoe dat miljoenen van ons te veel en te vroeg daten, want hij houdt van de gevolgen die daten ons geeft.

Ik had mijn eerste ‘vriendin’ in de zesde klas (in Amerikaans is dat op 10 jarige leeftijd), mijn eerste kus die zomer (met een ander meisje) en daarna ieder jaar een andere vriendin op de middelbare school. Al vanaf veel te jonge leeftijd was ik op zoek naar affectie, veiligheid en intimiteit bij meisjes in plaats van bij God. Ik datete eerder dan de meeste mensen, en ook meer dan de meeste mensen. Mijn jeugdjaren hebben een lange lijst van relaties die te serieus waren voor die leeftijd, de lijst is te lang en eindigde daarom ook te pijnlijk. Ik zei ‘ik houd van je’ te snel en te vaak. En de duivel zat op de voorste stoel en genoot iedere minuut van mijn vroege date geschiedenis.

Waarom zou iemand daten?

De geestelijke oorlog om onze harten is echt, de belangen zijn groot. Daarom is het belangrijk om te vragen waarom we in de eerste plaats denken dat we moeten daten. Waarom had ik een vriendin toen ik twaalf jaar oud was (en dertien jaar, veertien en zelfs achttien jaar)?

Voor velen van ons geldt dat we gelukkig willen zijn, ergens bij horen, geliefd voelen. Wij denken dat onze diepste noden vervuld worden tijdens de intimiteit die er is als we bij een speciale jonge man of vrouw zijn.

We willen allemaal dat ons hart opspringt voor iets of iemand. De romantiek en het mysterie van het huwelijk lijken de hoogste, aardse pieken van plezier en vriendschap te zijn. We verlangen ernaar om gekend en geliefd te worden, iemand toe te behoren, in iemands verhaal te zijn. We willen ook dat iemand in ons verhaal voorkomt. We willen dat ons leven meetelt voor iets. We willen iets betekenisvols bijdragen aan een zinvolle zaak. We willen het verschil maken. We willen ons leven niet verspillen.

Velen van ons daten om onze behoeften voor liefde te proberen vervullen. Als je het aan ons vraagt zeggen we misschien dat je ‘streeft naar het huwelijk’ maar velen van ons zijn niet eens dichtbij een huwelijk. In leeftijd, in financiën, in rijpheid, in opleiding, in levensfase. We proberen het geluk, het bezit en het betekenisvolle na te jagen, waarvan we denken dat we dat kunnen vinden in de romantiek.

Wat zou ik anders doen?

Als ik alles over zou kunnen doen, zou ik niet gedatet hebben in de tweede klas van de middelbare school (in Amerikaanse begrippen is dat de tiende klas) of in de vierde klas of misschien zelfs niet in de eerste jaren van mijn beroepsopleiding). Ik zou hebben gewacht met daten totdat ik zou kunnen trouwen.

De doorbraak kwam bij mij toen ik de grote verschillen doorkreeg die er zijn tussen daten en het huwelijk. Een stel wat date kan zich soms wel een getrouwd voelen, maar een stel wat date zal nooit een getrouwd stel zijn. Het begrijpen van de verschillen die er zijn tussen de relaties kan ons beschermen van allerlei soorten pijn en falen tijdens het daten.

De grootste beloning in elk leven, onafhankelijk van onze relatiestatus, is dat we Christus kennen en gekend te worden door Hem, om Hem lief te hebben en dat Hij ons liefheeft. De grootste beloning in het huwelijk is als Christus betrokken is bij de intimiteit met je echtgenoot. Kennen en gekend te worden, lief te hebben en door je man of vrouw geliefd te worden. De grootste beloning bij het daten is Christus-georiënteerde zuiverheid van het huwelijk (of naar het huwelijk toe). Romantische intimiteit is het meest veilig binnen het huwelijk, en het huwelijk is het meest veilig in de context van zuiverheid. Als we die intimiteit rondom Christus willen hebben en daarvan willen genieten, moeten we trouwen. En als we willen gaan trouwen moeten we duidelijkheid hebben over de persoon met wie we willen trouwen.

Wacht met daten

Legaal gezien, in ieder geval in de Verenigde Staten, mogen we niet trouwen voordat we achttien jaar zijn (behalve in Nebraska en de Mississippi waar je zelfs ouder moet zijn, respectievelijk negentien en eenentwintig jaar).

Maar zelfs na deze leeftijd zouden we onszelf wel vragen moeten stellen over rijpheid en stabiliteit. Is onze vriend of vriendin wel rijp genoeg om enig idee te hebben hoe ze de komende vijftig jaar zullen zijn als echtgenoot? Zijn wij wel rijp genoeg? Zijn wij beide of is een van ons in staat om een gezin financieel te kunnen onderhouden? Is zijn of haar geloof in Jezus genoeg beproefd, zodat zeker is dat dit geloof echt is?

Sommigen zullen, zonder twijfel, dit advies haten – ik weet zeker dat ik dat zou doen – maar we moeten allemaal erkennen dat we kunnen daten lang voordat we gaan trouwen, en dat betekent niet dat we dat niet zouden moeten doen. We kunnen niet datend naar een huwelijk gaan wanneer een huwelijk niet eens in beeld is. Je kan misschien wel dromen over een huwelijk (dat deed ik tenminste), maar is het realistisch dat jullie snel kunnen gaan trouwen?

Wacht met daten totdat je met elkaar kunt trouwen. Mijn advies – graag of niet – is om te wachten totdat je echt verantwoord met hem of haar kan trouwen in de komende achttien maanden. Dit betekend niet dat jullie heel snel moeten gaan trouwen. Het belangrijkste is dat je kunt trouwen, als God je duidelijk maakt dat dit Zijn wil en timing is voor jou. Je kunt nergens de achttien maanden vinden in de Bijbel dus je kunt het niet als een wet van God vinden. Maar je kunt het testen – met God, je ouders of wijze christelijke vrienden – wanneer het wijs en veilig lijkt voor jou en je hart.

Wat je kunt doen tijdens het wachten

Terwijl je wacht totdat je echt kunt gaan daten betekent dit niet dat je gewoon maar moet zitten en wachten. Het leven is niet alleen, of zelfs voor het grootste gedeelte, liefde en het huwelijk. Ons leven staat in teken van Jezus – Zijn liefde voor ons en Zijn plannen voor ons – of we nu alleen zijn of getrouwd, zestien jaar of zestig jaar.

God heeft zoveel meer voor jou dan een relatie je kan bieden. Hij wil iets spectaculair tegen je zeggen door jou en je jonge leven. Hij wil jou en je gaven gebruiken om het leven van andere mensen te veranderen. Als Hij wil dat je gaat trouwen zal Hij ervoor zorgen dat je een sterke en liefdevolle toekomstige echtgenoot wordt. Hij wil de wereld laten zien waar geluk te vinden is door jouw vreugde.

Je hebt geen vriend of vriendin nodig of iets van Gods dromen te ervaren in je jonge jaren. Dus, als je niet date, wat moet je dan doen?

1. Wees een bemoedigend en trouw voorbeeld voor anderen.

‘Laat niemand u minachten vanwege uw jeugdige leeftijd,  maar wees een voorbeeld voor de gelovigen in woord, in wandel, in liefde, in geest, in geloof en in reinheid’ (1 Tim. 4:12).

Je mag misschien nog niet stemmen, of auto rijden, maar je leven kan iets laten zien van Jezus. Je woorden – de taal en houding die je hebt bij je familie en vrienden – zeggen iets over Jezus. Je houding – de beslissingen die je iedere dag maakt over dingen die je wel of niet wilt doen, of je jezelf aanpast aan de wereld of niet – vertelt iets aan de wereld over je God. Je liefde – hoe je de mensen behandelt in je leven – laat iets zien over hoe je geliefd wordt door God. Je reinheid – je toewijding om God en Zijn woord te vertrouwen, om Hem te koesteren boven ieder aards plezier en ervaring – predikt het evangelie aan klasgenoten die slaaf zijn aan hun eigen verlangens.

2. Leef om te dienen, niet om gediend te worden.

‘Laat ieder de anderen dienen met de genadegave zoals hij die ontvangen heeft, als goede beheerders van de veelsoortige genade van God. Als iemand spreekt, dan als iemand die de woorden van God spreekt; als iemand dient, dan als iemand die dient uit kracht die God schenkt; zodat God in alles verheerlijkt wordt door Jezus Christus.’ (1 Petrus 4:10-11).

De meeste jonge mensen zijn zo vervuld met hun eigen behoeften en verlangens dat ze blind zijn voor de behoeften om hen heen. Maar je bent tot zoveel meer in staat dan sociale media, shoppen en video spelletjes. Kijk bijvoorbeeld eens naar tieners die meedoen aan de olympische spelen, vijftien of zestien jaar oud, die goud winnen tegen de besten van wereld!

Wat nu als je besluit om je gaven die God je gegeven hebt te gebruiken om een verandering teweeg te brengen in het leven van anderen? Je zou kunnen dienen in de evangelisatie van jouw kerk, een jonger iemand begeleiden of vraag eens rond welke hulp iemand bij jou in de buurt kan gebruiken. Je bent tot zoveel meer in staat dan wat de wereld van jou verwacht. Leef op een manier ‘dat God in alles verheerlijkt wordt door Jezus Christus’, door middel van jou.

3. Span jezelf in om de toekomstige echtgenoot te worden zoals God je roept om die te zijn.

‘Vrouwen, wees uw eigen mannen onderdanig, zoals aan de Heere, want de man is hoofd van de vrouw, zoals ook Christus Hoofd van de gemeente is; en Hij is de Behouder van het lichaam… Mannen, heb uw eigen vrouw lief, zoals ook Christus de gemeente liefgehad heeft en Zich voor haar heeft overgegeven’ (Efeze 5:22-25).

Sommigen van ons worden misschien geboren met het verlangen om te trouwen, maar niemand die geboren wordt, is meteen klaar om te trouwen. De oproep om een echtgenoot lief te hebben is een oproep om het grootste verhaal ooit uit te leven – God Die Zelf het vlees is geworden om te sterven voor Zijn zondige Bruid, de Kerk. Onze natuurlijk instincten zijn niet om te sterven aan onszelf zodat we een ander kunnen helpen, zelfs niet als we veel van die ander houden.

Totdat je klaar ben om te daten zal God je voorbereiden om lief te hebben, Hij zal je stap voor stap veranderen en gereedmaken voor een ander (2 Korinthe 3:18).

4. Verbaas iedereen om je heen over je vreugde terwijl je wacht.

‘Daarom houden ook wij niet op, vanaf de dag dat wij het gehoord hebben, voor u te bidden en te smeken opdat u wandelt op een wijze de Heere waardig, Hem in alles behaagt, in elk goed werk vrucht draagt en groeit in de kennis van God terwijl u met alle kracht bekrachtigd wordt, overeenkomstig de sterkte van Zijn heerlijkheid, om met blijdschap in alles te volharden en geduld te oefenen’ (Kolossenzen 1:9-11).

Niemand hoeft ver te zoeken om alleenstaande mensen te vinden: jonge mannen en vrouwen die hun eenzaamheid beklagen terwijl alle andere mensen aan het daten zijn. Het is veel moeilijker om jonge mensen te vinden waarbij hun identiteit, vreugde en veiligheid ergens anders ligt.

Verras je vrienden (en alle anderen) door tevreden te zijn om te wachten met daten, totdat je kunt trouwen, omdat je alles wat je nodig hebt al bezit in God.

Het bericht Wacht met daten ** tot je kunt trouwen verscheen eerst op Geloofstoerusting.