In een interview met The Christian Post zei Getty dat veel moderne aanbiddingsliederen zich richten op emotie in plaats van op gezonde leer en Bijbelse waarheden. ‘Dit’, zei hij, ‘leidt tot een generatie die slecht is toegerust om het christelijk geloof werkelijk te begrijpen of te verdedigen’.

‘Een oprecht en toegewijde generatie begint niet zozeer met ons ontdoen van emoties; het begint met een oprecht zicht op wie de God van de Bijbel is,’ legde hij uit. ‘Meer dan 75 procent van wat ‘de belangrijkste liederen van het christelijk geloof’ worden genoemd, gaat over de eeuwigheid, de hemel, de hel en het feit dat we vrede met God hebben. Toch heeft minder dan 5 procent van de moderne aanbiddingsliederen het over de eeuwigheid.’

‘Ik ben er van overtuigd dat de moderne aanbiddingsbeweging een beweging is die gericht is op culturele relevantie.’

‘Veel aanbiddingsliederen zijn gericht op deze wereld’, zei Getty. ‘Ik ben er van overtuigd dat de moderne aanbiddingsbeweging een beweging is die gericht is op culturele relevantie. Het is daarmee een ontkerstening van Gods volk. En dat is absoluut gevaarlijk. Genoeg is genoeg. Dit gaat ons echt niet helpen om een oprechte generatie op te bouwen’.

Keith Getty en zijn vrouw, Kristyn, zijn gedreven om een reformatie in aanbiddingsmuziek te bevorderen: ‘Een deel van onze aanpak is om de huidige generatie de belangrijkste hymns van het christelijk geloof te leren kennen,’ vertelde Getty aan Christian Post. ‘Het gaat niet om een fascinatie voor een bepaalde tijd, maar om het schrijven van liederen die het Evangelie uitleggen en tegelijkertijd mooie kunst is.

Mooie kunst houdt stand,’ zei hij. ‘Een lied dat je 50 jaar zingt, is uiteindelijk waardevoller dan een lied dat je 50 maanden zingt. We leven in de meest opwindende tijd om christen te zijn, maar het is ook de meest uitdagende tijd. Het idee dat het christendom cool of gemakkelijk is, is niet Bijbels. Het zet de huidige generatie op het verkeerde been. Door middel van muziek willen we gelovigen opbouwen om Christus dieper te kennen en Hem liefhebben.

Het idee dat het christendom cool of gemakkelijk is, is niet Bijbels

Een nieuw album met hymns

In oktober ‘19 brachten de Getty’s hun album ‘Sing! An Irish Christmas – Live in het Grand Ole Opry House’ uit. ‘We promoten liederen waarvan we willen dat jullie het de komende jaren in de huizen en kerken zingen’, aldus de Noord-Ierse christelijke zangeres. ‘De kern van dit album is om de luisteraars de belangrijkste kerstliederen van het christelijk geloof te leren kennen; om ze zelf en samen als gezin tijdens de kerst te zingen.’

Getty, die al 10 jaar kerstmuziek schrijft, zegt dat hij voortdurend getroffen wordt door de ‘pastorale’ impact van kerstliederen op het publiek. ‘Tijdens een koude winteravond, kijk ik naar de mensen die dicht bij elkaar zitten en zingen: ‘Come Thou Long Expected Jesus’, en ik vraag me af welk verdriet of welke teleurstellingen ze dit jaar hebben gehad,’ vertelt hij. ‘Welk doktersnieuws hebben ze dit jaar gehad; welke persoon is er deze kerst niet meer bij? Welk aspect van hun leven moet het weten dat Christus zal komen?’

Andere bekende liederen zoals ‘Silent Night’ en ‘God Rest Ye Merry Gentleman’ benadrukken het belang van het houden van een rustdag zei Getty. ‘Mensen in Manhattan begrijpen niet wat ‘rust’ is. Ze blijven proberen om alle ballen in de lucht te houden: kinderen, kerk, de familieruzies en de kerstvoorbereidingen. In de stilte ‘Silent Night’ zingen is zo helend,’ benadrukte hij.

Volgens Getty combineert het nieuwe album ‘Sing! An Irish Christmas’ zijn liefde voor historische kerstliederen en zijn passie voor gemeentezang. ‘Wat kan er – in een cultuur waar het huwelijk in een staat van verwarring verkeert, kinderen opgroeien in instabiele gezinnen en waar we niet eens een openhartige discussie over sociale en politieke kwesties kunnen voeren – dieper raken dan mensen die samenkomen om over het Christus-kind te zingen?’, zei hij. ‘Wat kan een gemeente meer opbouwen dan het goede nieuws van het Evangelie?’

De waarde van de Sing! conferenties

Drie jaar geleden lanceerden de Getty’s – die dit jaar een ‘Dove Award’ wonnen voor het Inspirerende Album van het Jaar – de Sing! conferentie om kerkleiders, predikanten en muzikanten samen te brengen en op die manier samen de verbinding tussen muziek, theologie en kunst te onderzoeken.

Tegenwoordig is de Sing! conferentie een wereldwijd evenement. Dit jaar organiseerde het echtpaar uitverkochte Sing! conferenties in de Belfast Arena in hun geboorteland Noord-Ierland en nog één in de Usher Hall in Edinburgh, waarmee de eerste Sing! wereldwijde arenatournee van start ging.

In augustus ’19 spraken John Piper en Joni Eareckson Tada tijdens de Sing! conferentie in Nashville en waren er muzikale optredens van onder andere de Getty’s, Ellie Holcomb en Trip Lee te horen. Meer dan 13.000 mensen kwamen naar het driedaagse event, van wie bijna de helft jonger dan 40 jaar was.

Christendom hoeft niet cool te zijn

‘We denken dat na dit jaar, met het aantal universiteiten dat betrokken raakt, de meerderheid van de bezoekers van de Sing! conferentie jonger dan 40 jaar zal zijn’, aldus Getty. ‘Er zijn 82 kerkelijke muziekconferenties in Amerika en dit is de grootste. En dit is de enige die niet samenwerkt met de hedendaagse radio. We maken geen gebruik van de licht-camera-actie elementen waar de nieuwste generatie druk mee is. Wij hebben dat allemaal terzijde gelegd, maar toch krijgen wij meer bezoekers van onder de 40 dan welke conferentie met kerkmuziek dan ook.’

De huidige jongerengeneratie wil weten: ‘is dit waar of niet?’

Volgens de songwriter geeft het succes van de Sing! Conferentie aan dat de jongere generaties ‘minder overtuigd zijn van de hype om het christendom cool te laten lijken’. ‘Ze willen weten: ‘is dit waar of niet”, zo betoogde hij. ‘Mensen denken dat deze conferentie conservatief is, en tot een bepaalde hoogte is dat ook zo, maar het scala aan de aanwezige kerkelijke denominaties is vrij breed. Ze hebben allen grote zorg om wat de volgende generatie zingt en weten niet wat ze moeten doen’.

‘Wij hebben niet alle antwoorden,’ voegde Getty eraan toe, ‘maar we proberen mensen ertoe aan te zetten om de Bijbelse leer te bezingen en doen ons best om hymneschrijvers betrokken te krijgen die hoogwaardige en kunstzinnige muziek schrijven.

Het bericht ‘Moderne aanbiddingsliederen zijn absoluut gevaarlijk’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Hieronder volgt een reactie van John Piper op deze vraag. Om zijn antwoord goed te kunnen volgen, is het belangrijk dat je twee andere mannen leert kennen. De eerste is Chuck Steddom, hij is de aanbiddingsleider met wie pastor John veel heeft samengewerkt. En Tom Steller, hij is een voorganger met wie pastor John ook heeft samengewerkt. Op het moment dat Piper deze vraag beantwoordt, is Chuck ook op het podium aanwezig. Ook Tom is er. Hij zit naast pastor John. Hieronder volgt het antwoord van John Piper op de vraag hoe we onszelf geestelijk kunnen opladen. Daaruit volgt ook dat de samenzang in de gemeente van grote waarde is.

Ik wil mezelf in superlatieven uitdrukken om duidelijk te maken hoe uniek en hoe krachtig de gemeentelijke samenkomsten zijn om daar samen te zingen, te bidden, te ontmoeten, onze zonden te belijden en naar de prediking te luisteren. Deze stellingname is een beetje riskant, omdat God ook zeker in persoonlijke gesprekken verschijnt en in de ‘alleen-jij-en-Hij-momenten’. Ook die momenten kunnen een ontzettende diepe impact op je hebben. Maar over het algemeen zou ik zeggen dat ik mijn meest innige verbondenheid met God ervaar samen met Chuck. Ik noem Chuck in dit verband symbolisch. Hij was de zangleider op die momenten. En waar ik dus op doel is de gemeentelijke samenzang, het zingen.

Gemaakt om te aanbidden

Hoe komt dat? Het is gewoon zo. Ik denk dat het komt omdat ik hiervoor gemaakt ben, en jij ook. Je kunt je er om allerlei redenen tegen verzetten, maar je bent gemaakt om God te zien en samen met Zijn volk van Hem te genieten tijdens de vele facetten die de gemeentelijke samenkomsten kleuren. Daar ben je nu eenmaal voor gemaakt. En dat is ook de reden dat wanneer je samen zingt, je iets kunt ervaren van waarom je bent gemaakt. Het geeft zeer veel voldoening. Dat is één argument.

Er gebeurt wat als je diep Bijbelse waarheid over God vermengd met prachtige melodieën.

Daarbij is er een tweede reden die ik in mezelf heb ontdekt. Namelijk, dat op het moment dat je samen zingt, er niet alleen emoties ontwaken die er voor de dienst nog niet waren, maar je ook gevoed wordt door wat God op dát moment doet. Dat doet Hij door de waarheid die je hoort en door de prachtige liederen die klinken heen. Op zo een moment word ik wakker geschud, en ontdek ik wie ik behoor te zijn. Ik word aangespoord om God meer te leren kennen, Hem lief te hebben, mijn vreugde in Hem te vinden, vervulling te vinden in Hem door ieder lied dat klinkt en de waarheid die klinkt in de liederen en hun schoonheid. Er gebeurt wat als je diep Bijbelse waarheid over God vermengd met prachtige melodieën. Het raakt de ziel van een mens op een unieke manier. Het is echt bijzonder. Dat is het gewoon. Dat is wat er gebeurt.

Samen is beter

Er is nog een derde reden. Hier links naast mij zit Tom Steller, die 33 jaar met mij samenwerkte. Tom kwam tot geloof dankzij de Jesus People-beweging. Vanaf de allereerste dag is hij iemand die met zijn handen in de lucht staat tijdens het zingen, ik heb dat moeten leren. Ik zat op een stoel en onderging alles wat de dienst met me deed, alles wat er in beweging werd gezet. En daar weet je je niet altijd raad mee, toch? Je laat het over je heen komen. Terwijl dat gebeurde, en ik om me heen keek, zag ik Tom staan met uitgestrekte armen. Die lichaamshouding raakte me, juist omdat ik Tom ken, en het is vele malen een pijl in mijn ziel geweest.

Dat betekent het om samen te zijn. Om naast iemand te staan die echt verbonden is met God, dat is verootmoedigend toch? Wanneer je naast iemand staat die niet een show staat op te voeren, maar oprecht is – werkelijk in verbinding met God, ze hebben God echt lief – en jij op dat moment niet. Het is goed om tot die ontdekking te komen. Dat is een ander onderdeel van het antwoord op de vraag.

Hoe muziek een huwelijk in stand houdt

Er is trouwens nog iets wat ik met pijn in het hart naar voren breng. Iedereen denkt: ‘Oh, je bent al 50 jaar getrouwd. Je hebt vijf kinderen, nog steeds getrouwd. Dat moet geweldig zijn.’ Nou, Noël en ik hebben samen door zo een diep dal gelopen. We hebben met betrekking tot onze kinderen en ons huwelijk met zoveel problemen te maken gehad, we hebben in die 50 jaar in totaal 33 maanden in en uit gelopen bij de hulpverlening. We probeerden om elkaar meer lief te hebben, elkaar geen pijn te doen door wat we doen of zeggen.

Maar ik ben een voorganger, weet je nog? Dat betekent 33 jaar lang op de eerste rij in de kerk zitten met zo’n vijf- tot zevenhonderd mensen achter me, en binnen enkele minuten moeten gaan prediken. En dan zing ik, terwijl het de meeste beroerde week van ons huwelijk is geweest. Wat doe je op zo een moment? Hoe ga je dan verder? Hoe voorkom je dat je hypocriet bent?

En ik kan je niet zeggen hoe vaak ik op die momtenten overweldigd werd door Gods barmhartigheden en dat het mijn ik-gerichtheid verbrak. Ik bleef toch getrouwd. En ik voelde weer hoop. Ik kreeg het verlangen om thuis te zeggen dat het me speet. Waar haal je die kracht vandaan? Ik heb het nu over mannen. Maar het is in wezen hetzelfde probleem met het hart van vrouwen, al is het wel iets anders dan dat van mannen. Waar haal je de kracht vandaan om jezelf te vernederen en te zeggen: ‘Het spijt me. Ik zat verkeerd’? Of zelfs als je denkt dat je het niet mis had, waar haal je dan de kracht vandaan om iets liefdevols en verzoenends te zeggen? Want dat is je taak.

Het gebeurde tijdens de samenzang op het moment dat ik vooraan in de kerk zat. We zongen in die tijd nog niet het lied ‘Genade is meer’, maar dat lied zou mij vandaag de dag zeker raken. Dit speelt dus ook mee.

De eerstelingen

Bedenk ook wat de reden van mijn bestaan is als voorganger: Ik ben er om een God-liefhebbend volk samen te brengen. Daarom besta ik. Mijn prediking heeft als doel dat waarheid over God in het verstand van mensen wordt gefundeerd en dat de genegenheid voor God in het hart wordt gevoed. Dat is de reden waarom ik er ben. Dat is mijn leven. En terwijl we samen zingen, hoor ik het gebeuren.

Mijn prediking heeft als doel dat waarheid over God in het verstand van mensen wordt gefundeerd en dat de genegenheid voor God in het hart wordt gevoed. En terwijl we samen zingen, hoor ik het gebeuren.

Sinds mijn vertrek als voorganger in 2013 zijn er honderden nieuwe mensen naar Bethlehem Baptist Church gekomen. De helft van de mensen in de binnenstad kent me niet. Ik zit daar als een 33-jarige veteraan en ze hebben geen idee wie ik ben. Dat is geweldig. Dat is heerlijk. Maar de helft van de mensen die daar zit was er ook onder mijn bediening. Als ik dan samen met Noël op ons plekje zit, vier banken van achteren links onder de galerij, en de vijftien mensen om me heen die ik herken hun handen in de lucht zie heffen tijdens een prachtige climax van een lofzang op Gods heerlijkheid, dan besef ik dat ik niet tevergeefs heb geleefd.

Zingen door het lijden

Nog een reden: ik heb alvleesklierkanker. De biopsie was op ons jubileum, 21 december 2005. En de operatie om de prostaatklier te verwijderen was gepland op Valentijnsdag. Tussen 21 december en 14 februari ervoer ik de meest dierbare samenzang momenten van mijn leven. Ik wist op dat moment niet of ik nog lang zou leven. Het is verwonderend om een diagnose van kanker te krijgen en toch nog door te mogen leven. Iedereen zou dat eigenlijk moeten ervaren, anders nemen we zoveel in het leven voor lief. Alsof het allemaal vanzelfsprekend is.

Die acht weken stond ik vooraan en waren de zondagen intenser dan ooit, het was overweldigend. Als die ervaring een voorproefje was van hoe het is om je voor te bereiden op je sterven, omdat je niet meer van kanker zal genezen, dan is het goed. Dan komt het goed.

Het bericht Wat gebeurt er als we samen zingen? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Onze vraag is: impliceert dit ‘U wilde geen hemel zonder ons’ niet een op de mens gericht evangelie? Wat gezegd wordt is niet letterlijk onwaar, maar wellicht wel wat onevenwichtig. Dat is onze angst. Bovendien, het woord ‘dus’ is zodanig geplaatst dat de ‘U bracht de hemel op aarde’ voortkwam uit de bewering dat God geen hemel zonder ons wilde. Net als het woordje ‘omdat’, impliceert ‘dus’ dat God de hemel op aarde bracht, omdat Hij geen hemel zonder ons wilde. Denkt u dat deze tekst bijbelgetrouw is?

Laat ik breed beginnen en daarna inzoomen, omdat ik van deze kwestie houd. Ik houd van deze zorgen.

Het eerste wat ik wil doen is God prijzen voor het aanbiddingsteam dat worstelt met het waarheidsgehalte van een liedtekst. Dat is echt goed nieuws. Het is een goed teken en ik hoop dat alle aanbiddingsleiders die dit horen, aangemoedigd zullen worden om hetzelfde te doen. Een van de redenen dat dit goed nieuws is, is dat een gemeente haar theologie leert, en laat neerdalen in de diepte van het hart. Dit doen ze niet alleen bij de prediking die ze horen, maar ook bij de liederen die ze zingen.

Liedteksten doen ertoe

Historisch gezien is het repertoire van de kerk, naast de prediking, een van de meest krachtigste middelen geweest om mensen te onderwijzen. Ik durf te stellen dat in sommige kerken de liederen meer doorslaggevend zijn voor de manier waarop er met de Waarheid wordt omgegaan, omdat de prediking zo oppervlakkig is geworden als het gaat om een dogma’s. Natuurlijk, de liederen kunnen ook heel oppervlakkig zijn.

Je kunt hele oppervlakkige liederen zingen, die alleen maar geweldige zinnen herhalen als ‘Zijn Naam is groot’. De tekst is waar, maar zegt het lied ook waarom het zo groot is, of hoe het kruis die grootheid toont? Ik zeg amen op die worsteling en ik raad elk aanbiddingsteam aan om voorzichtig om te gaan met de teksten die ze de mensen laten zingen.

Scheepsladingen liederen

Het tweede wat ik wil zeggen is dat de laatste dertig, misschien veertig jaar, een ongelofelijk vruchtbare tijd is geweest wat betreft het schrijven van nieuwe teksten en nieuwe muziek voor de kerk. Dat is iets geweldigs. Dat is een geweldig teken van leven. De psalmisten zeggen het vijf keer: ‘Zing een nieuw lied voor de Heere’ (Psalm 33:3; 96:1; 98:1; 144:9; 149:1).

Jezus zei, om de dingen in balans te houden: ‘Daarom, iedere Schriftgeleerde (je zou kunnen zeggen: iedere aanbiddingsleider), in het Koninkrijk der hemelen onderwezen, is gelijk aan een heer des huizes die uit zijn voorraad nieuwe en oude dingen tevoorschijn haalt’ (Mattheus 13:52). Wat dat betekent is dat, gezien de honderden en honderden waardevolle, wezenlijke, rijke, diepe, oude liederen die voedzame dogmatische waarheden verkondigen, en gezien de vele, vele nieuwe liederen van de afgelopen dertig jaar die betrouwbaar, Christus-verheerlijkend en geconcentreerd op het Evangelie zijn, er geen reden is om (voor welke kerk dan ook) liederen te zingen die misleidend of ook maar discutabel zijn.

Het is niet zo dat elk aanbiddingsteam, die toegang heeft tot het internet, niet anders heeft om te zingen dan discutabele liederen. Er zijn immers honderden betrouwbare, rijke, prachtige, hedendaagse en oude liederen. Mijn belangrijkste antwoord aan Samuel is om oude en nieuwe, goede betrouwbare en prachtige liederen te vinden en díe te gebruiken.

Jullie zijn leermeesters in de kerk. Jakobus zegt: ‘U moet niet allemaal aanbiddingsleiders willen zijn’ – omdat jullie leraren zijn (zie Jakobus 3:1). Laat niet velen van jullie aanbiddingsleiders worden omdat jullie, als leermeesters, een strenger oordeel zullen ontvangen. Direct na de pastors komen de aanbiddingsleiders die kiezen wat voor onderwijs er wordt gegeven door de liederen, terwijl mensen hun hart leeg zingen en de waarheid (of onwaarheid) opnemen die de aanbiddingsleiders hen hebben voorgehouden.

Onvoldoende achtergrond

Nu de specifieke tekst waar Samuel bezorgd over is. Het geven van onderwijs door het zingen van liederen wordt bedreigd door sommige hedendaagse muziek, dat wat mij betreft, tekort doet aan de diepte van Gods Passie voor de Glorie van God boven al het andere. Nogmaals, Het geven van onderwijs door het zingen van liederen wordt bedreigd door sommige hedendaagse muziek, dat wat mij betreft, tekort doet aan de diepte van Gods Passie voor de Glorie van God boven al het andere.

Mijn gevoel is dat – totdat een gemeente is verbrijzeld door de verontwaardiging en de verschrikking van onze zonde (zonde in de zin van dat we tekort doen aan de eer van Gods Glorie) samen met een groots besef van Gods glorie en zijn rechtvaardigheid en toorn – de realiteit van genade en liefde niet écht gekend en gekoesterd kan worden door de gemeente. Wat mij dan zorgen baart, is hoe we dan zingen over de genade.

Ik denk dat er een spanning of dreiging in liederen zit die ervan uit gaan dat de zorgen, schaamte, en moeilijkheden in het leven van mensen voldoende achtergrond vormen om hen het geheimenis van het Evangelie bekend te maken. Ik denk dat dat niet klopt.

Het Nieuwe Testament neemt aan dat mensen onderwezen moeten worden in wat hun werkelijke, vreselijke staat vanwege de macht van de zonde is, voordat de genade echt God-verheerlijkend kan zijn. Ik zie dat in Efeze 2:1-10 en Efeze 4:4-6 bijvoorbeeld.

Samuel heeft gelijk dat de vraag niet is of een bewerking letterlijk waar is, maar wat de uitwerking ervan is op de mensen. Ofwel, hoe past het in een beeld van God? Het mag dan zo zijn dat dezelfde waarheid de ene keer in één bepaalde context gezongen zal worden, en een andere keer in een andere context, want dan zal de tendens en de toon van de context misleidend zijn.  Dat zal de fout bekrachtigd worden in de harten van mensen.

Ik heb geen voorkeur voor de tekstregel die Samuel aanhaalt. Het past te makkelijk in een theologie van een God die schiep omdat Hij eenzaam was en mensen redde voor dezelfde reden. Hij zou dus niet gelukkig zijn zonder ons.

Gods vreugde in ons

Voor alle helderheid: we moeten zeker zingen over Gods vreugde in ons als Zijn kinderen. Denk aan de vader in de gelijkenis van de verloren zoon die een feest houdt als zijn zoon terugkeert naar huis (Lukas 15:11-32). Of zie Zefanja 3:17, waar God zingt over zijn volk. Wat zo verbazingwekkend is dat God niet ongelukkig en eenzaam is zonder ons. Hij is niet aangespoord om over ons te zingen omdat wij wat tekortkomingen van God konden oplossen en Hij, nu Zijn goddelijke zwakte is gesterkt door onze aanwezigheid, pas gelukkig kan zijn. Dát is niet het beeld dat de Bijbel schetst!

Gods vreugde in ons is datgene wat overstroomd van Zijn Volheid, niet een compensatie van Zijn leegte. Helpt het lied dát wonder te voelen? Dat is de vraag.

Hier nog zo’n populaire liedtekst die we pas in Azië zongen. Ik zou willen dat we het niet hadden gezongen. Het is heel populair: ‘Like a rose, trampled on the ground. You took the fall and thought of me above all’ (vertaald: ‘als een roos geplukt en weggegooid
nam U de straf en dacht [bovenal] aan mij‘). Dat is niet waar. Het helpt niks. Ik ben er eerlijk gezegd niet zeker van wat het betekent. Wat ‘boven alles’? Boven alle andere mensen die Hij redt? Nee, dat kan het niet zijn. Boven zijn eigen glorie? Nee, niet boven zijn eigen glorie. Boven wat dan? Het was een mooie lied tót die zin. Hij redde ons juist zodat we Zijn glorie zouden zien en ervan zouden genieten als het allergrootste vreugde in het universum, boven alles. Ik weet niet zeker wat de tekst wil zeggen, maar dít halen de meeste mensen er niet uit.

Mijn conclusie is dat God door de geschiedenis heen gewerkt heeft en Hij heeft de afgelopen dertig jaar wonderlijk gewerkt om honderden en honderden betrouwbare, rijke, evangelische, dogmatisch betrouwbaar, Christus-verheerlijkende en God-verhogende liederen te produceren. Zoveel dat we degene die theologisch onevenwichtig lijken te zijn en onze mensen misleiden niet hoeven te gebruiken.

Het bericht Waarom christelijke muziek moet kloppen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Herrie

Ik kan zo het een en ander aan commentaar voor je oplepelen:

‘Get Gerco! Wat maak jij een herrie!’ bromt mijn vader dan, niet wetend dat ik zo nu en dan door mijn moeder opgehitst wordt om het één en ander aan herrie te produceren.

Of: ‘Alles is ‘halleluja, prijs de Heer’!’, maar iets moet écht zijn. Is het wel doorleefd?’ Ja, die staat ook in de FAQ.

Wat de gemiddelde christen ‘praise and worship’ noemt, krijgt van vader de titel ‘titai-muziek’. Ma vindt de muziek die ik luister en zing te heftig geworden. Mijn broer ontvlucht alle plekken, waar ik welke muziek dan ook ten gehore breng. En mijn zusje snauwt me zo nu en dan toe dat ze me spuugzat is.

In getallen: 75 procent van het huishouden snoert me liever de mond. 25 procent wijst me ononderbroken op de schatten uit de Psalmen: ‘Uw licht doet klaarder dan de zon ons ’t heug’lijk licht aanschouwen!’ Prachtig!

Inderdaad! Prachtig. Net zo mooi als Opwekking 733. En net zo mooi als een nummer van Casting Crowns of Sela. Mijn database omvat méér dan 150 nummers. ‘Zingt, zingt een nieuw gezang den Heere!’

God ziet het hart

Ik kan genieten van Psalmen. Er zijn er genoeg, die ik prachtig vind. Maar als het over het lomm’rig woud gaat (Psalm 104:8), krab ik even achter mijn oren. En als het gevreesd geweld gefnuikt moet worden (Psalm 35:1), dan zing ik net zo lief ‘You are my sword and shield, though troubles linger still!’

Maar als we de discussie voor de zoveelste keer aangaan, komen we altijd op hetzelfde punt uit. Dan geef ik aan mijn vader toe dat sommige liederen te simpel zijn. Weinig inhoud. En dat we ze soms te makkelijk zingen. Zo’n eentje als: ‘Jezus, alles geef ik U, wat ik ben en heb en wat ik ooit zal zijn.’ Immers, brengen we het in de praktijk?

M’n vader begraaft de strijdbijl altijd met de woorden: ‘God ziet het hart aan.’

Inderdaad. Hij ziet ons hart als we ‘Christ is enough’ zingen. Maar ook als we met Psalm 42 belijden dat de Heere uitkomst zal geven.

En eens, wat een wonder, eens zingen we allemaal hetzelfde lied! Dan ‘…smelten onze stemmen samen in een hemels lofgezang voor onze Koning, Heerser van ’t heelal.’

Pa, speciaal voor u zal ik deze column maar niet besluiten met bovengenoemd Sela-lied. Speciaal voor u spreek ik mijn wens uit, dat voor úw Psalmen en mijn ‘titai-liederen’ datzelfde zinnetje gelden mag:

‘De wereld hoor’, en volg’ mijn zangen, met Amen, Amen na!’

Het bericht Trommelend en timmerend verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ontbreekt er niet wat? Zingen we Bijbelse beelden niet te vaak los van de Bijbel zelf?

Veel moderne worshipliederen gaan over stormen, regen en oceanen. Maar meestal blijft het bij een ‘algemeen weerbericht’ en wordt het niet zo concreet. Ja, het zijn vaak mooie liederen. Veel mensen ervaren er steun en kracht door. En toch. Ontbreekt er niet wat? Zingen we Bijbelse beelden niet te vaak los van de Bijbel zelf?

In de lucht zweven

Israël-kenner Bart Wallet schreef een paar jaar geleden over moderne worshipmuziek: “Veel liederen gaan over ‘ik, hier en nu’, zijn kort en vergen weinig Bijbelkennis. God wordt uitbundig geprezen, maar vaak blijft het wat in de lucht zweven. Het wordt niet verankerd in onze wereld en ons dagelijks bestaan. Precies dat is wat in de Bijbel zo ontzettend belangrijk is. Wat God doet, doet Hij in onze werkelijkheid (…). God maakt Zichzelf bekend in Zijn daden, in het verleden en het heden.”

God wordt uitbundig geprezen, maar vaak blijft het wat in de lucht zweven.

De Bijbel is geen zweverig boek. Het is juist een heel concreet boek. Het gaat over de Heere God die ingrijpt in de geschiedenis, zoals in Exodus 14. De psalmen zingen ervan. Dat zijn zeker geen ‘zweverige liedjes’, ze gaan over Gods handelen op aarde (bijvoorbeeld Psalm 78, 106 en 114). En de Heere Jezus kwam niet als ‘geest’ naar de aarde. Nee, Hij brak als mens door in onze geschiedenis. “Het spreken is vlees-en-bloed geworden en heeft bij ons zijn tent opgeslagen” (Johannes 1:14, Naardense Bijbel). Hij is de Jozua (Yeshua, ‘God redt’) die zondaren bevrijdt uit het slavenhuis en leidt naar het beloofde land.

Geschiedenisles

Daarom kun je het ‘nieuwe’ testament onmogelijk loskoppelen van Israël en het ‘oude’ testament. Luister maar eens naar het getuigenis van Stefanus in Handelingen 7. Een flinke lap, 53 (!) verzen, maar het lezen waard. Gek genoeg vertelt Stefanus nauwelijks over zichzelf, hij geeft meer een ‘geschiedenisles’ over Gods grote daden.

God is al eeuwenlang bezig met Zijn Reddingsplan. Alleen als mensen zijn we nogal hardleers en vergeetachtig. Die kennis sijpelt snel weg uit ons hart (of misschien is het er helemaal nooit binnengekomen). Dus hebben we het steeds weer nodig om Gods grote daden ‘in te zingen’. En wat is het gaaf als je ontdekt: mijn kleine levensverhaaltje is vervlochten met Gods Grote Verhaal en met Zijn Heilsdaden door de eeuwen heen.

Deze column is geschreven in het kader van Israël-zondag (1-10-2018). Gertjan de Jong is medewerker communicatie bij jongerenorganisatie LCJ.

Het bericht Moderne worship blijft vaak in de lucht zweven verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Jong & oud is van harte welkom. Entree en koffie is uiteraard gewoon weer gratis voor je – maar neem je wel ‘iets’ mee voor de collecte?

We starten rond 19:45, tussendoor een pauze en de avond is ongeveer om 22:15 afgelopen. Tot de DV 27ste!

Laat je even weten of je komt? – > Facebook-evenement

Locatie:
‘De Bron’
Maasstraat 1
Hardinxveld-Giessendam

Het bericht Singin in Hardinxveld-Giessendam verscheen eerst op Geloofstoerusting.

De dynamiek, diepte en veelkleurigheid van de Bijbel en in het bijzonder de Psalmen spoort ons aan om die inhoud ook in nieuwe liederen te vertolken. We moedigen je aan om de liederen in het gezin, op school, in vriendengroepen, op verenigingen zowel binnen als buiten de kerken te gebruiken. Om zo met oude en nieuwe liederen God te verheerlijken, Jezus te volgen en de naaste te dienen.

De bladmuziek van de GT-liederen kun je hier vinden.

Om het hart van het Evangelie. Zing je mee?

Marcel Vroegop

Het bericht Download de nieuwe Geloofstoerusting-liederen verscheen eerst op Geloofstoerusting.