De machtige God van het universum heeft vaak en op veel manieren tot ons gesproken, dit is op zichzelf al een wonder. Hij wilde bekendmaken wie Hij is. Alsof een schilder iets van zichzelf wilde laten zien aan een schilderij. Dit is onbevattelijk, maar waar.

Zeker als we vervolgens zien hoe Hij uiteindelijk tot ons gesproken heeft door Zijn Zoon. Zijn Zoon, Jezus, is als het ware de handtekening onder alles wat Hij gesproken heeft. In Hem zien we werkelijkheid worden wat God heeft beloofd; Gods Woord is vlees geworden. Hij leefde uit wat geschreven stond. God maakt waar wat eerst enkel belofte was. Hij maakt realiteit wat eerst enkel schaduw was.

Jezus is de handtekening onder alles wat God gesproken heeft.

Dit maakt de Bijbel het heerlijkste boek op aarde, ons Handboek voor eeuwig leven, onze Schatkaart naar de kostbaarste schat!

Samen de hele Bijbel door

Daarom is het zo goed om het overzicht te krijgen van wat God nu eigenlijk bekend heeft gemaakt. Dit kun je doen door nauwkeurig kleine gedeelten te bestuderen maar ook door eens (of vaker) heel de Bijbel vanaf het begin tot het einde door te lezen.

Om dat te doen wil ik je het komende jaar uitnodigen om aan de hand van het Lees je Bijbel-leesplan die vlucht te maken van Genesis naar de Openbaring.

Met dit leesplan lees je in een jaar de hele Bijbel of enkel het Oude en Nieuwe Testament. Op chronologische volgorde lees je elke werkdag een gedeelte uit de Bijbel. Op deze manier heb je in het weekend nog ruimte om in te halen of je te richten op ander geestelijk voedsel. En samen met honderden andere jongere en oudere ontdekkingsreizigers ben je welkom in de Lees je Bijbel Whatsapp-groep. In deze groepsapp ontvang je dagelijks meldingen en bemoedigingen, kun je als gespreksgroep samen nagenieten of vragenstellen over dat wat je onderweg tegenkomt.

Met dit leesplan lees je in een jaar de hele Bijbel of enkel het Oude en Nieuwe Testament.

Het is de moeite waard

Tijdens deze vlucht zul je je Schepper leren kennen, je zult jezelf leren kennen, je zult Jezus leren kennen en meer en meer ervaren dat Gods woorden werkelijk zoeter zijn dan honing, ja, levend water voor je ziel. Schrik niet terug, het opstijgen is altijd wat moeizaam en ongemakkelijk, maar als je eenmaal in de lucht zit zul je genieten van het heerlijke uitzicht wat de Bijbel je geeft.

Ja, je zult soms beven als je over de diepe dalen en ravijnen vliegt van onze zonde, van het kwaad en van Gods rechtvaardige oordeel. Maar meer nog en boven alles uit zul je genieten van de machtige toppen van Gods genade en verlossing in Jezus Christus waarnaar ieder hoofdstuk en iedere gebeurtenis wijst.

Dit alles zal de brandstof zijn om degene te volgen die gezegd heeft: ‘Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat Mijn blijdschap in u zal blijven en uw blijdschap volkomen zal worden’ (Johannes 15:11).

Meld je aan en download je leesplan: levenslicht.org/leesplan

Het bericht Lees je Bijbel in 2021 verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Bijbels genoeg

Het is opmerkelijk dat we Bijbels hebben die we, wanneer we maar willen, kunnen lezen. Voor het grootste deel van de kerkgeschiedenis, en vandaag nog steeds op veel plaatsen in de wereld, hebben christenen geen eigen persoonlijke exemplaren van de Bijbel in bezit. Ze moesten bij elkaar komen, zodat iemand hen eruit kon voorlezen. ‘Blijf bezig met het voorlezen [van de heilige Schrift]’ (1 Timoteüs 4:13) dat was alle tijd dat gelovigen hadden met de Bijbel.

Maar nu, met gedrukte Bijbels en digitale opties in overvloed, hebben we onbetaalbare toegang tot Gods woorden voor ons. Woorden die we, tragisch genoeg, zo vaak weinig gewicht geven. Dagelijks in je eigen exemplaar van de Bijbel lezen is geen wet die elke gelovige moet houden; de meeste christenen hebben deze mogelijkheid niet gehad. Maar dagelijks Bijbellezen is een buitengewoon middel van Gods genade. Waarom zou je deze gave en zegen willen mislopen?

De hele Bijbel?

‘Heel de Schrift’, zegt 2 Timotheüs 3:16, ‘is door God ingegeven en is nuttig.’ De volledige Bijbel, zegt Sinclair Ferguson, werd gegeven om volwassen christenen te maken. Alles in de Schrift, van Genesis 1 tot Openbaring 22, is voor het welzijn van de kerk. ‘Al deze dingen nu zijn hun overkomen als voorbeelden voor ons, en ze zijn beschreven tot waarschuwing voor ons, over wie het einde van de eeuwen gekomen is (1 Korinthe 10:11).’ ‘Want alles wat eertijds geschreven is, is tot onze onderwijzing eerder geschreven, opdat wij in de weg van volharding en vertroosting door de Schriften de hoop zouden behouden (Romeinen 15: 4).’

Een zegen voor iedere christen

Maar niet elke tekst functioneert op dezelfde manier om ons geloof op te bouwen. Niet elke tekst heeft hetzelfde effect voor ieder kind van God binnen het nieuwe verbond. Het is geweldig om door de hele Bijbel heen te lezen. Het is iets dat voorgangers en leraren in de kerk sterk moeten overwegen om dat jaarlijks te doen. Dan zijn alle details van de Schrift weer aan hun ogen voorbij gegaan als voortdurende bron voor hun publieke theologische uitspraken. Maar dit is niet een juk dat elk jaar op elke christen gelegd moet worden. Hoewel het voor elke christen goed zou zijn om dit op een gegeven moment wel te proberen. Of dat je op z’n minst een meerjarenplan hebt, zodat je uiteindelijk op welke manier dan ook door de hele Bijbel heen bent gegaan.

In vier weken

Voor degenen die de reis overwegen: je zult verbaasd zijn hoe goed dat te doen is. Het duurt ongeveer 70 uur om de Bijbel van kaft tot kaft te lezen. Dat is minder tijd dan de gemiddelde Amerikaan elke maand voor de televisie doorbrengt. Met andere woorden, als de meeste mensen hun tv-tijd zouden inruilen voor het lezen van de Bijbel, dan zouden ze de volledige Bijbel in vier weken of minder hebben gelezen. Als dat onwerkbaar klinkt, overweeg dan: met slechts vijftien minuten per dag kun je de Bijbel in minder dan een jaar doorlezen (Don Whitney, Spiritual Disciplines – 29).

Favoriete leesplannen

Misschien is het nu voor jou de tijd om het te proberen. Hier zijn enkele van onze favoriete leesplannen:

• Discipleship Journal is door de jaren heen ons meest geliefde en meest gebruikte leesplan van Desiring God. In dit leesplan lees je de Bijbel vier keer per dag, maar slechts 25 dagen per maand. Dit geeft je enige marge om hier en daar een dag te missen op die momenten dat het leven even te druk is. John Piper zegt: ‘Weinig dingen ontmoedigen ons meer om de Bijbel in een jaar door te lezen dan het gegeven dat je achter op schema raakt. Dit plan geeft je elke maand vijf inhaaldagen. Dit is absoluut een gouden greep!’
• Het leesplan van McCheyne is het klassieke plan, ontworpen door Robert Murray McCheyne (1813-1843), de geliefde Schotse prediker die stierf vóór zijn dertigste verjaardag. Het leesplan bevat voor elke dag van het jaar een deel van de Bijbel om te lezen. Je leest in een jaar één keer door het Oude Testament en twee keer door de Psalmen en het Nieuwe Testament.
• Het leesplan The Kingdom geeft evenwichtig gewicht aan het Oude en Nieuwe Testament met het oog op hun relatieve lengte. Het Oude krijgt drie lezingen per dag, het Nieuwe één. De lezingen in het Oude Testament volgen de indeling van de Hebreeuwse Bijbel, met elke dag één lezing uit elk gedeelte. Slechts 25 lezingen zijn per maand gepland en kunnen op elk moment van het jaar worden gestart.
• Het leesplan ‘Voor lanterfanters en afhakers’ is voor diegenen die andere plannen hebben geprobeerd en steeds opnieuw zijn blijven steken. Dit plan kent bepaalde genres toe aan bepaalde dagen van de week en breekt Bijbelse boeken op in secties die je in één keer kunt lezen – dus zonder elke dag te lezen, kun je nog steeds meetbare vooruitgang boeken. Houd het tempo erin en lees wat extra, en je zou zelfs in minder dan een jaar klaar kunnen zijn.

Ook Justin Taylor heeft een lange lijst aan leesplan-opties en Ligonier heeft ook een lijst.

Wat lukt jou wél?

Als de complete Bijbel in een jaar lezen buiten jouw bereik ligt, probeer dan in ieder geval een leesplan op te stellen dat jou wel lukt. Lees in je eigen tempo, ook al kost het je meerdere jaren. Het zal je een patroon van Bijbellezen geven, in plaats van hem gewoon open te slaan bij een willekeurige tekst die verschijnt. Na verloop van tijd zal het je de bemoediging geven dat je de hele Bijbel hebt gelezen. En je hebt dan op z’n minst een glimp gezien van Gods volle schriftelijke openbaring aan ons.

Aanvulling door de redactie van Geloofstoerusting: Maak gebruik van leesplannen die je gratis ter beschikking worden gesteld in de Bijbel-app van YouVersion!

Het bericht Een vast voornemen om de Bijbel te lezen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Tijdens de feedbacksessie vroeg ik hem: ‘Waarom heb je die regel aan het einde toegevoegd?’ In een splitseconde antwoordde een andere student met een zin die ik nooit meer ben vergeten: ‘Omdat we dat moeten doen.’

De hele kamer mompelde haar goedkeuring. Iedereen voelde dezelfde verplichting. Geen van deze predikers in opleiding wist zeker waarom ze ‘naar Jezus moesten verwijzen’, maar blijkbaar was dat nu eenmaal de regel. En ik zie dit overal onder christenen. We beseffen dat we het Oude Testament moeten zien als de Heilige Schrift, maar weten eigenlijk niet goed waarom en hoe dat dan moet. Die overgang naar Jezus vanuit het Oude Testament lijkt een krakende versnelling. Maar is dat ook zo?

Misschien zouden we geholpen worden door een eenvoudig kader over hoe Christus de kern van de Schriften is: Hij is gemodelleerd, beloofd en aanwezig vanaf het eerste Bijbelboek Genesis.

Christus’ voorafschaduwing

De vloed en de ark, het Pascha en de Rode Zee, de woestijn en het Beloofde Land, ballingschap en terugkeer, oorlog en vrede, koninkrijk en koningen, profeten en priesters, de tempel met zijn offers en zijn rituelen, wijsheid in de dood en in het leven, liederen van verdriet en vreugde, het leven van hen die in getrouwheid lijden en het bloed van rechtvaardige martelaren – het Oude Testament is buitengewoon gevormd naar Jezus.

Het verhaal als geheel en de delen van het verhaal zijn onderdeel van het grotere geheel. Wie de verhalen van een afstand bekijkt ziet vanuit de details, op steeds grotere schaal, dezelfde voorafschaduwing – de lijdende en opkomende Christus (zoals in 1 Korinthiërs 10: 1-11). Maar zelfs als Paulus ons de rode lijn van het evangelie in het Oude Testament leert, heeft hij de grootste moeite (in de verzen 4 en 9) om erop te wijzen dat Christus niet alleen een voorafschaduwing had – Hij was ook beloofd en aanwezig voor de oudtestamentische gelovigen.

Christus beloofd

Oudtestamentische heiligen waren niet zomaar tegels in een mozaïek en getuigden niet onbewust van een evangeliepatroon waarvan zij zelf onwetend waren. Ook zij keken uit naar de vervulling van deze voorafschaduwingen. Hoe dan? Door de beloften. Dit is hoe Jezus, Paulus en Petrus het zagen (Lukas 24:25-27; Handelingen 26:22-23; 1 Petrus 1:10-12). Elk van hen karakteriseert de vorm van het Oude Testament als het verkondigen van ‘het lijden en de glorie van Christus’, maar toch beweert elk van hen dat dit de boodschap is wat Mozes en de profeten zelf ‘hebben geschreven’, ‘zeiden’, ‘profeteerden’, en ‘voorspelden.’ Al die tijd was het ware geloof een Messiaans geloof, gericht op Christus zelf. Hij was Degene aan Wie werd vastgehouden en Degene op wie door de gelovigen werd vertrouwd.

Christus’ aanwezigheid

Maar meer nog dan alleen een voorafschaduwing en een belofte, is het facet dat Christus ook daadwerkelijk aanwezig is in het Oude Testament. Dit facet wordt misschien nog wel het meest ondergewaardeerd. Het is verrassend hoe expliciet de nieuwtestamentische auteurs zijn over de aanwezigheid van Jezus in het Oude Testament:

• De “Ik ben” in Wie Abraham zich verheugde, was Jezus (Johannes 8:56-58).
• De Heere Die Mozes aanspoorde, was Christus (Hebreeën 11:26).
• De Verlosser Die hen uit Egypte bracht, was Jezus (Judas 5).
• De Rots in de woestijn, was Christus (1 Korinthiërs 10:4).
• Het visioen van de koning van Jesaja, was de Zoon (Johannes 12:40-41).

Jezus is niet alleen een voorafschaduwing, voorzien en beloofd in het Oude Testament; Hij is de Aanwezige. Dit is van levensbelang omdat het essentiële karakter van God noch het geloof, onder zowel het oude als het nieuwe verbond niet is veranderd. God is altijd in triniteit aanwezig geweest en heeft gewerkt onder het volk: van de Vader, door de Zoon, door de Geest. God was niet pas een triniteit met kerst – de Vader had geen bemiddelaar nodig (Johannes 1: 1-14). En het geloof is sindsdien ook niet fundamenteel veranderd. Echt geloof berust niet alleen op een goddelijk plan, en vertrouwt niet enkel op losse beloften; het geloof omvat een veelbelovend Persoon.

Christus komt ‘bekleed met het evangelie’, zoals Calvijn vaak schreef. We moeten ons de beloften herinneren waarin Christus gekleed is, maar laten we nooit slechts een stel kleren prediken. Het is de persoon van de Zoon die in het middelpunt staat van het reddende geloof.

Zoals het was in het begin?

De passages die tot nu toe zijn geciteerd, zijn afkomstig uit het Nieuwe Testament. Alleen hiermee gewapend, kun je een sterke zaak opbouwen dat de Hebreeuwse Bijbel Christus verkondigt. Maar misschien kan worden beargumenteerd dat deze christelijke interpretatie alleen wordt gevonden door achterom te kijken vanuit het Nieuwe Testament. Is het mogelijk om ook de Bijbel vooruit te lezen, vanaf Genesis, en dan dezelfde Christus gerichtheid te zien? Ik geloof het wel.

Het is mijn mening dat Christus ofwel in schaduwen wordt getoond en beloofd, of aanwezig is op elke pagina van de Hebreeuwse Bijbel. Meer nog, in bepaalde belangrijke passages wordt Hij op alle drie manieren tegelijkertijd afgebeeld. Hieronder selecteer ik slechts drie van deze passages en ik hoop dat het je inspireert om de hele Bijbel door deze bril te bekijken.

Jezus loopt in Eden (Genesis 3)

Christus’ voorafschaduwing
Adam en Eva, beschaamd over hun zonden, schuilen tussen de bomen. Al snel verhullen ze zichzelf in vijgenbladeren. Ze proberen hun zonden onder controle te houden door hun slechtheid te verbergen en een valse goedheid te projecteren. Hun Heere heeft echter een andere oplossing. Hij behandelt ze, niet met planten maar met huiden. Ons wordt niet verteld welk onschuldig wezen stierf om de schuldigen te kleden, maar Jesaja en Paulus laten de plaatsvervangende voorafschaduwing zien: wij, de schuldigen, zijn gekleed door een buitenaardse gerechtigheid – bekleed met Christus, zou je kunnen zeggen (Jesaja 61:10; Galaten 3:27).

Christus beloofd
Wanneer de oordelen in de tuin neerkomen, is het verbazingwekkend hoe alles, behalve het echtpaar zelf, vervloekt is. In plaats daarvan belooft God ‘het zaad van de vrouw’. Dit impliceert een wonderbaarlijke geboorte – vrouwen hebben immers geen zaad (Genesis 3:15). Dit nageslacht van de vrouw zou het hoofd van de macht van de goddelozen verpletteren, hoewel dat hoge kosten voor Hemzelf meebrengt – Zijn hiel zal worden getroffen. Hier hebben we een belofte van een wonderbaarlijke geboorte en overwinnend lijden van ‘het zaad’. Martin Luther schrijft hierover:

Alle beloften van God leiden terug naar de eerste belofte betreffende de Christus van Genesis 3:15. Het geloof van de vaderen in het Oude Testament en ons geloof in het Nieuwe Testament zijn één en hetzelfde geloof in Christus Jezus. (…) De tijd verandert niets aan het voorwerp van het ware geloof, of de Heilige Geest. Er is altijd en was altijd eenheid in gedachte, eenheid in ervaring en eenheid in geloof betreffende Christus onder ware gelovigen, of ze nu in het verleden, nu of in de toekomst leven. (Commentaar op Galaten )

Christus’ aanwezigheid
Nu komen we bij een facet wat vaak over het hoofd wordt gezien van Christus’ aanwezigheid. Wie is deze Heere die wandelt met Zijn meest geliefde wezens in de koelte van de dag (Genesis 3: 8)? Jonathan Edwards geeft woorden aan de meest voorkomende mening van de kerkvaders, hervormers en puriteinen:

Wanneer we in de heilige geschiedenis lezen wat God deed, van tijd tot tijd, naar Zijn kerk en mensen, en hoe Hij Zichzelf aan hen openbaarde, moeten we het vooral begrijpen van de tweede persoon van de Drie-eenheid. Wanneer we lezen dat God na de val verschijnt in een zichtbare vorm, moeten we begrijpen dat dit gewoonlijk, waarschijnlijk altijd, gaat om de tweede persoon van de Drie-eenheid. (History of the Work of Redemption, 20)

Dit beantwoordt niet alle vragen die we hebben over de verschijningen in het Oude Testament. Maar wat duidelijk is, is dat de Zoon van God geen vlees had genomen vóór zijn vleeswording in de schoot van Maria, en daarom moeten we niet denken aan een vleesgeworden Jezus hier of elders in het Oude Testament. Maar met Kolossenzen 1:15 en Johannes 1:18 in gedachten, beweert Edwards dat de Vader altijd bemiddeld wordt door de Zoon. Er is in het Oude Testament niet alleen een voorafschaduwing en belofte van Christus; Hij is ook aanwezig.

Jezus spreekt over Moria (Genesis 22)

Christus’ voorafschaduwing
Dit is de ultieme test van het geloof, maar het heeft meer getest dan alleen het geloof van Abraham. De woorden van God aan Abraham is voor velen een struikelblok: “Neem je zoon, je enige zoon Izak, van wie je houdt, en ga naar het land Moria en bied hem daar als een brandoffer aan  op een van de bergen waarvan Ik u zal zeggen “(Genesis 22: 2). Het is een enorm schandaal totdat je de voorafschaduwing in ogenschouw neemt. Wie is deze zoon? Hij is het zaad van Abraham, de hoop van de wereld. Alle beloften van God zijn gericht op deze geliefde zoon. Als hij wordt geofferd, zou God- op een of andere manier – hem weer tot leven brengen om de wereld te redden en te zegenen.

Merk op dat hij zal worden geofferd op een berg in de regio van wat Jeruzalem zou worden (Genesis 22: 1-14; zie 2 Kronieken 3: 1). Hij draagt het hout op zijn rug terwijl hij de heuvel opsjokte naar het zoenoffer (Genesis 22: 6). Al die tijd gelooft Abraham dat hij de zoon terug van de dood zal ontvangen (Genesis 22: 5; zie Hebreeën 11: 17-20). Wanneer je de voorafschaduwing begrijpt – de dood en opstanding van de zoon – wordt Genesis 22 geen barrière, maar een almachtige boost voor het geloof.

Christus beloofd
Kijk hoe de auteur van Genesis 22 (van oudsher beschouwd als Mozes) over de berg spreekt: “Abraham noemde de naam van die plaats, ‘De Heer zal voorzien’; zoals tot op de dag van vandaag wordt gezegd: ‘Op de berg van de Heere zal het worden voorzien’ “(Genesis 22:14). Honderden jaren lang wezen Israëlieten naar die heuvel en geloofden ze in een toekomstige voorziening- een toekomstige verzoening. Ze wisten zelfs waar het zou gebeuren. Eeuwenlang hebben de oudtestamentische heiligen gezien dat Christus in deze gebeurtenis beloofd werd, en zij vestigden hun hoop hierin.

Christus’ aanwezigheid
In Genesis 22:11 is het de engel des Heeren die het oordeel onderschept. In vers 15 spreekt hij opnieuw en doet hij dat met een opmerkelijk zelfbegrip. Wie denkt deze engel dat hij is? Hoewel hij door de Heere is gezonden, spreekt hij als de Heere: “Ikzelf heb gezworen, spreekt de Heere. . . Ik zal zeker zegenen. . . . Ik zal me zeker vermenigvuldigen. . .” (Genesis 22: 16-17). Wanneer we gewone engelen in de Schriften tegenkomen, staan ze erop dat ze volkomen van God verschillen (zoals in Openbaring 22: 9). Maar hier is een unieke boodschapper – letterlijk kon zijn naam worden vertaald als “de Gezondene” – die staat erop dat hij van de Heere is en dat hij de Heere is. Om de taal van de geloofsbelijdenissen te gebruiken, hij is “God uit God.”

Wat de identiteit van de engel betreft, vat Calvijn de geschiedenis van de christelijke interpretatie samen die hem voorafging:

De orthodoxe artsen van de kerk hebben correct en wijselijk uiteengezet dat het Woord van God de allerhoogste engel was, die toen als het ware uit anticipatie het ambt van middelaar op zich nam. ( Institutes , I.xiii.10)

In Genesis 22 stopte deze “God van God” het zwaard van oordeel dat op Izak viel. Twee millennia later zou precies dezelfde Middelaar op dezelfde heuvel klimmen om Gods oordeel voor ijn volk te onderscheppen.

Jesus in de brandende doornstruik (Exodus 3)

Christus’ voorafschaduwing
De brandende doornstruik heeft veel Bijbelse weerklanken. Planten worden vaak vergeleken met Gods volk (of met de koning die hen vertegenwoordigt, Richters 9, Jesaja 5, Johannes 15). Het lijden van het volk in Egypte wordt vaak omschreven als een oven (Deuteronomium 4:20; 1 Koningen 8:51; Jeremia 11: 4). Hier bij de brandende doornstruik, zien we Gods volk in brand in een oven van ellende, en toch – hier is de christelijke rode lijn – daalt hun Koning, de grote “Ik Ben”, af in de brandingen om bij Zijn volk te zijn en hen uit te leiden. De rode lijn in Exodus is de rode lijn van het evangelie.

Christus beloofd
De Exodus zelf is de vervulling van beloften. In Genesis 12 leren we dat het ‘zaad van Abraham’ de volken zal zegenen en regeren. De belofte omvat een ambiguïteit – is het “zaad” meervoud (Israël) of enkelvoud (Christus)? In wezen is het antwoord ja. Het “zaad” is eerst de natie van Israël en in de volheid van tijd is het Christus – de Messias die in het bijzonder de natie vertegenwoordigt (Galaten 3:16). Dus naarmate de belofte zich verder ontwikkelt, lezen we Genesis 15, waar de Heere een lijdensverlangende voorafschaduwing voorspelt voor het “zaad van Abraham”: het zaad zal verslaafd en gekweld worden, maar door het oordeel zal het zaad een grotere glorie krijgen (Genesis 15: 13-15). Deze dood en opstanding zou eerst door Israël worden doorstaan, maar terwijl we naar de uittocht kijken, zien we een voorproefje van het komende evangeliedrama. Met andere woorden, de hele Exodus is een belofte van Christus.

Christus’ aanwezigheid
De goddelijke naam “Ik Ben” is fundamenteel voor ons begrip van God. “Ik ben” zit opgesloten in de naam “Yahweh”, die 6.800 keer in de Hebreeuwse Bijbel wordt gebruikt. De God van Israël is, fundamenteel, “Hij die in de wildernis woont” (Deuteronomium 33:16). En wie is Hij? Hij is de engel des Heeren die zelf de Heere is (Exodus 3: 2, 6, 14). John Owen legt uit dat Hij “de engel van het verbond is, de grote engel van de tegenwoordigheid van God, in wie de naam en de natuur van God was. . . Dit was geen ander dan de Zoon van God. ” Geen wonder dat Judas terugkijkt op de uittocht en zegt: “Jezus. . . redde een volk uit het land Egypte “(Judas 5). Jezus Christus is echt de God van Israël en de Held van de hele Bijbel.

Jezus is de Heer van alles
Toen de beginnende predikanten kermden dat er van hen wordt veronderstelt dat ze in de prediking een brug slaan naar Christus, wat was dan het probleem? Ik geloof dat dit het geval was: ze hebben de grootsheid van Christus niet gezien en ze zagen niet dat het Oude Testament al, in zijn eigen context en op zijn eigen voorwaarden, de christelijke geschriften bevat. Het ís al een proclamatie van Christus Jezus.

Het is zeker waar dat we een rode lijn in het Oude Testamen kunnen ontdekken. Evangeliebeelden werden eeuwenlang opgebouwd, laag op laag. Jezus is echt de ware tempel, het lam, de priester, de koning en de profeet. Hij is een echte en betere Josef, David, Jona, enzovoort. Dit is allemaal waar. Maar het is niet allemaal de waarheid.

Er zijn essentiële beloften die door de hele Schrift moeten worden opgevolgd – vanaf Genesis 3:15 en verder. Jezus is het zaad – het zaad van de vrouw, het zaad van Abraham, het zaad van David. Hij vervult elke belofte van land, vrede, zegen, enzovoort. Dit is allemaal waar. Maar het is niet allemaal de waarheid.

In aanvulling op deze perspectieven zien we de Zoon van God ook aanwezig in de Hebreeuwse Bijbel. Dit is een fundamenteel onderdeel tenzij we veronderstellen dat er een grote kloof is tussen de twee verbonden. Wat zich uitstrekt over het Oude en het Nieuwe  Testament is niet alleen maar een plan of een belofte; het is een Persoon.

Jezus verbindt de Bijbel. Hij is niet afwezig in het Oude Testament, zittend op de bank, in afwachting van het laatste deel van een winnend toneelstuk. Hij is de speler-coach-manager die alles regisseert. Door het hele Oude Testament heen is Hij de enige echte Middelaar van God de Allerhoogste, Die doelbewust richting Zijn eigen vleeswording marcheert. Jezus is de Heere. En dat is Hij altijd geweest.

Het bericht Waar is Jezus in het Oude Testament? verscheen eerst op Geloofstoerusting.