Is God machtig genoeg om al het kwaad uit de wereld te bannen? Nou, ja, natuurlijk, maar daarvoor zou Hij de hele mensheid moeten uitroeien. De mens verkeert net zoveel ín de duisternis, als dat hij zelf vol duisternis is. We beschouwen dingen als moord en verkrachting als slecht (en dat zijn ze) maar hoe zit het met liegen, stelen en hebzucht? Alle zonden zijn slecht in de ogen van een heilige God. Het hart van het probleem is het probleem van het hart. Het hart is bedrieglijk en hopeloos verdorven boven alle dingen.

Het hart van het probleem is het probleem van het hart.

Maak je je zorgen over het probleem van het kwaad? Nou, raad eens? Je maakt zelf deel uit van het probleem. Ook in jouw hand ligt een rokend pistool. Slechte daden kunnen nooit worden gescheiden van de boosdoener. Dus, als zondaars slecht zijn, waarom heeft God ons dan niet allemaal gedood? 2 Petrus 3:9 vertelt ons: ‘De Heere vertraagt de belofte niet (zoals sommigen dat als traagheid beschouwen), maar Hij heeft geduld met ons en wil niet dat enigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen.’ God heeft de wereld nog niet gereinigd van het kwaad, omdat Hij mensen een kans wil geven om zich te bekeren. Heb jij dat al gedaan?

Als God om 12:00 zou komen opdagen om al het kwaad uit de wereld weg te werken, waar zou jij dan om 12:01 zijn?

Het bericht Waarom is er kwaad in de wereld? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Velen zeggen dat ze niet in God kunnen geloven omdat er zoveel ellende is in deze wereld. Als er een God zou zijn die zowel liefdevol als almachtig is, dan zou dit allemaal niet gebeuren. Dan zou Hij er toch onmiddellijk wat aan kunnen doen en het voortaan kunnen voorkomen?

Geen alles verklarend antwoord

Het is en blijft een moeilijke vraag. We kunnen geen makkelijk antwoord geven op dit vraagstuk en het daarmee als beantwoord beschouwen. In de Bijbel komen we ook het verhaal van Job tegen. Hij worstelt lange tijd met soortgelijke vragen. Zijn vrienden denken dat ze het wel kunnen verklaren: Job krijgt zijn verdiende loon. Maar uiteindelijk moeten ze zwijgen en beseffen ze dat ze voor hun beurt gesproken hebben. Job was een rechtvaardig man.

Als God uiteindelijk tot Job spreekt, dan geeft zelfs Hij Job niet een sluitend, passend, alles verklarend antwoord op de vraag waarom al dit lijden over hem heen is gekomen. Wat de Heere God hem vooral laat zien is dat er nog veel meer mysteriën in dit leven zijn die wij als mensen niet kunnen doorgronden. Hij alleen is God en Degene die weet waarom dingen zijn zoals ze zijn.

Wat we in ieder geval zeker weten, is dat God niet verantwoordelijk is voor het kwaad en de zonde in deze wereld. Mensen doen veel kwaad, maar God niet. Hij is licht en in Hem is in het geheel geen duisternis. Hij is in niet de auteur van het kwaad. Er is ook nog een duivel, er zijn kwade machten en boze geesten en mensen zijn verantwoordelijk voor de ergste vormen van kwaad in deze wereld.

Hij leed aan het kwaad

In reactie op de zonde van de mens heeft God Zijn Zoon gezonden naar deze wereld. Soms zeggen mensen dat God niets doet. Maar Hij heeft zeker wel iets gedaan. God werd mens in Zijn Zoon, de Heere Jezus. Als mens zijnde heeft Hij geleden als geen ander. Het is zowel indrukwekkend als vertroostend als we kijken naar het lijden van Christus. Hij deed geen kwaad, maar Hij leed aan het kwaad, aan allerlei soorten kwaad.

1. Lichamelijk geweld

Jezus werd gegeseld, zijn rug werd met een harde leren zweep opengeslagen. Ze spuwden Hem in Zijn gezicht, pakten een rietstok en sloegen hem daarmee op Zijn hoofd. Met vuisten werd Hij in Zijn gezicht geslagen.

Denk eens aan alle vreselijke vormen van lichamelijk geweld: mannen die hun vrouw mishandelen, ouders die hun kinderen mishandelen, inbrekers die geweld plegen, mensen die gemarteld worden in allerlei oorlogssituaties. Elke avond komt er op het journaal zo veel geweld langs.

2. Gevangenneming

Zij namen hem gevangen, sloegen hem in de boeien en voerden hem mee. Hij kon niet meer gaan en staan waar Hij wilde. Van Zijn vrijheid werd Hij beroofd.

Denk aan alle mensen die onschuldig gevangen zitten vanwege hun geloof of politieke overtuiging. Mensen worden ontvoerd, afgevoerd, meegesleurd uit hun huizen. Denk aan alle mannen, vrouwen en kinderen die in slavernij leven, ook vandaag de dag.

3. Ontkleding

Zij namen Hem Zijn kleren af. ‘Toen zij Hem ontkleed hadden’ staat er geschreven. Daar stond Hij dan. De Zoon van God. Degene door Wie alle dingen geschapen zijn en in Wie alle dingen hun bestaan hebben. Hij die het Leven Zelf is. Alles en iedereen is van Hem afhankelijk. Hij stond naakt te kijk voor een extreem vijandige meute.

Denk aan vrouwen die zich in concentratiekampen moesten uitkleden voor het oog van SS-officieren. Denk aan vrouwen die ontkleed worden om begeerd of genomen te worden door wellustige mannen. Denk aan alle meisjes en vrouwen die in de seksindustrie stelselmatig onteerd worden. Denk aan gevangenen die tegen hun wil ontkleed worden of mensen die verkracht worden.

4. Bespotting en lastering

Ze maakten Hem belachelijk als zogenaamde koning. Zij lasterden Hem, wat wil zeggen dat zij leugens over Hem verspreidden. ‘Als Hij de Koning van Israël is, laat Hij dan nu van het kruis afkomen!’ Ze beschuldigden Hem ervan dat Hij een oplichter was. Aan Zijn integriteit werd getwijfeld.

Met woorden wordt elke dag onnoemlijk veel kwaad door mensen gedaan. Jezus deed geen kwaad, toen Hij uitgescholden werd schold Hij niet terug.

Denk aan alle roddel, laster, leugens en bespotting van mensen. Denk aan al het pesten en treiteren van kinderen, jongeren en volwassenen. Denk er aan hoe leugens telkens weer relaties verpesten. Hoe vaak zijn mensen niet cynisch, sarcastisch en hyperkritisch?

5. Diefstal

Zij verdeelden Zijn kleren door het lot daarover te werpen. Ze namen ze gewoon van Hem af. Hij had al niet veel, maar wat Hij had werd Hem nu ontnomen.

Wat wordt er veel geroofd door hebzuchtige mensen. Denk aan inbrekers, zakkenrollers, oplichters, fraudeurs, belastingontduikers. Hoe vaak worden mensen in de zakenwereld niet belazerd. Deze wereld is vaak geen eerlijke wereld.

6. Valse beschuldiging

De beschuldiging tegen Hem was: Dit is Jezus, de Koning van de Joden. Een van de ergste dingen die je kan overkomen is dat je vals ergens van beschuldigd wordt en daar grote consequenties van moet ondervinden.

Denk aan mensen die ten onrechte gevangen worden gezet of geëxecuteerd worden. Hoe vaak treft de blaam van iets dat mis ging niet de verkeerde persoon?

7. De dood

Zij kruisigden Hem. Dit gaat ons verstand te boven. De Bron van alle leven sterft. Hij ondergaat de meest vreselijke vorm van doodstraf die deze wereld ooit heeft gekend. De helse pijnen van een kruisiging zijn met geen pen te beschrijven. Waar is God in een stervende wereld? Hij is Aanwezig in onze sterfelijkheid omdat Hijzelf stierf.

Denk aan alle vormen van dood en verderf. Hij kwam er middenin te staan en ging er Zelf doorheen. Daarom kan Hij ook altijd meevoelen met onze zwakheden.

Het meest bijzondere van het lijden van Christus is dat Hij, terwijl Hij aan al deze vormen van kwaad leed, het kwaad ook in zekere zin wegnam. Want de climax van ‘the passion’, de lijdensweg van Jezus, was dat Hij zelfs door God werd verlaten. Daarmee wordt duidelijk dat Hij de straf, die alle mensen – die al dat kwaad deden – verdienden, op Zich nam. Terwijl Hij getroffen werd door onbegrijpelijk veel kwaad van mensen, nam Hij de schuld van dat kwaad op Zichzelf. Hij leed niet alleen aan het kwaad, maar nam het ook weg. Het kruis van Christus werd daarmee als een drain, waardoor het vuil van deze etterende wereld wordt afgevoerd.

God is dus niet op een afstand blijven toekijken zonder iets te doen aan het kwaad en het lijden. In dat licht gaan we begrijpen dat het wellicht ongepast is om te zeggen ‘waar is God nou?’ Hij heeft Zich immers in deze uiterst zondige wereld laten zien. We kunnen beter de vraag stellen ‘waar waren wij?’ Onze rol in het geheel is niet zo best. Hijzelf kwam om te lijden en te sterven in onze plaats. Hij werd de man van smarten, vertrouwd met ziekten en om onze overtredingen wij Hij doorboord. Hij was en is erbij.

Het bericht Waar is God in ** een wereld vol kwaad? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Pontius Pilatus was, van wat we over hem weten uit de evangeliën en van de Joodse historicus Josephus, een politieke, moreel-pragmatische Romeinse gouverneur. Een leider die bereid was vernedering en wreedheden in te zetten wanneer hij keizerlijke macht wilde gebruiken bij opkomende rellen. Hij deed dan ook beide toen hij opdroeg een aantal Galilese Joden te laten vermoorden terwijl ze offers brachten volgens de wet van Mozes.

Ons is niet verteld wat de historische reden was voor de moorden. Wellicht waren deze Galileeërs betrokken bij een of andere rebelse daad tegen Rome of wellicht waren ze op de juiste plek op de verkeerde tijd toen Pilatus besloot een algemene boodschap van terreur te sturen naar de opstandige Joodse mensen. Wat ons wel is verteld is dat Pilatus ‘het bloed [van de Galileeërs] vermengd had met hun offers’. Dit voegde de schande van religieuze verontreiniging bij de gruwelijke moorden. Dit zou verzekeren dat welk signaal hij ook gaf het nieuws zich zou verspreiden door heel Palestina vol angst en afschuw (Lukas 13:1).

Ons is ook verteld dat toen Jezus het nieuws hoorde, hij compleet negeerde welke boodschap Pilatus probeerde te sturen. En zijn antwoord op de theologische vraag van mensen over het waarom van wat er was gebeurd, choqueerde zijn hoorders waarschijnlijk evenveel als het ons vandaag de dag choqueert.

Onverwachte boodschap

Jezus’ reactie was kort en direct:

En Jezus antwoordde en zei tegen hen: Denkt u dat deze Galileeërs grotere zondaars zijn geweest dan alle andere Galileeërs, omdat zij zulke dingen geleden hebben? Ik zeg u: Nee, maar als u zich niet bekeert, zult u allen evenzo omkomen. (Lukas 13:2-3)

Wat Jezus niet zei was schokkend. Hij zei niets over een Messiaanse verlossing van Gods volk uit de handen van de vernederende Romeinse onderdrukking en de pijnlijke heidense bezetting van het Beloofde Land. Hij zei niets over aanstoot geven aan Gods glorie door de verontreiniging van de tempel. Hij zei niets over specifieke zonden die de Galileeërs mogelijk hadden gedaan om te rechtvaardigen dat God zulke schandelijke doden toeliet  — niets wat de angst van zijn hoorders zou verlichten dat zoiets gruwelijks hen niet zou overkomen.

Wat Jezus wel zei was zelfs schokkender: de tragedie van de Galileeërs zou Zijn hoorders tot bekering tot God moeten brengen. Het feit dat ze nog leefden was niet te danken aan hun goedheid, maar enkel aan Gods genade.

Voordat deze hoorders de tijd hadden om meer vragen te stellen en bezwaren te formuleren, maakte Jezus Zijn punt duidelijk met een ander voorbeeld:

Of die achttien, op wie de toren in Siloam viel en die daardoor gedood werden, denkt u dat zij meer schuld hebben gehad dan alle andere mensen die in Jeruzalem wonen? Ik zeg u: Nee, maar als u zich niet bekeert, zult u allen evenzo omkomen. (Lukas 13:4-5)

Zowel bij de opzettelijke dood van de Galileeërs als ook de mensen die waren verongelukt ten gevolge van de ingestorte toren, Jezus wilde dat Zijn hoorders de urgente boodschap van God zouden horen: bekeer je.

Waarom dit lijden?

De mensen die op die dag naar Jezus luisterden waren op zoek naar een antwoord waar alle mensen van alle tijden naar zoeken: waarom dit lijden? Waarom dit kwaad en waarom overkwam het deze slachtoffers?

Niet alleen vanuit deze tekst in Lukas 13:1-5 maar ook vanuit veel andere plekken uit de Bijbel weten we dat veel mensen een theologie van het lijden erop nahielden waarbij er directe verbanden werden getrokken tussen het lijden van een specifieke individu en een specifieke zonde tegen God. We hoorde het in Job’s gekwelde geestelijke worsteling en eeuwen later in de vragen die de discipelen stelden over waarom een man blind geboren werd (Johannes 9:1-3).

Het antwoord dat Jezus gaf zette in een keer verschillende cruciale theologische misverstanden recht. Het haalde de onterechte sociale stigma weg van dergelijke slachtoffers en hun familie door te benadrukken dat hun schuld niet perse erger was dan die van iemand anders. Jezus antwoord ging in tegen iemands onjuiste overtuiging dat het uitblijven van lijden op dit moment niet te maken heeft met Gods goedkeuring of de bevestiging van iemands rechtvaardigheid. En nog belangrijker, Jezus antwoord onthulde de schuld door zonde van ieder persoon voor God.

Het laatste punt dat Jezus maakte, was Zijn kernpunt. Het was de urgente boodschap die Hij wilde dat de mensen zouden oppikken uit de highlights van het nieuws vol dagelijkse tragedies. Of sterven nu te maken had met menselijke keuzevrijheid om kwaad te doen (Pilatus) of een gevolg was van een gebroken schepping (de ingestorte toren), of zoals Hij een paar verzen later zou aankaarten, gevolg was van kwade geestelijke onderdrukking (Lukas 13:10-17) — voor Jezus was de belangrijkste kwestie het verloren gaan niet de directe reden voor het sterven. De belangrijkste kwestie was niet hoe mensen stierven, maar dat mensen stierven en de eeuwige gevolgen van de dood.

Dat is het probleem waar Jezus voor was gekomen. Het collectieve menselijke probleem is dat ‘wij dwaalden allen als schapen, wij keerden ons ieder naar zijn eigen weg’ en Jezus was gekomen om ‘de ongerechtigheid van ons allen op hem doen neerkomen’ (Jesaja 53:6). Hete loon van de zonde is sterven en dat is veel ingrijpender dan het ophouden van leven in onze lichamen. En Jezus is gekomen om ons Gods ‘genadegave… [van] eeuwig leven’ te geven (Romeinen 6:23). Hij was niet gekomen om de Joden te verlossen van de tijdelijke Romeinse onderdrukking. Hij was gekomen om alle mensen overal te verlossen die in hem zouden geloven, niet eeuwig verloren te laten gaan, en ze het eeuwige leven te geven in een Beloofd Land, waar Israël in die tijd slechts een kopie en schaduw van was (Johannes 3:16).

En dit is waarom Jezus met de volgende schokkende woorden reageerde na het nieuws te hebben ontvangen van de gestorven Galileeërs: ‘[A]ls u zich niet bekeert, [dan] zult u allen evenzo omkomen’. Het klinkt misschien hard. Maar er zijn momenten wanneer ogenschijnlijke harde woorden grote genade tonen, zoals iedere ouder van een jong kind dat op het punt staat de straat op te sprinten, begrijpt.

Jezus hoorders hoefden niet te weten van de specifieke schuld van de Galileeërs of van Pilatus’ politieke motivatie of andere secundaire kwesties. Ze moesten weten dat zolang ze levensadem hadden  het aanbod van vergeving van zonde en ontsnapping van het verschrikkelijk verloren gaan, ze nog werd aangeboden — mits ze zouden bekeren.

En hetzelfde geldt voor ons vandaag de dag.

Vel een rechtvaardig oordeel

Jezus is niet simplistisch als het gaat om de kwellingen van het menselijke lijden. Bij het lezen van de evangeliën zien we dat ‘bekeer je’ niet de enige manier is waarop hij reageert op ons lijden. Het was duidelijk zichtbaar dat hij bij vele lijdende mensen reageerde met compassie en vriendelijkheid, zoals bij de moeder die op het punt stond haar zoon te begraven (Lukas 7:11-15), een melaatse die verlangde genezen te worden (Mattheüs 8:1-4) en een man die 38 jaar verlamd was en dacht nooit meer te kunnen lopen (Johannes 5:1-7).

Maar Jezus zei iets tijdens een discussie die voortkwam uit het laatste voorbeeld dat we hier kunnen toepassen. Na de genezing van de verlamde man op een sabbat, werd hij berispt en tegengewerkt door de Joodse leiders. Zijn reactie aan hen was: ‘Oordeel niet naar wat voor ogen is, maar vel een rechtvaardig oordeel’ (Johannes 7:24). Met andere woorden: de leiders en observeerders zagen niet wat het allerbelangrijkste was in het lijden en de verlossing van de man: de genade van God en de oproep tot bekering (Johannes 5:14).

Wanneer we ons eigen lijden onderzoeken of die van iemand anders, dan zijn we vaak geneigd de waarom-vraag te stellen. Wat hebben wij of zij gedaan om dit te verdienen? Of we proberen Gods doelen te ontcijferen in een Gordiaanse knoop van secundaire oorzaken. Maar dit gaat ver boven onze pet als schepselen, want Gods bedoelingen zijn vaak tegenovergesteld van wat we zien. In plaats daarvan, is de meest nuttige waarheid om te horen en om ter harte te nemen misschien wel Jezus’ woorden: ‘Oordeel niet naar wat voor ogen is, maar vel een rechtvaardig oordeel’.

Belangrijk bij alledaagse tragedie

We worden opgeroepen om te reageren op het vele menselijke lijden in de wereld op verschillende manieren. Maar één manier heeft voorrang op alle andere manieren. Zoals het geval was bij zijn oorspronkelijke hoorders, wilt Jezus dat we allemaal de urgente boodschap horen bij alledaagse tragedies in onze huidige tijd: ‘Als u zich niet bekeert, zult u allen evenzo omkomen’.

Dit zijn schokkende woorden om te horen bij het horen van een nieuwsbericht vol lijden. Ze verrassen ons, omdat ze een vraag beantwoorden die veel mensen niet stellen. Maar omdat Jezus het zegt, zeker omdat we het horen aan deze zijde van het kruis, weten we dat het niet harteloze, warrige woorden zijn van haatvolle profeten. Niemand had zo lief als Jezus (Johannes 15:13). In plaats daarvan zijn die woorden de genadige directe diagnose van de Goede Dokter, Die onze eeuwige dodelijke ziekte zelfs voor ons wilt dragen als we ons bekeren en Zijn genadegave van een eeuwig gezond leven willen ontvangen.

Het bericht Een shockerende respons ** op een terreurbericht verscheen eerst op Geloofstoerusting.

De brieven van Judas en 2 Petrus geven ons aanwijzingen. Judas, vers 6, zegt: ‘De engelen die hun oorspronkelijke staat niet hebben bewaard, maar hun eigen woonplaats verlaten hebben, heeft Hij voor het oordeel van de grote dag met eeuwige boeien in de duisternis in verzekerde bewaring gesteld.’ En 2 Petrus 2 vers 4 zegt: ‘God heeft de engelen niet gespaard toen zij zondigden, maar heeft hen in de hel geworpen en overgegeven aan de ketenen van de duisternis om tot het oordeel bewaard te worden.’

Dit gaat ofwel over het oorspronkelijke verzet of over een later verzet van engelen van God. Maar in principe kunnen we er van uitgaan dat satan erbij betrokken was. Het lijkt er dus op dat sommige van Gods heilige engelen ‘zondigden’. Of zoals Judas zegt, ‘hun oorspronkelijke staat niet hebben bewaard’. Met andere woorden, de zonde was een soort opstand, een verlangen naar meer macht en meer autoriteit dan ze door God ontvangen hadden.

Satan en de andere gevallen engelen zijn dus oorspronkelijk geschapen als heilige engelen die in opstand komen tegen God. Ze verwerpen Hem als hun alles verzadigende Koning. Ze volgen een koers van zelfbevestiging en veronderstelde zelfbeschikking. Ze willen niet ondergeschikt zijn. Ze willen niet door God gezonden worden om anderen te dienen (Hebreeën 1:14). Ze willen het uiteindelijke gezag over zichzelf hebben. En ze willen zichzelf verheffen boven God.

Meest populaire antwoord

Deze gedachten over de oorsprong van satan geven echter geen antwoord op de vraag waarmee we begonnen zijn: Waarom is er een satan? De vraag wordt eenvoudigweg teruggeschoven naar het allereerste begin. Waarom zondigde een heilige engel? Dit is het meest populaire antwoord van onze moderne tijd:

Alle schepselen van God zijn geschapen als ‘vrije morele wezens’. Als God ze anders had gemaakt, zouden ze slechts machines zijn geweest zonder eigen wil. … Om een ‘vrij moreel wezen’ te zijn, impliceert dat men de kracht van ‘keuze’ heeft. … Zolang satan de ‘wil van God’ koos, was er geen ‘kwaad’ in het universum, maar op het moment dat hij ervoor koos om zijn eigen wil te volgen, dan viel hij, en door anderen te overtuigen hem te volgend introduceerde hij ‘kwaad’ in het heelal. (Clarence Larkin, The Spirit World, 12-14)

Er zijn ten minste twee problemen met dit veronderstelde antwoord: (1) het geeft geen antwoord op de vraag en (2) het veronderstelt dat God niet voldoende invloed kan uitoefenen op een moreel verantwoordelijk wezen om dat wezen veilig te houden in de aanbidding van God – om hem te weerhouden van zondigen.

‘Vrije wil’ filosofie

Ten eerste geeft het geen antwoord op de vraag: Waarom heeft een heilige engel gezondigd? Om te zeggen dat een perfecte engel zondigde omdat hij de macht had om dat te doen is geen antwoord. Waarom zou een volmaakte heilige engel in Gods oneindig mooie aanwezigheid plotseling geneigd zijn om God te haten? ‘Vrije wil’ – dat wil zeggen, ultieme zelfbeschikking – is geen antwoord. Het verklaart niets.

‘Vrije wil’ is een naam die op een mysterie is gezet. Maar het is niet de bijbelse naam. Want de Bijbel leert nooit dat er zoiets bestaat als ultieme menselijke, of ultieme demonische, zelfbeschikking. Dat is een filosofisch idee dat aan de Bijbel wordt opgedrongen, maar niet door de Bijbel wordt onderwezen. Het is zelfs zo dat dit filosofische idee een van de eerste ontwerpen van satan voor de mensheid was – om Adam en Eva ervan te overtuigen dat zij uiteindelijk zelfbeschikkend zouden kunnen zijn, en dat dit goed voor hen zou zijn (Genesis 3:4-5). Beide ideeën waren onjuist. Adam en Eva konden uiteindelijk niet zelfbepalend worden, en het was dodelijk voor hen om het te proberen. Het menselijke ras is sindsdien geruïneerd door deze begrippen.

Lastering van Gods reddende kracht

Ten tweede gaat Larkin’s beroep op de zelfbeschikking van de engelen ervan uit dat God niet voldoende invloed kan uitoefenen op een moreel verantwoordelijk wezen om dat veilig te houden in de aanbidding van God voor altijd. Larkin’s dodelijke fout is om aan te nemen dat de engelen ‘slechts machines zouden zijn geweest zonder een eigen wil’ als God een dergelijke invloed had uitgeoefend.

Ook dit is een filosofische veronderstelling die aan de Bijbel wordt opgedrongen, maar niet door de Bijbel wordt onderwezen. Nog sterker, de Bijbel leert op doordringende wijze juist het tegenovergestelde – dat God voldoende invloed uit kan oefenen op moreel verantwoordelijke wezen (Zijn kinderen!) en dat ook doet, om hen voor altijd veilig te houden in de aanbidding van God.

Bijvoorbeeld wanneer de Bijbel zegt dat God ‘zal maken dat u in Zijn verordeningen wandelt’ (Ezechiël 36:27) en dat Hij ‘in u werkt wat in Zijn ogen welbehaaglijk is’ (Hebreeën 13:21), en dat Hij ‘in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen’ (Filippenzen 2:13), en dat het werk dat Hij in ons begon ‘zal voltooien tot op de dag van Jezus Christus’ (Filippenzen 1:6), en dat Hij ‘u zal bevestigen tot het einde toe, zodat u onberispelijk zult zijn op de dag van onze Heere Jezus Christus’ (1 Korinthe 1:8), en dat hen ‘die Hij gerechtvaardigd heeft, die heeft Hij ook verheerlijkt’ (Romeinen 8:30). Als God dit alles zegt, wil Hij dat we ophouden met het onzinnige gepraat over een dergelijke glorieuze invloed die ons in machines zou veranderen. Dat doet het niet. Het is leven-gevende genade. Het is doeltreffend en houdt ons voor altijd veilig. Om het dan ‘het maken tot machines’ te noemen is lasterlijk.

Als God geen soevereine invloed zou uitoefenen op onze eigenzinnige harten, zouden we allemaal wegvallen.

Prone to wander, Lord, I feel it,
Prone to leave the God I love.
Here’s my heart, oh, take and seal it,
Seal it for Thy courts above.

(Come Thou Fount of Every Blessing)

Gods ‘verzegeling’ (Efeze 1:13) – Zijn beslissende, blijvende invloed – verandert ons niet in machines. Het houdt ons voor altijd veilig in de aanbidding van God. Niemand die gerechtvaardigd is, zal niet worden verheerlijkt (Romeinen 8:30). De hemel zal nooit een opstand onder de heiligen zien. Niet omdat we beter zijn dan de engelen, maar omdat het bloed van Jezus het nieuwe verbond voor Gods uitverkorenen heeft veiliggesteld. In dat verbond zegt God: ‘Ik zal Mijn vreze in hun hart geven, zodat zij niet van Mij afwijken’. Hij kocht deze belofte voor Zijn kinderen door Zijn bloed. Zij zullen geen verraad plegen. Laten we zo’n soevereine, barmhartige, blijvende invloed loven. God behoedt ons voor het lasteren van Zijn reddende kracht.

Als God geen soevereine invloed zou uitoefenen op onze eigenzinnige harten, zouden we allemaal wegvallen.

Het is onjuist wanneer Larkin aanneemt dat God Zijn heilige engelen niet had kunnen behoeden voor de zonde – veilig in de aanbidding van God. Het is onjuist om aan te nemen dat een dergelijke soevereine invloed engelen of mensen tot robots zou maken. Dat doet het niet.

De fase van verlossing

Wat is dan wel het antwoord op de vraag: Waarom heeft een heilige engel gezondigd?

Het antwoord is dat God een wijs en genadig doel had. Daarom is het gebeurd. Sommige van Gods heilige engelen zondigden omdat hun val een geschiedenis van verlossing in gang zou zetten. Deze verlossing zou de oneindige wijze doelen van God in de schepping vervullen. Alle ‘ondoorgrondelijke … oordelen’ en alle ‘ondoorgrondelijke … wegen’ van God vloeien uit de diepte van Zijn wijsheid (Romeinen 11:33). ‘Hoe groot zijn Uw werken, HEERE, U hebt alles met wijsheid gemaakt’ (Psalm 104:24). Hij is de ‘alleen wijze God’ (Romeinen 16:27). Alles wat van eeuwigheid tot eeuwigheid gebeurt, gebeurt volgens de wijsheid van Degene ‘Die alle dingen werkt overeenkomstig de raad van Zijn wil’ (Efeze 1:11).

En we weten dat het een genadig doel was. Het was immers Gods plan al vóór de schepping van de wereld om genade te tonen aan onwaardige zondaars. De zonde is ontstaan als onderdeel van een plan om genade te tonen aan de zondaars. ‘Hij heeft ons zalig gemaakt en geroepen met een heilige roeping, niet overeenkomstig onze werken, maar overeenkomstig Zijn eigen voornemen en genade, die ons gegeven is in Christus Jezus vóór de tijden der eeuwen’ (2 Timotheüs 1:9). Het plan vóór de schepping was dat Christus het Lam zou zijn dat voor de zondaars werd gedood – zondaars wiens namen ‘zijn geschreven in het boek des levens van het Lam Dat geslacht is’ (Openbaring 13:8). Christus’ sterven voor zondaren was het plan voordat enige menselijke zonde plaatsvond.

Twee onaantastbare waarheden

Bemerk welke vraag ik hier niet beantwoord. Ik geef geen antwoord op de vraag: hoe is de eerste zonde in het hart van een heilige engel gekomen? De waarom-vraag heb ik beantwoord door te zeggen dat de eerste zonde gebeurde als onderdeel van Gods wijsheid en doelen en planning. Dat veronderstelt echter dat God in staat was om ervoor te zorgen dat de eerste zonde gebeurde zonder Zelf zondaar te zijn en zonder de eerste zondigende engel tot een machine te maken. Ik weet niet hoe God dat gedaan heeft.

Voor mij is dit een van de grote mysteries van de bijbelse leer die ik niet kan verklaren – hoe God de wil van zondige wezens regeert, maar daarbij Zelf niet zondigt en hun verantwoordelijkheid niet wegneemt. Ik zie dat het waar is, want de Bijbel leert het, maar hoe God dit doet blijft een mysterie.

Eerder hierboven zei ik dat ‘vrije wil’ – ultieme zelfbeschikking – de naam is die sommige mensen aan dit mysterie geven. Daar voegde ik aan toe dat dit niet de bijbelse naam is, omdat de Bijbel nooit leert dat er zoiets bestaat als ultieme zelfbeschikking, behalve in God. De Bijbel geeft het mysterie geen naam. Het leert eerder twee waarheden, steeds weer opnieuw: God bestuurt de harten en gedachten van alle zondige wezens zonder Zelf te zondigen, en deze zondaren zijn werkelijk en rechtvaardig verantwoordelijk voor al hun zonden.

Soeverein boven satan

Ons wordt niet expliciet verteld hoe de val van satan verlopen is. Daarom is het verhelderend om te bestuderen hoe God Zich nu verhoudt tot de wil van satan. Is God machteloos als een satanische ervoor kiest om kwaad te doen? Kan God die wil tegenhouden? Of zou dat de wil alleen maar in een machine veranderen? Het Bijbelse antwoord is dat God het recht en de macht heeft om de satan in bedwang te houden wanneer Hij dat wil. Neem deze voorbeelden in acht.

1. Hoewel satan ‘vorst van deze wereld’ (Johannes 12:31) wordt genoemd, zegt Daniël 4:17, ‘de Allerhoogste is Heerser over het koningschap van mensen, en geeft aan wie Hij wil’. Satans wereldheerschappij is ondergeschikt aan die van God.

2. Hoewel onreine geesten overal bedrieglijke en moorddadige dingen doen, heeft Jezus Christus alle macht over hen. ‘Hij geeft onreine geesten met gezag bevel en zij zijn Hem gehoorzaam’ (Markus 1:27).

3. Satan is een brullende leeuw, die sluipt en iemand zoekt om te verslinden (1 Petrus 5:8). Petrus legt uit dat de kaken van deze leeuw eigenlijk het lijden van vervolging zijn: ‘Bied weerstand aan hem, vast in het geloof, in de wetenschap dat hetzelfde lijden ook aan al uw broeders in de wereld opgelegd wordt’ (1 Petrus 5: 9). Maar dit lijden, zegt Petrus, gebeurt niet buiten de soevereine wil van God om: ‘Want het is beter te lijden – als God dat wil – terwijl u goeddoet dan terwijl u kwaad doet’ (1 Petrus 3:17).

4. Satan is al vanaf het begin een moordenaar (Johannes 8:44). Maar God beslist uiteindelijk wie leeft en wie sterft en ook wanneer: ‘Als de Heere wil en wij leven, dan zullen wij dit of dat doen’ (Jakobus 4:15).

5. Wanneer satan Job wil vernietigen en wil bewijzen dat God zijn schat niet is, moet hij eerst toestemming van God krijgen voordat hij zijn bezittingen (Job 1:12) of zijn lichaam (Job 2:6) aanvalt.

6. Satan is een grote verleider. Hij wil dat we zondigen. Lukas vertelt ons dat satan achter de drie ontkenningen van Petrus zat. ‘Satan heeft u allen opgeëist om te ziften als de tarwe’ (Lukas 22:31). Maar Jezus is soeverein over het werk van deze verleider en de uitkomst ervan. Hij zegt tegen Petrus: ‘Maar Ik heb voor u gebeden dat uw geloof niet ophoudt. En u, als u eens tot inkeer gekomen bent, versterk dan uw broeders’ (Lukas 22:32). Het is geen ‘stel dat dat gebeurt…’, maar ‘wanneer dat gebeurt…’. Christus regeert over alle ontwerpen van satan. Satan wil Petrus laten falen. Jezus wil hem geschikt maken voor leiderschap.

7. Paulus zegt in 2 Korinthe 4:4 dat satan ‘de gedachten van de ongelovigen heeft verblind.’ Twee verzen later verwijdert God echter deze blindheid. ‘Want God, Die gezegd heeft dat het licht uit de duisternis zou schijnen, is ook Degene Die in onze harten geschenen heeft tot verlichting met de kennis van de heerlijkheid van God in het aangezicht van Jezus Christus’ (2 Korinthe 4:6).

Nu terug naar de vraag over de oorsprong van satans’ zondigheid. Is God hulpeloos ten opzichte van de wil van Zijn eigen engelen? Is er een macht buiten Hemzelf die Zijn heerschappij over hun keuzes en plannen beperkt? Mijn conclusie is dat de Bijbel, van begin tot eind, God toont als heerser over satan en zijn demonen. Hij heeft het recht en de macht om hen te beperken wanneer Hij dat wil.

Het mysterie bewaken

De samenvatting van waar een zondige satan vandaan kwam is dus dit: hij was een heilige engel die op mysterieuze wijze de voorkeur gaf aan zelfverheffing boven God-verheffing. Hij viel in de waan dat ultieme zelfbeschikking mogelijk was voor een eindig schepsel. Dit had voor hem de voorkeur boven onderwerping aan God. Deze val maakte deel uit van Gods allesoverheersende plan. Het heeft Hem niet van Zijn stuk gebracht. Hoe God ervoor zorgde dat dit deel van Zijn plan tot stand kwam zonder Zelf te zondigen en zonder satan in een machine te veranderen, weet ik echter niet.

Dit mysterie proberen te verklaren met de zogenaamde ‘vrije wil’ – oftewel, de ultieme zelfbeschikking – is onbijbels en leeg. Het is onbijbels, omdat het idee dat een van Gods schepselen de ultieme zelfbeschikking heeft nergens in de Bijbel wordt onderwezen. Het is inhoudsloos, omdat het niks verklaart. Simpelweg beweren dat een heilige engel de ‘macht om te kiezen’ had, biedt geen verklaring voor het feit dat een volmaakt heilig wezen in Gods oneindig mooie aanwezigheid plotseling geneigd zou zijn om God te haten.

Van begin tot eind laat de Bijbel zien dat God heerser is over satan en zijn demonen.

We moeten ons hoogstwaarschijnlijk laten leiden door de terughoudendheid van de Bijbel om over de oorsprong van satan te spreken. Hij is al aanwezig op de eerste pagina’s van de Bijbel zonder enige uitleg. Het mysterie van zijn eerste zonde blijft dus onopgelost. We omringen het en bewaken het met de Bijbelse waarheid, zodat onbijbelse en inhoudsloze verklaringen zich niet als een mist over de Schrift verspreiden en de glorie van Gods verlossende doel verduisteren.

Het bericht Het mysterie van de val van satan verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ik ben ervan overtuigd dat verreweg de meeste mensen die bezwaar maken tegen het bestaan van God vanwege het lijden dat doen op basis van hun emotie en niet op basis van hun verstand. Als dat de volledige vraag was die je zojuist oplas, dan is dat bij die persoon waarschijnlijk ook zo. Je merkte dat er geen argument werd genoemd en er zat ook geen redenatie achter. Het was slechts: ik wijs zo’n soort God af. Ik denk dat het voornamelijk een emotioneel probleem is. Waar ik voornamelijk mee te maken heb als filosoof zijn verstandelijke problemen. Ik denk dat je kunt aantonen dat er geen goed argument is om aan te tonen dat het lijden in de wereld aan de ene kant logischerwijs onverenigbaar is met het bestaan van God, of aan de andere kant onwaarschijnlijk is met betrekking tot het bestaan van God.

Ik ben ervan overtuigd dat verreweg de meeste mensen die bezwaar maken tegen het bestaan van God vanwege het lijden dat doen op basis van hun emotie en niet op basis van hun verstand.

Ik denk dat er een goed argument is, vanuit het kwaad, ten opzichte van het bestaan van God en dat klinkt als volgt: de eerste aanname is dat als God niet bestaat, dan bestaan er ook geen objectieve morele waarden en plichten. Ten tweede: het kwaad bestaat. De derde aanname is dat er daarom objectieve morele waarden en plichten bestaan. Bepaalde dingen zijn heel kwaadaardig, daarom bestaat God. Terwijl het dus op een oppervlakkig niveau lijkt alsof het kwaad het bestaan van God in twijfel trekt, bewijst het juist het bestaan van God op een dieper niveau. Bij de afwezigheid van God zouden goed en kwaad namelijk ook niet bestaan.

Met respect voor het emotionele probleem, denk ik dat de oplossing voor het emotionele probleem van het kwaad ligt in het lijden van Christus. Als er iemand is die zou kunnen klagen over onschuldig lijden, dan is het wel Jezus Christus. Want ondanks dat Hij zonder zonde was, droeg Hij de straf voor de zonde van de hele wereld. Niemand van ons kan de diepte van Zijn lijden begrijpen. Dit deed Hij omdat Hij zoveel van ons houdt. Wanneer wij nadenken over de mate waarin Hij gewillig was om te gaan uit liefde voor ons, kan ons dat de emotionele kracht geven om het kruis te dragen die Hij ons vraagt te dragen in dit leven. Dit kruis moeten we dragen totdat we bij Hem zijn en onze beloning krijgen in de hemel. Dus wanneer iemand de emotionele last voelt van het lijden en kwaad, zou ik aanraden om het kruis van Jezus Christus, Zijn liefde, wonden en offer voor jou te overdenken. Dat kan je helpen om het lijden te dragen dat Hij op je legt in dit leven.”

Het bericht ‘Ik kan niet geloven in een God die zoveel lijden toestaat’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Spreekt John Piper niet te positief over Gods leiding in het lijden? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Dit, geliefden, zijn de zichtbare aanwijzingen van onze gevallen menselijke cultuur. Daar ging het allemaal over vrijdagnacht, begrijp je? Dat is waarom we drieduizend jaar later nog steeds geplaagd worden door deze problemen. Dat is waarom ze niet opgelost kunnen worden door meer inspanningen in het onderwijs of een groter uitvoering van democratische regering. Het probleem zit dieper, het is de val… voor allen… zichtbaar. Christen of niet. We zijn leden van en onrechtvaardig geslacht die leven in een onrechtvaardige wereld.

Parijs herinnert je eraan dat je een gevallen persoon bent en in een gevallen wereld leeft. Het moet binnen in je een schreeuw voortbrengen voor volmaakte gerechtigheid wat geen mens of menselijk systeem kan bereiken. Het moet je vullen, geliefden, met een last om het boven de zon te zoeken.

Hoe reageer je dan als je gevoel van gerechtigheid zo vaak is verstoord in onze gevallen menselijke cultuur? Hoe overleef je de oneerlijkheid, zeker als je het op plaatsen vind waar het tegendeel beloofd werd?

Het antwoord is: Je rent in de armen van de God die absoluut soeverein is. Wiens heerlijke beschikking van alles een volmaakt en streng oordeel inhoud wat betaling eist voor elke terroristen kogel die ooit is afgevuurd. Het antwoord op elk moreel gedrocht wat zich in dit leven voordoet, is dat de Alwetende, Alziende, volmaakt rechtvaardige en volmaakt heilige God het laatste woord zal hebben.

“God heeft een dag vastgesteld, waarop Hij de wereld rechtvaardig zal oordelen door een Man Die Hij daartoe aangesteld heeft. Daarvan heeft Hij aan allen het bewijs geleverd door Hem uit de doden te doen opstaan” (Handelingen 17:31).

Dezelfde, Die Zelf het slachtoffer was van het grootste juridische onrecht wat de wereld ooit gekend heeft.
“Hij, Die geen zonde gedaan heeft en in Wiens mond geen bedrog gevonden is; Die, toen Hij uitgescholden werd, niet terugschold, en toen Hij leed, niet dreigde.” Wat deed Hij dan? “Maar Hij gaf het over aan Hem Die rechtvaardig oordeelt” (1 Petrus 2:22—23).

Waarom onderwierp Hij zich aan dit schandalige onrecht? Zodat wij niet langer hoeven te leven in angst voor het oordeel. Zodat God nu rechtvaardig genade kan tonen aan iedereen die Christus Jezus, de Rechter, omhelst.
Luister:

“En ik zag de hemel geopend, en zie, een wit paard, en Hij Die daarop zat, werd getrouw en waarachtig genoemd. En Hij oordeelt en voert oorlog in gerechtigheid. En Zijn ogen waren als een vuurvlam en op Zijn hoofd waren vele diademen. Hij had een naam, die opgeschreven was, en die niemand kent dan Hijzelf. En Hij was bekleed met een in bloed gedoopt bovenkleed, en Zijn naam luidt: Het Woord van God. En de legers in de hemel volgden Hem op witte paarden, gekleed in fijn linnen, wit en smetteloos. En uit Zijn mond kwam een scherp zwaard, opdat Hij daarmee de heidenvolken zou slaan. En Hij zal hen hoeden met een ijzeren staf. En Hij treedt de wijnpersbak van de wijn van de grimmige toorn van de almachtige God. Er stond op Zijn bovenkleed en op Zijn dij deze naam geschreven: Koning der koningen en Heere der heren” (Openbaring 19:11—16).

We horen vaak, en terecht dat het het feit dat Jezus Christus het Lam is, voor ons tot troost moet zijn. In het licht van gebeurtenissen als vrijdagnacht in Parijs moet het ook tot grote troost voor ons zijn dat Jezus Christus de Leeuw is. Niet alleen onderscheiden door nederigheid, maar ook door woestheid.

Gebeurtenissen als vrijdagnacht moeten ons doen verlangen naar de dag dat Jezus Christus terug zal komen om de zonde en haar gevolgen voor altijd weg te doen. Wanneer alle dingen nieuw gemaakt zullen worden, wanneer het geheel van hemel en aarde het huis zal zijn van gerechtigheid.

“This is my Father’s world. O let me ne’er forget
That though the wrong seems oft so strong, God is the ruler yet.
This is my Father’s world: the battle is not done:
Jesus Who died shall be satisfied,
And earth and Heav’n be one.”

(Dit is mijn Vaders wereld, O laat me het nooit vergeten. Ook al lijkt het verkeerde nog zo sterk, laat me het niet vergeten, dat Hij de Heerser is. Dit is mijn Vaders wereld, de strijd is nog niet gestreden. Jezus Die stierf zal tevreden gesteld worden en de hemel en de aarde zullen één zijn!)

Jou verhaal zal niet alleen gelukkig eindigen, je verhaal zal rechtvaardig eindigen.
Onrecht is alomtegenwoordig.
Oordeel is onvermijdelijk.
Het recht zal zegevieren!

_{Dit is een samenvatting van de preek die Art Azurdia 15 november 2015 hield nadat Parijs geteisterd werd door aanslagen en er meer dan 150 mensen omkwamen.}

Het bericht De val … voor iedereen … zichtbaar verscheen eerst op Geloofstoerusting.