Deze man is niet de enige. Veel christenen willen deze wereld beter maken en zien dit als de opdracht die Jezus gegeven heeft. Slavernij verbannen, mensenhandel onmogelijk maken, het klimaat redden, armoede uit Afrika verdrijven en honger laten uitsterven. Het licht van Christus verspreiden door een straatkrant te kopen, te geven aan goede doelen en op straat te bidden voor vreemden. Jezus is gekomen om al onze lasten te dragen en vrede en heling te geven aan ieder die maar wil. Het maakt niet uit hoe je leeft of wie je bent, God houdt van jou! Het evangelie van Jezus Christus is een wereldverbeterende boodschap geworden.

Zodra wij onze focus verleggen van het evangelie naar aardse zaken, verleggen wij de focus van de redding van zondaren naar symptoombestrijding.

Alleen is dat niet, ondanks dat het er nobel uitziet, het evangelie dat de Bijbel ons vertelt. Jezus grijpt de ontmoeting met Pilatus niet aan om een eerlijkere verdeling van de welvaart voor elkaar te boksen. Nergens in de Bijbel wordt opgeroepen om slaafvrije dadels te eten. Sterker nog, wij worden zelf slaven van Christus genoemd (1 Korinthe 7:22). Natuurlijk is het prima om Tony’s Chocolonely te eten. Het is alleen niet de kern van het evangelie, sterker nog: het evangelie wordt er überhaupt niet mee verspreid. Het evangelie draait uiteindelijk om Jezus en niet om mensen. Het gaat erom dat Jezus naar de wereld kwam om de zonden op Zich te nemen, waardoor ieder die zich bekeert, van dood in de zonde levend gemaakt wordt in Christus.

Jezus’ bediening en dat van de apostelen nadien vond plaats onder de Romeinse heerschappij. Wat wij daarvan weten is dat dit een zeer wrede culturele tijd was. Machtsmisbruik, corruptie en onrechtvaardigheid vierden hoogtij. Maar juist daar waar de aardse nood zo hoog leek, bleek de focus van de christenen op de geestelijke nood gericht te zijn.

Zodra wij onze focus verleggen van het evangelie naar aardse zaken, verleggen wij de focus van de redding van zondaren naar symptoombestrijding. Alles wat wij onrechtvaardig of slecht vinden is het resultaat van zonde. Dat iemand op straat moet slapen is een resultaat van de zondeval. Het kan goed zijn om van een dakloze een straatkrant te kopen zodat hij of zij die nacht onderdak kan betalen. Alleen, wat heeft iemand er aan om geld te krijgen, maar niet het levensreddende evangelie? Wat voor zin heeft het dat iemand onderdak heeft voor één nacht maar niet de mogelijkheid krijgt voor eeuwig in te gaan tot het huis van de Vader?

Ik wil benadrukken dat het goed is om mensen recht te doen en iedereen lief te hebben en daarnaar te handelen. Het is alleen niet liefdevol als het bij goede daden blijft.

Wij missen allemaal de heerlijkheid van God (Romeinen 3:23), al onze rechtvaardige daden zijn als een bezoedeld kleed (Jesaja 64:6) en de hele schepping is aan de zinloosheid en het verderf onderworpen (Romeinen 8:20-21). Het onrecht in deze wereld en de klimaatdebatten zijn een gevolg van een door mensen gekozen zondeval. Het is allemaal het gevolg van de natuur van de mens en de schepping. Wij zelf zijn het probleem en de oplossing is alleen te vinden in Jezus Christus als het volmaakte offer.

Ik wil benadrukken dat het goed is om mensen recht te doen en iedereen lief te hebben en daarnaar te handelen. Het is alleen niet liefdevol als het bij goede daden blijft. Om het heel bot te zeggen: Er is nog nooit iemand tot geloof gekomen door een voedselpakket dat uit een helikopter gedropt werd. Mensen komen tot geloof door het evangelie te horen (Romeinen 10:14) en dat is onze opdracht. Het kan liefdevol zijn om goede dingen te doen, maar als wij het evangelie niet delen dan vergeten wij het allerbelangrijkste; hebben wij hen dan wel echt lief?

Het kan liefdevol zijn om goede dingen te doen, maar als wij het evangelie niet delen dan vergeten wij het allerbelangrijkste; hebben wij hen dan wel echt lief?

Op een dag zal er een nieuwe hemel en een nieuwe aarde zijn en zullen alle tranen gewist worden. God zal rechtspreken en er zal recht gedaan worden. Het koninkrijk zal nog komen, Jezus zal het zelf vestigen; dat hoeven wij niet voor Hem te doen. Tot die tijd is het genadetijd, waarin christenen ongelovigen (hoe slecht hun leven ook is) mogen wijzen op hun geestelijke probleem en hen vervolgens mogen leiden naar die geweldige en enige oplossing.

Het bericht Het Tony’s Chocolonely evangelie verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht ‘Hoe kan ik me inzetten voor de uitbreiding van Gods koninkrijk?’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Tijd met God

Vanaf dat moment ben ik dat elke dag gaan doen, elke dag gewoon beginnen met tijd doorbrengen met God. En ik had altijd al wel geloofd dat Hij bestond, en dat Hij redding bracht, maar nu werd Hij echt een werkelijkheid voor mij. Ik ontmoette Wie Hij is, en dat doe ik nog steeds, elke ochtend, en ik leer elke ochtend weer meer over hoe ik Hem vandaag kan volgen.

Ik ontdekte dat de boodschap van de Bijbel eigenlijk heel radicaal is. Als God echt is Wie Hij zegt dat Hij is, dan kan Hij niet slechts een onderdeel zijn van mijn leven, dan is het christelijke geloof meer dan elke zondag naar de kerk gaan. Dan lees ik van die verhalen van christenen die sterven voor Jezus. Zoveel is Hij waard! Hij is het waard om je leven voor over te geven.

Ik ontmoette Wie Hij is, en dat doe ik nog steeds, elke ochtend.

Gods beloften

Wat me iedere keer weer raakt als ik de Bijbel lees, zijn die ongekend grote beloften die God heeft voor mij, en ook voor jou als je gelooft. God belooft een vernieuwde wereld om daar te leven met Hem en met alle gelovigen in aanbidding en gerechtigheid. En nu zegt Jezus: als je gelooft, dan heb je dat eeuwige leven, dan ben je al een nieuwe schepping, dan ben je onderdeel van Zijn koninkrijk en dan leef je voor koning Jezus.

In Galaten gaat het hier ook over als Paulus schrijft:

Door Jezus is de wereld voor mij gekruisigd, en ben ik voor de wereld gekruisigd. Want in Christus Jezus heeft dit kracht, dat we een nieuwe schepping zijn. (Galaten 6:14-15)

We horen niet meer bij de oude wereld. Die is gekruisigd voor ons. We zijn bevrijd van zonde en dood en we leven voor Jezus. Daar gaat het ook over in hoofdstuk 2 als Paulus zegt:

Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij; en voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God, Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven. (Galaten 2:20)

Leven voor Jezus

Het Onze Vader is ook echt belangrijk voor mij, want het laat zo goed zien wat nou de prioriteiten zouden moeten zijn in mijn leven. Ik leef voor Gods koninkrijk zodat Zijn wil gedaan wordt en Zijn naam grootgemaakt wordt. That’s it! Ik leef niet voor geld, of voor een carrière, voor een fijn leven, voor vrienden of voor familie. Nee, ik leef om te laten zien hoe mooi Hij is.

Ik leef voor Jezus. Dat is de voornaamste reden dat ik de stap neem om komend seizoen theologie te gaan studeren in Minneapolis. En nu hoef jij natuurlijk geen theologie te gaan studeren, maar God heeft ook grote plannen met jouw leven, groter dan jij ooit had kunnen denken. Wat kan jij nou doen om Hem beter te leren kennen en jouw vreugde in Hem te vinden?

Het bericht ‘Geloof is meer dan elke zondag naar de kerk’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ons perspectief op de toekomst zal veel invloed hebben op waar we voor gaan in het leven. De Bijbel leert ons dat de verschijning van Jezus Christus gaat komen. Wij verwachten de komst van de Heere en het koninkrijk van God. In het licht daarvan worden wij opgeroepen ons leven hier en nu op een bepaalde manier vorm te geven. In 1 Timotheüs 6 wordt voor ons een contrast geschetst tussen geldzucht en materialisme aan de ene kant en vechten voor het geloof, de godsvrucht en de gerechtigheid aan de andere kant.

Als je leeft voor geld, ben je je hele leven bezig voor wat niet van blijvende waarde is.

Waarom is het niet goed als ons hart in beslag wordt genomen door het verlangen naar geld? Ten eerste heeft dat een bederfelijke invloed op de mens. ‘Wie rijk willen worden vallen in verzoeking en in een strik en in veel dwaze en schadelijke begeerten, die de mensen doen wegzinken in verderf en ondergang. Want de geldzucht is een wortel van alle kwaad’ (vers 9-10a). Allerlei dwaze en schadelijke begeerten komen erbij als iemand geldzuchtig wordt. Het verpest de houding en de gezindheid van de mens. Iemand die rijk is geworden, gaat bijvoorbeeld al snel neerkijken op mensen die minder geld en goederen hebben. Ook wordt de mentaliteit in het doen van zaken heel anders wanneer ondernemers alleen maar gericht zijn op het maken van zoveel mogelijk geld. Dan staat niet meer het dienen en helpen van anderen centraal, maar wat je er voor jezelf uit kan halen. Uit geldzucht komt veel kwaad voort, bijvoorbeeld liegen, bedriegen, oplichten, frauderen en stelen. Heel veel oorlogen, (seksueel) misbruik van mensen, onderdrukking van werknemers en moderne vormen van slavernij hebben allemaal te maken met ‘the love of money’.

Ten tweede gaat het dienen van de mammon niet samen met het dienen van God. Daarom waarschuwt Paulus er ook voor, dat de geldzucht mensen doet afvallen van het geloof: ‘Door daarnaar te verlangen zijn sommigen afgedwaald van het geloof, en hebben zich met vele smarten doorstoken’ (1 Timotheüs 6:10). Eerder had Paulus al aan Timotheüs geschreven: ‘En behoud het geloof en een goed geweten. Sommigen hebben dit verworpen en hebben in het geloof schipbreuk geleden’ (1 Timotheüs 1:19). Als je een geldgierige bent geworden, ben je een afgodendienaar geworden. Het gaat niet samen, God dienen terwijl je ten diepste vooral rijk wil worden. Je zult je of aan de Ene hechten en de andere minachten, of je aan de andere hechten en de Ene minachten, zei Jezus.

Het gaat niet samen, God dienen terwijl je ten diepste vooral rijk wil worden.

Ten derde is het dwaas om te leven voor geld, vermogen en het hebben van dingen, ‘want wij hebben niets de wereld ingedragen, het is duidelijk dat wij ook niets daaruit kunnen wegdragen’ (1 Timotheüs 6:7). Van al je aardse rijkdom kan je niets meenemen naar het toekomstige leven. De rijkste man in de wereld zal in dit opzicht precies zo sterven als de armste man van de wereld: naakt zij wij geboren en naakt zullen wij sterven. Jezus vertelde ook de gelijkenis van de rijke dwaas. Zijn land had veel opgebracht. Hij overlegde bij zichzelf wat hij zou doen. Toen zei hij: “Ik bouw nog veel grotere schuren om daarin al mijn goederen op te slaan. Dan zal ik tegen mijzelf zeggen: ‘Je hebt veel goederen liggen voor veel jaren. Neem rust, eet, drink en wees vrolijk.’ Maar God zei tegen hem: ‘Dwaas! In deze nacht zal men uw ziel van u opeisen; en wat u gereedgemaakt hebt, voor wie zal het zijn? Zo is het met hem die voor zichzelf schatten verzamelt en niet rijk is in God’ (Lukas 12:18-21). De ambities van deze man reikten niet verder dan zijn eigen levensonderhoud en het hebben van een goed leven hier op aarde. Daardoor hield hij uiteindelijke niets over. Als je leeft voor geld, ben je je hele leven bezig voor wat niet van blijvende waarde is.

Daarom roept Paulus Timotheüs op om op een andere manier ambitieus te zijn. In zijn pastorale brieven gebruikt de apostel drie beelden: die van de atleet, de boer en de soldaat. Oefen jezelf in de godsvrucht, zoals een sportman of -vrouw zich oefent om een prijs te behalen. Zaai op de akker van de Geest, zoals een agrariër veel moeite doet om zijn akker te bewerken om een rijke oogst binnen te kunnen halen. En strijd de goede strijd van het geloof, zoals een soldaat vecht om de overwinning te behalen. Paulus roept Timotheüs op om zich af te keren van misplaatste ambitie, het vooral streven naar geldelijk gewin: ‘U echter, o mens die God toebehoort, ontvlucht deze dingen. Jaag daarentegen gerechtigheid, godsvrucht, geloof, liefde, volharding en zachtmoedigheid na. Strijd de goede strijd van het geloof’ (1 Timotheüs 6:11-12a).

Wat is nou uiteindelijk echt belangrijk in het leven? Dat is toch niet vooral onze financiële positie, onze carrière of ons succes? Dat we rechtvaardig leven, God liefhebben boven alles en onze naaste als onszelf, dat we liefdevolle mensen zijn geworden en dat we niet naar, vervelend of geërgerd bezig zijn, maar zachtmoedig, vriendelijk en geduldig. Dat soort dingen zijn toch veel belangrijker? Dat we Hem kennen en Hem bekendmaken. Dat we in ons doen en laten, ons spreken en zwijgen, onze houding en ons streven veranderd zijn naar het beeld van de Zoon van God. Dat we dwars door alles heen, door alle fijne en alle moeilijke ervaringen van ons leven meer en meer op Jezus zijn gaan lijken. Dat is wat hoort bij het verzamelen van je schatten in de hemel en het rijk worden in God.

Hoe kan je wat betreft je diepste ambities rein blijven? Hoe zal het ons lukken om de juiste levensdoelen voor ogen te houden? Door onze blik gericht te houden op het einde. ‘Ik beveel u voor God… dit gebod onbevlekt en onberispelijk in acht te nemen, tot de verschijning van onze Heere Jezus Christus’ (1 Timotheüs 6:14). In het licht van Zijn wederkomst laat je het wel uit je hoofd om zo kortzichtig te leven als de materialist. Er komt een dag dat de mensen geoordeeld zullen worden naar heel andere maatstaven dan die gelden in deze huidige wereld. Niet de narcistische geweldenaars, maar de zachtmoedigen zullen de aarde beërven. Niet de rijken van geest (mensen die menen het gemaakt te hebben), maar de armen van geest zullen het koninkrijk krijgen. De eersten zullen de laatsten zijn en de laatsten zullen de eersten zijn. Dan zal ineens een heel andere waardesysteem van kracht worden.

We doen er wijs aan nu al kennis te nemen van en te gaan leven naar dat andere (goddelijke) waardesysteem. Door Gods Woord komen we er achter waar het werkelijk om draait in het leven. In het koninkrijk van God gaat het om hogere waarden. Laten we leven met het oog gericht op de eeuwigheid die gaat komen.

Het bericht Wat wil je bereiken? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Hoe de verzoeking een beproeving wordt verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Bescherming én regering

Daarom is het heel goed om dit Bijbelse concept van het koninkrijk te bestuderen. Soms denken we: ‘Ik ben zo blij dat Jezus de Heer is, want ik word door Hem beschermd.’ Maar je moet begrijpen dat je niet alleen onder de bescherming van de Koning staat, maar ook onder Zijn regering. Dat scheidde men destijds niet. Men was blij dat iemand koning was, maar dat betekende dat ze die koning ook moesten gehoorzamen; anders zwaaide er wat. Het is dus heel belangrijk om te begrijpen wat het betekent dat wij deel uitmaken van Gods koninkrijk. Hij is daadwerkelijk onze Koning en Hij beschermt ons, heeft ons lief, zorgt voor ons – maar wij staan ook onder Zijn gezag.

Het zou goed zijn om met je leerling of kring te bespreken welke praktische gevolgen dit heeft. Vraag bijvoorbeeld: ‘Zijn er terreinen van jouw leven die niet onder Zijn bewind staan? Die je niet aan Zijn regering onderworpen hebt?’ Ga daar diep op in. Je bezittingen; is Hij daar Koning over, of wil jij op dat terrein van je leven doen wat je zelf wilt, los van je verhouding tot Christus? Bij allerlei levensterreinen kan je de vraag stellen: ‘Staat dit helemaal onder Zijn bewind?’

The Bigger Picture

Dit hoort bij het grote plaatje van de Schrift. Deze lessen nemen ons mee door het Oude Testament en de schoonheid daarvan, en het Nieuwe Testament zegt: ‘De Koning is hier, en Hij leeft meer dan dertig jaar onder ons.’ De Koning, Jezus, in het vlees. Maar dan vertrekt Hij. En Hij belooft ons dat Hij terugkomt.

Wij leven dus in een tussentijd, zogezegd, tussen de eerste en de tweede komst van de Koning. Wij hebben ons aan Hem overgeven, maar de wereld om ons heen leeft volstrekt niet in onderdanigheid aan Hem. Maar wij weten dat Hij terugkomt. En daar helpt het koninkrijk ons om te begrijpen wat ‘Maak discipelen’ betekent. Discipelen maken is het koninkrijk bevorderen, de heerschappij verkondigen van de Koning Die zal terugkomen, mensen oproepen tot overgave aan de Koning. Wanneer wij dat doen, bespoedigen we (in zekere zin) Zijn koninkrijk tot aan de einden der aarde. Dit is een krachtig beeld van het leven van een discipelmaker; Zijn koninkrijk bevorderen, deze Koning verkondigen.

De uitbreiding van het koninkrijk

Alsof je andere mensen bij Zijn leger laat aansluiten. ‘Dat wil ik groter maken.’ Dat is het beeld van discipelschap. God wil de uitbreiding van Zijn koninkrijk. ‘Ik wil mensen van alle landen in Mijn leger. Ik ben de Koning, de Heerser.’ Daarom moeten wij onszelf onderscheiden, zoals je zei. De wereld gelooft niet dat Hij de Koning is. Daarom moeten wij, als het volk van God, anders leven. ‘Wij leven niet op die manier; wij erkennen dat er een Koning is. Bovendien, Hij zal terugkomen. Daarom zijn we hier druk mee.’ Op deze manier onderscheiden wij ons.

Net als Israël; zij gehoorzaamden wetten die de andere volken niet onderhielden, omdat Jahwe hun God niet was. ‘Waarom zou ik mezelf dus aan die geboden onderwerpen?’ Net zo goed zullen andere mensen geen discipelen maken, het koninkrijk niet bevorderen, maar wij wél. Waarom? Omdat wij anders zijn. Wij zijn een unieke groep mensen. Wij willen hiermee bezig zijn wanneer Hij terugkomt.

Ambassadeurs

Er is zoveel beeldspraak hier. Ik zie de gemeente als een voorpost van het koninkrijk. Zo ziet het koninkrijk eruit in een gemeenschap. En wij – dit is Schriftuurlijk – wij zijn ambassadeurs van de Koning. Daarom leunen we niet achterover om op ons gemakje christen te zijn, wachtend op de terugkeer van de Koning. Nee, we bevorderen Zijn koninkrijk, omdat we ernaar verlangen.
Jezus zei: ‘Dit Evangelie van het Koninkrijk zal in heel de wereld gepredikt worden tot een getuigenis voor alle volken; en dan zal het einde komen.’ Verkondig dit Evangelie van het koninkrijk dus. Blijf dat centraal stellen in jouw relatie met je leerlingen. Werken wij mee aan de bevordering van Zijn koninkrijk? We mogen niet achteroverleunen en uitsluitend informatie opnemen. Aan wie verkondigen wij de Koning? Daar blijven we op hameren, want als we dat niet doen, missen we de kern: discipelen maken gaat over de bevordering van het koninkrijk.

Het bericht Het koninkrijk van God verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Wie in Jezus gelooft, krijgt de belofte dat hij grotere werken zal doen dan Jezus. Maar wat betekent ‘groter’? Zullen christenen meer opzienbarende daden laten zien? Het is moeilijk om je wonderen voor te stellen die opzienbarender zijn dan die van Jezus; ‘groter’ betekent dat in ieder geval niet.

Zou ‘groter’ kunnen betekenen ‘talrijker’ of ‘wijder verspreid’? In die zin hebben christenen inderdaad ‘grotere’ dingen gedaan dan Jezus. We hebben over de hele wereld het evangelie verkondigd, miljoenen mannen en vrouwen zich zien bekeren, en hulp, onderwijs en voedsel verstrekt aan nog meer miljoenen mensen. De ‘grotere’ werken kunnen dus het samenkomen van bekeerlingen in de kerk zijn door het getuigenis van de discipelen (vgl. Joh. 17,20; 20,29) en de overvloed aan goedheid die voortkomt uit veranderde levens.

Jezus zegt dat de grotere werken zullen plaatsvinden ‘omdat Ik naar de Vader ga’. Met andere woorden, het vertrek van Jezus door de dood en de opstanding richting de verhoging is de voorwaarde voor de missie van zijn discipelen. Omdat Hij ‘naar de Vader gaat’, begint de kerk aan haar zending. Bovendien is Jezus’ verhoging de voorwaarde voor de neerzending van de beloofde Heilige Geest (Johannes 7:39; 16:7), die met de discipelen in hun getuigenis zal samenwerken (Johannes 15:26; vgl. 16:7-11). Om deze redenen zullen de volgelingen van Jezus ‘grotere’ werken uitvoeren.

Maar hoewel deze verklaring ongetwijfeld juist is, waarom spreekt Jezus van ‘grotere’ werken als deze verklaring klinkt alsof Hij ‘meer’ werken bedoelde?

Grotere koninkrijksvoorrechten

We kunnen geholpen worden door deze tekst met een andere uitspraak van Jezus te vergelijken:

‘Voorwaar, Ik zeg u: Onder hen die uit vrouwen geboren zijn, is niemand opgestaan die groter is dan Johannes de Doper; maar wie de minste is in het Koninkrijk der hemelen, is groter dan hij’ (Matteüs 11:11).

Het punt van de vergelijking is dat ondanks de ongeëvenaarde grootsheid van de Doper, hij nooit heeft deelgehad aan het koninkrijk van de hemel. Zijn roeping plaatste hem te vroeg in de heilshistorie om een dergelijke deelname mogelijk te maken. In die zin is de minst bevoorrechte persoon die deelheeft aan het koninkrijk groter dan Johannes de Doper. Het gaat om de grootheid van het voorrecht, een grootheid die wordt toegekend met het voorrecht deel te mogen hebben aan het reeds begonnen eschatologische tijdperk.

Iets dergelijks kunnen we in Johannes 14 zien. Door zijn verlossingswerk, zijn ‘gaan naar de Vader’, opent Jezus deze nieuwe fase in de heilshistorie; en de discipelen nemen in hun missie deel aan de werken die eigen zijn aan dit reeds ontluikende eschatologische tijdperk. Jezus heeft dat in zijn aardse bediening nooit gedaan. Zijn werk bracht het tot stand, maar toen vertrok Hij en nam er na Pinksteren niet zelf aan deel (in zijn lichamelijke aanwezigheid).

Dit betekent niet dat Jezus’ discipelen groter zijn dan Hij is. Het betekent wel dat hun werken in dit opzicht groter zijn dan die van Hem – dat zij het voorrecht hebben om deel te hebben aan de resultaten van Jezus’ voltooide werk. Totdat Hij terugkeerde naar zijn Vader en de Heilige Geest schonk, was alles wat Jezus deed noodzakelijkerwijs nog onvolledig. De werken van de discipelen daarentegen zijn onderdeel van de nieuwe situatie die bestaat sinds het werk van Jezus voltooid was. Hun werken zijn groter in die zin dat ze het voorrecht hebben om na het moment van vervulling plaats te vinden.

Jezus won onze voorrechten voor ons

Dit prachtige schilderij moet elke christelijke getuige voortdurend voor ogen worden gehouden. Ons geloof in Jezus brengt ons niet in een strijd waarin we alleen zijn, waarvan de uitkomst onzeker is, waar de beloofde zegen uitsluitend is voorbehouden aan door en door lieve mensen.

Integendeel: ons geloof in Jezus voert ons in een strijd waarin de beslissende slag al gewonnen is, waarin de beloofde eschatologische zegening al is ingetreden, ook al is die nog niet voltooid. Onze eigen zwakke inspanningen dragen inderdaad bij aan de triomf van Christus en aan het werk van zijn nagelaten Geest om een ontelbaar aantal nieuwe volgelingen van de Heiland en Meester, die wij bevoorrecht als we zijn mogen dienen, op de been te brengen. Dit zijn de ware dimensies van onze roeping; en onze meest alledaagse activiteiten moeten tegen deze veelomvattende achtergrond worden gezien.

Dit alles komt voort uit het feit dat Jezus zijn werk als de openbaring van de Vader beëindigt door ‘terug te keren naar de Vader’ via het kruis. Dit werk kost Hem bijzonder veel. Tweemaal openbaart Hij dat Hij diep verontrust is in de geest (Johannes 12:27; 13:21) als Hij nadenkt over de komende uren; maar datzelfde werk vormt de basis waarop Hij tegen zijn discipelen kan zeggen: ‘Laat uw hart niet in beroering raken; u gelooft in God; geloof ook in Mij’ (Joh.6:3).

Dit artikel is met toestemming overgenomen van The Gospel Coalition (Nederland en Vlaanderen).

Het bericht Hoe we grotere dingen ** doen dan Jezus verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Jezus vertelt er diverse gelijkenissen over, die ons flink aan het denken zetten. Het begint klein (als een mosterdzaad) en het wordt groot. En terwijl het groeit, kan het ook nog zo zijn dat ‘de vijand’ onkruid tussen de tarwe zaait. Moet je dat maar gewoon laten gebeuren, of er tegenin gaan? En wat betekent het eigenlijk dat Jezus tegen de Farizeeën (!) zegt dat het Koninkrijk van God niet ver van hen verwijderd is, ja zelfs ín hen is?

Deze lezing van Jurjen ten Brinke over het Koninkrijk van God werd gehouden op een jongerenavond van Geloofstoerusting in Hardinxveld.

Het bericht Geroepen tot het Koninkrijk verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ketjing. Spijker op z’n kop. De wereld op z’n kop.

Ik krijg vaak te horen dat ik een erg mooie studie (GPW) doe en dat beaam ik. Ook hoor ik vaak mensen zeggen: ‘Ik zou zo’n studie ook wel willen doen.’ En dat is mooi om te horen. Toch krijg ik vaak het gevoel dat mensen hun studie of werk minder vinden dan een studie theologie. Gewoon, omdat de naam ‘God’ (theo) nou eenmaal niet voorkomt in de naam van hun beroep: tandartsassistente, pedagogiek, social work, verpleegkunde, wiskundedocent, agrotechnologie, algemene cultuurwetenschappen, bestuurskunde, accountancy, Ccmmunicatie, ICT, fiscaal recht, criminologie, culturele antropologie en ontwikkelingssociologie, journalistiek en detailhandel.

‘Ik spit in mijn tuin voor God, en dan weet ik dat Hij het ziet, en ik doe het voor Hem.’

Natuurlijk, het is een feit dat daar geen godsdienstig woord in te vinden is en dat God dus vast wat minder of misschien helemaal niet expliciet voorkomt tijdens je lessen of in het uitvoeren van je werk. Maar is het echt zo dat je dan minder aan Gods koninkrijk zou kunnen bouwen? En is het echt zo dat je studie of werk dan minder mooi is?

Ik sprak pas iemand die in al haar eenvoud en liefde zei: ‘Ik spit in mijn tuin voor God, en dan weet ik dat Hij het ziet, en ik doe het voor Hem.’

Mensen, die eenvoud! Daar hoef je niet drie theologische boeken per week voor te hebben gelezen, maar daar heb je alleen een hart voor nodig dat van Jezus houdt en een hart dat zegt: ‘Wat ik ook doe, ik doe het voor U!’

Een leraar sprak ons als GPW-studenten eens goed toe: ‘Jullie denken dat jullie opleiding het belangrijkst is omdat het erg expliciet met God te maken heeft? Nou, nee hoor. Als je bidt ‘Laat Uw koninkrijk komen’, dan doet God dat echt niet alleen maar door theologiestudenten. Het brood op je bord komt echt niet door jouw graanmachine en zorg voor het graan op het land.’ Zo ging hij nog even door met voorbeelden waarin Gods koninkrijk komt, zonder studie theologie.

Mijn ogen gingen open. Iedereen, elke christen, heeft een aandeel in het gebed: ‘Laat Uw koninkrijk komen.’ Niet alleen maar de mensen die theologie studeren.

In jouw kleine stukje werk, studie en leven, heb je een genadestukje gekregen.

Het gaat erom dat als je jouw handen in de aarde laat wroeten in de kas, je je vingers hoort tikken op de computer om dingen vast te leggen voor je opdrachtgever, de kinderen in je klas onderwijs geeft, de koeien melkt, de mensen in het ziekenhuis drinken geeft, nadenkt over cijfers en getallen, de was van je kinderen opvouwt, het station schoonhoudt, het vuil ophaalt, staat voor een groep jongeren en praat over Jezus, een tuin ontwerpt, het brood smeert voor de koning, de kassa bij de Albert Heijn laat bliepen, of op een preekstoel staat om het Woord uit te leggen, je het met mijn schilder mee zegt: ‘Ik doe het voor de Heere.’

Want in jouw kleine stukje werk, studie en leven, heb je een genadestukje gekregen. Om te sproeien en te planten, met je talenten. Door wat van Gods goedheid achter te laten, Zijn wil te doen. Trouw te doen wat Hij je geeft om te doen, om zo Zijn Koninkrijk zichtbaar te maken. En doe het, alsjeblieft, tot eer van je Schepper. ‘Laat Uw koninkrijk komen.’ Dat staat niet altijd gelijk aan ‘over God praten’, maar gaat wel altijd over ‘je werk doen’. Niet tot eer van jezelf, want die talenten heb je niet van jezelf, je hebt ze van Boven gekregen.

Dus als je van je werk en studie houdt: blijf vooral daar waar je bent en bouw op die plek mee aan het Koninkrijk dat geen grenzen kent. Voel je daarom niet schuldig als je mogelijk niet iedere minuut van de dag over God kunt praten. Welke kansen je ook wel of niet hebt om te spreken over God, weet je op plekken door Hem geroepen. Geroepen als christen, om in jouw omgeving, door Zijn genadige en praktische leefregels Zijn koninkrijk zichtbaar te maken.

Of je nu theologie studeert of schoffelt in het plantsoen, of je nu eet of drinkt, doe alles tot eer van God. (1 Korinthe 10:31 / Kolossenzen 3:17 en 23) 

‘Ik schilder voor de Heere.’ Dát is de wereld op z’n kop en een wereld van verschil.

Het bericht Iedereen moet theologie studeren?! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Welke club behoor jij?

Transcript
Mijn ervaring is dat er veel christenen zijn die ofwel het koninkrijk verdedigen of zich vastklampen aan het kruis, maar vaak is het exclusief óf het een, óf het andere. En dit leidt vaak tot een tweedeling. Je hebt de ‘kruis-club’ die het alleen maar heeft over persoonlijke verlossing, en je hebt de ‘koninkrijks-club die zich bekommert om het veranderen van de wereld. Maar wat jammer dat er daardoor twee grote thema’s uit de Schrift tegenover elkaar worden gezet.

Koninkrijk vs. kruis?

Als we naar de Schriften kijken, ontdekken we iets totaal anders. Het koninkrijk en het kruis worden bij elkaar gehouden door de Christus, Jezus zelf. Maar Jezus is niet zomaar een gewone superheld, Hij is de Messias van Israël, de Beloofde, Die het koninkrijk van God brengt, maar Die dit op de meest verrassende manier doet door Zijn dood aan het kruis. En je ziet dit door het hele verhaal van de Schrift heen opduiken.

Dit thema van het koninkrijk Gods komt al tevoorschijn vanuit de tuinaarde van Eden. Het is een beeld van Gods heerschappij door Gods volk over heel Gods schepping. Dat is het doel. Dat is de visie van de Schrift, dat het hele universum opnieuw geordend zou worden rond de machtige liefde van God en Christus. Maar vanwege onze zonde betekent de weg daarheen dat er een prijs betaald moet worden voor de overwinning van het komende koninkrijk.

Als Jezus komt, verkondigt Hij het koninkrijk, maar precies die route leidt Hem naar het kruis.

De Koning en Zijn kruis

Als Markus het verhaal over het kruis vertelt, vertelt hij dat er een bord boven Jezus’ hoofd hangt dat verkondigt dat Hij een koning is. Ze bespotten Jezus als koning. Hij draagt een doornenkroon. Maar Markus laat ons op ironische wijze zien dat Jezus precies dat is waarmee ze Hem bespotten. Hij is de Koning Die regeert met Zichzelf gevende liefde, en Die door Zijn genade ons loskoopt voor Zijn koninkrijk. En dat betekent dat de Heere ons uit genade in dit door het kruis tot stand gekomen koninkrijk roept, waar wij Christus als Koning volgen door onze kruizen op ons te nemen.

Het bericht Wat is de relatie tussen koninkrijk en kruis? verscheen eerst op Geloofstoerusting.