Een spam mailtje in mijn mailbox met de laatste mode. Meteen bovenaan een kleurig plaatje met vrouwen in korte opwaaiende jurkjes met spaghettibandjes, die qua lengte ergens tussen je bovenbenen en je billen eindigen. De titel vertelt me: Mooie jurken met korting! Maar, zijn die jurkjes eigenlijk wel mooi? Trouwens, wat is mooi? Als ik kijk naar de jurken die mijn oma droeg op zwart-wit foto’s weet ik wel zeker dat ik die nu in ieder geval niet in mijn mailbox zal vinden. Maar dat vond men toen blijkbaar nog wel mooi.

Mijn voorkeur voor wat ik aantrek hangt misschien best wel af van wat de maatschappij ervan denkt. Maar wat de maatschappij ‘mooi’ vind is nogal veranderlijk. In de zeventiende en achttiende eeuw werd met trots gekeken naar duidelijk uitpuilende heupen, bolle wangen en zo omvangrijk mogelijke ledematen. Tegenwoordig wordt ons voorgespiegeld ‘hoe dunner en platter, hoe beter’. Om dit doel te bereiken worden modellen uitgehongerd. En er worden fotobewerkingsprogramma’s tot het uiterste ingezet om vormen tot het minimum te beperken. Maar, wat vindt God eigenlijk mooi, wat is voor Hem schoonheid?

Wat vindt God eigenlijk mooi, wat is voor Hem schoonheid?

Onze normen en waarden, onze kledingkeuzes en smaak, gedragen zich duidelijk even wisselvallig als het Nederlandse weer. Daarbij komt nog, dat in de praktijk de mening van vriendinnen en collega’s zwaarder wegen dan die van God. En de bewondering van de jongens uit de klas, de goedkeurende blik van een mannelijke collega, of het fluitje van een onbekende, streelt ook maar al te vaak mijn ego. Maar eigenlijk weet ik diep in mijn hart dat God niet instemt met mijn uiterlijke idealen. God wil mij koesteren en mij beschermen. Ik loop met mijzelf te koop. Ik wil de bewondering van velen voor iets dat door de eeuwen heen telkens weer anders beoordeeld wordt. En uiteindelijk zal mijn uiterlijk over een paar jaar toch gerimpeld en uitgezakt zijn. Ik vergeet daarbij dat dit lichaam niet aan mijzelf toebehoort, maar dat God het geschapen heeft. En vooral, dat Hij er ook een doel mee wil bereiken. Hoewel God mij de opdracht heeft gegeven goed voor mijn lichaam te zorgen, ben ik alleen maar bezig met trots of teleurgesteld zijn over hoe ik eruit zie.

Door de jaren heen is er eigenlijk maar één bron consequent. Deze enige onwankelbare bron van waarheid is de Bijbel. Alleen God heeft een betrouwbaar inzicht in wat er allemaal in Zijn schepping gebeurt. Daarom kunnen wij maar beter zo snel mogelijk op zoek gaan naar Zijn kijk op de werkelijkheid, en in dit geval, schoonheid. Want onze kortzichtige blik is gewoonlijk niet toereikend genoeg om over de meeste zaken tot wijze conclusies te komen. In ieder geval niet zonder Zijn hulp.

Eigenlijk weet ik diep in mijn hart dat God niet instemt met mijn uiterlijke idealen. God wil mij koesteren en mij beschermen. Ik loop met mijzelf te koop.

Hoe wil God dan dat ik naar mijn lichaam kijk? Hoe wil Hij dat ik me kleed? Ik denk niet dat God mij iedere dag zal vertellen welke kledingstukken het meest geschikt zijn om de verschillende activiteiten van de dag door te komen. Ik denk wel dat Hij veel kledingstukken die vandaag de dag op de markt te vinden zijn, afkeurt. Niet omdat Hij Zijn kinderen zo onaantrekkelijk mogelijk over straat wil laten gaan, maar juist omdat Hij wil dat wij te herkennen zijn als Zijn duur betaalde volk. Hij heeft alles voor ons gegeven toen wij nog verloren zondaren waren. Maar nu wij gered zijn, kiezen wij er nog regelmatig voor om in zondige gedragspatronen te blijven hangen. Ondanks onze ontrouw behandeld Hij ons als heiligen en geliefden: als Zijn gekoesterde bruid. Een bruid ziet er mooi uit, en bewaart zichzelf voor haar man. Daar behoren wij ons naar te gedragen, ook wat onze kleding en uiterlijk betreft. De vraag die ik mezelf stel als ik mij aankleedt is dus veranderd. De vraag luidt nu: ‘Hoe zal ik het beste voor de dag komen?’ – niet meer om zelf bij de mensen in een goed daglicht te verschijnen, maar om Hem de eer en glorie te geven die Hem toekomt.

De vraag luidt nu: ‘Hoe zal ik het beste voor de dag komen?’ – niet meer om zelf bij de mensen in een goed daglicht te verschijnen, maar om Hem de eer en glorie te geven die Hem toekomt.

Naast Zijn gekoesterde bruid staat er ook in de Bijbel dat ons ‘lichaam een tempel is van de Heilige Geest’ die in ons woont (1 Korinthe 6:19). Als we kijken naar hoe God wil dat we ons kleden, ligt de nadruk vaak net niet daar waar wij hem leggen. God vraagt specifiek aan de christelijke vrouw om haarzelf bezonnen te kleden (1 Timotheüs 2:9). Bezonnen betekent niet lelijk. Kijk maar naar het vers hierboven, die verwijst naar ons lichaam als een tempel, en die was erg mooi. In de Bijbel staat beschreven dat de tempel tot in klein detail met gouden franjes en versieringen mooi werd gemaakt. Het moet alleen wel bezonnen schoonheid zijn, die naar binnen wijst. Waarschijnlijk hadden vrouwen en meiden van vroeger dezelfde zwakke plekken als vandaag.

Dan is er nog iets wat we in de Bijbel tegenkomen over schoonheid. Als het in de Bijbel gaat over uittrekken en aandoen, ontkleden en bekleden, gaat het meestal niet over kleding. We lezen dat we ons als christenen moeten bekleden met innerlijke gevoelens van ontferming. Toegankelijk, eerlijk, liefdevol en betrokken bij anderen. Als ik bedekt ben met diamanten ben ik voor de meeste mensen niet toegankelijk, en als ik er bewust voor kies mezelf te verwaarlozen, zal ik ook niet snel aangesproken worden. Dan vestig ik dus eigenlijk ook de aandacht op mijn buitenkant. In Spreuken 31:30 staat een heel mooi vers over waar echte schoonheid in schuilt en op Wie we ons als vrouwen en meiden horen te richten: ‘Bevalligheid is bedrieglijk en schoonheid vergankelijk, een vrouw die de HEERE vreest, die zal geprezen worden’.

Niet naar de buitenkant kijken, maar naar de binnenkant kijken is dus de kern van het verhaal. Want wat er aan de binnenkant is, komt tot uiting aan de buitenkant. Een gothic die zich in het zwart hult bijvoorbeeld, heeft ook een boodschap. Een boodschap vol gevoelens. Voor de meesten van ons geldt dat we ons kleden zoals we ons voelen of zouden willen voelen. Of we kleden ons om ons daardoor anders te gaan voelen. Geliefd bijvoorbeeld. Maar als kind van God, gered en gereinigd, ben ik toch al geliefd? Ik hoorde van een predikant dat onze kleding de aandacht zou moeten vestigen op ons gezicht. En van ons gezicht is weer af te lezen wat er van binnen speelt. Aan mijn kleding en uiterlijk kan ik dus de aandacht vestigen op wat er in mij is. Of Wie er in mij is. Is dat zo?

Het bericht De vrouw in de ogen van God verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Vandaag de dag, in de kerk die ik bezoek, zie je geen man in pak tenzij het een speciale gelegenheid is. Stropdassen zie je minder dan een jasje. Ik durf te zeggen dat minder dan 5% van de vrouwen een jurk draagt op zondag. Shorts, t-shirts en sandalen zijn erg gebruikelijk bij warm weer. Mijn zoontje vraagt zich af waarom hij zich netjes moet aankleden wanneer we naar de kerk gaan.

In de kleine protestantse denominatie waar ik toe behoor, ken ik geen dominee die preekt in een jas met een das op zondag. Voorgangers, leden van het worship team en andere mensen die bij de dienst betrokken zijn kleden zich zo ongeveer net als ieder ander. Zonder de korte broek, t-shirts en sandalen dan.

Deze veranderingen in wat men draagt naar de kerk spiegelen een bredere culturele verandering van de laatste vijftig jaar op het gebied van kleding. De hele Amerikaanse cultuur is zich  ‘minder’ gaan kleden. Dat heeft tot gevolg dat er nu door verschillende generaties wordt gediscussieerd over juiste kleding voor de kerk. Zij die formelere kleding voorstaan zijn geneigd te zeggen dat casual kleding staat voor een minder respectvolle, oneerbiedige houding tegenover God. En zij die een meer alledaagse kledij prefereren vinden dat het een authentiekere houding tegenover God is. Hebben ze allebei een Bijbelse grond?

Vertelt God ons hoe we ons moeten kleden voor de kerk?

Meer respect?

Het debat over formele kleding en alledaagse kleding wordt minder. Daar zijn tenminste twee redenen: 1. Het pro-formele deel wordt kleiner, en 2. Het pro-formele restant is zodanig in de minderheid, dat het niet meer de moeite waard lijkt om nog te discussiëren.

De meeste mensen die de trend van gewone kleding betreuren komen uit een tijd waarin iedereen zich een stuk formeler kleedde. Ze gingen uit van hun eigen culturele normen. Het was gewoon niet juist om alledaagse kleding te dragen naar bepaalde gelegenheden, zeker niet naar de kerk.

Toen de culturele kleding normen veranderde, en de mensen – vooral de jongere mensen – casual kleding begonnen te dragen naar die bepaalde gelegenheden, de kerk incluis, voelde dat ‘fout’. Het voelde als een vorm van respectloosheid, of zelfs rebellie tegen de oudere generaties. In de kerk voelde het als respectloosheid en rebellie tegenover God.

Maar is dat wel waar? Zeker, op een microlevel was er voor elk zondig individu genoeg rebellie tegen ouderen en God, net zoals dat in alle generaties plaatsvindt. Het pro-formele deel heeft haar eigen uitingen van rebellie tegen oudere generaties gekend. Maar van een Bijbels standpunt is erg geen overtuigende exegetische zaak te maken dat een meer formele kleding in principe respectvoller is tegenover God dan alledaagse kleding. Kerkkledij is een voorkeur die gevormd wordt door cultuur en traditie.

Authentieker?

Aan de andere kant, veel van hen die een wat meer alledaagse kledingstijl omhelzen zijn opgegroeid in een tijd waarin iedereen zich minder formeel ging kleden. En zij nemen evengoed hun eigen culturele normen als uitgangspunt. Het voel ‘prima’ om een spijkerbroek en t-shirt te dragen naar de kerk, wellicht hetzelfde als op zaterdag. Waarom voelt dat prima?

Zoals ik eerder noemde, ‘authenticiteit’ is een populair antwoord. We komen zoals we zijn, zonder ons beter voor te doen of een masker op te zetten.

Klinkt goed, maar ik geloof er niet zo veel van. Gewone kleding is in principe niet geestelijk authentieker dan formele kleding en zo ook met formele kleding die niet persé geestelijk respectvoller is.  Het kan goed dat we helemaal niet authentiek zijn terwijl we in onze spijkerbroek voor Hem verschijnen. Het kan evengoed zijn dat we de alledaagse kleding kiezen om sociaal niet uit de toon te vallen, om aandacht op onszelf te vestigen of om ons ‘coole’ imago te handhaven. Met andere woorden, we kunnen gewone kleding dragen naar de kerk en God loven met onze lippen terwijl ons hart verre van Hem is. (Jesaja 29:13)

Wellicht kan casual kleding ons helpen om authentieker tot God te naderen, op een manier waarop formele kleding dat niet kan. Misschien kan formele kleding ons helpen respect en eerbied te uiten tegenover God op een manier dat alledaagse kleding dat niet kan. Ik heb behoorlijke twijfels bij beiden.

Wat wil God dat we dragen?

God geeft geen expliciete voorkeur voor casual of formele kleding. Hij doet ook niet mee aan het debat. Buiten de wetten uit Leviticus, die niet meer gelden in het nieuwe verbond, zegt God niets over hoe we ons moeten kleden als we samenkomen om hem te aanbidden.

Het is niet zo dat de kleding niet uitmaakt voor God. Kleding maakt erg veel uit voor God – alleen niet op dezelfde manier en voor dezelfde redenen als voor ons. God weigert te kiezen voor een zijde in dit debat tussen formeel en casual. Hij vertelt ons wel expliciet wat Hij ons wil zien dragen in de kerk:

‘Wees met nederigheid bekleed, want God keert Zich tegen de hoogmoedigen, maar de nederigen geeft Hij genade.’ (1 Petrus 5:5)

Wat moeten we dus dragen? Nederigheid.

Alle kleding – formeel, casual, werk, sport, strandkleding, nachtkleding, ondergoed, hoofddeksels of wat voor kleding dat ook – kan een bron van trots zijn. Er is geen kledingstuk dat niet in een uiting van zelfzuchtige, zelfverheffende zelfaanbidding kan veranderen.

Maar als we ons kleden met nederigheid, als we ‘de ander voortreffelijker achten dan onszelf’ en ‘niet alleen oog hebben voor wat van onszelf is, maar ook oog hebben voor wat van anderen is.’ Dan maakt het niet uit hoe we ons kleden, dan eren en lijken we op Christus. (Fillipenzen 2: 3-4)

De kleding in ons

God specificeert niet welke kleding Hem het meest eert, omdat Hij het belangrijk vindt wat er in ons hart leeft. Wat in ons is, eert Hem of eert hem niet, nadert tot hem met authenticiteit of zonder authenticiteit. Als onze harten bekleed zijn met nederigheid, zonder te letten op wat we dan uiterlijk voor kleding dragen, zullen we bekleed zijn met liefde. Als onze harten bekleed zijn met trots, zal formele kleding altijd respectloos en casual kleding altijd onecht zijn.

Als onze harten bekleed zijn met nederigheid, dan gaat het ons er om dat God wordt verheerlijkt en dat we onze naasten liefhebben. Maar als ons hart trots draagt, laten we Gods glorie buiten beschouwing en onze eigen voorkeuren en vrijheden boven de geestelijke gezondheid van anderen stelen.

En, uiteindelijk, als onze harten met nederigheid bekleed zijn, zullen we zo min mogelijk over kleding nadenken wanneer we naar Gods huis gaan om Hem te verheerlijken.

Het bericht Kerkkleding: casual of toch formele kleding? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

“Tegenwoordig gaat iedereen ervoor om nog nauwelijks kleren te dragen, hé? Niet mijn stijl. Ik houd er van om de mooie dingen te bedekken voor die ene voor wie het er werkelijk toe doet.”

Deze mening leidde tot een Twitter-debat over deugden – of het gebrek daaraan. Wat te denken van het pronken met je lichaam door middel van weinig kleding? Iemand vraagt zich op het online platform af: “Wat is er mis mee om niet helemaal bedekt te zijn?” Met slechts een paar woorden laat Ayesha Curry, die in Jezus Christus gelooft, deugdelijkheid zien – als licht en zout – op social media.

Deugdelijke kleden is een getuigenis

Het is twijfelachtig of iemand geschokt was door de waarneming van Ayesha. Uitdagende kleding is een gemeengoed en onze culturele gevoeligheden zijn snel verschoven. Er was een tijd dat vrouwen in een bikini een bijzonder fenomeen zouden zijn als het in twee derde van de reclames zou voorkomen. Tegenwoordig knipperen we niet meer met onze ogen als niet alleen reclames maar ook Facebook en Instagram gevuld zijn met ‘blote kleding’. Bijna niemand raakt in het geweten nog geschokt, behalve misschien de vrouw die een goddelijke standaard van deugdelijkheid heeft.

Onze kleding vertelt mensen wat belangrijk voor ons is.

Dat is de natuur van zout en licht. We laten zien dat we apart gezet zijn – onderscheiden. We zijn een wandelend getuigenis van een heilig God die ons geroepen heeft om heilig te zijn (1 Petrus 1: 15-16). Onze kleding heeft geen kleine rol. Het is vaak het eerste waar mensen op letten, het stuurt een bericht, net als onze manier van spreken en onze houding. Onze kleding vertelt mensen wat belangrijk voor ons is.

Ondeugdelijke kleding zegt: “Kijk naar mij. Let op mijn lichaam!” Maar als gelovigen leven we om mensen op veel meer dan onszelf te wijzen. We zijn getuigen van een verloren en stervende wereld die een prachtige en volledige Redder nodig heeft. We willen dat ze weten van de reddende kracht van Christus en Zijn vermogen om onze kern te transformeren. Kleding kan iets kleins lijken maar als we de naam van Christus noemen kijkt de wereld om ons heen naar ons. Als we een standaard omarmen – of online posten – die niet van deze wereld is dan schijnt het licht.

Deugdelijkheid in het licht van Christus

Hoewel we de Heere zo veel als mogelijk is willen verheerlijken met onze kleding is kleding niet het belangrijkste. In zekere zin moet kleding het ding zijn wat naar de achtergrond verdwijnt, zodat wat groter is kan gaan schitteren. Deugdelijke kleding richt de aandacht van het oog – niet naar het buitenste lichaam – maar naar het licht van Christus binnen in het lichaam.

‘Groeien in godsvrucht.’ Dat is de kleding die de Heere mooi vindt.

Als vrouwen die van de Heere houden is het ons belangrijkste streven om onszelf innerlijk te sieren (1 Timotheüs 2: 9; 1 Petrus 3: 3-4). Beide passages uit de Bijbel spreken over vrouwen en over kleding en wijzen ons op het échte waarop we ons moeten focussen: groeien in godsvrucht. Dat is de ‘kleding’ die de Heere mooi vindt. Als we groeien in de dingen zoals liefde voor God en de mensen, nederigheid en onbaatzuchtigheid, dan veranderen we van binnenuit. En die veranderingen kunnen niet tegenhouden dat het van buiten ook gaat veranderen. Als we vruchten dragen schijnt ons licht fel. De wereld is in staat om ‘uw goede werken te zien en eer te geven aan de Vader die in de hemelen is’ (Mattheüs 5:16).

Belangrijk om te zien is dat onze kledingkeuze onderdeel is van onze groei en bekering. Dat is ook de reden waarom we nieuwe gelovigen niet moeten belasten met allerlei regels over kleding. Als we groeien in de genade en kennis van Christus worden Zijn wegen, onze wegen. We worden ons er steeds meer van bewust wat de Heere behaagd. We worden meer gevoelig voor de ingeving van de Heilige Geest. En we gaan merken dat onze keuzes verschuiven, soms zelfs ín de paskamer. We proberen onze buitenkant op zo een manier te bekleden dat het Gods heilige werk binnen in ons reflecteert.

Kies ervoor om jezelf te kleden als een levende getuigenis

Te vaak worden discussies over deugdelijkheid vastgelegd in een lijst met do’s en don’t’s. Die lijst verandert onvermijdelijk in de loop van de tijd, van de ene persoon naar de volgende. Er was een tijd dat blote armen schandalig waren. En wie kan de ‘oorlog’ die werd gevoerd om de yoga-broek zijn vergeten?

Hoe vaak overwegen we ons eigen getuigenis naar anderen?

Onze kledingkeuze is persoonlijk en uniek. Als vrouwen weten we wat ons staat, welke stijlen en kleuren mooi zijn en van welke stof we houden. Deze overwegingen en nog veel meer – inclusief onze eigen mening over deugdelijkheid – is een factor in de uiteindelijke aankoop van kleding. Maar hoe vaak overwegen we ons eigen getuigenis naar anderen?

We zijn gekocht met een prijs, we zijn niet van onszelf (1 Korinthe 6:19-20). Dit is een waarheid die zijn weg vindt in ieder aspect van het leven, met inbegrip van onze kleding. Of we een bepaalde outfit nu wel of niet kopen hoeft niet perse goed of fout te zijn. Het gaat misschien niet eens over de vraag of je kledingkeuze nog net binnen de grenzen van deugdelijkheid valt. Het is juist de vraag of het je getuigenis over Jezus Christus kracht bij zet. Zal het de Heere verheerlijken? Of zal het juist het licht van binnen dimmen?

Zoals met elk aspect in het christelijk leven geeft de Heere veel genade en geeft Hij ons royaal Zijn wijsheid. We kunnen en moeten Hem ook in deze zaken zoeken, net als bij al het andere. Hij is in staat om ons hart de deugdelijkheid te geven, om ons ogen te geven die onze kleding zien zoals Hij die ziet. Om ons te helpen en te leiden naar een manier van onszelf kleden dat Hem verheerlijkt. Zelfs als we door een proces van verandering gaan en anderen dit aan ons kunnen merken.

Als we het zout en het licht zijn gaat het er niet om dat we perfect zijn. Ons licht schijnt en onze invloed is merkbaar, terwijl we ondertussen steeds meer naar Zijn beeld veranderen.

Het bericht Deugdelijke kleding laat jouw licht schijnen verscheen eerst op Geloofstoerusting.