Het bericht Een boodschap over de toekomst verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Maar Edwards heeft iets begrepen wat wij vaak niet begrijpen. Hij begreep dat het leven kort is en dat het alleen zinvol is als het voor Gods glorie wordt geleefd. Hij begreep dat tijdverspilling een symptoom is van het feit dat we onze blik niet meer op het Evangelie hebben.

Jonathan Edwards begreep dat tijdverspilling een symptoom is van het feit dat we onze blik niet meer op het evangelie hebben.

Het probleem is dat we onze blik niet meer op het evangelie hebben, wat betekent dat we tijd verspillen – vooral wij tieners. Elke dag verspillen we tijd. Er zijn zelfs bepaalde valstrikken voor tieners (zelfs en vooral voor christelijke tieners) waarin we telkens weer terugvallen. Ik zal je er vijf laten zien.

We verspillen tijd wanneer we niet de dingen doen die we zouden moeten doen

Als christenen zijn we geroepen tot een leven van hard werken en goede daden. Toch zijn we geneigd om verantwoordelijkheid te negeren. Elke dag zijn er duizend dingen die we zouden moeten doen. Van simpele tot belangrijke dingen: we hebben klusjes, huiswerk en baantjes, maar ook mogelijkheden om te lezen, spelen met onze broers en zussen, een zonsondergang te waarderen, de afwas te doen, bidden, schrijven, sporten, melk ophalen in de winkel, en de vrucht van de Geest najagen (Galaten 5:22-23).

‘Want wij zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus om goede werken te doen, die God van tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen’ (Efeziërs 2:10). Als geschapenen – en zelfs evenbeelden – van een oneindig goede God, zijn we gemaakt om goed te doen. En hij heeft van tevoren deze goede werken voor ons voorbereid.

Dus we verspillen tijd wanneer we niet op zoek zijn naar die goede daden – of wanneer we ze tegenkomen en ervoor kiezen ze te ontlopen. Op een pijnlijk overtuigende manier gaat Jakobus zo ver om te zeggen dat het zonde is als je weet wat je moet doen, maar je het niet doet (Jakobus 4:17).

We verspillen tijd als we media misbruiken

Hier is het dan – het verplichte media punt, waar ik statistieken uit wetenschappelijke studies opsom, die laten zien hoe de typische tiener 20 uur televisie per week bekijkt en hoe we meer dan 350.000 commercials hebben gezien tegen de tijd dat we 18 jaar worden. En dan heb ik de tientallen uren die we elke week online doorbrengen of die talloze minuten op onze telefoon nog niet eens meegerekend.

Begrijp me niet verkeerd. Deze statistieken kunnen in bepaalde context nuttig zijn. Maar voor mij vertellen dat een anoniem team van experts zegt dat ik te veel tv kijk in een week, daar heb ik vrij weinig aan en het doet me ook vrij weinig. De kans is groot dat ik het allang weet. Ik weet best dat ik films, Pinterest of Twitter kan gebruiken om goede werken of godvruchtige gewoontes uit te stellen.

Maar besef ik dat de ogenschijnlijk onschuldige tijd die ik daaraan besteed, soms zondig kan zijn? Ik denk het niet. Ik realiseer me niet dat ik verantwoording heb af te leggen aan God over mijn tijd. Daarom verspil ik het.

We verspillen tijd wanneer we met verkeerde dingen bezig zijn, of met verkeerde redenen

In zichzelf is drukte niet per se zondig. We kunnen druk zijn met de juiste dingen om de juiste redenen. Maar druk zijn kan verkeerd worden.

Ik heb het niet over een baan, of school, of zelfs tijd dat je doorbrengt met vrienden of familie. Ik heb het niet over de tijd die is besteed aan het onderhouden van godvruchtige gewoontes. Ik heb het over de tijd die je besteedt om ergens heen te gaan waar je niet zou moeten zijn, tijd doorbrengen met iemand met wie je geen tijd zou moeten doorbrengen, tijd vullen met zondige bezigheden of te veel tijd spenderen aan zaken die in het licht van de eeuwigheid onbelangrijk zijn.

Ik maak mij te vaak schuldig aan die laatste categorie. Hoewel er goede, tijdelijke bezigheden zijn waarvan we zouden moeten genieten, kunnen ze niet al onze tijd opeisen. Ze zouden ons kansen kunnen laten missen om het evangelie te delen, goede werken te doen. Dus, wat kunnen we veranderen?

We verspillen tijd wanneer we onze problemen ontlopen

Soms zoeken we naar drukte zodat we een lastig probleem dat we niet onder ogen willen zien, kunnen ontlopen. We gebruiken de drukte als een excuus om geen rekening te hoeven houden met de realiteit. Als we geen tijd hebben om als gezin gezamenlijk te eten, hoeven we ons niet bezig te houden met onderliggende wrok. Als we geen tijd hebben om ons in te schrijven voor een studie, hoeven we niet te dealen met de verwachtingen van onze ouders. Als we geen tijd hebben om met onze vrienden te studeren, hoeven we niet met hun emotionele bagage om te gaan. Dit soort drukte geeft ons een aantrekkelijk gevoel van ontsnapping.

Maar dat is absoluut een verkeerde manier om onze problemen aan te pakken. Onze levens maken deel uit van iets veel groters en belangrijkers dan alleen onszelf. Hoewel we in de verleiding komen om tijdelijk door drukte aan problemen te ontsnappen, stel je ??het onvermijdelijke alleen maar uit. We zullen uiteindelijk toch met ons leven moeten dealen. Helaas worden problemen niet opgelost door ze te negeren. Inderdaad, het uitstellen doet meer kwaad dan goed – het verspilt niet alleen tijd, maar het geeft ons ook stress.

We verspillen tijd als we niet rusten

Er is een groot verschil tussen luiheid en rust. Luiheid is een zelfzuchtige tijd die we doorbrengen in overtreding van Gods gebod; het is nutteloos met onszelf bezig te zijn terwijl we zouden moeten werken. Rust, daarentegen, is een door God gegeven methode van aanbidding die ons in staat stelt om onze harten en geesten te verfrissen. Luiheid is slecht; rust is buitengewoon goed.

Dus wanneer drukte je van rust houdt, overtreed je Gods gebod. Rust is gehoorzaamheid. Jen Wilkin schrijft: ‘De God die onze ziel rust geeft, beveelt ons aanbidding in de vorm van lichamelijke rust. De aanbidder is gezegend in gehoorzaamheid.’ Wanneer mijn gezin ‘s avonds samen bidt, vraagt mijn jongere broer vaak of God ons goed zal laten slapen, zodat we verfrist en wel zullen opstaan om hem ‘s morgens opnieuw te dienen. Hij begrijpt wat ik vaak mis – rust maakt ons betere werkers en betere aanbidders.

Het leven is kort

Het evangelie verandert alles, inclusief hoe we onze tijd doorbrengen. Het leven is immers kort. Tieners kunnen het zo gemakkelijk verspillen in zondige drukte, of luiheid, of afleiding, of ontevredenheid. Of ze kunnen het voor Jezus gebruiken. Voor Hem leven betekent dat we ons leven als het Zijne beschouwen. Het betekent dat we vreugdevol zeggen, samen met de tiener Jonathan Edwards: ‘Vastbesloten, om met al mijn kracht te leven, terwijl ik leef.’

Het bericht Vijf manieren waarop tieners hun tijd verspillen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het was deze persoonlijke, inductieve bijbelstudie waardoor ik echt Gods Woord leerde waarderen. Echter, als ik naar de kerken rondom mij kijk, zie ik weinig nadruk op bijbelstudie in jeugdgroepen. We worden wel aangemoedigd om onze Bijbel te lezen; maar wat de christelijke cultuur ons geeft, is de ene na de andere les over ‘kwesties’ en zeer weinig aanmoediging om de Schriften grondig te bestuderen.

Maar wij tieners hebben bijbelstudie nodig – méér nog dan we ons realiseren. Ik geef hier vier redenen waarom ik geloof dat voorgangers, leraren, jeugdleiders en christelijke ouders ons moeten aanmoedigen en aansporen om de Bijbel te bestuderen en ons moeten leren hoe dat moet.

1. We hebben de waarheid hard nodig
Er wordt minimale aandacht besteed aan het feit dat de christelijke tieners van vandaag worden geconfronteerd met een massale aanval van verleiding en tegenstand, misschien zelfs meer dan eerdere generaties. De kans bestaat dat de jeugd in jouw kerk te maken heeft met allerlei soorten problemen – van depressie tot groepsdruk, de LHBT-agenda tot onzekerheid over hoe het verder moet na afstuderen.

Meer dan ooit hebben we de waarheid van Gods Woord nodig als onze rots en ons anker.

Meer dan ooit hebben we de waarheid van Gods Woord nodig als onze rots en ons anker. Alleen de Bijbel geeft ons wat we nodig hebben om de leugens te doorgronden, sterk te staan tegenover beproevingen, levens te leiden die gericht zijn op Christus en Zijn glorie, en om van dit doel zelfs een prioriteit te maken.

2. We moeten deze waarheden zelf zien
Het is ook geen geheim dat we meer leren en beter onthouden wanneer we het proces van ontdekking zelf beginnen. Ik heb enorm geprofiteerd van het onderwijs van mijn ouders, mijn voorganger en vele anderen – maar ik had de grootste vreugde in Gods woord, bij de waarheden die ik in mijn eentje ontdekte. Er is iets aan het ontdekkingsproces dat hetgeen dat wordt ontdekt zo veel waardevoller maakt. Je houdt het dichterbij je, en je waardeert het meer.

Tieners hebben deze ervaring van ontdekking in de Bijbel nodig. Het middelbare en hoger onderwijs is vaak een tijd van zoeken, ontdekken en verwonderen. We willen niet alleen iets te horen krijgen; we willen het voor onszelf vinden. Dus: leer ons de Schriften te doorzoeken en geef ons de middelen om dat te doen.

3. We moeten worden uitgedaagd
Lukas 2:52 vermeldt dat ‘Jezus nam toe in wijsheid en in grootte en in genade bij God en de mensen’. Al vanaf zijn twaalfde, was Hij genoeg in de Torah onderwezen dat Hij een diepgaand gesprek kon houden met de religieuze leiders van Zijn tijd.

In de tienerjaren ontwikkel je gewoontes. Als we nu beginnen met de gewoonte te vormen van bijbelstudie, zullen we worden uitgerust met een solide basis.

Tieners van tegenwoordig worden zelden aangemoedigd om deel te nemen aan een diepe, levensveranderende studie van de Bijbel, of in geletterde gesprekken hierover. Wij worden aangemoedigd om het te lezen, en hoewel dat een geweldig startpunt is (en een noodzakelijke), kan het niet het eindpunt zijn. Wij zijn beslist in staat om diep na te denken en te worstelen met moeilijke onderwerpen, dus houdt ons aan een hogere standaard. Daag ons uit, geef ons iets om naar te streven.

In de tienerjaren ontwikkel je gewoontes. Als we nu beginnen met de gewoonte te vormen van bijbelstudie, zullen we worden uitgerust met een solide basis wanneer we uiteindelijk het gezag van onze ouders, leraren en jeugdleiders verlaten.

4. We hebben de gemeenschap nodig
Het stereotype is ongelukkig, maar waar. Jeugdgroepen kunnen vaak broedplaatsen zijn voor kliekjes, gevechten en allerlei vormen van middelbare school-drama. Met een beetje hulp van social media worden kleine dingen al gauw grote dingen en een vriendenkring verandert sneller in een exclusieve ‘groep’, dan dat een relatie ‘Facebook official’ kan worden.

Aan het begin van zijn eerste brief legt de apostel Johannes uit wat zijn reden van schrijven is: ‘Wat wij gezien en gehoord hebben, verkondigen wij u, opdat ook u gemeenschap met ons hebt; en deze gemeenschap van ons is er ook met de Vader en Zijn Zoon Jezus Christus’ (1 Johannes 1:3).

De basis van alle ware gemeenschap is Gods Woord. Wil je eenheid in je jeugdgroep? Laat je tieners dan samenkomen rondom de Bijbel. Wanneer er meer overeenkomt dan school, sportteams of muziekvoorkeuren, wordt de gemeenschap ook veel dieper, duurzamer en impactvoller. Voor zowel onszelf als de grotere gemeenschap van gelovigen.

Geef ons de tools om een dynamische, groeiende relatie met onze Schepper na te streven

De toekomstige kerk uitrusten
Tieners vormen de kerk van de toekomst. Wij zijn de leiders, leraren, predikanten, evangelisten, auteurs, kunstenaars, ingenieurs en huis-moeders van over twintig jaar. Help ons alsjeblieft om te doen waar we voor geroepen zijn. Geef ons de tools om een dynamische, groeiende relatie met onze Schepper na te streven.

Entertainment is niet per se slecht, maar op dat alleen kunnen we niet overleven, of echte vreugde vinden. We hebben de waarheden van de Bijbel nodig. Leer ons om ze voor onszelf te vinden, en je zult de rest van ons leven en onze bediening beïnvloeden.

Het bericht Jongeren hebben de Bijbel nodig verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ogen gingen open. Bij jong en oud.

Ze besloten te gaan bidden, pleitend op deze belofte. Meerdere keren per week. Soms urenlang, van 10 uur ’s avonds tot 3 of 4 uur in de ochtend.

En er gebeurde een wonder! In 1949 ‘scheurde de hemel’ boven Lewis en de eilanden daaromheen. Ogen gingen open. Bij jong en oud. Ineens zagen mensen het: God is de Levende! Heilig. Machtig. Ontzagwekkend. Iemand schreef: ‘Het was alsof God in een stormwind kwam. Het huis schudde door de kracht van het gebed en Gods aanwezigheid.’ Op straat vielen mensen neer en smeekten God om genade. Eén van hen zei daarover: ‘Het gras onder mijn voeten en de rotsen om me heen leken te roepen: ‘Vlucht naar Christus, neem de toevlucht tot Hem.’’ En dat deden mensen massaal. Kerken stroomden weer vol.

Niet realistisch

Zou dat in deze tijd nog kunnen, dat God de hemel openscheurt? Ds. G.R. Procee schreef pas in het Reformatorisch Dagblad: ‘Als de kerk in deze tijd wil overleven, is het nodig dat Gods Heilige Geest een opwekking schenkt.’

Die opwekking gaat er niet komen. Never nooit niet.

Natuurlijk, da’s waar. Maar je moet ook realistisch zijn. We leven niet in het Schotland van zeventig jaar terug. Dit is Nederland en het is alweer bijna 2020. Elk jaar verlaten 100.000 Nederlanders de kerk, dat zijn 276 mensen per dag. En de achterblijvers? Veel kerkgangers geloven er zelf amper nog in. Bij bosjes vallen we voor afgoden: entertainment, porno, alcohol, geld, carrière… Ook in de kerk is er geruzie, roddel, achterklap. Weinig levend water, wel een hoop gezeur over pietluttigheden.

Nee, die opwekking gaat er niet komen. Never nooit niet.
Ten minste, niet als het van ons afhangt…

Maar God is niet veranderd. Jesaja 44:3 gold niet alleen voor die ‘vrome Schotten’ uit een ver verleden. Wie wil zich vandaag dagelijks aan die woorden vastklampen? Het hoeven niet eens veel mensen te zijn. Al zijn het twee tachtigplussers, die blijven roepen, bidden en van geen ophouden weten.
‘Stort Uw Levend Water uit op deze droge grond. Een andere hoop hebben we niet.’

Deze column is eerder gepubliceerd door het Landelijk Contact Jeugdwerk. Gertjan de Jong is medewerker bij jongerenorganisatie LCJ.

Het bericht Gezocht: tachtigplussers die van geen ophouden weten verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Hoe langer ik Jezus volg, hoe meer ik me realiseer dat alles in het leven me af probeert te houden van de focus op het evangelie – en deze realiteit raakt ook het jeugdwerk. Het proces om mijzelf en ons jeugdwerk eerlijk te beoordelen is soms pijnlijk geweest, maar het is ook een grote bron van vreugde. De Heere is aan het werk als we onszelf eerlijk onderzoeken. Hier zijn daarom vier vragen om jou te helpen nadenken over de prioriteiten van jouw gemeente als het gaat om jeugdwerk.

1) Zijn we vergeten dat jongeren deel uitmaken van de kerk?

De manier waarop we het werk onder jongeren organiseren, laat zien wat we geloven over degenen die erbij betrokken zijn. Als we kinderen uit de gezamenlijke eredienst halen en ze naar een klaslokaal duwen, communiceren we met onze daden dat zij aan de ‘kindertafel’ moeten zitten als het om de kerk gaat. De zondagsschool of kindernevendienst kan heel waardevol zijn, maar overweeg of je deze ontmoeting kunt laten plaatsvinden buiten de eredienst om. Of als de wijze van jeugdwerk in jouw gemeente helemaal opgenomen is in de manier van kerk zijn, zoek dan naar andere manieren waarop jongeren doordeweeks met anderen in het Lichaam om kunnen gaan.

De kwestie van ‘samen optrekken’ gaat ook verder dan de eredienst op zondagochtend alleen. Moedigen we tieners aan om actief bij te dragen aan de missie van God in de plaatselijke gemeente en de gemeenschap? Bieden we passende mogelijkheden zodat zij kunnen dienen? Hebben we een omgeving gecreëerd die jongeren in staat stellen om jonge gezinnen of ouderen te leren kennen? Doen ze mee tijdens de gezamenlijke bijeenkomsten of hebben wij ze gedegradeerd tot ‘de kinderoppas van de gemeente’?

Als we geen manieren vinden om jongeren bij de gemeente als geheel te betrekken, lopen we het risico dat we jeugdwerk meer als een interkerkelijke organisatie gaan zien die regelmatig gebruik maakt van de ruimte in ons gebouw. Maar tieners maken wel degelijk onderdeel uit van de kerk van vandaag. We moeten ze dan ook echt op deze manier gaan zien, anders zal het geheel van de gemeente eronder lijden.

2) Hebben we het evangelie in onze onderwijs verwaarloosd?

Het evangelie is zoveel meer dan de juiste dingen doen of een goed gevoel over jezelf. Wanneer we de geboden van de Schrift benadrukken (geen seks buiten het huwelijk, niet vloeken, geen drugs gebruiken, niet liegen, etc.) zonder de waarheid van wat Jezus heeft gedaan delen, missen we het Goede Nieuws volledig.

Denk na over de thema’s die ter sprake komen in het jeugdwerk. Heb je de Bijbel omgebouwd tot een boek dat gaat over de juiste dingen doen en gedragsverandering? Is de Bijbelse waarheid een handleiding om problemen op te lossen geworden in plaats van de openbaring van een alwetende Schepper? Heb je in algemene termen over God gesproken zodat jongeren zich prettig voelen in plaats van Gods karakter in alle facetten recht te doen, zodat ze Hem werkelijk leren kennen?

Jezus daalde af naar de aarde om verlorenen te zoeken en ze te redden. Hij maakte een weg om hen die in vijandschap van God gescheiden waren, dichterbij te brengen en als zonen en dochters aan te nemen. In de Schrift heeft God Zijn plan geopenbaard om niet alleen de mens, maar de hele schepping te verlossen. Door de kracht van de Heilige Geest kan deze nadruk op het evangelie jongeren ertoe brengen om te zien dat Christus hun leven waard is.

3) Hebben we de roeping van jongeren om de zendingsopdracht in praktijk te brengen tot een minimum beperkt?

Als tieners vandaag de dag deel uitmaken van de kerk, dan zijn ze ook geroepen om de zendingsopdracht met hun leven en getuigenis in praktijk te brengen. Als we ons uitsluitend richten op hun buitenschoolse activiteiten of schoolwerk, dan versterken we wat de wereld hen vertelt – dat wat je bereikt in het leven het meest belangrijk is.

Hoe praten jij en anderen in jouw gemeente met jongeren over hun toekomst? Als je een jongere vraagt naar zijn of haar plannen na de middelbare school, wil je dan weten hoe ze hun toekomst zullen gebruiken met het oog op Gods doel met deze aarde? Vraag je hen alleen aan welke hogescholen ze denken of help je hen ook na te denken hoe ze de plaatselijke gemeente kunnen dienen? Help je tieners verder te kijken dan hun schoolwerk en activiteiten om zo een visie te vormen hoe zij over Christus kunnen praten met hun vrienden? Misschien zijn tieners enthousiast over alles, behalve het evangelie omdat wij de verkeerde meetlat benadrukken als het gaat om wat echt belangrijk is in het leven.

Jeugdwerker, denk een moment na over de gezinnen in je gemeente. Is het gesprek in hun gezin meer gericht op hun prestaties op school en buitenschoolse activiteiten dan de opdracht van Jezus om Hem te volgen? Laat alles wat bereikt wordt met allerlei activiteiten ondergeschikt zijn aan het gebruik van die activiteiten om met elkaar te groeien als discipelen die discipelen maken.

Twee dingen komen mij in gedachten als we met ouders over deze belangrijke kwesties praten: nederigheid en nieuwsgierigheid. Ik heb gemerkt dat veel ouders bereid zijn om te delen waar ze het thuis moeilijk mee hebben, zolang ik bereid ben om meer vragen te stellen en minder opmerkingen te maken. Nieuwsgierigheid en nederigheid vormen onze harten zodat we ouders kunnen wijzen op de wijsheid van Jezus – om samen Christus te zoeken en met elkaar te blijven groeien.

4) Hebben we navolging van Christus gereduceerd tot jeugdwerk?

Mijn vrouw en ik hebben onlangs onze tweede zoon aan de Heere opgedragen. In het bijzijn van onze kerkelijke familie hebben we ons er aan toegewijd om hem op te voeden om God met zijn leven te verheerlijken. Onze gemeente heeft zich er ook aan verbonden om naast mijn zoon en ons gezin te komen en hem (en ons!) te helpen groeien in trouwheid. Deze verantwoordelijkheid is iets waar alle leden van de gemeente van Christus aan deelnemen.

Het is het voorrecht en de verantwoordelijkheid van de gemeente om betrokken te zijn op het leven van tieners en hun ouders, zodat zij Christus kunnen genieten. Zien de volwassenen in uw kerk de jongeren als een last die gedragen moet worden of als leden van het lichaam van Christus die hen ertoe geroepen heeft om herder te zijn? De apostel Paulus instrueerde oudere gelovigen om onderwijs te geven en jongere gelovigen te trainen, zodat op die manier de gezonde leer in hun dagelijks leven zichtbaar zou worden (Titus 2:1-6).

Laat jongeren dus met jou en jouw gezin meeleven in de alledaagse eb en vloed van het leven. Nodig ze uit voor het avondeten en laat ze zien dat je om hen geeft. Steun hun inspanningen om het koninkrijk van God uit te breiden in hun omgeving. Moedig volwassenen in de kerk aan om betrokken te raken bij jeugdwerk of dat ze een tiener uitnodigen in een (Bijbelstudie)groep – als volwaardig deelnemer in plaats van kinderoppas.

Groeien in genade

We ontdekken dat we allemaal ruimte hebben om te groeien als we de evaluatievragen op ons in laten werken. Ons jeugdwerk wordt geleid door onvolmaakte mensen – door ons! Maar Jezus uitermate goed in staat om onze zwakheid te gebruiken als hefboom voor Zijn heerlijkheid en onze voortgang in het geloof.

In zijn brief aan Titus legt Paulus zijn instructies uit met betrekking tot oudere mannen en vrouwen die de jongeren onderwijzen, en laat hij zien waarom het werk onder de jongere generaties van levensbelang is:

‘Want de zaligmakende genade van God is verschenen aan alle mensen, en leert ons de goddeloosheid en de wereldse begeerten te verloochenen en in deze tegenwoordige wereld bezonnen, rechtvaardig en godvruchtig te leven, terwijl wij verwachten de zalige hoop en verschijning van de heerlijkheid van de grote God en onze Zaligmaker, Jezus Christus. Hij heeft Zichzelf voor ons gegeven, opdat Hij ons zou vrijkopen van alle wetteloosheid en voor Zichzelf een eigen volk zou reinigen, ijverig in goede werken.’ (Titus 2:11-14).

Gods genade heeft je gered. De vernieuwende kracht van genade die door het evangelie geopenbaard wordt, helpt ons te erkennen dat ons falen niet definitief is. Terwijl we wachten in de hoop op de wederkomst van Christus, geeft genade Zijn bruid wat we nodig hebben om zoveel mogelijk mensen te discipelen – inclusief jongeren.

Redactie:
De auteur bespreekt in dit artikel de praktijk van ‘youth ministry’. Daarin zijn veel overeenkomsten met het jeugd- en jongerenwerk te vinden binnen de Nederlandse context. Waar dit niet het geval is, is er in de vertaling voor gekozen om naar de Nederlandse context toe te vertalen om de zeggingskracht van het artikel optimaal te laten zijn.

Het bericht Vier vragen om de prioriteiten in het jeugdwerk te evalueren verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Waarom is juist hiphop zo enorm populair? Hiphop lijkt vaak stoerdoenerij, met al die raps over ‘bitches en money’. Maar er is meer. Het lijkt of hiphop-artiesten steeds vaker hun stoere masker afzetten. Dat ze iets van hun eigen hart tonen. Open, rauw en eerlijk. En misschien verklaart dat ook het groeiende succes van hiphop? Jongeren ervaren het als een stukje echtheid in een samenleving die boordevol ‘fake’ zit.

Douwe Bob (geen rapper, maar ‘gewoon’ een zanger) zei laatst: “We leven in een vluchtige, fake ass tijd. In een soort Tindermaatschappij. Als je wil, kun je drie keer per dag naaien, dan schrijf je op Facebook hoe gezellig je het hebt en ga je vervolgens huilen in je kamer. Ik denk dat het belangrijk is dat we juist in deze tijd wat verse, frisse lucht van eerlijkheid krijgen. No one said that it was going to be easy.”

Zielenmuziek

Afgelopen jaarwisseling werd in Rotterdam de rapper Feis neergeschoten. Het veroorzaakte een enorme schokgolf in de muziekwereld. Feis was zo’n rapper die iets van zijn hart durfde te laten zien. Niet voor niets heette zijn laatste album ‘Hard van buiten, gebroken van binnen’. Zelf zei hij erover: “Er staan dingen op waar ik me bijna voor schaam om te laten horen, maar dat is goed denk ik. Het is eerlijk, zielenmuziek.”

Zonde en struggles

Het is makkelijk om neerbuigend te doen over hiphop. Of om te roepen dat het allemaal slecht en zelfs duivels is. Maar misschien kan de kerk ook iets leren van hiphoppers. Niet van hun levensstijl, maar wel van die rauwheid en eerlijkheid. Om eerlijk te zijn over onze pijn, zonde en struggles. Juist dan kan de genade van Christus schitteren. Dan krijg je echt vuurwerk. En zo is ook de reformatie begonnen: terug naar de kern, eerlijk zijn over zonde en genade, weg met die malle verering van priesters, dominees of wie dan ook.

Luister maar naar ‘oer-refo’ Maarten Luther: “Ik hoor veel liever hoe de grote heiligen gedwaald hebben en gevallen zijn, dan van de grote heerlijke daden en wonderen die zij hebben gedaan. Want hun dwaling en val getuigt dat zij ook mensen zijn geweest als ik. Wanneer ik hoor of lees hoe schandelijk David, Jona, Petrus en dergelijke grote heiligen gestruikeld hebben en gevallen zijn, krijg ik moed, omdat ik denk: God Die deze heiligen die toch zo zwaar gezondigd hebben, weer in genade heeft aangenomen, zal toch ook jou niet verwerpen.”

Deze column is eerder gepubliceerd door het Landelijk Contact Jeugdwerk. Gertjan de Jong is medewerker bij jongerenorganisatie LCJ.

Het bericht Jongeren snakken naar frisse lucht van eerlijkheid verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Hoe om te gaan met jongeren die (opnieuw) naar de ervaring van herleving verlangen? (6) verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Wat bemoedigt en ontmoedigt je over de jongeren in deze generatie? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Jongeren in doodsnood, die vind je niet alleen in Thailand. Dinsdag kwam het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) met schokkend nieuws: het aantal zelfdodingen jongeren nam toe van 48 in 2016 tot 81 in 2017.

Het bericht Jongeren in doodsnood verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Op DV donderdag 7 juni ben je van harte welkom voor de nadenken over dit onderwerp en in gesprek met leeftijdsgenoten. Ben je er ook bij? Neem gerust vriend(inn)en mee, geen enkel probleem. Toegang is gratis en we bevelen de collecte warm bij je aan zodat we tóch uit de kosten komen!

Laat je even weten of je komt? -> Facebook-evenement

Locatie:
Wartburg College (Guido de Bres)
Smeetslandseweg 127
Rotterdam

Het bericht Zoek de HEERE nu! – Steven Middelkoop – Jongerenavond door Geloofstoerusting verscheen eerst op Geloofstoerusting.