We hebben de vreemde neiging om ons eigen bestaan, het bestaan van anderen en de wereld waarin we leven als vanzelfsprekend te beschouwen. Alsof dat gewoon alledaagse feiten zijn. Alsof het leven op een gigantische bol die draait op 1600 km per uur, terwijl je rond een gigantische vuurbal draait op ongeveer 108.000 kilometer per uur, in een zonnestelsel dat rond de Melkweg reist met meer dan 805.000 kilometer per uur en de Melkweg zelf door de ruimte raast met meer dan 2 miljoen kilometer per uur, gewoon een soort huhum is. Alsof de echte opwindende actie plaatsvindt op Facebook of Fortnite.

Nee, we moeten ons hoofd uit onze virtuele wereld van eigen vermaak trekken en onthouden wat echt is – wat adembenemend, glorieus echt is. Laat me proberen je geheugen op te frissen door slechts een paar verbluffende dingen over jou te vertellen.

Jij bent hier!

Ten eerste ben jij hier. Wanneer was de laatste keer dat je daar echt over hebt nagedacht? Je bent hier! En je bent hier omdat God je hier wil hebben – ongeacht de omstandigheden rondom jouw geboorte, hoeveel of weinig anderen jou hebben gewaardeerd, jouw mogelijkheden of handicaps, hoe liefdevol andere mensen jou hebben behandeld of hoe vreselijk ze jou hebben misbruikt, wat voor soort zondaar je was of hoe lang je dat was. Je bent hier omdat God hier en nu voor jou koos.

Je bestaat omdat God wilde dat jij bestond (Handelingen 17:26-28). En als een christen heeft God ervoor gekozen om jou zijn kind in Christus te maken. Hij begon van jou te houden als de Zijne nog voordat het universum zoals wij het kennen bestond (Efeze 1:3-6). En God volgt jou elke dag van je leven met goedheid en goedertierenheid (Psalm 23:6) – ja, elke dag – en Hij zal je buitengewoon overvloedig zegenen boven alles wat jouw bijzondere maar nog steeds relatief beperkte verbeeldingskracht tot nu toe heeft ontvangen (Efeze 3:20).

Dat is jouw realiteit. Geloof je dat? Ik bedoel, geloof je dat echt? Niet zomaar als een theologisch feit, maar als iets dat je soms de adem beneemt en je benen een beetje wiebelig laat worden. Raakt het je ooit dat je Gods idee en Gods schepping bent – dat Hij bedacht heeft dat jij bestaat?

Raakt het je ooit dat je Gods idee en Gods schepping bent – dat Hij bedacht heeft dat jij bestaat?

Er is veel meer in je bestaan dan lunch, voetbaltraining, Netflix en dat in te leveren verslag. Er is veel meer dan die verbroken relatie, de verkiezingen, pensioengeld en de Zara of Zalando. Ja, zoals Jezus zei, jouw ‘leven is meer dan het voedsel en [jouw] lichaam meer dan de kleding’ (Lukas 12:23). Zo veel meer.

Je leeft!

Laten we nu eens even een moment stilstaan bij de verbazingwekkende waarheid dat je dit ding genaamd ‘leven’ hebt. Waar heb jij jouw leven vandaan? Je hebt het van God gekregen (1 Korinthe 7:17). Je leeft? Begrijp je wel wat dat betekent? Nee, dat doe je niet – en ik ook niet!

Geen enkel menselijk wezen heeft precies kunnen definiëren wat het leven is; we weten alleen dat het leven is. Wetenschappelijke definities van wat het leven is, zijn in feite slechts beschrijvingen van hoe levende materie verschilt van niet-levende materie en hoe levende materie zich gedraagt. We weten misschien veel over wat het leven doorgeeft, wat het ondersteunt en wat het beëindigt. Maar we kunnen de essentie van het leven, dat mysterieuze ding dat leven is, niet vastleggen. En dat komt omdat al het leven komt van Het Leven (Johannes 14:6), dat enige Grote Existentiële Feit (Exodus 3:14).

Weet je wel hoe zeldzaam je als levend wezen bent? Leven in het fysieke, waarneembare universum is heel, heel, heel, heel zeldzaam. En dat is een dramatisch understatement. De voorwaarden waaraan moet worden voldaan om te kunnen leven zijn zo beperkend dat het verre van waarschijnlijk is dat andere intelligente wezens in de kosmos bestaan. Het is niets minder dan een wonder dat elk leven, om nog maar te zwijgen van intelligent leven, ook maar ergens bestaat.

En jij – statistisch gezien zou je niet kunnen bestaan. De onberekenbare miljarden sperma en eicellen in combinatie met de niet te overziene miljarden omwentelingen en bochten in de loop van de geschiedenis van de mensheid, waarin van alles had kunnen resulteren in het feit dat je helemaal niet hier was, maken het niets minder dan een wonder dat jij bent. Jij, als levend wezen, bent zó zeldzaam en als een statistische waarschijnlijkheid zó onwaarschijnlijk, dat we nauwelijks kunnen beginnen het wonder van jouw bestaan te begrijpen. Je leeft, omdat God, tegen alle obstakels en kansen in, je leven gaf.

Je hebt een brein!

En als we het over begrijpen hebben: van die ontzettende kleine fractie materie in het universum dat leeft, ben je van de meest zeldzame soort vanwege je hersenen. Dat ding in je hoofd dat je in staat stelt om dit nu te lezen en erover na te denken. Je brein is het meest complexe ding dat ooit in het materiële universum is ontdekt. Niets anders komt zelfs in de buurt.

We praten vaak in klinische termen over de hersenen alsof het gewoon een normaal, vanzelfsprekend feit is. Maar het is geen normaal, feitelijk iets. Het is een wonder van materie. Via een ongelooflijk ingewikkeld zenuwstelsel controleren je hersenen je visuele (zicht), auditieve (horen), gustatoire (smaak), olfactoire (geur) en somato sensitieve systeem (aanraking), je evenwicht (balans), spijsvertering, cardiovasculair systeem, pulmonair systeem, epidermale (huid) systeem, immuunsysteem en een hele reeks andere systemen. En je hersenen faciliteren dat allemaal tegelijkertijd, zodat je kunt leven en over andere dingen kunt nadenken en andere dingen kunt doen.

En wat voor soort dingen zijn die ‘andere dingen’? Het slijpen van brillenglazen op recept en het bouwen van wolkenkrabbers en het beheren van kranten en het kiezen van een goede basisschool en het ontwerpen van spaceshuttles en het deelnemen aan interculturele evangelisatie en het bereiden van heerlijke maaltijden en het ontwerpen van een landschap en het programmeren van computersoftware en het installeren van binnenleidingen en het vertalen van Bijbels en het installeren van keukenkasten en coachen van jeugdvoetbalteams en schilderen met olieverf op doek en het planten van 500 hectare tarwe en lesgeven over Engelse literatuur aan studenten en het installeren van waterputten in droge streken en het uitvoeren van farmaceutisch onderzoek en het samenstellen van partituren voor een symfonieorkest en kerken planten en het monitoren van de inkopen en uitgaven van de supermarkt en het schrijven van een moeilijke e-mail en het organiseren van een openbare bibliotheek en het repareren van auto’s en het plannen van handige locaties voor tankstations en verstoppertje spelen met kinderen en het plaatsen van een satelliet in de baan om de aarde en het maken van GPS-kaarten die met u praten terwijl je rijdt en componeren van een sonnet en aanleggen van de pijlers voor een hangbrug in diep oceaanwater en memoriseren van de Schrift in je geheugen. Deze en honderd miljard ‘andere dingen’ zijn het resultaat van het menselijk brein – zoals die van jou.

Wie je bent

Dit is slechts het topje van de ijsberg van de ontzagwekkende realiteit van je bestaan. Laat je gedachten hierover gaan en geef jezelf de tijd om na te denken over het verbazingwekkende gegeven wat het is om te leven en bewustzijn te hebben in deze ongelooflijke wereld.

Laat niet het sombere en schrikbarende commando je gedachten leiden. Sta niet toe dat je zwakheden, ontmoedigingen, zonden of gebreken je lucht vertroebelen. Dit zijn realiteiten, maar het zijn ondergeschikte, vervagende realiteiten. Werp wat moet aan het kruis, maar trek je omhoog en sta boven introspectie. Onthoud eens een tijdje dat je bestaan – en de wereld – wilde dingen, ontzagwekkende en wonderbaarlijke dingen zijn (Psalm 139:14). En onthoudt Wie ze allemaal draagt ‘door Zijn krachtig woord’ (Hebreeën 1:3).

Je bestaat omdat God je wilde laten bestaan en je bent wie je bent, wat je bent, hoe je bent, waar je bent, en wanneer je bent omdat God je heeft gemaakt (Johannes 1:3), je in de moederschoot weefde (Psalm 139:13), je geroepen heeft om de Zijne te zijn (Johannes 10:27; Romeinen 8:30) en je een leven heeft gegeven om te leven (1 Korinthe 7:17). Dit bezielt je hele leven – het goede en kwade, het zoete en bittere, de gezondheid en verdrukking, de welvaart en armoede, de troost en het lijden – met een onpeilbare waardigheid, doel en glorie.

Het bericht Jouw leven is niet saai verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het probleem

Accepteert God jou zoals je bent? Nou, niet helemaal. Of misschien zelfs: helemaal niet. Paulus omschrijft het als volgt: ‘Er is niemand rechtvaardig, ook niet één, er is niemand die verstandig is, er is niemand die God zoekt. Allen zijn zij afgedwaald, samen zijn zij nutteloos [of: waardeloos] geworden. Er is niemand die goeddoet, er is er zelfs niet één.’ (Romeinen 3:10-12), ‘het loon van de zonde is de dood’ (Romeinen 6:23) en in Jesaja 59:2 staat ook nog: ‘Maar uw ongerechtigheden maken scheiding tussen u en uw God, uw zonden doen Zijn aangezicht voor u verborgen zijn, zodat Hij u niet hoort.’

We zien door de hele Bijbel heen dat God zonde niet accepteert. En gezien we allemaal zondaren zijn, accepteert God ons dus absoluut niet zoals we zijn!

Dit klinkt niet helemaal als accepteren zoals je bent, toch? Paulus beschuldigt eerst iedereen ervan dat ze gezondigd hebben en waardeloos zijn geworden, dat het gevolg van de zonde de dood is en we lezen in Jesaja dat de zonde ons scheidt van God en ervoor zorgt dat Hij ons niet eens hoort! We zien door de hele Bijbel heen dat God zonde niet accepteert. En gezien we allemaal zondaren zijn, accepteert God ons dus absoluut niet zoals we zijn! God haat de zonde en zondaren kunnen niet in de buurt komen van een heilige en rechtvaardige God (Psalm 5:6).

De Enige mogelijke oplossing

Accepteert God jou zoals je bent? Nou, niet helemaal dus. We hebben gezien waarom God ons helemaal niet kan accepteren: zonde en zondaren zijn rechtstreeks het tegenovergestelde van wat Hij is. Toch is dat gelukkig (!) niet het einde van het verhaal – vandaar het antwoord: niet helemaal. Er is namelijk een oplossing gekomen voor het probleem.

En dat Hij door Hem alle dingen met Zichzelf verzoenen zou, door vrede te maken door het bloed van Zijn kruis, ja door Hem, zowel de dingen die op de aarde zijn als de dingen die in de hemelen zijn. En Hij heeft u, die voorheen vervreemd was en vijandig gezind, zoals bleek uit uw slechte daden, nu ook verzoend, in het lichaam van Zijn vlees, door de dood, om u heilig en smetteloos en onberispelijk voor Zich te plaatsen. (Kolossenzen 1:20-22)

Door het werk van Jezus Christus is er een mogelijkheid om geaccepteerd te worden en zelfs in dichte nabijheid van God te komen! ‘Want Hem Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij voor ons tot zonde gemaakt, opdat wij zouden worden gerechtigheid van God in Hem.’ (2 Korinthe 5:21). Jezus Christus werd als zondaar gestraft, zodat wij als rechtvaardige geaccepteerd kunnen worden!

Sterven aan jezelf

Dit is de reden dat het andere antwoord op de vraag: ‘accepteert God je zoals je bent?’, ‘niet helemaal’ is. Namelijk, Jezus Christus, de Zoon van God, is de oplossing voor het probleem. Door Hem kan iedere zondaar terug bij God komen. Maar God accepteert ons dus niet zoals wij zijn. Pas als wij ons bekeren tot Jezus Christus kan God ons accepteren. Niet omdat wij dan acceptabel worden, maar omdat God dan naar ons kijkt door Christus heen. Maar dat kan alleen als ons oude, onacceptabele ‘ik’ gestorven is met Christus. ‘Als iemand achter Mij aan wil komen, moet hij zichzelf verloochenen, zijn kruis opnemen en Mij volgen. Want wie zijn leven zal willen behouden, die zal het verliezen; maar wie zijn leven zal verliezen om Mij, die zal het vinden’ (Mattheüs 16:24-25).

Als dat gebeurt is, jij je bekeerd hebt en je vertrouwen gesteld hebt op Christus, dan zegt Paulus: ‘U bent gestorven en uw leven is met Christus verborgen in God. Wanneer Christus geopenbaard zal worden, Die ons leven is, dan zult ook u met Hem geopenbaard worden in heerlijkheid.’ (Kolossenzen 3:3-4). God accepteert ons dan dus helemaal! Ons oude, onacceptabele ‘ik’ is dan namelijk dood, weg, gekruisigd met Christus.

Nee, niet wij zijn acceptabel; alleen Hij is acceptabel. God kan ons enkel en alleen accepteren door Jezus Christus’ volbrachte werk.

God accepteert je niet zoals je bent. Dat is precies de reden dat Jezus Christus kwam. Laten we dus oppassen met het gebruik van deze populaire leus. Als we zeggen dat God mensen accepteert zoals ze zijn, zeggen we eigenlijk dat Jezus Christus net zo goed niet had hoeven komen. We doen dan te lichtzinnig over de zonde en doen eigenlijk de genade van God teniet. Nee, niet wij zijn acceptabel; alleen Hij is acceptabel. God kan ons enkel en alleen accepteren door Jezus Christus’ volbrachte werk. Focus je daarom niet op wie jij bent, maar op wie Hij is. Hij, Die ons leven is.

Het bericht God accepteert je niet zoals je bent verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Toch is het gedachtegoed van het vertrouwen op je gevoel niet alleen voorbehouden aan de seculiere wereld. Ook in de christelijke wereld lijken we beïnvloed te worden door deze ideeën. Sterker nog, in de ‘christelijke’ studentenwereld viert het hoogtij. Het geloven in God is gereduceerd tot het hebben van een goed gevoel. Je zou het wel het ‘postmoderne gevoelsevangelie’ kunnen noemen. Zolang jij God ‘voelt’ of ‘ervaart’ (wat dat ook mag betekenen) zit je goed. Studenten delen met elkaar op getuigenisavonden hoe God op een bovennatuurlijke weg hun verlangens heeft vervuld en hoe ze op ‘hun manier’ God ervaren hebben. Ik bedoel hiermee niet, dat we moeten stoppen met het bemoedigen van elkaar. Integendeel. Maar er is wel iets anders aan de hand.

Zoals een onderzoek door de jongerenorganisatie van de EO-BEAM al aantoonde, twijfelen heel veel jongeren aan hun geloof. Het probleem van die getuigenisavond, waar studenten vertellen hoe ze God op hun manier hebben ervaren, is dat al de luisteraars ook snakken naar die ervaring. Zij willen ook God ervaren, God voelen. Zo vaak hoor ik jongeren en studenten zeggen dat ze twijfelen aan hun geloof omdat ze God niet ‘voelen’. Ze ervaren Hem niet ‘zoals al die andere mensen dat wel doen’. Het gemis van de ervaring en het gevoel voedt de twijfel en het ongeloof.

We zullen eerlijk moeten zijn; het gevoelsevangelie is een vals evangelie.

De naam ‘postmodern gevoelsevangelie’ is eigenlijk misleidend, gezien er nauwelijks te spreken valt van een evangelie. Van de boodschap van Gods heiligheid en rechtvaardigheid, onze zonde en verdorvenheid en Gods grote genade betoont in Jezus Christus, mist elk spoor. Het doet me verdriet hoe vaak ik ‘christelijke’ studenten moet uitleggen wat het evangelie eigenlijk inhoudt.

We zullen eerlijk moeten zijn; het gevoelsevangelie is een vals evangelie. Bovendien is het voor velen een struikelblok, en Paulus roept ons op om ons van dit soort verhalen af te keren. ‘Want zulke mensen dienen niet onze Heere Jezus Christus, maar hun eigen buik, en door fraaie woorden en mooie praat bedriegen zij de harten van de argeloze mensen.’

Nergens in de Bijbel worden wij opgeroepen om op ons gevoel te vertrouwen. We moeten ons niet laten misleiden door ons gevoel. Je gevoel en je emoties zijn soms heel toepasselijk, maar vaak totaal onbetrouwbaar. ‘Arglistig is het hart, boven alles, ja, ongeneeslijk is het, wie zal het kennen?’ (Jeremia 17:6). Het jagen naar de vervulling van onze aardse verlangens is bovendien helemaal geen bijbelse opdracht. Het evangelie en Gods Woord zijn regelmatig volledig in strijd met wat wij ‘fijn’ vinden. We moeten ons niet vastklampen aan ons gevoel, maar aan de Waarheid.

We moeten ons niet vastklampen aan ons gevoel, maar aan de Waarheid.

Onze gevoelens hebben geen invloed op de waarheid; de waarheid heeft wel invloed op onze gevoelens. Soms wil God dat wij ons schamen, dat wij ons slecht voelen over onze zondige staat, dat wij ons verdrietig voelen. Daar doorheen wil Hij ons verootmoedigen, ons stilzetten, om vervolgens op Hem te zien. Om onze zonden aan Hem te belijden, onze afhankelijkheid aan Hem uit te spreken, om op Zijn beloften te vertrouwen; om Hem de eer te geven voor Zijn grote ontzagwekkende en genadevolle daden.

Laat je niet misleiden! Twijfel je aan je geloof? Voel je God niet? Klamp je vast aan Gods Woord. Leer teksten uit je hoofd. Predik de waarheden van het evangelie tegen jezelf. ‘Waarmee houdt een jongeman zijn pad zuiver? Als hij dat bewaart overeenkomstig Uw Woord’ (Psalm 119:9).

Het bericht Laat je niet misleiden! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Een van de soms gehoorde redeneringen loopt kort gezegd als volgt: het vaccin tegen corona (en vooral de mRNA vaccins) veranderen je DNA. Ons DNA bepaalt wie we zijn en als dat verandert zijn we dus ook niet meer wie we waren. Als wij al christen waren, is het de vraag of we dat na deze verandering nog steeds zijn. Staat zo ons behoud niet op het spel? In extreme gevallen wordt zelfs gezegd dat we door ons te laten vaccineren ons uitleveren aan de antichrist en dus verloren zullen gaan. Zelfs al zou je zelf zo niet direct denken, dan kun je door deze redenering toch behoorlijk van je stuk worden gebracht. Stel dat dit waar is? Zo’n risico wil je toch niet lopen? Dit geeft bij veel mensen onzekerheid, onrust, spanning en angst.

De sociale media doen nog een extra duit in het zakje. Als je naar iets zoekt, geven deze media je veel meer van hetzelfde. Dat geldt ook voor misvattingen. Je krijgt dan de indruk dat ze toch wel waar moeten zijn als zoveel mensen dit geloven. Het is belangrijk dat we niet door allerlei wind van leer meegesleurd worden. En die wind via de sociale media is best krachtig …

mRNA vaccins

De discussie die nu is ontstaan heeft vooral te maken met een nieuw type vaccin dat is gebaseerd op de mRNA techniek. Dit is een nog vrij nieuwe techniek die mogelijk is geworden dankzij een beter begrip van ons hele natuurlijke systeem. Deze mRNA techniek wordt voor meerdere doelen ontwikkeld. Sinds kort is deze techniek ook gebruikt om een vaccin tegen het coronavirus te ontwikkelen.

Zoals bij alle vaccins gaat het in dit geval ook om het gebruiken van een op zichzelf inactief deel van het virus waarmee ons immuunsysteem wordt geactiveerd. In dit geval is dit een stukje van het eiwit dat het eigenlijke virus omhult (het ‘spike’ eiwit). Dit eiwit kan op zichzelf en los van het virus echter geen covid-19 veroorzaken. Dit eiwit of een stukje daarvan kun je gebruiken om ons immuunsysteem te leren dit te herkennen zodat als het echte virus een keer in ons lichaam komt, ons immuunsysteem het virus aanpakt en opruimt.

Het idee achter het mRNA vaccin is nu dat je een stukje van dit eiwit door onze lichaamscellen laat maken om zo ons immuunsysteem voor dit doel gereed te maken. Hoe kun je er nu voor zorgen dat lichaamscellen een stukje van dit eiwit gaan maken want dit eiwit komt uiteraard niet van nature in ons lichaam voor? Cellen maken zelf allerlei eiwitten en daarvoor is altijd een mRNA molecuul nodig. Een cel heeft natuurlijk geen mRNA molecuul dat zorgt voor het maken van een stukje van dit vreemde eiwit. Je kunt de cel echter toch aanzetten om dit eiwit te gaan maken door de cel een speciaal daarvoor geconstrueerd mRNA te geven. Dit mRNA is heel specifiek en zorgt uitsluitend voor het maken van een stukje van dit ‘spike’ eiwit. Vervolgens wordt ons natuurlijke immuunsysteem actief en gaat de afweer tegen dit eiwit opbouwen. Dat laatste proces volgt de werking van ons natuurlijke immuunsysteem (dat ook actief wordt in het geval van een infectie met het echte virus).

Dit speciale mRNA wordt gemaakt en op een slimme manier verpakt. Het mRNA is namelijk heel kwetsbaar en kan heel gemakkelijk uit elkaar vallen. Het verpakte mRNA wordt in het lichaam gebracht bij de vaccinatie. Dit mRNA kan een cel binnengaan en daar vindt het proces plaats van het maken van een stukje van dit ‘spike’ eiwit.

mRNA vaccins en ons DNA

In de beschrijving van de manier waarop dit mRNA vaccin werkt is ons DNA nog niet ter sprake gekomen. Dat is logisch want in dit hele proces is ons DNA niet betrokken. Ons DNA zit in de kern van onze lichaamscellen. Dat is in feite een soort veilige kluis. Het mRNA van het vaccin komt daar niet binnen. Het mRNA blijft in het algemene deel van de cel en doet daar wat het doen moet. Iedereen die zich enigszins op de hoogte stelt van de werking van een cel en de manier waarop een cel eiwitten maakt, kan weten dat dit zo is. Oftewel, … het mRNA doet dus niets met ons DNA! Het mRNA molecuul wordt afgedankt als het zijn werk heeft gedaan en het is in een aantal dagen uit ons lichaam verdwenen.

Deze mRNA techniek maakt op een creatieve manier gebruik van het bijzondere immuunsysteem waarmee God ons lichaam heeft uitgerust. Op zijn beurt is deze techniek ook weer een gave van God die wetenschappers in staat heeft gesteld op een slimme manier gebruik te maken van ons natuurlijke systeem. Als je ook maar iets begrijpt van dit wondermooie systeem, kom je onder de indruk van Gods grootheid (Psalm 139:14; Romeinen 1:20).

We weten dat dit vaccin dus niets doet met ons DNA. We zouden het artikel hiermee kunnen afsluiten, maar het is goed om de vraag te stellen naar de achtergrond van de zorgen over ons DNA en onze identiteit die sommige mensen kennelijk hebben.

DNA en onze identiteit

Het is fascinerend om te zien hoe allerlei mensen zich nu ineens ontzettend bezorgd maken over hun DNA terwijl zij in allerlei andere situaties daar veel minder of niet aan denken. Laat ik twee voorbeelden noemen:

• Veel mensen vinden het ontzettend fijn om in de zomer in de zon te kunnen zitten en een bruin kleurtje te krijgen. Zoals we inmiddels weten is een teveel aan UV-straling van de zon schadelijk. Dit kan namelijk huidkanker veroorzaken. De meest ernstige vorm daarvan is een melanoom en daar kun je aan overlijden. Wat doet die UV-straling dan? Die geeft schade aan ons DNA. Gelukkig is dat beperkt tot onze huidcellen, maar er is wel degelijk sprake van DNA schade! Toch liggen de meeste mensen hier niet echt wakker van. We nemen voorzorgsmaatregelen zoals niet teveel in de zon gaan zitten of smeren ons in met een zonwerend middel.
• Nog een voorbeeld gerelateerd aan kanker en met name de bestrijding van kanker met chemotherapeutische middelen. Er zijn vele soorten chemotherapeutische middelen opgedeeld in verschillende klassen afhankelijk van de manier waarop ze werken. Enkele van deze klassen werken op basis van het beschadigen van het DNA. Het idee daarbij is dat de kankercellen daar meer last van hebben dan onze gezonde cellen en dat de kanker daardoor verdwijnt. Maar gezonde cellen lopen er nog altijd schade van op en dat is een oorzaak van de bijwerkingen van dergelijke middelen. De kern is dat deze middelen schade geven aan het DNA, maar we accepteren dat vanwege een zwaarwegender doel. De reden daarvoor is natuurlijk heel begrijpelijk: soms heb je geen andere methode om de kanker aan te pakken en we willen natuurlijk wel graag genezen.

Zoals hierboven uitgelegd doen de mRNA vaccins niets met ons DNA, maar toch hebben mensen zorgen over het gebruik van dit vaccin. Waar komt die zorg dan vandaan?

Volgens mij is de vraag die voor veel mensen achter al deze zaken zit: verandert mijn identiteit door die vaccinatie? Ik denk dat we de zorgen van mensen op het niveau moeten bekijken waar de diepere, geestelijke vragen van mensen liggen. Als mijn identiteit op een of andere manier verandert, wat betekent dit dan voor mijn relatie met God en voor mijn behoud? Dit alles roept de vraag op naar onze identiteit. Wat is dat? Wie of wat ben ik? Dit zijn vragen waar je boeken over vol zou kunnen schrijven (en dat gebeurt ook). Laat ik er in dit verband een paar opmerkingen over maken:

• Wij zijn niet ons DNA. Onze identiteit is niet beperkt tot ons DNA. We zijn meer dan ons DNA. Er zijn inmiddels allerlei aanwijzingen dat zelfs onze (materiële) identiteit niet uitsluitend bepaald wordt door ons DNA. Andere aspecten zoals de eiwitten waar ons DNA door omringd is, spelen ook een belangrijke rol. Men noemt dit vakgebied de epigenetica. Maar zelfs dan is nog de vraag of onze identiteit daarmee volledig bepaald is, want:
• De benadering zoals onder het vorige bolletje genoemd, gaat vaak samen met een materialistisch wereldbeeld: wij zijn niet meer dan alleen de atomen en moleculen waaruit ons lichaam is opgebouwd. Dit is het wereldbeeld van veel (maar gelukkig niet alle) wetenschappers. En bij dit wereldbeeld stellen inmiddels zelfs ook niet-gelovige wetenschappers vragen.
• Als christenen weten we dat de mens meer is dan alleen een materieel lichaam. De Bijbel spreekt over onze geest of ziel (en hoe je dat moet opvatten is weer een ander en ook ingewikkeld onderwerp waar ik niet op in kan gaan). Onze identiteit is dus veel meer dan de materie van ons lichaam alhoewel dit er helemaal bij hoort.
• De Bijbel vertelt ons dat een heel wezenlijk aspect van ons mens-zijn is dat we geschapen zijn naar Gods beeld. Door ons afwijzen van God en door onze zonde is dat beeld aangetast, maar niet volledig verdwenen. We hebben nog steeds een besef van God (Romeinen 1:20).
• Dit beeld van God wordt hersteld door Christus uit genade door het geloof in Hem. Het meest belangrijke van mijn identiteit is dat ik daardoor nu een nieuwe schepping ben. Ik ben nu verbonden met Christus en er is niets dat dit ongedaan kan maken. Daarin ligt het belangrijkste aspect van mijn identiteit.

Dat laatste geeft mij rust en stabiliteit. Juist in een situatie waarin ik als mens met lichaam en ziel dagelijks wordt gebombardeerd met van alles en nog wat. We vergeten vaak dat we dagelijks bestookt worden met allerlei zaken die ons zowel materieel als geestelijk zouden kunnen beïnvloeden. Laat ik wat voorbeelden noemen:

• We ontvangen kosmische straling met allerlei deeltjes simpelweg omdat de aarde daar aan blootgesteld is. Dit effect is verschillend op verschillende plaatsen op aarde en wordt ook sterker op grotere hoogte zoals in een vliegtuig.
• Het licht dat ik opvang kan effect hebben op mijn lichaam (zie het voorbeeld hierboven van UV-straling).
• We komen in aanraking met allerlei materie en in sommige gevallen dringt die mijn lichaam binnen. Dit omvat heel veel: denk aan de lucht die ik inadem (met alle verontreinigingen), dat wat ik eet en drink (met alles wat daar in zit), alles waarmee ik via mijn huid in aanraking kom of die ik zelf aanraak (allerlei al of niet natuurlijke materialen, planten, insecten, andere dieren enzovoorts).
• Een specifieke categorie bestaat uit de dingen waardoor ik ziek word (of zelfs kan overlijden): onder andere teveel UV-straling, giftige stoffen, virussen, bacteriën, enzovoorts. Ziekte kan op zichzelf weer dingen doen die onze identiteit raken, denk maar aan dementie of het veranderen van iemands persoonlijkheid als gevolg van een hersenaandoening.
• Als mensen met een bewustzijn, een verstand en geest hebben we voortdurend te maken met allerlei niet-materiële invloeden: alle gedachten, ideeën, theorieën, opvattingen enz. enz. die ik hoor of lees.

Dit alles kan ons lichaam en onze geest beïnvloeden. Als we niet meer zouden weten dan dit, zouden we gigantisch veel redenen hebben om ons zorgen te maken over wat dit met onze identiteit doet. Wat is nu de remedie tegen deze dingen? Hoe worden we beschermd, of hoe kunnen we ons tegen al deze zaken beschermen?

We weten inmiddels dat ons lichaam door God is uitgerust met allerlei herstelmechanismen. We herstellen niet alleen van fysieke verwondingen, maar zelfs schade aan ons DNA kan vaak worden gerepareerd. Ook ons immuunsysteem is zo ontworpen dat het in de loop van ons leven weerstand opbouwt tegen allerlei ziektekiemen. Daar maken we gebruik van in het geval van vaccinatie. Ook kun spreken van psychische of geestelijke weerbaarheid.

In dit alles zijn we nog steeds verantwoordelijk voor wat we met onszelf doen. We moeten en mogen ons beschermen tegen de dingen die onze gezondheid en ons leven bedreigen. Dit betekent uiteraard niet dat God dan niet meer soeverein is. We geloven dat Hij alle dingen in Zijn hand heeft. Zowel onze menselijke verantwoordelijkheid als God soevereiniteit zijn Bijbels en waar en mogen we niet tegen elkaar uitspelen (zie bijvoorbeeld Genesis 50:20, Handelingen 4:27-28).

Dit betekent niet dat als we zelf maar hard genoeg ons best doen we een leven zonder problemen of ziekte kunnen garanderen. We blijven kwetsbare mensen en hebben van onszelf niet het eeuwige leven. Maar het betekent ook niet dat we in dit leven nooit ziek hoeven te worden als we maar voldoende geloof in God zouden hebben zoals het welvaartsevangelie ons wil laten geloven. Dat is eenvoudig weg niet de realiteit en het is ook niet wat God ons in de Bijbel belooft.

De boodschap van God in de Bijbel gaat echter veel verder en dieper en overstijgt ons tijdelijke leven. Daarom hebben wij geen geest van vreesachtigheid, maar van kracht, liefde en bezonnenheid (2 Timotheüs 1:7). Hoe kan dit? Dat brengt ons bij het evangelie.

Het evangelie van Jezus Christus

Hoe kunnen wij werkelijke rust en zekerheid vinden in een wereld vol onzekerheid? Hoe kunnen wij staande blijven terwijl zoveel ‘krachten en machten’ ons beïnvloeden? Dit kan alleen als we aan het doel beantwoorden waarvoor God ons naar Zijn beeld geschapen had. Omdat wij echter God verworpen hebben, zijn we nu zonder Hem en daarom zonder hoop in deze wereld. Daarom staan we schuldig ten opzichte van God en is de vraag hoe we van deze schuld af kunnen komen. Dit probleem kunnen we zelf nooit oplossen. Maar dankzij Gods oneindige liefde en genade is er weer hoop. Dat is het goede nieuws, het evangelie. Dat goede nieuws is alles wat God gedaan heeft in en door Jezus Christus, in en door Zijn leven, sterven en opstanding om mensen met God te verzoenen, en Zijn beeld in ons te herstellen om uiteindelijk een nieuwe mensheid te geven en een nieuwe hemel en aarde. Door Jezus Christus wordt onze relatie met God hersteld als wij door geloof aanvaarden en ontvangen wat Hij heeft volbracht.

Dan zijn we het eigendom van Jezus Christus en dat geeft hoop en zekerheid voor ons tijdelijk en eeuwig leven. Als christenen weten we dat onze relatie met God door Christus volkomen veilig is en door niets en niemand teniet gedaan kan worden. Paulus somt een groot aantal zaken op waarvan we zouden kunnen denken dat die onze relatie met God kunnen schaden (Romeinen 8:35-39). Hij doet dit op basis van de kennis die hij toen had. Wij zouden de lijst nu nog kunnen uitbreiden met alle bovengenoemde zaken. Paulus zegt echter dat niets ons kan scheiden van de liefde van God in Christus Jezus, onze Heere (Romeinen 8:39). En die conclusie blijft staan en blijft ook vandaag nog van kracht omdat het Woord van de Heere tot in eeuwigheid blijft. Zo groot is onze God en op Hem kunnen we bouwen.

Dr. Kees van Kralingen is chemicus en theoloog.

Het bericht Vaccins, DNA, identiteit en het evangelie van Jezus Christus verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Napoleon: ‘Kapitein, … vriendelijk bedankt!’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

We hebben ervaringskennis nodig

Iedere getuigende christen is het erover eens dat we moeten verblijven in en vasthouden aan Christus. Maar dit is alleen van waarde in de mate waarin we deze waarheid ervaren. Hoe minder we onze behoefte voor Christus voelen, hoe minder we onze toevlucht zullen zoeken in Hem. Ik zeg ‘voelen’, omdat dit dichter staat bij de soort kennis over onze behoefte aan Jezus die Hij wil dat we hebben. Het is niet alleen feitelijke kennis, maar ook een ervaringskennis, net zoals we weten dat we eten nodig hebben.

Maar het is één ding om te weten dat ons lichaam voedingsstoffen nodig heeft wanneer we een dag niet gegeten hebben; het is heel iets anders om te weten dat ons lichaam voedingsstoffen nodig heeft vlak nadat we een zak paprikachips weggespoeld hebben met een flinke hoeveelheid cola. Waarschijnlijk zullen we niet snel geneigd zijn om het voedsel te eten wat ons lichaam echt nodig heeft, nadat we onze honger gestild hebben met junkfood. Als we geen honger hebben, dan eten we niet, en al helemaal niet het eten wat we het meeste nodig hebben.

Hetzelfde geldt voor geestelijk voedsel. Als we geen honger voelen voor God, omdat we geestelijk junkfood gegeten hebben, dan zullen we waarschijnlijk geen zin hebben in het voedsel wat we juist het meeste nodig hebben – voedsel van de Wijnstok.

Onze toevlucht

Toen Jezus ons opdroeg om onze toevlucht in Hem te zoeken gaf hij ons geen verheven ideaal om na te streven – zoals een inspirerende poster-leus. Evenmin bedoelde Hij het als een optie voor de meer serieuze christenen die ‘het diepere leven’ nastreven. Hij bedoelde dat we echt alleen zullen overleven als wij onze toevlucht in Hem zoeken. Zoals lichamelijk voedsel is ook het geestelijk voedsel een zaak van leven en dood. Daarom ging Jezus verder in het volgende vers: ‘Als iemand niet in Mij blijft, wordt hij buitengeworpen zoals de rank, en verdort, en men verzamelt ze en werpt ze in het vuur, en zij worden verbrand’ (Johannes 15:6).

Dit zijn serieuze woorden. De kruisiging zou over een paar uur plaatsvinden. Voor zijn discipelen zou alles radicaal veranderen. Jezus zou sterven, opstaan uit de dood, zijn discipelen achterlaten door op te stijgen naar de Vader en daarna Zijn Heilige Geest sturen om hen te helpen hun missie te volbrengen (Johannes 16:4-15). Zijn discipelen hadden geleerd om in alles op Jezus te vertrouwen. Nu moesten ze leren om in alles op Hem te vertrouwen zonder dat Hij lichamelijk bij hen was.

Hun overleving hing af van of ze hun toevlucht zouden zoeken in Hem (Johannes 15:4). Daarmee bedoelt Jezus dat Zijn woorden geleefd (onthouden, geloofd, geliefd en als fundament genomen moeten worden) moeten worden, meer dan op natuurlijke waarnemingen vertrouwt moet worden (Johannes 15:7). Net als toen zij in Hem geloofd hadden toen Hij nog lichamelijk bij hen was.

In Christus

Ze zouden door geloof moeten wandelen en niet door zicht, op manieren die dwaas en zwak lijken in de ogen van de wereld (2 Korinthe 5:7; 1 Korinthe 1:18-25). Als ze dat niet zouden doen, zouden ze opdrogen en sterven. Voor ons is dit niet minder waar. Onze toevlucht vinden in Christus, onze Wijnstok, is de enige manier waarop we geestelijk kunnen overleven.

Onze toevlucht vinden in Christus, onze Wijnstok, is de enige manier waarop we geestelijk kunnen overleven.

Dus, als onze overleving afhangt van ons “in Christus zijn” en wij alleen geneigd zijn onze toevlucht in Hem te zoeken wanneer we ons afhankelijk van Hem voelen – ons hongerig voelen voor het voedsel wat alleen Hij kan geven – dan is wat wij nodig hebben een diep en doordringend besef dat wij in alles van Hem afhankelijk zijn. We moeten pleiten bij de Wijnstok en de Wijngaardenier (Johannes 15:1) of Hij alles wil doen wat nodig is om ons vast te doen klampen aan de Wijnstok en Zijn vrucht te doen dragen (Johannes 15:3-4).

Maar als God dit gebed verhoord, hoe moeten we verwachten dat dit versterkte gevoel van afhankelijkheid voelt? Zoals afhankelijkheid altijd voelt: zwak en hulpeloos. Afhankelijkheid voelt nooit als zelfvoorzienende kracht, net zoals honger nooit voelt als het verzadigende gevoel na het weg schransen van frisdrank en chips. Het toenemend zoeken naar toevlucht is een direct gevolg van ons toenemende gevoel die toevlucht ook echt nodig te hebben. De tak die de grootste kans heeft zich in de Wijnstok te stellen is de tak die zijn eigen krachteloosheid het sterkste voelt en de dood die scheiding zal brengen het meeste vreest.

Geen kracht en vrucht in jezelf

Als we dit begrijpen, dan begrijpen we ook wat Paulus bedoelde toen hij zei: ‘Daarom heb ik een behagen in zwakheden: in smadelijke behandelingen, in noden, in vervolgingen, in benauwdheden, om Christus’ wil. Want wanneer ik zwak ben, dan ben ik machtig’ (2 Korinthe 12:10). God gebruikte deze dingen om Paulus ertoe aan te zetten op de genade van Christus te vertrouwen, in plaats van op zichzelf. Daarom leerde Paulus dankbaar te zijn voor die dingen.

En dit zijn ook de dingen die onze Wijngaardenier-Vader gebruikt om de vruchteloze dingen uit ons leven te snoeien en onze afhankelijkheid op de Wijnstok-Zoon te vergroten (Johannes 15:2). En ook al voelt het in het begin niet als een grote zegening, dat is het wel. Want het verschil tussen een tak die in de Wijnstok is, sterk wordt en veel vrucht draagt en een tak die dat niet doet, is de mate waarin een tak weet (gelooft en voelt) dat Hij zonder de Wijnstok niets kan doen (Johannes 15:5).

Ieder van ons klampt zich alleen maar vast aan – zoekt zijn toevlucht in – datgene waarvan hij gelooft dat het hem leven geeft. Die Wijnstok is degene naar wie we het vaakst gaan voor wat wij het meest leven-gevend vinden. Voor ons moet die Wijnstok Christus zijn. Onze toevlucht zoeken in Hem is een zaak van leven en dood. Laat ons gebed daarom zijn:

Wat het ook mag kosten, Heer, vergroot mijn besef dat ik in alles van U afhankelijk ben zodat ik in geloof mijn toevlucht steeds in U zal zoeken.

Het bericht Heere, help mij te voelen dat ik U nodig heb verscheen eerst op Geloofstoerusting.

In Mattheüs 15 heeft Hij het over hoe uit menselijke harten kwade gedachten, moord, overspel, en allerlei andere dingen voortkomen. Het probleem is dus het hart zelf. Daarom zei Jezus bij een andere gelegenheid dat als iemand achter Hem aan wil gaan, hij zichzelf moet verloochenen, zijn kruis moet opnemen en Hem moet volgen.

Jezus leert ons dus dat het belangrijkste dat wij met onszelf moeten doen niet is dat wij onszelf uiten, maar onszelf verloochenen. En het wonderlijke is dat, als we onszelf verloochenen, we juist worden wie God ons altijd al voorbestemd had te zijn.

Het bericht Het probleem van ‘Wees trouw aan jezelf’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ten eerste, aan welk deel van onszelf moeten we trouw zijn? Ik kijk daarvoor bij mijzelf diep van binnen. Als we eerlijk zijn, is wat we daar vinden niet altijd even mooi. We zijn mensen die met elkaar worstelen, worstelen met onszelf. Als mensen dat advies geven, weten ze diep van binnen dat het niet echt waar is.

Wat nu als een ‘koninklijke idioot’ trouw is aan zichzelf? Laat staan als een terrorist, een moordenaar, een dwaas of een racist dat is. Hij of zij zou kunnen zeggen: ‘Nou, dit is wie ik werkelijk ben.’ Dan zouden we allemaal reageren met: ‘Nou, dat is niet bepaald een goede identiteit om te hebben.’ We moeten mensen echt een beter advies geven dan enkel hun authentieke identiteit te laten ontdekken die misschien niet de moeite waard is om na te volgen.

Het bericht Waarom is ‘Wees trouw aan jezelf’ een slecht advies? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

In talloze films, romans, artikelen, interviews, liedjes en tv-programma’s wordt dezelfde grote lijn steeds weer bevestigd. Mensen worden zich bewust van hun seksualiteit; ze omarmen het als hun ware identiteit; ze leven het uit; en, ondanks de aanwezigheid van degenen die ze nog steeds niet kunnen bevestigen, bloeien ze op. De kracht van verhalen heeft hele samenlevingen veranderd.

Als christenen moeten we natuurlijk reageren. Maar om op het verhaal te reageren met enkel stellingen (ook als ze bijbels zijn) miskent wel de diepe discussie die gaande is in onze cultuur. Het is als het meenemen van een goed gebakken eitje naar een kookwedstrijd.

We moeten op het seculiere verhaal reageren met een christelijk verhaal. Dit is de redenering achter deze video van Sam Allberry. De wereld moet horen hoe christenen die zich aangetrokken voelen tot hetzelfde geslacht God’s goedheid ervaren te midden van deze omstandigheden. De cultuur moet weten dat er een andere standaard is voor het meten van menselijke bloei. Er is een ander, beter script beschikbaar.

Niet alleen de cultuur, maar ook de kerk moet deze verhalen horen. We kunnen ons zo gemakkelijk afvragen of Gods Woord het wel bij het rechte eind heeft als het gaat over dit onderwerp. Staat het er echt? Jazeker. Is het ook goed? Dat kan een vraag zijn die je moeilijker vindt om te beantwoorden.

Dit getuigenis van Sam Allberry is een poging om enkele van de belangrijkste lessen voor de hele kerk te schetsen. Wat valt er volgens Sam te leren en te ervaren – zeker voor degenen onder ons die worstelen met hun geaardheid.

De samenvatting van 33 minuten in 5 zinnen:

• Je identiteit is in Christus.
• Discipelschap is moeilijk.
• Gods woord is goed.
• De kerk is van vitaal belang.
• De toekomst is glorieus.

We delen dit getuigenis Sam Allberry graag met je. In het vurige verlangen dat iedere jongere of oudere die homoseksuele gevoelens ervaart weer nieuwe moed krijg; verankerd aan de Rots, Jezus Christus. Dat je luisterend naar Sam beseft dat jij niet de enige bent die strijdt en strugglet voor heiligheid en gerechtigheid.

In dat licht is er zelfs geen onderscheid meer tussen hetero of homo. Samen zoeken we immers naar de dingen die Boven zijn. Samen zien we uit naar de komst van Jezus Christus. Samen – met vallen en opstaan – gaan we achter de goede Herder aan. In het besef dat we genadig zijn gevonden, verzoend en vernieuwd in Hem. Leven met een nieuw perspectief omdat niets jouw identiteit méér kleurt, bepaalt, fundeert en vormt … dan Hij Die hing aan een kruis en opstond uit de dood.

Op hoop van zegen.

Het bericht Je bent niet jouw seksualiteit verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Wie is wijs en verstandig? Het antwoord is niet te vinden in onze intelligentie en ook niet in indrukwekkende academische titels. De wijsheid van Jakobus is de levenswijsheid die een mens nodig heeft om met God te wandelen.

Wij denken te weten hoe de dingen van het leven in elkaar zitten en wij denken gekwalificeerd te zijn in het maken van onderscheid tussen goed en kwaad. Maar is dat wel zo?

Meestal hebben we een goed beeld van onszelf. Zelfs als we te kampen hebben met minderwaardigheidsgevoelens zijn wij van één ding overtuigd: onze visie op de dingen is de ware. Wij verklaren ons gelijk. Wij spelen zelf rechter over alle dingen en wrijven onze ‘waarheid’ als zout in de wond van de ander. Zelfs tegenover God staat onze mond soms niet stil. Wij denken te weten hoe de dingen van het leven in elkaar zitten en wij denken gekwalificeerd te zijn in het maken van onderscheid tussen goed en kwaad. Maar is dat wel zo?

Het antwoord is simpel: wij tonen onze wijsheid door onze levensstijl. Net zoals geloof zich laat zien in werken, blijkt wijsheid uit ons handelen. Wijsheid walst niet als een bulldozer over anderen heen. Zij is zachtmoedig. En zij eist niet brutaal een plaats voor zichzelf, maar is rustig en vriendelijk. Zij schept ruimte waarin een ander kan groeien. Hier is geen plaats voor arrogantie en scherpe woorden die gebruikt worden als moordwapens: wijsheid heeft haar tong onder controle en beheerst haar leven. Zij is niet onder de indruk van het gezegde dat de brutalen de halve wereld hebben, want zij weet dat de zachtmoedigen hem straks helemaal zullen erven, ‘Zalig zijn de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven’ (Mattheüs 5:5).

Zachtmoedigheid laat zich beheersen door de Heilige Geest, laat God aan het roer en is het hart van Jezus. En dat is wijsheid.

Het bericht Wie is wijs en verstandig? verscheen eerst op Geloofstoerusting.