Tegenslag na tegenslag

Het verhaal van Ruth speelt zich af in een van de meest duistere periodes van de geschiedenis van Israël. Het verhaal begint bij Naomi en zij maakt ook een moeilijke tijd in haar leven mee. Ze moet vanwege een hongersnood uit haar thuisland Israël naar het heidense Moab vluchten. Daar verliest ze haar man en haar beide zonen. Haar twee heidense schoondochters zijn kinderloos gebleven waardoor de familielijn ophoudt met bestaan. Tegenslag na tegenslag heeft ze te verduren. Het lijkt wel alsof God afwezig is en alle dingen uit Zijn hand lopen.

Maar niets is verder van de waarheid! Noami keert terug naar Israël samen met haar loyale schoondochter Ruth. Om in hun onderhoud te voorzien gaat Ruth op de akkers van Boaz werken, een ver familielid van Noami. Als blijkt dat deze Boaz de losser is trouwt hij met Ruth en samen krijgen ze een kind terwijl Ruth dacht dat ze geen kind kon krijgen. Dit kind, Obed, is een van de voorvaders van David en daarmee een van de verre voorvaders van Jezus. Hoe is Naomi’s situatie veranderd! God heeft haar verdriet in vreugde omgezet. God heeft uiteindelijk alle dingen laten meewerken ten goede.

Een baken van licht

John Piper schrijft in zijn boek ‘Onder Gods vleugels’ hoe in donkere tijden het verhaal van Ruth een baken van licht kan vormen. Aan de hand van deze geschiedenis beschrijft hij hoe God achter de schermen altijd aanwezig is, het goede voor ons najaagt ook als wij dat niet zo ervaren. De geschiedenis van Ruth leert ons dat achter onze pijn een liefdevolle, wijze en almachtige God werkzaam is. Die de gewone gebeurtenissen uit ons dagelijks leven verbindt met Zijn ontzagwekkende werk in de geschiedenis. En het leert ons ook dat donkere tijden geen verspilde tijden zijn. John Piper vat het zelf mooi samen. Het leven van gelovigen is geen rechte weg naar de heerlijkheid, maar ze komen er wel.

Het verhaal van Ruth is geschreven om ons te bemoedigen en vertrouwen te geven dat alle moeilijk te begrijpen krommingen en bochten in ons leven uiteindelijk tot een goed doel zullen leiden. Er zullen nu eenmaal bittere momenten in ons leven aanbreken. Maar wat een geruststelling om te weten dat we een liefdevolle Vader hebben die ons niet uit het oog verliest. God gebruikt zelfs tegenslagen tot Zijn eer en onze vreugde.

Het bericht Een baken van licht in donkere tijden verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Waar is Gods genade in mijn leven? Waar is die Vaderlijke hand op m’n schouders. Wie houdt me vast? Wie helpt me? Waarom voert zoveel pijn en vragen iedere keer weer koers naar mijn hart? Waar halen anderen dat opgewekte vandaan? Hoe kun je vrolijk in de Heer zijn; is er iets mis met mij dat ik dit niet heb? Waarom voel ik me zo …

Wat betekent ‘vechten voor vreugde’ en hoe vormen Gods beloften jouw houvast? Daar sprak Marcel Vroegop over tijdens een jongerenavond van Stichting Jij daar! op vrijdag 7 mei.

Het bericht Vechten voor vreugde verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Vervolgde christenen weten wat tegenspoed is. Juist in deze situaties ontdekken ze steeds weer iets bijzonders. Hij is erbij, zelfs als het tegendeel waar lijkt. Vervolgde christenen delen deze hoopvolle ontdekking graag met je tijdens het online event van de SDOK. Kijk je mee? De stream start om 20:00.

Klik hier voor de livestream.

Het bericht Als het tegen zit | Online Event SDOK verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Hoop als anker voor de ziel verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht ‘Wat als alle hoop verdwenen is?’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Zo’n sfeertje is er hier en daar onder christenen. Op Whatsapp vliegen er allerlei bid-, zing- en halleluja-initiatieven rond. Mooi. Maar mag het misschien ook een toontje lager?

Petrus was niet de laatste volgeling van Jezus die bang werd, verraad pleegde, het van genade moest hebben.

We zijn hier als kerk niet zo veel gewend in het Westen. Wat als we straks echt merken dat satan een brullende leeuw is? Als wolven de schapen uiteen gaan jagen? Het is niet zo dat de kerk eerder elke crisis stoer, moedig en halleluja-zingend doorkwam (waar was de kerk toen Hitler zes miljoen Joden de dood in joeg?). Petrus was niet de laatste volgeling van Jezus die bang werd, verraad pleegde, het van genade moest hebben.

En ja, het is mogelijk om een licht te zijn in het duister. Maar als je het van je eigen moed en geloofspower moet hebben, kom je niet zo ver. Hoe je wel blijft branden? Alleen door genade.

“I need Thy presence every passing hour:
What but Thy grace can foil the tempter’s power?
Who like Thyself my guide and stay can be?
Through cloud and sunshine, oh, abide with me.”

Deze column is eerder gepubliceerd door het Landelijk Contact Jeugdwerk. Gertjan de Jong is medewerker bij jongerenorganisatie LCJ.

Het bericht Mag het een toontje lager? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Nieuwe begeerten en nieuwe manieren van genegenheid creëren een nieuwe houding. Als je dit gaat proberen om te draaien, is er geen sprake meer van christendom. Ik ben een christelijke hedonist om theologische redenen. Ik ben uit op de genegenheid van mensen, hun hart, emoties en gevoelens omdat al onze gedragingen ‘hier’ vandaan komen. Er zijn misschien een paar gedragingen die je uit wilskracht hebt tegen je eigen begeerten in, maar dat zijn er heel weinig. Negenennegentig procent van wat je doet komt vanuit de overvloed van je hart. Je mond spreekt, je armen bewegen en jij leeft. Daarom is de grootste kwestie van het leven dat je nieuwe begeerten hebt. Is dat niet wat de Bijbel zegt: Als gehoorzame kinderen, dat is wat wij willen zijn, kinderen van God. Als gehoorzame kinderen zouden wij niet gevormd moeten worden door de wereld, maar getransformeerd. Niet gelijkvormig en aangepast aan de begeerten die geworteld zijn in onwetendheid. Neem eens vijf uur de tijd en probeer de onwetendheid te verbannen, de kennis te vermeerderen, passies op te wekken en een nieuwe wandel aan te nemen. Vancouver begrijpt het en geeft God de eer, dat is 1 Petrus. Daar kunt u mee naar huis gaan.

Samengevat: hoop vervangt alle begeerten die je naar de zonde drijven als gevolg van de onwetendheid. Nieuwe passies, nieuwe hoop, nieuwe vreugde, onuitsprekelijk en overvloeiend vol van glorie creëren heiligheid in heel jouw levenswandel. Want er staat geschreven: Wees heilig, want Ik ben heilig. God komt vanochtend niet naar u toe en zegt: ‘Ik wil jouw heiligheid.’ Oke? ‘Er zijn dingen die heilig kunnen zijn. Je slaapt niet meer met haar totdat jullie getrouwd zijn. Je bent niet meer dronken in het weekend. Je stopt met stelen. Je gaat niet meer liegen. Ga dit doen!’ Dat is absoluut geen christendom.

God komt naar jou toe en besteedt twaalf verzen aan jou waarin Hij vraagt: ‘Zie je de hoop die je hebt? Zie je de erfenis die onvergankelijk is en onbevlekt? Zie je hoe God die voor jou bewaart? Zie je hoe je door het vuur gelouterd wordt zodat je glorie en eer ondervindt? Zie je dat je nu kennis hebt?’ Als je dat ziet heb je nieuwe passies. En wat betreft die oude begeerten: Ze zullen niet meer over je heersen. Je levenswandel zal heilig zijn. Heiligheid bestaat uit drie onderdelen. Kennis: ‘Omgord daarom de lendenen van uw verstand, wees nuchter’, zie de wereld zoals hij daadwerkelijk is, zie de eeuwigheid, zie de waarde van hoop. Voel nieuwe passies. Begin een nieuwe levenswandel. Dat is het christendom.

Het bericht De hoop die strijdt tegen zonde verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ogen gingen open. Bij jong en oud.

Ze besloten te gaan bidden, pleitend op deze belofte. Meerdere keren per week. Soms urenlang, van 10 uur ’s avonds tot 3 of 4 uur in de ochtend.

En er gebeurde een wonder! In 1949 ‘scheurde de hemel’ boven Lewis en de eilanden daaromheen. Ogen gingen open. Bij jong en oud. Ineens zagen mensen het: God is de Levende! Heilig. Machtig. Ontzagwekkend. Iemand schreef: ‘Het was alsof God in een stormwind kwam. Het huis schudde door de kracht van het gebed en Gods aanwezigheid.’ Op straat vielen mensen neer en smeekten God om genade. Eén van hen zei daarover: ‘Het gras onder mijn voeten en de rotsen om me heen leken te roepen: ‘Vlucht naar Christus, neem de toevlucht tot Hem.’’ En dat deden mensen massaal. Kerken stroomden weer vol.

Niet realistisch

Zou dat in deze tijd nog kunnen, dat God de hemel openscheurt? Ds. G.R. Procee schreef pas in het Reformatorisch Dagblad: ‘Als de kerk in deze tijd wil overleven, is het nodig dat Gods Heilige Geest een opwekking schenkt.’

Die opwekking gaat er niet komen. Never nooit niet.

Natuurlijk, da’s waar. Maar je moet ook realistisch zijn. We leven niet in het Schotland van zeventig jaar terug. Dit is Nederland en het is alweer bijna 2020. Elk jaar verlaten 100.000 Nederlanders de kerk, dat zijn 276 mensen per dag. En de achterblijvers? Veel kerkgangers geloven er zelf amper nog in. Bij bosjes vallen we voor afgoden: entertainment, porno, alcohol, geld, carrière… Ook in de kerk is er geruzie, roddel, achterklap. Weinig levend water, wel een hoop gezeur over pietluttigheden.

Nee, die opwekking gaat er niet komen. Never nooit niet.
Ten minste, niet als het van ons afhangt…

Maar God is niet veranderd. Jesaja 44:3 gold niet alleen voor die ‘vrome Schotten’ uit een ver verleden. Wie wil zich vandaag dagelijks aan die woorden vastklampen? Het hoeven niet eens veel mensen te zijn. Al zijn het twee tachtigplussers, die blijven roepen, bidden en van geen ophouden weten.
‘Stort Uw Levend Water uit op deze droge grond. Een andere hoop hebben we niet.’

Deze column is eerder gepubliceerd door het Landelijk Contact Jeugdwerk. Gertjan de Jong is medewerker bij jongerenorganisatie LCJ.

Het bericht Gezocht: tachtigplussers die van geen ophouden weten verscheen eerst op Geloofstoerusting.

De calvinistische opvatting dat God al ons lijden heeft voorbestemd, vindt ze onmenselijk. Volgens haar gaat dit volledig tegen Gods liefdevolle karakter in – het is op z’n best kwetsend en op z’n slechtst wraakzuchtig. Persoonlijk kan ik het niet méér met haar oneens zijn.

De gereformeerde theologie heeft me een levengevende hoop gegeven na onuitsprekelijk verdriet. Ik begrijp dat het wreed klinkt om te zeggen dat God de dood van mijn zoontje heeft gewild. Maar geloven dat mijn zoon tegen Gods wil in stierf, is veel erger. Dat zou betekenen dat God de touwtjes niet in handen heeft, dat het kwaad uiteindelijk kan winnen en dat mijn toekomst onzeker is. Bovendien zou het betekenen dat de dood van mijn zoon toevallig was. Zinloos. Zonder doel.

Ik kan me echt geen scenario voorstellen wat nog deprimerender is. Als iemand die tegenspoed heeft doorstaan, is het mijn grootste troost te weten dat God soeverein is. Hij heeft al mijn beproevingen voorbestemd, en daarom heeft mijn lijden een doel.

Het laatste woord

Doel.

Dat ene woord verandert alles. Het troost me als pijn me omhult en duisternis mijn beste vriend is. God verblijdt Zich niet in mijn lijden, maar weent met mij zoals Hij dat in Johannes 11 deed. Maar Zijn tranen zijn niet het enige dat Hij me geeft. Hij geeft me hoop en zekerheid dat mijn lijden niet tevergeefs is. Net zoals Jezus met Maria huilde voordat hij Lazarus opwekte (Johannes 11: 32-35), huilt de Heere met mij mee, wetend dat Hij mij zal verlossen.

Het is geruststellend om te weten dat alles wat God zendt, het best mogelijke is voor mij. Niets kan Zijn plan laten ontsporen.

Zoals Joni Eareckson Tada zegt: ‘Elk verdriet dat we meemaken zal op een dag het best mogelijke ding blijken te zijn dat ons had kunnen overkomen. We zullen God in de hemel eindeloos danken voor de beproevingen die Hij ons hier gaf.’

Het is geruststellend om te weten dat alles wat God zendt, het best mogelijke is voor mij. Niets kan Zijn plan laten ontsporen. Geen zonde, geen ongeluk, geen leed. Satan heeft niet het laatste woord over mijn lijden. God wel. Hij heeft alles bepaalt en zal het allemaal gebruiken. Zoals we in het boek Job zien, reageert God niet op Satan’s agenda – alleen God heeft alles onder controle.

Gods goede hand

Deze kijk op lijden bracht mij tot Christus. Ik ben geboren in India en kreeg polio toen ik drie maanden oud was. Ik heb talloze operaties ondergaan en werd tijdens mijn hele schoolperiode gepest vanwege mijn handicap. Hierdoor bleef ik boos en verbitterd op God en twijfelde ik aan Zijn bestaan. Ik kon niet begrijpen hoe een liefdevolle God dit kon laten gebeuren.

Maar toen ik 16 was, opende ik de Bijbel bij Johannes 9 waar de discipelen zich afvroegen wiens zonde de toestand van de blinde man veroorzaakte. Jezus legde uit dat zijn blindheid niets met de zonde te maken had. Hij had dit leed toegedeeld gekregen zodat ‘de werken Gods in hem zouden worden getoond’ (Johannes 9: 3).

Ik was uit het veld geslagen. Net zoals God een doel had in het lijden van de blinde man, liet God me zien dat er ook een doel was voor mijn lijden. Beide waren ter ere van God. Mijn bitterheid verdween als sneeuw voor de zon toen ik me realiseerde dat de God van het universum ervoor had gekozen om Zijn glorie in mij te tonen.

Terwijl ik Gods doel wel zag in het feit dat ik polio had gekregen, geloofde ik niet dat al mijn beproevingen van Hem kwamen. Sommige beproevingen voelden alsof ze van Satan kwamen. Maar tientallen jaren later hoorde ik een preek van John Piper die mijn begrip van Gods hand in onze ellende radicaal herstelde.

Satan heeft niet het laatste woord over mijn lijden. Dat heeft God.

Hij citeerde Charles Spurgeon, die zijn hele leven worstelde met depressies en op 57-jarige leeftijd overleed aan jicht en de ziekte van Bright. Spurgeon zei: ‘Het zou een zeer pijnlijke en moeilijke ervaring voor me zijn om te denken dat ik leed moet dragen die niet bij God vandaan kwam, dat de bittere beker nooit werd gevuld door Zijn hand, dat mijn beproevingen nooit door Hem werden uitgemeten, en niet door Hem gestuurd en gekozen waren in hun gewicht en hoeveelheid.’

Ook jouw lijden

God weegt elk miniem detail van mijn lijden. Zonder Zijn wil zal er geen haar van mijn hoofd vallen. Die zekerheid ondersteunde me toen het post-poliosyndroom begon en ook toen mijn man bij me wegging. Terwijl mijn hart in beide gevallen brak, wist ik dat God het uiteindelijk zou gebruiken voor mijn bestwil en Zijn glorie.

Ik zal nooit helemaal precies weten wat God door mijn beproevingen doet, maar ik heb gezien dat Hij mijn karakter heeft gelouterd, me dichter bij Hem heeft gebracht en mij in staat heeft gesteld anderen te dienen en te helpen door wat ik heb meegemaakt. En het is mijn oprechte gebed dat door mijn lijden de werken van God in mijn leven worden getoond.

Mijn grootste vreugde is dat mijn lijden een doel heeft. Jouw lijden heeft dat ook. Aan God zij de glorie.

Het bericht Is mijn lijden zinloos? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Misschien streef je naar puurheid, maar je wordt snel ontmoedigd nadat je de verleidelijke Instagram-berichten van je studiegenoten hebt gezien.

Misschien streef je naar een vrolijke houding terwijl je je klusjes doet, maar jij bent de enige die er genoeg van heeft om het te blijven proberen.

Misschien probeer je je best te doen met je wiskundehuiswerk, maar je studiegenoten maken je pijnlijk duidelijk dat zij niet om school geven.

Soms voelt het christelijke leven meer als een plicht dan als een voorrecht. We kunnen ontmoedigd raken als we kijken naar hoeveel plezier iedereen lijkt te hebben, en vragen ons af waarom we überhaupt proberen God te volgen. We denken soms: ‘Iedereen heeft plezier. Waarom ik niet?’

Maar als we naar God kijken, de Schepper van gerechtigheid, dan ontdekken we dat het nooit als een plicht bedoeld was. Het was bedoeld als een vreugde.

Hier zijn drie redenen waarom we vreugde vinden als we het goede doen.

Onthoud dat we het goede doen vanwege Gods glorie

Als we het goede doen voor onszelf, kunnen we gemakkelijk teleurgesteld raken omdat er vaak nauwelijks een beloning is. Maar wanneer we het doen om God te verheerlijken, kunnen we vreugde vinden omdat we het doen voor onze Meester en Schepper.

‘Alles wat u doet, doe dat van harte, als voor de Heere en niet voor mensen’ (Kolossenzen 3:23). We doen het goede voor een goede zaak.

In plaats van ons te concentreren op het creëren van tijdelijke glorie voor onszelf, kunnen we onszelf toewijden om eeuwige glorie aan God te geven.

Onthoud dat deze wereld niet ons thuis is

Door God te volgen in plaats van de trends en rages van deze wereld, zullen we er anders uitzien dan alle anderen om ons heen. Dit is een volledig natuurlijk onderdeel van het christelijke leven. Als we niet opvallen, hoe kunnen we dan een licht voor Christus zijn?

Als we ons hele leven voortdurend proberen om alle nieuwste stijlen van Teen Vogue te kopiëren of er net zoals de Kardashians uit te zien, hoe misplaatst zouden we ons dan in de hemel voelen!

Als we volharden in het kiezen van het goede, zelfs als het moeilijk of overdreven voelt, zullen mensen dat merken en zullen ze vragen waarom we anders zijn.

Jezus beveelt: ‘Laat uw licht zo schijnen voor de mensen, dat zij uw goede werken zien en uw Vader, Die in de hemelen is, verheerlijken’ (Mattheüs 5:16).

Ik weet dat wanneer ik ervoor kies om het goede te doen, het soms vreemd of misplaatst lijkt. Mensen begrijpen niet waarom ik elke ochtend extra vroeg opsta om mijn Bijbel vóór schooltijd te lezen, of waarom ik mijn tijd lijk te verspillen met studeren door mijn best te doen voor een toets.

Ik wil dat ze weten dat deze wereld niet mijn thuis is. Wanneer ik ervoor kies om het goede te doen, zelfs wanneer dat anders is dan de standaard, laat ik daarmee de wereld zien dat ik voor een hoger doel wil leven.

Herinner jezelf aan de hoop op de eeuwigheid

Kiezen om het goede te doen, zelfs als niemand anders dat doet, kan heel moeilijk zijn.

Maar op een dag zal je er niet langer alleen voor staan. Op een dag zullen we in de hemel zijn, om God te prijzen en Hem te aanbidden met al onze medebroers- en zussen in Christus.

Dit geeft mij het juiste perspectief. Ik heb de hoop dat ik ooit beloond zal worden door een eeuwigheid door te brengen met onze Schepper.

Dat is iets om je over te verheugen!

Door te doen wat goed is, zelfs in het eentonige leven van elke dag, tonen we de wereld dat we op Jezus vertrouwen en uitzien naar een eeuwigheid die we met Hem door zullen brengen.

Kiezen om in opstand te komen tegen de status-quo door te doen wat goed is, voelt op dit moment hard aan, maar het is de moeite waard.

We kunnen ons bescheiden kleden met vertrouwen, zelfs als we daardoor voor gek gezet worden. We kunnen met vreugde de godsvrucht najagen ook al zijn we omringd door niet-gelovigen. We kunnen ervoor kiezen om niet te daten als dit een zondige verleiding zou zijn, zelfs als alle anderen dat wel doen.

We kunnen vreugde vinden door te doen wat juist is, omdat we de hoop hebben dat op een dag Christus zal wederkomen en al onze inspanningen de moeite waard blijken te zijn.

‘En laten wij niet moe worden goed te doen, want te zijner tijd zullen wij oogsten, als wij het niet opgeven’ (Galaten 6:9).

Het bericht Drie manieren om vreugde te vinden door het goede te doen verscheen eerst op Geloofstoerusting.