Sinds de eerste keer dat ik iets deelde over mijn strijd, heb ik honderden e-mails ontvangen van mannen en vrouwen van over de hele wereld die in wezen dezelfde vraag stelden: hoe? Hoe kan ik – als volgeling van Jezus Christus – leven met homoseksuele verlangens naar intimiteit? Hoe ga ik met de bijna verlammende eenzaamheid en hopeloosheid om die ik elke dag voel rond mijn seksualiteit?

Terwijl ik erover twijfelde of ik hier wel meer over wilde delen, bezorgd als ik was over een nieuwe golf van berichten, keek mijn vrouw – ze zag de angst op mijn gezicht – me van de andere kant van de woonkamer aan. Een prachtig moment van eenheid volgde: hardop zeiden we samen een bijbelvers op dat we hadden uitgekozen om ons te herinneren op momenten als deze:

Maar ik maak mij nergens zorgen over, en ook acht ik mijn leven niet kostbaar voor mijzelf, opdat ik mijn loop met blijdschap mag volbrengen, evenals de bediening die ik van de Heere Jezus ontvangen heb om te getuigen van het Evangelie van Gods genade (Handelingen 20:24).

Dus, als je een christen bent die dezelfde homoseksuele gevoelens ervaart, zijn hier vier waarheden waarvan ik geloof dat ze je helpen de goede strijd te strijden en te bloeien in je geloof in Jezus.

Het gras is niet groener bij de buren

Als het gaat om seksualiteit, hebben wij allemaal gezondigd en missen we de heerlijkheid van God (Romeinen 3:23). Je zou ook kunnen zeggen, niemand is echt ‘rechtvaardig’, nee, zelfs niet één (Romeinen 3:10). De satan houdt ervan om christenen die homoseksuele gevoelens ervaren te vertellen dat zij wel heel in het bijzonder verdorven zijn. Dat God, zo wreed als Hij is, je geplaatst heeft in een zondige strijd die moeilijker is dan die van anderen.

Hoe moeilijk je situatie ook mag lijken, je moet weten dat Christus je niet oproept om, meer dan anderen, je verlangens op te geven of op te offeren. Sam Allberry herinnert ons eraan:

Sinds ik open ben over mijn eigen ervaringen met homoseksualiteit, hebben een aantal christenen zoiets als dit gezegd: ‘Het Evangelie lijkt me moeilijker voor jou dan voor mij’, alsof ik meer moet opgeven dan zij. Maar het feit is dat het evangelie alles van een ieder van ons vraagt. Als iemand denkt dat het Evangelie op de een of andere makkelijke manier een plekje in hun leven heeft gekregen, zonder grote veranderingen in hun levensstijl of ambities te veroorzaken, dan is het zeer waarschijnlijk dat diegene Jezus helemaal niet is gaan volgen (citaat: Is God Anti-Gay?, pag. 10).

Als predikant zie ik veel seksuele gebrokenheid bij mensen. Dagelijks word ik eraan herinnerd dat eenzaamheid niet door een huwelijk wordt opgelost, intimiteit niet wordt vervuld door geslachtsgemeenschap, en dat verlangen niet wordt bevredigd in de armen van een ander.

Of je nu homo of hetero bent, gehuwd of ongehuwd, alleen of in een relatie, iedereen heeft te maken met seksuele en emotionele onvrede en onvervulde verlangens. We ervaren allemaal seksuele gebrokenheid. Als het op seksualiteit aankomt, is het gras niet groener bij de buren.

Je hebt de hele gemeenschap nodig

Als je je homoseksuele gevoelens gaat doden (Kolossenzen 3:5), dan moet je weten dat je hier een steunende, waarheidsgetrouwe, Christus-zoekende gemeenschap om je heen voor nodig hebt. Zoals Paul Tripp zegt: ‘Je wandel met God is een project van de gemeenschap.’

God heeft geen blijvende voorziening gemaakt voor je strijd tegen homoseksuele verlangens los van de plaatselijke gemeente. We heroriënteren onze levens rondom het evangelie door regelmatig samen te komen met andere christenen (Hebreeën 10: 23-25). De kogels van genade die je nodig hebt om homoseksuele verleidingen ter dood te brengen, worden je beschikbaar gesteld via de op Christus-gerichte gemeenschap.

Eén van de belangrijkste manieren waarop God de genade zal schenken die je nodig hebt, is door je gaven te gebruiken (1 Petrus 4:10). Persoonlijk ben ik het meest geneigd om in zonde te vallen als ik me verveel en te veel energie heb om dingen te doen die niet gericht zijn op God. Mijn verleidingen hebben de minste macht als ik dienend werk doe en enthousiast betrokken ben bij datgene waarvoor God mij heeft geroepen.

Als je elke avond je hoofd op je kussen legt als iemand die is uitgewrongen in dienst van Christus, zal je meer de dingen van de Geest bedenken, dan de dingen van het vlees. Je genegenheden (de dingen van het vlees) zullen zo veranderen dat je jouw leven, vrede en identiteit steeds meer vindt buiten homoseksuele gevoelens, en juist in de Geest (Romeinen 8: 5-6). En als het gaat om het doden van de dingen van het lichaam (Romeinen 8:13), heb je daar je mede-gelovigen bij nodig.

Neem je wapens op

Als je echt een totale aanval op je homoseksuele gevoelens wilt lanceren, neem dan je wapens op. Gods krachtigste wapens bevinden zich in de harten van mensen om je heen. Belijd elkaar de overtredingen (Jakobus 5:16). Het belijden van je zonden is als het gebruiken van een portofoon, waardoor je de mensen om je heen inlicht over de precieze locatie die met genade moet worden gebombardeerd.

Zeker, sommige mensen reageren er misschien niet goed op wanneer je je zo kwetsbaar opstelt, maar zoals Spurgeon zei: ‘Als iemand slecht over je denkt, heb dan goede moed; hij denkt niet slecht genoeg.’ Het is beter om je richting sommige mensen kwetsbaar op te stellen en niet door iedereen volledig omarmd te worden, dan jezelf nooit volledig aan iemand te laten zien en daardoor nooit echt helemaal omarmd te worden.

Ik stel voor dat je begint met je verhaal te vertellen aan een betrouwbare, door het Evangelie vervulde vriend(in). Als je te bang bent om het persoonlijk te doen, schrijf dan een brief. Maar geliefde, we zijn vaak zoveel zwakker dan we vermoeden. Je bent soms misschien maar vijf minuten verwijderd van het vallen in de zonde. Het is echt tijd om je wapens op te nemen.

Vervul je verlangens

Vechten tegen je homoseksuele verlangens is slechts het begin. Het echte roeping van een christen is om je verlangens ten volle vervuld te zien worden.

Onze verlangens geven ons van nature geen vrede zolang ze niet zijn vervuld. Daarom is het onze plicht en vreugde om ze vervuld te zien worden in Jezus Christus (Psalm 107: 9). Geef jezelf volledig over aan het vervullen van je verlangen naar intimiteit. Niet door je te richten op sterfelijke mensen (want elke praktiserende homoseksueel kan getuigen dat hun relatie uiteindelijk niet bevredigend is). Maar door je te richten op de onsterfelijke mens: Christus zelf.

John Piper heeft gezegd: ‘Theologie kan de biologie overwinnen.’ Stap daarom iedere morgen uit bed met één hoofddoel: om verliefd te worden op Jezus Christus. Lees zulke heldere, mooie, schitterende boeken over God dat de aantrekkingskracht van hetzelfde geslacht naar de achtergrond verdwijnt. Luister naar preken die je ogen openen met zo’n genade en kracht dat je God ziet (Mattheüs 5:8) en de gedachte om dan ergens anders naar te kijken zou hetzelfde zijn als dat je naar je veters staat te staren terwijl je op de top van de Mount Everest bent. Span je dus altijd tot het uiterste in om God te zien.

Als je een christen bent die homoseksuele aantrekkingskracht ervaart, herinner jezelf er dan voortdurend aan dat de oplossing voor eenzaamheid alleen in God ligt (Psalm 63: 1-2), intimiteit alleen in God vervuld wordt (Psalm 63:3-5) en je verlangens worden inderdaad alleen vervuld in de armen van een Ander (Psalm 63:6-8).

Deel je verhaal

Toch denk je misschien: ik zal mijn worstelingen nooit met iemand kunnen delen. Geloof me, ik ken dat gevoel maar al te goed. Het kostte me twintig jaar om uiteindelijk mijn worsteling met andere gelovigen te delen. Jezus gaf ons de opdracht om de kosten te berekenen voordat we hem volgen (Lukas 14:28-33). Open zijn over je seksuele aantrekkingskracht tot hetzelfde geslacht kan aanzienlijke kosten met zich meebrengen. Je homoseksuele verlangens aan het licht brengen, zal je op duizend verschillende manieren beïnvloeden, en sommige daarvan zullen ongelooflijk pijnlijk zijn.

Maar het is het waard. Christus zal het krachtigst zichtbaar worden in je zwakheid (2 Korinthiërs 12:9). De christelijke levenswandel komt pas echt goed op gang wanneer we ons er actief voor inzetten. Dat we zelf minder en Christus meer zal worden (Johannes 3:30).

Voor de christen die zich aangetrokken voelt tot iemand van hetzelfde geslacht, is het mijn vurige verwachting en hoop dat, terwijl je anderen uitnodigt in deze strijd, je je helemaal niet zult schamen. Maar dat Christus nu en altijd zal worden geëerd in jouw lichaam – of dat nu door het leven is of door de dood (Filippenzen 1:20).

Het bericht Vervulling vinden in de armen van een ander verscheen eerst op Geloofstoerusting.

In talloze films, romans, artikelen, interviews, liedjes en tv-programma’s wordt dezelfde grote lijn steeds weer bevestigd. Mensen worden zich bewust van hun seksualiteit; ze omarmen het als hun ware identiteit; ze leven het uit; en, ondanks de aanwezigheid van degenen die ze nog steeds niet kunnen bevestigen, bloeien ze op. De kracht van verhalen heeft hele samenlevingen veranderd.

Als christenen moeten we natuurlijk reageren. Maar om op het verhaal te reageren met enkel stellingen (ook als ze bijbels zijn) miskent wel de diepe discussie die gaande is in onze cultuur. Het is als het meenemen van een goed gebakken eitje naar een kookwedstrijd.

We moeten op het seculiere verhaal reageren met een christelijk verhaal. Dit is de redenering achter deze video van Sam Allberry. De wereld moet horen hoe christenen die zich aangetrokken voelen tot hetzelfde geslacht God’s goedheid ervaren te midden van deze omstandigheden. De cultuur moet weten dat er een andere standaard is voor het meten van menselijke bloei. Er is een ander, beter script beschikbaar.

Niet alleen de cultuur, maar ook de kerk moet deze verhalen horen. We kunnen ons zo gemakkelijk afvragen of Gods Woord het wel bij het rechte eind heeft als het gaat over dit onderwerp. Staat het er echt? Jazeker. Is het ook goed? Dat kan een vraag zijn die je moeilijker vindt om te beantwoorden.

Dit getuigenis van Sam Allberry is een poging om enkele van de belangrijkste lessen voor de hele kerk te schetsen. Wat valt er volgens Sam te leren en te ervaren – zeker voor degenen onder ons die worstelen met hun geaardheid.

De samenvatting van 33 minuten in 5 zinnen:

• Je identiteit is in Christus.
• Discipelschap is moeilijk.
• Gods woord is goed.
• De kerk is van vitaal belang.
• De toekomst is glorieus.

We delen dit getuigenis Sam Allberry graag met je. In het vurige verlangen dat iedere jongere of oudere die homoseksuele gevoelens ervaart weer nieuwe moed krijg; verankerd aan de Rots, Jezus Christus. Dat je luisterend naar Sam beseft dat jij niet de enige bent die strijdt en strugglet voor heiligheid en gerechtigheid.

In dat licht is er zelfs geen onderscheid meer tussen hetero of homo. Samen zoeken we immers naar de dingen die Boven zijn. Samen zien we uit naar de komst van Jezus Christus. Samen – met vallen en opstaan – gaan we achter de goede Herder aan. In het besef dat we genadig zijn gevonden, verzoend en vernieuwd in Hem. Leven met een nieuw perspectief omdat niets jouw identiteit méér kleurt, bepaalt, fundeert en vormt … dan Hij Die hing aan een kruis en opstond uit de dood.

Op hoop van zegen.

Het bericht Je bent niet jouw seksualiteit verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Deze praktijk van sodomie of onnatuurlijke genegenheden, onnatuurlijke seksuele daden, schaadt de persoon die ze in praktijk brengt, ten eerste omdat het hen in allerlei aspecten ontmenselijkt. De kern van onze mensheid is dat wij naar Gods beeld geschapen zijn. God schiep ons naar Zijn beeld en Hij schiep ons mannelijk en vrouwelijk. Deze twee corresponderende helften van de mensheid, en het samenbrengen van deze corresponderende helften in de één-vlees-eenheid die we ‘huwelijk’ noemen, is de kern van wat het betekent menselijk te zijn. Dit is de kern van wat het betekent gemaakt te zijn naar Gods beeld. Wanneer we dit omdraaien, wanneer mannen zich tot mannen keren en vrouwen tot vrouwen, ontmenselijken en verlagen we onszelf in feite. Dit is schadelijk. Niet alleen voor ieder mens die zich met de homoseksuele praktijk inlaat, maar ook voor de gehele mensheid, wanneer we deze ‘onmenselijke’ benadering van menselijke seksualiteit omarmen.

Ten tweede, homoseksualiteit is schadelijk omdat het het Evangelie schaadt. Het huwelijk is een levend, ademend beeld van de verhouding tussen Jezus Christus en Zijn bruid, de gemeente. Het huwelijk zegt iets over het Evangelie. Het huwelijk laat iets van het Evangelie zien. Wanneer wij onze visie op het huwelijk verdraaien tot iets dat lijnrecht staat tegenover wat God ons vertelt over ons en over Zichzelf, dan veroorzaken we schade. We schaden de boodschap van het Evangelie. We schaden de Naam van Christus.

Opnieuw, het is een valse aanname, de veronderstelling dat er zondige praktijken kunnen zijn die niemand schaden. Ze schaden de mensen die zich ermee inlaten en ze schaden de boodschap van het Evangelie.

Het bericht ‘Homoseksualiteit is niet verkeerd als het niemand schaadt.’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Nu, jaren later, kennen we dat meesterwerk nog steeds. Zo nu en dan verschijnt er weer zo’n schitterende boog in de wolken. En op een gegeven moment zeiden enkelen tegen elkaar: ‘Weet je wat, die boog is mooi, we geven er een betekenis aan. Die regenboog staat vanaf nu voor de gemeenschap van LGBT’ers.’ En zo werd de regenboog het symbool van die ene groepering.

Als we goed naar de Schilder hadden geluisterd, was het symbool niet alléén voor LGBT’ers, maar óók voor LGBT’ers.

Echter, ik ben even de archieven ingedoken. Ik kwam erachter dat de Schilder van dit kunstwerk het niet bij slechts een schitterende plaat heeft gelaten. Hij gaf Zelf betekenis aan Zijn unieke kunstwerk. Hij sprak: ‘Mijn boog heb Ik in de wolken gegeven; die zal dienen als teken van het verbond tussen Mij en de aarde. Het zal gebeuren, als Ik wolken boven de aarde breng, en de boog in de wolken gezien wordt, dat Ik aan Mijn verbond zal denken, dat er is tussen Mij en u en alle levende wezens van alle vlees. Het water zal niet meer tot een vloed worden om alle vlees te gronde te richten.’ En zo, zo kreeg het schilderij betekenis. Betekenis van belang. Levensbelang.

Helaas. We zijn die oorspronkelijke betekenis vergeten, door de meest recente interpretatie ervan. En dat is onterecht, want de kunstenaar mag immers bepalen hoe zijn werk geïnterpreteerd moet worden?

Als we goed naar de Schilder hadden geluisterd, was het symbool niet alléén voor LGBT’ers, maar óók voor LGBT’ers. Luister nog eens goed naar Gods aantekening bij de boog: ‘alle levende wezens’. Alle. Inderdaad, dat zijn de LGBT’ers. Maar dat zijn ook alle anderen. De Schilder heeft gezegd: ‘Dit kunstwerk is voor iedereen.’ Het is een teken van trouw; de trouw van God voor ons als zondaren.

Ik wil je vragen: Als je nu nog eens naar boven kijkt, en je ziet die boog daar staan, gooi je wetenschappelijke, rationele overwegingen dan eens heel even over boord. En bovendien, denk dan eens niet voor de ander. Geloof het dan: Die boog staat er voor mij! Met deze boog zet God Zijn handtekening onder Zijn beloftes!

LGBT’er: De boog is niet alleen van jou. Maar ook niet alleen van christenen.

En het mooie is, precies op het moment dat jij naar de lucht staat te staren, denkt God aan Zijn verbond. Zijn verbond met álle mensen.

Dus nog even voor jou, LGBT’er: De boog is niet alleen van jou. Maar ook niet alleen van christenen. De boog is van ons allemaal. En hij vertelt ons een heel bijzonder verhaal. Een verhaal van een God Die trouw is. Een God Die Zich aan Zijn beloftes houdt.

En één van Zijn beloftes klinkt als volgt: ‘Wie tot Mij komt, zal Ik beslist niet uitwerpen.’

Dus: na al die bogen, mag je nu biddend buigen.

Het bericht Bogen en buigen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het vooroordeel

Het hart van de ironie bevat het vooroordeel. Volgens de Oxford Dictionary is een vooroordeel een “vooraf gevormde mening, die niet gebaseerd is op redelijke of feitelijke ervaring.” Het vooroordeel is de vijand van gelijkheid, want het is een a priori oordeel over iemand alleen vanwege, laten we zeggen, huidskleur, religie, geslacht of hun seksuele geaardheid. Als je een Afrikaanse Amerikaan over straat ziet lopen en je automatisch denkt dat het een gangster is, dan is dat een vooroordeel. Als je een moslima ziet en je denkt dat zij een terrorist is, dan is dat een vooroordeel. Als jij jezelf verzet tegen het homohuwelijk en direct uitgemaakt wordt als een intolerant persoon, dan is dat een vooroordeel.

Vooroordelen zijn verkeerd en vaak onkundig en christenen zijn er vaak zelf schuldig aan.

Vooroordelen zijn verkeerd en vaak onkundig en christenen zijn er vaak zelf schuldig aan. Zijn christenen bevooroordeeld geweest tegenover homo’s en lesbiennes? Absoluut. Moeten we ons bekeren van dat oordelen? Absoluut. Iedere man en iedere vrouw is geschapen naar Gods beeld en wordt diep door Hem geliefd, ongeacht zijn of haar seksuele geaardheid. Christenen hebben geen recht om homo’s en lesbiennes onterecht te behandelen, omdat we weten dat we zonder Gods genade allemaal schuldige opstandelingen voor Hem zijn — even schuldig als iedereen waar dan ook.

Maar nu zijn de rollen omgedraaid. Christenen zijn de nieuwe doelwitten van vooroordelen. Als we tegen het homohuwelijk zijn, zijn we direct intolerant.

Hoe komt dat?

Huwelijksgelijkheid

De beweging voor huwelijksgelijkheid deed twee ontzettend slimme dingen. Als eerste gebruikten ze het woord: “gelijkheid.” Wie zou er nu tegen gelijkheid kunnen zijn? Alleen intolerante personen. Daar hebben we het — als je aan de verkeerde kant van “gelijkheid” staat, moet je wel intolerant zijn.

Iemand die intolerant is, is iemand met “zeer sterke, onredelijke overtuigingen of meningen over ras, religie en politiek, die de meningen van iemand die het er niet mee eens is niet wil horen en accepteren.” Met andere woorden, een intolerant persoon is iemand die sterke vooroordelen heeft. Zodra “gelijkheid” in de discussie werd geïntroduceerd, werd de zoektocht naar huwelijksgelijkheid gezien naast de mensenrechtenbeweging, vrouwenkiesrecht enzovoort. Iedereen die tegen dergelijke posities is, heeft het gewoon verkeerd. Einde verhaal, punt uit.

Als tweede nam de beweging de conclusie vooraf aan (ook wel bekend als het omzeilen van de vraag). Dat wil zeggen, door homohuwelijk “huwelijk” te noemen, was de conclusie al bereikt. We spreken daarna alleen nog maar over de vraag of het homohuwelijk gelijk moet zijn aan het heteroseksuele huwelijk. Zodra het gesprek daar begint is er voor ons geen manier om ons te verzetten tegen het idee van het homohuwelijk zelf en om de strijd te winnen.

De echte vraag is: “Moeten we herdefiniëren wat het huwelijk is?” Dat is de fundamentele vraag, omdat het huwelijk traditioneel verstaan wordt als de exclusieve vereniging tussen een man en vrouw die niet direct gerelateerd zijn aan elkaar.

De beweging voor huwelijksgelijkheid was zo slim om de discussie niet in te kaderen in termen als: “het veranderen van de definitie van het huwelijk.” Dat zou zeker grotere weerstand gegeven hebben dan het streven naar “gelijkheid”. In plaats daarvan trok het streven naar huwelijksgelijkheid al de conclusie: een homoseksuele vereniging ís een huwelijk.

Het nieuwe vooroordeel

Ironisch genoeg gedragen degenen die zeggen dat christenen intolerant zijn zich feitelijk zelf intolerant.

Deze zetten waren zo succesvol dat de menigte de ironie nu niet ziet. Als je tegen het homohuwelijk bent, ben je intolerant. Er is geen manier om er anders over te denken, omdat de discussie al ingekaderd is in de termen van gelijkheid, in plaats van de termen van het herdefiniëren van een gevestigde sociale instelling. Het vooroordeel staat nu op een andere voet. Zonder zelfs maar de tegengestelde argumenten te overwegen, zullen mensen negatieve conclusies vormen over anderen om hun alternatieve meningen. Dat is het vooroordeel.

Ironisch genoeg gedragen degenen die zeggen dat christenen intolerant zijn zich feitelijk zelf intolerant. En niet alleen tegenover christenen, maar tegenover iedereen die zo zijn bedenkingen heeft over “huwelijksgelijkheid.” Je hoeft geen christen te zijn om de problemen daarin te herkennen. Onthoud dat iemand die intolerant is, iemand is die “zeer sterke, onredelijke overtuigingen of meningen heeft… die de meningen van iemand die het er niet mee eens is niet wil horen en accepteren.” De samenleving wil nu niet eens luisteren naar alternatieve standpunten over deze kwestie. En daarin ligt de ironie.

Het oude vooroordeel

Dat christenen geconfronteerd worden met vooroordelen is niets nieuws. De eerste christenen werden er rechtuit mee geconfronteerd in het Romeinse rijk. De apostel Petrus moedigde zijn lezers aan om zichzelf eervol te gedragen onder de heidenen “opdat zij die nu van u kwaadspreken als van kwaaddoeners, door de goede werken die zij in u waarnemen, God verheerlijken mogen” (1 Petrus 2:12). Let op de woorden van Petrus, “zij die nu van u kwaadspreken als van kwaaddoeners.” Hoe kunnen echte christenen beschouwd worden als kwaaddoeners?

We zijn nu het doelwit van irrationele vooroordelen. Maar we moeten niet, mokken, wanhopen of ons terugtrekken.

De Romeinen dachten dat de christenen het menselijk geslacht haatten (zo schreef de historicus Tacitus), omdat ze incest pleegden doordat ze getrouwd waren met “broeders en zusters”. En dat ze kannibalen waren, omdat ze “het lichaam en bloed van Christus aten en dronken”. Dit waren natuurlijk allemaal ernstige misverstanden. Maar Petrus’ vermaning is in feite: laat ze je leren kennen. De enige echte oplossing tegen vooroordelen is kennis. Zoals een vriend van mij ooit zei: “Het is moeilijk om iemand te demoniseren wanneer je hem leert kennen.”

We zijn nu het doelwit van irrationele vooroordelen. Maar we moeten niet, mokken, wanhopen of ons terugtrekken. Onrechtvaardige oppositie is niets nieuws voor de volgelingen van de gekruisigde Christus. We zijn geroepen om goed te lijden, Zijn voorbeeld volgend (1 Petrus 2:21—25). Laten we er voor zorgen dat degenen die ons zwartmaken ons leren kennen, voor zover wij daar toe in staat zijn. Als we werkelijk Christus volgen, wetend wie we werkelijk zijn, zal het ons helpen de vooroordelen weg te nemen.

Het bericht Ironie in de zoektocht naar gelijkheid verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Degenen die Gods weg van seksuele bevrediging hebben verlaten, en overgingen op homoseksuele geslachtsgemeenschap, heteroseksuele buitenechtelijke ontucht of overspel biedt Jezus verbazingwekkende genade. ‘Sommigen van u zijn dat wel geweest, maar u bent schoongewassen, maar u bent geheiligd, maar u bent gerechtvaardigd, in de Naam van de Heere Jezus en door de Geest van onze God.’ (1 Korintiërs 6:11). Maar vandaag is deze verlossing van zondige seksuele handelingen niet omhelst. In plaats daarvan was er massale institutionalisering van de zonde.

In een 5-tegen-4 beslissing heeft het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten van Amerika geoordeeld dat de Staten het homohuwelijk niet kunnen verbieden. De Bijbel zwijgt niet over dergelijke besluiten. Naast de duidelijkste uitleg van de zonde van homoseksuele geslachtsgemeenschap (Romeinen 1: 24-27) staat er de aanklacht tegen de goedkeuring en institutionalisering van die zonde. Hoewel mensen intuïtief weten dat homoseksuele handelingen (evenals roddel, laster, brutaliteit, hoogmoed, roem, ontrouw, harteloosheid, meedogenloosheid) zonde zijn, “doen ze die niet alleen, maar stemmen ze er ook nog mee in” (Romeinen 1: 29-32). ‘Ik zeg het je zelfs met tranen, dat hun eer in hun schande is’ (Filippenzen 3: 18-19).

Dit is wat het hoogste gerechtshof vandaag in ons land deed — wetend dat deze daden verkeerd zijn “stemden ze in met hen die ze doen.”

Ik heb het gevoel dat we niet beseffen wat voor een ramp er zich voordoet. Wat nieuw is — nieuw voor Amerika en nieuw voor de geschiedenis — is niet homoseksualiteit. Die gebrokenheid is hier geweest sinds we allemaal gebroken zijn in de val van de mens. (Er is een groot verschil tussen de gerichtheid en de handeling van homoseksualiteit — net zoals er een groot verschil zit tussen mijn gerichtheid op trots en de handeling van het opscheppen). Zelfs de viering en de goedkeuring van homoseksuele zonde is niet nieuw. Homoseksueel gedrag is uitgebuit, er is van genoten, het is gevierd in de kunst, al eeuwen lang. Wat nieuw is, is de normalisering en institutionalisering. Dat is de nieuwe ramp.

Mijn belangrijkste reden om dit te schrijven is niet om een politieke tegenaanval te doen. Ik denk niet dat dat de roeping van de kerk is als zodanig. Mijn reden om dit te schrijven is om de kerk het verdriet van deze dagen te laten voelen. En de omvang van de aanval op God en Zijn beeld in de mens. Christenen kunnen duidelijker dan anderen de vloedgolf van pijn aan zien komen. Zonde draagt in zich haar eigen ellende: ‘Mannen doen schandelijke dingen met mannen en ontvangen het gepaste loon voor hun dwaling in zichzelf.’ (Romeinen 1:27). En bovenop deze zelfvernietigende kracht van de zonde komt tenslotte de uiteindelijke toorn van God: ‘Ontucht, onreinheid, hartstocht, kwade begeerte, en de hebzucht, die afgoderij is. Door deze dingen komt de toorn van God over de ongehoorzamen’ (Kolossenzen 3: 5-6).

Christenen, we weten wat er gaat komen, niet alleen omdat we het zien in de Bijbel, maar omdat we de treurige vruchten van onze eigen zonden hebben geproefd. We kunnen niet ontsnappen aan de waarheid dat we zullen oogsten wat we zaaien. Onze huwelijken, onze kinderen, onze kerken, onze instellingen — ze zijn allemaal verstoord vanwege onze zonden.

Het verschil is: We wenen over onze zonden. We vieren de zonde niet. We institutionaliseren de zonde niet. We keren ons tot Jezus om vergeving en hulp. We roepen tot Jezus, ‘Die ons verlost van de toekomende toorn’ (1 Thessalonicenzen 1:10). En tijdens onze beste momenten huilen we voor de wereld en voor ons eigen land. In de dagen van Ezechiël zette God een teken van hoop ‘op de voorhoofden van de mannen die zuchten en kermen over al de gruweldaden die in het midden ervan gedaan worden.’ (Ezechiël 9:4).

Daarom schrijf ik dit. Geen politieke actie maar uit liefde voor de Naam van God en compassie voor de stad van de vernietiging. ‘Beken vol water stromen uit mijn ogen neer, omdat men Uw wet niet in acht neemt.’ (Psalm 119: 136)

_{Bron: http://www.desiringgod.org/articles/so-called-same-sex-marriage}

Het bericht Het zogenaamde homohuwelijk – een weeklacht over een ramp verscheen eerst op Geloofstoerusting.