Als je deze overtuiging met me deelt en je voelt dat het je met kracht op het hart gebonden wordt, is het goed om je af te vragen: hoe kunnen we zeker weten dat deze overtuiging in ons hart wortel geschoten heeft? Oftewel: wat is het bewijs dat deze overtuiging echt de onze is geworden?

Hart voor het gebed

Ik heb de laatste tijd veel nagedacht over dit soort vragen. Volgens mij kun je ten minste twee dingen noemen die een teken aan de wand zijn.

Ten eerste kun je zeggen dat deze overtuiging echt wortel heeft geschoten als iemand een rijk gebedsleven heeft. Bidders kennen het geheim. Ik zou zelfs bijna zeggen dat alleen zij die regelmatig in gebed tot God komen deze overtuiging echt omarmen. Het feit dat ze bidden geeft immers blijk van het geloof dat alleen God, in en door de bediening van de Heilige Geest, het wonder van de wedergeboorte kan werken. Als we niet bidden laat dat zien dat we het nog altijd zelf denken te kunnen.

Als ik gelijk heb (als ons gebedsleven inderdaad een duidelijke bewijs is van onze overtuiging) dan zullen het juist de biddende mensen zijn die ernaar verlangen dat God in deze dagen opnieuw krachtig zal werken.

Opmerkelijk genoeg wordt deze link ook gelegd op een aantal sleutelmomenten in het evangelie van Lukas. Ten minste vier keer herkennen mensen Jezus als de Messias in de nabijheid van iemand die aan het bidden is:

• Vlak voordat Petrus erkent dat Jezus de Christus is, heeft Jezus in de eenzaamheid gebeden (Lukas 9:18-20).
• Petrus, Johannes en Jakobus gaan een berg op om te bidden en dan komt de stem van God uit de hemel; Hij openbaart niet alleen wie Jezus is, maar ook wat Zijn volgelingen zouden moeten doen in het licht van die kennis (Lukas 9:28-36).
• Tijdens Zijn doop worden de hemelen geopend terwijl Jezus aan het bidden is; de Heilige Geest daalt af en een stem uit de hemel bevestigt dat Jezus de Zoon van God is (Lukas 3:21-22).
• De oude Simeon en Anna zien in wie Jezus is door de bediening van de Heilige Geest, op het moment dat de dagelijkse gebeden opgezonden worden.

Deze details zijn belangrijk. Ik geloof dat ze ons zijn gegeven als aanwijzingen. Ze leren ons dat mensen tot Christus komen en Hem gaan volgen door het vernieuwende en doorgaande werk van de Heilige Geest – op het gebed.

Als we de overtuiging dat we de Geest nodig hebben echt omarmen, geven we onszelf huiswerk. Gebedshuiswerk.

Hart voor bijbeluitleg

Als we echt uitzien naar een nieuw en levensveranderend werk van de Heilige Geest is het gebed niet het enige dat een grote plaats in ons leven inneemt. We krijgen dan ook hart voor een prediking waarin de Bijbel wordt verklaard.

Als de gemeente onze grote afhankelijkheid van het werk van de Heilige Geest herontdekt, zullen gemeenteleden en predikanten ook gaan verlangen naar een heldere verkondiging van Gods Woord. Met andere woorden: degene die in gebed gaat, is dezelfde die niet anders kan dan zich overgeven aan de tekst van de Bijbel.

De Geest en de prediking

Ik realiseer me dat de meeste lezers het verband tussen de prediking en ons denken over de Heilige Geest niet direct zien. Veel mensen zijn tenslotte abusievelijk gaan geloven dat ze moeten kiezen tussen nadruk op het werk van de Geest en nadruk op het Woord van God. Je kunt helemaal gaan voor vurigheid en enthousiasme óf voor geestelijke volwassenheid, maar niet voor beide.

Je krijgt de indruk dat je je kunt aansluiten bij een kerk die door de Geest geleid wordt óf bij een gemeente waar het Woord centraal staat. Die beide dingen zouden niet samen kunnen gaan. Die gedachte zit er bij veel mensen diep in. Het is echter een misverstand dat we moeten kiezen of we ons willen richten op buitenstaanders of op mensen die al geloven.

Ik zal het maar eerlijk toegeven: ik heb het er onderhand wel een beetje mee gehad! Ik word zo moe van al die mensen die vanuit dat frame naar de kerk kijken! Alsof de Geest en het Woord op gespannen voet met elkaar staan. Dat is een valse tegenstelling en het wordt tijd dat we leren om niet meer vanuit die tegenstelling te denken.

Iemand die inziet dat de kerk de vernieuwende werking van de Heilige Geest nodig heeft, hecht niet alleen veel waarde aan het gebed, maar ook aan een prediking waarin de Bijbel helder uitgelegd wordt. Die gedachte ontleen ik aan het feit dat de bediening van de Heilige Geest altijd in nauwe verbinding staat met de bediening van het Woord.

Een voorbeeld vanuit de Schrift

Ik kan dit laten zien aan de hand van één bijbelgedeelte (al had ik ook vele andere teksten als voorbeeld kunnen nemen). Neem nu Hebreeën 3, en dan met name vers 7. Dat begint zo: ‘Daarom, zoals de Heilige Geest zegt…’

In deze zes woorden vinden we twee bijzondere verrassingen. Merk ten eerste op dat de schrijver van de brief de Heilige Geest aanwijst als de auteur van Psalm 95. Dat een opvallend gegeven waar je niet overheen moet lezen. Hij schrijft niet: ‘zoals de Bijbel zegt’, of ‘zoals de psalmist zegt’, of ‘zoals de schriften zeggen’, maar ‘zoals de Heilige Geest zegt’.

Het implicatie hiervan is belangrijk: als je de stem van de Heilige Geest wilt horen, zul je ontdekken dat er een nauw verband is met de Bijbeltekst. In de woorden die zo lang geleden op schrift gesteld zijn is de Heilige Geest namelijk aanwezig als auteur. Volgens mij was het John Piper die op Twitter iets schreef in de trant van: ‘Als je Gods stem wilt horen die tot je spreekt, ga dan naar je kamer, sluit de deur en lees hardop uit de Bijbel.’

Ik kan me daar helemaal in vinden. Het Woord van God is de stem van de Geest. We zijn er daarom van overtuigd dat een kerk die uitziet naar de doorwerking van de Heilige Geest noodzakelijkerwijs ook veel waarde hecht aan verklarende verkondiging van de Bijbel.

De tweede verrassing van Hebreeën 3:7 zit verstopt in de grammatica: het werkwoord staat in de tegenwoordige tijd! Ook dat is van grote betekenis. Psalm 95, in een ver verleden gegeven aan mensen die in een compleet andere tijd leefden, was vele generaties later nog altijd het levende Woord waarin God tegenwoordig was – en dat is het voor ons nu nog steeds. Hebreeën 3:7 bewijst dat er een doorgaande, nauwe relatie is tussen de Heilige Geest en het Woord van God dat verklaard wordt.

Conclusie

Nu zijn we waar we wezen moeten. We moeten ervan overtuigd zijn dat het vernieuwende werk van de Heilige Geest nodig is, en we weten dat die overtuiging is doorgedrongen tot in de vezels van ons bestaan als we het gebed en de prediking ook hoog hebben staan.

De laatste tijd heeft deze overtuiging met vernieuwde kracht voet aan de grond gekregen in mijn hart. Ik weet dat het geen verbeelding is, omdat het gebed en de prediking ook in toenemende mate impact hebben op mijn leven. En het is mijn verlangen dat dit ook voor jou zal gelden.

David Helm is een van de voorgangers in de Holy Trinity Church in Chcago en voorzitter van de Charles Simeon stichting, een opleidingsinstituut voor predikanten.

Het bericht De Heilige Geest, gebed en prediking verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Maar wat moeten wij ons nu voorstellen bij de vervulling met de Heilige Geest? Het volgende beeld helpt om dit te begrijpen. Stel je een slaaf voor. Hij is het eigendom van zijn meester. Dag en nacht moet hij doen wat zijn meester zegt. Hij is niet vrij. Dan komt er iemand langs en zegt tegen de meester: ‘Ik wil jouw slaaf kopen.’ De prijs is hoog, maar degene die langs komt betaalt het volle pond. Nadat de prijs is betaald zegt de nieuwe eigenaar tegen de slaaf: ‘Ik heb je gekocht om je de vrijheid te geven. Je mag gaan. Je bent nu vrij. Helemaal vrij.’ De slaaf wordt stil. Hij weet niet wat hij moet zeggen. Met wijd open ogen kijkt hij de vreemde koper aan. Hij kocht hem niet, maar hij kocht hem vrij. Hij betaalde niet een prijs, maar hij betaalde een losprijs. De man is nu helemaal vrij omdat hij is vrijgekocht! Hij kan het bijna niet geloven. Na enige ogenblikken van overpeinzing valt de slaaf uiteindelijk voor degene die hem heeft vrijgekocht neer en zegt: ‘Heer, als u zo veel van mij houdt, nu u dit voor mij gedaan hebt, wil ik u de rest van mijn leven dienen. U hebt dat voor mij gedaan, nu wil ik dit voor u doen.’

Wat is het om vervuld te zijn van de Geest? Dat heeft te maken met inzicht en overgave. Als je besef hebt gekregen van wat Jezus voor je deed, wordt je diep dankbaar. Dan word je stil van de genade. Er komt verwondering in het hart. De overweging wordt gemaakt en uiteindelijk zeg je: ‘Heere, als U zelfs uw eigen leven hebt gegeven en naar de hel bent gegaan om mij vrij te maken van al mijn schuld, van de veroordeling van de wet, van de macht van de zonde, om mij helemaal vrij te maken, dan wil ik U met mijn hele leven dienen.’ Het geheim zit in het woordje wil. Het hart wordt gewonnen voor de Heere, je komt tot overgave.

De vervulling met de Geest bestaat niet uit bepaalde ervaringen of gevoelens.

De vervulling met de Geest bestaat niet uit bepaalde ervaringen of gevoelens. Lange tijd heb ik dat idee gehad, ‘ik moet de Geest wel voelen’. De Bijbel laat zien dat wij geleid worden door de Geest wanneer wij vervuld zijn met de Geest. Je hebt de touwtjes uit handen gegeven. ‘En word niet dronken van wijn (waardoor je door de wijn geleid wordt), waarin losbandigheid is, maar word vervuld met de Geest’ (Efeze 5:18). Deze werkwoordsvorm impliceert overgave, je laat het doen. Wanneer wij ons overgeven, vervult Hij ons. Wanneer Hij ons vervult gaat Hij ons leiden.

De slaaf uit ons voorbeeld kreeg de ‘geest’ te pakken. Hij wilde verder met zijn losser, omdat hij van hem ging houden. Waarom doe je dingen voor je vrouw? Waarom koop je een cadeautje voor haar op haar verjaardag? Waarom neem je tijd om naar haar te luisteren? Waarom doe je dingen samen? Omdat het moet? Ikzelf werk niet volgens een bepaald werkboek met instructies voor hoe ik met mijn vrouw moet omgaan. Ik hou van haar en daarom geef ik me dagelijks aan haar en zo hebben we het goed. Waarom doe je dingen voor je kinderen? Waarom zorg je voor je kinderen, praat je met ze, doe je leuke dingen met ze? Omdat het moet? Nee, omdat je zielsveel van je eigen kinderen houdt. En zo ook in onze relatie met God. Waarom zou je naar Hem luisteren? Waarom zou je Hem zoeken? Waarom zou je Hem aanbidden en gehoorzamen? Omdat het moet? Nee, door de Geest roep je uit: ‘Abba, Vader!’ (Romeinen 8:15). ‘Lieve Vader, dierbare Vader, ik hou van U! Omdat U eerst van mij hield!’

Wanneer wij ons uit liefde dagelijks overgeven aan zijn leiding worden wij vervuld met de Geest en ontvangen wij kracht voor het werk waartoe God ons roept. Dit kan ook een hele stille, niet emotionele werkelijkheid zijn. De vraag is niet hoeveel ik van de Geest heb (in mijn beleving), maar hoeveel Hij van mij heeft (in mijn dagelijkse wandel). Laat ons bidden: ‘Heere, vul ons met uw Geest nu wij ons leven aan u geven.’

Het bericht Word vervuld met de Geest! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Volgens Ruard wordt er wel heel veel over de Geest gepraat, maar wordt er maar weinig gekeken naar wat de Bijbel over Hem zegt. Zo leert de Schrift dat de Heilige Geest geen onpersoonlijke kracht of invloed is, maar dat Hij God Zelf is; één van de drie Personen van de Drie-eenheid. Laurens merkt op dat we Hem daarom ook door de hele Bijbel zien werken, en dat we Hem al bezig zien tijdens de Schepping!

Maar wat leert Jezus eigenlijk over de Heilige Geest? Eén van Zijn grote taken, zo zeggen Ruard en Laurens, is het overtuigen van zonde, gerechtigheid en oordeel. Dit is iets dat bovendien aan het begin staat van onze bekering en is daarom misschien wel de belangrijkste manier waarop de Geest in jouw leven kan werken!

De Geest werkt dus op veel verschillende manieren. Een terechte vraag is daarom: Hoe weten we of de Heilige Geest aan het werk is en hoe kunnen we Hem ervaren? Volgens Ilanah is het een misvatting om te denken: ‘Hier wordt te weinig over de Heilige Geest gesproken en dus is Hij hier niet aan het werk.’ Aangezien de Bijbel leert dat de Heilige Geest God en Christus zal verheerlijken, zo observeert Ilanah, moet dat de maatstaf zijn voor de werking van de Geest.

Naast al deze zaken wordt er in deze aflevering verder nog gesproken over de werking van de Geest in wonderen en tekenen en worden er praktische tips gegeven hoe jij de Geest persoonlijk in jouw leven kunt ervaren.

Het bericht De Heilige Geest – wie is Hij en wat doet Hij? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

‘Opwekking is een geestelijke doorbraak bij christenen van wie het geloofsleven op een laag pitje staat. Gelovigen die verachterd zijn in de genade, die een “minimum, armieterig christenleven” leiden en niet vervuld zijn met de Heilige Geest. (…) De kernvraag is: leid jij nu een minimum geestelijk leven? Of ben jij vandaag vervuld met de Heilige Geest?’

Dr. Wim van Vlastuin spreekt in deze derde aflevering van een zesdelige videoserie over het verlangen naar opwekking in kerk en vaderland. Wil je meer ontdekken? Lees dan parallel aan deze videoserie het boek ‘Opwekking’.

Het bericht Ben je geesteloos of met de Geest vervuld? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Dat het in de wereld donker is, is niet zo vreemd. Daar is de hele Bijbel heel duidelijk over. Maar hoe is het in de kerk? De eerste indruk is best wel positief. In sommige plaatsen is de betrokkenheid op de kerk nog groot, het kerkelijke bedrijf draait en de collectes komen binnen. Dat is echter niet het hele verhaal. Vele kerken sluiten en worden omgebouwd tot woning, restaurant of makelaarskantoor. En zelfs al zit de kerk vol, … is er ook echt leven in de kerk? Is het de kracht van de Heilige Geest die tegenwoordig is in ons midden?

Dr. Wim van Vlastuin spreekt in deze eerste aflevering van een zesdelige videoserie over het verlangen naar opwekking in kerk en vaderland. Wil je meer ontdekken? Lees dan parallel aan deze videoserie het boek ‘Opwekking’.

Het bericht Is Gods Geest nog in ons midden? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Je wordt geen christen door het aannemen van nieuwe principes en ook niet door het gaan leven volgens Bijbelse normen en waarden.

We zijn geneigd om dit vers zo uit te leggen. Ik geloof dat het zo kan gaan, maar toch missen we de kern van wat Jezus zegt als we het alleen maar op deze wijze proberen te begrijpen. De Heere zegt namelijk zelf waar het in het overtuigings werk van de Geest vooral om gaat: ‘Van zonde, omdat zij in Mij niet geloven’. Hiermee laat Jezus zien dat het in het evangelie niet in de eerste plaats gaat om het oppoetsen van je leven. De boodschap is niet in de eerste plaats een verzameling leefregels, zo van: je hebt zus en zo geleefd, maar nu moet je als volgt gaan leven. Je wordt geen christen door het aannemen van nieuwe principes en ook niet door het gaan leven volgens Bijbelse normen en waarden. Je wordt zelfs niet gered door het gaan begrijpen van de juiste geloofsbelijdenis of het aanvaarden van de rechte leer. Je wordt alleen maar gered en geheiligd door het aanvaarden van een Persoon.

Waar het in het evangelie over gaat is de ontmoeting met Jezus Christus zelf. Die komt niet als een beloning voor het oppoetsen van je leven. Alleen door geloof kan je Hem aanvaarden en door overgave aan Hem wordt Hij werkelijkheid voor je. Dit is het heerlijke evangelie dat Jezus Christus als laatste woord tegen zijn volgelingen heeft gezegd: ‘Ik ben met u, alle dagen!’ Mattheüs 28:20 (HSV). Als Hij spreekt over Zijn heengaan in Johannes 16, dan zegt Hij dat het beter is voor de discipelen dat Hij heengaat. Waarom? Omdat Hij dan de Geest kan zenden. De Geest is de Trooster, Die zal tot ons komen en ons verdriet wegnemen, omdat Christus Zelf door Zijn Geest in de gelovigen komt wonen. Paulus spreekt over het gesterkt worden door de Geest in de inwendige mens. Gelijk daar achteraan zegt hij: ‘opdat Christus door het geloof in uw harten woont’ Efeze 3:16-17 (HSV).

‘Het gaat niet om het christelijke leven, maar het gaat om het Christusleven, het leven van Christus in ons’

De bekende zendingspionier A.B. Simpson heeft gezegd: ‘Het gaat niet om het christelijke leven, maar het gaat om het Christusleven, het leven van Christus in ons’. God roept ons niet in de eerste plaats tot een nieuwe moraal, tot principes, leefregels of de wet. Wij kunnen ons leven helemaal niet zelf veranderen. God roept ons tot gemeenschap met Zijn Zoon Jezus Christus (1 Korinthe 1:9). Het grootste gemis is het mislopen van Jezus. De grootste zonde is niet in Hem geloven. Je mist pas echt het doel als je aan de Zoon van God voorbij gaat.

Daarom overtuigt de Heilige Geest in de eerste plaats van deze zonde: dat zij in Jezus niet geloven. Ik vraag mensen wel eens of zij vóór hun bekering een diep zondebesef hadden. Sommigen bevestigen dat, maar de meeste mensen vertellen mij dat zij ná hun bekering zich bewust werden van wat er fout was in hun hart en leven. Het gezonde verdriet over de zonde neemt toe wanneer wij God zelf leren kennen, niet wanneer wij alleen maar de wet gepredikt krijgen. De echte levensheiliging begint wanneer wij verenigd worden met de Heere Jezus.

Dit is Gods voorziening, dit is Gods provisie, zo werkt God in mensenlevens: Hij openbaart ons Jezus Christus. En wanneer iemand met Jezus gaat wandelen, met Hem leert praten, Zijn stem leert verstaan, Hem gaat liefhebben vanwege Zijn grote liefde voor ons zondaars, dan verandert er werkelijk iets van binnen uit. Wat ben ik blij dat ik mag leren leven door geloof in Hem, dat ik ben geroepen tot een Persoon, tot Iemand. Dat ik op iedere weg Christus mag ontmoeten. Hij is getrouw, Hij is vol liefde en Hij houdt de Zijnen vast, wat er ook gebeurt. Door de Heilige Geest is dat het grote privilege van iedere gelovige.

Het bericht De Geest overtuigt van zonde verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het beheersen van onze eigen geest is één van de lastigste dingen in het leven. Iedereen krijgt te maken met moeilijkheden in zijn leven, maar het zijn niet die moeilijke dingen die bepalen hoe het met ons gaat. Het is de manier hoe we daarop reageren die bepaalt hoe het met ons gaat.

Stel je voor dat de laptop van Kees crasht. Kees reageert daar heel rustig op, het doet hem niet zo veel. Hij denkt: ‘Bij elektronica gaat wel eens iets kapot, it’s all in the game, ik zal wel zien hoe ik dit probleem ga oplossen.’ Hij weet zijn geest te beheersen en slaapt er niet minder om. Stel je voor dat ook de MacBook van Piet kapot gaat. Piet is daar helemaal door uit het veld geslagen. Hij denkt: ‘Heb ik daarvoor zo veel geld betaald? Dit moet mij weer overkomen! Hoe ga ik ooit dat verslag op tijd inleveren, al m’n bestanden zijn verloren! Ik weet niet hoe ik dit ga oplossen.’ Het gebeuren maakt hem nerveus en boos en hij windt zich zo op, dat hij er ook nog eens slecht onder slaapt. Bij zowel Kees als Piet gebeurt precies hetzelfde wat betreft de omstandigheden, maar ze reageren daar heel verschillend op. De houding die ze aannemen in de omstandigheden is veel bepalender voor hun geluk dan de omstandigheden zelf.

Toch hebben we de neiging ons elke dag vooral te concentreren op het beheersen van de omstandigheden. We maken ons vaak het meest druk om de uiterlijke dingen van ons bestaan zoals gezondheid of ziekte, een relatie of geen relatie, studiefinanciering of studielening, goede cijfers of minder goede cijfers. We denken dat ons huis, onze bezittingen, onze kleding, onze maaltijden en wat we in onze vrije tijd kunnen doen ons gelukkig kunnen maken. We denken zo vaak dat ons leven beter wordt door meer ideale omstandigheden. Maar zo werkt het helemaal niet. De overwinning ligt veel dichterbij dan wij denken: in het beheersen van onze eigen geest.

De overwinning ligt veel dichterbij dan wij denken: in het beheersen van onze eigen geest.

In wat ik probeer te verwoorden in dit artikel ligt een sleutel tot geestelijke vernieuwing en groei. Het zal ieder van ons geweldig helpen als we dit gaan begrijpen en er van overtuigd raken. Dan zullen we boven alles gaan waken over ons eigen hart: ‘Bescherm je hart boven alles wat de behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven’ (Spreuken 4:23). Aan de ene kant is dat een waarschuwing: Pas op! Ook jij bent in staat tot zelfvernietigend gedrag. Besef dat de grootste vijand vaak binnenin zit. Van binnenuit kun je onderuit gaan als je toegeeft aan angst, haat, onbeheerste boosheid, hebzucht, begeerte of hoogmoed. Zie toe op jezelf! Aan de andere kant is het een bemoediging: Ten diepste ben je niet afhankelijk van de omstandigheden of het gedrag van andere mensen en ten diepste ben je ook niet slachtoffer van je eigen verleden. Je bent zelf in staat om te bepalen wat jouw houding vandaag zal zijn. Als God ons door Zijn Woord gebíedt om over ons eigen hart te waken, dan is het ook mógelijk om ons eigen hart te bewaren en onze eigen geest te beheersen!

Zelfbeheersing hoort bij de vrucht van de Geest (Galaten 5:22). Het is een groot woord. Veel wat met onze levensheiliging te maken heeft bestaat uit zelfbeheersing. Kijk maar eens naar de vereisten voor oudsten: er mag geen sprake zijn van immoraliteit, hij moet nuchter zijn, bezonnen, gematigd, niet aan de wijn verslaafd, niet opvliegend, strijdlustig of geldzuchtig, maar gastvrij, vriendelijk, een goed leider van zijn eigen huis en een goede vader voor zijn kinderen. Hij moet weten wat het is om zijn eigen huis goed te besturen, hij heeft zijn kinderen in de hand en daardoor is hij in staat om leiding te geven aan de gemeente. Bijna alles wat we vinden in 1 Timoteüs 3 heeft met zelfbeheersing te maken.

Corrie ten Boom heeft een boekje geschreven over haar vader. Toen hij nog maar net begonnen was als klokkenmaker in Amsterdam kreeg hij voor het eerst een opdracht van het Koninklijk Huis. Een lakei bracht een klok uit het Paleis op de Dam naar zijn winkel. Als hij deze klok met succes zou hebben gerepareerd zou hij het predicaat ‘koninklijke’ voortaan mogen voeren. Nadat hij de klok gerepareerd had vroeg hij aan een jonge kerel die nog maar net bij hem werkte om deze ergens anders neer te leggen. Deze jongen pakte de klok, liep er mee naar de andere ruimte, struikelde en liet de klok vallen. Vader Ten Boom zag wat er gebeurde, bleef even staan, liep toen naar een keukentje, schonk een glas water in, liep hiermee naar die jongen en zei tegen hem: ‘Jongen, wat moet jij geschrokken zijn. Ga hier even zitten en neem een slokje water.’ Zo’n reactie spreekt boekdelen. Voor de vader van Corrie was karakter belangrijker dan zakelijk succes. Omdat Hij de Here kende was hij niet meer zo afhankelijk van de omstandigheden. Daarom werd hij niet door een dergelijke teleurstelling uit het veld geslagen. Wie zijn eigen geest beheerst…

Zou het ook kunnen dat Corrie later de meest bizarre omstandigheden uiteindelijk ook geestelijk heeft doorstaan, omdat ze van haar ouders geleerd had dat geluk niet bepaald wordt door de omstandigheden, maar door de houding die wij aannemen in die omstandigheden?

Met toestemming overgenomen van Zoeklicht.nl

Het bericht Je geest beheersen, je hart bewaren verscheen eerst op Geloofstoerusting.

‘Opeens lagen ze allemaal geknield’

Ik sprak over het ‘Maak discipelen’ met enkele broeders en zusters in ondergrondse huisgemeenten in Azië. Vooral één daarvan herinner ik me goed. Dagelijks deden we urenlang Bijbelstudie. Ik was geneigd te zeggen: ‘Laten we de Bijbel opendoen bij X en beginnen.’ Maar zij zeiden: ‘Wij willen eerst bidden.’ Ik dacht: ‘O, goed, een kort gebed en dan duiken we in het Woord.’ Maar man, opeens lagen ze allemaal geknield. Ze riepen het uit tot God en prezen Hem. Toen smeekten ze om inzicht om Zijn Woord te kennen, Hem beter te kennen, en zelfs om gehoorzaamheid aan Hem, ondanks de prijs die zij moeten betalen als ze Hem volgen. Dat herinnerde mij eraan: Dit Boek moet bestudeerd worden met gebed, verlangen en liefde tot God. Volkomen afhankelijk van de leiding door Zijn Geest. En met gewilligheid: ‘Heere, wij openen Uw Woord. Help ons begrijpen wat er staat, en help ons vervolgens gehoorzamen.’

Bidden gaat voor Bijbellezen

Voordat we de Bijbel lezen, willen we bidden: ‘Heere, help ons om dit Woord niet alleen te horen, maar het ook te doen.’ Het zou geweldig zijn als jij dit deze week daadwerkelijk met je leerling(en) doet. ‘We gaan deze vijf verzen bestuderen, maar laten we eerst bidden.’ En dan samen oprecht dringend bidden: ‘God, wij gaan dit lezen, maar we zullen het niet goed begrijpen tenzij U ons verlicht. Open onze ogen, help ons dit te begrijpen!’ Bestudeer het Woord ná een tijd van bidden en smeken. Door dit samen met je leerling te doen, geef je hem het goede voorbeeld. Velen van ons hebben dat nog nooit gedaan; echt God smeken, met dat diepe besef: ‘God, U moet dit gebed verhoren, want wij willen de waarheid in dit Boek kennen.’ En bid nadien: ‘God, nu weten wij wat dit betekent. Nu hebben we U opnieuw nodig, want nu moeten we het gaan doen.’ Daarom moet je weer bidden: ‘God, help mij, want dit is zo’n groot bevel, dit kan ik uit mezelf niet doen; ik heb Uw Geest weer nodig.’ En doe dat niet alleen deze les. Als je dit nog niet doet, laat het dan vanaf vandaag een vast onderdeel van jullie tijd samen zijn. Zij moeten leren dit Woord biddend te lezen, met het besef van onze dringende behoefte aan genade en kracht om te gehoorzamen. Laat die gezindheid jullie Bijbelstudie en gesprekken voortaan doortrekken. Dit is zó belangrijk.

Het bericht Bijbelstudie: biddend en gehoorzaam verscheen eerst op Geloofstoerusting.

‘Mij best’, zei ik. We hadden tenslotte nog wat roomijs in de koelkast.

‘Ehm, ik dacht het niet’,  brak mijn vrouw in.

Licht beteuterd zegt mijn zoon: ‘Maar van papa mocht het.’

‘Ja, maar ik zeg dat het niet mag’,  antwoordde ze.

Leuk geprobeerd jongen, maar mama wint weer.

Omdat mijn vrouw en ik ‘één vlees’ zijn, houdt goed ouderschap in dat we altijd op dezelfde golflengte zitten en niet toelaten dat onze kinderen ons tegen elkaar opzetten. Maar als het aankomt op God en de Heilige Geest, doen we dan niet precies hetzelfde met God en Zijn woord?

Wanneer we kijken naar hoe de Heilige Geest door de eeuwen heen gewerkt heeft in de kerk is dat wonderlijk en vreemd, bovennatuurlijk en buitengewoon. We lezen allemaal graag over de wonderen in het boek Handelingen, maar verzetten ons tegen diegenen die diezelfde wonderen vandaag de dag doorzetten. We willen graag dat Jezus onze stervende grootouder geneest, maar niet door een vage, charismatische gebedsdienst. ‘Want’, houden we onszelf voor, ‘God is oppermachtig en kan doen wat Hij wil in antwoord op mijn gebed.’ Dat is zeker waar, het is alleen niet de hele waarheid.

Als het gaat over de Heilige Geest zijn er die manieren waarop we, als het ware, vader en moeder tegenover elkaar kunnen zetten.

1. Gehoorzaam de Heilige Geest

Wellicht is het grootste geschenk van de Reformatie de herontdekking van de Bijbelse autoriteit. Zonder de Bijbel zou het Evangelie van genade verborgen en begraven zijn onder een grote en gecompliceerde berg van menselijke tradities en gewoonten.

Juist wij, die zeggen Gods Woord te gehoorzamen waar het ons ook brengt, zijn vaak wat terughoudend als het gaat om de Heilige Geest. We houden van wat de Geest ons zegt over redding, behoud en heiliging. Als het gaat om bovennatuurlijke gaven weten we het niet zo goed meer. Maar de Bijbel zegt:

‘Jaag de liefde na en streef naar de geestelijke gaven, en vooral daarnaar dat u mag profeteren.’ (1 Korinthe 14:1)

Niemand in de vroege kerk dacht er bij het voorlezen van die brief aan de Korinthiërs aan dat ‘profeteren’ staat voor ‘heel mooi preken’ of ‘iemand bemoedigen.’

Ik weet dat sommige mensen geneigd zijn om te zeggen, ‘Luister, ik geloof wel in het bovennatuurlijke. Ik denk alleen dat de openbarende gaven er niet meer zijn.’ Bijvoorbeeld, een professor van mij zei ooit tijdens college, ‘Ik heb gewoon geen categorie in mijn brein die een openbaring van de Geest toelaat die niet uit de Schriften komt.’ Met alle respect voor mijn professor, ik geloof dat dat eerder zijn probleem is en niet dat van de Bijbel.

In de Bijbel is er zeker plaats voor goddelijke openbaringen die niet in de Schriften opgeschreven hoefden te worden. We lezen van de mensen uit Efeze dat ze profeteerden (Handelingen 19:6), maar we lezen daar niet wát ze profeteerden. De dochters van Filippus profeteerden genoeg om in de Bijbel genoemd te worden (Handelingen 21:9), maar we lezen ook daar niet wát ze profeteerden. Daar gaat het nu precies om: we willen de volledigheid van het Woord van God graag in ere houden, dat gaat niet zolang we er niet naar luisteren.

Je zult geen Bijbelgedeelte vinden waarin helder afgebakend wordt wat het verschil is tussen ‘openbarende’ gaven en de overige gaven van de Heilige Geest. Dit is een vaak herhaalde tactiek, maar iets vaak zeggen maakt het nog niet tot een waarheid, zelfs niet als het al honderden jaren wordt herhaald door geestelijke mensen.

De Schriften bevelen ons de gave van de profetie na te jagen, en de andere gaven ook. (1 Korinthe 14:1). Weigeren om dat te doen omdat we niet willen toevoegen aan het Woord van God is simpelweg goedbedoelde ongehoorzaamheid.

2. Verlang naar de Heilige Geest

Als het waar is dat God het meest verheerlijkt is wanneer wij het meest vergenoegd zijn in Hem, hoe kunnen we dan niet, voor ons eigen plezier en geluk, ons proberen te verheugen in God in de Persoon van de Heilige Geest? Verlangen naar God, waaronder dus de Heilige Geest, betekent:

• Vol zijn van hoop in plaats van cynisme (Romeinen 15:13)
• Overvloed van vreugde (Handelingen 13:52)
• Bovennatuurlijke voorvallen zoals tongentaal (Handelingen 2:4; 10:46), genezing (Handelingen 9:17), en profetie (Handelingen 19:6; 21:19)
• Krachtige verkondiging van Gods Woord (Handelingen 4:31)
• Intense momenten van aanbidding waar de Heere tot Zijn kerk spreekt. (Handelingen 13:2)

Vraag jezelf maar af, herken je deze verlangens bij jezelf? Zijn jouw gedachten vol van (een van deze) gaven en uitzonderlijkheden, of oprechte opwekking? God wordt in ons niet verheerlijkt wanneer wij niet verlangen naar Zijn Geest – of de gaven die Hij geeft.

3. Verwelkom de Heilige Geest

Ik ben al een tijdje een gereformeerde charismatische christen. Ik hoor vaak zinnen als: ‘We staan voorzichtig open voor de Heilige Geest’, of ‘Ik ben charismatisch, maar met gordel om.’ Zijn we soms bang voor de Heilige Geest? In de kerkhistorie (maar ook vandaag de dag!), hebben we vaak ons woordje klaar tegen andersdenkenden, in plaats van dat we reageren op basis van het woord van God. De Bijbel zegt juist: ‘Bedroef de Heilige Geest niet’ (Efeze 4:30) en ‘Blus de Geest niet uit, veracht de profetieën niet’ (1 Thessalonicenzen 5:19-20). De Heilige Geest is een Persoon, we houden Zijn aanwezigheid tegen door Zijn werk te verachten, of Hem te behandelen als een vreemde gast op een feestje. Hij zal vertrekken als we hem vermijden, beledigen of bedriegen.

God heeft ons opgedragen om te verlangen naar de Heilige Geest en al zijn gaven. Sommigen van onze leraren hebben ons iets anders geleerd. En wij zijn, net als kinderen, aan het proberen de één te gehoorzamen door ongehoorzaam te zijn aan de ander. God heeft door Zijn Geest tot ons gesproken over Zijn Heilige Geest. Hoe reageer jij?

Het bericht Hoe we de Heilige Geest niet moeten ontvangen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Alistair Begg:
“Ik denk dat het antwoord eigenlijk in het Evangelie ligt. Het besef van wat het Evangelie inhoudt. Als we dat niet dagelijks, elke dag, het Evangelie aan onszelf preken, dan gaan we ergens de fout in. En een van de gebieden waar het snel in kan wegzakken is antinomianisme – wetteloosheid. Dat begint bij mensen onder de vermomming van een super-overvloedig concept van Gods genade. En de vraag waar Romeinen 6 mee begint beantwoorden zij verkeerd. “Zullen wij in de zonde blijven, opdat de genade toeneemt?” Ze antwoorden daarop met ‘ja’. En dan raken ze de weg kwijt.

En als we niet begrijpen met het betekent om één met Christus te zijn, en wat dan overblijft is wetticisme of wetteloosheid.

Weet je, zal ik mijn lichaam nemen en dat delen met een prostituee? Wat voor soort vraag is dat? Dat is een vraag voor een christen, omdat hij verenigd is met Christus. De christen is een eenheid met Christus. En dat is het antwoord op mijn eigen vraag. Ik heb eindelijk het antwoord. De reden is dat de gelovige niet snapt wat eenheid met Christus inhoudt. En als we niet begrijpen met het betekent om één met Christus te zijn, en wat dan overblijft is wetticisme of wetteloosheid. Het is omdat je met Christus bent opgestaan dat je de dingen zoekt die boven zijn. Het is vanwege wie je bent in Christus. Omdat je natuur en je status is veranderd en je gezeten bent in de hemelse gewesten, dat het niet onmogelijk is om deze dingen te doen, maar het is wel onverenigbaar.”

R.C. Sproul:
“Ik denk dat een deel van het probleem is dat mensen niet weten wie ze in Christus zijn. Ik denk dat een verborgen aanname in deze vraag zit die verwarrend is voor het beantwoorden van de vraag. Als je de vraag stelt: “Waarom vinden christenen het niet erg dat ze voortdurend zondigen?” Het is absoluut onmogelijk voor iemand om wedergeboren te zijn door de Heilige Geest en in het geheel niet te geven om zonde. In die zin is er niet zoiets als de zogenaamde ‘vleselijke christen’. Die wel Christus ontvangt en wedergeboren is, maar vervolgens zonder bekering blijft. Dat is onmogelijk en zo onbijbels als het maar zijn kan! Ik denk dat wat de vraag ook in zich draagt is: “Waarom vinden we zonden niet zó erg als we zouden moeten?” We geven wel om de zonde, maar niet genoeg. Dat komt omdat onze harten nog niet volledig geheiligd zijn. En God de Heilige Geest in Zijn overtuigende kracht ons niet volledig de zondigheid van de zonde laat zien, God zij dank niet!

God is genadig en geduldig in het stap voor stap corrigeren van ons. Dat is een van de mooie dingen van voortgaande heiliging, want als Hij het in een keer zou doen, dan zouden we nu dood zijn.

Het perfecte voorbeeld is David na zijn vreselijke daad van overspel en opdracht tot moord op Uria, probeert hij de zonden te bedekken en zit op zijn gemak in Sion. Hij was een gelovige man, die in de greep van de zonde kwam en hij lijkt er niet eens over in te zitten. Tot God een profeet stuurt die hem een verhaal verteld. Als het kwartje bij hem begint te vallen, op het moment dat Nathan zegt: “U bent die man!” Wow, … dan ziet David de grootte van zijn zonde en dicht hij Psalm 51. Psalm 51 zou nooit geschreven zijn door een mens die zich geen zorgen maakt over zijn zonde. Maar dit is de zegen: Als God mij op dit moment het volle gewicht van mijn voortdurende zonde in mijn leven zou laten zien, het zou me vernietigen. Maar God is genadig en geduldig in het stap voor stap corrigeren van ons. Dat is een van de mooie dingen van voortgaande heiliging, want als Hij het in een keer zou doen, dan zouden we nu dood zijn.”

Het bericht Waarom maakt het christenen niet uit dat ze zondigen? verscheen eerst op Geloofstoerusting.