Het bericht Verspil je leven niet! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. (Johannes 3:16)

De schaduwkant van Johannes 3:16

Als we, als christenen, nadenken over dit vers, focussen we ons vaak op Gods liefde en op het feit dat we eeuwig leven kunnen ontvangen. Het is een geweldig vers dat ons verteld dat God ons is komen redden! Toch zijn we vaak geneigd de terechte vervolgvraag te negeren, namelijk: gered waarvan? Johannes 3:16 is alleen goed nieuws als we eerst het slechte nieuws begrijpen. De vooronderstelling van Johannes 3:16 is namelijk dat de natuurlijke staat van een mens een ‘verloren’ staat is. Wij als mensen zijn verloren in onze zonden; of anders en confronterender gezegd: doordat wij ons hebben afgekeerd van God in zonde, verdienen wij de rechtvaardige straf van de eeuwige hel. Wij, van nature slaven van de zonde en ten diepste volgelingen van Satan, wij verdienen straf, toorn, verlorenheid; voor eeuwig.

Daarnaast moeten we beseffen dat Gods reddingsplan niet alleen was om ons vrij te maken van de overheersing van Satan en onze gebondenheid aan de zonde. Het klopt: wij waren volgelingen van Satan en wandelden als slaven van de zonde. Daarvan heeft God ons door Jezus Christus gered. Maar het gaat nog veel dieper dan dat. We moeten beseffen dat God ons gered heeft van Zichzelf. Jezus Christus droeg de toorn van God aan het kruis. God, in Zijn liefde, is gestorven aan het kruis om ervoor te zorgen dat Hij ons niet naar de hel hoeft te sturen. Sta daar eens bij stil. God, in Zijn rechtvaardigheid, zou Degene zijn die jou naar de hel zou sturen; niet de satan. Het probleem van de mens is uiteindelijk niet met Satan, maar met God: ‘Wees niet bevreesd voor hen die het lichaam doden en de ziel niet kunnen doden, maar wees veeleer bevreesd voor Hem Die zowel ziel als lichaam te gronde kan richten in de hel’ (Mattheüs 10:28). Prijs God dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft!

Wat Jezus van ons vraagt is dat wij zeggen: ik ben hopeloos, hulpeloos en verloren, ik verdien de eeuwige dood en er is niets wat ik eraan kan doen. De enige hoop die ik heb is om mij te wenden tot Jezus.

De pijnlijke opdracht van Johannes 3:16

Hoe kunnen wij dat eeuwige leven dan ontvangen? Johannes 3:16 antwoordt: geloof! Want ieder die in Hem gelooft zal eeuwig leven ontvangen. Op het eerste gezicht klinkt dit heel simpel en misschien zelfs een beetje te gemakkelijk. ‘Is dat alles? Waar zijn de kleine lettertjes? Wat moet ik doen?’. Maar dit is juist wat het voor ons mensen zo moeilijk maakt. Wat Jezus hier van ons vraagt is dat wij zeggen: ik ben hopeloos, hulpeloos en verloren, ik verdien de eeuwige dood en er is niets wat ik eraan kan doen. De enige hoop die ik heb is om mij te wenden tot Jezus. Inderdaad, de Bijbel schildert geloof niet voor als een intellectueel gebeuren: ‘De feiten zijn overduidelijk dat Jezus 2000 jaar geleden onder de Romeinen is gekruisigd en dat Hij is opgestaan. Ja, dat geloof ik wel.’ Nee, geloven dat het in theorie klopt is niet het geloven waar Jezus op doelt. In 3:36 zien we dat Jezus lijkt te zeggen dat niet theoretisch ongeloof, maar geestelijke ongehoorzaamheid het tegenovergestelde is van geloven: ‘Wie in de Zoon gelooft, heeft eeuwig leven, maar wie de Zoon ongehoorzaam is, zal het leven niet zien, maar de toorn van God blijft op Hem’ (Johannes 3:36). Hoe zit dit?

Het antwoord, zoals wel vaker, vinden we in de context. Als je verder leest in Johannes 3 kom je dit vers tegen:

Wie in Hem gelooft wordt niet veroordeeld, maar wie niet gelooft, is al veroordeeld, omdat hij niet geloofd heeft in de Naam van de eniggeboren Zoon van God. En dit is het oordeel, dat het licht in de wereld gekomen is, en de mensen hebben de duisternis liefgehad, meer dan het licht, want hun werken waren slecht. Want ieder die kwaad doet komt niet tot het licht, opdat zijn werken niet ontmaskerd worden. (Johannes 3:18-20)

Het klinkt misschien ingewikkeld, maar wat Jezus hier zegt is heel belangrijk voor ons, als we willen begrijpen waarom Jezus ongehoorzaamheid als het tegenovergestelde van geloof neerzet. Er staat hier dat wie niet gelooft, al veroordeeld is. En waarom ben je dan veroordeeld? Omdat je theoretisch niet gelooft? Nee, zegt Jezus, je bent al veroordeeld omdat je de duisternis meer lief hebt dan het licht. Het is niet intellectueel falen, maar geestelijk falen, dat ons de veroordeling oplevert. De reden dat mensen niet geloven is omdat zij de duisternis, de zonde, liefhebben. De reden dat mensen na het horen van het Evangelie Jezus alsnog verwerpen, is ten diepste niet omdat zij het theoretisch te moeilijk vinden om te geloven, maar omdat zij niet willen komen tot het licht. Vanuit onszelf willen wij niet toegeven dat we smerige, hulpeloze en hopeloze zondaren zijn. Bovendien genieten we van nature ook veel te veel van de zonde! Ja, er is niets wat we liever willen dan zondigen! Paulus omschrijft het als volgt: ‘Want de toorn van God wordt geopenbaard vanuit de hemel over alle goddeloosheid en ongerechtigheid van de mensen, die de waarheid in ongerechtigheid onderdrukken’ (Romeinen 1:18). Wij mensen onderdrukken van nature de waarheid! Simpelweg omdat we het niet willen. En daarom is de bijbelse oproep: bekeer je en geloof het evangelie!

Het is niet intellectueel falen, maar geestelijk falen, dat ons de veroordeling oplevert. De reden dat mensen niet geloven is omdat zij de duisternis, de zonde, liefhebben.

Als ik hier bij stil sta wordt mijn verbazing over Johannes 3:16 alleen maar groter. God heeft mij, door het sterven en opstaan van Jezus Christus, gered van (1) mijn zonde, (2) mijn liefde voor die zonde, een liefde die ik van nature helemaal niet kwijt wilde, (3) Zijn Eigen rechtvaardige toorn, die mij rechtvaardig de hel zou opleveren en (4) de slavernij aan de zonde, waardoor ik nu door Zijn Geest vrij mag zijn om Hem te gehoorzamen. En waarom? Omdat God mij liefhad. Waarom had hij mij lief? Niet omdat ik ook maar iets liefdevols bij mij draag, maar omdat Hij liefde is.

Want zo lief had God de wereld, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

Het bericht God had de wereld lief, ** … wij de duisternis verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Regelmatig geven wij God een antwoord op deze vraag, hoewel die ons waarschijnlijk niet zo direct gesteld wordt als bij Salomo gebeurde. Je zult het waarschijnlijk wel herkennen, en wat mogelijk volgt is een waslijstje aan bescheiden en minder bescheiden verlangens: genoeg te eten, goede cijfers, leuke vrienden, een lang leven in gezondheid, een fijne dag, een mooie vakantie, zegen over die activiteit, dat jeugdwerk, die zondagsschool middag, of nabijheid bij die vriend of vriendin in moeilijkheden.

Ondanks het feit dat Gods Woord juist vraagt om te bidden voor de gemeente, je broeders en zusters en zelfs hen die je vervolgen (Mattheüs 5:44), werd ik stilgezet bij het antwoord van Salomo. En wel door een kinderliedje van de band Sovereign Grace Music wat gaat over de reactie van Salomo als God aan Hem verschijnt. Hoewel een kinderliedje, is de tekst – zoals wel vaker – duidelijker dan menig ‘volwassen’ nummer. Hier volgt de vertaling:

Salomo was een jonge man
Toen hij hoorde dat hij koning zou worden
Hij had ontzag voor de Heer, zoals zijn vader
Dus God zei: ‘Vraag wat Ik u geven zal’

Hij vroeg niet om superkrachten
Of om een miljonair te worden
Hij vroeg God slechts één ding
En God hoorde zijn gebed:

Maak mij wijs, maak mij wijs
Laat me de leugens van deze wereld doorzien
Er zijn zoveel paden om te volgen
En ik wil geen compromis sluiten
Maak mij wijs, maak mij wijs
Zodat ik aangenaam ben in Uw ogen
Heer, ik wil U de glorie geven
Dus vraag ik U om mij wijs te maken

God is bereid om ons te helpen
Wanneer we een beroep doen op Zijn naam
Hij geeft Zijn genade aan de nederigen
Wie bidt zoals Salomo

(Bron: Sovereign Grace Music)

‘Toen zei God tegen Salomo: Omdat dit in uw hart geweest is en u geen rijkdom, bezittingen en eer gevraagd hebt, of het leven van wie u haat, of zelfs niet een lang leven gevraagd hebt, maar wijsheid en kennis voor uzelf gevraagd hebt, (…) daarom is de wijsheid en de kennis aan u gegeven. Verder zal Ik u rijkdom, bezittingen en eer geven, zoveel als de koningen vóór u niet gehad hebben en zoveel als de koningen na u niet zullen hebben.’ (2 Kronieken 1:11-12)

Laten wij eens eerlijk kijken naar onze gebeden, en wat vaker in ons gebed het refrein van dit eenvoudige kinderliedje gaan bidden, zodat ook wij wijzer mogen worden en de Heere meer gaan vrezen (Spreuken 1:7). En dan mogen we weten: ‘(…) als iemand van u in wijsheid tekortschiet, laat hij die dan vragen aan God, Die aan ieder overvloedig geeft en geen verwijten maakt, en ze zal hem gegeven worden’ (Jakobus 1:5).

Het bericht Geef mij wijsheid! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Hij is Degene Die medelijden heeft met onze zwakheden, omdat Hij in alles op dezelfde wijze is verzocht. Met uitzondering van de zonde. Hij kan dat, Hij wil dat, Hij doet dat. Hij kan dat omdat Hij alles heeft doorstaan en volbracht als God en mens. Hij wil dat omdat Hij Zijn liefde bewijst door te sterven voor ons toen wij nog zondaren waren. Zijn liefde gaat voorbij het kruis, tot aan het open graf, tot aan de open hemel, tot aan de troon waarop Hij nu zit. Hij doet dat omdat Hij barmhartig en genadig is, nooit in tegenspraak met Zichzelf, trouw aan Zijn eigen woorden. Hij is Degene die oproept om tot Hem te komen als we moe en belast zijn. Van wetten, onszelf, de zorgen, de zonden.

Hij is Degene die oproept om tot Hem te komen als we moe en belast zijn. Van wetten, onszelf, de zorgen, de zonden.

We mogen komen naar de troon van de genade. Geen troon van oordeel. Maar de troon die door genade is omgeven. Met genade is gepolijst. Door Jezus. Hij is Degene Die genade heeft laten zien. We mogen met vrijmoedigheid komen omdat Hij ons roept. Op grond van Zijn woorden: kom tot Mij. Mogen we komen. Moeten we komen. Om er niet minder, maar meer van te worden. We mogen er dagelijks, elk uur, elke seconde komen. Om te roepen, klagen, huilen, spreken, twijfelen, fluisteren, vragen, jubelen en zwijgen. Zonder bang te hoeven zijn hierdoor beschaamd of gestraft te worden. Zonder terughoudendheid, zonder mooi en duur klinkende woorden. Aanhoudelijk. In volharding. Niet omdat we onszelf zulke volhouders vinden. Maar omdat we bij Hem met volharding, blijvend om dingen mogen vragen.

Het is de troon van genade. We zien daar Zijn barmhartigheid. Dat we niet krijgen, wat we wel verdienen. We vinden daar genade. Dat we wel krijgen, wat we niet verdienen. Omdat Zijn handen doorboort werden. Zijn rug werd gegeseld. Zijn hoofd werd gekroond met doornen. Zijn voeten bezweken onder de last van het dragen van Zijn kruis. Omdat Hij werd verlaten. Omdat Hij de beker van de toorn dronk. Omdat Hij ons in alles gelijk is geworden, behalve de zonde. Zijn werk is af. Hij heeft het volbracht. Wat dat betekent is niet te doorgronden. Die wetenschap reikt verder dan ons verstand.

Het is de troon van genade. We zien daar Zijn barmhartigheid. Dat we niet krijgen, wat we wel verdienen.

We ontvangen barmhartigheid. Voor ons hart, onze ogen, onze mond, ons verstand, onze kracht. We vinden er genade. In onze verzoeking, in onze beproeving. Om geholpen te worden. Jezus Die meeloopt, meedraagt, meelijdt. Genade en barmhartigheid voor je lichaam en ziel. Nooit te laat, nooit te vroeg, maar altijd op het juiste tijdstip.

Hoe weten we dit allemaal? Hoe kunnen we dit zeggen? Omdat we dit lezen in de Bijbel en omdat Zijn woorden en handelen waarheid zijn.

Biddag is het elke dag. Stort je vandaag je hart uit voor Hem? Je zúlt genade en barmhartigheid krijgen. Hoe je dat weet? Dat zegt Hij zelf en heeft Hij op elke bladzijde van jouw bijbeltje bewezen. Nooit gaf Hij iets ongepast, nooit zei Hij iets wat onwaar was, nooit liet Hij los als Hij beloofde vast te houden, alles op het juiste tijdstip. Telkens opnieuw geeft Hij: barmhartigheid en genade.

Ga, kniel, spreek en vraag. Hij hoort.

Het bericht Elke dag biddag verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Deze video is met toestemming overgenomen van Stichting Jij daar!

Het bericht De royaliteit van God verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het Gouden Kalf van de 21e eeuw

In Amerika is het nog erger. Miljoenen Amerikanen gaan op koopjesjacht en verdringen elkaar bij de ingangen van de winkels. Televisies, kleding, mobiele telefoons en laptops behoren allemaal tot hun prooi. Massaal, zo hoorde ik een Amerikaan zeggen, knielt men ‘before the gods of retail, sacrificing everything.’ Omdat ik zelf ook het een en ander besteld heb vandaag, klaagde deze zin mij aan. Heb ik met mijn materialistische instelling wellicht meegebouwd aan het Gouden Kalf van de 21e eeuw? Als dat zo is, begrijp ik de naam ‘zwarte vrijdag’ nog beter. En dan begrijp ik ook de titel van een video die voorbijflitste op internet: ‘Who Will Save Us From Black Friday?’

Zwarte vrijdag: aan die naam zou niets gelogen zijn. Drie mensen werden de marteldood ingejaagd. Zij waren veroordeeld tot het kruis. En ter ere van hun peilloze lijden zag het zwart van de mensen op Golgotha. Plotseling kreeg deze dag een nog zwartere rand. De toorn van God verjoeg al het licht dat in de wereld te vinden was. Drie uur hing er een dikke, zwarte duisternis over de aarde. Zwarte vrijdag. Zwart vanwege onze schuld. Zwart vanwege ons ongeloof. Zwart vanwege de toorn van God die in alle hevigheid werd voltrokken aan één Persoon. Zwarte vrijdag: aan die naam zou niets gelogen zijn.

En toch. Toch kreeg deze dag een andere naam. Geen ‘Zwarte Vrijdag’, maar ‘Goede Vrijdag’. De vraag was niet ‘Who Will Save Us From Black Friday?’ maar ‘Who Will Save Us On Black Friday?’ En het antwoord op die vraag werd in drie talen gegeven, boven het hoofd van de Redder der wereld: ‘Dit is Jezus, de Koning van de Joden.’ Hij boog het hoofd ‘before the God of heaven and earth’, inderdaad, ‘sacrificing everything’. Hij hing daar om te betalen. En datgene waar Hij naar ‘joeg’ was bepaald geen koopje. Hij kocht volkomen vergeving voor al onze zonden. Hij kocht een zalige relatie tussen God en zondaren. Voor de volle prijs.

Elke dag Black Friday

O beste lezer, luister goed: sinds die dag dat Hij daar hing, is het elke dag Black Friday bij God. Elke dag biedt deze God je zo’n ongelooflijke korting aan. Komt dat zien: Genade! Vrede! Hoop! Vergeving! Troost! Liefde! Geborgenheid!

Inderdaad, ooit was dat onbetaalbaar. Maar toen ik aan de Kassa van Gods recht mijn lege portemonnee wilde opbiechten, opende Hij Zijn armen, omhelsde Hij mij en riep Hij het me toe: ‘Geen 70 procent korting, maar 100 procent korting! Alles is betaald!’

En sindsdien weet ik het zeker: Als ik ooit deze tijdelijke winkel, die Aarde heet, verlaten moet, dan zullen er geen alarmen gaan piepen. Ik kan de winkel onschuldig verlaten. ‘Bedankt en tot ziens!’ zal ik de Eigenaar vrijmoedig toespreken. Alle gouden kalveren van deze wereld zal ik zonder weemoed achterlaten. Het meest waardevolle heb ik, door geloof, immers tot in eeuwigheid in mijn bezit: Jezus Christus. Wat een Naam!

Het bericht Aan de kassa van Gods recht verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Tweeduizend jaar na de Romeinse kruisiging is het kruis een abstracte theologische term geworden. Het kan daarom moeilijk voor ons zijn om emotioneel geraakt te worden door wat het was: een afschuwelijk middel dat de Romeinen gebruikten om hun toorn uit te oefenen op hun grootste misdadigers.

En Jezus werd gedood aan een kruis. Hij werd gezien als een van die grote misdadigers. Zijn dood was echt, en het was afschuwelijk. Op Hem kwam de toorn neer. Maar niet alleen de toorn van de Joden en Romeinen. Sterker nog, die toorn was niet de voornaamste (Johannes 19:11). De toorn die op Jezus neerkwam was hoofdzakelijk die van de Vader, de meest gerechtvaardigde, rechtvaardige en schrikwekkende toorn die er bestaat. Jezus onderging die toorn vrijwillig; zelfs terwijl Zijn menselijke drang het liever voorbij liet gaan (Markus 14:36). Het is precies de reden waarvoor Hij kwam.

Met dit doel kwam Hij

Jezus wist al lang, ver voordat Zijn levensomstandigheden richting het kruis wezen, wat Zijn missie was. Al vroeg vertelde Hij aan een lid van het Sanhedrin dat Hij net als de slang van Mozes ‘verhoogd’ moest worden (Johannes 3:14). Hij waarschuwde Zijn discipelen heel expliciet,

De Zoon des mensen moet veel lijden en verworpen worden door de oudsten, overpriesters en schriftgeleerden, en Hij moet gedood en op de derde dag opgewerkt worden. (Lukas 9:22)

Tegen een menigte op zoek naar meer goddelijk brood van Jezus zei Hij:

Ik ben het levende brood, dat uit de hemel neergedaald is; als iemand van dit brood eet, zal hij leven in eeuwigheid. En het brood dat Ik geven zal, is Mijn vlees, dat Ik geven zal voor het leven van de wereld. (Johannes 6:51)

Toen de schrikwekkende gebeurtenissen steeds dichterbij kwamen werd Jezus meer vastberaden om dit alles te ondergaan (Lukas 9:51), zelfs terwijl Zijn angst groeide:

Nu is Mijn ziel in beroering en wat zal Ik zeggen? Vader, verlos Mij uit dit uur! Maar hierom ben Ik in dit uur gekomen. (Johannes 12:27)

Jezus was ‘hierom gekomen’. Wat bedoelde Hij? Hij is gekomen om de naam van Zijn Vader te verheerlijken (Johannes 12:28). Hij is gekomen om de werken van de duivel te verbreken (1 Johannes 3:8). Hij is gekomen om de liefde van de Vader en van Zichzelf voor zondaren als ons te bevestigen (Romeinen 5:8). Hij is gekomen om alle mensen naar Zich toe te trekken (Johannes 12:32). Hij is gekomen om de zonde van de wereld weg te nemen (Johannes 1:29) door een verzoening te worden voor de zonden van de hele wereld (1 Johannes 2:2).

Gods toorn voldaan

De komst van deze grote Verzoener was eeuwen eerder al aangekondigd:

Maar Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden verbrijzeld. De straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem, en door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen. Wij dwaalden allen als schapen, wij keerden ons ieder naar zijn eigen weg. Maar de HEERE heeft de ongerechtigheid van ons allen op Hem doen neerkomen. (Jesaja 53:5-6)

Om er zeker van te zijn dat wij het plaatsvervangende aspect van Zijn komst zouden begrijpen, heeft de Geest door de profeet gezegd:

Maar het behaagde de HEERE Hem te verbrijzelen, Hij heeft Hem ziek gemaakt. Als Zijn ziel Zich tot een schuldoffer gesteld zal hebben, zal Hij nageslacht zien, Hij zal de dagen verlengen; het welbehagen van de HEERE zal door Zijn hand voorspoedig zijn. Om de moeitevolle inspanning van Zijn ziel zal Hij het zien, Hij zal verzadigd worden. Door de kennis van Hem zal de Rechtvaardige, Mijn Knecht, velen rechtvaardig maken, want Hij zal hun ongerechtigheden dragen. (Jesaja 53:10-11)

De hoorders ten tijde van het oude verbond zouden hebben begrepen wat dit betekent. Onder dit verbond werden offers gebracht aan God als plaatsvervanger voor de zondaar, zodat de zondaren zelf niet Gods rechtvaardige toorn hoefden te dragen. En het oude verbond was een voorafschaduwing van het nieuwe verbond (Jeremia 31:31; Lukas 22:20; Hebreeën 12:24), waar de Knecht, de grote Verzoener, zichzelf zou aanbieden als het ultieme voor-eens-en-altijd offer in de plaats van zondaren (Hebreeën 9:26).

Wie had ooit gedacht dat een Romeins kruis – een van de ergste, meest angstaanjagende middelen om te martelen ooit gemaakt – het symbool zou worden van de grootste liefde die ooit geopenbaard is?

Dat is waarom Jezus kwam en dat is waar het kruis om draait. Aan het kruis maakte de Vader, voor ons, de Zoon, die geen zonde gekend had, tot zonde, opdat wij zouden worden gerechtigheid van God in Hem (2 Korinthe 5:21). Jezus, onze Verzoener, droeg de toorn van de Vader over onze zonde, tot deze helemaal voldaan was, opdat ieder die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft (Johannes 3:16). Zoals dit geweldige lied zingt:

Till on that cross as Jesus died,
The wrath of God was satisfied;
For ev’ry sin on him was laid –
Here in the death of Christ I live. (In Christ alone)

Daar aan het kruis waar Jezus stierf,
Werd de toorn van God voldaan;
Want elke zonde werd op Hem gelegd –
Nu, in de dood van Christus, leef ik.

Hierin zit de liefde

Het kruis. Wat een verschrikking. Het kruis van Christus. Wat een gruwel en wat een glorie. De ergste wreedheid ontmoet de machtigste nederigheid. Onpeilbare verschrikking ontmoet onovertroffen schoonheid. Het meest legitieme oordeel ontmoet de meest barmhartige vergeving. De grootste gerechtigheid ontmoet de grootste genade. De meest woeste toorn ontmoet de meest rijkelijke goedertierenheid. Wat een liefde.

Hierin is de liefde van God aan ons geopenbaard, dat God Zijn eniggeboren Zoon in de wereld gezonden heeft, opdat wij zouden leven door Hem. Hierin is de liefde, niet dat wij God lief hebben gekregen, maar dat Hij ons liefhad en Zijn Zoon zond als verzoening voor onze zonden. (1 Johannes 4:9-10)

Wie had ooit gedacht dat een Romeins kruis – een van de ergste, meest angstaanjagende middelen om te martelen ooit gemaakt – het symbool zou worden van de grootste liefde die ooit geopenbaard is? ‘God echter bevestigt Zijn liefde voor ons daarin dat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren’ om ‘door Hem behouden te worden van de toorn’ (Romeinen 5:8-9).

Het bericht De toorn van God – wonderlijke liefde aan een verschrikkelijk kruis verscheen eerst op Geloofstoerusting.

‘Hoe refo ben jij?’ pronkt er boven de test uit het boekje wat de refojongeren van de reformatorische scholen krijgen. Een fris en mooi uitziend boekje genaamd: HerVst. De nadruk op de V. Van Vijfhonderd. Je weet wel, vijfhonderd jaar reformatie.

Ik zit tussen de leerlingen en kijk toe hoe het blad wordt uitgedeeld. ‘Kijk, dat is Luther op de voorkant, best vet gedaan zo!’ roept er eentje door de klas. Het blad is gevuld met allerlei stukken. Een interview met verschillende Rotterdamse dominees onder de kop ‘Reformator anno 2017’, een interview met twee oud refo-leerlingen die Rooms Katholiek zijn geworden, een whatsapp-gesprek met Luther en door leerlingen geschreven gedichten. Dit alles met een mooie lay-out. Vris dus.

Snel bladeren de leerlingen door naar bladzijde 21. Dé refotest. Ik pak mijn pen en ook ik ga het aan. (Hieronder zie je een paar vragen uit de test)

____________________________________________________________________________________________

Uit welke Bijbelvertaling lees je het liefst?
a. De Statenvertaling, dat is de enige goede vertaling die er is.
b. Ik pak uit gewoonte de Statenvertaling, maar vind een andere vertaling niet verkeerd.
c. Een modernere Bijbelvertaling, dan begrijp ik beter wat er staat.
d. Ik lees (bijna) nooit persoonlijk uit de Bijbel.

Ben je een kind van God?
a. Dat durf ik niet te zeggen, ik bid wel elke dag om een nieuw hart.
b. Ja, ik geloof dat Jezus Christus mijn Verlosser is.
c. Nee, het geloof zegt me niet veel.

Welke muziek heeft je voorkeur?
a. ik hou van geestelijke muziek (koor) en instrumentale muziek (klassiek).
b. Ik luister zowel christelijke muziek als popmuziek
c. Ik kan vooral genieten van Sela en Opwekking
d. Christelijke muziek vind ik te soft, doe mij maar popmuziek

Hoe denk je over de kerk?
a. Ik ga het liefst twee keer per zondag naar een kerk waar de preek centraal staat, waar we psalmen zingen en waar vrouwen/meisjes een hoed dragen.
b. Ik ga graag naar een kerk waar het allemaal iets ‘vrijer’ is; het zingen van gezangen in de dienst vind ik fijn en het delen van de geloof is belangrijker dan het uiterlijk
c. Ik ga naar de kerk omdat het moet. Liever ging ik helemaal niet.

Hoe zie je God het meest?
a. Ik zie God vooral als Rechter. Die de wereld en ook mij eens zal oordelen.
b. Ik zie God vooral als Koning. Die alles bestuurt en ook mijn leven leidt.
c. Ik zie God vooral als mijn Vader, vanwege Zijn Zoon Jezus, in Wie ik geloof.
d. Ik zie God vooral als de Afwezige in mijn leven. Ik twijfel of Hij wel bestaat.

Luther vroeg zich af: hoe word ik rechtvaardig voor God? Wat is volgens jou een sleutel woord in het antwoord op de ze vraag?
a. Uitverkiezing
b. Genade
c. Je eigen keuze

Vragen voor meisjes
Wat is jouw kledingstijl?
a. Ik draag altijd een rok of jurk. Veel van mijn kleding is merkkleding.
b. Ik draag meestal een rok of jurk, maar in mijn vrije tijd ook graag een broek. Het volgen van de laatste modetrends vind ik belangrijker dan een merkje op je kleding.
c. Vreselijk, die rok! Zodra ik uit school ben, doe ik een broek aan.
____________________________________________________________________________________________

Met spanning check ik de score.

33-44 punten: jij bent een échte refo. Het geloof is belangrijk voor je, het oud-vertrouwde is waardevol en daarbij horen ook uiterlijke regels.

22-32 punten: je bent wel christen, maar geen refo. Het geloof is belangrijk voor je, vernieuwing en vrijheid horen daarbij: uiterlijke regels vind je minder belangrijk.

0-21 punten: je bent geen refo en het christelijk geloof zegt je weinig tot niets.

Nou. Ik zit dus in de categorie 22-32 punten. Balen dit. Ik voel me namelijk refo, maar ben het niet.

Boeiende gesprekken ontstaan binnen de groep. De jongen naast me is uitgekomen bij het laagste punten aantal en zegt: ‘Ja, ik vind de kerk wel leuk op zich, maar ik heb niet veel met God. Eigenlijk is Hij afwezig in mijn leven.’ Ergens anders hoor ik weer: ‘Ja, maar ik ben geen kind van God. Maar ik geloof wel dat alleen Jezus je kan verlossen. Maar kun je dat zomaar zeggen dan?’ Weer ergens anders hoor ik: ‘He, deze test is echt raar hoor. Hoe vaker je ‘a’ kiest, hoe hoger en beter je als refo eruit komt! Hoe kan dat nou? Het gaat er toch helemaal niet om wat je voor kleding draagt en hoe zwaarder je gedachten over uiterlijke dingen zijn?! Het lijkt wel dat als je dus niet durft te zeggen dat je een nieuw hart hebt, je een betere refo bent dan als je dat wél durft te zeggen?!’

Spijker op z’n kop. De test is een goed gelukte grap die een enorme spiegel voorhoudt. Want, wát is er nog over van het reformatorisch zijn? Hebben we het gedegradeerd tot twijfelen aan een genadige God, kleding en nog een keer twijfel? Hebben we het weten te degraderen tot een angstcultuur waar we alles vooral binnen onze eigen ontwikkelde kaders willen houden in plaats van de kaders van het frisse Woord van alle tijden? Bestempelen we de jongeren als geen refo, als ze liever een broek dragen of afwijken van onze kledingvoorschriften en ook nog eens naar Sela luisteren? Zijn we geen refo, als we liever naar een kerk gaan waar gezangen worden gezongen en het ook nog een kerk is waar het belangrijk is om je geloof te delen met elkaar?

Leven van ‘genade alleen’ vind ik veel te moeilijk, laat mij maar goede daden doen.

Vijfhonderd jaar reformatie. Het is nu wel weer eens tijd voor een test. ‘Hoe Refo zijn we nog?’ De Bijbel alleen lijkt soms onder het stof van onze eigen dogma’s te liggen. Een schema over elke preek wat er voor zorgt dat er elke zondag het zelfde verhaal verteld wordt, zonder de tekst zijn recht te doen. Alsof we niet meer geloven in het Woord alleen, dat scherper en krachtiger is dan iets op deze aarde. Durven we Gods woord nog zélf te laten spreken? Want, daar heeft Hij onze schema’s en stappen plannen niet eens voor nodig.

‘We prediken niets anders dan Jezus Christus en Die gekruisigd.’ Al moet er toch best wat bijkomen wat éérst moet gebeuren.

Het andere uiterste is dat we Zijn Woord hebben afgedaan als een methode die ons leert hoe we maatschappelijk verantwoord in deze samenleving kunnen staan en we verwateren onze boodschap omdat we Zijn woorden niet meer radicaal durven te laten spreken. ‘Christus alleen’ lijkt erg op de voorgrond te staan. ‘We prediken niets anders dan Jezus Christus en die gekruisigd.’ Evenals ‘genade alleen’. Al moet er toch best wat bijkomen wat éérst moet gebeuren. We zeggen dan dat er geen voorwaarden zijn, maar ondertussen krijgt de helft van de gemeente een schuldig gevoel omdat het nog geen tranen heeft gelaten en zo weinig zondenbesef voélt. Alsof de sola ‘Jezus alleen’ verword tot ‘de mens alleen’ en ‘Geloof alleen’ lijkt verworden tot ‘ongelofelijk alleen’. Het Woord lijkt niet meer binnen te dringen, het geloof niet meer eenvoudig, de systemen laten ons alleen voelen, worstelend met onze vragen, onmogelijk om helder zicht te krijgen op het geloven alleen. Hoe refo zijn we nog?

Overigens, ik kom er in mijn eigen leven ook bekaaid van af. Leven van ‘Genade alleen’ vind ik veel te moeilijk, laat mij maar goede daden doen waardoor ik mij een betere christen voel. Laat mij maar nare dingen denken over een ander, waarmee ik me dan verhef en niet besef dat ik van genadeadem mag leven. Laat mij maar mijn eigen verzinselen navolgen, in plaats van het Woord alleen. Dat Woord doet me veel te veel pijn, ik moet er zelf aan. Christus alleen? Het liefst er nog honderd afgodsbeelden van allerlei formaat naast. En, geloof alleen? Ach, een bevel van Paulus dat ik achterdochtig makkelijk vind klinken.

Laten we even een test doen. Hoe refo zijn we nog?

Zo laten we even een test doen. Hoe refo zijn we nog? Of een betere vraag: ‘In hoeverre lijken we op Jezus?’ Ik moet terug op mijn knieën. We moeten samen op de knieën. Een beeldenstorm aangaan. In ons eigen leven en in de kerk. Met het zwaard van het Woord, het zwaard dat snoeit zodat er nieuwe vruchten komen.

Want nog steeds moéten we blijven geloven dat het Gods werk is. Moeten we het loflied vast houden en moeten we het laten blijven klinken: ‘Soli Deo Gloria.’ En zijn we geroepen om te bidden dat Gods Geest krachtig de kerken zal vervullen.

Gelukkig ziet God het hart aan. Hij weet of we écht zijn, of dat witgepleisterde graven zijn. Hij weet of we de dingen in Zijn gemeente doen omdat we Jezus willen verheerlijken, of eigenlijk angstvallig onze eigen gedachtes willen verheerlijken.

Het stilstaan bij de reformatie moet ons weer op de knieën brengen met het gebed op de lippen:

‘Laat Uw wind maar waaien door kerkelijk Nederland. Overtuig ons van zonden en ongerechtigheden. Reformeer ons hart. Leer ons de schatten van de christenen die ons zijn voorgegaan op de juiste manier omarmen. Leer ons leven van genade en geloof alleen. Ziende op Jezus alleen!’

Sta op, christen! En fluister het in je gebroken kerk: ‘Soli Deo Gloria.’ God alleen de eer. Leef uit die vaste genadevreugde en hou de flinterdunne pagina’s van je Bijbel tussen je vingers. Laat Zijn spreken in je hart wonen. Wees een hoorder en een doener van het Woord. Het kan zomaar een beeldenstorm teweeg brengen, ook al is die nog zo klein. Het kan over 500 jaar nog van invloed zijn.

Het bericht ‘Hoe refo ben jij?’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Zondekennis: hoe werkt dat? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Karma is de wet van zaaien en oogsten. In de Bijbel gaat het daar ook over. Je zaait wat je oogst (Galaten 6:7). Wie onrust zaait, zal storm oogsten. Of in modern taalgebruik: ‘Karma is a bitch.’

Is het inderdaad karma dat toeslaat bij Trump? Of is het niet aan ons om daarover te oordelen?

Is het inderdaad karma dat toeslaat bij Trump?

Hoe dan ook, volgens de Bijbel is karma niet de enige kracht die werkt in deze wereld. Er is een kracht die nog veel sterker is: de genade van Jezus Christus. Niemand kan er zonder. Of je nou president, celebrity, bedelaar of een ‘gewone’ scholier bent.

U2-zanger Bono zei hierover:

‘Ik zou diep in de nesten zitten als karma mijn laatste rechter was. Dan kan ik het wel schudden. Daarmee praat ik mijn fouten niet goed, maar ik heb al mijn hoop op genade gevestigd. Op Jezus die mijn zonden op zich nam aan het kruis, omdat ik weet wie ik ben en hoop dat ik niet afhankelijk ben van mijn eigen religiositeit.’

Met toestemming overgenomen van BasiC. Een platform dat je uitdaagt tot een leven dat dieper gaat, ‘back to BasiC’.

Het bericht ‘Karma is a bitch’ – ** maar genade is sterker verscheen eerst op Geloofstoerusting.