Ik kan me mijn eigen wanhopige zoektocht herinneren.

De beste ervaringen in dit leven zouden mijn verlangen ernaar voeden. Zonnige dagen aan het strand, vrijdagavonden op het sportveld, liefkozingen van mooie muziek, zomeravonden dansend in Latin clubs, kerstochtenden met familie. Hoewel dit betoverend was voor een moment, werd dat snel verbroken bij hun vertrek. De zomers werden winter. Lachen veranderde in stilte. De zon verdween van de horizon. Volle kamers werden leeg. De muziek stopte.

Speel net zoals ik met sport, dans, vrouwen en entertainment – de reuring van alle genietingen op aarde bracht nog steeds het kleine gefluister niet tot zwijgen: er is meer. Toen het scrollen stopte, het seizoen voorbijging en de zonde was begaan, was er nog steeds iets in de stilte dat mij wenkte.

Dus ging ik op zoek naar de betoverde bloem op de volgende heuvel: dat pleziertje, deze vriendin, die prestatie. Iedere keer als ik aan het einde van de regenboog kwam, ontdekte ik het bedrog opnieuw. Alles is ijdelheid, het najagen van wind. Het was het kleine vuur dat perfect tussen de schouderbladen van mijn ziel was geplaatst. Ik kon bereiken wat ik wilde, het bonzen bleef bestaan.

Geluk is geen ‘iets’

Ik betwijfel of ik een pijn beschrijf die jij nog nooit hebt gevoeld. Ik wed dat iedereen een persoonlijk getuigenis kan geven dat aansluit bij wat Pascal zo lang geleden al schreef:

Alle mensen zoeken geluk. Dit is zonder uitzondering. Welke verschillende middelen ze ook gebruiken, ze dienen allemaal om dit doel te bereiken. Dat sommigen er oorlog om voeren, en anderen het vermijden wordt bij beide veroorzaakt door hetzelfde verlangen, gevolgd door verschillende opvattingen. De wil onderneemt grote stappen om dit doel te bereiken. Dit is het motief van elke actie van ieder mens, zelfs van degenen die zichzelf ophangen.

We zijn ons allemaal, in verschillende mate, bewust van dit gapende gat dat in ons is geplaatst door Iemand buiten onszelf. Onverklaarbaar, hongeren we naar een maaltijd die we nog niet geproefd hebben; smachten we naar stromen die onze lippen nog nooit hebben aangeraakt. En we kunnen het niet van ons afschudden. We proberen de eetlust te kalmeren met aardse hapjes of leiden onszelf af met goedkope opwinding, maar stille kamers maken ons nog steeds bang. Daar vindt het gefluister ons. Er is meer.

Die stem bereikte me uiteindelijk op een stille avond in mijn slaapkamer. Uitgeput en meestal met tegenzin bracht het me naar een Boek. En daar las ik het geheim, een geheim dat al mijn hele leven klaar stond om gehoord te worden: Onvergankelijke vreugde, het soort dat niet verwelkt of vlucht, dat niet gestolen of vernietigd kan worden, het ontembare, het niet afneembare geluk waarnaar ik verlangde was niet een onpersoonlijk ‘iets’, maar bestond in relatie tot een Hem.

Vreugde, zei de Bijbel, was geen filosofisch idee of een chemische reactie; het was dat wat onveranderlijk aan de tegenwoordigheid van God is geketend: ‘Overvloed van blijdschap is bij Uw aangezicht, lieflijkheden zijn in Uw rechterhand, voor altijd’ (Psalm 16:11). Het wordt ervaren in Zijn rondgang, de atmosfeer van Zijn aanwezigheid, het aroma van Zijn geur.

God openbaarde dat miljarden mensen hun leven hebben besteed aan het graven naar sterren.

Volheid van vreugde, zo beweerde Hij, werd nergens anders gevonden. Wat velen ‘ware vreugde’ noemen – een zelfstandig naamwoord dat zo gehavend en gekneusd is dat het de kruk van een bijvoeglijk naamwoord nodig heeft – komt niet, of eindigt niet, in deze wereld. God openbaarde dat miljarden mensen hun leven hebben besteed aan het graven naar sterren.

Verborgen voorwaarden van geluk

Maar God openbaarde ook dat hij voorwaarden had voor dit geluk om het mijne te kunnen zijn. Voorwaarden waarvan ik jarenlang niet kon geloven dat ik ze moest ontvangen om gelukkig te zijn. Ik wist zeker dat ik wel een andere deur vinden. Ik geloofde de mythe die Satan zo lang geleden begonnen was: het geluk waarnaar ik verlangde bestond buiten het koninkrijk van de gelukkige God. Ik had God niet nodig om de hemel te hebben. Ik heb de gekruisigde Christus niet nodig.

Niets dan verveling en saaiheid, dacht ik, stonden aan de andere kant van bekering en geloof. En ik was stervende door vast te houden aan deze fictie. Ik zou me niet overgeven. Vreugde zonder boetedoening was mijn idool. Vreugde die me niet deed buigen – die niet met mijn Maker rekening hield, noch mij confronteerde met mijn verraad – was mijn gouden kalf. Ik was als een hondsdolle hond die voor de dag wegvluchtte om achter de maan aan te rennen, zich verschuilend voor de warmte van het daglicht – vreugde – terwijl ik huiverde in de nacht. De kleine vuren van de mens konden de zon niet vervangen.

De uitnodiging van de lach

We kunnen onder elke rots kijken en jacht maken naar elke wind, en we zullen de vreugde niet vinden die we zo graag apart willen verkrijgen van die timmerman uit Nazareth. We hijgen voor een opgestane vreugde die aan de andere kant van de betaling voor de zonde staat. Een vreugde die bloed vereiste om te bereiken – de stroom uit Gods eigen aderen. De vreugde, waar alle verlangens van fluisteren, leeft op grond van het kruis, vrijelijk aangeboden aan degenen die zich van hun zonden bekeren en op Jezus vertrouwen. Het geluk waar alle andere genoegens van spreken, nodigt uit om te knielen.

De vreugde, waar alle verlangens van fluisteren, leeft op grond van het kruis, vrijelijk aangeboden aan degenen die zich van hun zonden bekeren en op Jezus vertrouwen.

Misschien ben je nog niet moe van het verkennen van de bronnen in deze wereld. Je bent nog niet wanhopig genoeg geworden om aan de deur van de hemel te kloppen. Je hebt nog steeds hoop op een andere wereld. Maar laat God je bij zinnen brengen, en je zult je realiseren dat deze kwellende dorst aan je is gegeven, zodat je deze uitnodiging van Jezus zou kunnen horen:

Als iemand dorst heeft, laat hij tot Mij komen en drinken. (Johannes 7:37)

Zodat je Zijn belofte zou kunnen overwegen:

Ik ben het Brood des levens; wie tot Mij komt, zal beslist geen honger hebben, en wie in Mij gelooft, zal nooit meer dorst hebben. (Johannes 6:35)

Zodat je de volbrenging van je vreugde zou kunnen vinden in het ontvangen van de Zijne:

Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat Mijn blijdschap in u zal blijven en uw blijdschap volkomen zal worden. (Johannes 15:11)

Ik heb ontdekt dat God het einde is van alle vreugdevolle verlangens. Hij is de hemel, het leven, de vreugde van allen die voor altijd gelukkig zijn. Het paradijs is Hem te kennen, Zijn glorie te ervaren. En Zijn verlangen: in die glorie te worden gezien. Hij ontving een netelige kroon, vijf wonden en een houten kruis om ons een glans te laten zien, waar zelfs de zon spoedig van schaamte door uitsterven zal. Eeuwige vreugde is niet een ding, maar een Hem. Wil jij je van de zonde afkeren en naar Hem toe gaan?

Het bericht De verstikkende jacht naar geluk verscheen eerst op Geloofstoerusting.

We ervaren op dit moment een gebrek aan vriendschap. Zolang individualisme toeneemt zullen sociale relaties afnemen, we vervangen relaties van vlees en bloed voor digitale illusies van hetzelfde. Onderzoek laat zien dat Amerikanen steeds minder echt goede vrienden hebben. Veel mensen voelen zich niet zozeer alleen, maar wanneer ze denken aan de diepte van hun vriendschappen en relaties realiseren ze zich vaak dat ze meer geïsoleerd zijn dan ze dachten.

Ik wil jou smeken om de rest van jouw leven het geschenk van echte vriendschap op waarde te schatten. Maar als we dat doen moeten wij eerst weten waarom het zo waardevol is. Waarom is vriendschap het waard om alle moeite erin te steken die wij hebben?

Je bent een mens

Ten eerste, jij hebt vriendschap nodig omdat je niet kunt ontsnappen aan jouw sociale identiteit. Je bent gemaakt naar Gods evenbeeld en God is geen solist – Hij bestaat in eeuwigheid als Drie-enige relatie van liefde. Daarom zegt God: ‘het is niet goed dat de mens alleen is’ (Genesis 2:18). Onze Drie-enige God heeft ons gemaakt om Hem te spiegelen, daaruit volgt dat wij geschapen zijn voor levens van relationele volheid met anderen.

God heeft het verlangen voor echte vriendschap in ons DNA gelegd. Wij zullen niet in staat zijn een bloeiend leven te leiden zonder die vriendschap.

Vriendschap is het hoogst haalbare geluk

Jonathan Edwards dacht diep en vaak na over ware vreugde. Kijk hoe hij ons geluk en vriendschap met elkaar verbindt: ‘Het welzijn en geluk van de samenleving is vriendschap. Dit is het hoogste niveau van geluk van allen die morele verantwoordelijkheid dragen’ (The Works of Jonathan Edwards, 23:350). Edwards was een diepe denker, hij was erg precies in zijn woordgebruik. Hij was een diepgelovige prediker en theoloog. Wanneer hij zegt dat vriendschap de hoogste vorm van geluk is vraag ik mij af: Waarom lijkt het alsof wij niet op die manier denken en spreken over vriendschap?

En Edwards is niet de enige. Bekijk hieronder hoe andere welbekende gelovigen dachten over deze relatie:

• Augustinus: ‘In deze wereld zijn twee zaken essentieel: Leven en vriendschap. Beiden zouden geprezen en niet onderschat moeten worden’ (Preek over vriendschap, 299D).
• John Newton: ‘Ik geloof dat er voor een meelevende geest geen tijdelijk genot is dat gelijk staat aan het genoegen van vriendschap’ (Brieven van John Newton, 331).
• C.S. Lewis: ‘Vriendschap is het grootste wereldse goed. Voor mij is het zeker het voornaamste geluk van het leven’ (Brieven van C.S. Lewis, 174).

Wij hebben iets verloren van de vreugde van dit geschenk, zowel verticaal met God als horizontaal met elkaar. Dat betekent dat wij een geweldige kans hebben op herstel van een vergeten erfenis.

Alleen gaat het je niet lukken

God brengt ons tot geloof en zorgt dat wij volharden in dat geloof (Filippenzen 1:6). Daarvoor gebruikt hij verschillende middelen, en zijn voornaamste middelen zijn Zijn mensen.

De auteur van de Hebreeënbrief roept ons op elkaar elke dag te vermanen (Hebreeën 3:13) en elkaar aan te sporen (Hebreeën 10:25). Jij en ik hebben meer nodig dan een wekelijkse samenkomst. Wij hebben relaties nodig met een mentaliteit van discipelschap. Echte vriendschap is een liefhebbende relatie tussen mensen terwijl zij volharden in het geloof in waarheid en vertrouwen.

Echte vriendschap is een liefhebbende relatie tussen mensen terwijl zij volharden in het geloof in waarheid en vertrouwen.

Frodo bracht de ring bij Mordor maar het was niet gelukt zonder Sam (Lord of the Rings, red.).

Vriendschap halveert jouw verdriet

Wij hebben meer metgezellen nodig die met ons zijn in dagen van duisternis. We hebben hen nodig om Christus te belichamen en ons te herinneren aan het hart van Jezus voor zondaren en zieken. Eén van de grootste geschenken die wij elkaar kunnen geven in somberheid is onze aanwezigheid.

J.C. Ryle schreef: ‘Deze wereld is vol van verdriet omdat het vol is van zonde. Het is een duistere plaats. Het is een eenzame plaats. Het is een teleurstellende plaats. De meest heldere zonnestraal op aarde is een vriend. Vriendschap halveert ons verdriet en verdubbelt onze vreugde’ (Brief: De Beste Vriend, 1878). Veel van ons dragen grote pijn en veel verdriet met ons mee. Echte vriendschap snijdt dat verdriet in tweeën, vaak door alleen maar dichtbij te zijn en de juiste woorden te zeggen.

Vriendschap wijst ons richting het ultieme doel van ons bestaan

God vergeeft ons niet alleen door Christus; Hij verbindt zich met ons als vrienden (Johannes 15:13-15). Hij redt ons om Hem de glorie te brengen door in vreugde intieme omgang met Hem te hebben tot in eeuwigheid. Wij gaan richting een eeuwige wereld van vriendschap, met God en ieder met wie Hij bevriend is geraakt door Christus.

Vriendschap is ook het middel om tot dit doel te komen, omdat het kruis de meest moedige daad van vriendschap in de gehele historie is geweest. Jezus zei, ‘Niemand heeft een grotere liefde dan deze, namelijk dat iemand zijn leven geeft voor zijn vrienden’ (Johannes 15:13). Het kruis is de grootste uiting van liefde en Jezus wil dat wij dat begrijpen als een offer voor vrienden. Het grootste moment in de historie, waar wij Gods glorie het meest helder zien schijnen, is een grandioze daad van vriendschap.

Het grootste moment in de historie, waar wij Gods glorie het meest helder zien schijnen, is een grandioze daad van vriendschap.

Vriendschap smeden

Laten we God meer waarderen dan vriendschap, God danken voor vriendschap en vreugde vinden in God door vriendschap. Toegegeven, echte vrienden kunnen moeilijk zijn om te vinden en velen van ons kunnen zich vriendschappen herinneren waarin we teleurgesteld en gepijnigd zijn. Maar bovenstaande vijf redenen laten zien waarom vriendschap, ondanks alle pijn en moeite, meer moeite waard is dan wij er vaak insteken.

Welke stappen zou je kunnen nemen om diepere vriendschappen te smeden? Bedenk een aantal mensen en plan tijd met ze in om samen te komen. Bijvoorbeeld door een wekelijks ritme waarbij je samen gaat lunchen of koffie drinken. Of probeer contact te krijgen met een vriend waarmee je het regelmatige contact bent verloren. Duik in gesprekken onder de oppervlakkige zaken richting de diepere zaken van het leven. Geef jouw vriendschappen zuurstof door bevestiging en bemoediging.

God sta ons bij, dat wij tot ons sterfbed mogen leven zonder spijt over relaties.

Het bericht Vijf redenen waarom jij goede vrienden nodig hebt verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Of je probeert hier op aarde er zoveel mogelijk een paradijs van te maken. Lukt je dat? Als we eerlijk zijn, gaat dat niet lukken. Er is altijd wel iets in het leven wat onrust, pijn geeft. En toch kan je naar een paradijs waar je echt rust vindt, waar vrede is, waar geen verdriet en pijn meer is. Hoe je daar komt?

Bekijk deze video van de toespraak van Marc de Gooijer tijdens een dienst bij Brug010.

Het bericht Ga je mee op reis ** naar het paradijs? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

God wordt het meest verheerlijkt in ons wanneer we het meest tevreden zijn in Hem.

Vergeet niet wat mijn doel is met dit verhaal. Ik probeer het punt te maken dat: “God het meest verheerlijkt wordt in ons wanneer we het meest tevreden zijn in Hem.” Oké? Dus ik kocht vijftig – want we zijn nu in ons 50e huwelijksjaar gekomen – en ja, ik weet dat het de 49e is. En ik houd die bos rozen achter mij. Ze kostte me ongeveer 200 dollar. Dus ik houd die enorme bos rozen achter mijn rug. En in plaats van dat ik door de voordeur naar binnen ga, bel ik aan! Wat ongebruikelijk is. En zij komt naar de voordeur. Ze kijkt verbaasd. En ik zeg:”Gelukkige huwelijksdag, Noël!” Zij zegt: “Oh, … Johnny! Ze zijn prachtig! Dat had je echt niet hoeven doen!”

Dit is mijn plicht. Ik heb dit in een boek gelezen.

Niets maakt mij gelukkiger

En stel je voor dat ik vervolgens zei: “Dit is mijn plicht. Ik heb dit in een boek gelezen. Dit hoor je als echtgenoot te doen.” Wat is er mis met dat antwoord? Jij schudt je hoofd. En terecht, je zou je hoofd moeten schudden. Ik zal je laten zien wat er mis is met dat antwoord. Laten we even terugspoelen. [Ding-dong] “Gelukkige huwelijksdag, Noël!” “Oh, … Johnny, ze zijn prachtig! Dat had je echt niet hoeven doen!” “Nou, ik moest wel ik heb eigenlijk ook een plan voor vanavond. Ik wil dat je iets leuks aantrekt, want we gaan samen uit. Want er is niets wat ik liever zou doen dan de avond met jou doorbrengen. Dat zou me erg gelukkig maken.

Denk je dat ze op dat moment zou zeggen: “Het zou jóu blij maken?! Jij denkt ook altijd maar aan wat jóu blij maakt. En ík dan? Jouw vrouw?!” Denk je werkelijk dat ze dat zou zeggen? Als ik haar zou zeggen: “Deze avond wil ik met jou doorbrengen, als een ‘volledig-voldoening-gevend’ persoon in mijn leven vanavond, het zou me zo gelukkig maken.”Denk je dat ze zou zeggen: “Jij denkt altijd alleen maar aan wat jóu gelukkig maakt.” Waarom? Omdat zij verheerlijkt wordt wanneer ik mijn voldoening in haar vindt.

Niets zou mij meer gelukkig maken dan om U hier te ontmoeten!

Je herkent dit. Je weet dit uit eigen ervaring. In wie jij – hem of haar – jouw voldoening vindt, maakt dat hij of zij jouw schat is. Dat is wat ze voelen. Ik voel me gekoesterd op dit moment, want jullie vinden op dit moment jullie blijdschap in mijn aanwezigheid. Ik voel me gekoesterd.

En dat doet God óók! Dat is het punt! Ga dus niet naar de kerk, omdat je zegt: “Dit is wat christenen doen, ik heb dat in een boek gelezen.” Klop aan de deur, en als God open doet zeg dan: “Niets zou mij meer gelukkig maken dan om U hier te ontmoeten! Ik heb U nodig!”

Het bericht Vreugde is onze plicht verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Als Jezus-volgelingen, is het laatste wat we willen doen dit leven te verspillen. Misschien is dat de reden waarom ik altijd zo diep gevuld ben met de besluiten van Jonathan Edwards (1703-1758), een man die zich inzette voor het streven naar de heiligheid van zijn hele leven, een overtuiging die bij hem begon als jongere.

Van de zeventig besluiten die Edwards tussen de 19e en 20e levensjaar schreef, is mijn favoriet nummer zes: ‘Ik ben vastbesloten om met al mijn macht te leven, terwijl ik leef.” Kort. Eenvoudig. Zeer dringend. Dit was zijn tienerversie van ‘Carpe Diem voor de glorie van God’, een oproep aan zijn eigen jonge ziel om het leven met doel en passie te grijpen. Ik houd daarvan. Maar op een paar dagen vraag ik me af hoe ik dat moet doen. Hoe ziet het er precies uit om met al mijn macht als jongere te leven voor de eer van God? Omdat ik de Schrift heb bestudeerd en heb geleerd van Jonathan Edwards, heb ik vier antwoorden gevonden die bijzonder nuttig zijn geweest.

1. Leef voor iets wat groter is dan jezelf

Ieder mens zoekt naar betekenis. In ons allemaal, jongere en oudere, is een onontkoombare rusteloosheid vanwege dat doel. En bewust of onbewust, we vinden allemaal een doel waaraan we ons leven hechten – of we proberen er een voor onszelf te creëren. Voor velen is dat doel zichzelf. Ze offeren, dienen en leven zich uit aan het altaar van ‘Ik’.

De auteur van Prediker getuigt ervan ooit voor dat doel te hebben geleefd en vond het uiteindelijk deprimerend leeg – alsof hij probeerde een fundament te bouwen met rook. Hij zag het als oppervlakkig en eeuwig waardeloos, niet in staat om de grote behoefte aan betekenis van de mensheid te bevredigen. En dit was een man wiens zoektocht geen grenzen had. Hij had overal gekeken – bijeengebrachte rijkdom, de geneugten van seks, de belofte van een spraakmakende carrière, hoogwaardig onderwijs en het comfort en de veiligheid van andere mensen. Maar na al zijn experimenten met voldoening, vond hij maar één ding dat echt, waarlijk voldoening gaf: God.

‘De slotsom van al wat door u gehoord is, is dit: Vrees God, en houd u aan Zijn geboden, want dit geldt voor alle mensen’ (Prediker 12: 13).

Zo iemand kan stevige raad geven aan jongeren: ‘Denk ook aan je Schepper in de dagen van je jeugd’ (Prediker 12: 1). Als je wilt dat je leven telt, als je een echt doel en zin wilt hebben, leef dan voor iets dat groter is dan jezelf. Alleen voor God leven. Leef voor Zijn glorie en grootheid, voor Zijn oneindige Koninkrijk. Sterf aan jezelf en leef voor Christus. We kunnen deze les niet te snel (of vaak) genoeg leren.

2. Leef meer voor anderen dan voor jezelf

Het op God gerichte leven is niet bedoeld om een geïsoleerde leven te zijn. Mensen hebben mensen nodig. Dat is een basisprincipe van Gods wereld. Adams behoefte aan Eva was geen tekort in zijn karakter; het was een door God gegeven onvolledigheid. Hij schiep Adam (en de rest van ons) met een verlangen naar gemeenschap. We hebben de vreugde van verbindingen in en door het Evangelie nodig. We hebben vrienden, familie en gemeenten nodig. We hebben hun liefde, vriendelijkheid, humor en geluk nodig.

Maar we moeten ook voor mensen leven, nederig en opofferend onszelf geven voor de behoeften en belangen van anderen. De laatste helft van Edwards eerste resolutie is deze: ‘Ik ben vastbesloten om te doen wat ik denk dat mijn plicht is en het meest voor het welzijn van de mensheid in het algemeen. Ik ben vastbesloten om dit te doen, welke moeilijkheden ik dan ook tegen kom, hoe veel en hoe overweldigend dan ook.’

Edwards was zich er terdege van bewust dat we er niet alleen voor onszelf zijn. We zijn hier voor een grotere en betere reden – om God te verheerlijken door mensen onbaatzuchtig te dienen en lief te hebben, ongeacht hoe moeilijk dat kan zijn. De prioriteit van zelfopoffering was door God bedoeld om een prioriteit te worden in de tienerjaren.

3. Leef en leer

Alles draait om groei, maar dat geldt vooral voor jongeren. We zijn jong en elke dag is een leerervaring. Elke nieuwe dag is een nieuwe kans voor persoonlijke groei en heiliging.

De meest voor de hand liggende manier waarop de volgelingen van Jezus over het leven leren, is door Gods Woord te bestuderen. Dat begint met het actief disciplineren van onszelf om de Schrift te lezen en een gewoonte te ontwikkelen om meer te leren over de God Die we liefhebben en dienen. Het nastreven van die discipline kan moeilijk zijn. Het kan vermoeiend zijn. Ingewikkeld. Saai zelfs (dat geef ik toe).

Maar zo leren we meer over het leven, en daarom moeten jij en ik onszelf trainen om Gods Woord vaak te lezen. En dan moeten we leren om ervan te houden. Ja, disciplineer zelfs onze genegenheden. Bestudeer je hersenen om het eerst te lezen, maar disciplineer je hart vervolgens om er plezier aan te beleven. En als je je afvraagt hoe onze lectuur onze affecties zou moeten voeden, kijk dan eens in Psalm 119 hoe dat werkt.

En neem het van Edwards in zijn negenentwintigste besluit: ‘Ik ben vastbesloten om de Schrift zo gestaag, constant en vaak te bestuderen, zodat ik zal zien en ervaren dat ik groei in de kennis daarin.’ Onze verantwoordelijkheid is om een nederige bereidheid te leren en te bidden voor een onuitblusbaar verlangen naar waarheid. Dat de waarheid zou opstaan in een hart dat door God wordt beïnvloed.

4. Leef met onverstoorbaar geluk

De Nederlandse theoloog Herman Bavinck schreef dat mensen in religie nastreven wat ze nergens anders vinden – “onverstoorbaar geluk.” Onverstoorbaar – wat een geweldig woord – het betekent niet geagiteerd. Geen achtbaan van voor- en tegenspoed. In die zin denk ik dat hij op briljante wijze vastlegt wat het betekent om met al onze macht te leven. Het christelijke leven is er een van overvloedige vreugde, want het gaat allemaal om vreugde in God. Het gaat over genieten van elke laatste druppel gelukkige hoop in Hem. Dat is uiteindelijk wat het betekent om voor God te leven – gehoorzaam Hem en leer in Hem een nooit ophoudend geluk te vinden dat ons de rest van ons leven zal dragen en bevredigen. Blijvend, onbreekbaar en onwrikbaar geluk kan niet worden gevonden in onze lichamen of onze bankrekeningen of onze studies of onze iPhones of onze Instagram-volgers. God is de enige bevredigende bron.

Jonathan Edwards schreef in zijn boek Religious Affections: ‘God is het hoogste goed van het redelijke schepsel. Het genot van Hem is ons eigen; en is het enige geluk waarmee onze zielen werkelijk tevreden kunnen zijn.’

Leef echt wanneer je leeft

Jongere, wil je leven? Ik bedoel, écht leven. Niet het soort passief leven dat niet leeft. Maar wil je dat je leven er werkelijk toe doet? Wil je nu leven als een manier om te investeren in je toekomstige ‘ik’? Leef dan voor iets dat groter is dan jezelf. Leef voor anderen meer dan jezelf. Leef en blijf leren. Leef met onverstoorbaar geluk. Luister naar Jonathan Edwards, een mede-tiener uit het verleden die Jezus net zoals jij wilde volgen en vastberaden leefde.

‘Ik ben vastbesloten om te leven met al mijn macht, terwijl ik leef.’

Het bericht 4 manieren waarop jongeren voor méér leven verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Maar Paulus meent wat hij zegt – verlangen om rijk te zijn is dodelijk. En er is meer. De sleutel naar dit gedeelte uit 1 Timotheüs 6 zijn deze woorden “Maar de godsvrucht is inderdaad een bron van grote winst, vergezeld van tevredenheid.” (vers 6)

Wat is de bescherming tegen deze dodelijke effecten van geld?

Antwoord: een hart wat zich tevreden stelt in God.

Ben je diep voldaan in God, zodat deze voldoening – deze tevredenheid – niet in elkaar valt wanneer God beschikt dat je veel of weinig hebt. Als je weinig hebt, kan dat je tevredenheid in God verwoesten, doordat het ons het gevoel geeft dat Hij gierig is of onverschillig of krachteloos. Veel hebben kan onze tevredenheid in God verwoesten doordat het ons het gevoel geeft dat Hij overbodig is, of alleen op de tweede plaats komt, als helper en schat.

Wat is het geheim?

Het is geen onbelangrijk ding om te leren hoe we onze tevredenheid in God niet verliezen. Dit is de bedoeling van het leven – leven om te laten zien dat Hij geheel glorieus is. Dit is onder andere betoond in hoe volmaakt toereikend Hij is om, in de beste en de slechtste tijden, ons voldoening te geven in Hem zelf. Paulus heeft het geheim om dit te doen geleerd:

Niet dat ik dit zeg vanwege gebrek, want ik heb geleerd tevreden te zijn in de omstandigheden waarin ik verkeer. En ik weet wat het is  vernederd te worden, ik weet ook wat het is overvloed te hebben; in elk opzicht en in alles ben ik ingewijd, zowel in verzadigd te zijn als in honger te lijden, zowel in overvloed te hebben als in gebrek te lijden. Alle dingen zijn mij mogelijk door Christus, Die mij kracht geeft. (Fil. 4:11-13)

Paulus heeft geleerd om “tevreden te zijn.” Dit is de sleutel tot het juiste gebruik van geld in 1 Timotheus 6:5-10. “In elk opzicht en in alles ben ik ingewijd, zowel in verzadigd te zijn als in honger te lijden, zowel in overvloed te hebben als in gebrek te lijden.” (Filippenzen 4:12). Wat was het geheim? Ik denk dat hij het noemt in het voorgaande hoofdstuk: “Ik beschouw ook alles als schade vanwege de voortreffelijkheid van de kennis van Christus Jezus, mijn Heere” (Fillip. 3:8).

Met andere woorden, om het modern te zeggen,  wanneer de beurs omhoog gaat of hij een bonus krijgt zegt hij:  “Ik vind Jezus kostbaarder, waardevoller en meer voldoening gevend dan mijn toenemende hoeveelheid geld.” En wanneer de beurs of zijn loon omlaag gaat, zegt hij: “Ik vind Jezus kostbaarder, waardevoller en meer voldoening gevend dan alles wat ik verloren heb.” De glorie, de schoonheid, de waarde en de kostbaarheid van Christus is het geheim van de voldoening die voorkomt dat het geld hem regeert.

Geld geeft geen voldoening. Echt niet.

Geld geeft geen voldoening: “Wie het geld liefheeft, wordt van geld nooit verzadigd, en wie de overvloed liefheeft, niet van inkomsten. Ook dat is vluchtig.” (Pred. 5:9). Velen zullen nu zeggen, “Het geeft wel voldoening. Mijn geld is een goede vriend. Het laat me niet in de steek. Ik heb een geweldig huis, twee auto’s, een goede privéschool voor mijn kinderen, een boot, een vakantiehuis, een goede levensverzekering, pensioenen en lijfrentes. Het zal niet mee gaan na mijn dood – als er dan iets is – maar het heeft me hier zeker niet in de steek gelaten.”

Echt?

Ik zet in op de schrijver van Prediker. Jij bent gemaakt voor de voldoening in God en geld verblindt jou voor dat doel. Je hebt diepe verlangens, ze komen op in de nacht, ze sluipen binnen als je alleen bent en ontmoedigd. Als je eerlijk bent weet je dat de dingen die je hebt verzameld niet het diepste verlangen van je hart kunnen vervullen. Je bent niet gemaakt om voldoening te vinden in bezit. En geen van die dingen kan de angst en de onrust voor ouder worden en de dood wegnemen. Nee, je houdt je zelf voor de gek. Het woord is waar: “Wie het geld liefheeft, wordt van geld nooit verzadigd.”

George MacDonald heeft doorgedrongen tot de reden waarom onze haast onbereikbare zoektocht naar vreugde in het hebben van spullen niet werkt:

“Het hart van een mens kan niet sparen. Zijn brein of zijn hand kan dingen verzamelen en sparen, maar als het ding in het bezit is, heeft het hart het weer verloren en is het weer hongerig. Als een mens iets wil hebben, is het de Gever Die hij moet hebben… Daarom moet alles wat Hij maakt vrij in het hart van Zijn kind kunnen komen en erdoor kunnen gaan. De mens kan er alleen blij mee zijn als het voorbij gaat, kan alleen blij zijn met het bestaan van het ding, de ziel er van, de visie en de bedoeling ervan, niet met het ding zelf.”

Er is geen relatie tussen veel geld hebben en veel vreugde in dit leven hebben – of in het volgende leven. Als de Bijbelse wijze man zegt “Beter is…” bedoelt hij “diepere voldoening geeft…”

Het weinige dat de rechtvaardige heeft, is beter dan de overvloed van vele goddelozen. (Ps. 37:16)

Beter is weinig met de vreze des HEEREN, dan een grote schat met verwarring erbij. (Spr. 15:16)

Beter is een schotel groente waar liefde is, dan een gemeste os met haat erbij. (Spr. 15:17)

Met andere woorden, de sleutel naar vreugde in dit leven is niet rijkdom. Je kunt geen vreugde vinden in iets dat je verblindt voor de echte bron van vreugde. Jezus beschrijft Zichzelf, Zijn beloftes en Zijn koninkrijk – nu en voor eeuwig – herhaaldelijk als een relatie tot, een hoop op en een plaats van volkomen vreugde. Neem geen genoegen met minder.

Het bericht Neem niet genoegen met minder verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Ben jij gelukkig? verscheen eerst op Geloofstoerusting.