Geloven is zien. Niet zien op de omstandigheden of op jezelf. Dan wordt het helemaal niets. Maar zien op de God Die belooft; zelfs dwars door de dood heen. Het 22ste hoofdstuk van Genesis biedt eeuwen later de kerk een heenwijzing naar Christus, het Lam van God dat de zonden van de wereld wegdraagt.

Deze video is opgenomen tijdens een dienst van gemeente Bethel in Drachten.

Het bericht Ik zie, Ik zie wat jij (nog) niet ziet! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

De kerk van vandaag krijgt een pijnlijke brief. Jezus staat aan de deur en Hij klopt.

Het bericht Laatst kreeg ik een brief … verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Dat God werkt is dus geen vrijbrief om op je stoel te gaan zitten en af te wachten. Dat jij moet werken is geen oproep om je hemel te verdienen. Als je verlangen hebt om te werken, is daarmee bewezen dat God Zijn leven in jou geboren doet worden. De oproep is duidelijk: sta op en wandel!

God werkt en jij werkt. Jouw werk is gehoorzaamheid, in de tegenwoordigheid van anderen en bij hun afwezigheid. Je wordt zelfstandig volwassen in afhankelijkheid van God. Jouw werk is jouw verantwoordelijkheid die, als je ze opneemt, bewijst dat je uit God geboren bent. Je hebt met God geen meningsverschil. Je doet wat Hij vraagt.

‘Want als u naar het vlees leeft, zult u sterven. Als u echter door de Geest de daden van het lichaam doodt, zult u leven’ (Romeinen 8:13). Wie moet de zondige daden van het lichaam doden? Jij! Hoe? Door de Geest? Wie doet het dan? Doordat de Geest werkt heb jij het vermogen om het te doen door Hem. Omdat het leven van de Geest in je werkt, kun jij wat je van nature niet zou kunnen.

Het bericht Werk, want het is God Die werkt! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het is belangrijk dat we ze bestuderen en begrijpen. Maar het is natuurlijk nog belangrijker dat we ze gehoorzamen.

Maar wel om de juiste redenen. Hard werken om de Tien Geboden te gehoorzamen vanuit een verkeerde motivatie en met een verkeerd doel, is de perfecte manier om op een verkeerde manier gestalte te geven aan onze relatie met God. God gaf ons de geboden om te gehoorzamen – niet om daarmee onze zaligheid te verdienen, maar: om wie wij zijn, om wie God in Zichzelf is, om wie Hij is voor ons, om waar wij ons bevinden en om wat Hij heeft gedaan.

Reden 1: Om wie wij zijn

Vergeet dit voor de hand liggende feit niet: Exodus 19 gaat aan Exodus 20 vooraf. God heeft de Israëlieten al ‘een koninkrijk van priesters en een heilig volk’ genoemd (Exodus 19:6). Zij zijn een apart gezet volk. Hetzelfde geldt voor ons. Als christenen zijn ook wij een koninkrijk van priesters en een heilig volk (vergelijk 1 Petrus 2:9). We moeten bereid zijn om alleen te staan, er anders uit te zien en regels te hebben die de wereld niet begrijpt. Natuurlijk zijn we niet altijd het heilige volk dat we zouden moeten zijn, maar dat is wel hoe Hij ons heeft genoemd. Dat is wie wij zijn. Wij zijn Gods volk, apart gezet om te leven in overeenstemming met Gods wegen.

We moeten bereid zijn om alleen te staan, er anders uit te zien en regels te hebben die de wereld niet begrijpt.

Reden 2: Om wie God in Zichzelf is

De openingsverzen van Exodus 20 zijn niet maar wat opvulling, voordat de geboden gaan volgen. Zij laten zien wie God is en waarom we Hem zouden moeten gehoorzamen. In vers 2 openbaart God Zichzelf opnieuw als ‘de Heere’, dat wil zeggen, als Jahwe, de God Die Zijn verbond houdt. Dit is de God Die tot Mozes sprak vanuit de brandende doornstruik. Dit is de God Die zei: ‘Ik ben Die Ik ben’ (Exodus 3:14). Dit is de soevereine, door Zichzelf bestaande, onafhankelijke, almachtige Schepper God. Dit is de God van de plagen in Egypte, de Rode Zee en het manna in de woestijn. Dit is niet een God Die met Zich laat spotten. Als er een God is en als Hij ook maar enigszins lijkt op de God Die Zich in de Schrift aan ons openbaart, dan zou het voor ons wel bijzonder aanmatigend, dwaas en (naar het zich laat aanzien) gevaarlijk zijn om door middel van crowdsourcing ons eigen ethische wetboek te willen vaststellen.

Als er een God is en als Hij ook maar enigszins lijkt op de God Die Zich in de Schrift aan ons openbaart, dan zou het wel erg gevaarlijk en dwaas zijn om door middel van crowdsourcing ons eigen ethische wetboek te willen vaststellen.

De wet vormt een uitdrukking van het hart en het karakter van de Wetgever. We moeten daarover nadenken, voordat we zeggen: ‘Wetten interesseren me niet’, of voordat onze stekels overeind gaan staan bij de gedachte aan geboden en verboden. De geboden laten ons niet alleen zien wat God wil, ze laten ons ook zien hoe God is. Ze zeggen iets over Zijn eer, Zijn waardigheid en Zijn majesteit. Zij vertellen ons wat er voor God toe doet. We kunnen de wet niet afwijzen, zonder de Wetgever te minachten.

Reden 3: Om wie God is voor ons

De God van de Tien Geboden openbaarde Zich niet als ‘de Heere’, maar als ‘de Heere, uw God’ (Exodus 20:2). We zijn Zijn persoonlijk eigendom (Exodus 19:5; 1 Petrus 2:9). Deze God van de absolute macht is geen grillige tiran, niet een of andere norse godheid die ruw en ongebreideld en zonder enig respect voor Zijn schepselen Zijn gezag uitoefent. Hij is een persoonlijk God, en in Christus is Hij altijd vóór ons (Romeinen 8:31).

God zou ons de doodsschrik op het lijf jagen als Hij alleen vanuit de hemel donderde: ‘Ik ben de Heere!’

God zou ons de doodsschrik op het lijf jagen als Hij alleen vanuit de hemel donderde: ‘Ik ben de Heere!’ De goddelijke zelfopenbaring stopt daar echter niet. Hij voegt eraan toe: ‘… uw God’. Hij staat aan onze kant. Hij is onze Vader. Hij geeft ons Zijn geboden voor ons bestwil.

Reden 4: Om waar wij ons bevinden

De bijbelse definitie van vrijheid is niet ‘doen wat je maar wilt’. Vrijheid is het genieten van de zegeningen van het doen van wat we moeten doen. Maar al te vaak denken we dat de Tien Geboden ons beperken, alsof Gods wegen ons tot slaven maken en ons ervan weerhouden om onze dromen te realiseren en onze mogelijkheden te verwezenlijken. We vergeten dat God ons een overvloedig leven en ware vrijheid wil geven (vergelijk Johannes 8:32; 10:10). Zijn geboden vormen geen zware last, zo vertelt 1 Johannes 5:3 ons.

Vrijheid is het genieten van de zegeningen van het doen van wat we moeten doen.

Vind je de Tien Geboden al een hele belasting? Weet je wel hoeveel wetten er in de Verenigde Staten zijn? Dat is een strikvraag, want niemand weet het antwoord! Om alleen nog maar het wapenbezit te regelen, zijn er al meer dan twintigduizend wetten. In 2010 kwamen er in het hele land op verschillende niveaus naar schatting veertigduizend nieuwe wetten bij. De United States Code, de uitgave van alle blijvende federale wetten van de Verenigde Staten, telt al meer dan vijftig delen, en dan bevatten die nog niet eens alle andere federale regelingen. In 2008 vroeg een commissie van het Huis van Afgevaardigden aan het onderzoeksbureau van het Congres om uit te zoeken hoeveel strafbare feiten er in de federale wetten staan. Pas vijf jaar later reageerde het bureau dat het aan menskracht en middelen ontbrak om zo’n vraag te kunnen beantwoorden.

God probeert ons niet onder wetten en formaliteiten te verpletteren. De Tien Geboden zijn geen gevangenistralies, maar verkeersregels, omgangsregels. Misschien zijn er wel anarchisten die denken: De wereld zou een betere plek zijn zonder verkeersregels. Sommigen van ons rijden inderdaad alsof dat zo is! Maar zelfs als je ongeduldig wordt bij rood licht, bij oranje nog net probeert door te rijden en rechts afslaat als het licht duidelijk rood is, ben je dan toch in het algemeen niet blij dat er enige schijn van rust en orde is? Mensen stoppen en rijden weg. Mensen remmen af als ze voorbij een school komen. Ze stoppen voor schoolbussen. Zonder verkeersregels zou je niet in staat zijn met je auto naar de supermarkt te rijden.

De Tien Geboden zijn geen gevangenistralies, maar verkeersregels, omgangsregels.

Als je op een bergpas vol haarspeldbochten rijdt, verwens je dan de vangrails die je ervan weerhouden om een vroegtijdige dood tegemoet te gaan? Nee, met grote moeite heeft iemand die daar voor ons bestwil neergezet, zodat wij daar vrij en veilig kunnen reizen. De Tien Geboden vormen niet de handleiding om uit Egypte weg te komen. Het zijn de regels voor een vrij volk om vrij te blijven.

Reden 5: Om wat Hij heeft gedaan

Denk er nog eens aan dat de wet na het evangelie komt – na het goede nieuws van de bevrijding. God kwam niet naar het volk toen zij slaven waren om te zeggen: ‘Ik heb hier Tien Geboden. Ik wil dat je deze dingen op orde krijgt. Over vijf jaar kom Ik terug. Als jullie je leven dan hebben gezuiverd, zal ik jullie bevrijden uit Egypte.’ Zo zien sommige mensen het christendom: God stelt regels en als ik die regels volg, zal God mij liefhebben en redden. Dat is niet wat er bij de uittocht uit Egypte gebeurde. De Israëlieten werden verdrukt. Toen zei God: ‘Ik hoor jullie roepen. Ik zal jullie redden, omdat Ik jullie liefheb. Wanneer jullie dan zijn gered, bevrijd en vergeving hebben ontvangen, dan zal Ik jullie een nieuwe manier van leven leren.’

Redding is niet de beloning voor onze gehoorzaamheid; redding is de reden van onze gehoorzaamheid.

Dit moeten we opnieuw horen: redding is niet de beloning voor onze gehoorzaamheid; redding is de reden van onze gehoorzaamheid. Jezus zegt niet: ‘Als je Mijn geboden gehoorzaamt, zal Ik je liefhebben.’ In plaats daarvan wast Hij eerst de voeten van de discipelen en zegt dan: ‘Als u Mij liefhebt, neem dan Mijn geboden in acht’ (Johannes 14:15). Alles wat wij doen, doen we slechts om wat Hij als eerste heeft gedaan voor ons.

Meer lezen over de Tien Geboden? Lees dan Woorden om te leven. De Tien Geboden voor vandaag van Kevin DeYoung: https://shop.geloofstoerusting.nl/products/woorden-om-te-leven

Het bericht Waarom zou jij de Tien Geboden gehoorzamen? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Gods zorg om ons is enorm. Het gaat uit naar alle mensen en zelfs naar het vee. God vraagt: ‘Ú ontziet die wonderboom, waarvoor u niet gezwoegd hebt en die u niet hebt laten groeien, die in één nacht ontstond en in één nacht verging. Zou Ík dan die grote stad Ninevé niet ontzien, waarin meer dan honderdtwintigduizend mensen zijn die het verschil tussen hun rechter- en hun linkerhand niet weten, en daarbij veel vee?’ (Jona 4:10-11).

Het antwoord van Jona? Het staat er niet bij. Deze vraag van God is ook een open vraag aan jou. Ken jij het hart van God en ken jij wat in jouw hart zit? Waar ben jij? En waar is God? Wie ben jij? En wie is God? God is met je, waar je ook bent! En als je dat beseft dan kan je antwoord alleen maar zijn: ‘Heere, al mijn verlangens liggen voor U open. U bent een barmhartig God, voor mijn Ninevé, maar ook voor mij. Geef mij een hart dat aansluit bij het Uwe en gebruik mij voor Uw zoektocht naar verloren mensen.’

Het bericht Een vraag voor jou verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Geestelijk gezag ligt niet in de spreker en zijn welsprekendheid of overtuigingskracht. De vraag is of Christus de opdrachtgever van de boodschap is, zodat er autoriteit van uitgaat en geestelijk leven er de vrucht van kan zijn. Zo openbaart Jezus zich aan Sardes: ‘Ik ken uw werken, en weet dat u de naam hebt dat u leeft, maar u bent dood.’ Openbaringen 3:1b (HSV).

In Sardes kijkt Christus allereerst naar wat de gemeente doet. Aantallen, bezit en uiterlijk vertoon maken op Hem geen indruk. De stad Sardes was in verval geraakt en hield haar imago hoog door te wijzen naar haar welvarende verleden. Het lijkt erop dat ook de gemeente de schijn hoog probeert te houden. Maar Christus kent de gemeente: Hij ziet wat de menselijke ogen niet zien. Hij doorgrondt de schone schijn en kijkt dwars door de buitenlaag heen. Hij kan onderscheiden wanneer religieuze activiteit en allerlei goede werken slechts de buitenkant zijn van innerlijke dood en leegte.

In de brief klinkt kritiek op het feit dat de christenen in Sardes genoegen hebben genomen met het in stand houden van een imago, een reputatie. Zij hebben slechts rekening gehouden met de menselijke toeschouwers en niet met de Rechter die door alles en iedereen heen kijkt. Wat ziet Hij bij jou? Leven? Of uiterlijk vertoon?

Het bericht Leven of schijn? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Misschien komt het volgende beeld je een beetje bekend voor: een christen staat ‘s ochtends vroeg op, moet opschieten om het openbaar vervoer niet mis te lopen, gaat naar de hogeschool of universiteit en doet de hele dag wat hij hoort te doen voor zijn studie, komt eind van de middag thuis, luistert naar en geeft advies aan een radeloze huisgenoot, doet nog een klusje, neemt zijn mail door en betaalt zijn huur. Als hij aan het einde van deze drukke dag ‘s avonds weer in bed ligt, denkt hij bij zichzelf: ‘Vandaag heb ik weer niets voor God gedaan.’ Dat denkt hij omdat hij verzuimd heeft wat tijd te nemen voor de Bijbel en voor gebed. Dat laatste is niet wijs, maar dat betekent natuurlijk niet dat hij de hele dag niets voor God heeft gedaan. Hij heeft zich van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat voor zijn naaste ingezet en de verantwoordelijkheid voor zijn studie niet verzaakt, en dat alles was ook dienst aan God.

Het is heel belangrijk voor onze geestelijke gezondheid dat wij ons leven zien als een eenheid. Iedere christen is, in navolging van Jezus Christus, geroepen tot een leven van dienstbaarheid aan God en naaste. Die dienstbaarheid behoort gestalte te krijgen op alle gebieden van ons leven: wanneer wij naar de kerk gaan, doen wij dat voor God; wanneer wij naar de universiteit gaan, doen we dat voor God. De kerk bezoeken, stille tijd, bidstonden, getuigen van Christus, taken vervullen in de gemeente, een studie volgen, betaald werk doen, klusjes in huis doen, de tuin bijhouden, de wc schoonmaken, een nieuwe laptop kopen, vrienden opzoeken, social media bijhouden, tijd nemen om naar elkaar te luisteren, elkaar terechtwijzen, met je hobby bezig zijn, vrijwilligerswerk, je ouwe oma opzoeken, gastvrijheid verlenen, samen wandelen of op vakantie gaan, koken, slapen, of vrijen (als je getrouwd bent) en zo kan ik nog even doorgaan: VOOR GOD! Als we ons in wat we doen door Gods Woord willen laten leiden en als we in alles wat we doen een hart hebben dat op Hem is gericht, dan wordt het hele leven, 24 uur per dag, een loflied voor Hem. Wanneer je God lief hebt boven alle andere dingen en alles ten diepste voor Hem wil doen, dan komt het hele leven in het teken te staan van aanbidding.

Wanneer je God lief hebt boven alle andere dingen en alles ten diepste voor Hem wil doen, dan komt het hele leven in het teken te staan van aanbidding.

Bij het woord ‘bediening’ denken we vaak aan een bediening in het geestelijk werk. Predikanten, evangelisten en zendelingen gaan ‘de bediening’ in. De rest werkt ‘in de maatschappij’. Wij hebben het dienen van God teruggedrongen tot een soort exclusief, afgebakend terrein, waar alleen uitverkoren priesters en Schriftgeleerden zich mogen begeven. In dat denken is het alleen aan een elitair groepje gegeven om ‘in dienst van God’ te staan. Deze manier van denken komt niet overeen met wat de Bijbel ons leert. Iedere christen is een geroepene van God. Iedere christen wordt geroepen tot een bediening en wordt geroepen om dienstbaarheid tot motto te maken voor het hele leven. Er zijn vele roepingen des levens.

Je kunt God dienen of je later nou het onderwijs, de gezondheidszorg, de dienstverlening, de hulpverlening, de politiek, het leger of de zakenwereld ingaat. Je kunt God dienen als moeder en huisvrouw. Weinig verantwoordelijkheden zijn zo belangrijk voor de samenleving als die van de huismoeders. Het verschonen van een luier is net zo’n heilig werk als het houden van een preek, als het gedaan wordt uit liefde tot God. Het belangrijkste is dan ook niet ‘wat’ voor werk we doen op een dag, of we bijvoorbeeld in de Tweede Kamer zitten of in de productie werken, maar ‘hoe’ we bezig zijn in dit leven: voor onszelf of voor God? Met andere woorden, wanneer wij Hem liefhebben met heel ons hart, dan leren wij om alles te doen uit liefde voor Hem en zodoende wordt ons leven een eenheid. Die houding leidt tot heelheid: er bestaat geen scheiding meer tussen ‘geestelijk werk’ en ‘dagelijkse bezigheden’. En heelheid is gezondheid. Leren leven in aanbidding, zonder nog langer onderscheid te maken tussen het seculiere (maatschappelijke) en het geestelijke (vrome of kerkelijke) heeft een helende, genezende werking op ons.

God roept ál Zijn mensen tot een bediening en God roept verschillende mensen tot verschillende bedieningen.

God roept ál Zijn mensen tot een bediening en God roept verschillende mensen tot verschillende bedieningen. Ieder van ons heeft een specifieke roeping in dit leven en God geeft ieder van ons verschillende taken, mogelijkheden en verantwoordelijkheden. Daarin moeten wij ons ook niet met elkaar vergelijken en zeker niet jaloers zijn op anderen waarvan wij denken dat zij een hogere roeping of taak hebben, of God meer dienen met wat zij doen. Dat hangt niet af van de taak, maar van het hart. Wanneer wij gewoon rustig voor God doen wat Hij ieder van ons persoonlijk geeft om te doen, dan zal Hij straks tot ieder van ons kunnen zeggen: ‘Wel gedaan, gij goede en getrouwe slaaf. Over weinig bent u getrouw geweest, over veel zal ik u stellen. Ga in tot het feest van uw Heer’ – Mattheüs 25:21.

Het bericht Iedere christen heeft een roeping verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het beheersen van onze eigen geest is één van de lastigste dingen in het leven. Iedereen krijgt te maken met moeilijkheden in zijn leven, maar het zijn niet die moeilijke dingen die bepalen hoe het met ons gaat. Het is de manier hoe we daarop reageren die bepaalt hoe het met ons gaat.

Stel je voor dat de laptop van Kees crasht. Kees reageert daar heel rustig op, het doet hem niet zo veel. Hij denkt: ‘Bij elektronica gaat wel eens iets kapot, it’s all in the game, ik zal wel zien hoe ik dit probleem ga oplossen.’ Hij weet zijn geest te beheersen en slaapt er niet minder om. Stel je voor dat ook de MacBook van Piet kapot gaat. Piet is daar helemaal door uit het veld geslagen. Hij denkt: ‘Heb ik daarvoor zo veel geld betaald? Dit moet mij weer overkomen! Hoe ga ik ooit dat verslag op tijd inleveren, al m’n bestanden zijn verloren! Ik weet niet hoe ik dit ga oplossen.’ Het gebeuren maakt hem nerveus en boos en hij windt zich zo op, dat hij er ook nog eens slecht onder slaapt. Bij zowel Kees als Piet gebeurt precies hetzelfde wat betreft de omstandigheden, maar ze reageren daar heel verschillend op. De houding die ze aannemen in de omstandigheden is veel bepalender voor hun geluk dan de omstandigheden zelf.

Toch hebben we de neiging ons elke dag vooral te concentreren op het beheersen van de omstandigheden. We maken ons vaak het meest druk om de uiterlijke dingen van ons bestaan zoals gezondheid of ziekte, een relatie of geen relatie, studiefinanciering of studielening, goede cijfers of minder goede cijfers. We denken dat ons huis, onze bezittingen, onze kleding, onze maaltijden en wat we in onze vrije tijd kunnen doen ons gelukkig kunnen maken. We denken zo vaak dat ons leven beter wordt door meer ideale omstandigheden. Maar zo werkt het helemaal niet. De overwinning ligt veel dichterbij dan wij denken: in het beheersen van onze eigen geest.

De overwinning ligt veel dichterbij dan wij denken: in het beheersen van onze eigen geest.

In wat ik probeer te verwoorden in dit artikel ligt een sleutel tot geestelijke vernieuwing en groei. Het zal ieder van ons geweldig helpen als we dit gaan begrijpen en er van overtuigd raken. Dan zullen we boven alles gaan waken over ons eigen hart: ‘Bescherm je hart boven alles wat de behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven’ (Spreuken 4:23). Aan de ene kant is dat een waarschuwing: Pas op! Ook jij bent in staat tot zelfvernietigend gedrag. Besef dat de grootste vijand vaak binnenin zit. Van binnenuit kun je onderuit gaan als je toegeeft aan angst, haat, onbeheerste boosheid, hebzucht, begeerte of hoogmoed. Zie toe op jezelf! Aan de andere kant is het een bemoediging: Ten diepste ben je niet afhankelijk van de omstandigheden of het gedrag van andere mensen en ten diepste ben je ook niet slachtoffer van je eigen verleden. Je bent zelf in staat om te bepalen wat jouw houding vandaag zal zijn. Als God ons door Zijn Woord gebíedt om over ons eigen hart te waken, dan is het ook mógelijk om ons eigen hart te bewaren en onze eigen geest te beheersen!

Zelfbeheersing hoort bij de vrucht van de Geest (Galaten 5:22). Het is een groot woord. Veel wat met onze levensheiliging te maken heeft bestaat uit zelfbeheersing. Kijk maar eens naar de vereisten voor oudsten: er mag geen sprake zijn van immoraliteit, hij moet nuchter zijn, bezonnen, gematigd, niet aan de wijn verslaafd, niet opvliegend, strijdlustig of geldzuchtig, maar gastvrij, vriendelijk, een goed leider van zijn eigen huis en een goede vader voor zijn kinderen. Hij moet weten wat het is om zijn eigen huis goed te besturen, hij heeft zijn kinderen in de hand en daardoor is hij in staat om leiding te geven aan de gemeente. Bijna alles wat we vinden in 1 Timoteüs 3 heeft met zelfbeheersing te maken.

Corrie ten Boom heeft een boekje geschreven over haar vader. Toen hij nog maar net begonnen was als klokkenmaker in Amsterdam kreeg hij voor het eerst een opdracht van het Koninklijk Huis. Een lakei bracht een klok uit het Paleis op de Dam naar zijn winkel. Als hij deze klok met succes zou hebben gerepareerd zou hij het predicaat ‘koninklijke’ voortaan mogen voeren. Nadat hij de klok gerepareerd had vroeg hij aan een jonge kerel die nog maar net bij hem werkte om deze ergens anders neer te leggen. Deze jongen pakte de klok, liep er mee naar de andere ruimte, struikelde en liet de klok vallen. Vader Ten Boom zag wat er gebeurde, bleef even staan, liep toen naar een keukentje, schonk een glas water in, liep hiermee naar die jongen en zei tegen hem: ‘Jongen, wat moet jij geschrokken zijn. Ga hier even zitten en neem een slokje water.’ Zo’n reactie spreekt boekdelen. Voor de vader van Corrie was karakter belangrijker dan zakelijk succes. Omdat Hij de Here kende was hij niet meer zo afhankelijk van de omstandigheden. Daarom werd hij niet door een dergelijke teleurstelling uit het veld geslagen. Wie zijn eigen geest beheerst…

Zou het ook kunnen dat Corrie later de meest bizarre omstandigheden uiteindelijk ook geestelijk heeft doorstaan, omdat ze van haar ouders geleerd had dat geluk niet bepaald wordt door de omstandigheden, maar door de houding die wij aannemen in die omstandigheden?

Met toestemming overgenomen van Zoeklicht.nl

Het bericht Je geest beheersen, je hart bewaren verscheen eerst op Geloofstoerusting.

‘Mag je dit soort muziek luisteren?’ of ‘Mag je naar zulke feesten toe?’

Regelmatig krijg ik dan ook vragen als: ‘Mag je dit soort muziek luisteren?’ of ‘Mag je naar zulke feesten toe?’. Ondanks dat ik best begrijp dat ze willen weten wat de Bijbel erover zegt, reageer ik steevast: ‘Ik bepaal niet wat jij wel of niet mag doen.’ De wedervraag is dan meestal: ‘Ja, ik bedoel natuurlijk, mag het van God?’.

Het probleem dat ik met dit soort vragen heb, is dat het een vraag is naar een wet. We willen weten of we een bepaalde wet van God overtreden. Het lijkt alsof we zijn vergeten wat de Bijbel over de wet zegt, namelijk, dat de wet ons juist laat zien dat wij niet in staat zijn om ons aan de regels te houden (Rom 3:20). Bovendien is dit ook de reden dat wij Jezus Christus nodig hebben!

‘Want allen hebben gezondigd en missen de heerlijkheid van God, en worden om niet gerechtvaardigd door Zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus’ Romeinen 3:23 (HSV)

Als wij continu gefocust zijn op het houden van regeltjes worden we wettisch. We volgen niet meer het evangelie van Jezus Christus, maar de religie ‘christendom’. Net als alle andere religies gaat het daarin om het houden van regeltjes. Jezus Christus vraagt dit helemaal niet van Zijn volgelingen.

Als wij Hem liefhebben, zegt Jezus, dan verlangen wij ernaar om te doen wat Hij van ons vraagt.

‘Maar 1 Johannes 2:4 zegt toch duidelijk dat wij Jezus eigenlijk niet kennen als wij Zijn geboden niet in acht nemen?’ Dat klopt, maar dit heeft niets te maken met het krampachtig volgen van regeltjes. Jezus formuleert het als volgt: ‘Als iemand Mij liefheeft, zal hij Mijn woord in acht nemen’ (Joh 14:23). Jezus zegt hier niet: ‘Als je christen bent moet je je aan Mijn regeltjes houden.’ Hij legt duidelijk de nadruk op het liefhebben. Wat doe je als je veel van iemand houdt? Je doet wat hij of zij van je vraagt, sterker nog, daar vind je blijdschap in. En dit is precies wat Jezus zegt! ‘Omdat je van mij houdt, wil je doen wat Ik van je vraag!’

Als wij Jezus hebben aangenomen als Redder, Verlosser en Heer van ons leven, dan hebben wij Hem lief! Hij die ons eeuwig leven heeft geschonken, die ons de Heilige Geest heeft gegeven, Hem hebben wij innig lief! ‘Wij hebben Hem lief, omdat Hij ons eerst liefgehad heeft’ (1 Joh 4:19). En als wij Hem liefhebben, zegt Jezus, dan verlangen wij ernaar om te doen wat Hij van ons vraagt.

‘Mag het van God?’ Als je daarmee bedoelt dat je Jezus liefhebt en het verlangen hebt om te doen wat Hij van je vraagt, dan ga ik graag samen met je in de Bijbel op zoek naar antwoorden. Niet omdat we ons aan regeltjes willen houden, maar omdat we Hem liefhebben!

Het bericht Mag dit van God? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

We zijn zondige, gebroken mensen, wordt er geredeneerd. Zelfs nu we verlost en verzoend zijn met God maken we fouten die consequenties voor onszelf en anderen om ons heen hebben. De gebrokenheid, onze imperfectie en de slordige onzuiverheid van het leven is overweldigend, continu aanwezig en laat ons nooit met rust. Er is geen hoop om de zonde voor Jezus’ terugkomst definitief te doden. Het is daarom maar beter om de realiteit te omarmen en elkaar te bemoedigen terwijl we al struikelend door het leven gaan. Het christelijk leven is immers een warrige mix van vallen en opstaan met slechts enkele hoogtepunten?

Zonder twijfel wordt deze omschrijving vaak gebruikt met nobele motieven. We willen ons nederig en solidair met de ander (onze broeders en zusters die hiermee worstelen) opstellen. En toch voelen we aan dat er iets niet klopt als we het zo over christelijke levensheiliging hebben. Ja, het is zeker waar dat we als christenen met zonde, pijn, teleurstellingen, falen en moeilijkheden te maken hebben. Ikzelf worstel daar ook continu mee. In zekere zin klopt het dat onze levensheiliging ‘onzuiver’ en ‘slordig’ is. Dat ervaar ik ook in mijn eigen leven.

In zekere zin klopt het dat onze levensheiliging ‘onzuiver’ en ‘slordig’ is. Dat ervaar ik ook in mijn eigen leven.

Tegelijkertijd besef ik dat Jezus niet is gestorven zodat ik een louter onzuiver, slordig christelijk leven kan leiden. Het is niet Zijn verlangen dat we in dit leven van crisis naar crisis hoppen, gedoemd zijn te mislukken, alleen maar ontmoedigd worden en depressief raken totdat Hij terugkomt. Het evangelie gaat over een vreugdevolle en krachtige transformatie, niet over het toegeeflijk aanvaarden van een slordige, struikelende, falende en zondige levenswandel.

Als we niet oppassen kan het laatste zomaar gebeuren. Het grote probleem is echter dat dit op minstens drie manieren geen recht doet aan hoe de Bijbel over het christelijke leven en levensheiliging spreekt.

1. Het riskeert het normaliseren van zonde

Een van de grootste gevaren van deze ‘onzuivere’ of ‘slordige’ theologie is dat het een toegeeflijke houding ten opzichte van zonde creëert. Als mijn zondige fouten een natuurlijke uitwerking zijn van mijn gebrokenheid, van een gebroken wereld, dan kan dat makkelijk resulteren in een houding waarbij zondigen ‘normaal’ wordt, ja soms zelfs onvermijdelijk lijkt. Maar als we niet oppassen kan een zinsnede als ‘het leven is nu eenmaal onvolmaakt’ snel verzanden in ‘ik zondig, jij zondigt, wij zondigen allemaal’.

Allemaal waar, maar is het de bedoeling dat we hier genoegen mee nemen?

We moeten namelijk niet onverschillig worden over zondig gedrag. We mogen het niet ‘normaal’ laten worden of het onder het tapijt vegen. We moeten ons verre houden van een comfortabel gevoel bij inwendige zonde. We moeten ons ervan afkeren en de aanval ertegen inzetten om het te vernietigen. In Mattheüs 5:27-30 spreekt Jezus zo ernstig over zonde dat we bereid zouden moeten zijn om onze ogen uit ons lichaam te rukken of ledematen af te snijden als dat voorkomt dat we zondigen.

Ook de apostel Paulus spreekt niet over het aanvaarden van ‘ik ben nu eenmaal zondig’ of het zoeken naar een balans tussen zondigen en overwinnen. Nee, hij spreekt consequent over het overwinnen van zonde door de kracht van de Heilige Geest! “Want als u naar het vlees leeft, zult u sterven. Als u echter door de Geest de daden van het lichaam doodt, zult u leven” (Rom.8:13).

Paulus spreekt consequent over het overwinnen van zonde door de kracht van de Heilige Geest!

Leven naar het vlees resulteert in de dood, leven door de Heilige Geest betekent oorlog aan de zonde om het doden. Zoals de puritein John Owen het in de klassieke woorden zei: “Dood de zonde, of wordt door de zonde gedood”.

2. Het riskeert dat we de worsteling niet meer aangaan

Zonder dat het onze bedoeling is kan een mindset van ‘het leven is nu eenmaal slordig en soms zelfs chaotisch’ resulteren in het aanvaarden van de status quo waardoor we het gevecht met de zonde minimaliseren. Maar deze mentaliteit neemt te snel genoegen met een toegeeflijkheid richting het accepteren van ons falen terwijl we – door Gods genade – kunnen gaan voor bevrijdende overwinningen. Helaas wordt de westerse kerk gekenmerkt door een meegaande toegeeflijkheid en gemakzucht, een extra stimulans om lui te worden in onze levensheiliging is daarom niet wat nodig is.

Paulus sprak over discipelschap in termen van worstelingen en oorlog. “Trek de ​wapenrusting​ van God aan om stand te kunnen houden tegen de listen van de ​duivel. Onze strijd is niet gericht tegen mensen maar tegen hemelse vorsten, de heersers en de machthebbers van de duisternis, tegen de kwade geesten in de hemelsferen” (Ef. 6:11-12). En aan het einde van zijn leven spoorde Paulus Timotheüs aan om vol te houden in zijn geestelijke worsteling: “Lijd verdrukkingen als een goed ​soldaat​ van ​Jezus​ ​Christus” (2 Tim. 2:3).

Christenen mogen geen genoegen nemen met geestelijke stagnatie maar moeten zich uitstrekken om de dagelijkse genade te ontvangen om stap voor stap voorwaarts te gaan in levensheiliging. Door Christus zijn wij geheiligd; onze zondigheid en gebrokenheid definiëren niet langer wie we zijn en hebben zeker niet meer het laatste woord!

3. Het riskeert een afzwakking van het kruis

Misschien heeft het grootste gevaar van een gemakzuchtig christendom wel te maken met de toereikendheid van het kruis. Jezus heeft de prijs voor elke zonde van een gelovige betaald, die van het verleden, heden en de toekomst. Met het doel om ons daarvan vrij te maken zodat we Hem kunnen dienen. Paulus schrijft hier ook over in Romeinen 6:22: “Maar nu, van de ​zonde​ vrijgemaakt en aan God dienstbaar gemaakt, hebt u uw vrucht, die tot ​heiliging​ leidt, met als einde eeuwig leven.”

Maar als een slordige en onzuivere theologie subtiel een toegeeflijke mentaliteit ten opzichte van zonde stimuleert en de worsteling ertegen minimaliseert dan heeft het kruis, in ieder geval in zijn praktische uitwerking, ons niet vrijgemaakt. Dan zijn we nog steeds slaven van de zonde – misschien niet in onze status maar wel in de praktijk. En het is deze gemakzuchtige levensstijl die het offer van Jezus aan het kruis van zijn kracht berooft om als gelovigen, dagelijks de wereld, het vlees en de duivel te weerstaan.

Jezus heeft Zijn leven niet aan het kruis voor ons gegeven zodat wij een middelmatig en halfslachtig leven kunnen leiden. Hij heeft de macht van de zonde en de dood verslagen en onze levens zouden van die overwinning moeten getuigen door een gestage groei in gelijkvormigheid aan Hem te laten zien. Hij heeft de prijs voor de zonde voor ons gedragen en de macht van de zonde in ons gebroken (Rom. 6:12-14). We zijn nog niet thuis maar we zijn wel onderweg.

Spelen in een modderpoel

Een louter slordig en onzuiver christendom normaliseert zonde, minimaliseert de worsteling en berooft het kruis van zijn kracht tot transformatie. C.S. Lewis schreef in zijn boek ‘The Weight of Glory’ de volgende beroemde woorden:

We zijn halfslachtige schepselen die onze tijd verdoen met drank, seks en ambities terwijl ons eeuwige vreugde wordt aangeboden. We zijn net als een onwetend kind, dat zandkastelen wil blijven bouwen in een modderpoel en zich geen voorstelling kan maken bij het aanbod van een vakantie aan het strand. We zijn veel te gemakkelijk tevreden gesteld.

Het omarmen van een onzuiver en slordige christendom doet enorm tekort aan Gods verlangen voor het christelijk leven. Ja, het leven is soms een chaos en ja, we zijn gebroken mensen die deel uit maken van een gebroken wereld. Maar we zijn niet geroepen om deze gebrokenheid met elkaar toe te juichen door de nadruk te leggen op onze geestelijk verloren veldslagen. We zijn geroepen om moedig de strijd aan te gaan tegen de zonde en het kwaad, in de context van een sterk verbonden gemeenschap, door de bovennatuurlijke kracht van onze opgestane Heere.

Laten we geen genoegen nemen met spelen in een modderpoel terwijl God ons een vakantie aan zee heeft gegeven.

[1] In het origineel: ‘messy’ (letterlijk: vuil/vies of slordig/verward). Dit is in dit verband een lastig te vertalen woord. De volgende woorden geven de bedoeling wellicht het beste weer: onzuiver, troebel, warrig, slordig, morsig, rommelig, chaotisch. Toegepast op het christelijk leven betekent het dat er nog allerlei elementen in ons leven aanwezig zijn die er niet horen; dat geeft een slordig en onzuiver geheel.

Het bericht Drie gevaren van een slordig christenleven verscheen eerst op Geloofstoerusting.