We hebben ervaringskennis nodig

Iedere getuigende christen is het erover eens dat we moeten verblijven in en vasthouden aan Christus. Maar dit is alleen van waarde in de mate waarin we deze waarheid ervaren. Hoe minder we onze behoefte voor Christus voelen, hoe minder we onze toevlucht zullen zoeken in Hem. Ik zeg ‘voelen’, omdat dit dichter staat bij de soort kennis over onze behoefte aan Jezus die Hij wil dat we hebben. Het is niet alleen feitelijke kennis, maar ook een ervaringskennis, net zoals we weten dat we eten nodig hebben.

Maar het is één ding om te weten dat ons lichaam voedingsstoffen nodig heeft wanneer we een dag niet gegeten hebben; het is heel iets anders om te weten dat ons lichaam voedingsstoffen nodig heeft vlak nadat we een zak paprikachips weggespoeld hebben met een flinke hoeveelheid cola. Waarschijnlijk zullen we niet snel geneigd zijn om het voedsel te eten wat ons lichaam echt nodig heeft, nadat we onze honger gestild hebben met junkfood. Als we geen honger hebben, dan eten we niet, en al helemaal niet het eten wat we het meeste nodig hebben.

Hetzelfde geldt voor geestelijk voedsel. Als we geen honger voelen voor God, omdat we geestelijk junkfood gegeten hebben, dan zullen we waarschijnlijk geen zin hebben in het voedsel wat we juist het meeste nodig hebben – voedsel van de Wijnstok.

Onze toevlucht

Toen Jezus ons opdroeg om onze toevlucht in Hem te zoeken gaf hij ons geen verheven ideaal om na te streven – zoals een inspirerende poster-leus. Evenmin bedoelde Hij het als een optie voor de meer serieuze christenen die ‘het diepere leven’ nastreven. Hij bedoelde dat we echt alleen zullen overleven als wij onze toevlucht in Hem zoeken. Zoals lichamelijk voedsel is ook het geestelijk voedsel een zaak van leven en dood. Daarom ging Jezus verder in het volgende vers: ‘Als iemand niet in Mij blijft, wordt hij buitengeworpen zoals de rank, en verdort, en men verzamelt ze en werpt ze in het vuur, en zij worden verbrand’ (Johannes 15:6).

Dit zijn serieuze woorden. De kruisiging zou over een paar uur plaatsvinden. Voor zijn discipelen zou alles radicaal veranderen. Jezus zou sterven, opstaan uit de dood, zijn discipelen achterlaten door op te stijgen naar de Vader en daarna Zijn Heilige Geest sturen om hen te helpen hun missie te volbrengen (Johannes 16:4-15). Zijn discipelen hadden geleerd om in alles op Jezus te vertrouwen. Nu moesten ze leren om in alles op Hem te vertrouwen zonder dat Hij lichamelijk bij hen was.

Hun overleving hing af van of ze hun toevlucht zouden zoeken in Hem (Johannes 15:4). Daarmee bedoelt Jezus dat Zijn woorden geleefd (onthouden, geloofd, geliefd en als fundament genomen moeten worden) moeten worden, meer dan op natuurlijke waarnemingen vertrouwt moet worden (Johannes 15:7). Net als toen zij in Hem geloofd hadden toen Hij nog lichamelijk bij hen was.

In Christus

Ze zouden door geloof moeten wandelen en niet door zicht, op manieren die dwaas en zwak lijken in de ogen van de wereld (2 Korinthe 5:7; 1 Korinthe 1:18-25). Als ze dat niet zouden doen, zouden ze opdrogen en sterven. Voor ons is dit niet minder waar. Onze toevlucht vinden in Christus, onze Wijnstok, is de enige manier waarop we geestelijk kunnen overleven.

Onze toevlucht vinden in Christus, onze Wijnstok, is de enige manier waarop we geestelijk kunnen overleven.

Dus, als onze overleving afhangt van ons “in Christus zijn” en wij alleen geneigd zijn onze toevlucht in Hem te zoeken wanneer we ons afhankelijk van Hem voelen – ons hongerig voelen voor het voedsel wat alleen Hij kan geven – dan is wat wij nodig hebben een diep en doordringend besef dat wij in alles van Hem afhankelijk zijn. We moeten pleiten bij de Wijnstok en de Wijngaardenier (Johannes 15:1) of Hij alles wil doen wat nodig is om ons vast te doen klampen aan de Wijnstok en Zijn vrucht te doen dragen (Johannes 15:3-4).

Maar als God dit gebed verhoord, hoe moeten we verwachten dat dit versterkte gevoel van afhankelijkheid voelt? Zoals afhankelijkheid altijd voelt: zwak en hulpeloos. Afhankelijkheid voelt nooit als zelfvoorzienende kracht, net zoals honger nooit voelt als het verzadigende gevoel na het weg schransen van frisdrank en chips. Het toenemend zoeken naar toevlucht is een direct gevolg van ons toenemende gevoel die toevlucht ook echt nodig te hebben. De tak die de grootste kans heeft zich in de Wijnstok te stellen is de tak die zijn eigen krachteloosheid het sterkste voelt en de dood die scheiding zal brengen het meeste vreest.

Geen kracht en vrucht in jezelf

Als we dit begrijpen, dan begrijpen we ook wat Paulus bedoelde toen hij zei: ‘Daarom heb ik een behagen in zwakheden: in smadelijke behandelingen, in noden, in vervolgingen, in benauwdheden, om Christus’ wil. Want wanneer ik zwak ben, dan ben ik machtig’ (2 Korinthe 12:10). God gebruikte deze dingen om Paulus ertoe aan te zetten op de genade van Christus te vertrouwen, in plaats van op zichzelf. Daarom leerde Paulus dankbaar te zijn voor die dingen.

En dit zijn ook de dingen die onze Wijngaardenier-Vader gebruikt om de vruchteloze dingen uit ons leven te snoeien en onze afhankelijkheid op de Wijnstok-Zoon te vergroten (Johannes 15:2). En ook al voelt het in het begin niet als een grote zegening, dat is het wel. Want het verschil tussen een tak die in de Wijnstok is, sterk wordt en veel vrucht draagt en een tak die dat niet doet, is de mate waarin een tak weet (gelooft en voelt) dat Hij zonder de Wijnstok niets kan doen (Johannes 15:5).

Ieder van ons klampt zich alleen maar vast aan – zoekt zijn toevlucht in – datgene waarvan hij gelooft dat het hem leven geeft. Die Wijnstok is degene naar wie we het vaakst gaan voor wat wij het meest leven-gevend vinden. Voor ons moet die Wijnstok Christus zijn. Onze toevlucht zoeken in Hem is een zaak van leven en dood. Laat ons gebed daarom zijn:

Wat het ook mag kosten, Heer, vergroot mijn besef dat ik in alles van U afhankelijk ben zodat ik in geloof mijn toevlucht steeds in U zal zoeken.

Het bericht Heere, help mij te voelen dat ik U nodig heb verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Waarheid vinden we tegenwoordig niet zo belangrijk meer. Het voornaamste is de ervaring. Moderne mystici zeggen dan ook: ‘We zijn de wereld een ervaring schuldig.’ Hieruit blijkt hun doel: mensen een speciale ervaring met God geven. Een van de nieuwste gebedsgenezers ziet het kruis niet als een openbaring van zijn zonde, maar als een openbaring van zijn waarde. Daaruit blijkt ook dat hij liever heeft dat we niet met elkaar over zonde praten.

Gods woord wordt op grote schaal verkeerd geïnterpreteerd. De kerk scheidt de waarheid niet van de ervaring. In plaats daarvan ziet de kerk ‘ervaring’ als een bewijs dat mensen geestelijk rijp zijn. Zo gebeurt het dat wanneer iemand zegt: ‘God heeft mij gezegd…’, hij ineens alle aandacht heeft. Het is duidelijk dat mensgerichte ervaring en mensgerichte evangeliën in de evangelische wereld rondwaaien. De mensen vinden het prima en de dwaalleraren ook.

Je Bijbel kennen

We staan met de rug tegen de muur en het is een zwaar marathongevecht, maar we moeten nooit stoppen om te strijden voor het geloof. Dit kunnen we doen door de hedendaagse wereld terug te roepen naar de tijdloze boodschap van Gods Woord.

• Ken jij je Bijbel?
• Gebruik je de Schriften op een goede manier en getrouw?
• Vertrouw je meer op subjectieve ervaringen dan op de objectieve waarheid van Gods Woord?
• Kom je met gevoelens als ‘ik voel’ of ‘ik denk’ aan bij anderen, of wijs je ze naar het Woord van God?
• Denk je dat je in staat bent valse leringen van eerlijke en echte leringen te onderscheiden, omdat je de waarheid van Gods Woord kent?

Jouw antwoorden op deze vragen geven een goede indruk in hoe bedreven je bent in het strijden van de goede strijd van het geloof. Het kennen van de Bijbel is zo ontzettend belangrijk voor een christenleven. Hoe zou je anders Gods wil kunnen weten voor je leven? Gods stem is niet de fluistering die je hoort of de wind die door je haar blaast. Gods stem is in de Bijbel en daarom heb je kennis van die Bijbel nodig. Zo kan je als christen zijnde overleven en groeien in het geloof.

‘Wanneer je leeft bij ervaringen, leef je vaak het leven van een dwaas. Dat is zelfs niets anders dan het in opstand komen tegen het geopenbaarde Woord van God. Niet jouw ervaringen, maar dat wat in de Bijbel staat moet altijd je gids zijn. Jesaja 8:20 zegt hierover: ‘Terug naar de wet en het getuigenis.’ Als een ervaring met dit Woord niet overeenkomt, komt het niet van God. Misschien komt het wel van de satan of van je eigen witgepleisterde brein. Ons gebed moet als Psalm 119:133 zijn: ‘Laat mijn voetstappen vaststaan in Uw Woord.’ Nu, die levensregel, het geschreven Woord van God, moeten we bestuderen en gehoorzamen.’ – Charles Spurgeon

Sommige mensen zeggen dat het kennen van de Bijbel iets is voor super-christenen, die anderen met hun verbluffende kennis platgooien. Hieruit blijkt gewoon zelfzucht. De Farizeeërs wisten veel van de wet en deden nog veel goeds ook. Je Bijbel kennen heeft juist te maken met wie God is. Zo kunnen je leven en je geloof geworteld worden in wie God is. Het ‘wat’ is goed om te weten; Het ‘waarom’ is net zo belangrijk.

Drie gevaren

1. Je bent een gemakkelijke prooi voor roofdieren

Heb je weleens een natuurserie gezien waarin een leeuw door het lange gras van de Afrikaanse Savanne kruipt, terwijl er een eindje verderop een impala vredig staat te grazen? De leeuw heeft een perfecte strategie. Hij sluipt zachtjes door het gras, steeds een stukje dichterbij het andere dier. Precies op het moment dat de impala nog maar weinig kans heeft, tilt ze haar kop op en lijkt ze de leeuw te horen. Nog voor de leeuw haar kan pakken, is ze alweer weg.

Wat redde het leven van de impala? Haar grote oren waarmee zij perfect kan horen en die lichte, snelle sprong waarmee ze in een keer wel 9 meter kan overbruggen. Het is een schitterend ontwerp van onze Schepper. Dit dier kan zelfs een speld in een hagelstorm horen vallen en vervolgens in drie sprongen uit de gevarenzone zijn. Het geeft haar een kans tegenover een brullende leeuw. Dat is nu precies het plaatje van wat een christen, gewapend met Gods woord, kan doen. Een impala zonder oren is als jij zonder Bijbel – een leeuwenlunch!

Wanneer jij een Bijbelse analfabeet bent, kunnen valse leraren je uitbuiten met hun hebzucht (2 Petrus 2:3), machtsmisbruik en het doen van satans wil. Maar wanneer je een christen met een groeiende kennis van Gods Woord bent, ben je in staat om te zien wanneer Gods Woord ergens wel of niet aan de orde is. Als je gedachten geworteld zijn in de Schriften, word je niet meer ‘heen en weer geslingerd door de golven en meegesleurd door elke wind van leer, door het bedrog van de mensen om op listige wijze tot dwaling te verleiden (Efeze 4:14).’ Begin hiervoor de Heilige Geest te vragen om je blinde ogen voor de Bijbelse waarheid te openen. Vraag Hem ook om Bijbelse bronnen te vinden waarvan je kan leren. Zo kan Hij je ook helpen aan te sluiten bij een betrouwbare kerk zodat je kan groeien en goede dominees kan volgen die hun taak serieus nemen (1 Timotheüs 3:1-7, Hebreeën 13:17). Het kennen van de Bijbel zal een uitdaging voor je worden waar je steeds meer zin in krijgt. Daarbij zal het je redden van mensen die je van alles proberen aan te praten.

2. Je kan niemand anders helpen.

Hoe noem je een persoon die totaal niet kan zwemmen, maar die toch in een meer springt om een verdrinkende vriend te redden? Vul het antwoord maar in: ‘…’ Ik gok dat jouw gekozen woord niet ‘behulpzaam’ of ‘nuttig’ is. Je kan deze situatie vergelijken met iemand die zelf niet groeit in zijn Bijbelkennis, maar wel een ander probeert te helpen met zijn mening. Wat voor nuttig inzicht heeft ‘een christen’ te bieden, wanneer hij de wijsheid van Gods Woord niet voortdurend eigen wil maken? Zulke ‘christenen’ zijn hopeloos afhankelijk van zelfhulpboeken, de vreemde wijsheden die ze van hun opa hebben geleerd en van kreten zoals: ‘Dat ene vers waarvan ik denk dat het in de Bijbel staat.’

Alleen de tijdloze wijsheid van Gods Woord kan helpen als er antwoorden nodig zijn op de moeilijkste vragen van het leven. Goddelijke wijsheid is datgene wat mensen nodig hebben. Bijbels ongeletterde christenen kunnen alleen een poging doen om hun eigen gewauwel aan wanhopige, behoeftige mensen te verkopen.

Het laatstgenoemde wordt daarbij steeds problematischer. Helaas ook in kerkleiderschap. De ‘hipheidsfactor’ van voorgangers is tegenwoordig een doorslaggevend criterium. Dit komt door een armzalige poging van mensen om het evangelie relevant te maken. Zo zijn er voorgangers die ingehuurd worden vanwege hun populariteit in zaken die niets met pastoraat te maken hebben. Factoren zoals hun kennis van de Bijbel en hun Bijbelgetrouwheid lijken daarbij niet meer mee te spelen. Als ze maar veel volgers op Twitter, Facebook of Instagram hebben. Dan is het goed. Ze worden ingehuurd, zonder dat er ook maar gekeken wordt naar de opgesomde vereisten over het gedrag van een voorganger in 1 Timotheüs 3:17 en Titus 1:5-9. Voorgangers worden ingehuurd, omdat ze goede zelfhulpboeken schrijven of er hip uitzien. Als de Bijbelkennis van leiders beneden peil is, moeten we niet verrast zijn als hun volgelingen ook Bijbels ongeletterd zijn.

De wereld heeft niet nóg meer beroemde christelijke leiders nodig die een gevaar binnen het evangelisatiewerk zijn. De wereld heeft juist mannen en vrouwen van God nodig. Mannen en vrouwen die het zwaard van de Geest op een getrouwe wijze gebruiken voor Christus.

3. Je zinkt.

Christenen die hun Bijbel niet kennen, verkeren op een zinkend schip. Zowel hun kerk als hun leven zijn aan het zinken. Het overboord gooien van ‘Jona’s’ en andere zaken lijkt niet te helpen. Ook al bid je voor alles wat er op je hart ligt, het schip blijft zinken. Een volledige toewijding aan de Bijbel is het enige dat kan redden. Dit is geen nieuw probleem voor de kerk.

Megakerken waren decennialang baanbrekend voor het christendom. Ze breidden zich met tienduizenden uit, trokken mensen overal vandaan en schreven bestsellers over kerkgroei en leiderschap. Er was slechts een probleem dat ze over het hoofd zagen. Het schip bleek een gat in de romp te hebben toen de gemeente zelf ondervraagd werd over haar geestelijke groei.

Tegen de tijd dat dit aan het licht kwam, was het al te laat. De resultaten waren op zijn zachts uitgedrukt teleurstellend. De kerk was verbazend goed in mensen over de drempel krijgen, maar eenmaal over de drempel waren ze geestelijk onbeholpen. Ze hadden geen diepe wortels in Christus, laat staan dat ze zich vastklampten aan het Woord. Wanneer een voorganger niet van mensen verwacht dat ze zich toewijden aan Gods Woord, worden ze vaak slachtoffer van een geestelijke oorlog. Dat is hier dus geen uitzondering.

Verantwoordelijkheid van de kerk?

Na een hartstochtelijke worsteling, zei een van de pastors eens:

‘We hadden de mensen allereerst moeten vertellen en onderwijzen over hun verantwoordelijkheid voor hun eigen voedsel. We hadden de mensen moeten leren hoe zij hun Bijbel tussen de diensten door kunnen lezen, hoe ze geestelijke oefeningen moeten doen… Hoe ouder deze mensen worden, hoe meer ze verwachten dat de kerk hen wel voedt. En dat, terwijl het eigenlijk anders had moeten zijn. Hoe volwassener een christen wordt, hoe meer hijzelf voedsel toch zich neemt… We gaan de eigen verantwoordelijkheid van mensen vergroten, zodat zij zelfs kunnen groeien wanneer de kerk niet in al hun behoeften voorziet.’

Kijk, dat lijkt er meer op.

De Bijbel spreekt over aardse wijsheid die geen blijvende, geestelijke vrucht voortbrengt:

• Jesaja zegt dat het Woord van God voor eeuwig blijft (Jesaja 40:8).
• Jesaja profeteerde ook: ‘Wee hun die in hun eigen oog wijs zijn'(Jesaja 5:21).
• Jeremia verklaarde dat een man zich niet moet beroemen in eigen wijsheid maar in het feit dat Hij God kent (Jeremia 9:23-24).
• Paulus noemde de wijsheid van de wereld ‘dwaasheid’ (1 Korinthe 3:19).
• Jezus zei dat degene die Zijn Woorden hoort en ze niet doet, is als hij die zijn huis op het drijfzand bouwt (Mattheus 7:26).

Om een geestelijk fundament van wijsheid in je leven te krijgen, is het zeker geen slecht idee om terug naar de Schriften te gaan. Feitelijk gezien is dat zelfs het beste idee.

Opdracht om te groeien

De hoeveelheid Bijbelkennis van christenen kan variëren, maar dat hoeft geen verschil te maken voor het proces van het opdoen van Bijbelkennis. Van iedere christen mag verwacht worden dat hij of zij daar voortgang in maakt.

En laten we eerlijk zijn. Niemand kan het altijd goed doen. Er is geen voorganger die de kunst van volmaakte exegese volledig onder knie heeft. Toch is iedere christen geroepen om voortdurend te groeien in de omgang met Gods Woord. Er bestaat geen goed excuus voor Bijbelse ongeletterdheid.

De psalmist zegt: ‘Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad (Psalm 119:105).’ Je hoeft niet te leven onder een deken van duisternis. Pak je Bijbel op en laat het licht van Gods Woord in je leven schijnen!

Het bericht Ben jij een eenvoudige prooi voor valse leraren? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Bouw niet op ervaringen! verscheen eerst op Geloofstoerusting.