Het bericht ‘Hoe kan ik me inzetten voor de uitbreiding van Gods koninkrijk?’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

De uiterlijke onberispelijkheid van de jongeling verborg zijn innerlijke toewijding aan bezit. Dat wilde de rijke jongeling niet opgeven, in tegenstelling tot Zacheüs: hij ruilde de blijdschap die zijn rijkdom hem gaf gelijk in voor de veel grotere blijdschap die hij vond in Jezus. Zijn ontmoeting met Jezus veroorzaakte nieuw leven, waardoor hij zijn oude leven graag achterliet. De rijke Zacheüs kreeg door zijn ontmoeting met Jezus inzicht in zijn zonde, kwam tot bekering en bracht vrucht voort die aan zijn bekering beantwoordde.

Jezus zegt niet: ‘Vraag Mij in je hart’, maar: ‘Bekeer u, want het koninkrijk der hemelen is nabij gekomen’ (Mattheüs 4:17). En: ‘Laat wie achter Mij aan wil komen zichzelf verloochenen, zijn kruis opnemen en Mij volgen’ (Markus 8:34). Het evangelie van Jezus Christus is meer dan een beslissingsmoment met garantie op eeuwig leven! Het evangelie is de allesomvattende boodschap van de Bijbel. Het evangelie brengt mensen vanuit verlorenheid naar berouw, bekering, wedergeboorte, discipelschap, heiliging, opstanding en leven in een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Dit alles openbaart het koninkrijk van God, waar God regeert en Zijn heerlijkheid zich openbaart. Daarom is Jezus gekomen.

Het bericht Bekering is verandering! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Getuigen: hoe leer ik dat? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

In Mattheüs 15 heeft Hij het over hoe uit menselijke harten kwade gedachten, moord, overspel, en allerlei andere dingen voortkomen. Het probleem is dus het hart zelf. Daarom zei Jezus bij een andere gelegenheid dat als iemand achter Hem aan wil gaan, hij zichzelf moet verloochenen, zijn kruis moet opnemen en Hem moet volgen.

Jezus leert ons dus dat het belangrijkste dat wij met onszelf moeten doen niet is dat wij onszelf uiten, maar onszelf verloochenen. En het wonderlijke is dat, als we onszelf verloochenen, we juist worden wie God ons altijd al voorbestemd had te zijn.

Het bericht Het probleem van ‘Wees trouw aan jezelf’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

In de Bijbel zien we Kanaänieten, Perezieten, Hittieten, Israëlieten, enzovoorts. Ook nu zijn er wereldwijd allerlei verschillende volken. Sommigen tellen er ruim 11.000, anderen ruim 16.000. En Jezus zei: ‘Maak discipelen onder ál deze volken.’ Van deze 11.000 of 16.000, hoe je ze ook definieert, zijn er minstens 6.000 die momenteel ‘onbereikt’ worden genoemd. Dat betekent: minder dan 2 procent van de mensen in dat volk zijn volgelingen van Christus. In de praktijk betekent dat: als je in een van de volken geboren wordt, zal je hoogstwaarschijnlijk geboren worden, leven en sterven zonder ooit het Evangelie te horen.

Dus als ik het over de ‘verlorenen’ heb … Er zijn verloren mensen overal om ons heen, ook hier, maar ‘onbereikt’ betekent dat zij geen toegang tot het Evangelie hebben. Zij horen het goede nieuws van Christus niet eens. Als het gaat over discipelen maken, moeten we goed begrijpen dat ook wij doelgericht discipelen moeten maken. Jezus heeft ons opgedragen doelgericht discipelen te maken onder al deze volken.

Soms springen wij van ‘onze kleine plaatselijke gemeente’ naar ‘ver weg overzee’, maar heb ook oog voor wat daartussen ligt. Soms leven we geïsoleerd in onze plaatselijke gemeente, waar iedereen zo’n beetje hetzelfde doet of er hetzelfde uitziet. Maar Gods verlangen was dat er geen scheidingsmuur zou zijn. Het doet er niet toe uit welk volk of land je komt. Die eenheid proberen wij te laten zien.

Soms heersen er toch nog vooroordelen in de gemeente. Dat is niet goed. In de Efezebrief lees je dat Christus stierf om ons tot één nieuwe mens te scheppen! Wij onderscheiden ons niet meer door onze afkomst. Wij zijn één gezin. Help mee om de gemeente tot dat gezin te vormen! Dat begint met ons als individuen. Misschien merk je dat er bij jouw pupil ook vooroordelen leven. Misschien heeft hij geen liefde voor mensen in Azië, het Midden-Oosten of elders. Dat zie je vaak nog in de gemeente. Daarmee schilderen we geen mooi beeld van ‘een liefde voor alle volken’.

Er zijn allerlei volken vertegenwoordigd in onze buurt. God heeft mensen uit allerlei volken naar de Verenigde Staten gestuurd, en naar andere landen. Naast ons wonen dus wellicht mensen uit een heel ander volk. En wij willen hen niet, bevooroordeeld, negeren.

Tegelijk: God heeft hen hierheen gebracht, maar wellicht leidt Hij óns elders heen. Een van de belangrijke zaken die ik met iedere discipel of discipelmaker zou willen bespreken, is deze: ‘Waar kan jij het meest effectief discipelen van alle volken maken?’ Ons standaardantwoord is vaak: ‘Waar wij ons het prettigst voelen. Waar we opgroeiden. Waar de mensen ons het meest gunstig gezind zijn.’ Maar er zijn meer dan 6.000 volken die het Evangelie nog nooit gehoord hebben. Daarom kan het standaardantwoord beter luiden: ‘De Heere leidt ons naar een ander volk, op een andere plaats.’

Wij veronderstellen: ‘Blijf, tenzij je Gods stem hoort zeggen dat je gaan moet.’ Waarom draaien we dat niet om? Want Hij gaf ons al het bevel om te gaan en discipelen te maken waar je het meest effectief zult zijn, waar men nog onbereikt is. Dit is een sterke roeping! Weet jij zeker dat je blijven moet? Bespreek dat met je pupil en geef jezelf over aan God, jullie allebei (misschien pak je er zelfs een wereldbol bij). Zeg eenvoudig: ‘Heere, ik zal letterlijk overal heengaan waar U mij zendt; het is een eer om te gaan waar U me zendt, waar dan ook ter wereld.’

Misschien woon jij in een stad waar al veel gemeenten zijn, waar al van alles gebeurt. Dan kan het zinnig zijn ergens heen te gaan waar nog niemand het Evangelie gehoord heeft. En zulke plaatsen zijn er zoveel! Geef je over aan God: ‘Als dat is wat U wilt, is dit het beste voor mij en wil ik gewillig gaan.’ Wees eerlijk en zeg gewoon: ‘Ik zou angstig zijn, bang, doodsbenauwd. Ik wil dit niet achterlaten, dat niet opgeven.’ Spreek dat uit, bid erover, bid om moed, ook voor elkaar, en zeg: ‘Zijn wij bereid elk een andere weg te gaan? Zijn wij bereid naar verschillende plaatsen, verschillende landen te gaan? Het is geweldig dat wij deze discipelschapsrelatie mogen hebben, maar God kan ons naar de einden der aarde roepen. Laten we ons op dit moment aan Hem overgeven, en werkelijk geloven dat dit tot Zijn eer en onze vreugde zou zijn.

Doe dat, en kijk dan wat God doet.

Het bericht Goed nieuws voor alle volken verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ja, daar werd ik zelf mee geconfronteerd. Ik was een gemeente begonnen en na een jaar of vijf vroeg iemand mij: ‘In jullie visiedocument gaat het allemaal over deze stad en deze gemeente. Ik lees niets over de rest van de wereld.’ Ik zag dat hij gelijk had. Dit is niet Bijbels. De gelovigen waren op de hoogte van de situatie elders. Zij hielpen gelovigen in andere situaties.

Sinds wij in de gemeente oog hebben voor christenen elders, met hun noden, en hoe wij hulp kunnen bieden, geven wij als plaatselijke gemeente hulp aan de wereldwijde kerk. Toen kwam onze gemeente tot leven! Er was veel enthousiasme en mensen gebruikten hun gaven om mensen in andere gebieden te helpen. Dat bracht zoveel vreugde in onze gemeente! Het is erg stimulerend om iemand hulp te kunnen bieden, en niet alleen te ontvangen.

Het is echt zaliger te geven dan te ontvangen. Gevers zijn de gelukkigste mensen. De liefde dringt hen, ze beginnen te geven … Als je een kom rijst schenkt aan een kind dat anders niet zou eten – dat is geweldig! Het helpen van de armen brengt een grote glimlach op hun gezicht. Dat geeft een kick! Of om onderwijs te geven aan gelovigen elders, die dat als een spons opzuigen – ‘Dat wist ik niet!’ Van die basale dingen … Om jouw gave, welke je ook hebt, elders ter wereld in te zetten.

Dat is zo belangrijk. Veel mensen denken: ‘Er is zoveel nood hier, dat wij geen aandacht hoeven te schenken aan de rest van de wereld.’ Maar als wij echt gaat stilstaan bij de noden wereldwijd, opent de Heere onze ogen in een nieuwe manier voor de nood dicht bij ons.

In mijn gemeente te Birmingham zijn vruchtbare plaatselijke bedieningen geboren uit overzeese periodes. Mensen draaiden elders ter wereld mee in de bediening, en beseften vervolgens: ik kan in mijn eigen straat precies hetzelfde doen! Daarom is het geen of/of. Het stijgt daarbovenuit.

Daarom wil ik jou aanmoedigen, als je deze stof met je pupil of kring doorneemt, om hen te helpen nadenken: ‘Hoe kan ik bidden voor ons land, voor de wereldwijde kerk?’ Verwerk dat in jouw onderwijs over gebed, en in jullie gezamenlijk gebed.

Was jullie gebedstijd de achterliggende weken vooral gericht op de stof van die week? Of baden jullie ook om de komst van Gods koninkrijk, en voor onze broeders en zusters wereldwijd die met allerlei moeilijkheden geconfronteerd worden? Sommigen worden vervolgd vanwege hun geloof!

Bidden dus, en geven. Hoe gebruiken wij ons bezit ten dienste van onze broeders en zusters wereldwijd? Wij horen bij de rijkste mensen ooit, en wij hebben broeders en zusters die honger lijden. In discipelschapstraining moeten wij bewust nadenken over ons geefgedrag.

Een van de effectiefste middelen in discipelschapstraining zijn short term projecten. Het idee daarvan is dat je de gemeente elders ter wereld gaat helpen, en de verspreiding van het Evangelie daar. Maar als jij samen met je pupil zoiets doet, verandert er veel in het leven van jullie allebei. Ik zeg altijd: ‘In één week overzee kan ik iemand verder helpen groeien in Christus, dan in een jaar hier thuis.’ Want er is zoveel te doen.

Denk er eens over na of jij samen met jouw pupil of kring zo’n short term project kunt doen, en elders ter wereld kunt helpen het Evangelie te verspreiden. Misschien kan je dat een plek geven in jullie discipelschapsrelatie.

Ja. En ook dicht bij huis kunnen zij dingen doen. Dan kost het jullie geen reisgeld. Denk samen na over de mogelijkheden. Ik werk momenteel met veel ex-verslaafden. Sommigen leven nog op straat. Zij hebben weinig en leven van staatssteun. Maar als ik hen laat zien wat er in Ethiopië of Cambodja gebeurt, zeggen ze: ‘Zo arm ben ik niet; ik kan deze mensen zelfs helpen.’
Dit draagt zelfs bij aan hun eigen heling. Ze denken: ‘Ik dacht enkel aan mezelf. Ik dacht dat niemand het slechter had dan ik. Nu zie ik dat ik zelfs anderen kan helpen.’ En juist dat helpt mee aan hun eigen heling. ‘Ik heb een doel in mijn leven! Dit is geweldig! Dit geld dat ik eigenlijk aan een maaltijd of drankje wilde besteden, kan ik opzijleggen om iemands leven te helpen redden.’ Die vreugde zie ik ontstaan in hun leven.

Nog één ander belangrijk punt. Het ‘discipelen maken’ draait volledig om het Evangelie. Wereldwijd zijn er bijna tweemiljard mensen die het Evangelie nog nooit gehoord hebben. Dat moet(en) jouw pupil(len) weten. Er zijn vele miljoenen mensen die het goede nieuws van Christus nog niet één keer gehoord hebben. Denk in jullie discipelschapsrelatie dus na over de vraag: ‘Hoe kan mijn leven bijdragen aan de verspreiding van het Evangelie?’

Dit is zo mooi aan discipelschapstraining. De gemeente heeft een wereldwijde missie; hoe kunnen wij meehelpen het Evangelie bekend te maken tot aan de einden der aarde? Jezus zegt: ‘Maak discipelen.’ Wanneer wij dat doen, maken wij deel uit van Zijn plan voor de wereldwijde Evangelieverspreiding. Daarom mogen jij en jouw pupil(len) met veel vertrouwen nieuwe discipelen maken. Want op die manier zal het Evangelie de einden der aarde bereiken.

Het bericht De wereldwijde kerk verscheen eerst op Geloofstoerusting.

En dat is erg belangrijk, want er wordt wel gezegd (en dit is zelfs Bijbels) dat wij vrienden van God zijn. Maar dat betekent niet dat we met God op dezelfde manier spreken als met onze vrienden. Dus als jij met je leerlingen bidt en over God spreekt, probeer dan over te dragen wat het betekent om te leven in het besef van Gods heiligheid. Om niet in routines te vervallen, waar het gebed een informeel opdreunlijstje wordt: ‘Goed, lieve God, dit en dit en dit.’ Nee! Dit is een van de dingen die ik echt in jou waardeer, dat jij me geholpen hebt om … Als wij samen bidden, spreken we met de Heilige God van het heelal Die … Vroeger bleven mensen op verre afstand van Hem. God heeft in Zijn genade een weg gebaand zodat wij tot Hem kunnen komen, maar dat doet niets af aan Zijn heiligheid.

Hij wil dat wij met vrijmoedigheid tot Hem komen. Hebreeën zegt dat we met vrijmoedigheid tot Zijn troon mogen naderen. Maar dat is geen arrogantie. Wij naderen de allerheiligste plaats, staat er. Je gaat het heilige der heiligen binnen. Zo informeel is het dus niet. Ik krimp ineen als mensen God zo aanspreken. Ja, ik weet het; vriendschap, relatie, intimiteit – dat is prachtig, daar zijn we voor geschapen. Maar dat staat niet los van eerbied en heiligheid. ‘Onze Vader, Die in de hemelen zijt. Uw Naam worde geheiligd.’ Zo leerde Jezus ons bidden.

In deze les is het verder van groot belang om het oudtestamentische priesterschap te verbinden aan het maken van discipelen. Het was de verantwoordelijkheid van de priester om (in zekere zin) te bemiddelen tussen een heilige God en zondige mensen. Hij vertegenwoordigde zondige mensen voor een heilig God, en ook (in zekere zin) die heilige God voor zondige mensen. Dit is een heel rijk beeld.

Ik wil je aansporen dit met je leerlingen te doordenken. ‘Wij zijn een koninkrijk van priesters. In zekere zin hebben we dus toegang tot God. Dat is op zichzelf al verbazingwekkend. Bovendien zijn we Zijn vertegenwoordigers in de wereld. God heeft ons opgedragen te laten zien hoe Zijn leven er in de praktijk uitziet. Dat zullen wij niet volmaakt doen. Toch zijn wij Zijn ambassadeurs in een zondige wereld.

En tegelijk … We zien dat Mozes meermaals voor de Israëlieten in de bres staat. Wij staan in de bres voor mensen die Christus niet kennen. We bidden: ‘God, openbaar Uw genade en Uw heerlijkheid aan hen, trek hen tot Uzelf!’ Dat brengt ons ertoe hen te vertellen over Christus en wat Hij gedaan heeft. Daarom smeken we om hun zaligheid. Dit is een krachtig beeld.

Ja, want Mozes sprak met God en hij begreep wat God wilde, Zijn bevel, en gaf dat door aan het volk. Daarom moet je zorgen dat jouw leerling begrijpt: Jíj bent nu die priester. Jij begint Gods bevelen te begrijpen, dus nu is het jouw taak om als een priester naar anderen te gaan. Naar de mensen in jouw leven die God nog niet kennen, Zijn wet niet kennen, geen verhouding met Hem hebben.

Mozes komt van de berg af en zegt: ‘Ik heb met God gesproken, en Hij zegt dat wij dit moeten doen. Ik heb omgang met God!’ In het Nieuwe Testament zie je hetzelfde. Johannes zegt: ‘Dit zou mijn blijdschap volkomen maken; als jullie ook gemeenschap met ons hadden!’ Draag die houding over: ‘Zoals ik jou onderwezen heb, moet jij je vrienden onderwijzen. Jij moet deze relatie doorgeven, je moet in die bres gaan staan.’ Dat is de reden om discipelen te maken.

Het bericht Gods verbond met Mozes verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Dit is een belangrijk moment om je leerling te laten zien dat God niet bluft. Afhankelijk van het gezin waarin je opgroeide … Sommige ouders zeggen: ‘Als je dit niet doet, stuur ik jou naar je kamer’ – wat ze vervolgens niet doen. Ze voeren de straf niet uit. Dan ga je bijna denken: ‘O, als God het zegt, …’ Nee! Hij zei dingen … De eerstgeborene van elk gezin doden? Dat lijkt … Hoe kan God dat doen?

Door Gods daden leren wij Wie God is. Als God zegt dat Hij iets doen zal, meent Hij dat. Hij liet al die mensen in de Rode Zee verdrinken. Hij liet hen letterlijk in elk huis huilen en treuren: ‘Mijn eerstgeborene is dood!’ Wij praten niet graag over deze dingen, maar dit is de werkelijkheid. Onze cultuur probeert ons te laten denken: ‘God zal Zijn toorn nooit ten uitvoer brengen.’

En daarom denken velen in de gemeente: ‘Dat is niet de God in Wie ik geloof.’ Maar vergeet niet (en dit zagen we in de vorige lessen al) dat wij Zijn Woord geloven en God vertrouwen. Dit beeld van Zijn toorn … Er moeten allerlei vragen bij ons opkomen als wij zulke verhalen lezen. ‘Wow … Hier wordt oordeel, dood en straf uitgestort!’

Bedenk echter dat Gods toorn niet losstaat van Zijn liefde. Als ik Joodse mensen liefheb, zal ik de holocaust hartgrondig haten. Als ik mijn vrouw en kinderen liefheb … Ik ben hartgrondig gekant tegen alles dat hen kwaad zou doen. Gods liefde is dus geen onverschillige liefde. Hij is hartgrondig gekant tegen alles wat ons beschadigt en hindert. Hij haat de zonde.

Wanneer jij deze vragen met je leerling doorworstelt, pak het Evangelie er dan bij. Het kruis laat tegelijk Gods liefde én Zijn toorn zien. Zijn toorn, dat is Zijn oordeel over de zonde, wordt uitgestort. Tegelijk is dit Zijn liefde, want Hij ondergaat dat oordeel in onze plaats. Als wij Gods toorn verzwijgen, zien we de heerlijkheid van Gods liefde niet. Dit zijn dus goede vragen.

Misschien zegt iemand nu voor het eerst: ‘Deze kant van God staat me tegen. Dit vind ik maar niets.’ Wij kunnen, heel arrogant, denken: ‘Dit kan God niet doen, de God in Wie ik geloof.’ Wel, dit is God. Net als toen Hij die eerste keer met Mozes sprak. Mozes vroeg: ‘Wat moet ik zeggen, als men vraagt Wie mij gestuurd heeft?’ ‘IK BEN DIE IK BEN.’ Dat is zo krachtig. ‘Je kunt Mij met niemand vergelijken. Ik ben Die Ik ben.’ God zegt niet: ‘Ik ben die jij wilt dat Ik ben, wat jij fijn aan Mij vindt, of wat jij voelt. Want Ik ben Die Ik ben. Vertel hen dat IK BEN jou gestuurd heeft.’
God sprak met gezag. Dat gaat terug op de schepping. Hij is de Schepper; wie ben ik, om te zeggen dat Hij het recht niet had om Egypte te straffen? Dat Hij het recht niet had om de eerstgeborenen te doden?’

Dit is een goed moment om onze arrogantie aan het licht te brengen. ‘Weet je, soms zou ik God bijna oordelen; alsof Hij anders zou moeten zijn omdat iets mij niet bevalt.’ En wij hebben allemaal verschillende ideeën over hoe God zou moeten zijn. Vooral als je dit in andere landen bespreekt, met mensen die andere opvattingen meegekregen hebben. Daarom is Gods Woord van cruciaal belang.

En dit is gevaarlijk. Wij beginnen God te verwijten: ‘U bent niet goed!’ Misschien zeggen we dat niet, maar denken we het wel. Maar vergeet niet dat Hij volkomen wijs en alwetend is. En laten we bespreken wat dit voor ons leven betekent.

De les over de val was niet de enige keer dat we onze zonden beleden. Blijf dat doen, als jullie dit materiaal doornemen en samen optrekken, en bedenk steeds: ‘God haat deze zonde.’ Maar bedenk ook dat Jezus de toorn voor ons gedragen heeft, zodat wij als volgelingen van Christus Zijn toorn niet meer hoeven te vrezen. Wij schuwen de zonde niet omdat we Zijn toorn vrezen; wij schuwen de zonde omdat we Zijn toorn over de zonde voelen. Wij weten dat Hij de zonde haat; daarom willen we er ver vandaan blijven.

Dit motiveert ons ook om het Evangelie te delen en discipelen te maken. Een van de redenen daarvoor is deze: God zegt in Zijn Woord dat er in onze directe omgeving mensen zijn die onder Zijn oordeel liggen, die niet bij Christus horen en op weg zijn naar de eeuwige toorn. En wij kennen het goede nieuws van Gods genade. Stel dus telkens weer de vraag: ‘Met wie deel jij het Evangelie?’ Wij mogen dit niet voor onszelf houden. Dit raakt het eeuwige leven van mensen. Iedereen moet deze dingen geloven en Christus volgen om gered te worden. Laat zulke Bijbelgedeelten ons dus aansporen om het Evangelie te delen en discipelen te maken.

Het bericht Exodus en verlossing verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Bedenk ook: dit gaat over onze manier van leven. Kom daar steeds op terug: is de ander al begonnen met doorgeven wat hij zelf leert? Moedig jij hem daartoe aan? Deelt hij het met iemand anders, of is hij dat binnenkort van plan? Dit is dus een voortdurend proces. Niet zo van: ‘Zodra ik dit begrijp, kan ik het afvinken.’

Dit is ook een goed moment om jezelf als leider te evalueren. ‘Kent de ander mij al? Ziet hij mijn leven, of hebben we enkel een cursus doorgenomen?’ Ik kan het niet genoeg benadrukken: dat is de manier waarop wij leren. Zo leren onze kinderen, zo leerden wij van onze ouders. Niet zozeer door wat zij tegen ons zeiden, maar we zagen hoe zij leefden. ‘Woorden wekken, voorbeelden trekken.’
Tijdens mijn eerste studiejaar woonde ik bij een echtpaar met een jonge baby. Destijds had ik niet het flauwste vermoeden, maar toen ik jaren later trouwde, deed ik als vanzelf wat die man deed. Hij was een groot rolmodel voor mij. Hoe ik met mijn vrouw omging – ik dacht: ‘Wat zou Mike in dit geval doen?’ Want hij was een geweldige vader. En niet één keer heeft hij gezegd: ‘Kom, ik wil eens met je praten. Zo ga je om met je vrouw, zo voed je je kinderen op, zo deel je je geloof.’ Ik nam het als vanzelf van hem over.

Dit is dus een goed moment voor jou om te bedenken: ‘Gebeurt dit? Deel ik niet alleen het Woord, maar ook mijn leven?’ Zoals Paulus zegt: ‘U zag mijn leven.’

Vermijd dus dat jullie in een ‘Bijbelstudiemodus’ terechtkomen. Ja, we doen Bijbelstudie. We leren mensen alles te gehoorzamen wat Christus ons bevolen heeft. Maar er is zoveel méér. Dat zien we ook in deze les. Dit is een centrale gebeurtenis in de Bijbel: God sluit een verbond met Zijn volk door Abraham.

In de gemeente gebruiken we soms bepaalde termen zonder die werkelijk te begrijpen. Het verbond is het beeld van een relatie die op een belofte gebaseerd is. De verhaallijn van de Schrift draait om God Die een verbondsrelatie aangaat met Zijn volk. ‘Ik zal jullie beloften doen, Ik zal jullie trouw zijn, Ik zal deze beloften houden.’ Daar is onze verhouding met Christus op gebaseerd.

Laat je leerling het erkennen als hij dit niet begrijpt. Trek het eruit, als het ware: ‘Weet je zeker dat je begrijpt wat ‘verbond’ betekent? Belofte? Verlossing?’ Daar wordt in deze lessen veel over gesproken, maar verlossing – ik wist niet wat dat woord inhield, totdat iemand het eenvoudig uitlegde: ‘Het is als een fles. Statiegeld: 5 cent. Iemand wilde hem weggooien, maar een ander zei: Nee, geef hem aan mij, ik geef je er 5 cent voor! Ik wil hem hebben.’

Toen begreep ik het. ‘Na de val was het: Gooi me maar weg, ik ben waardeloos. En God zegt: Nee, Ik wil hem kopen, hij heeft waarde voor Mij. Ik zal Zelf voor hem betalen.’ Nu grijp ik al vooruit, maar dat is het hele idee: ‘Ik zal betalen.’ Het kruis. Zo kostbaar is het! De prijs van onze verlossing. Leg deze zaken dus heel eenvoudig uit, want je wilt dat zij het weer kunnen doorgeven.

Ook een woord als ‘geloof’. Wat betekent dat precies? Het is meer dan alleen verstandelijk geloof. Daar houden velen het bij: ‘Dat geloof ik.’ Geloof betekent echter dat jij je leven bouwt op de belofte dat God trouw zal zijn. Dat je in alles op Hem vertrouwt. Hem volgt. Bespreek uitvoerig wat ‘geloof’ inhoudt!

Dit is het domste dat ik ooit in de gemeente gedaan heb. Ik ben een beelddenker, daarom vertel ik over flessen en zo. Ik wilde de gemeente uitleggen wat geloof is, en wat het betekent om te geloven. Doe dit alsjeblieft nooit na. Dit is absoluut geen voorbeeld ter navolging. Maar het is wel een goed verhaal.

Ik had een kleine ballon meegenomen, ongeveer zo groot als mijn vuist. Ik plakte hem vast aan de muur van het podium en pakte een BB-gun. Ik ging aan de andere kant van het podium staan en vroeg: ‘Wie van jullie gelooft dat ik hem kan raken?’ Zo’n 80 procent stak zijn hand op. Ik vroeg: ‘Wie durft hem vast te houden?’ Sommigen hielden hun hand omhoog. Ik vroeg: ‘Wie durft hem tussen zijn tanden te houden?’ Nog één kerel hield zijn hand op. Ik had niet verwacht dat iemand dat zou doen. Dus ik zei: ‘Kom maar naar voren.’ Ik had een medische verklaring meegenomen, voor het geval dat er tóch iemand zou zijn. Die liet ik hem invullen en ondertekenen … – Je liet hem die verklaring invullen?

Ja, voor in de zaal. Dus hij ondertekent het formulier en loopt … Ik probeerde hem bang te maken, want ik dacht: ‘Dat gaat hij toch niet doen.’ Maar hij loopt naar de andere kant van het podium, steekt die ballon tussen zijn tanden en kijkt lachend naar de zaal. Ik wilde hem bang maken, dus ik richtte die BB-gun en keek door het vizier. Ik dacht dat hij zich zou terugtrekken, en dan zou ik de gun laten zakken: ‘Ik maakte maar een grapje.’ Maar toen ik hem eenmaal in het vizier had, dacht ik: ‘Die kan ik wel raken.’ Ik haalde de trekker over. En ik raakte de ballon. En iedereen was zo kwaad! Ik dacht dat ze zouden juichen, maar het was meer: ‘Ben je gek geworden?’ En Charlie kwam naar me toe: ‘Daar hadden we de hele gemeente door kunnen verliezen!’ Ik was zó blij dat het goed gegaan was. Maar het was een goede illustratie.

Het was echt een domme actie. Dat was het. Maar hierna vroeg ik dus: ‘Hoeveel gelovigen waren er in de zaal? Hoeveel echte gelovigen? Die 80 procent die dacht dat ik de ballon kon raken? De enkelingen die hem durfden vasthouden? Of die ene kerel die hem tussen zijn tanden stak?’ Iedereen gaf toe: er was één gelovige in de zaal.

Dat was precies het idee van geloof. Dat was Abraham. Abraham zei: ‘Ik zal alles achterlaten. U zegt dat ik een nieuw volk krijg, en alles; daar waag ik het op, daar ga ik voor.’

Dit moet je leerling begrijpen als jij zegt: ‘Geloof in Jezus’, en: ‘Abraham geloofde in God.’ Daar hebben we het over. Hij nam het tussen zijn tanden. Zijn veronderstelde geloof werd vergezeld van daden.

Werk zulke belangrijke Bijbelse woorden samen goed uit, terwijl jij je leven deelt met de mensen die je deze discipelschapstraining geeft.

Het bericht Gods verbond met Abraham verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Soms lezen wij het verhaal van Adam en Eva en de slang, alsof dat nauwelijks betrekking heeft op onszelf. We beseffen niet dat de satan nog steeds tot ons spreekt. Nog steeds fluistert hij ons gedachten in. Allerlei leugens worden ons verteld, die uiteindelijk bij de boze vandaan komen.

Jij en wij, die anderen onderwijzen, zelfs als we al een poos christen zijn, moeten zeggen: ‘Deze gedachten komen nog steeds in me op; de satan bedriegt mij nog steeds.’ Bespreek welke leugens jullie misschien zelfs beginnen te geloven.

Dat is erg belangrijk, want meestal beschouwen wij zonde als een gedragskwestie. Dat is het in zekere zin ook, maar zonde heeft een wortel. Ja, zij aten een vrucht. Dat was ongehoorzaam. Maar ten diepste geloofden zij dat God niet goed is. Dat Hij niet weet wat het beste voor hen is.

Als iemand in een discipelschapsrelatie met een specifieke zonde worstelt, moeten jullie dat bespreken. Zorg dat dit onderdeel van jullie relatie is: eerlijk spreken over zonden. En bespreek dan niet alleen: ‘Hoe kunnen wij dat verkeerde gedrag veranderen?’ Graag dieper en vraag: ‘Wat is het onderliggende geloofsprobleem? Wat zijn de leugens die jij gelooft, waardoor je op deze manier zondigt?’ Anders plakken we pleisters op gebroken benen.

In Eva’s hart op dat moment gaat het er niet alleen om dat zij die vrucht at. De satan wilde dat zij los van God zou handelen. Dat is een verzoeking voor ieder van ons. Wij willen ons leven in eigen hand hebben. ‘Hij is de Schepper; ik ben voor Hem geschapen.’ Die gedachte duwen we weg: ‘Nee, ik wil dit doen.’ Deze gedachten komen op uit ons diepste innerlijk. Ze zijn slecht. ‘Heere, neem dit weg! Ik wíl me aan U overgeven!’

Daarnaast: sommige mensen zijn kwaad vanwege iets uit het verleden en geven God de schuld. ‘Waarom liet God dit gebeuren?’ Toen ik de val begreep, kon ik zeggen: ‘Dit hoort bij het leven in een gebroken wereld, een wereld onder de vloek. Deze dingen zullen gebeuren.’ In plaats dat ik zei: ‘Er kan geen God zijn, want er gebeuren slechte dingen.’ De vloek opende mijn ogen, zogezegd.
Bespreek deze dingen in jullie discipelschapsrelatie. Neem daarin zelf het voortouw. Ook in het belijden van zonden.

Ik herinner me momenten waarop iemand die ik erg bewonderde, eerlijk tegen mij zei: ‘Ik heb er een puinhoop van gemaakt op dat gebied.’ Niet dat jij jezelf dan beter voelt, maar je laat je eigen bescherming zakken. ‘Dan zal ik ook eerlijk zijn.’ Want soms worden discipelschapsrelaties erg nep en oppervlakkig. Dan proberen we slechts de juiste antwoorden te geven. Jij moet dus het voortouw nemen in het belijden van zonden. De Bijbel beveelt ons: ‘Belijd elkaar de overtredingen.’ Jij moet dat voordoen aan de mensen die je onderwijst. Ik weet het, wij denken al snel: ‘Nee, dat wil ik verbergen. Ik doe alsof het er niet is, want ik wil dat hij mij respecteert.’ Maar dan leef je een leugen.

Hier valt veel over te zeggen. Dit is zoveel meer dan ‘gewoon een Bijbelstudie’. Dat geldt trouwens voor al deze lessen. Als jij deze thema’s met anderen doorneemt, neem dan de tijd om zonden te belijden. Begin zelf. Belijd ook je worstelingen: ‘Hier was ik boos op God, hier worstelde ik persoonlijk met de gevolgen van de gevallen wereld.’

Bespreek in het leven van de mensen met wie je deze lessen doorneemt. Zorg dat jullie niet aan de oppervlakte blijven. Dit raakt de kern van ons hart en ons verstand. Discipelschapstraining is niet: ‘We nemen samen een Bijbelgedeelte door.’ Nee, we worstelen met zonde.

En laat het dan niet bij: ‘Ik heb er een puinhoop van gemaakt.’ Herinner de ander eraan: ‘Jij hebt macht hierover.’ Wijs hen op de kracht van de Heilige Geest. ‘Met elke verzoeking was er een ontsnappingsweg. Je had ‘nee’ kunnen zeggen.’ Want je wilt niet dat iemand zonden belijdt, zonder dat je hem herinnert aan de kracht die in hem is. Besluit daarmee: ‘We gaan ons hiervan bekeren, we keren dit de rug toe, want wij hebben macht over de zonde.’

Alles in Gods genade. Wijs hen erop: uit genade, door het geloof, ben je rechtvaardig voor God. Bekleed met de gerechtigheid van Christus. Besluit daarmee. ‘Laten we dit in praktijk brengen, met de kracht die in ons is, in Christus is.’ Door Gods genade is er geen verdoemenis voor hen die in Christus Jezus zijn. Blijf dat benadrukken. Wanneer jullie eerlijk over jullie zonden spreken, neem dan ook de tijd om je te verheugen in Gods verlossing.

Het bericht De zondeval verscheen eerst op Geloofstoerusting.