Wij zijn onderdeel van een cultuur en kunnen daarin meegaan zolang dat volgens de Bijbel ook kan, begint Ruard, dat is onze eerste richtlijn. Ilanah vult aan dat wij ons moeten realiseren dat wij wel in deze wereld zijn, maar daar niet toe behoren. Daarbij moeten wij ons niet terugtrekken en een subcultuur vormen die onzichtbaar is voor anderen, vult Laurens aan. Het vers ‘Heilig hen door Uw waarheid, Uw Woord is de waarheid’ (Johannes 17:17) laat dat ook zien, het is eigenlijk een startschot: wij zijn hier om Christus te laten zien en het evangelie te delen zodat anderen tot geloof komen.

Dit geldt ook als het over politiek gaat, zegt Laurens. Hier kan een misverstand over bestaan: aan de ene kant is de wereld – en dus politiek – helemaal gescheiden van de kerk, maar aan de andere kant roept de Bijbel ons wel op om te bidden voor de overheid en behoort ook die God toe. Ruard weidt uit dat wij de neiging kunnen hebben om de politiek te veel macht toe te kennen, maar het is alsnog de Heere God die alles regeert, ook de uitslag van de verkiezingen – of je er nu wel of niet voor kiest om te stemmen. Laurens en Ilanah beamen dat je daarbij wel praktisch kunt nadenken over wat goed zou zijn voor je land, je wijk of je buren en dat wij ons moeten uitspreken tegen grote ongerechtigheden zoals abortus. En bedenk altijd, pleit Laurens, dat onze eenheid niet bestaat in wat wij in het stemhokje doen, maar in Jezus Christus en Die gekruisigd.

In deze aflevering hoor je verder nog meer voorbeelden van culturele en politieke onderwerpen en hoe jij je daar als christen in kunt opstellen; hoe je in politiek gesprek kunt gaan met zowel ongelovigen als gelovigen; en dat het allerbelangrijkste daarin is dat wij het oog gericht houden op Christus en ons eervol en met respect opstellen naar de mensen om ons heen.

Het bericht Cultuur & samenleving – hoe sta je als christen in de wereld? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Een evangelie-ecosysteem bestaat uit drie concentrische cirkels die ieder een sleutelelement van een evangeliebeweging vertegenwoordigen.

De binnenste cirkel: gecontextualiseerde theologie van het evangelie

De kern wordt gevormd door wat we een gecontextualiseerde theologie van het evangelie noemen. Contextualisatie houdt in dat we het evangelie presenteren op een manier die voor die specifieke persoon hout snijdt.

Contextualisatie houdt in dat we het evangelie presenteren op een manier die voor die specifieke persoon hout snijdt.

De verticale as vertegenwoordigt de theologie van het evangelie. Bovenaan de as staat wetticisme – het idee dat geloof plus goede werken je voor God rechtvaardig maken. Die opvatting is niet juist want we worden “om niet gerechtvaardigd door Zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus” (Rom. 3:21,24). Onderaan de as staat relativisme – het idee dat geloof leidt tot rechtvaardiging voor God maar zonder verandering van leven – God aanvaardt iedereen ongeacht hoe men leeft. Ook dat is verkeerd, “Want zoals het lichaam zonder geest dood is, zo is ook het geloof zonder de werken dood” (Jak. 2:26). In het midden van de as staat het evangelie – geloof leidt tot rechtvaardiging en een veranderd leven met goede werken.

De horizontale as staat voor de contextualisatie of de betrokkenheid op de cultuur. Aan de linkerkant is er sprake van overmatige aanpassing – je past je zozeer aan en gaat mee met je cultuur dat je die niet kritisch uitdaagt. Je enige doel is om aantrekkelijk en aanvaardbaar te worden voor de mensen in de cultuur en je bent bereid om alles in je boodschap en bediening te veranderen om die aanvaarding te krijgen. Daarentegen vind je aan de rechterkant een terugtrekken uit de cultuur en een strijd tegen de cultuur – je ziet de cultuur als dermate gevaarlijk dat je terugtrekken om rein en zuiver te blijven je enige reactie is, of je ziet de cultuur als dermate slecht dat je die alleen nog maar kunt confronteren en afkeuren. Geen van beide benaderingen verbindt zich met de mensen van de cultuur. Wanneer niet-christenen je kerkdienst binnenwandelen zullen ze of onnodig gekwetst worden of hopeloos in verwarring raken omdat je geen enkele poging hebt gedaan om het evangelie zodanig te presenteren dat de heersende cultuur wordt aangesproken.

Hoe dichter je bediening bij dit midden staat, in die mate zal je bediening levens veranderen en tot bekering en vernieuwing leiden.

In het midden van de as echter ben je betrokken op de cultuur – je begrijpt de cultuur en tot op zekere hoogte trek je op de cultuur aan, maar je daagt de cultuur ook uit en overtuigt die. Hoe dichter je bediening bij dit midden staat – bij zowel een gecontextualiseerde alsook een bijbels juiste theologie van het evangelie – in die mate zal je bediening levens veranderen en tot bekering en vernieuwing leiden. Hoe verder je bediening zich naar de uitersten begeeft hoe minder kracht je bediening zal hebben om levens te veranderen. CTC helpt om gemeenten te stichten en leiders te trainen die dit begrijpen en die je in de richting van het centrum duwen.

De tweede cirkel: gemeentestichting over kerkmuren heen

De tweede cirkel is een aantal dynamische bewegingen van gemeentestichting in de stad over kerkmuren en tradities heen. Je kunt je afvragen waarom CTC zich richt op nieuwe gemeenten en niet alleen maar werkt met bestaande kerken. Er is geen betere manier om het hele lichaam van Christus te versterken, inclusief de bestaande kerken, dan door een aantal dynamische gemeentestichtingsprojecten in de stad over kerkmuren heen.

Nieuwe gemeenten bereiken niet-kerkelijke mensen veel beter dan oudere gemeenten.

Dit zijn enkele redenen waarom gemeentestichting van cruciaal belang is:

• Nieuwe gemeenten bereiken niet-kerkelijke mensen veel beter dan oudere gemeenten. Dit wordt niet alleen bevestigd door verhalen of ervaringen. Het is wetenschappelijk en empirisch bewezen dat meer niet-kerkelijke mensen Christus gaan leren kennen in een gemeente die minder dan 10 jaar oud is. Dit geldt zelfs ook voor Redeemer Presbyterian Church. In de eerste vijf tot tien jaar van het bestaan van deze kerk werden meer mensen christen per hoofd van de bevolking dan nu. Nieuwe gemeenten zijn meer gericht op buitenstaanders en dus bereiken nieuwe gemeenten niet-kerkelijke mensen beter dan oudere gemeenten.
• Een nieuwe gemeente wordt na een aantal jaren financieel onafhankelijk en begint andere bedieningen te financieren. Gemeentestichting is de ultieme geestelijke investering. De totale basis voor financiering van het gehele lichaam van Christus groeit door gemeentestichting.
• Oudere gemeenten zijn meer gericht op de stad zoals die 10 tot 20 jaar geleden was, en hebben minder zicht op nieuwe ontwikkelingen die gaande zijn. Nieuwere gemeenten zijn meer gericht op wat er op dit moment gebeurt – inclusief de nieuwe mensen en ontwikkelingen in de stad.
• Oudere gemeenten zijn vaak niet bereid om iets nieuws te proberen vanuit de overtuiging dat ‘dit toch niet werkt’. Maar wanneer ze zien dat die dingen wel werken in een nieuwe gemeente geeft het hen de moed om zelf ook nieuwe dingen te proberen. Dit versterkt hen op hun beurt weer om meer mensen te bereiken

Maar wat betekent het dat ik zeg “over kerkmuren heen?” CTC ontvangt soms kritiek omdat we geen franchisenemer zijn die slechts kerken van een bepaalde denominatie sticht. We werken samen met nationale leiders over kerkmuren heen om hen te helpen hun steden te bereiken. We brengen de expertise van wat we zelf elders in de wereld geleerd hebben mee naar die specifieke stad en dat betekent dat we samenwerken met kerken uit verschillende denominaties.

CTC wil niet alleen verschillende denominaties en hun kerken helpen om te beginnen, maar we willen ons er ook van verzekeren dat zij met elkaar op kunnen schieten – dat ze elkaar gaan waarderen. We hebben dit in New York ervaren. Mensen met redelijk verschillende theologische overtuigingen – maar wel binnen de bandbreedte van de orthodoxe protestantse theologie met een hoge opvatting van de Bijbel – kunnen elkaar werkelijk vooruithelpen. Ze willen van elkaar dat ze slagen. Er is weinig stammenmentaliteit. En we denken dat dit cruciaal is voor de stad. Waarom? Daar zijn drie redenen voor:

Getuigenis

Niet-christenen zien dat verschillende denominaties elkaar met stenen bekogelen en dat is een verschrikkelijk slecht getuigenis. Alhoewel leerstellige verschillen belangrijk genoeg zijn dat we ons in verschillende denominaties met onderscheiden overtuigingen bevinden is dat echter geen excuus om de oproep van Jezus in Johannes 17 te negeren dat we één moeten zijn zoals de Vader, de Zoon en de heilige Geest één zijn.

Voorkeur

De waarheid doet ertoe, maar we moeten ons richten op dat wat van het grootste belang is. Etnische achtergrond, sociaaleconomische klasse en temperament zijn allemaal redenen waarom iemand een voorkeur kan hebben voor een bepaalde liturgie of denominatie. Maar alleen samen kunnen we werkelijk de hele stad bereiken.

Geestelijke groei

Deze verschillen in voorkeur betekenen dat samenwerking over kerkmuren heen ons ertoe dwingt om flexibel te zijn en elkaar te aanvaarden, en dat is geweldig goed voor een ieders geestelijke groei.

De buitenste cirkel: gespecialiseerde evangeliebedieningen

De buitenste ring is wat wij speciale evangeliebedieningen noemen. Ralph Winter, voorheen hoogleraar aan het Fuller Theological Seminary, schreef een bijzonder nuttig artikel waarin hij parochies en ordes bespreekt met als titel: “The Two Structures of God’s Redemptive Mission” (De twee structuren van Gods missie tot verlossing). Een parochie is een gemeente die allerlei mensen in een bepaalde plaats wil dienen. Een orde echter wil een bepaalde groep mensen op allerlei plaatsen dienen. Dat zijn gespecialiseerde bedieningen.

Je kunt een jeugdgroep hebben in je gemeente. Maar Young Life is een orde die zich specialiseert in het bereiken van kinderen over de hele wereld. Jouw gemeente kan nooit zoveel ervaring hebben met het bereiken van jongeren als Young Life over vele jaren heeft opgebouwd. Anderzijds, Young Life is geen gemeente. Als een jonge vrouw als tiener christen wordt door middel van Young Life moet ze zich wel aansluiten bij een lokale gemeente met ook andere mensen dan alleen maar jongeren want anders gaat ze het niet redden.

En dat is maar een voorbeeld van een gespecialiseerde bediening. Je hebt dergelijke bedieningen nodig voor gebed, evangelisatie, het doen van gerechtigheid en barmhartigheid, geloof op het werk en voor het gezinsleven. En je hebt onderwijsbedieningen nodig om grote aantallen leiders in steden en kerken te trainen.

Deze instituten hebben een symbiotische relatie met elkaar en met de kerkelijke gemeenten. Gemeenten moeten niet denken dat zij het allerbelangrijkst zijn, en gespecialiseerde bedieningen moeten niet denken dat zij dingen beter kunnen doen dan de gemeente. Ze moeten elkaar waarderen en met elkaar samenwerken en dan zal het gehele lichaam van Christus in de hele stad zowel kwalitatief als kwantitatief groeien.

Wanneer alle drie elementen aanwezig zijn – gecontextualiseerde theologie van het evangelie, gemeentestichting over kerkmuren heen, en gespecialiseerde evangeliebedieningen – zien we evangeliebeweging aan het werk.

Het bericht Hoe werkt een evangeliebeweging? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het geven van geschenken is een antwoord op Jezus’ ontzagwekkende daad van Zelfgave, toen Hij Zijn glorie opzij legde en als mens werd geboren.

Aan de andere kant kunnen niet-religieuze mensen niet anders dan vaststellen dat de oudere betekenis van kerst onopvallend zich blijft aandringen, bijvoorbeeld door de muziek van traditionele kerstliederen. Het kan irriterend zijn om de vraag van hun kind te beantwoorden: “Wat betekent die tekst – ‘vreed’ op aarde, ’t is vervuld: God verzoent der mensen schuld’?”

Seculiere vakantie

Als christen-gelovige deel ik de deugden van de dag met de hele samenleving. De seculiere kerstdagen zijn een feest van lichtjes, een tijd voor familiebijeenkomsten en een periode om genereus te geven aan degenen die het dichtst bij ons staan en degenen die het meest behoefte hebben. Deze wijze van doen is voor iedereen verrijkend en ze zijn ook in lijn met de christelijke oorsprong van het feest.

Kerst, net als God Zelf, is zowel wonderlijker als bedreigender dan we ons voorstellen.

Vanwege het commerciële belang van kerst, zal het in onze samenleving ook altijd wel een seculier feest blijven. Mijn angst is echter dat de ware wortels ervan steeds meer verborgen zullen raken voor het grootste deel van de bevolking. De nadruk op licht in de duisternis komt vanuit het christelijk geloof dat de hoop van deze wereld van buitenaf komt. Het geven van geschenken is een antwoord op Jezus’ ontzagwekkende daad van Zelfgave, toen Hij Zijn glorie opzij legde en als mens werd geboren. De zorg om behoeftigen herinnert ons eraan dat de Zoon van God niet in een aristocratisch gezin werd geboren, maar in een arme familie. De Heere van het universum die zich identificeert met de minsten en komt bij de meest uitgeslotenen onder de mensen.

Dit zijn krachtige thema’s, maar elk van hen is een tweesnijdend zwaard. Jezus komt als het Licht, omdat we geestelijke te blind zijn om zelf de weg te vinden. Jezus werd sterfelijk en stierf omdat we zelf te moreel geruïneerd zijn om op een andere manier vergeven te worden. Jezus gaf Zichzelf aan ons en daarom moeten we onszelf geheel aan hem geven. We beseffen “dat we niet van onszelf zijn” (1 Kor. 6:19).

Kerst, net als God Zelf, is zowel wonderlijker als bedreigender dan we ons voorstellen.

Toegankelijke Bijbelse waarheid

Elk jaar wordt onze steeds seculierder wordende westerse samenleving minder bewust van zijn eigen historische wortels, waarvan vele wortels tegelijkertijd de fundamenten van het christelijk geloof zijn. Maar één keer per jaar met Kerst worden deze basiswaarheden een beetje toegankelijker voor een enorm publiek. Op talloze bijeenkomsten, concerten, feesten en andere evenementen, zelfs als de meeste deelnemers niet-religieus zijn, kunnen de essenties van het geloof soms zichtbaar worden.

Om kerst te begrijpen moet je de basis van het christendom begrijpen, het Evangelie.

Laten we bijvoorbeeld enkele vragen stellen over het beroemde kerstlied “Hoor, de eng’len zingen d’ eer” wat je soms voorbij hoort komen. Wie is Jezus? Hij is eeuwige Heere, “Die heerst op ’s hemels troon” en “wordt geboren uit een maagd op de tijd die God behaagt.” Wat kwam Hij doen? “God verzoent der mensen schuld,” dat is Zijn missie. Hoe heeft Hij het voltooid? “Al Zijn glorie legt Hij af, ons tot redding uit het graf.” Hoe kan dit leven voor ons zijn? Door een innerlijke, geestelijke vernieuwing die zo radicaal is dat hij “nieuwgeboren” genoemd kan worden. Met briljant gebruik van stijlen geeft het lied ons een samenvatting van de hele christelijke leer.

Alhoewel de meest bekende kerstliederen en bijbellezingen niet alles zo kort en kernachtig verwoorden, toch blijft het zo dat honderden miljoenen mensen één seizoen per jaar – als ze de moeite zouden nemen om dit soort vragen te stellen – dezelfde kennis ter beschikking zouden hebben.

Om kerst te begrijpen moet je de basis van het christendom begrijpen, het Evangelie.

Dit is een aangepast fragment uit Hidden Christmas: The Surprising Truth achter the Birth of Christ (Viking, 2016).

Het bericht Zelfs als een seculiere feestdag maakt kerst het Evangelie toegankelijk verscheen eerst op Geloofstoerusting.

“Tegenwoordig gaat iedereen ervoor om nog nauwelijks kleren te dragen, hé? Niet mijn stijl. Ik houd er van om de mooie dingen te bedekken voor die ene voor wie het er werkelijk toe doet.”

Deze mening leidde tot een Twitter-debat over deugden – of het gebrek daaraan. Wat te denken van het pronken met je lichaam door middel van weinig kleding? Iemand vraagt zich op het online platform af: “Wat is er mis mee om niet helemaal bedekt te zijn?” Met slechts een paar woorden laat Ayesha Curry, die in Jezus Christus gelooft, deugdelijkheid zien – als licht en zout – op social media.

Deugdelijke kleden is een getuigenis

Het is twijfelachtig of iemand geschokt was door de waarneming van Ayesha. Uitdagende kleding is een gemeengoed en onze culturele gevoeligheden zijn snel verschoven. Er was een tijd dat vrouwen in een bikini een bijzonder fenomeen zouden zijn als het in twee derde van de reclames zou voorkomen. Tegenwoordig knipperen we niet meer met onze ogen als niet alleen reclames maar ook Facebook en Instagram gevuld zijn met ‘blote kleding’. Bijna niemand raakt in het geweten nog geschokt, behalve misschien de vrouw die een goddelijke standaard van deugdelijkheid heeft.

Onze kleding vertelt mensen wat belangrijk voor ons is.

Dat is de natuur van zout en licht. We laten zien dat we apart gezet zijn – onderscheiden. We zijn een wandelend getuigenis van een heilig God die ons geroepen heeft om heilig te zijn (1 Petrus 1: 15-16). Onze kleding heeft geen kleine rol. Het is vaak het eerste waar mensen op letten, het stuurt een bericht, net als onze manier van spreken en onze houding. Onze kleding vertelt mensen wat belangrijk voor ons is.

Ondeugdelijke kleding zegt: “Kijk naar mij. Let op mijn lichaam!” Maar als gelovigen leven we om mensen op veel meer dan onszelf te wijzen. We zijn getuigen van een verloren en stervende wereld die een prachtige en volledige Redder nodig heeft. We willen dat ze weten van de reddende kracht van Christus en Zijn vermogen om onze kern te transformeren. Kleding kan iets kleins lijken maar als we de naam van Christus noemen kijkt de wereld om ons heen naar ons. Als we een standaard omarmen – of online posten – die niet van deze wereld is dan schijnt het licht.

Deugdelijkheid in het licht van Christus

Hoewel we de Heere zo veel als mogelijk is willen verheerlijken met onze kleding is kleding niet het belangrijkste. In zekere zin moet kleding het ding zijn wat naar de achtergrond verdwijnt, zodat wat groter is kan gaan schitteren. Deugdelijke kleding richt de aandacht van het oog – niet naar het buitenste lichaam – maar naar het licht van Christus binnen in het lichaam.

‘Groeien in godsvrucht.’ Dat is de kleding die de Heere mooi vindt.

Als vrouwen die van de Heere houden is het ons belangrijkste streven om onszelf innerlijk te sieren (1 Timotheüs 2: 9; 1 Petrus 3: 3-4). Beide passages uit de Bijbel spreken over vrouwen en over kleding en wijzen ons op het échte waarop we ons moeten focussen: groeien in godsvrucht. Dat is de ‘kleding’ die de Heere mooi vindt. Als we groeien in de dingen zoals liefde voor God en de mensen, nederigheid en onbaatzuchtigheid, dan veranderen we van binnenuit. En die veranderingen kunnen niet tegenhouden dat het van buiten ook gaat veranderen. Als we vruchten dragen schijnt ons licht fel. De wereld is in staat om ‘uw goede werken te zien en eer te geven aan de Vader die in de hemelen is’ (Mattheüs 5:16).

Belangrijk om te zien is dat onze kledingkeuze onderdeel is van onze groei en bekering. Dat is ook de reden waarom we nieuwe gelovigen niet moeten belasten met allerlei regels over kleding. Als we groeien in de genade en kennis van Christus worden Zijn wegen, onze wegen. We worden ons er steeds meer van bewust wat de Heere behaagd. We worden meer gevoelig voor de ingeving van de Heilige Geest. En we gaan merken dat onze keuzes verschuiven, soms zelfs ín de paskamer. We proberen onze buitenkant op zo een manier te bekleden dat het Gods heilige werk binnen in ons reflecteert.

Kies ervoor om jezelf te kleden als een levende getuigenis

Te vaak worden discussies over deugdelijkheid vastgelegd in een lijst met do’s en don’t’s. Die lijst verandert onvermijdelijk in de loop van de tijd, van de ene persoon naar de volgende. Er was een tijd dat blote armen schandalig waren. En wie kan de ‘oorlog’ die werd gevoerd om de yoga-broek zijn vergeten?

Hoe vaak overwegen we ons eigen getuigenis naar anderen?

Onze kledingkeuze is persoonlijk en uniek. Als vrouwen weten we wat ons staat, welke stijlen en kleuren mooi zijn en van welke stof we houden. Deze overwegingen en nog veel meer – inclusief onze eigen mening over deugdelijkheid – is een factor in de uiteindelijke aankoop van kleding. Maar hoe vaak overwegen we ons eigen getuigenis naar anderen?

We zijn gekocht met een prijs, we zijn niet van onszelf (1 Korinthe 6:19-20). Dit is een waarheid die zijn weg vindt in ieder aspect van het leven, met inbegrip van onze kleding. Of we een bepaalde outfit nu wel of niet kopen hoeft niet perse goed of fout te zijn. Het gaat misschien niet eens over de vraag of je kledingkeuze nog net binnen de grenzen van deugdelijkheid valt. Het is juist de vraag of het je getuigenis over Jezus Christus kracht bij zet. Zal het de Heere verheerlijken? Of zal het juist het licht van binnen dimmen?

Zoals met elk aspect in het christelijk leven geeft de Heere veel genade en geeft Hij ons royaal Zijn wijsheid. We kunnen en moeten Hem ook in deze zaken zoeken, net als bij al het andere. Hij is in staat om ons hart de deugdelijkheid te geven, om ons ogen te geven die onze kleding zien zoals Hij die ziet. Om ons te helpen en te leiden naar een manier van onszelf kleden dat Hem verheerlijkt. Zelfs als we door een proces van verandering gaan en anderen dit aan ons kunnen merken.

Als we het zout en het licht zijn gaat het er niet om dat we perfect zijn. Ons licht schijnt en onze invloed is merkbaar, terwijl we ondertussen steeds meer naar Zijn beeld veranderen.

Het bericht Deugdelijke kleding laat jouw licht schijnen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Wat zijn belemmeringen in onze cultuur voor herleving? (4) verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Hoe bereik je de komende generatie? Iemand schreef eens terecht: Door jonge mensen God te laten zien. Niet de kleine, aangepaste en tamme God van onze tijd. Een God Die je op je eigen manier dient, Die geen lastige dingen vraagt en het altijd met je eens is. Maar de grote God van de Bijbel. Als het in de kerk over Hem gaat, dan worden ook jonge mensen in vuur en vlam gezet voor Hem. Een mooi en bemoedigend voorbeeld daarvan zien we in Amerika, waar het calvinisme herleeft en steeds meer christenen en vooral ook jonge christenen zich laten inspireren door de boodschap van de Reformatie. Ds. M.K. (Marco) de Wilde gaat in zijn referaat in op de vraag wat we als Nederlandse christenen van deze nieuwe calvinisten kunnen leren.

Het bericht Een nieuwe generatie: jong, onstuimig en gereformeerd verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Moed is meer dan bestrijding van de cultuur; meer dan ‘nee’ zeggen tegen de wereld.

Moed te hebben om dezelfde oude, eerder gefaalde benaderingen te herhalen is dwaasheid. Gehaat worden door de wereld is niet per se een bewijs dat je moedig bent. Je spreekt op een moedige manier over het huwelijk en abortus. Goed zo! Wijd nu dezelfde moed aan het vechten tegen racisme en het afwenden van oorlog. De kerk heeft dat niet altijd gedaan, en de consequenties zijn destructief geweest voor zowel de kerk als de wereld. Wees niet verwonderd dat de wereld een kwalijke oplossing verkiest als wij geen oplossing bieden.

Moed is meer dan bestrijding van de cultuur; meer dan ‘nee’ zeggen tegen de wereld. We bidden voor hen die ons vervolgen. Wij houden van onze vijanden. Wij zoeken hun voorspoed, nu en vooral voor de eeuwigheid. Maar als zij niet de compassie in onze moedige optredens zien, dan zijn we voor hen slechts een volgende belangengroep die de macht grijpt. Als je niet communiceert op een manier die je naasten kunnen verstaan, houd je misschien niet zoveel van hen als dat je geniet van de voldoening die je krijgt door afwijzing. Moed is dan misschien wel je blinde vlek.

Overweeg het volgende: wat heb jij gedaan om de kerk een plaats te maken waar je naasten die niet zijn zoals jij, zich welkom voelen? Misschien bekritiseer je kerken die het cultureel vocabulaire hebben overgenomen en de vreze van God hebben afgezwakt. Maar nodig jij je buren uit die normaal niet naar de kerk komen en bekijk de kerkdienst eens door hun ogen. Wat wordt niet uitgelegd? Wat wordt niet geïntroduceerd? Welke woorden hebben uitleg nodig? Bedenk dat we ongelovigen de dwaasheid van het kruis willen laten aanvechten, niet ons religieus jargon. Als ze verward vertrekken, geef jezelf geen schouderklopje denkend: “Ze kunnen niet met de waarheid omgaan”.

Welke zonden worden publiekelijk beleden in jouw kerk?

Laten we het nog iets persoonlijker maken. Welke zonden worden publiekelijk beleden in jouw kerk? Raadpleeg hiervoor een lijst zoals die in Galaten 5:19-21. Misschien heeft jouw kerk het vaak over zonden als sensualiteit. Maar zoek je ook vergeving voor tweedracht? Jaloezie? Rivaliteit? We kunnen niet zomaar de sombere zienswijze die de wereld heeft van de kerk afdoen als een bewijs dat we trouw voor Jezus leven. Buitenstaanders zien onze kerken als meer dan voldaan om een conservatief utopia te dopen waar de regering de zonden van anderen straft en onze vrijheid, consumptiegedrag en ongelijkheid niet aantast. Zij denken dat wij voor onszelf christen zijn. Zij zien het christendom niet als zorgzaam voor de wereld. Ze zien niet hoe geloof in Jezus een verschil maakt voor alledaagse problemen als gebrek aan de mogelijkheid tot kwaliteitsonderwijs of werkgelegenheid. Wij spreken over religieuze vrijheid, en zij horen ons pleiten voor speciale voorrechten. Wij spreken over bekering, en zij horen ons Republikeinse stemmers werven. Wij hebben het over moed, en zij horen ons smachten naar de zwart-wit jaren ’50.

De moed die telt is de moed die je getrouw maakt op welke plaats en positie God je heeft gesteld.

Als je zoals ik bent, zul je het de wereld doorgaans kwalijk nemen dat zij het niet begrijpt. Dat is onze blinde vlek. Je bent geneigd een wereld die altijd de profeten heeft afgewezen en het geweten wat betreft zonde heeft onderdrukt liever kwijt dan rijk te zijn. Terwijl ze wijs beweren te zijn, verruilen de goddelozen de glorie van de onsterfelijke God voor afgoden en worden dwazen (Romeinen 1:22-23). Tot op zekere hoogte heb je gelijk. We kunnen niet verwachten dat de wereld onze moed herkent als liefde. Wij weten dat echte barmhartigheid niet mogelijk is los van de moed om de bijbelse leer te verdedigen. In zonde gaat de wereld te keer tegen de Hemelse Vader, ook al weet Hij altijd wat het beste is voor hen. Dat is het grootste probleem met het werken voor het algemeen belang, ook al klinkt dat misschien erg mooi. Wat als de wereld niet wil wat goed voor hen is?

Helaas vervallen wij moedige christenen vaak in pessimisme zodra we worden tegengestaan door de wereld. We verdedigen de leer van genade zonder genade en verwarren een afwijzing van ons met een afwijzing van Jezus. Maar Jezus liet zijn dwaze leerlingen niet varen. Hij vergaf zelfs zijn moordenaren vanaf het kruis. Hij liet zelfs jou en mij in onze zonde niet in de steek. Dus pessimisme maakt ons niet heldhaftig.

De moed die telt is de moed die je getrouw maakt op welke plaats en positie God je heeft gesteld. Die moed maakt je vurig van geest, geduldig in verdrukking en volhardend in het gebed, terwijl je de Heere dient met ijver en je altijd verheugt in Zijn vaste hoop (Romeinen 12:11-12). En de uitdagingen waar we voor staan in een veranderende wereld zullen allen behalve de vurige, geduldige, volhardende en verheugende christenen uitroeien. Pessimisme en afstand nemen volstaan niet.

Het bericht Moed dat het verschil maakt! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Complimenten van goedkoop genre vliegen over de Nederlandse schermen de huiskamer van de mens in. Ze zien het beeld van de mens op het beeld en checken daarna zichzelf in de spiegel. Maar het is stil. Niemand zegt het tegen ze: ‘Jij bent écht een Idol.’

Of wel? Is het ze gezegd in een diep verleden in een hof? ‘Je zult als God zijn als je hiervan eet.’ Ze aten. Verafgode zichzelf. Spraken het tegen zichzelf toen ze een simpele hap uit een vrucht namen: ‘Ik ben écht een Idol.’ Vanaf dat moment is de Schepper Zijn mens kwijt. Verloren aan de stem die ze attendeerde op het kennen van het goed en het kwaad. De mens schaamt zich. Bedekt zich. Ze zijn hun Schepper kwijt. De Schepper bij Wie ze zich geaccepteerd voelde, geliefd en gehoord. Wandelende met Hem, luisterend naar Zijn stem in de wind. Ze zijn het kwijt.

Maar de Schepper zocht door naar het schepsel wat zich verborg voor Zijn aangezicht. ‘Waar ben je?’ Gevonden in zelfgemaakte bedekking van schaamte, vond Hij ze terug. Wees ze terecht en bracht hen een belofte die de schaamte weg zou nemen. Nam de bladeren van hen af en maakte met Scheppende zorg kleren van huiden en kleedde hen daarmee.

En daar sta je. Voor de spiegel van de wereld staar je in stilte naar jezelf. Maar niemand zegt het tegen je: ‘Jij bent écht een Idol.’ Bevestiging niet gevonden. Maar bij elke hap in het tegengestelde van het goede wil je het voor jezelf bevestigen: ‘Ik ben écht een Idol.’

Gekleed met zelfgemaakte kleren van vrolijkheid, maakbaarheid, idealistische plamuur, godsdienstige vroomheid of grote woorden verstop je je voor de Schepper. Verberg jij je voor Zijn aangezicht terwijl je de schreeuw uit scherpe liefde hoort: ‘Waar ben je?’

Je zegt niks maar verstopt je nog dieper en vergeet de Schepper, blind starende op de spiegel die voor je staat schreeuw jij het tegen jezelf: ‘ik bent écht een Idol.’ Of het willen worden, het diep gewortelde schreeuw verlangen om gezien te worden. ‘Ik wil een Idol zijn. ‘

David de psalmdichter en koning staat voor de spiegel. De spiegel van Zijn Schepper. In volle verwondering stromen de woorden als levend water uit zijn mond. ‘Ik loof U omdat ik ontzagwekkend wonderlijk gemaakt ben; wonderlijk zijn Uw werken, mijn ziel weet dat zeer goed. Mijn beenderen waren voor U niet verborgen, toen ik in het verborgene gemaakt ben en geborduurd werd in de laagste plaatsen van de aarde. Uw ogen hebben mijn ongevormd begin gezien, en zij allen werden in Uw boek beschreven, de dagen dat zij gevormd werden, toen er nog niet één van hen bestond.’

David heeft de Schepper horen spreken: ‘Geef het op en weet dat Ik God ben.’ David weet in zijn zingende woorden, meer dan ooit dat hij mens is tot in het diepst van zijn hart. En weet daardoorheen ook in volle verwondering meer dan ooit dat hij gemaakt is door de Schepper die hem kent, ziet en heeft gevonden.

Ik en jij willen niet terug naar God. Maken onszelf tot een plaatsvervangend god. Maar God Zelf, de Schepper van hemel en aarde, wil jou en mij wel terug.
Staande voor de spiegel spreekt Hij het je toe: ‘Geef het op en weet dat Ik God ben. Leg de kleren van de leugen af en spreek de waarheid naar Mij en je naaste. Ik bekleed je met de nieuwe mens, die overeenkomstig Mijn beeld is geschapen, in ware rechtvaardigheid en heiligheid.’

God is Zijn mens kwijt en stuurt de Mens Christus. Zodat als jij je laat vinden, in de spiegel mag kijken en biddend gaat danken: ‘de Zoon maakt mij Zíjn beeld gelijk.’
God wil échte mensen. Dan zien mensen geen idol meer in je, maar Jezus. Je wordt zoals God je bedoeld heeft. Je bent echt!

Het bericht Jij bent echt! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Dat was niet zo omdat dit het grootste of meest flitsende gebouw was. Maar het kwam doordat er een kamer in dit gebouw was dat mij het meeste opviel, de bibliotheek van de directeur. Het was de grootste privé bibliotheek die ik ooit had gezien.

In stilte dwaalde ik rond. Er waren niet alleen heel veel boeken; er waren ook zoveel oude boeken. Duizenden en duizenden verweerde ruggen en vervaagde stoffen omslagen keken me aan. Dat komt omdat deze seminariedirecteur die zo sterk investeerde in het leven van jonge christenen één ding wist: jonge christenen moeten leren van oude boeken.

Jonge christenen hebben geen nieuwe dingen nodig

Soms kan de kerk schuldig zijn aan het denken dat jonge christenen iets nieuws nodig hebben. Een nieuwe app, een nieuwe Bijbelvertaling, nieuwe stijl of nieuwe waarheid voor de moderne tijd. Maar wat jonge christenen het meest nodig hebben, is ontzagwekkend en radicaal oud. We hebben eeuwenoude wijsheid nodig.

In plaats van nieuwer, cooler, sneller en scherper, hebben we eenvoudig, mooi en oud nodig.

In plaats van nieuwer, cooler, sneller en scherper, hebben we eenvoudig, mooi en oud nodig. Opgroeiende jonge christenen hebben volwassen oudere christenen nodig om hen te helpen, te begeleiden, te beteugelen en te corrigeren. En in Gods krachtige voorzienigheid heeft hij ons honderden vaders en moeders in het geloof gegeven die ons door hun geschriften helpen. Denk aan schrijvers zoals Augustinus, Martin Luther, Jonathan Edwards, John Newton, Fanny Crosby, J.C. Ryle, Amy Carmichael en Corrie ten Boom. Zij onderwijzen, vermanen, overtuigen en bemoedigen nog steeds door hun geschreven woorden.

We missen ontzettend veel als we niet leren van de wijsheid uit het verleden. Maar hoe zijn oude geschriften relevant voor moderne jonge gelovigen? Wat leren christenen uit verschillende tijden met verschillende ervaringen en verschillende woordgebruik ons vandaag de dag nog?

Hier zijn drie dingen die oude boeken aan jonge christenen leren:

1. Hoe om te gaan met de cultuur
Het is verleidelijk om te geloven dat we in unieke tijden leven – dat er maar weinig mensen uit het verleden zijn die met concreet inzicht kunnen spreken over onze huidige cultuur. Maar dat is gewoon niet waar. Sinds de verbanning uit Eden hebben mensen altijd te maken gehad met dezelfde zonden en hebben zij hetzelfde lijden ondergaan. Natuurlijk, het manifesteert zich op verschillende manieren in verschillende tijdperken, maar oude christenen uit het verleden kunnen verrassend relevant zijn.

We missen ontzettend veel als we niet leren van de wijsheid uit het verleden.

Wijsheid uit het verleden is bewaard gebleven tot het heden, en we missen heel veel als we daar niets van leren. Het boek van J.C. Ryle’s ‘Thought for Men’ bijvoorbeeld, dit boek bruist van de wijsheid en concrete inzichten voor jonge christenen – mannen en vrouwen – die in een veranderend cultureel landschap willen blijven staan voor de waarheid.

2. Hoe om te gaan met romantiek
Ondanks de karikaturen en stereotypen waren niet alle christenen uit het verleden preuts. Velen schreven openhartig over seksuele reinheid, romantiek, huwelijk en liefde. Geloof het of niet, Jonathan Edwards en Charles Spurgeon waren beiden ooit jong. Het waren tieners, 20-plussers en 30-plussers die met dezelfde strijd, druk en emoties te maken hadden waar jij nu voor staat. Hun schrijven staat niet los van jouw ervaring; in feite spreken ze met de wijsheid vanuit de ervaring uit hun eigen leven, vooral als het gaat om romantiek en seksuele reinheid.

De ‘Belijdenissen’ van Augustinus is bijvoorbeeld een boek gevuld met praktische reflecties over zijn overgang van een leven van seksueel genotszucht naar een op God gerichte zuiverheid (inclusief hoe hij een heftige relatiebreuk heeft doorstaan).

Zij bieden jou nu wijsheid die alleen een oudere mentor in het geloof je kan geven.

3. Hoe verleiding te weerstaan
We leven in een wereld waarin verleiding ons overspoelt. Maar zo is het altijd al geweest. Christenen uit het verleden schrijven al millennia over hoe om te gaan met die verleiding. Van het vechten tegen de zonde tot het nastreven van heiligheid. Ze kennen het en hebben er mee te maken gehad. Zij bieden jou nu wijsheid die alleen een oudere mentor in het geloof je kan geven. Het boek ‘If’ van Amy Carmichael bijvoorbeeld is een krachtige en praktische meditatie over het bestrijden van de verleiding door je de liefde van Christus te blijven herinneren.

Het beste oude boek

Maar zelfs als we lezen en leren van godvrezende, door mensen geschreven boeken, kunnen we het beste oude boek niet vergeten: de Bijbel. Zoals Spurgeon het met een beroemd citaat benoemde: ‘Bezoek veel goede boeken, maar leef in de Bijbel.’ Gods Woord is het enige perfecte boek, het enige boek dat we moeten verheffen boven al het andere.

Maar dit betekent niet dat we geen andere oude boeken moeten lezen. Het zou eerder ons verlangen moeten voeden om te lezen en te leren van oude christenen die trouw zijn gebleven en met liefde onderwezen vanuit de mooiste boeken.

Jonge christen, God heeft je de kans gegeven om te leren en te groeien door middel van oude boeken. Minimaliseer dat niet. Verwerp het niet. En verspil het niet.

Het bericht Waarom hebben jonge christenen oude boeken nodig? verscheen eerst op Geloofstoerusting.