Gods heiligheid is de meest centrale eigenschap. Bij het lezen van de Schrift zet het besef dat de Heilige tot ons spreekt de toon. Daarbij past de houding van diep ontzag.

Het bericht De juiste grondhouding is ** cruciaal tijdens het bijbellezen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Gods Woord geeft ons de gelegenheid onszelf te zien zoals wij werkelijk zijn. Dat is schrikken! Maar het geeft ook blijdschap: Zijn Woord toont niet alleen wat mis zit, maar wijst ook aan wat het goede is en voedt ons op om alles te kunnen zijn en doen waartoe God ons roept (2 Timotheüs 3:16-17). Omgaan met de Bijbel is dus een actief en ingrijpend proces.

Het is verdrietig wanneer wij Gods Woord lezen, bijbelstudie doen, naar preken luisteren en het overdenken, terwijl het ons leven niet raakt.

Het is verdrietig wanneer wij Gods Woord lezen, bijbelstudie doen, naar preken luisteren en het overdenken, terwijl het ons leven niet raakt. Ondanks dat wij er aandacht aan besteden, maakt het toch geen diepe indruk. In plaats van ons er zó in te verdiepen dat het ons leven verandert, gaan we gewoon door alsof wij niets gezien hebben. Al slaagden we in een examen theologie, het zou verloren tijd zijn. Kennis op zich is slechts een zeepbel (1 Korinthe 8:1) en de consequenties van kennis zonder daden is veel erger dan de gevolgen van een gezakt examen.

Het bericht Spiegel aan de wand verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ruard legt uit dat ‘omdat wij geloven dat God volmaakt is, dat is Zijn identiteit, wij daarom geloven dat Zijn Woord ook perfect is’ (zie Psalm 119). Laurens en Ilanah vullen aan dat het voor het begrijpen van de Bijbel, en om Gods Woord krachtig te laten zijn in je leven, je moet geloven en erop moet vertrouwen dat het Gods Woord is. Dat het foutloos is juist omdat het Gods Woord is.

Als het gaat over hoe de duidelijkheid van de Schrift praktisch invloed heeft op ons leven zegt Laurens: dat betekent allereerst dat wanneer je de Bijbel leest je ook bewust die stap in vertrouwen moet zetten. Ruard beaamt dat je, ook als je dingen soms niet begrijpt, de moed mag hebben om geduldig de Bijbel tot je te blijven nemen en te weten dat God daadwerkelijk door Zijn Woord tot jou spreekt. En ook belangrijk, vult Ilanah aan, dat je de Bijbel niet ziet als een kookboek waar je hier en daar wat uit haalt als power food maar dat je de hele Schrift leest en daar ook de tijd voor neemt. Laurens doet daarom ook de oproep: ‘lees, lees en herlees. Je leert de Bijbel lezen door hem te lezen.’ En daarbij is het belangrijk te zoeken naar de kern: Christus en Zijn evangelie.

Met behulp van een aantal voorbeelden bespreken we in deze aflevering hoe je in de Bijbel kunt leren om Christus te ontdekken, en hoe je tijdens het lezen kunt zoeken naar wat je leert over God, en over jouw relatie tot en met Hem. Tot slot geven Ruard, Ilanah en Laurens ook nog handige praktische tips hoe je de Bijbel kunt lezen en je meer kunt gaan zien van Wie Hij is en wat Hij zegt in Zijn Woord.

Het bericht Bijbellezen – hoe doe je dat? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ik heb die toverformule niet. Maar ik denk wel dat er een handvol dingen zijn die je in de tekst kunt proberen terug te vinden en die je zullen helpen om tot de kern te komen, waar in de Bijbel die tekst ook staat.

1. Structuur en nadruk

Let in de eerste plaats goed op de structuur van een schrifgedeelte en kijk waar de nadruk op valt. Ik begin graag met de structuur; de manier waarop het gedeelte kan worden opgedeeld in verschillende onderdelen die samen een geheel vormen.

Hoe je de structuur bepaalt, hangt natuurlijk een beetje af van het soort tekst waar het om gaat. Als ik een geschiedenis bestudeer, kunnen de verhaallijn en de verschillende karakters nuttig zijn. Ik zoek dan naar de setting van het verhaal, naar de climax en naar de ontknoping. Als ik een toespraak of een brief bestudeer, zoek ik naar de spits in het betoog. Als ik poëzie bestudeer, probeer ik de verschillende verzen te onderscheiden en die vat ik dan samen.

En waar in de Bijbel ik me ook bevind, ik zoek áltijd naar herhalingen van woorden en gedachten. Een letterlijke bijbelvertaling kan je hierbij helpen. Ik stel graag de vraag: hoe heeft de auteur dit gedeelte opgezet? En als zich dan een structuur begint uit te tekenen, vraag ik mezelf af wat deze structuur zegt over het gedeelte: waar valt de nadruk op?

2. De context

Let in de tweede plaats op de context. Geen enkel bijbelgedeelte staat op zichzelf. Integendeel, elk vers is onderdeel van een betoog, een verhaal of een verzameling gegevens die de auteur met een bepaalde bedoeling op die manier heeft gerangschikt.

Wat voor en na de tekst komt is belangrijk en helpt om het gedeelte zelf te begrijpen. Misschien laat het zien welk onderwerp de auteur precies aan de orde wil stellen. Misschien krijg ik daardoor wel zicht op de manier waarop het betreffende bijbelboek is opgebouwd. Het opent misschien wel mijn ogen voor een foutieve interpretatie van de tekst. En het kan zelfs helpen om de historische situatie van de eerste lezers te begrijpen.

Context is essentieel. We moeten ons steeds weer de vraag stellen: waarom heeft de auteur dit gedeelte hier neergezet, op deze plek binnen het geheel van het bijbelboek?

3. Het thema van het bijbelboek

Gezien mijn opmerkingen over de context hoeft het niet te verbazen dat het ook zinvol is om nog verder uit te zoomen en te kijken naar het bijbelboek als geheel. Welke boodschap wil de auteur overbrengen met dit boek?

Het vraagt natuurlijk wel wat studie om het thema van een compleet bijbelboek te doorgronden. Toch denk ik dat het belangrijk is om je af te vragen: hoe verhoudt dit gedeelte – en dan met name de nadruk die ik heb gevonden dankzij het bestuderen van de structuur – zich tot het overkoepelende thema van dit bijbelboek.

4. Theologische reflectie

In Lukas 24 vers 13 tot 49 leert Jezus ons dat de hele Schrift van Zijn dood en opstanding getuigt, en dat de vrucht op dit evangelie bekering en vergeving van zonde is. Als we dit niet verstaan, lopen we het risico dat we een gedeelte wettisch uitleggen, of op een of andere manier los van het evangelie.

Daarom is het van groot belang om alle bijbels-theologische hulpmiddelen te gebruiken om de vraag te beantwoorden: welke link is er te leggen tussen dit gedeelte en het evangelie? Er zijn natuurlijk talloze manieren om dat op een verkeerde manier te doen, dus het is belangrijk om verbanden te leggen die goed te rechtvaardigen zijn.

5. De hoofdgedachte

Als je de structuur, de context, het thema van het bijbelboek en de theologie hebt gehad, wordt het tijd om alle lijnen samen te laten komen. Of je dit nu de spits, de hoofdgedachte of de kern van het gedeelte noemt, als je deze laatste stap maar wel maakt. Ik stel mezelf vaak de vraag: wat probeert de auteur zijn oorspronkelijke publiek duidelijk te maken? Wat zegt hij precies? Wat is zijn hoofdboodschap?

Hou jezelf niet voor de gek; dit is geen gemakkelijk proces. Ik heb er zelf een uur of twee voor nodig als het gaat om de voorbereiding van een bijbelkring en misschien wel twaalf uur voor een preek! Maar of je nu veel of weinig tijd hebt, ik denk dat dit toch de meest heilzame weg is.

Als je de hoofdgedachte eenmaal helder hebt, moet je natuurlijk nog nadenken over een toepassing. Maar als het gaat om de exegese van de tekst, is dit de manier waarop ik het zou aanpakken.

1. Hoe heeft de auteur het gedeelte opgezet?
2. Waarom zegt de auteur dit hier, op deze plek in het geheel van zijn boek?
3. Hoe verhoudt dit gedeelte zich tot het thema van het betreffende bijbelboek?
4. Wat is het verband tussen dit gedeelte en het evangelie?
5. Wat probeert de auteur zijn oorspronkelijke publiek duidelijk te maken?

Als je meer wilt lezen over deze materie, verwijs ik je graag naar het boek ‘Prediking’ van David Helm. Dit boek is vertaald door Geloofstoerusting en verkrijgbaar via de webshop.

Het bericht Vijf stappen om tot de kern van een bijbelgedeelte te komen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het mooiste in het leven van de christen is de persoonlijke relatie met God. Het wandelen met God is wat alle andere zaken in ons leven overstijgt. Dat je weet dat je geborgen bent in Hem, dat niets je ooit meer kan scheiden van Zijn liefde, dat je door genade een kind van God bent, dat maakt alles anders.

Toch komen wij in onze gehaaste en prestatiegerichte samenleving soms te weinig toe aan het bewust in Zijn tegenwoordigheid zijn. Het is door gebed en overdenking van Zijn Woord dat wij die gemeenschap met God beoefenen. Elke keer weer, ook nu, merk ik dat de Heere mij terugroept tot tijden van stilte en gebed. Het is zo makkelijk om je te laten opslokken door bezigheden, het vervullen van taken, het streven naar succes en welvaart. Ook worden wij, als we niet oppassen, van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat overspoelt met informatie over wat er allemaal in ons land en in de wereld gebeurt. Het is boeiend om het wereldgebeuren te volgen.

Ik lees graag de krant en volg graag de actualiteiten op de televisie. Maar het kan je ook te veel opeisen. Daarnaast heb je je werk en je klusjes in huis of het huishouden, misschien kinderen, de kerk en veel andere sociale verplichtingen. En dat alles is zo’n pakket dat je meent geen tijd te hebben voor stilte, bijbellezen en gebed. Toch zegt de Heere tegen al Zijn kinderen: ‘Kom tot Mij!’

Het doel van Zijn menswording, lijden, sterven en opstanding uit de dood was om ons terug te kunnen brengen tot God Zelf. Daarom is er iets grondig mis als een christen de gemeenschap met God verwaarloost.

Het is geen verloren tijd wanneer wij ons even terugtrekken om in de Bijbel te lezen en te bidden. Het is nooit verloren tijd wanneer wij ons serieus keren tot onze God. Onze angst is dan dat we onze klussen niet afkrijgen en tijd te kort zullen komen voor al die andere dingen. Maar de werkelijkheid is dat we, gesterkt door Gods nabijheid, met veel meer rust en effectiviteit onze taken zullen vervullen, wanneer wij bij Hem zijn geweest. Door niet te bidden beroven we onszelf van Gods hulp. Gebed is noodzakelijk om in de Heere te blijven. Wanneer wij dat doen, dan zullen we veel vrucht dragen. Het wordt alles veel meer ontspannen, de angst verdwijnt, wanneer wij oprecht elke dag wandelen met God.

Het liefhebben van God is het belangrijkste in het leven. Als we daar ernst mee willen maken, dan behoren wij ook elke dag tijd te nemen om naar Hem te luisteren door Zijn Woord te lezen en ons hart voor Hem uit te storten in gebed. Zo doende krijgt de relatie met God steeds meer concreet gestalte in ons dagelijks leven.

Op één van zijn zendingsreizen koos Paulus ervoor om een eind te voet verder te gaan, in plaats van met het schip. Zijn medewerkers gingen aan boord en voeren door van Troas naar Assus. Maar Paulus had besloten dat hijzelf te voet wilde gaan (Handelingen 20:13). Hij wilde gewoon een tijdje alleen zijn. Hij liep tientallen kilometers langs de kust. Hij nam zodoende de tijd om te bidden, om letterlijk met de Heere te wandelen. Hij wilde dat zijn hart en zijn geest diep verbonden zouden zijn met de Heere Jezus. De kracht die er was in de bediening van Paulus had alles te maken met zijn diepe persoonlijke verbondenheid met de Heiland.

Het is zo goed om aan die stille tijd vast te houden, omdat het je ook bewaart voor verkeerde motieven.

Toen ik op de bijbelschool zat, ging ik bijna elke dag wandelen in de velden rondom onze school om te bidden, te aanbidden en voorbede te doen. Toen ik dicht bij de kust woonde zocht ik de stilte van de duinen of het strand op om dicht bij God te zijn. Jarenlang heb ik een bijbelleesrooster gebruikt waarmee ik elk jaar de hele Bijbel doorlas en daarbij de Psalmen en het Nieuwe Testament zelfs twee keer. Nu merk ik dat ik dit soort disciplines wat meer heb losgelaten. Dat bevredigt niet en ik wil me hier weer meer aan overgeven.

Het is zo goed om aan die stille tijd vast te houden, omdat het je ook bewaart voor verkeerde motieven. Godsdienstig zijn kan heel gevaarlijk zijn. Jezus was erg negatief over vroomheid die vooral bestaat om indruk te maken op mensen om je heen of om de schone schijn op te houden. Het ligt voor iedere christen als een gevaar op de loer, dat je vervalt in mensendienst en ijdelheid. Dat je de hele dag druk bent om je aanvaardbaarheid onder de mensen zeker te stellen, door uit te blinken in dit of dat. Je bent een slaaf van mensen wanneer je vooral probeert indruk te maken op mensen om je heen. Dat kun je ook doen met vroomheid of met het uitoefenen van je geestelijke gave.

Door tijden van persoonlijke aanbidding worden wij verlost van ijdelheid.

Door persoonlijk gebed wordt dat alles ontmaskerd, word je er zelf weer van overtuigd dat alles in ons leven draait om Hem. Door tijden van persoonlijke aanbidding worden wij verlost van ijdelheid. Dan beseffen we opnieuw dat het niet zo belangrijk is of mensen ons lof geven of niet. Waar het om draait is dat wij Hem liefhebben en alles wat we doen, hoe groot of hoe klein het ook is onder de mensen, doen voor Hem. Wie zo in overgave aan Hem leeft zal veel vreugde in dit leven kennen.

Het bericht Hou vast aan je stille tijd! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het was deze persoonlijke, inductieve bijbelstudie waardoor ik echt Gods Woord leerde waarderen. Echter, als ik naar de kerken rondom mij kijk, zie ik weinig nadruk op bijbelstudie in jeugdgroepen. We worden wel aangemoedigd om onze Bijbel te lezen; maar wat de christelijke cultuur ons geeft, is de ene na de andere les over ‘kwesties’ en zeer weinig aanmoediging om de Schriften grondig te bestuderen.

Maar wij tieners hebben bijbelstudie nodig – méér nog dan we ons realiseren. Ik geef hier vier redenen waarom ik geloof dat voorgangers, leraren, jeugdleiders en christelijke ouders ons moeten aanmoedigen en aansporen om de Bijbel te bestuderen en ons moeten leren hoe dat moet.

1. We hebben de waarheid hard nodig
Er wordt minimale aandacht besteed aan het feit dat de christelijke tieners van vandaag worden geconfronteerd met een massale aanval van verleiding en tegenstand, misschien zelfs meer dan eerdere generaties. De kans bestaat dat de jeugd in jouw kerk te maken heeft met allerlei soorten problemen – van depressie tot groepsdruk, de LHBT-agenda tot onzekerheid over hoe het verder moet na afstuderen.

Meer dan ooit hebben we de waarheid van Gods Woord nodig als onze rots en ons anker.

Meer dan ooit hebben we de waarheid van Gods Woord nodig als onze rots en ons anker. Alleen de Bijbel geeft ons wat we nodig hebben om de leugens te doorgronden, sterk te staan tegenover beproevingen, levens te leiden die gericht zijn op Christus en Zijn glorie, en om van dit doel zelfs een prioriteit te maken.

2. We moeten deze waarheden zelf zien
Het is ook geen geheim dat we meer leren en beter onthouden wanneer we het proces van ontdekking zelf beginnen. Ik heb enorm geprofiteerd van het onderwijs van mijn ouders, mijn voorganger en vele anderen – maar ik had de grootste vreugde in Gods woord, bij de waarheden die ik in mijn eentje ontdekte. Er is iets aan het ontdekkingsproces dat hetgeen dat wordt ontdekt zo veel waardevoller maakt. Je houdt het dichterbij je, en je waardeert het meer.

Tieners hebben deze ervaring van ontdekking in de Bijbel nodig. Het middelbare en hoger onderwijs is vaak een tijd van zoeken, ontdekken en verwonderen. We willen niet alleen iets te horen krijgen; we willen het voor onszelf vinden. Dus: leer ons de Schriften te doorzoeken en geef ons de middelen om dat te doen.

3. We moeten worden uitgedaagd
Lukas 2:52 vermeldt dat ‘Jezus nam toe in wijsheid en in grootte en in genade bij God en de mensen’. Al vanaf zijn twaalfde, was Hij genoeg in de Torah onderwezen dat Hij een diepgaand gesprek kon houden met de religieuze leiders van Zijn tijd.

In de tienerjaren ontwikkel je gewoontes. Als we nu beginnen met de gewoonte te vormen van bijbelstudie, zullen we worden uitgerust met een solide basis.

Tieners van tegenwoordig worden zelden aangemoedigd om deel te nemen aan een diepe, levensveranderende studie van de Bijbel, of in geletterde gesprekken hierover. Wij worden aangemoedigd om het te lezen, en hoewel dat een geweldig startpunt is (en een noodzakelijke), kan het niet het eindpunt zijn. Wij zijn beslist in staat om diep na te denken en te worstelen met moeilijke onderwerpen, dus houdt ons aan een hogere standaard. Daag ons uit, geef ons iets om naar te streven.

In de tienerjaren ontwikkel je gewoontes. Als we nu beginnen met de gewoonte te vormen van bijbelstudie, zullen we worden uitgerust met een solide basis wanneer we uiteindelijk het gezag van onze ouders, leraren en jeugdleiders verlaten.

4. We hebben de gemeenschap nodig
Het stereotype is ongelukkig, maar waar. Jeugdgroepen kunnen vaak broedplaatsen zijn voor kliekjes, gevechten en allerlei vormen van middelbare school-drama. Met een beetje hulp van social media worden kleine dingen al gauw grote dingen en een vriendenkring verandert sneller in een exclusieve ‘groep’, dan dat een relatie ‘Facebook official’ kan worden.

Aan het begin van zijn eerste brief legt de apostel Johannes uit wat zijn reden van schrijven is: ‘Wat wij gezien en gehoord hebben, verkondigen wij u, opdat ook u gemeenschap met ons hebt; en deze gemeenschap van ons is er ook met de Vader en Zijn Zoon Jezus Christus’ (1 Johannes 1:3).

De basis van alle ware gemeenschap is Gods Woord. Wil je eenheid in je jeugdgroep? Laat je tieners dan samenkomen rondom de Bijbel. Wanneer er meer overeenkomt dan school, sportteams of muziekvoorkeuren, wordt de gemeenschap ook veel dieper, duurzamer en impactvoller. Voor zowel onszelf als de grotere gemeenschap van gelovigen.

Geef ons de tools om een dynamische, groeiende relatie met onze Schepper na te streven

De toekomstige kerk uitrusten
Tieners vormen de kerk van de toekomst. Wij zijn de leiders, leraren, predikanten, evangelisten, auteurs, kunstenaars, ingenieurs en huis-moeders van over twintig jaar. Help ons alsjeblieft om te doen waar we voor geroepen zijn. Geef ons de tools om een dynamische, groeiende relatie met onze Schepper na te streven.

Entertainment is niet per se slecht, maar op dat alleen kunnen we niet overleven, of echte vreugde vinden. We hebben de waarheden van de Bijbel nodig. Leer ons om ze voor onszelf te vinden, en je zult de rest van ons leven en onze bediening beïnvloeden.

Het bericht Jongeren hebben de Bijbel nodig verscheen eerst op Geloofstoerusting.

‘Opeens lagen ze allemaal geknield’

Ik sprak over het ‘Maak discipelen’ met enkele broeders en zusters in ondergrondse huisgemeenten in Azië. Vooral één daarvan herinner ik me goed. Dagelijks deden we urenlang Bijbelstudie. Ik was geneigd te zeggen: ‘Laten we de Bijbel opendoen bij X en beginnen.’ Maar zij zeiden: ‘Wij willen eerst bidden.’ Ik dacht: ‘O, goed, een kort gebed en dan duiken we in het Woord.’ Maar man, opeens lagen ze allemaal geknield. Ze riepen het uit tot God en prezen Hem. Toen smeekten ze om inzicht om Zijn Woord te kennen, Hem beter te kennen, en zelfs om gehoorzaamheid aan Hem, ondanks de prijs die zij moeten betalen als ze Hem volgen. Dat herinnerde mij eraan: Dit Boek moet bestudeerd worden met gebed, verlangen en liefde tot God. Volkomen afhankelijk van de leiding door Zijn Geest. En met gewilligheid: ‘Heere, wij openen Uw Woord. Help ons begrijpen wat er staat, en help ons vervolgens gehoorzamen.’

Bidden gaat voor Bijbellezen

Voordat we de Bijbel lezen, willen we bidden: ‘Heere, help ons om dit Woord niet alleen te horen, maar het ook te doen.’ Het zou geweldig zijn als jij dit deze week daadwerkelijk met je leerling(en) doet. ‘We gaan deze vijf verzen bestuderen, maar laten we eerst bidden.’ En dan samen oprecht dringend bidden: ‘God, wij gaan dit lezen, maar we zullen het niet goed begrijpen tenzij U ons verlicht. Open onze ogen, help ons dit te begrijpen!’ Bestudeer het Woord ná een tijd van bidden en smeken. Door dit samen met je leerling te doen, geef je hem het goede voorbeeld. Velen van ons hebben dat nog nooit gedaan; echt God smeken, met dat diepe besef: ‘God, U moet dit gebed verhoren, want wij willen de waarheid in dit Boek kennen.’ En bid nadien: ‘God, nu weten wij wat dit betekent. Nu hebben we U opnieuw nodig, want nu moeten we het gaan doen.’ Daarom moet je weer bidden: ‘God, help mij, want dit is zo’n groot bevel, dit kan ik uit mezelf niet doen; ik heb Uw Geest weer nodig.’ En doe dat niet alleen deze les. Als je dit nog niet doet, laat het dan vanaf vandaag een vast onderdeel van jullie tijd samen zijn. Zij moeten leren dit Woord biddend te lezen, met het besef van onze dringende behoefte aan genade en kracht om te gehoorzamen. Laat die gezindheid jullie Bijbelstudie en gesprekken voortaan doortrekken. Dit is zó belangrijk.

Het bericht Bijbelstudie: biddend en gehoorzaam verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Waarheid vinden we tegenwoordig niet zo belangrijk meer. Het voornaamste is de ervaring. Moderne mystici zeggen dan ook: ‘We zijn de wereld een ervaring schuldig.’ Hieruit blijkt hun doel: mensen een speciale ervaring met God geven. Een van de nieuwste gebedsgenezers ziet het kruis niet als een openbaring van zijn zonde, maar als een openbaring van zijn waarde. Daaruit blijkt ook dat hij liever heeft dat we niet met elkaar over zonde praten.

Gods woord wordt op grote schaal verkeerd geïnterpreteerd. De kerk scheidt de waarheid niet van de ervaring. In plaats daarvan ziet de kerk ‘ervaring’ als een bewijs dat mensen geestelijk rijp zijn. Zo gebeurt het dat wanneer iemand zegt: ‘God heeft mij gezegd…’, hij ineens alle aandacht heeft. Het is duidelijk dat mensgerichte ervaring en mensgerichte evangeliën in de evangelische wereld rondwaaien. De mensen vinden het prima en de dwaalleraren ook.

Je Bijbel kennen

We staan met de rug tegen de muur en het is een zwaar marathongevecht, maar we moeten nooit stoppen om te strijden voor het geloof. Dit kunnen we doen door de hedendaagse wereld terug te roepen naar de tijdloze boodschap van Gods Woord.

• Ken jij je Bijbel?
• Gebruik je de Schriften op een goede manier en getrouw?
• Vertrouw je meer op subjectieve ervaringen dan op de objectieve waarheid van Gods Woord?
• Kom je met gevoelens als ‘ik voel’ of ‘ik denk’ aan bij anderen, of wijs je ze naar het Woord van God?
• Denk je dat je in staat bent valse leringen van eerlijke en echte leringen te onderscheiden, omdat je de waarheid van Gods Woord kent?

Jouw antwoorden op deze vragen geven een goede indruk in hoe bedreven je bent in het strijden van de goede strijd van het geloof. Het kennen van de Bijbel is zo ontzettend belangrijk voor een christenleven. Hoe zou je anders Gods wil kunnen weten voor je leven? Gods stem is niet de fluistering die je hoort of de wind die door je haar blaast. Gods stem is in de Bijbel en daarom heb je kennis van die Bijbel nodig. Zo kan je als christen zijnde overleven en groeien in het geloof.

‘Wanneer je leeft bij ervaringen, leef je vaak het leven van een dwaas. Dat is zelfs niets anders dan het in opstand komen tegen het geopenbaarde Woord van God. Niet jouw ervaringen, maar dat wat in de Bijbel staat moet altijd je gids zijn. Jesaja 8:20 zegt hierover: ‘Terug naar de wet en het getuigenis.’ Als een ervaring met dit Woord niet overeenkomt, komt het niet van God. Misschien komt het wel van de satan of van je eigen witgepleisterde brein. Ons gebed moet als Psalm 119:133 zijn: ‘Laat mijn voetstappen vaststaan in Uw Woord.’ Nu, die levensregel, het geschreven Woord van God, moeten we bestuderen en gehoorzamen.’ – Charles Spurgeon

Sommige mensen zeggen dat het kennen van de Bijbel iets is voor super-christenen, die anderen met hun verbluffende kennis platgooien. Hieruit blijkt gewoon zelfzucht. De Farizeeërs wisten veel van de wet en deden nog veel goeds ook. Je Bijbel kennen heeft juist te maken met wie God is. Zo kunnen je leven en je geloof geworteld worden in wie God is. Het ‘wat’ is goed om te weten; Het ‘waarom’ is net zo belangrijk.

Drie gevaren

1. Je bent een gemakkelijke prooi voor roofdieren

Heb je weleens een natuurserie gezien waarin een leeuw door het lange gras van de Afrikaanse Savanne kruipt, terwijl er een eindje verderop een impala vredig staat te grazen? De leeuw heeft een perfecte strategie. Hij sluipt zachtjes door het gras, steeds een stukje dichterbij het andere dier. Precies op het moment dat de impala nog maar weinig kans heeft, tilt ze haar kop op en lijkt ze de leeuw te horen. Nog voor de leeuw haar kan pakken, is ze alweer weg.

Wat redde het leven van de impala? Haar grote oren waarmee zij perfect kan horen en die lichte, snelle sprong waarmee ze in een keer wel 9 meter kan overbruggen. Het is een schitterend ontwerp van onze Schepper. Dit dier kan zelfs een speld in een hagelstorm horen vallen en vervolgens in drie sprongen uit de gevarenzone zijn. Het geeft haar een kans tegenover een brullende leeuw. Dat is nu precies het plaatje van wat een christen, gewapend met Gods woord, kan doen. Een impala zonder oren is als jij zonder Bijbel – een leeuwenlunch!

Wanneer jij een Bijbelse analfabeet bent, kunnen valse leraren je uitbuiten met hun hebzucht (2 Petrus 2:3), machtsmisbruik en het doen van satans wil. Maar wanneer je een christen met een groeiende kennis van Gods Woord bent, ben je in staat om te zien wanneer Gods Woord ergens wel of niet aan de orde is. Als je gedachten geworteld zijn in de Schriften, word je niet meer ‘heen en weer geslingerd door de golven en meegesleurd door elke wind van leer, door het bedrog van de mensen om op listige wijze tot dwaling te verleiden (Efeze 4:14).’ Begin hiervoor de Heilige Geest te vragen om je blinde ogen voor de Bijbelse waarheid te openen. Vraag Hem ook om Bijbelse bronnen te vinden waarvan je kan leren. Zo kan Hij je ook helpen aan te sluiten bij een betrouwbare kerk zodat je kan groeien en goede dominees kan volgen die hun taak serieus nemen (1 Timotheüs 3:1-7, Hebreeën 13:17). Het kennen van de Bijbel zal een uitdaging voor je worden waar je steeds meer zin in krijgt. Daarbij zal het je redden van mensen die je van alles proberen aan te praten.

2. Je kan niemand anders helpen.

Hoe noem je een persoon die totaal niet kan zwemmen, maar die toch in een meer springt om een verdrinkende vriend te redden? Vul het antwoord maar in: ‘…’ Ik gok dat jouw gekozen woord niet ‘behulpzaam’ of ‘nuttig’ is. Je kan deze situatie vergelijken met iemand die zelf niet groeit in zijn Bijbelkennis, maar wel een ander probeert te helpen met zijn mening. Wat voor nuttig inzicht heeft ‘een christen’ te bieden, wanneer hij de wijsheid van Gods Woord niet voortdurend eigen wil maken? Zulke ‘christenen’ zijn hopeloos afhankelijk van zelfhulpboeken, de vreemde wijsheden die ze van hun opa hebben geleerd en van kreten zoals: ‘Dat ene vers waarvan ik denk dat het in de Bijbel staat.’

Alleen de tijdloze wijsheid van Gods Woord kan helpen als er antwoorden nodig zijn op de moeilijkste vragen van het leven. Goddelijke wijsheid is datgene wat mensen nodig hebben. Bijbels ongeletterde christenen kunnen alleen een poging doen om hun eigen gewauwel aan wanhopige, behoeftige mensen te verkopen.

Het laatstgenoemde wordt daarbij steeds problematischer. Helaas ook in kerkleiderschap. De ‘hipheidsfactor’ van voorgangers is tegenwoordig een doorslaggevend criterium. Dit komt door een armzalige poging van mensen om het evangelie relevant te maken. Zo zijn er voorgangers die ingehuurd worden vanwege hun populariteit in zaken die niets met pastoraat te maken hebben. Factoren zoals hun kennis van de Bijbel en hun Bijbelgetrouwheid lijken daarbij niet meer mee te spelen. Als ze maar veel volgers op Twitter, Facebook of Instagram hebben. Dan is het goed. Ze worden ingehuurd, zonder dat er ook maar gekeken wordt naar de opgesomde vereisten over het gedrag van een voorganger in 1 Timotheüs 3:17 en Titus 1:5-9. Voorgangers worden ingehuurd, omdat ze goede zelfhulpboeken schrijven of er hip uitzien. Als de Bijbelkennis van leiders beneden peil is, moeten we niet verrast zijn als hun volgelingen ook Bijbels ongeletterd zijn.

De wereld heeft niet nóg meer beroemde christelijke leiders nodig die een gevaar binnen het evangelisatiewerk zijn. De wereld heeft juist mannen en vrouwen van God nodig. Mannen en vrouwen die het zwaard van de Geest op een getrouwe wijze gebruiken voor Christus.

3. Je zinkt.

Christenen die hun Bijbel niet kennen, verkeren op een zinkend schip. Zowel hun kerk als hun leven zijn aan het zinken. Het overboord gooien van ‘Jona’s’ en andere zaken lijkt niet te helpen. Ook al bid je voor alles wat er op je hart ligt, het schip blijft zinken. Een volledige toewijding aan de Bijbel is het enige dat kan redden. Dit is geen nieuw probleem voor de kerk.

Megakerken waren decennialang baanbrekend voor het christendom. Ze breidden zich met tienduizenden uit, trokken mensen overal vandaan en schreven bestsellers over kerkgroei en leiderschap. Er was slechts een probleem dat ze over het hoofd zagen. Het schip bleek een gat in de romp te hebben toen de gemeente zelf ondervraagd werd over haar geestelijke groei.

Tegen de tijd dat dit aan het licht kwam, was het al te laat. De resultaten waren op zijn zachts uitgedrukt teleurstellend. De kerk was verbazend goed in mensen over de drempel krijgen, maar eenmaal over de drempel waren ze geestelijk onbeholpen. Ze hadden geen diepe wortels in Christus, laat staan dat ze zich vastklampten aan het Woord. Wanneer een voorganger niet van mensen verwacht dat ze zich toewijden aan Gods Woord, worden ze vaak slachtoffer van een geestelijke oorlog. Dat is hier dus geen uitzondering.

Verantwoordelijkheid van de kerk?

Na een hartstochtelijke worsteling, zei een van de pastors eens:

‘We hadden de mensen allereerst moeten vertellen en onderwijzen over hun verantwoordelijkheid voor hun eigen voedsel. We hadden de mensen moeten leren hoe zij hun Bijbel tussen de diensten door kunnen lezen, hoe ze geestelijke oefeningen moeten doen… Hoe ouder deze mensen worden, hoe meer ze verwachten dat de kerk hen wel voedt. En dat, terwijl het eigenlijk anders had moeten zijn. Hoe volwassener een christen wordt, hoe meer hijzelf voedsel toch zich neemt… We gaan de eigen verantwoordelijkheid van mensen vergroten, zodat zij zelfs kunnen groeien wanneer de kerk niet in al hun behoeften voorziet.’

Kijk, dat lijkt er meer op.

De Bijbel spreekt over aardse wijsheid die geen blijvende, geestelijke vrucht voortbrengt:

• Jesaja zegt dat het Woord van God voor eeuwig blijft (Jesaja 40:8).
• Jesaja profeteerde ook: ‘Wee hun die in hun eigen oog wijs zijn'(Jesaja 5:21).
• Jeremia verklaarde dat een man zich niet moet beroemen in eigen wijsheid maar in het feit dat Hij God kent (Jeremia 9:23-24).
• Paulus noemde de wijsheid van de wereld ‘dwaasheid’ (1 Korinthe 3:19).
• Jezus zei dat degene die Zijn Woorden hoort en ze niet doet, is als hij die zijn huis op het drijfzand bouwt (Mattheus 7:26).

Om een geestelijk fundament van wijsheid in je leven te krijgen, is het zeker geen slecht idee om terug naar de Schriften te gaan. Feitelijk gezien is dat zelfs het beste idee.

Opdracht om te groeien

De hoeveelheid Bijbelkennis van christenen kan variëren, maar dat hoeft geen verschil te maken voor het proces van het opdoen van Bijbelkennis. Van iedere christen mag verwacht worden dat hij of zij daar voortgang in maakt.

En laten we eerlijk zijn. Niemand kan het altijd goed doen. Er is geen voorganger die de kunst van volmaakte exegese volledig onder knie heeft. Toch is iedere christen geroepen om voortdurend te groeien in de omgang met Gods Woord. Er bestaat geen goed excuus voor Bijbelse ongeletterdheid.

De psalmist zegt: ‘Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad (Psalm 119:105).’ Je hoeft niet te leven onder een deken van duisternis. Pak je Bijbel op en laat het licht van Gods Woord in je leven schijnen!

Het bericht Ben jij een eenvoudige prooi voor valse leraren? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Echter, in het Nieuwe Testament vinden we regelmatig bewijs van mensen die wij geïnspireerd noemen, die duidelijk geloofden – en soms claimden – dat Jezus snel terug zou komen, zelfs al tijdens het leven van de schrijver.

Voorbeelden hiervan zouden kunnen zijn 1 Petrus 4:7, Mattheüs 24:34, 26:64, 1 Korinthe 10:11, 1 Thessalonicenzen 4:15-17 en 1 Korinthe 15:51. Hoe kunnen we hen nog steeds aanvaarden als gezaghebbend, en ondertussen hedendaagse profetieën verwerpen die niet uitkomen?  Ik voel met er wat ongemakkelijk bij als op een gegeven moment onze kinderen ons zullen vertellen dat Paulus in 1 Korinthe 15:51 fout zat en dus niet zo serieus genomen hoeft te worden. Heeft u enig idee hoe we hier mee om kunnen gaan? 

Ja, dat heb ik. Het een grote kwestie met verschillende lagen, die allemaal nauwkeurige, geduldige aandacht nodig hebben.

Het is heel gemakkelijk om het Nieuwe Testament oppervlakkig uit te kammen en een lange lijst van vele teksten te verzamelen die een valse leer over hoe snel de tweede komst van Jezus zou plaatsvinden lijken aan te geven. Maar als je elke tekst of groep teksten apart neemt, nauwkeurig en geduldig, en je bestudeert ze met de hulp van degene die er meer over hebben nagedacht, dan zijn er verklaringen van hoe je deze teksten kan begrijpen die geen fout en of valse leer toeschrijven aan wat Jezus of de apostelen onderwezen.

Lees nauwkeurig

Dit is mijn eerste advies. Wees niet oppervlakkig en verzamel niet simpelweg een hoop teksten om er vervolgens iets aan toe te schrijven wat ze misschien niet willen zeggen. Misschien lijken ze op het eerste gezicht tegen Jezus en Zijn apostelen in te gaan, maar als je ze stuk voor stuk, nauwkeurig en geduldig bestudeerd, zal je zien dat je spijt krijgt van die conclusie.

Voorafschaduwing

Allereerst: soms zijn de gebeurtenissen die verwacht worden niet de wederkomst van Jezus zelf, maar de dingen die hier aan vooraf gaan. Voorbeeld uit Mattheus 24:33  ‘Zo ook u, wanneer u al deze dingen zult zien, weet dan dat Hij nabij is, voor de deur.’  Volgende vers, en dit vers is een probleem voor veel mensen: ‘Voorwaar, Ik zeg u: Dit geslacht zal zeker niet voorbijgaan, totdat al deze dingen gebeurd zijn.’ (Mattheus 24:34)

Kijk eens goed naar dit zinnetje: ‘al deze dingen’, die plaatsvinden binnen een generatie, gaat niet over de daadwerkelijke komst van de Heere, want in het vorige vers staat: ‘Als u deze dingen zult zien…’, precies het zinnetje uit vers 34 wordt in vers 33 gebruikt, ‘…weet dan dat Hij nabij is’, dus Hij ís er nog niet. Het feit dat deze dingen in een generatie zullen plaatsvinden, deze voorbereidingen op Zijn komst, betekent niet dat Zijn komst zal plaatsvinden binnen een generatie.

Hij is nabij

Ten tweede, het vers zegt natuurlijk wel dat ‘Hij nabij is, voor de deur’, en dat brengt mij bij het tweede punt: Als het Nieuwe Testament spreekt over de Heere die ‘nabij is’ of ‘voor de deur’, gaat het niet noodzakelijkerwijs over de het moment van de verschijning van de Heere, maar veel eerder over dat Christus (de langverwachte Messias) is gekomen, voor eens en altijd beslissend in Zijn leven, dood en opstanding, de grote strijd leverend.

Hij heeft het grote eindtijd-proces van het vergaderen van de messiaanse gemeente in werking gezet. Hij heeft vele eindtijd-profetieën vervuld. We zijn in de laatste dagen – inmiddels ongeveer 2000 jaar –  en daarom heeft Jezus het als een Koning onder controle. Hij staat met Zijn leger buiten de stad, klaar om deze in te nemen. En niets dan Zijn eigen keuze weerhoudt Hem om het in te nemen.

En dat is de manier waarop we volgens mij iets als 1 Petrus 4:7 moeten lezen, ‘het einde van alle dingen is nabij’, of Jakobus 5:8, ‘de komst van de Heere is nabij’. Of, zoals Jezus zelf zegt: Hij is voor de deur (Mattheus 24:36). Dat betekent dat Hij is verschenen, de beslissende overwinning heeft behaald. Hij heeft zich als soeverein en onweerstaanbaar geopenbaard in Zijn opstanding. Hij heeft een groot aantal van de oudtestamentische eindtijd-profetieën vervuld. Hij mag komen als dat Hem behaagd. Dat is de manier waarop we volgens mij  ‘nabij’ en ‘voor de deur’ moeten lezen.

Spoedige komst

Het derde soort van teksten gebruikt het woord ‘spoedig’, zoals het boek Openbaring, waar het zegt:  ‘Ja, Ik kom spoedig.’ (Openb. 22:12). Dat Griekse woordje voor tachu, ‘spoedig’,  betekent niet altijd of noodzakelijkerwijs wat wij bedoelen met het woordje ‘spoedig’, ofwel: binnenkort. Het betekent eerder snel, plotseling, onverwachts, haastig.

Bijvoorbeeld zoals het wordt gebruikt in Mattheus 28:8, waar het gaat over de vrouwen bij het graf: ‘En zij gingen haastig van het graf weg’. In de grondtekst is dat hetzelfde woordje voor spoedig. We moeten ons altijd afvragen: leert dit Bijbel nu dat de komst van de Heere plotseling, onverwacht, haastig en snel gaat áls het eenmaal plaatsvind of dat het snel is in de zin van binnen 20 jaar?

De tijd is niet bekend

Ten vierde – en dat is verbazend – leerden de evangelieschrijvers dat Jezus de tijd van Zijn wederkomst niet kende. Dat is op zichzelf al een probleem, maar dat is wat er staat en daar moeten we het mee doen: de menselijke natuur had geen kennis ontvangen over de wederkomst, kennis die Zijn goddelijke natuur wellicht wel had. Deze mysterieuze waarheid is bevestigd.

Dat staat in Mattheüs 23:36: ‘Maar die dag en dat uur is aan niemand bekend, ook aan de engelen in de hemel niet, maar alleen aan Mijn Vader.’ Dat betekent dus: we moeten zeker voorzichtig zijn om Jezus’ voorspellingen toe te schrijven aan een bepaalde vastgestelde tijd. De Bijbel zegt dat Hij het niet wist. Wat zeggen we over Hem als we beweren dat Hij het wel voorspelde? Hij zou toch nooit gezegd hebben: ‘Ik kom in deze tijd’, als Hij het niet wist? Dat is niet alleen een voorspellingsprobleem, maar ook een moreel probleem. Dan hebben we een groot moreel probleem dat ik niet wil toeschrijven aan Jezus.

Als Hij bijvoorbeeld zegt in Mattheus  16:28: ‘Voorwaar, Ik zeg u: Er zijn sommigen van hen die hier staan, die de dood niet zullen proeven voordat zij de Zoon des mensen hebben zien komen in Zijn Koninkrijk’, wat betekent dat dan?

Dit is wat er opmerkelijk aan is. Het opmerkelijke is dat deze mededeling in Mattheus, Markus en Lukas, altijd direct voor de verheerlijking genoemd wordt. Petrus, die aanwezig op de berg tijdens die verheerlijking, ziet deze ervaring van verheerlijking op de berg als een preview van de wederkomst, een bewijs  – een trailer zouden we vandaag zeggen, van de tweede komst (2 Petrus 1:16-17).

Je leest dat. Je leest 2 Petrus 1:16-17, en je zal zien dat Petrus de kracht en de komst van de Heere ziet als een preview, daar op ‘de berg van de verheerlijking’. Dat betekent dat Jezus zei dat sommige van Zijn discipelen, namelijk Petrus, Jakobus en Johannes, niet zouden sterven, voor ze een glimp van de tweede komst, of de komst van de Zoon des Mensen, zouden opvangen, namelijk datgene wat ze zouden ze zouden meemaken op de berg, zes dagen daarna.

Wanneer Hij komt

Mijn laatste punt: als Paulus het woord ‘wij’ gebruikt om te refereren naar degenen die nog leven bij de komst van de Heere – ‘wij die levend zullen overblijven tot de komst van de Heere’  (1 Thessalonicenzen 4:15) – dan denk ik niet dat we moeten zeggen de Paulus leert dat hij nog in leven moet zijn als de Heere komt, en dat daarom de komst van Jezus in Paulus’ leven moest plaatsvinden.  Als hij dat echt met het woord ‘we’ bedoelde, wat moeten we dan met zijn woorden in Filippenzen 1:20—23, waar hij dit zegt:

‘Overeenkomstig mijn reikhalzend verlangen en hoop  dat ik in geen enkel opzicht beschaamd zal worden, maar dat in alle vrijmoedigheid, zoals altijd, Christus ook nu grootgemaakt zal worden in mijn lichaam, of het nu door het leven is of door de dood. Want het leven is voor mij Christus en het sterven is voor mij winst. Maar blijf ik leven in het vlees, dan betekent dit voor mij vruchtbaar werk;  en wat ik verkiezen zal, weet ik niet. Want ik word door deze twee gedrongen: ik heb de begeerte om heen te gaan  en bij Christus te zijn, want dat is verreweg het beste.’

Dat klinkt niet naar een apostel die het als een onderdeel van zijn leer beschouwt dat hij niet zal sterven voor de tweede komst van de Heere. Bepaald niet. Als Paulus zegt ‘Wij die levend zullen overblijven tot de komst van de Heere’, denk ik dat hij simpelweg refereert aan degene die nog in leven zijn bij de komst van de Heere, waarbij hij zichzelf ook meerekent in een mogelijke verwachting, maar niet met een intentie om te onderwijzen dat hij niet kan sterven voor Jezus terugkomt.

Dat zijn mijn vijf punten, maar mijn belangrijkste adviezen en punten zijn precies deze vijf. Het belangrijkste advies voor Ron (en misschien ook voor jou) is dat hij erg voorzichtig moet zijn om aan te nemen dat de apostelen en Jezus zelf zich als valse profeten openbaarden, vanwege een snelle en oppervlakkige lezing van het Nieuwe Testament.

Wees geduldig en nauwkeurig. Er zijn oplossingen voor deze schijnbare probleemteksten.

Het bericht Maar waar blijft Hij dan? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Maar toch, we kunnen in de verleiding vallen om te denken dat áls we een geheime methode uitvinden – de goede mix van Bijbelstudie en gebed – we euforische momenten van extatische omgang met de Heere zullen hebben. En als dat niet gebeurt, is onze methode verkeerd.

Het gevaar bij dit misverstand is dat het voor chronische teleurstelling en ontmoediging kan zorgen. Er komt cynisme en we geven het op (of we raffelen het af om een schuldgevoel te voorkomen), omdat stille tijd voor ons niet lijkt te werken.

Ons verlangen voor een intieme omgang met God is echter van God gegeven. Het is een goed iets om naar te verlangen, om om te bidden en om na te jagen. De Geest geeft ons af en toe wonderlijke ervaringen. Het verlangen hiernaar zal eens overvloedig vervuld worden (Psalm 16:11).

Maar God heeft andere doelen voor ons in de discipline van dagelijkse Bijbelstudie en gebed. Hier zijn er een paar.

1. De training van je ziel (1 Korinthe 9:24, Romeinen 15:4): We trainen ons lichaam om onze kracht en conditie te vergroten, onze gezondheid te verbeteren en overgewicht te voorkomen. Stille tijd is de training van onze ziel. Ze dwingt onze aandacht, de zelfzuchtige verleidingen en doelen te vergeten, en te letten op Gods doelen en beloften. Als we deze training nalaten, zal zullen onze zielen lomer worden.

2. De vorming van je ziel (Romeinen 12:2): Ons lichaam zal over het algemeen de vorm aannemen van hoe we trainen. Hardlopen vormt je op de ene manier, gewichtheffen op een andere manier. Hetzelfde geldt voor de ziel. Het zal gevormd worden naar hoe je traint (of niet traint). Dat is waarom het veranderen van je trainingsmethode kan helpen. Lees de Bijbel in een jaar, bestuur een boek heel goed en leer het in een ander jaar uit je hoofd, neem een paar maanden om te mediteren en te bidden over bepaalde teksten die te maken hebben met een specifieke zorg etc.

3. Overvloedige Bijbel (Psalm 119:11, Psalm 119:97, Spreuken 23:12): Een voortdurend, herhaald onderdompelen in de Bijbel, gedurende verloop van jaren zal onze Bijbelkennis worden vergroot, geeft het brandstof voor vurige aanbidding en vergroot het onze vaardigheid om lijnen in alle delen van de Bijbel te trekken om Gods wijsheid in ons leven toe te passen.

4. Gevechtstraining (Efeze 6:10-17): Mariniers ondergaan een rigoureuze training om hun wapens zo goed te leren kennen dat áls ze plotseling geconfronteerd worden met de chaos van oorlog, ze instinctief weten hoe ze die moeten bedienen. Op deze manier maakt een dagelijkse omgang met en gebruik van het ‘zwaard van de Geest’ ons meer getrainde strijders.

5. De training van je ogen (2 Korinthe 5:7, 2 Korinthe 4:18): Jezus wilde echt dat we Hem zien en genieten. Genieten komt door te zien. Maar alleen ogen van geloof zien Hem. ‘Blind geloof’ is een contradictie, in ieder geval in de Bijbelse definitie. Geloof is niet blind. Ongeloof is blind (Johannes 9: 38-41). Geloof is een werkelijkheid zien die fysieke ogen niet zien en er op vertrouwen(1 Petrus 1:8). En ‘het geloof is uit het gehoor en het gehoor door het Woord van Christus’. Dus als we van Jezus willen gaan genieten, moeten we Hem zien in de woorden die Hij spreekt. Geloof is een gave (Efeze 2:8). En zoals de meeste van Gods gaven, is het bedoeld om te ontwikkelen. Dagelijks stille tijd is een belangrijke manier om onze geloofsogen te trainen de glorie van Jezus te zien in Zijn Woord en onze emoties te trainen te reageren wat onze geloofsogen zien. Blijf zoeken naar die glorie. Jezus zal je Emmaüs-momenten geven. (Lukas 24:31-32)

6. De oefening van de vreugde (Psalm 37:3-4, Jakobus 4:8, Psalm 130:5): Als een stelletje verliefd wordt, zijn ze een vuurwerk van hormonen. Maar als ze getrouwd zijn, moeten ze de vreugde in elkaar opwekken. Dat is een constant, aanhoudend, betrouwbaar, bewust, liefhebbend najagen, door goede en slechte tijd, rijkdom en armoede, ziekte en gezondheid, dat een aanleg ontwikkelt voor een vreugde die veel dieper is dan de ‘vuurwerk-fase’. Op dezelfde manier is stille tijd één van de manieren om onze vreugde in God te doen groeien. En vaak zal het heel gewoon en simpel lijken. Maar we zullen verrast worden door het geleidelijke effect dat het heeft op onze liefde voor en bewustheid van Hem.

Er zijn nog veel meer voordelen. Je kan deze lijst zeker nog uitbreiden. Maar de essentie is dit: geef je dagelijkse stille tijd niet op, raffel het niet af. Laat het niet verdrinken in andere verplichtingen.

Een gebouw wordt steen voor steen gemaakt. Een diploma wordt les voor les verdient. Een tekening wordt pennenstreek na pennenstreek gemaakt. Jouw stille tijd leek misschien heel gewoon vandaag, maar God is er iets heel bijzonder door aan het maken. Houd vol! Kap dat proces niet af.

Het bericht 6 voordelen van ** normale ‘stille tijd’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.