We weten allemaal dat we méér zouden moeten bidden. Het schuldgevoel in ons herinnert ons eraan. Maar als we eerlijk zijn, willen we helemaal niet méér bidden. We zijn er ook niet echt van overtuigd dat dit nodig is. Waarom? Misschien begrijpen we niet echt wat bidden is – of we zijn geneigd om het te vergeten.

Laat God eerst spreken

Het belangrijkste is, als het gaat over het gebed, om God te laten spreken. Onze benadering van het gebed (en onze praktijk) is vaak een mengeling van alledaagse kreten, volksreligie en simpele bijbelse waarheden, in plaats van een rijk theologisch verslag van de leer van de Bijbel.

Bidden is God vragen om te doen wat hij beloofd heeft te doen, door Christus.

Wanneer we kijken naar wat de Bijbel over het gebed leert, is het verrassend eenvoudig: bidden is God vragen om te doen wat hij beloofd heeft te doen, door Christus.

Werp al je zorgen Hem

De kern van het evangelie is dat we van onszelf niets hebben, niets bijdragen, en niets te bieden hebben aan God. Het gebed, dat mogelijk wordt gemaakt door het evangelie en gevormd wordt door het evangelie, werkt op dezelfde manier. God geeft ons; wij geven niet aan God. Wij vragen; Hij geeft. Gebed hangt af van wat Hij in ons en voor ons heeft gedaan. Van wat Hij in ons en voor ons zal doen.

Jezus leert ons bidden en in vrijheid onze Vader vragen naar de verlangens van ons hart: ‘En Ik zeg u: Bid, en u zal gegeven worden; zoek, en u zult vinden; klop, en er zal voor u opengedaan worden. Want ieder die bidt, die ontvangt; wie zoekt, die vindt; en wie klopt, voor hem zal er opengedaan worden’ (Lukas 11: 9-10).

We kunnen God vragen wat we maar willen, wetende dat Hij ons niets slechts zal geven. Hij zal ons alleen geven wat goed voor ons is (Lukas 11:11-13). De apostel Petrus spoort ons aan: ‘Werp al uw zorgen op Hem, want Hij zorgt voor u’ (1 Petrus 5:7) – ál je zorgen, zelfs je aardse en stoffelijke. Wees niet bang om Hem om iets te vragen en houd geen van je zorgen achter.

Zes gebeden

Maar onze dagelijkse zorgen zijn niet het belangrijkste onderwerp van het Nieuwe Testament, als het gaat om gebed. Hoewel de Bijbel ons aanmoedigt om voor allerlei zaken te bidden, spoort God ons ook duidelijk aan om op bepaalde zaken te focussen in ons gebedsleven.

Wees niet bang om Hem om iets te vragen en houd geen van je zorgen achter.

God hoort en beantwoordt elk gebed, maar er zijn er slechts een paar waar God altijd op antwoorden zal met “Ja.” De gebeden die altijd positief worden beantwoord, zijn de gebeden die aan God vragen om zijn beloften aan ons na te komen. God zal altijd “Ja” zeggen als we hem vragen om Zijn werk te doen door Zijn Woord.

Ik heb minstens zes basisgebeden gevonden die God altijd zal beantwoorden.

1. Verheerlijk Uzelf door mij
‘Want de aarde zal vol worden met de kennis van de heerlijkheid van de HEERE, zoals het water de bodem van de zee bedekt’ (Habakuk 2:14).

2. Vergeef mij
‘Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid’ (1 Johannes 1:9).

3. Laat mij meer van U zien
‘Ik zal Mijn wet in hun binnenste geven en zal die in hun hart schrijven. Ik zal hun tot een God zijn en zíj zullen Mij tot een volk zijn. Dan zullen zij niet meer eenieder zijn naaste en eenieder zijn broeder onderwijzen door te zeggen: Ken de HEERE, want zij zullen Mij allen kennen, vanaf hun kleinste tot hun grootste toe, spreekt de HEERE. Want Ik zal hun ongerechtigheid vergeven en aan hun zonde niet meer denken’ (Jeremia 31:33-34).

4. Geef mij wijsheid
‘En als iemand van u in wijsheid tekortschiet, laat hij die dan vragen aan God, Die aan ieder overvloedig geeft en geen verwijten maakt, en ze zal hem gegeven worden’ (Jakobus 1:5).

5. Versterk mij om U te gehoorzamen
‘Daarom, mijn geliefden, zoals u altijd gehoorzaam geweest bent, niet alleen zoals in mijn aanwezigheid, maar nu veelmeer in mijn afwezigheid, werk aan uw eigen zaligheid met vrees en beven, want het is God, Die in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen’ (Filippenzen 2:12-13).

6. Verspreid Uw evangelie aan de verlorenen
‘En dit Evangelie van het Koninkrijk zal in heel de wereld gepredikt worden tot een getuigenis voor alle volken; en dan zal het einde komen’ (Mattheüs 24:14).

Hoe weten we dat God deze zes gebeden verhoort? In de eerste plaats omdat Hij zegt dat Hij het zal doen. Daarnaast, nog belangrijker, omdat deze gebeden samenvatten wat God beloofd heeft te doen door het Evangelie. God heeft gezegd dat Hij dit vast en zeker doen zal.

Klaar om te antwoorden

Als we willen groeien en volwassen willen worden in het gebed, hoeven we geen timer in te stellen. We hoeven geen nieuwe ‘contemplatieve’ methoden te leren of een gebedsruimte in het bos te bouwen. We moeten betere vragen stellen. We moeten ons realiseren dat we van onszelf een drama zijn, mannen en vrouwen die God elke stap van elke dag nodig hebben. We zouden allemaal een puinhoop van ons leven maken, en van de levens van anderen, als God niet had ingegrepen.

Het evangelie roept naar ons: je bent zwak en zondig, gebrekkig en behoeftig – maar God is sterk, genadig en goed – en klaar om te antwoorden. Vraag Hem om te doen wat Hij al heeft beloofd om voor je te doen. Blijf bidden. Doe het tot de dag waarop we niet meer op afstand hoeven te bidden. De dag waarop we Hem die het ons beloofd heeft en het ons gegeven heeft, de Koning, van aangezicht tot aangezicht zullen zien.

Het bericht Zes gebeden die God altijd beantwoordt verscheen eerst op Geloofstoerusting.

‘Opeens lagen ze allemaal geknield’

Ik sprak over het ‘Maak discipelen’ met enkele broeders en zusters in ondergrondse huisgemeenten in Azië. Vooral één daarvan herinner ik me goed. Dagelijks deden we urenlang Bijbelstudie. Ik was geneigd te zeggen: ‘Laten we de Bijbel opendoen bij X en beginnen.’ Maar zij zeiden: ‘Wij willen eerst bidden.’ Ik dacht: ‘O, goed, een kort gebed en dan duiken we in het Woord.’ Maar man, opeens lagen ze allemaal geknield. Ze riepen het uit tot God en prezen Hem. Toen smeekten ze om inzicht om Zijn Woord te kennen, Hem beter te kennen, en zelfs om gehoorzaamheid aan Hem, ondanks de prijs die zij moeten betalen als ze Hem volgen. Dat herinnerde mij eraan: Dit Boek moet bestudeerd worden met gebed, verlangen en liefde tot God. Volkomen afhankelijk van de leiding door Zijn Geest. En met gewilligheid: ‘Heere, wij openen Uw Woord. Help ons begrijpen wat er staat, en help ons vervolgens gehoorzamen.’

Bidden gaat voor Bijbellezen

Voordat we de Bijbel lezen, willen we bidden: ‘Heere, help ons om dit Woord niet alleen te horen, maar het ook te doen.’ Het zou geweldig zijn als jij dit deze week daadwerkelijk met je leerling(en) doet. ‘We gaan deze vijf verzen bestuderen, maar laten we eerst bidden.’ En dan samen oprecht dringend bidden: ‘God, wij gaan dit lezen, maar we zullen het niet goed begrijpen tenzij U ons verlicht. Open onze ogen, help ons dit te begrijpen!’ Bestudeer het Woord ná een tijd van bidden en smeken. Door dit samen met je leerling te doen, geef je hem het goede voorbeeld. Velen van ons hebben dat nog nooit gedaan; echt God smeken, met dat diepe besef: ‘God, U moet dit gebed verhoren, want wij willen de waarheid in dit Boek kennen.’ En bid nadien: ‘God, nu weten wij wat dit betekent. Nu hebben we U opnieuw nodig, want nu moeten we het gaan doen.’ Daarom moet je weer bidden: ‘God, help mij, want dit is zo’n groot bevel, dit kan ik uit mezelf niet doen; ik heb Uw Geest weer nodig.’ En doe dat niet alleen deze les. Als je dit nog niet doet, laat het dan vanaf vandaag een vast onderdeel van jullie tijd samen zijn. Zij moeten leren dit Woord biddend te lezen, met het besef van onze dringende behoefte aan genade en kracht om te gehoorzamen. Laat die gezindheid jullie Bijbelstudie en gesprekken voortaan doortrekken. Dit is zó belangrijk.

Het bericht Bijbelstudie: biddend en gehoorzaam verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Omdat ik het vergeet.

Omdat ik zoveel tijd op mijn smartphone doorbreng dat ik geen rustige momenten meer over heb tijdens mijn dag.

Omdat ik prioriteit geef aan het lezen van de Bijbel, en ik net doe alsof bidden niet zo belangrijk is.

Omdat het te zwaar of te moeilijk aanvoelt.

Omdat het rot voelt.

Omdat ik me schuldig voel.

Omdat ik het gevoel heb dat ik te veel en te lang gezondigd heb en ik God niet om hulp kan vragen als ik niet eerst berouw heb.

Omdat er vandaag geen gevoel is van verbondenheid of intimiteit.

Omdat ik niet wil.

Omdat ik niet weet wat ik moet zeggen.

Omdat ik alle tijd voor mijzelf nodig heb.

Omdat ik het prima zelf red en mezelf vertrouw.

Omdat mijn verzoeken naar God zo onbetekenend en dom lijken in het licht van iemand met een diagnose van kanker of die lijdt aan armoede of honger.

Omdat de ochtend niet mijn ideale gebedsmoment is om een ochtendgebed uit te spreken.

Omdat ik er op een later moment voor zal bidden, … wanneer dat dan ook mag zijn.

Omdat ik mezelf in zelfgenoegzaamheid in slaap heb gesust en ik ben vergeten dat het gebed een wonder is.

Omdat mijn ogen niet op de glorie van God zijn gericht. Ze zijn op mezelf gericht. Ze zijn gericht op mijn omstandigheden.

Uiteindelijk is dat de reden waarom ik niet bid. Dat zou zich in één van de bovenstaande excuses kunnen manifesteren, maar het komt allemaal neer op mijn egoïsme en gebrek aan bewustzijn van het karakter van God.

Ik moet bidden.

Het bericht Waarom ik niet bid verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Volgens Tim Keller hebben mensen door de gehele geschiedenis, over de hele wereld, aantoonbaar een ‘instinct tot gebed’.  

‘Gebed is het meest wijdverspreide fenomeen van de menselijke natuur. Zelfs bewust niet-religieuze mensen bidden soms. Studies hebben aangetoond dat in geseculariseerde landen gebed nog steeds gepraktiseerd wordt en niet alleen bij de mensen met religieuze voorkeuren, maar ook bij veel mensen die (zeggen) niet in God geloven.’

Keller schrijft dat een studie laat zien dat ‘bijna 30% van de atheïsten toegaf de ze ‘soms’ baden, en een andere studie toont aan dat 17% van de niet-gelovigen regelmatig bad’.  

‘Er zijn veel mensen die niet bidden, zelfs niet in tijden van groot gevaar. Maar dan nog is gebed, hoewel niet letterlijk een universeel verschijnsel, wel een globaal verschijnsel dat deel uitmaakt van alle culturen en een overweldigende meerderheid van de mensen op een bepaald moment in hun leven bijstaat. Pogingen om culturen te vinden, zelfs in geïsoleerde en afgelegen gebieden, zonder vorm van religie of gebed, hebben gefaald.‘ (Keller, 2016, Prayer)

Het christendom onderscheidt zich niet door het aanroepen van het hogere. Echter, wie de Bijbel volgt, bidt op een volkomen unieke manier, totaal anders dan al het andere geroep naar de hemel – en dat heeft enorme implicaties voor je dagelijkse gebed. 

God aanroepen bij Zijn Naam 

Door het hele Oude Testament is ‘de Naam van de HEERE aanroepen’ een soort codetaal voor gebed. De zinsnede verschijnt voor het eerst in Genesis 4:26, en dan nog vier keer in Genesis (12:8; 13:4; 21:33; 26:25), en dan nog eens aantal keren in de geschiedenissen, psalmen en profeten. Het is belangrijk om op te merken dat dit refrein niet simpelweg zegt dat Gods volk Hem aanroept, maar dat ze ‘Zijn Naam aanroepen’.  Dat is meer dan simpelweg het menselijke instinct voor gebed.  

De Naam van de Heere aanroepen is meer dan simpelweg een algemeen verzoek om goddelijke hulp. Het is niet aftasten naar een verheven Godheid. Het is zelfs niet de bewonderenswaardige aanhef van de priester-koning Melchizedek, rechtvaardig als hij was, die Abraham in de naam van ‘De Allerhoogste God’ zegende, maar die de persoonlijke Naam van God (JHWH, in onze vertaling ‘HEERE’ met hoofdletters) niet leek te kennen.  Dat is beslist iets anders dan de ‘onbekende God’-referentie in Athene en de referentie van Paulus op de Areopagus: ‘Deze dan, Die u dient zonder dat u Hem kent, verkondig ik u.’ 

Wat in Genesis 4 begint, opduikt bij belangrijke punten in de Hebreeuwse Schriften, en opnieuw verschijnt in het Nieuwe Testament, is dat het uitgekozen volk van ware God Hem aanroepen bij Zijn Naam. Ze kennen Hem, in tegenstelling tot heidenen (of atheïsten) die roepen om goddelijke hulp. Gods volk kent Hem, omdat Hij zichzelf aam hen heeft geopenbaard en beloften aan hem heeft gedaan.  

Gods Naam aan roepen is bidden tot Yahweh als iemand die Hem kent bij Naam en geniet van de verbondsrelatie met Hem. Psalm 116 viert, in verbazingwekkende woorden, wat het betekent om de ware God te kennen, niet slechts als een concept, maar bij Naam. In de slechts 19 verzen, noemt de psalmist zestien keer Yahweh bij Naam, waarvan drie keer expliciet ‘de  Naam aanroepen’ van Yahweh (Psalm 116: 4, 13, 17).  

Vergelijkbare uitdrukkingen komen we tegen bij de profeten. Zelfs de heiden Naäman neemt terecht aan dat Elisa, de profeet, God persoonlijk kent en Hem bij Zijn Naam aan zal roepen. Gods volk roepen God niet slechts aan, maar dat doen ze ook bij  Zijn Naam, zoals ze soms weten (Zacharia 13:9, Zefanja 3:9) en zoals Elia doet bij de grote krachtmeting op de Karmel met de profeten van Baäl. ‘Roept u daarna de naam van uw god aan, dan zal ík de Naam van de HEERE aanroepen. En de God Die door vuur antwoordt, Die is God.’ (1 Koningen 18:24). En als Elia dan bidt, gebruikt Hij 3 keer de Naam van de HEERE (1 koningen 18:36-37), en dat punt mist het volk niet (1 Koningen 18:38-39). 

Roep Hem aan als een christen 

Echter, we leven in de tijdperk van de kerk, niet in de dagen van Elia. Yahweh zelf is naar aarde gekomen in de Persoon van Jezus Christus. Dus als we de God van het universum aan willen roepen hebben we nu twee namen die nog belangrijker en nog intiemer zijn dan Yahweh. 

De eerste is Vader. Jezus deed het ons voor (Markus 14:36) en wij doen door de Geest met Hem mee: ‘U hebt de Geest van aanneming tot kinderen ontvangen, door Wie wij roepen: Abba, Vader!’ (Romeinen 8:15). ‘Nu, omdat u kinderen bent, heeft God de Geest van Zijn Zoon uitgezonden in uw harten, Die roept: Abba, Vader!’ (Galaten 4:6). Heel veel mensen kennen mij bij mijn voornaam, maar alleen mijn kinderen noemen mij ‘papa’. Het is een ding om te weten dat Gods persoonlijke Naam Yahweh is, maar het is nog schitterender om Hem ‘Vader’ te noemen.  

Een tweede naam in het Nieuwe Testament waarbij Yahweh verbleekt  is als Hij Zichzelf duidelijk duidelijk openbaart in Zijn Zoon.  Als de apostel Paulus schrijft ‘aan de kerk van God die in Korinthe is’, spreekt hij ze aan met ‘de geheiligden in Christus Jezus,  geroepen heiligen,  met allen die de Naam van onze Heere Jezus Christus aanroepen, in elke plaats, zowel hun als onze Heere’ (1 Korinthe 1:2). Sinds de komst van Christus betekent het aanroepen van God dat je Hem kent in en door Jezus. Gods Oudtestamentische volk zijn degenen die de Naam Yahweh aanroepen. Zijn Nieuwtestamentische volk roept de Naam van Jezus aan.   

Ken Hem, roep Hem aan 

Christelijk gebed is inderdaad veel meer dan een menselijk instinct. We bidden niet als heidenen, ook niet als atheïsten, die een onbekende God aanroepen. Integendeel, we roepen Degene aan die het initiatief genomen heeft, Die Zichzelf geopenbaard heeft, die ons beloften heeft gedaan. We heffen onze stem niet aan tegen een hypothetische, hoger wezen met cosmetisch krachten, maar wonder boven wonder, we bidden in vertrouwen tot de God die we bij Naam kennen.  

We bidden niet slechts als theïsten, monotheïsten, en zelfs niet als de Oudtestamentische heiligen, maar als degenen die onze Vader in de hemel kennen in en door de Heere Jezus.  Het is te overweldigen om het ook maar te stamelen: we kénnen Degene tot wie we bidden, niet vanwege onze grote intelligentie, hoogstaand onderwijs of ijverig onderzoek, maar omdat Hij naar ons toekwam, gesproken heeft in  de geschiedenis, en Zichzelf aan ons bekend heeft gemaakt. En daarom spreken we Hem aan als Vader, in de Naam van Jezus, met onze bijbels open, in antwoord van wat Hij ons heeft beloofd in Zijn verbondsrelatie met ons.  

Voor ons als christenen is het meest heerlijke niet dat we weten dat Gods Naam Jahweh is, maar dat we het nu Vader kunnen noemen. En dat we de Naam van Jezus kennen.

Het bericht Bid jij als een atheïst?  verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Leven als bidder is jezelf vastplakken aan de Heere.

Het leven als bidder is niet hetzelfde als, ‘je moet maar veel bidden’ of  ‘even een gebed doen’. Leven als bidder wil zeggen ‘leven in verbondenheid met de levende’. Die verbondenheid is jezelf aan de Levende plakken. De stille momenten waarin je God echt zoekt, want je kun niet meer zonder Hem. Het intieme, stille deel van ons leven waar een ander geen toegang toe heeft. Dit bestaat alleen tussen jou en God. Als het  in je leven werkelijkheid wordt dat je naar de Heere gaat verlangen, dan komt er ook het zoeken van de Heere, luisteren waar het woord verkondigd wordt en het lezen in de Bijbel. Door de Bijbel geeft God antwoord op het gebed.

Het bericht Leven als bidder verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Leren bidden en groeien in gebed verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Eenzame opsluiting verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Maakt het uit tot welke Persoon van de Drie-eenheid je bidt? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Omgang in het lijden en bidden in afhankelijkheid verscheen eerst op Geloofstoerusting.