Dit is het aanstootgevende van het evangelie: niemand kan zijn wie hij is, niemand moet willen zijn wie hij is en niemand mag zijn wie hij is zoals hij geboren is.

We worden geboren met verlangens die gericht zijn op onszelf, in plaats van op God en de mensen om ons heen. En verlangens die gericht zijn op onszelf zijn uiteindelijk schadelijk en zelfs dodelijk voor ons. En omdat we God en de mensen om ons heen verwerpen als we kiezen om onze eigen verlangens te volgen, sterven we en zullen we ook altijd zonder God en onze naaste zijn.

Daarom worden we opgeroepen om onszelf af te keren, niet te luisteren naar die verlangens, om onszelf te verloochenen. Te sterven aan onszelf en te leven voor Christus in heiligheid.

Jezus roept ons, in zijn liefde en met het oog op ons welzijn, niet op om hetero te worden, maar om heilig te zijn. Want er is maar één categorie: mens. We zijn allemaal mensen, en niet één sticker die we op onszelf plakken weerhoudt ons ervan om de identiteit waarmee we geboren zijn los te laten en onszelf over te geven aan Jezus. Om onszelf met zijn leven, dood en opstanding te identificeren. Hij roept ons op alles los te laten en Hem te volgen, Zijn leerling te worden, zodat we op Hem gaan lijken, heilig. Want God is heilig.

Of je nu verlangt naar seks met een man, seks met een vrouw, pornografische beelden, seks met jezelf terwijl je aan iemand denkt, of naar heel veel eten. God houdt van je, Hij heeft je lief en Hij verlangt er naar om je te ontvangen als een goede Vader en je veel meer te geven dan je kunt krijgen als je je verlangens vervult op manieren die uiteindelijk alleen maar gericht zijn op jezelf.

God heeft je zo lief dat Hij zijn eigen Zoon gestuurd heeft om de gevolgen van elk egoïstisch vervulde verlangen te dragen, namelijk het zijn zonder God en zonder mensen om je heen. Maar Hij heeft die gevolgen overwonnen. Want Hij stond op uit de dood, uit de verlatenheid van God, nadat Hij al Gods heilige woede gedragen had over ons egoïsme. Vervolgens zocht Hij Zijn leerlingen weer op.

Hij heeft Zijn Geest belooft aan iedereen die zich afkeert van zichzelf, zich keert tot de Vader en Hem daar om vraagt.

Zo is Hij nu niet meer lichamelijk bij ons, maar Hij heeft beloofd dat Hij ons niet als wezen achter zou laten; alleen, in verlatenheid (waar we zelf voor gekozen hebben toen we God en onze naaste verwierpen door onze verlangens egoïstisch te vervullen). Hij heeft Zijn Geest beloofd aan iedereen die zich afkeert van zichzelf, zich keert tot de Vader en Hem daar om vraagt. En deze goede Vader geeft geen steen als we om een brood vragen!

En deze Geest brengt liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing voort. Dan hoeven we onze verlangens niet meer egoïstisch te vervullen, want de blijdschap en de vrede waar we naar verlangen zijn vrij beschikbaar. We zijn vrij. We hoeven niet meer te zondigen om onszelf wat beter te voelen, om voldoening te vinden. Want Gods Geest wil ons alles geven wat ons eeuwig leven geeft.

Het bericht Een aanstootgevend evangelie verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Predikanten zijn soms een beetje huiverig voor bijbelverklaringen. Ze denken dat daar alleen onderwijs uit te halen is voor theologische goed onderlegde christenen, terwijl je er niets aan hebt als je het evangelie met ongelovigen wilt delen.

Die gedachte wordt alleen maar versterkt als voorgangers overwegen om een oudtestamentisch bijbelboek te bepreken. Hoe kun je zondag aan zondag het evangelie helder verkondigen als je een prekenserie houdt over Haggaï of over het leven van Abraham? Plakken we aan het eind gewoon een algemene oproep tot bekering aan de preek vast? Zo van: ‘Voor de niet-christelijke aanwezigen in ons midden wil ik aan het eind van dit betoog over de besnijdenis van Abraham graag nog even vertellen hoe je het eeuwige leven kunt ontvangen…’

Er is een andere, meer doorwrochte manier om het evangelie toch elke zondag weer te laten klinken, zelfs in een preek vanuit het Oude Testament: door je te bedienen van bijbelse theologie.

Het grote verhaal

Wat is bijbelse theologie? Je zou het kunnen definiëren als het bestuderen van de rode draad in de Bijbel. De 66 boeken van de Bijbel vertellen samen één verhaal over het werk van God: dat Hij door de dood en de opstanding van Jezus Christus mensen zalig maakt en een Koninkrijk bouwt tot Zijn eer. Het Oude Testament bereidt ons voor op de komst van Jezus leidt ons naar Hem toe. De evangeliën laten zien Wie Hij is en wat Hij doet. De rest van het Nieuwe Testament ontvouwt de betekenis van Zijn dood en opstanding, tot en met de grote ontknoping waarin God Zijn werk voltooien zal. Hoe meer oog we krijgen voor deze overkoepelende verhaallijn, des te beter gaan we de verbanden zien tussen onze preektekst en het evangelie.

Als bijbelse theologie je preken over een bijbelgedeelte stempelt, ben je als een voetballer die het spel helemaal beheerst. Goede voetballers letten niet alleen maar op de bal als ze richting het doel dribbelen. Ze zijn zich bewust van de positie van hun teamgenoten, weten waar de verdedigers van de tegenstanders staan en hebben een strategie. Op dezelfde manier gaat het bij een goede uitleg niet alleen om een aantal kanttekeningen bij de verzen die aan de beurt zijn. Ook dan is het belangrijk om het hele speelveld te overzien; om te weten wat er voor en na de tekst speelt en hoe dit gedeelte past binnen de voortgang van Gods grote verhaal.

Bijbelse theologie in de praktijk

Laten we een aantal bijbelse methoden onder de loep nemen waarmee we een specifiek bijbelgedeelte aan de belangrijkste verhaallijn van de Bijbel kunnen verbinden – de boodschap van het evangelie. Je zou deze methoden kunnen zien als mogelijke routes van de tekst naar het evangelie, zoals een navigatie-app verschillende opties laat zien om vanaf je huidige locatie op je bestemming te komen.

Belofte en vervulling

We beginnen met de route naar het evangelie die het meest voor de hand ligt: die van de belofte en de vervulling. In het tekstgedeelte dat je bestudeert staat een profetie of belofte die expliciet vervuld is door een bepaald aspect van het evangelie. De vervulde belofte is het laaghangende fruit van de Bijbelse theologie: makkelijk om te zien en te plukken.

Als je bijvoorbeeld preekt over de profetie van Micha dat er een heerser voort zal komen uit Bethlehem (Micha 5:1), kun je de gemeente makkelijk vragen om Mattheüs 2:6 op te slaan om te zien hoe dit vervuld is bij de geboorte van Jezus. En als je besluit om een serie te houden over het leven van Abraham, zul je op een gegeven moment de link moeten leggen tussen de beloften van God om Abrahams nageslacht te zegenen (Genesis 12:7, 13:15, 17:8 en 24:7) en de vervulling ervan in Christus (Galaten 3:16).

De vervulling van beloften is niet alleen een voor de hand liggende manier om vanuit het Oude Testament bij het evangelie terecht te komen. Het laat ons ook zien hoe de schrijvers van het Nieuwe Testament de tekst van het Oude Testament interpreteerden in het licht van het evangelie. Hoe meer we leren om de Bijbel te lezen door de bril van de apostelen, des te beter zullen we het evangelie ook in andere teksten herkennen, zelfs als die niet expliciet vervuld worden in de komst van Jezus Christus.

Typologie

Typologie lijkt op belofte en vervulling, maar in dat geval wordt er geen letterlijke profetie vervuld in Jezus. In plaats daarvan zien we gebeurtenissen, instellingen of personen die een voorafschaduwing zijn van Jezus en het evangelie. Je zou typologie een woordeloze profetie kunnen noemen.

Neem bijvoorbeeld de tempel in Jeruzalem. Die speelde een centrale rol in het Oude Testament. Het is de plaats waar God verlossend tegenwoordig is en waar Hij Zijn volk regeert. Maar het is vooral ook de plaats die heenwijst naar Christus. De schare was geschokt toen Jezus in de tempel stond en zei: ‘Breek deze tempel af en in drie dagen zal Ik hem laten herrijzen’ (Johannes 2:19). Ze dachten dat Hij doelde op het letterlijke gebouw, maar ‘Hij sprak over de tempel van Zijn lichaam’ (vers 21). Net zoals de tempel dat was, is Jezus de belichaming van Gods aanwezigheid waardoor Hij zijn volk verlost en regeert. Daarom zien de apostelen de gemeente – degenen die in Christus zijn – als de tempel van de Heilige Geest (zie bijvoorbeeld 1 Korinthe 3:16-17, Efeze 2:19-22, 1 Petrus 2:5).

Laten we er in dit kader even vanuit gaan dat je een preek houdt over Psalm 122. Dit gedeelte spreekt over de vreugde die het geeft om naar de tempel in Jeruzalem te gaan. ‘Ik ben verblijd wanneer zij tegen mij zeggen: Wij zullen naar het huis van de HEERE gaan!’ (Psalm 122:1). Door de typologie van de tempel te gebruiken kun je mensen, zelfs onkerkelijke mensen, helpen om in te zien hoe veel te meer vreugde het geeft als we door het geloof tot Jezus gaan.

Het Nieuwe Testament staat vol met dit soort types van Christus en Zijn werk. De apostelen zagen Jezus als de tweede Adam, het Paaslam, de nieuwe Mozes, het enige Offer dat voor eens en voor altijd verzoening bracht, de grote Hogepriester, de gezalfde Koning (Messias) van het geslacht van David, het ware Israël, enzovoorts. Deze goed begaanbare paden zijn heel geschikt om je vanuit allerlei schriftplaatsen bij Jezus en Zijn zaligmakende werk te brengen.

Thema’s

Met thema’s bedoel ik terugkerende motieven of beelden in bijbelverhalen die niet zo rechtstreeks naar Jezus verwijzen als typologie. Toch zijn deze thema’s of motieven integraal verbonden met het evangelie en kunnen ze ons helpen om onze tekst een plaats te geven in de heilsgeschiedenis die zich in het geheel van de Bijbel ontvouwt.

Een klassiek bijbels thema is de schepping. De Bijbel begint er al mee: ‘In het begin schiep God de hemel en de aarde.’ God bracht orde aan in de chaos, maakte Adam en Eva naar Zijn beeld en gebood hen om over de schepping te heersen en de aarde te vullen met hun nageslacht. Allemaal met het oog op de verheerlijking van God. Verdrietig genoeg hebben ze hun roeping verzaakt en zijn ze in opstand gekomen tegen God.

Maar God had een plan uitgedacht om zijn schepping te verlossen. Door het hele Oude Testament heen is verschillende keren sprake van een ‘herstart’, zo’n moment waarop God genadig een nieuw begin maakt met de mens. Dat nieuwe begin wordt telkens beschreven met beelden en woorden die sterk doen denken aan Gods scheppingswerk. Denk aan de geschiedenis van Noach en zijn gezin na de zondvloed, de uittocht van de Israëlieten uit Egypte en hun aankomst in het beloofde land, het begin van de regeringsperiode van Salomo en zelfs de terugkeer uit de ballingschap van de Israëlieten. En toch liep het na zo’n herstart elke keer weer op een mislukking uit. Zouden de nakomelingen van Adam het nou nooit eens leren?

Eén van hen wel. De tweede Adam, Jezus Christus, deed altijd de wil van de Vader. Zijn opstanding en de verlossing van Zijn volk luidden de ware herschepping in. En dat proces gaat door tot op de dag van vandaag. Jezus gaf Zijn verloste volk de opdracht om de aarde te onderwerpen en te vullen met zonen en dochters van God, door de verkondiging van het evangelie. Op een dag zal dat uitlopen op een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, een heerlijke wereld die de oude ver zal overstijgen.

Als je oog hebt gekregen voor het motief van de schepping, kun je vanuit dat raamwerk vanuit dat raamwerk allerlei lijnen trekken naar de kern van de herschepping: de dood en opstanding van Jezus Christus.

En zo zijn nog veel meer thematische strengen die samen de bijbelse verhaallijn vormen, zoals het verbond, de uittocht, de dag des Heeren en het koninkrijk van God.

Ethisch onderwijs

Maar wat als je een serie over Spreuken wilt houden, of over de Tien Geboden? Wat als je de uitdaging bent aangegaan om te proberen vanuit Leviticus het evangelie te verkondigen? Dit soort gedeelten lijken meer geschikt om aan gevorderde christenen uit te leggen wat ze allemaal wel en niet moeten doen om als christen te leven dan om ongelovigen te laten zien wat Jezus heeft gedaan zodat ze christen kunnen worden.

Nogmaals, bijbelse theologie biedt ons een routekaart van de wet naar het evangelie. Specifieke morele wetten kunnen we op minstens drie manieren een plek geven binnen het geheel van de Bijbelse verhaallijn.

Ten eerste leidt de bijbelse wetgeving en ethiek ons tot Jezus door ons te laten zien dat we zondig zijn en een Zaligmaker nodig hebben. Zoals vaak gezegd wordt, is de wet van God een spiegel die ons ermee confronteert hoe afschuwelijk we misvormd zijn door de zonde. Als we de geschiedenissen lezen over het chronische morele verval van Israël, is dat het verhaal van de mensheid. Van onszelf. ‘Daarom zal uit de werken van de wet geen vlees voor Hem gerechtvaardigd worden. Door de wet is immers kennis van zonde’ (Romeinen 3:20).

Ten tweede wijzen de bijbelse wetten ons op Jezus als Degene die ze volmaakt gehouden heeft. Hij kwam niet om de wet van God af te schaffen, maar om die te vervullen (Mattheüs 5:17). Alle anderen die in het Oude Testament zonen van God genoemd worden (Adam, Israël en de koningen van Israël), waren verloren zonen. Jezus was de enige in Wie de Vader Zich kon verheugen omdat Hij als enige echt gehoorzaam was. Daarom kun je zeggen dat de geboden in de Bijbel het karakter van Jezus openbaren.

Ten derde kunnen we als gehoorzame zonen en dochters Gods wetten houden door terug te vallen op de opstandingskracht van Christus en op de kracht van Zijn Geest die in ons werkt. Jezus heeft ons verlost van de macht van de zonde ‘opdat de rechtvaardige eis van de wet vervuld zou worden in ons, die niet naar het vlees wandelen, maar naar de Geest’ (Romeinen 8:4).

Stel dat je bijvoorbeeld preekt over Spreuken 11:17: ‘Een goedertieren mens doet zijn ziel goed, maar een meedogenloze stort zijn vlees in het ongeluk.’ Als bijbelse theologie je uitgangspunt is, zal dat niet resulteren in een preek van drie kwartier waarin je mensen alleen maar voorhoudt hoe ze meer goedertieren kunnen worden. Je zult dan ook laten zien hoe wij tekortschieten als het gaat om goedertierenheid en hoe we op allerlei subtiele manieren uitblinken in wreedheid. Je zult mensen wijzen op Jezus, de goedertierenheid in hoogst eigen persoon – iets wat met name zichtbaar werd toen Hij Zijn leven gaf voor zondaren. En tot slot zul je die goedertieren genade van Christus verbinden met ons eigen leven: het is de drijvende kracht achter de vernieuwing die in ons gewerkt wordt door de Heilige Geest.

Opgeloste raadsels

Als we gevoel krijgen voor de doorgaande lijn van de bijbelse theologie, gaan we ook inzien hoe het evangelie vaak een oplossing biedt voor oudtestamentische raadsels. Hoe zou God ooit Zijn belofte aan David kunnen nakomen nu Juda in ballingschap was gegaan en er geen koning meer op de troon zat in Jeruzalem? Als de offers in de tempel de zonde wegnam, waarom bracht God dan toch oordelen over Israël? Het Oude Testament zegt vaak dat God de rechtvaardige zegent en de goddeloze straft. Waarom zien we dan zo vaak het omgekeerde gebeuren?

Er zou nog veel meer te zeggen zijn, maar voor nu is dit voldoende: als je onbegrijpelijke dingen tegenkomt in de Bijbel, bedenk dan eens hoe het evangelie van Jezus Christus een oplossing zou kunnen zijn voor dit vraagstuk. Het Oude Testament is als een detective waarin allerlei raadsels uiteindelijk worden opgelost door één hoofdpersoon: Jezus.

‘U staat hier’

Als bijbelse theologie op deze manier gebruikt wordt in de verklarende verkondiging van het evangelie, is er tijdens de preek heel wat te beleven voor ongelovigen. Elke week worden geconfronteerd met hun zonde, wordt Jezus hun voorgesteld en worden ze opgeroepen tot geloof en bekering. Maar dat niet alleen. Ze gaan ook zien waar ze ergens staan op de tijdlijn van Gods werk in de geschiedenis. Het evangelie is niet zomaar een metafoor of een mooie gedachte waar ze iets mee kunnen doen als dat voor hen werkt. Nee, het verhaal van Jezus is een reële kracht, die geworteld is in het verleden, doorwerkt in het heden en de eeuwigheid omvat. De God Die werkte in wereld van de Bijbel, werkt ook in hun wereld, want zij zijn onderdeel van dezelfde wereld, van dezelfde geschiedenis en van hetzelfde verhaal.

Het bericht Bijbelse theologie en evangelieverkondiging verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Tegelijk, en bovendien, is God nog steeds trouw aan trouweloze en ongelovige mensen. Hij houdt Zijn verbondsbeloften. Dat houdt onze verhouding met Hem in stand. Onze relatie met Hem wordt geschraagd door Zijn trouw aan ons, onvergelijkbaar veel meer dan door onze trouw aan Hem.

God is getrouw

Ja, zelfs wanneer het volk ongehoorzaam was. En hun ongehoorzaamheid had gevolgen; ze verbleven in ballingschap, maar God had een verbond gemaakt en zou dat houden. Zoals Paulus aan Timotheüs schrijft: ‘Dit is een betrouwbaar woord. […] Als wij ontrouw zijn, blijft Hij getrouw. Hij kan Zichzelf niet verloochenen.’ God zal trouw blijven, ongeacht wat wij doen.

Dat zie je in heel het Oude Testament. Maar zij waren ongelovig! Ze deden dit en dat … En dat ondanks alles wat God hen liet zien. In zekere zin is dat een troost voor ons. Want soms denken wij: ‘Deze zonde … Dit zal Hij me nu echt niet vergeven.’ Maar Hij zegt: ‘Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.’ Dit is een goed moment om Gods trouw opnieuw in te drinken.

En pas dit toe in de discipelschapsrelatie met jouw leerling of kring. Discipelen maken is weerbarstig, pijnlijk. Samen met een of meerdere anderen worstel je met zonde, met lijden. Het is dus niet gemakkelijk. Het is geen pasklaar proces. Als dat het tot nu toe wél was, heb je waarschijnlijk de kern niet geraakt. Dat is de reden waarom we, als we ons leven met elkaar delen, samen worstelen met zonde en met lijden.

God lof vanwege Zijn trouw

Maar het mooie is, Gods beloften, Gods trouw, houden ons overeind. Misschien kun je dus samen met je leerlingen de tijd nemen en zeggen: ‘Laten we God prijzen voor Zijn trouw aan ons.’ Of: ‘Laten we daarover praten.’ Of zelfs: ‘Laten we praten over de zonden waar wij mee worstelen, of het lijden, of welke andere dingen ook.’ En vraag: ‘Wat zijn de beloften die God ons gegeven heeft om te overwinnen in deze strijd met zonde? Wat zijn de beloften die God ons gegeven heeft tot troost in het lijden?’ Laat deze spreken in het hart van jouw leerlingen. Wijs hen op Gods getrouwheid. Dat houdt ons als discipelen overeind.

Het is ons herstel. Net zoals Hij zei: ‘Nee, Israël, ik ben nog niet klaar met je. Ik ga je herstellen.’ Op dezelfde manier moeten onze leerlingen begrijpen dat deze relatie hersteld kan worden, ondanks wat zij gedaan hebben. Want inmiddels trekken jullie al geruime tijd samen op. Waarschijnlijk voelen ze zich schuldig over bepaalde dingen. Daar is herstel mogelijk.

Herstel en vergeving

Maar tegelijk – zoals jij terecht zei – is het de bedoeling dat wij God vertegenwoordigen. Wij zien hoe Hij herstelt en vergeeft. En op dit punt in jullie discipelschapsrelatie ben je waarschijnlijk al eens beledigd. Het is zo belangrijk om Gods vergeving te begrijpen. Die moet je vatten en ontvangen, zodat jij die ander kunt worden. Je moet duidelijk zien: ‘Dit is wat God voor mij doet, dit is wat Hij mij vergeven heeft. Ook al hebben deze mensen mij beledigd, ik zie wat God gedaan heeft, ik zie Zijn trouw. Mijn zonde had gevolgen, ik verknoeide het, maar Hij herstelde mij. Ik zal hetzelfde doen voor jou.’

Geloof in Gods genade voor jou. En geef het niet op met jouw leerlingen.

Het bericht Ballingschap en de belofte van herstel verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Deze woorden zijn de Johannes 3:16 van het Amerikaanse cultuurchristendom. Let maar eens op hoe vaak je ze tegenkomt op platen met Bijbelverzen in kiosken op de Bible Belt, of gepost op Facebook, ja zelfs op tattoos. Of het nu is als huisdecoratie of als Facebookpost, ik zie dat deze tekst vurig geclaimd wordt door mensen van wie ik weet dat ze al geen kerkdienst meer hebben bezocht sinds Bush voor het eerst president was.

Deze liefde voor Jeremia 29:11 maakt dat wat meer theologisch georiënteerde christenen het gebruik ervan buiten de context vaak betreuren. Zo vaak zelfs dat een jonge christen onlangs aan me vroeg: ‘Is Jeremia 29:11 nu van toepassing op mij, of niet?’

Mijn antwoord: Soort van.

Laat me dat terugnemen. Ja, het is van toepassing op jou, maar niet op de manier waarop velen de tekst ‘claimen’.

Geen welvaartsevangelieprediker

Velen menen dat de tekst gaat over Gods goedkeuring over hun leven en plannen. Als ik maar vertrouwen heb en mijn hart volg, zo denkt men, dan zal God me zegenen. Dat is niet de profeet Jeremia; dat is Deepak Chopra. Wie dit soort moralistisch therapeutisch deïsme uit het boek Jeremia haalt, heeft behalve dit vers niets van Jeremia gelezen.

Het boek Jeremia draait helemaal om God die de plannen van Zijn volk verstoort en hun dromen in de war schopt. Dit bericht staat in de context van een schokkende boodschap van de profeet. De ‘achterblijvers’ in Jeruzalem, gesetteld rond de tempel en de troon, zien hun relatieve voorspoed als een teken dat God voor hen is, terwijl zij die als ballingen naar Babel zijn gevoerd worden gezien als zijnde onder Gods vloek. Niet alleen de Joden in Jeruzalem zijn geneigd tot deze gedachten; zij in Babylon zijn er ook toe geneigd. Israëls God lijkt ver van hen vandaan te zijn en ze lijken te zijn losgemaakt van de beloften aan Abraham. Jeremia zegt daarentegen dat Gods oordeel op Jeruzalem zal neerkomen en dat God Zijn doelen zal uitwerken door de ballingschap heen.

Dit is in feite geen goed nieuws voor de toehoorders. Voor het deel in Jeruzalem valt deze boodschap verkeerd en het zoekt profeten uit die enkel vrede verkondigen. Voor de ballingen is de boodschap er ook niet een om blij van te worden, dat wil zeggen op de korte termijn. In Jeremia’s brief aan hen krijgen ze te horen dat hun generatie de terugkeer uit de ballingschap niet mee zal maken, dat ze daarom in Babylon een nieuw leven zullen moeten opbouwen.

Hoe het van toepassing is op jou

Dus hoe is deze passage van toepassing op jou? Welnu, Jeremia 29:11 moet gelezen worden in de context van het hele boek Jeremia, en het boek Jeremia moet gelezen worden in de context van de geschiedenis van Israël. Maar vervolgens moet alles van Jeremia en het hele verhaal van Israël gelezen worden in de context van Gods bedoelingen in Jezus Christus. Alle beloften van God ‘zijn in Hem ja en in Hem amen’ (2 Kor. 1:20). Als we in Christus zijn, zijn alle verschrikkingen van het oordeel dat aangezegd was door de profeten op ons neergekomen, in het kruis, waaraan we verenigd waren met Christus toen Hij de vloek van de Wet droeg (Gal. 3:13). En, als we in Christus zijn, zijn alle zegeningen die aan Abrahams nageslacht beloofd waren de onze, aangezien we verenigd zijn met de Erfgenaam van al die beloften (Gal. 3:14-29).

Een tekst lezen in zijn context

God vertelt de ballingen, door Jeremia, dat hun ontheemding niet toevallig is. God heeft plannen voor hen, plannen waarin zelfs de dingen die chaotisch en willekeurig lijken een plaats hebben. Bovendien betekenen deze plannen dat de ballingschap niet blijvend is. Niet dankzij hun trouw maar vanwege Gods belofte aan Abraham – een belofte die vooruitzag op Abrahams Zoon, de Heere Jezus (Rom. 4). En inderdaad, de ballingen bleven niet in de verstrooiing, God herstelde hen in hun thuisland. Waarom? Hij bracht ze thuis omdat ‘uit hen, wat het vlees betreft, de Christus is voortgekomen, Die God is, boven alles, te prijzen tot in eeuwigheid’ (Rom. 9:5 HSV).

God vertelt ons ook dat, omdat we in Christus zijn, we vreemdelingen en ballingen zijn in deze tijd tussen de tijden (Hebr. 11:13; 1 Petr. 2:11). We lijden, we bloeden, we sterven – en in dat alles worden we verleid tot de gedachte dat God ons heeft verlaten. We concluderen dat we zijn als schapen voor de slacht (Rom. 8:36). Maar dat is dus niet zo, zo vertelt het Evangelie ons.

Gods langetermijnplan voor jou

God heeft een plan voor jou, in Christus. Dat plan is niet tot je vernietiging maar tot je welzijn. Je wordt gelijkvormig gemaakt aan het beeld van Christus, door te delen in Zijn lijden. Het uiteindelijke doel is niet dat je slachtoffer bent maar overwinnaar, mede-erfgenaam met de Koning (Rom. 8:12-39).

Hoe kun je dit weten? Zoals de ballingen van toen het wisten: niet door je huidige situatie in ogenschouw te nemen maar door het Woord van God, Zijn eed en Zijn verbond. Dat betekent dat je plannen mogen opgaan in rook. Je dromen mogen worden vernietigd. Je leven mag worden beëindigd. Maar de God die Jezus uit de dood opwekte zal ook jou opwekken, met Hem.

Je plannen mogen opgaan in rook. Je dromen mogen worden vernietigd. Je leven mag worden beëindigd. Maar de God die Jezus uit de dood opwekte zal ook jou opwekken, met Hem.

Is Jeremia 29:11 van toepassing op jou? Als je in Christus bent kun je daarvan op aan. Het gedeelte belooft je niet een toekomst zoals de Amerikaanse cultuur die aanprijst. Misschien belooft het je zelfs een toekomst waar je van zou beven als je het zou kunnen zien in een kristallen bol. Op korte termijn kan lijden je deel zijn. Maar op lange termijn is je toekomst verbonden met Christus. Dat is een toekomst van heil, en niet van kwaad; een toekomst van hoop, en niet van wanhoop.

Dit artikel is met toestemming overgenomen van The Gospel Coalition (Nederland en Vlaanderen).

Het bericht Is Jeremia 29:11 op jou van toepassing? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ogen gingen open. Bij jong en oud.

Ze besloten te gaan bidden, pleitend op deze belofte. Meerdere keren per week. Soms urenlang, van 10 uur ’s avonds tot 3 of 4 uur in de ochtend.

En er gebeurde een wonder! In 1949 ‘scheurde de hemel’ boven Lewis en de eilanden daaromheen. Ogen gingen open. Bij jong en oud. Ineens zagen mensen het: God is de Levende! Heilig. Machtig. Ontzagwekkend. Iemand schreef: ‘Het was alsof God in een stormwind kwam. Het huis schudde door de kracht van het gebed en Gods aanwezigheid.’ Op straat vielen mensen neer en smeekten God om genade. Eén van hen zei daarover: ‘Het gras onder mijn voeten en de rotsen om me heen leken te roepen: ‘Vlucht naar Christus, neem de toevlucht tot Hem.’’ En dat deden mensen massaal. Kerken stroomden weer vol.

Niet realistisch

Zou dat in deze tijd nog kunnen, dat God de hemel openscheurt? Ds. G.R. Procee schreef pas in het Reformatorisch Dagblad: ‘Als de kerk in deze tijd wil overleven, is het nodig dat Gods Heilige Geest een opwekking schenkt.’

Die opwekking gaat er niet komen. Never nooit niet.

Natuurlijk, da’s waar. Maar je moet ook realistisch zijn. We leven niet in het Schotland van zeventig jaar terug. Dit is Nederland en het is alweer bijna 2020. Elk jaar verlaten 100.000 Nederlanders de kerk, dat zijn 276 mensen per dag. En de achterblijvers? Veel kerkgangers geloven er zelf amper nog in. Bij bosjes vallen we voor afgoden: entertainment, porno, alcohol, geld, carrière… Ook in de kerk is er geruzie, roddel, achterklap. Weinig levend water, wel een hoop gezeur over pietluttigheden.

Nee, die opwekking gaat er niet komen. Never nooit niet.
Ten minste, niet als het van ons afhangt…

Maar God is niet veranderd. Jesaja 44:3 gold niet alleen voor die ‘vrome Schotten’ uit een ver verleden. Wie wil zich vandaag dagelijks aan die woorden vastklampen? Het hoeven niet eens veel mensen te zijn. Al zijn het twee tachtigplussers, die blijven roepen, bidden en van geen ophouden weten.
‘Stort Uw Levend Water uit op deze droge grond. Een andere hoop hebben we niet.’

Deze column is eerder gepubliceerd door het Landelijk Contact Jeugdwerk. Gertjan de Jong is medewerker bij jongerenorganisatie LCJ.

Het bericht Gezocht: tachtigplussers die van geen ophouden weten verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Geloof de beloften van God! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Gesloten hemel verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht De lijn naar het beloofde Zaad verscheen eerst op Geloofstoerusting.