Het bericht ‘Zo makkelijk gaat het niet’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

De uiterlijke onberispelijkheid van de jongeling verborg zijn innerlijke toewijding aan bezit. Dat wilde de rijke jongeling niet opgeven, in tegenstelling tot Zacheüs: hij ruilde de blijdschap die zijn rijkdom hem gaf gelijk in voor de veel grotere blijdschap die hij vond in Jezus. Zijn ontmoeting met Jezus veroorzaakte nieuw leven, waardoor hij zijn oude leven graag achterliet. De rijke Zacheüs kreeg door zijn ontmoeting met Jezus inzicht in zijn zonde, kwam tot bekering en bracht vrucht voort die aan zijn bekering beantwoordde.

Jezus zegt niet: ‘Vraag Mij in je hart’, maar: ‘Bekeer u, want het koninkrijk der hemelen is nabij gekomen’ (Mattheüs 4:17). En: ‘Laat wie achter Mij aan wil komen zichzelf verloochenen, zijn kruis opnemen en Mij volgen’ (Markus 8:34). Het evangelie van Jezus Christus is meer dan een beslissingsmoment met garantie op eeuwig leven! Het evangelie is de allesomvattende boodschap van de Bijbel. Het evangelie brengt mensen vanuit verlorenheid naar berouw, bekering, wedergeboorte, discipelschap, heiliging, opstanding en leven in een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Dit alles openbaart het koninkrijk van God, waar God regeert en Zijn heerlijkheid zich openbaart. Daarom is Jezus gekomen.

Het bericht Bekering is verandering! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Wat God betreft is het dus niet een optie om in Jezus te geloven, maar een opdracht. Het is niet één van de vele mogelijkheden om behouden te worden van de ondergang, maar de enige mogelijkheid. God heeft gesproken over Jezus Christus: ‘Dit is Mijn geliefde Zoon, hoort naar Hem!’ God gebiedt alle mensen overal om tot bekering te komen en te geloven in Zijn Zoon (Handelingen 17:30).

In onze tijd leeft heel sterk de gedachte dat het geloof iets is dat ieder voor zichzelf moet uitmaken. Geloof is iets voor de privésfeer, zeggen we dan. Het is prima om voor jezelf te geloven, maar het is niet prima om te zeggen dat ook anderen zouden moeten geloven wat jij gelooft. Daarachter ligt bij velen de gedachte dat er helemaal geen absolute waarheid is. Over de diepe levensvragen, waar komen wij vandaan, wat is de zin van ons leven en waar gaan wij naartoe, daarover kunnen wij niets met zekerheid zeggen. Velen spreken vandaag de dag net als Pilatus, die tegen Jezus zei: ‘Wat is waarheid?’

Wie Jezus Christus, zoals Hij in de Bijbel aan ons wordt voorgesteld, serieus neemt, kan niet langer zeggen dat iedereen het, wat het geloof betreft, maar zelf moet uitmaken.

Als christen echter denk je daar anders over. Tenminste, als je gelooft in Jezus en in wat Hij over Zichzelf heeft gezegd. Er zijn wel (naam)christenen die wat dit betreft water bij de wijn doen en (meegesleurd door het relativisme van deze tijd) ook zeggen dat er veel meer wegen tot God zijn en dat er geen absolute waarheid is. Maar deze (naam)christenen geloven dan toch echt in een andere Jezus dan de Jezus van de Bijbel. Jezus heeft immers Zelf gezegd dat Hij de enige Weg is en dat Hij de waarheid is. Wie Jezus Christus, zoals Hij in de Bijbel aan ons wordt voorgesteld, serieus neemt, kan niet langer zeggen dat iedereen het, wat het geloof betreft, maar zelf moet uitmaken.

De Bijbel leert, dat iedereen die niet in Jezus Christus gelooft, zijn ondergang tegemoet gaat. Dat is hard, zeggen velen dan. Het is ook hard, maar het is wel de waarheid. Charles Spurgeon heeft deze waarheid vergeleken met een aantal andere waarheden, die alle mensen duidelijk voor ogen staan. Stelt u zich eens voor iemand die op een gegeven moment zegt: ‘Ik zal niet meer eten, want ik geloof niet meer in eten.’ Dan zal hij sterven. Hij kan nog zo goed zijn lichaam aan de buitenkant verzorgen, zichzelf insmeren met zalfjes en zichzelf genoeg rust en ontspanning geven, maar als hij niet eet dan zal hij dood gaan.

Stelt u zich eens iemand voor die sterft van de dorst. Hij heeft al dagen lang niets gedronken. Hij staat naast een kraan waar schoon en helder water uitkomt. Maar hij zegt: ‘Ik geloof niet in die kraan! Ik zal er niet uit drinken! Ik geloof niet in water, ik zal nooit meer drinken!’ Het is hard dat die beste man dan zal sterven, maar het is wel de waarheid. Hij hoeft niet te sterven, het water dat leven geeft is er ook voor hem. Maar als hij weigert te nemen van wat nodig is, omdat hij zo vreselijk eigenwijs is geworden, dan gaat hij wel zijn ondergang tegemoet. Stelt u zich tot slot eens iemand voor die door een giftige slang is gebeten. Snel komt er een dokter aan die een middel bij zich heeft waardoor het gif geneutraliseerd kan worden. Maar de arme man zegt op dat moment: ‘Ik heb daar geen behoefte aan! Dank u, dokter, ik los het probleem zelf wel op. Het valt wel mee en ik zal er heus niet aan sterven.’ Het is hard maar waar, deze man zal, ondanks dat hij het zelf niet gelooft, sterven aan het gif dat de slang in zijn lichaam heeft gespoten.

Zo zegt de Bijbel dat de hele mensheid door een slang is gebeten waardoor het gif van het kwaad in de bloedbaan van de mens is terechtgekomen. Het gevolg daarvan is dat de mens zal sterven. Ook al ontkennen heel veel mensen het, het loon dat de zonde geeft is de eeuwige dood. Er is maar één middel waardoor iemand van die eeuwige dood gered kan worden en dat is het volbrachte werk van Christus. Er is maar één Dokter die de mens kan genezen van het kwaad in het hart en dat is Jezus Christus Zelf. Niemand komt tot God dan door Jezus Christus. Voor de, van de honger stervende man, is het Brood des Levens uit de hemel gekomen. Aan de, van de dorst stervende persoon, wil Jezus het levende water geven. Maar daarvoor moet de arme zondaar zich wel tot Hem keren. Wie gelooft zal behouden worden, wie niet gelooft zal veroordeeld worden. Ik sluit af met een vraag: Gaat dit ons nog aan het hart?

Het bericht Zonder Jezus gaan ** mensen verloren verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Pontius Pilatus was, van wat we over hem weten uit de evangeliën en van de Joodse historicus Josephus, een politieke, moreel-pragmatische Romeinse gouverneur. Een leider die bereid was vernedering en wreedheden in te zetten wanneer hij keizerlijke macht wilde gebruiken bij opkomende rellen. Hij deed dan ook beide toen hij opdroeg een aantal Galilese Joden te laten vermoorden terwijl ze offers brachten volgens de wet van Mozes.

Ons is niet verteld wat de historische reden was voor de moorden. Wellicht waren deze Galileeërs betrokken bij een of andere rebelse daad tegen Rome of wellicht waren ze op de juiste plek op de verkeerde tijd toen Pilatus besloot een algemene boodschap van terreur te sturen naar de opstandige Joodse mensen. Wat ons wel is verteld is dat Pilatus ‘het bloed [van de Galileeërs] vermengd had met hun offers’. Dit voegde de schande van religieuze verontreiniging bij de gruwelijke moorden. Dit zou verzekeren dat welk signaal hij ook gaf het nieuws zich zou verspreiden door heel Palestina vol angst en afschuw (Lukas 13:1).

Ons is ook verteld dat toen Jezus het nieuws hoorde, hij compleet negeerde welke boodschap Pilatus probeerde te sturen. En zijn antwoord op de theologische vraag van mensen over het waarom van wat er was gebeurd, choqueerde zijn hoorders waarschijnlijk evenveel als het ons vandaag de dag choqueert.

Onverwachte boodschap

Jezus’ reactie was kort en direct:

En Jezus antwoordde en zei tegen hen: Denkt u dat deze Galileeërs grotere zondaars zijn geweest dan alle andere Galileeërs, omdat zij zulke dingen geleden hebben? Ik zeg u: Nee, maar als u zich niet bekeert, zult u allen evenzo omkomen. (Lukas 13:2-3)

Wat Jezus niet zei was schokkend. Hij zei niets over een Messiaanse verlossing van Gods volk uit de handen van de vernederende Romeinse onderdrukking en de pijnlijke heidense bezetting van het Beloofde Land. Hij zei niets over aanstoot geven aan Gods glorie door de verontreiniging van de tempel. Hij zei niets over specifieke zonden die de Galileeërs mogelijk hadden gedaan om te rechtvaardigen dat God zulke schandelijke doden toeliet  — niets wat de angst van zijn hoorders zou verlichten dat zoiets gruwelijks hen niet zou overkomen.

Wat Jezus wel zei was zelfs schokkender: de tragedie van de Galileeërs zou Zijn hoorders tot bekering tot God moeten brengen. Het feit dat ze nog leefden was niet te danken aan hun goedheid, maar enkel aan Gods genade.

Voordat deze hoorders de tijd hadden om meer vragen te stellen en bezwaren te formuleren, maakte Jezus Zijn punt duidelijk met een ander voorbeeld:

Of die achttien, op wie de toren in Siloam viel en die daardoor gedood werden, denkt u dat zij meer schuld hebben gehad dan alle andere mensen die in Jeruzalem wonen? Ik zeg u: Nee, maar als u zich niet bekeert, zult u allen evenzo omkomen. (Lukas 13:4-5)

Zowel bij de opzettelijke dood van de Galileeërs als ook de mensen die waren verongelukt ten gevolge van de ingestorte toren, Jezus wilde dat Zijn hoorders de urgente boodschap van God zouden horen: bekeer je.

Waarom dit lijden?

De mensen die op die dag naar Jezus luisterden waren op zoek naar een antwoord waar alle mensen van alle tijden naar zoeken: waarom dit lijden? Waarom dit kwaad en waarom overkwam het deze slachtoffers?

Niet alleen vanuit deze tekst in Lukas 13:1-5 maar ook vanuit veel andere plekken uit de Bijbel weten we dat veel mensen een theologie van het lijden erop nahielden waarbij er directe verbanden werden getrokken tussen het lijden van een specifieke individu en een specifieke zonde tegen God. We hoorde het in Job’s gekwelde geestelijke worsteling en eeuwen later in de vragen die de discipelen stelden over waarom een man blind geboren werd (Johannes 9:1-3).

Het antwoord dat Jezus gaf zette in een keer verschillende cruciale theologische misverstanden recht. Het haalde de onterechte sociale stigma weg van dergelijke slachtoffers en hun familie door te benadrukken dat hun schuld niet perse erger was dan die van iemand anders. Jezus antwoord ging in tegen iemands onjuiste overtuiging dat het uitblijven van lijden op dit moment niet te maken heeft met Gods goedkeuring of de bevestiging van iemands rechtvaardigheid. En nog belangrijker, Jezus antwoord onthulde de schuld door zonde van ieder persoon voor God.

Het laatste punt dat Jezus maakte, was Zijn kernpunt. Het was de urgente boodschap die Hij wilde dat de mensen zouden oppikken uit de highlights van het nieuws vol dagelijkse tragedies. Of sterven nu te maken had met menselijke keuzevrijheid om kwaad te doen (Pilatus) of een gevolg was van een gebroken schepping (de ingestorte toren), of zoals Hij een paar verzen later zou aankaarten, gevolg was van kwade geestelijke onderdrukking (Lukas 13:10-17) — voor Jezus was de belangrijkste kwestie het verloren gaan niet de directe reden voor het sterven. De belangrijkste kwestie was niet hoe mensen stierven, maar dat mensen stierven en de eeuwige gevolgen van de dood.

Dat is het probleem waar Jezus voor was gekomen. Het collectieve menselijke probleem is dat ‘wij dwaalden allen als schapen, wij keerden ons ieder naar zijn eigen weg’ en Jezus was gekomen om ‘de ongerechtigheid van ons allen op hem doen neerkomen’ (Jesaja 53:6). Hete loon van de zonde is sterven en dat is veel ingrijpender dan het ophouden van leven in onze lichamen. En Jezus is gekomen om ons Gods ‘genadegave… [van] eeuwig leven’ te geven (Romeinen 6:23). Hij was niet gekomen om de Joden te verlossen van de tijdelijke Romeinse onderdrukking. Hij was gekomen om alle mensen overal te verlossen die in hem zouden geloven, niet eeuwig verloren te laten gaan, en ze het eeuwige leven te geven in een Beloofd Land, waar Israël in die tijd slechts een kopie en schaduw van was (Johannes 3:16).

En dit is waarom Jezus met de volgende schokkende woorden reageerde na het nieuws te hebben ontvangen van de gestorven Galileeërs: ‘[A]ls u zich niet bekeert, [dan] zult u allen evenzo omkomen’. Het klinkt misschien hard. Maar er zijn momenten wanneer ogenschijnlijke harde woorden grote genade tonen, zoals iedere ouder van een jong kind dat op het punt staat de straat op te sprinten, begrijpt.

Jezus hoorders hoefden niet te weten van de specifieke schuld van de Galileeërs of van Pilatus’ politieke motivatie of andere secundaire kwesties. Ze moesten weten dat zolang ze levensadem hadden  het aanbod van vergeving van zonde en ontsnapping van het verschrikkelijk verloren gaan, ze nog werd aangeboden — mits ze zouden bekeren.

En hetzelfde geldt voor ons vandaag de dag.

Vel een rechtvaardig oordeel

Jezus is niet simplistisch als het gaat om de kwellingen van het menselijke lijden. Bij het lezen van de evangeliën zien we dat ‘bekeer je’ niet de enige manier is waarop hij reageert op ons lijden. Het was duidelijk zichtbaar dat hij bij vele lijdende mensen reageerde met compassie en vriendelijkheid, zoals bij de moeder die op het punt stond haar zoon te begraven (Lukas 7:11-15), een melaatse die verlangde genezen te worden (Mattheüs 8:1-4) en een man die 38 jaar verlamd was en dacht nooit meer te kunnen lopen (Johannes 5:1-7).

Maar Jezus zei iets tijdens een discussie die voortkwam uit het laatste voorbeeld dat we hier kunnen toepassen. Na de genezing van de verlamde man op een sabbat, werd hij berispt en tegengewerkt door de Joodse leiders. Zijn reactie aan hen was: ‘Oordeel niet naar wat voor ogen is, maar vel een rechtvaardig oordeel’ (Johannes 7:24). Met andere woorden: de leiders en observeerders zagen niet wat het allerbelangrijkste was in het lijden en de verlossing van de man: de genade van God en de oproep tot bekering (Johannes 5:14).

Wanneer we ons eigen lijden onderzoeken of die van iemand anders, dan zijn we vaak geneigd de waarom-vraag te stellen. Wat hebben wij of zij gedaan om dit te verdienen? Of we proberen Gods doelen te ontcijferen in een Gordiaanse knoop van secundaire oorzaken. Maar dit gaat ver boven onze pet als schepselen, want Gods bedoelingen zijn vaak tegenovergesteld van wat we zien. In plaats daarvan, is de meest nuttige waarheid om te horen en om ter harte te nemen misschien wel Jezus’ woorden: ‘Oordeel niet naar wat voor ogen is, maar vel een rechtvaardig oordeel’.

Belangrijk bij alledaagse tragedie

We worden opgeroepen om te reageren op het vele menselijke lijden in de wereld op verschillende manieren. Maar één manier heeft voorrang op alle andere manieren. Zoals het geval was bij zijn oorspronkelijke hoorders, wilt Jezus dat we allemaal de urgente boodschap horen bij alledaagse tragedies in onze huidige tijd: ‘Als u zich niet bekeert, zult u allen evenzo omkomen’.

Dit zijn schokkende woorden om te horen bij het horen van een nieuwsbericht vol lijden. Ze verrassen ons, omdat ze een vraag beantwoorden die veel mensen niet stellen. Maar omdat Jezus het zegt, zeker omdat we het horen aan deze zijde van het kruis, weten we dat het niet harteloze, warrige woorden zijn van haatvolle profeten. Niemand had zo lief als Jezus (Johannes 15:13). In plaats daarvan zijn die woorden de genadige directe diagnose van de Goede Dokter, Die onze eeuwige dodelijke ziekte zelfs voor ons wilt dragen als we ons bekeren en Zijn genadegave van een eeuwig gezond leven willen ontvangen.

Het bericht Een shockerende respons ** op een terreurbericht verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ik maak me veel meer zorgen om een andere groep mensen, die ik ook in veel van onze gemeenten tegenkom: zij die vast geloven dat ze echt bekeerd zijn, maar daar geen grond voor hebben. Misschien ken je dit soort mensen wel. Ze spreken de juiste taal. Ze houden zich verre van aanstootgevende openbare zonden. Het zijn nette mensen. Maar in hun leven is geen echte vrucht te vinden, geen bewijs dat Gods levensveranderende Geest in hen aan het werk is. En niet zelden is er sprake van een verborgen zonde die kan voortwoekeren.

Zes manieren waarop predikanten valse zekerheid voeden

Deze mensen zijn moeilijk te bereiken – het is alsof ze immuun zijn geworden voor het evangelie. Ze denken dat ze al hebben wat ze het meest nodig hebben, en dus zijn ze nergens meer naar op zoek! En als ze een bepaalde verborgen zonde aan de hand houden, hebben ze zich daar al lang bij neergelegd.

Verdrietig genoeg zijn onze kerken er in ieder geval deels zelf schuldig aan dat zich dit soort mensen onder ons bevinden. Laat me zes manieren noemen waarop wij als predikanten onbedoeld valse zekerheid kunnen voeden.

1. Zie het Evangelie als iets dat voor zich spreekt

Het is gemakkelijk om ervan uit te gaan dat de mensen in onze gemeenten het evangelie begrijpen en geloven. Ze komen tenslotte op zondagmorgen naar de kerk. Maar het probleem is dat veel van onze kerken de boodschap en het verstaan ervan vanzelfsprekend zijn gaan vinden. Het gevolg daarvan is dat onze kerken vol zitten met mensen die misschien wel begrijpen wat het Evangelie voor sommige terreinen van het leven betekent (bijvoorbeeld hoe ze een betere echtgenoot kunnen zijn of hoe ze met boosheid om moeten gaan), maar ondertussen netjes leven zonder zich het Evangelie toe te eigenen.

Dit is geestelijk gezien dodelijk. Een net leven kan inderdaad het bewijs zijn dat iemand in het evangelie gelooft, maar het kan net zo goed het bewijs zijn van eigengerechtigheid en farizeïsme. Het is zeker terecht om te benadrukken dat het geloof dat rechtvaardigt zonder de werken kan en dat het ware geloof altijd gepaard gaat met vruchten. Maar we moeten in de eerste plaats benadrukken dat we zonder de werken gerechtvaardigd worden. En dat moeten we blijven benadrukken, want anders zijn de werken die je ziet geen werken die voortkomen uit de zaligmakende rechtvaardiging. Als het evangelie niet duidelijk gebracht wordt en een predikant de brede en de smalle weg niet helder aanwijst, dan zullen mensen hun zekerheid bouwen op een net leven of op hun kerkgang.

Kortom: preek geen moralisme. Nooit. Preek elke week het evangelie. Pas als de mensen stevig geworteld zijn in het Evangelie, preek dan over de vruchten die noodzakelijkerwijs volgen.

2. Spreek oppervlakkig over de zonde

De Bijbel leert ons dat zonde niet alleen iets is wat we doen. Het is wat we zijn sinds de val. De Schriften leren ons dat we allemaal geestelijk dood zijn (Efeze 2:1-2), slaaf van de zonde (Johannes 8:34), schuldig aan alle geboden van de wet van God (Jakobus 2:10) en onder het oordeel van de rechtvaardige toorn van God (Romeinen 1:18). We zijn door en door zondaar.

Mensen met geloofszekerheid zonder grond hebben vaak geen goed beeld van de zonde. Als zonde voor hen alleen maar een kwestie van uiterlijk en waarneembare gedragingen is, kunnen ze met een beetje inspanning en discipline hun problemen zelf wel oplossen. Daarom moeten we hen regelmatig confronteren met het Bijbelse onderwijs over zonde. Zo moeten ze wel inzien dat ze wedergeboorte nodig hebben en dat ze hun zaligheid buiten zichzelf moeten zoeken.

3. Doe niet moeilijk over lidmaatschap en tucht

Het lidmaatschap van een plaatselijke gemeente is bedoeld om gelovigen zekerheid van het heil te geven. Het is het zegel waarmee de gemeenschap het getuigenis onderschrijft van iemand die zichzelf christen noemt. De gemeente onderzoekt iemands geloofsbelijdenis en levenswandel, doopt die persoon en laat hem of haar toe aan het Avondmaal. Daarmee zegt de gemeente: voor zover wij het kunnen beoordelen met de kracht en wijsheid die we van Christus gekregen hebben, ben je één van ons. De keerzijde is dat dat zegel ook weer afgenomen wordt als de kerk iemand door de ban afsnijdt. De gemeente vertelt het gemeentelid dan dat zijn gedrag de geloofwaardigheid van zijn geloofsbelijdenis en de grond voor zijn zekerheid ondergraaft.

Maar als een gemeente slordig met lidmaatschap omgaat en mensen die niet naar de kerk gaan gewoon lid mogen blijven, wordt de valse rust gevoed. Hoeveel mensen gaan er niet naar de hel omdat hun lidmaatschap dat voor het gemak bleef lopen hun valse zekerheid gaf?

4. Leer hun om hun zekerheid te bouwen op een uitwendige handeling in het verleden

Zoals we al eerder zagen, vraagt het evangelie een reactie van ons. En in sommige gemeenten en evangelisatiebijeenkomsten zag men het nut wel in van een formule waarmee mensen uitdrukking konden geven aan hun overgave aan Christus. Er zijn er die de mogelijkheid bieden om het ‘zondaarsgebed’ op te zeggen, er zijn er ook niet de mogelijkheid bieden om op zondag naar voren te komen of een antwoordkaart in te vullen. En dit soort uitwendige handelingen kunnen inderdaad het antwoord zijn op het bekerende werk van de Geest.

Maar ze kunnen ook misleidend zijn. Het is mogelijk om een gebed te bidden, naar voren te lopen en een antwoordkaart in te vullen en toch nog steeds volkomen verloren te liggen in je zonden. Als we mensen aanmoedigen om hun zekerheid te bouwen op iets uitwendigs dat je ook prima kunt doen zonder wedergeboren te zijn, dan brengen we hen in groot geestelijk gevaar. Hoeveel mensen dwalen niet rond in totale verlorenheid terwijl ze er zeker van zijn dat ze naar de hemel gaan omdat ze als kind ooit een gebed opgezegd hebben?

5. Verbindt rechtvaardiging en heiliging niet aan elkaar

In een goedbedoelde poging om de vrije genade van God te verheerlijken wordt de waarheid van de rechtvaardiging door het geloof alleen en door Christus alleen soms onderwezen zonder alle punten voor onze hoorders met elkaar te verbinden. Maar de Schrift leert ons dat het rechtvaardigende werk van Christus altijd vruchten van de gerechtigheid voortbrengt in het leven van de gelovige, zoals ik eerder al heb gezegd (zie bijvoorbeeld de argumentatie van Romeinen 6:1-14, om maar één voorbeeld te noemen).

Als rechtvaardiging en heiligdom niet met elkaar verbonden worden, is dat heel gevaarlijk voor de gelovigen. Het zorgt ervoor dat ze geen zicht hebben op de noodzaak van persoonlijke heiliging en ondergraaft hun motivatie om God lief te hebben door Hem te gehoorzamen. En het is dubbel gevaarlijk voor mensen die valse zekerheid hebben: het versterkt de gedachte dat ze in openlijk verzet tegen God kunnen leven en tegelijk rechtvaardig kunnen zijn in Zijn ogen.

6. Leer hun om de waarschuwingen van de Bijbel te negeren

In de Schrift zijn talloze ernstige waarschuwingen te vinden aan het adres van mensen die de zonde omarmen en/of het geloof verlaten (bijvoorbeeld in Mattheüs 5:17-30 en Hebreeën 6:1-6). Met al onze pogingen om duidelijk te spreken over Gods soevereine zorg voor Zijn volk, kunnen we de kracht van deze waarschuwingen ondergraven door het idee te geven dat ze niet van toepassing zijn op gelovigen.

Maar deze waarschuwingen staan niet zomaar in de Bijbel. Wat in dit soort teksten gezegd wordt, is een van de manieren waarop God Zijn kinderen voor afdwalen wil behoeden. Een wijze predikant zal de ernst van de zonde en van afvalligheid steeds weer benoemen en zal al zijn hoorders oproepen om in het geloof te volharden.

Het bericht Zes manieren waarop je mensen valse rust kunt geven verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht ‘Ik ben het zoeken van God zo moe geworden’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Is een gemeente met veel onbekeerde leden een gezonde gemeente? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Als we door Uw genade niet in slaap vallen in Gethsémané, kunnen we Uw Zoon horen bidden. Hij weet diep vanbinnen dat Hij zal moeten lijden. Maar als volmaakt mens roept Hij het uit: ‘Als het mogelijk is, laat deze drinkbeker dan voorbijgaan.’

Op dezelfde manier voelen wij diep vanbinnen dat U deze pandemie in Uw wijsheid hebt beschikt. U weet wat goed voor ons is en wat wij nodig hebben. Wij moeten ook lijden. Uw Zoon was echter onschuldig. Wij niet.

En toch roepen wij, als bepaald niet volmaakte mensen, het ook uit: ‘Als het mogelijk is, laat deze drinkbeker dan voorbijgaan.’ Doe het pijnlijke, rechtvaardige en barmhartige werk dat U Zich hebt voorgenomen alstublieft snel, Heere. Laten Uw oordelen niet langer duren dan nodig. Stel Uw medelijden niet uit. Denk aan de armen, Heere, naar Uw barmhartigheid. Vergeet het geroep van de bedroefden niet. Geef toch genezing. Geef een behandeling. We bidden U: verlos ons, arme, hulpeloze schepselen, van dit leed.

Laat onze ellende en droefheid niet tevergeefs zijn, Heere. Louter Uw kinderen door hen te verlossen van het armzalige materialisme en het vermaak zonder Christus waar ze zo druk mee zijn. Geef dat het lokaas van de duivel zijn smaak zal verliezen. Snijd de wortels en de overblijfselen van hoogmoed, haat en onrechtvaardigheid weg. Wek in ons hart grote verontwaardiging over de manier waarop wij U onteerd hebben. Open onze ogen zodat we de schoonheid van Christus zullen zien en daarvan genieten. Richt onze harten op Uw Woord, Uw Zoon en Uw wegen. Vervul ons met onverschrokken naastenliefde. En verheerlijk Uw Naam door de manier waarop Uw kinderen hun naasten dienen.

Strek Uw hand uit en geef een opwekking in deze stervende wereld. Laten die vreselijke woorden uit Openbaring niet gelden voor deze generatie: ‘En zij bekeerden zich niet.’ U schudt aan de levens van vele mensen; wilt U ook hun sluimerende zielen wakker schudden? Sta niet toe dat ze blijven slapen in de duisternis van hoogmoed en ongeloof. Zeg in Uw grote barmhartigheid tegen deze beenderen: ‘Leef!’ En laat de harten en levens van miljoenen mensen getekend worden door de wetenschap dat de waarde van Jezus alles overstijgt.

Dat bidden wij in Jezus’ Naam. Amen.

Klik voor de hardcover, ebook en luisterboek. 

Het bericht John Piper’s gebed voor de COVID-19-pandemie verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht ‘Sla de Bijbel niet dood ** met een oneliner!’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het lijden is bijna voorbij. De Heere Jezus roept uit dat nu alles volbracht is. Dat is voor Hem een geweldig moment, maar voor ons niet minder. Want Hij kondigt vanaf het kruis af dat de prijs betaald is, de toegang tot God vrij. Laat niemand twijfelen of Zijn offer is genoeg. Dit kruiswoord is het beste antwoord op de vraag: is er wel genade voor mij?

Deze Bijbelstudie is de zesde van zeven delen uit de serie ‘Wat heeft Jezus aan het kruis jou te zeggen?’

Het bericht ‘Het is volbracht!’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.