Wij eren en aanbidden U

Met elkaar zingen kreeg betekenis voor mij toen ik een tiener was. Mijn zussen en ik kwamen terecht in de jeugdgroep van de kerk. Enkele volwassen echtparen gaven trouw en toegewijd leiding aan deze groep. Er ontstond een hechte groep waar aandacht was voor elkaar, waar liefde heerste en waar je open kon zijn over wat er nou werkelijk speelde in je leven.

Op jeugdavonden en tijdens de weekenden als wij ergens anders heen gingen voor bijbelstudie en ontmoeting werd er ook vaak gezongen. Enkelen speelden gitaar en soms was er een piano in de buurt. Ik kan mij herinneren dat ik vaak ontroerd raakte door het samen zingen en bidden. Het met elkaar zingen, de rest van de groep horen zingen en daar in meedoen, daar doorheen werkte de Heilige Geest. Vaak werden we van binnen stil als we met elkaar hadden gezongen, er ontstond een geest van gebed als we elkaar hadden horen zingen ‘wij eren en aanbidden U… en wij volgen U tezamen’. De gitaar en de piano begeleidden ons.

Optreden of aanbidding?

In veel kerkdiensten van evangelische gemeenten is er tegenwoordig geen sprake meer van muzikale begeleiding. De muziek is vaak zo hard geworden, dat het geluid dat van het podium komt het zingen van de gemeente overstemt. Daarmee is de begeleiding van het zingen van de gemeente ten onder gegaan. Het is meer een optreden geworden van de musici en zangers die op het podium staan. ”

Sinds ik in de bediening sta als rondreizend prediker en leraar kom ik in veel verschillende gemeenten. De samenkomsten waarin ik merk dat onze harten zich werkelijk tot God neigen zijn diensten waarin ik mijn broeders en zusters werkelijk kan horen zingen. Dat geeft een gevoel van saamhorigheid en dan ontstaat er een sfeer van gebed, waarin de gemeente zich tezamen richt op God. Dan wordt er werkelijk voor de Heere gezongen.

Het gaat er in een dienst om dat de gemeente verschijnt voor het aangezicht van God. Het gaat om datgene water vanuit de zaal naar God toe gebeurt. Het gebeurt dus in de zaal! Maar vaak overkomt het mij dat ik in de dienst zit en dat het lijkt alsof het vooral gaat om datgene wat er op het podium gebeurt. Soms kan ik niet eens meer mezelf, laat staan mijn broeders en zusters, horen zingen. Dan denk ik, laat alsjeblieft even alleen de piano op de achtergrond spelen, of de gitaar enkele akkoordjes spelen en laat de gemeente nu eens de muziek voor God maken.

Uiteindelijk zijn alle muziekinstrumenten imitaties van de menselijke stem. Dus waarom zouden we de nadruk leggen op de imitaties, terwijl er honderden stemmen aanwezig zijn die graag voor de Heere willen zingen? Sommige mensen verlaten de evangelische kerken en voelen zich meer thuis in de traditionele kerken omdat daar tenminste niet zo veel lawaai wordt gemaakt in de eredienst.

Soms kan ik niet eens meer mezelf, laat staan mijn broeders en zusters, horen zingen.

U bent welkom Heere?

Oudstenraden en kerkenraden moeten zich meer gaan bezighouden met de liturgie en de gang van zaken in de erediensten. Mijns inziens wordt hier veel te weinig over nagedacht door de leiders van de gemeenten.

In sommige traditionele kerken is het probleem misschien wel dat er helemaal niets mag veranderen aan de orde van dienst. In evangelische gemeenten is het probleem dat er zomaar, zonder enige beschouwing en discussie, van alles kan veranderen. Daardoor worden er op een gegeven moment ook zomaar liederen gezongen waarvan de inhoud niet getuigt van geestelijk inzicht.

In diverse liederen bijvoorbeeld zingen wij dat “de Heer welkom is in ons midden”. Wij zijn blijkbaar de gastheer en de Heere is vereerd dat Hij bij ons mag zijn. Dit lijkt mij een beetje de omgekeerde wereld. Het gaat er niet om dat God bij ons mag binnenkomen. Wie zijn wij om tegen de Schepper van hemel en aarde, om tegen de Eeuwige, de almachtige en heilige God te zeggen dat Hij bij ons welkom is?

Oudstenraden en kerkenraden moeten zich meer gaan bezighouden met de liturgie en de gang van zaken in de erediensten.

Waar het in de Bijbel om gaat is de vraag of wij, armzalige, schuldige en diep verdorven mensen überhaupt nog welkom zijn bij Hem. Wie in het Oude Testament, zonder dat hij daarvoor van God de bevoegdheid had gekregen, het heiligdom binnenging, werd onmiddellijk gestraft met de dood. Dus tegen God zeggen dat Hij welkom is bij ons lijkt mij wat aanmatigend. Dit is slechts een voorbeeld. Het toont aan dat het nodig is om de gang van zaken in onze diensten eens kritisch onder de loep te nemen. Opdat wij de Geest niet doven.

Het bericht Is de samenzang een optreden ** of aanbidding? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Van alle ellendigheden in de wereld is alleen zijn in je ellende misschien wel het ellendigst. David beschrijft in deze Psalm een diep gevoel van verlatenheid. In zijn beleving is God ver van Hem, alleen de nood is nabij en er is geen helper (vers 12). Ook spreekt hij over ‘mijn eenzame ziel’ (vers 21).

Eenzaamheid is als een epidemie in de Westerse wereld. Wij leggen grote nadruk op het individu, op zelfstandigheid en onafhankelijkheid. Ieder moet ‘zijn eigen leven leiden’, zo zeggen we. We moedigen onze kinderen aan om het ‘op hun eigen manier te doen’ en uit te zoeken wat ‘bij hun eigen zelf past’. Zonder het door te hebben creëren we voor onze kinderen daarmee een eenzame wereld, omdat het besef van het collectieve, het gezamenlijke, alles wat ons met elkaar verbindt en verbonden houdt daarmee alleen maar minder wordt.

Verlatenheid

Misschien herken je je wel in het gevoel verlaten te zijn in een wrede wereld. Het kan zijn dat je je vader of moeder hebt moeten missen toen je nog jong was en dat dat de oorzaak is van de gevoelens van eenzaamheid die je zo nu dan zo sterk overvallen. Misschien ben je heel naar behandeld door één of meerdere mensen. Het kan zijn dat je vriend of vriendin de verkering heeft uitgemaakt of dat je man of vrouw je verlaten heeft voor een ander. Het kan zijn dat je door opnieuw een verhuizing dierbare vrienden hebt moeten achterlaten. Misschien komt het door je eigen zonden waar je zo aan vast kan zitten of heb je je eigen vrouw of man naar het graf moeten dragen. Het kan ook zijn dat het gewoon het gevoel is, zonder dat er een duidelijke reden voor aan te tonen is.

Geen dal is zo diep of Jezus is daar! Hij is ook de Lijdende en daarom is Hij altijd met ons in ons lijden.

Zelfs de man naar Gods hart, die zulke prachtige Psalmen heeft geschreven, waarin de verbondenheid met God tot uiting komt, schreef: ‘Mijn God, mijn God, waarom heeft U mij verlaten?’ We weten niet wat de aanleiding was. Misschien schreef hij het in de tijd dat zijn schoonvader in onbegrijpelijke razernij achter hem aanzat, of in de tijd dat hij moest vluchten voor nota bene zijn eigen zoon Absalom. Hoe dan ook, de waarom-vraag mogen wij blijkbaar wel degelijk stellen. Onze jammerklacht mogen wij uiten. Verzuchten is heel menselijk.

Het lijden van de Verlosser

Het wonderlijke van Psalm 22 is dat David heeft geschreven over zijn eigen situatie en ervaringen, maar dat hij ondertussen steeds meer tot in detail schrijft over het lijden van de Messias. De woorden waarmee mensen Jezus bespotten toen Hij aan het kruis hing. De manier waarop de lijdende dienstknecht des Heeren een smaad van mensen en veracht door het volk werd. Daarna volgt een perfect fysiologische, lichamelijke beschrijving van wat er gebeurde met iemand die gekruisigd werd.

‘Als water ben ik uitgestort.’ Zoals water uit een emmer wordt weggegooid werd Jezus verworpen en kwam hij apart te staan. Hangend tussen hemel en aarde was Hij verworpen door zowel God als de mensen.

‘Ontwricht zijn al mijn beenderen.’ Door de kruisiging kwam er enorme druk op de gewrichten.

‘Mijn hart is als was.’ De pijn van de enorme spijkers die door handen en voeten werden geslagen veroorzaakten een zenuwinzinking.

‘Het is gesmolten diep in mijn binnenste.’ Alle moed was verdwenen en angst was Zijn constante begeleider.

‘Mijn kracht is verdroogd, mijn tong kleeft aan mijn gehemelte, U legt mij in het stof van de dood.’ Als mensen sterven ervaren zij vaak intense dorst omdat het lichaam geen vocht meer opneemt. Stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren. Jezus riep het uit aan het kruis: ‘Ik heb dorst!’ Het was de dorst van de dood die Hij leed in onze plaats.

‘Zij hebben mijn handen en voeten doorboord.’ Wonderlijk niet, dat David dit schrijft? De kruisdood bestond in zijn tijd (1000 voor Chr.) namelijk helemaal nog niet. De Romeinen begonnen dat pas vele eeuwen later als vorm van executie te gebruiken.

‘Al mijn beenderen zou ik kunnen tellen.’ Door de onnatuurlijke lichaamshouding van een gekruisigde steken de ribben naar voren waardoor je die kan tellen. Zelfs wat er gebeuren zou met zijn kleren stond geprofeteerd: ‘Zij verdelen mijn kleding onder elkaar en werpen het lot om mijn gewaad.’

Vanuit het persoonlijke lijden van David zitten we zomaar in het lijden van onze Verlosser. De waarom-vraag wordt niet beantwoord, maar toch is er troost in ons lijden. God is niet ver weg gebleven of op afstand blijven staan toekijken toen de mensen, die Hij naar Zijn beeld en gelijkenis had gemaakt, in lijden terechtkwamen. Hij is naar ons toegekomen en midden in onze strijd komen staan.

God is niet ver weg gebleven of op afstand blijven staan toekijken toen de mensen, die Hij naar Zijn beeld en gelijkenis had gemaakt, in lijden terechtkwamen.

Geen dal is zo diep…

Een tijdje geleden moest ik een CT-scan ondergaan voor onderzoek van mijn hart. Uiteindelijk bleek dat er niets ernstigs aan de hand is, maar je voelt je op zo’n moment kwetsbaar en bent bang voor de uitkomst. Toen ik onder dat apparaat lag gaf de gedachte aan Jesaja 53 mij zo enorm veel troost. Hijzelf werd een man van smarten die vertrouwd was met ziekte. Wat er ook zou gebeuren, ik wist dat ik niet alleen was in mijn lijden.

Hoe eenzaam we ons soms ook kunnen voelen, hoe sterk het gevoel van verlaten te zijn ook mag zijn, je mag weten dat je nooit alleen bent. Geen dal is zo diep of Jezus is daar! Hij is ook de Lijdende en daarom is Hij altijd met ons in ons lijden.

Het bericht Eenzaam, maar niet alleen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Op zich mooi natuurlijk, maar ik vroeg me af of de redactie van dit blad ook doorhad hoeveel nadruk er bij deze tieners gelegd werd op henzelf, op hun ontplooiing, persoonsontwikkeling en succes. Al lezende kreeg ik zelfs als volwassene een beetje het gevoel dat, wil ik christen zijn zoals het hoort, er wel veel van mezelf verwacht wordt.

Kort na dit alles kwam ik precies dezelfde slogan nog een keer tegen op de website van Windesheim, een hele grote HBO-instelling in Zwolle. Bij studiekeuze en op andere webpagina’s staat elke keer een foto van een andere student met de tekst ‘word wie je bent’ erbij en de naam van degene van wie dit citaat komt: Friedrich Nietzsche. Daar schrok ik van. De zeer invloedrijke filosoof Nietzsche is het meest bekend geworden door zijn ‘God is dood’-uitspraak. Hij zei dat de vooruitgang van de wetenschap de oude religieuze ideeën teniet deed. Omdat hierdoor het gevaar van het nihilisme (dat het leven uiteindelijk geen enkele zin heeft) de kop opsteekt , ontwikkelde hij het idee van de übermensch. Die zou het resultaat zijn van de voortdurende bevestiging van de wil om macht te hebben en uit te oefenen. De volgens hem toekomstige übermensch verhoudt zich tot de huidige mens, zoals de huidige mens zich verhoudt tot de aap.

‘Volgens Nietzsche was de übermensch iemand die boven de massa uitsteeg en meester van zijn eigen leven werd.’ Dit sluit mijns inziens aardig aan bij de toen al populaire evolutietheorie van Darwin. Bij Nietzsche had het idee van de übermensch geen nationaalsocialistische betekenis, maar Adolf Hitler heeft wel gebruik gemaakt van deze ideeën. Binnen het nazisme werd natuurlijk veelvuldig over de übermensch gesproken. Het enige wat telde en betekenis aan het leven gaf binnen deze filosofie is macht hebben en macht uitoefenen. The survival of the fittest. De rampzalige gevolgen die deze manier van denken kan hebben zijn ons inmiddels bekend.

In de heersende filosofie van onze samenleving ligt natuurlijk ook voortdurend de nadruk op het individu en op het zelf. Waarheid is vervangen door authenticiteit (vooral jezelf zijn), moraal is vervangen door uitstraling (als je maar die X-factor hebt) en God is vervangen door de mens (het liberale humanisme is de nieuwe religie). In een poging aansluiting te zoeken bij die heersende cultuur leggen velen in de evangelieprediking tegenwoordig ook de nadruk op de mens en het zelf. God die je helpt om jezelf te vinden, jezelf te ontwikkelen en meer te worden dan je nu bent. Jezus die daarvoor aan het kruis gestorven is. Het probleem ligt dan niet meer vooral in een verstoorde relatie met God, maar in een verstoorde relatie met jezelf. Verlossing is dan verlost worden van je onzekerheid, met de moeite die je met jezelf hebt.

Thema’s als zonde en strafwaardigheid, verzoening, de betekenis van het bloed, de noodzaak je te bekeren, je zonden te belijden en te gaan strijden tegen de zonde, heiligmaking en volkomen overgave aan Christus verdwijnen allemaal naar de achtergrond. Soms wordt er bijna helemaal niets meer gezegd over zonde en schuld. Het gaat allemaal over hoe geweldig wij zijn in de ogen van God. ‘You are awesome!’ En daarmee wordt dan niet God, maar de menselijke toehoorder bedoeld.

Het lijkt mij beter dat we gaan stoppen met het zoveel te hebben over onszelf.

Natuurlijk gaan we door het Woord van God ook beter begrijpen wie wij mogen zijn in Christus. Door het geloof in Hem verandert ook je identiteit. Maar het lijkt mij beter dat we gaan stoppen met het zoveel te hebben over onszelf. Laatst keek ik naar een uitzending van Erika op reis. Leuk om te zien waar ze allemaal komt en wat voor verschillende culturen er allemaal zijn op de meest afgelegen plekken van de wereld. Ze laat zich ook regelmatig adviseren of helpen door tovenaars of waarzeggers of medicijnmannen. Toen deze beste man zijn steentjes had geworpen en zijn brouwsel had gebrouwen kwam hij tot prachtige conclusies: ‘Erika, je zult meer worden dan je nu bent! Je zult je ontplooien en binnen je bedrijf succesvol zijn. Doe wat je eigen hart je ingeeft.’ Het kwam mij bekend voor.

Laten we toch wat kritischer zijn op waar we in geloven. Meegesleept worden door de heersende tijdgeest betekent dat we ongemerkt en onbewust terecht kunnen komen in heidendom met een christelijk sausje. Kunnen we ons niet beter richten op Jezus Christus? We zullen totdat onze Heere en Verlosser terugkomt teleurgesteld blijven raken in onszelf en ook in anderen. We zullen geen übermenschen worden, zelfs niet door met Jezus te leven. Daardoor ga je niet vooral zien hoe waardevol jijzelf bent, maar wel hoe waardevol Hij is! Wij zijn onwaardig, Hij alleen is waardig.

Het bericht Heidendom met een christelijk sausje verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Toen ik vanmorgen een preek van een Amerikaanse voorganger beluisterde werd ik met name geraakt door één bepaalde uitspraak van deze broeder. Hij zei dat hij vreesde voor die predikanten die de mensen al te gemakkelijk zeggen dat ze behouden zijn. Predikanten zijn geroepen om het Woord van God door te geven en in de Bijbel staat duidelijk dat, wanneer zij namens God woorden spreken die helemaal niet van God komen, zij daarmee een verschrikkelijke zonde begaan en schuld op zich laden.

Het is dus niet niks om als spreekbuis van de Heere God op te treden. Wanneer je aan mensen ‘vrede, vrede’ verkondigt, terwijl er helemaal geen vrede is, dan ben je medeverantwoordelijk voor hun ondergang. Wanneer je mensen niet waarschuwt wanneer dat wel nodig is, dan werk je mee aan hun aanstaande rampspoed. Met deze woorden legde de Heere dit uit aan Ezechiël: ‘Als Ik tot de goddeloze zeg: Gij zult zeker sterven – en gij waarschuwt hem niet en spreekt niet om de goddeloze voor zijn goddeloze weg te waarschuwen ten einde hem in het leven te behouden, dan zal die goddeloze in zijn eigen ongerechtigheid sterven, maar van zijn bloed zal Ik u (Ezechiël!) rekenschap vragen’ (Ezechiël 3:18).

De predikant wiens preek ik beluisterde zei verder: ‘We moeten mensen niet zeggen dat ze behouden zíjn, maar hoe ze behouden kunnen wórden. Het wel of niet behouden zijn laten we aan God over. Wij moeten mensen waarschuwen voor het oordeel en hen oproepen zich te bekeren en te geloven in de Heere Jezus.’

Ook voor ons is er het gevaar dat wij er veel te gemakkelijk van uitgaan dat mensen wel behouden zijn. We denken, God is toch liefde en Hij zal niet zomaar mensen verloren laten gaan. Maar het verhaal van Noach leert ons anders. De Heere Jezus vergelijkt de laatste dagen met de dagen van Noach (Mattheüs 24:36-42). Mensen leefden rustig door, ze aten en ze dronken, zij huwden en gaven hun kinderen ten huwelijk en hadden niet door dat een vreselijke zondvloed aanstaande was. Een zondvloed die hen allen wegnam. En zo zal ook de komst van de Zoon des Mensen zijn.

Ook Petrus maakt een vergelijking tussen de aanstaande dag des Heeren en de gang van zaken bij de zondvloed. Zoals de toenmalige wereld is verzwolgen door het water, zo zal de tegenwoordige hemel en aarde door het vuur worden verteerd (2 Petrus 3:6-7). De dag van het oordeel en de ondergang van alle goddeloze mensen is aanstaande!

Vaak zeggen mensen: omdat God liefde is, is Hij niet toornig. Maar de waarheid is, dat, omdat Hij liefde is, Hij juist wel toornig is. Het tegenovergestelde van liefde is niet boosheid, maar onverschilligheid. Omdat wij van kinderen houden, worden we woest op mensen die kinderen molesteren. Zou u het liefdevol vinden wanneer iemand getuige is van kindermishandeling en daar dan niet boos op reageert en niets doet om dat verder te voorkomen en stoppen? Dát zou het tegenovergestelde van liefde zijn! Juist de boosheid van God jegens alle geweldenarij en slechtheid van mensen is het bewijs van Zijn liefde. Zijn liefde en heiligheid gaan altijd samen. In de hele Bijbel komt de heilige toorn van God vanwege de zonde elke keer weer naar voren. En ook het feit dat Hij handelt en zal handelen om af te rekenen met mensen die volharden in goddeloosheid.

Zijn liefde en heiligheid gaan altijd samen. In de hele Bijbel komt de heilige toorn van God vanwege de zonde elke keer weer naar voren.

Ben ik zelf in mijn prediking wel duidelijk genoeg? Wil ik zelf niet liever een boodschap brengen waarmee ik mijn toehoorders over de bol aai? Lig ik wel eens wakker omdat het mogelijk is dat mensen die onder mijn gehoor zitten naar de hel gaan? Denk ik genoeg na over wat de inhoud van de prediking moet zijn, zodat mensen zich bekeren? Doet het mij nog verdriet wanneer familieleden of vrienden volharden in hun ongeloof? Ben ik mij er eigenlijk wel van bewust dat een onberouwelijke houding jegens de Heere Jezus Christus betekent dat mensen voor eeuwig verloren gaan? Hoe staat het wat dat betreft met mijn bewogenheid voor andere mensen?

We hoeven niet wakker te liggen omdat de mensen die wij overdag tegenkomen worstelen met hun zelfbeeld, of omdat ze moeite hebben met de strijd van het leven. Maar het aanstaande oordeel en de dreiging van het eeuwig verloren gaan zouden toch ons hart moeten vullen met heilige vrees en bezorgdheid om het eeuwige heil van onze medemensen? Alleen Jezus Christus is de Ark waardoor wij, net als Noach en zijn gezin, behouden kunnen worden. We worden niet behouden van een slecht zelfbeeld, of van onze ziekte of moeilijke omstandigheden. Het gaat om behouden te worden van de toorn van God.

Het bericht Geloven we nog in het oordeel? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Hij wist dat Hij ging sterven en toch zag Hij dat niet als het einde van alles. Als we Hem volgen tijdens Zijn lijdensweg en Zijn uiteindelijke sterven, dan blijkt er niets van wroeging, frustratie of zelfmedelijden uit Zijn woorden of daden. Hij wist dat Hij juist in deze wereld gekomen was om te sterven. Juist Zijn leven geven als losprijs voor velen was het grootste waar de Vader Hem toe had geroepen. Hij zag Zijn sterven niet als een ondergang, maar als de laatste en grootste daad van gehoorzaamheid aan de Vader.

Wat waren de laatste woorden die Jezus voor Zijn sterven heeft uitgesproken? Mattheüs en Marcus vermelden dat Jezus als laatste een luide kreet slaakte. Lukas vermeldt daarbij dat Jezus met luide stem uitriep: ‘Vader, in Uw handen beveel Ik mijn geest.’ Johannes vermeldt dat Jezus op dat moment ook heeft gezegd: ‘Het is volbracht.’ Daarna boog Hij Zijn hoofd en gaf de geest.

Uit dit alles blijkt dat Jezus tot het einde toe bij bewustzijn is gebleven en de zeggenschap over Zijn leven heeft behouden. Jezus had ook eerder tegen Zijn leerlingen gezegd: ‘Daarom heeft de Vader Mij lief, omdat Ik Mijn leven geef om het opnieuw te nemen. Niemand neemt het Mij af, maar Ik geef het uit Mijzelf; Ik heb macht het te geven, en heb macht het opnieuw te nemen. Dit gebod heb Ik van Mijn Vader ontvangen’ (Johannes 10:17-18). Jezus heeft dus actief Zijn leven afgelegd. Hij heeft dat Zelf gedaan. Hij heeft Zijn leven gegeven, Zijn geest in de handen van de Vader bevolen. Met het geven van Zijn leven heeft Hij het gebod van de Vader vervuld.

Er moest een offer voor de zonden worden gebracht.

De woorden die Jezus veel eerder over Zijn latere sterven heeft gesproken komen precies overeen met de wijze waarop Hij uiteindelijk inderdaad is gestorven: Hij had alles onder controle. Hij stond tegenover Pilatus die macht over Hem had, maar die macht was Pilatus van boven gegeven, dus ook van Jezus zelf, die van boven was gekomen. Hij stond tegenover haatdragende, moordlustige en wrede mensen, die Hij Zelf geschapen had. Hij stond tegenover alle demonen en legioenen van boze geesten die Hij zonder enige moeite zo vaak had uitgedreven en weggestuurd. Hij stond tegenover satan die Hij als een bliksem uit de hemel had zien vallen.

Nee, Jezus was geen slachtoffer van mensen, boze geesten of omstandigheden. Jezus was meer dan de Koning der Joden toen Hij stierf. Hij was de Koning van hemel en aarde, de Koning van alle tijden, Die was, is en komen zal. Ook aan het kruis regeerde Hij over de omstandigheden en de mensen om Hem heen. De enige reden dat Hij stierf, was dat Hij als een Koning der liefde Zijn leven vrijwillig heeft opgeofferd voor mensen die Hem haatten en afwezen. Hij stierf omdat de Vader hem de opdracht had gegeven om te sterven voor de zonden van de wereld. De Vader heeft Hem naar voren geschoven als Lam. Er moest een offer voor de zonden worden gebracht. Zonder vergelding, zonder dat de straf op de zonde wordt gedragen, is vergeving niet mogelijk. En Jezus was bereid onze schuld op Zich te nemen. Daarom stierf Jezus. Hij deed het voor u, voor jou en voor mij. Hij deed het uit Zichzelf, uit gehoorzaamheid aan het plan van de Vader.

Daarom zijn Zijn laatste woorden ook zo troostrijk: ‘Het is volbracht!’ Het is allemaal het werk van een Ander. De verlossing is helemaal buiten onszelf tot stand gekomen. Wij kunnen onszelf niet reinigen. Wij kunnen onze schuld ten opzichte van God niet zelf afbetalen. Wij kunnen onszelf niet verlossen van het kwaad dat van nature zo diep in de mens zit. Ben jij op zoek naar vergeving, naar reiniging, naar vernieuwing? Verlangt jouw hart diep van binnen naar een rein geweten? Ga jij gebukt onder de last van jouw overtredingen en zonden? Kijk dan naar wat Jezus voor je heeft gedaan aan het kruis. Hij deed het uit liefde voor jou. Vanwege alle ellende die wij mensen over onszelf hebben gehaald met onze zonden is Jezus vrijwillig tot in de dood gegaan.

Er zijn geen openstaande rekeningen meer, waar je niet aan zou kunnen voldoen.

Met Zijn dood heeft Hij alles volbracht, dat wil zeggen: Hij heeft de rekening betaald. Er stond ook voor jou een enorm bedrag open dat nog moest worden afbetaald. Wie zondigt tegen God komt daarmee bij God in het rood te staan. Want God kan niet zo maar het kwaad ongestraft laten. Maar nu heeft Jezus deze rekening helemaal voldaan. Het kleine, maar o zo veelzeggende zinnetje ‘Het is volbracht’ is in het Grieks slechts één woord: ‘tetelestai!’. En dat woord werd in die tijd ook onder rekeningen gezet die waren betaald. Het betekent dan ook gewoon: Voldaan! Er hoeft niets meer te worden betaald. Er hoeft niets meer te worden afgelost. Er zijn geen openstaande rekeningen meer, waar je niet aan zou kunnen voldoen.

Kom tot geloof in Jezus Christus! Belijd je zonden, keer je af van je zonden en neem Jezus Christus aan als Heer en Verlosser van je leven. Er is maar één weg om werkelijk vrij te worden. Ieder mens snakt diep van binnen naar bevrijding van angst en schuld. De liefde van God drijft alle angst uit. De liefde van God is geopenbaard aan het kruis. Zie hoe Jezus daar Zijn leven gaf tot in de dood, om de schuld van je zonden te dragen. Nu hoef jij niet meer zelf de eeuwige consequenties van je zonden te dragen. Iemand anders heeft dat lot ondergaan. Nu is er eeuwig leven voor iedereen die in Hem gelooft!

Ik weet niet welke andere woorden ik nog moet gebruiken om je uit te nodigen tot het heil. Die uitnodiging ligt er: Kom tot Jezus! Niemand heeft grotere liefde dan Hij. Niemand anders is zo voor je gestorven als deze Jezus. En het bewijs dat Hij werkelijk jouw en mijn zonden wegdroeg aan het kruis is Zijn opstanding uit de dood. Het bewijs dat de rekening werkelijk is afbetaald, is het feit dat het graf nu leeg is.

Groter geluk is niet mogelijk dan dat je weet dat al je zonden je zijn vergeven.

Er zijn twee mogelijkheden. Je verzwijgt je zonden en gaat niet op Zijn uitnodiging in. Dan blijf je zitten in het duister en is het niet goed met je ziel. ‘Toen ik zweeg, teerden mijn beenderen weg, onder mijn jammerklachten, de hele dag’ (Psalm 32:3). De andere mogelijkheid is dat je je zonden aan Hem bekend maakt, aan Hem belijdt en ermee voor de dag komt, zodat Hij ze kan wegwassen. Dat je komt tot bekering en geloof in Jezus, die het Lam van God is en de zonde van de wereld wegneemt, ook jouw zonden. Dan geldt ook voor jou: ‘Welzalig hij, wiens overtreding vergeven, wiens zonde bedekt is.’ Groter geluk is niet mogelijk dan dat je weet dat al je zonden je zijn vergeven. Dat geluk is mogelijk omdat Jezus met luide stem uitriep: ‘Het is volbracht!’

Het bericht De rekening is betaald verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het mooiste in het leven van de christen is de persoonlijke relatie met God. Het wandelen met God is wat alle andere zaken in ons leven overstijgt. Dat je weet dat je geborgen bent in Hem, dat niets je ooit meer kan scheiden van Zijn liefde, dat je door genade een kind van God bent, dat maakt alles anders.

Toch komen wij in onze gehaaste en prestatiegerichte samenleving soms te weinig toe aan het bewust in Zijn tegenwoordigheid zijn. Het is door gebed en overdenking van Zijn Woord dat wij die gemeenschap met God beoefenen. Elke keer weer, ook nu, merk ik dat de Heere mij terugroept tot tijden van stilte en gebed. Het is zo makkelijk om je te laten opslokken door bezigheden, het vervullen van taken, het streven naar succes en welvaart. Ook worden wij, als we niet oppassen, van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat overspoelt met informatie over wat er allemaal in ons land en in de wereld gebeurt. Het is boeiend om het wereldgebeuren te volgen.

Ik lees graag de krant en volg graag de actualiteiten op de televisie. Maar het kan je ook te veel opeisen. Daarnaast heb je je werk en je klusjes in huis of het huishouden, misschien kinderen, de kerk en veel andere sociale verplichtingen. En dat alles is zo’n pakket dat je meent geen tijd te hebben voor stilte, bijbellezen en gebed. Toch zegt de Heere tegen al Zijn kinderen: ‘Kom tot Mij!’

Het doel van Zijn menswording, lijden, sterven en opstanding uit de dood was om ons terug te kunnen brengen tot God Zelf. Daarom is er iets grondig mis als een christen de gemeenschap met God verwaarloost.

Het is geen verloren tijd wanneer wij ons even terugtrekken om in de Bijbel te lezen en te bidden. Het is nooit verloren tijd wanneer wij ons serieus keren tot onze God. Onze angst is dan dat we onze klussen niet afkrijgen en tijd te kort zullen komen voor al die andere dingen. Maar de werkelijkheid is dat we, gesterkt door Gods nabijheid, met veel meer rust en effectiviteit onze taken zullen vervullen, wanneer wij bij Hem zijn geweest. Door niet te bidden beroven we onszelf van Gods hulp. Gebed is noodzakelijk om in de Heere te blijven. Wanneer wij dat doen, dan zullen we veel vrucht dragen. Het wordt alles veel meer ontspannen, de angst verdwijnt, wanneer wij oprecht elke dag wandelen met God.

Het liefhebben van God is het belangrijkste in het leven. Als we daar ernst mee willen maken, dan behoren wij ook elke dag tijd te nemen om naar Hem te luisteren door Zijn Woord te lezen en ons hart voor Hem uit te storten in gebed. Zo doende krijgt de relatie met God steeds meer concreet gestalte in ons dagelijks leven.

Op één van zijn zendingsreizen koos Paulus ervoor om een eind te voet verder te gaan, in plaats van met het schip. Zijn medewerkers gingen aan boord en voeren door van Troas naar Assus. Maar Paulus had besloten dat hijzelf te voet wilde gaan (Handelingen 20:13). Hij wilde gewoon een tijdje alleen zijn. Hij liep tientallen kilometers langs de kust. Hij nam zodoende de tijd om te bidden, om letterlijk met de Heere te wandelen. Hij wilde dat zijn hart en zijn geest diep verbonden zouden zijn met de Heere Jezus. De kracht die er was in de bediening van Paulus had alles te maken met zijn diepe persoonlijke verbondenheid met de Heiland.

Het is zo goed om aan die stille tijd vast te houden, omdat het je ook bewaart voor verkeerde motieven.

Toen ik op de bijbelschool zat, ging ik bijna elke dag wandelen in de velden rondom onze school om te bidden, te aanbidden en voorbede te doen. Toen ik dicht bij de kust woonde zocht ik de stilte van de duinen of het strand op om dicht bij God te zijn. Jarenlang heb ik een bijbelleesrooster gebruikt waarmee ik elk jaar de hele Bijbel doorlas en daarbij de Psalmen en het Nieuwe Testament zelfs twee keer. Nu merk ik dat ik dit soort disciplines wat meer heb losgelaten. Dat bevredigt niet en ik wil me hier weer meer aan overgeven.

Het is zo goed om aan die stille tijd vast te houden, omdat het je ook bewaart voor verkeerde motieven. Godsdienstig zijn kan heel gevaarlijk zijn. Jezus was erg negatief over vroomheid die vooral bestaat om indruk te maken op mensen om je heen of om de schone schijn op te houden. Het ligt voor iedere christen als een gevaar op de loer, dat je vervalt in mensendienst en ijdelheid. Dat je de hele dag druk bent om je aanvaardbaarheid onder de mensen zeker te stellen, door uit te blinken in dit of dat. Je bent een slaaf van mensen wanneer je vooral probeert indruk te maken op mensen om je heen. Dat kun je ook doen met vroomheid of met het uitoefenen van je geestelijke gave.

Door tijden van persoonlijke aanbidding worden wij verlost van ijdelheid.

Door persoonlijk gebed wordt dat alles ontmaskerd, word je er zelf weer van overtuigd dat alles in ons leven draait om Hem. Door tijden van persoonlijke aanbidding worden wij verlost van ijdelheid. Dan beseffen we opnieuw dat het niet zo belangrijk is of mensen ons lof geven of niet. Waar het om draait is dat wij Hem liefhebben en alles wat we doen, hoe groot of hoe klein het ook is onder de mensen, doen voor Hem. Wie zo in overgave aan Hem leeft zal veel vreugde in dit leven kennen.

Het bericht Hou vast aan je stille tijd! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Velen zeggen dat ze niet in God kunnen geloven omdat er zoveel ellende is in deze wereld. Als er een God zou zijn die zowel liefdevol als almachtig is, dan zou dit allemaal niet gebeuren. Dan zou Hij er toch onmiddellijk wat aan kunnen doen en het voortaan kunnen voorkomen?

Geen alles verklarend antwoord

Het is en blijft een moeilijke vraag. We kunnen geen makkelijk antwoord geven op dit vraagstuk en het daarmee als beantwoord beschouwen. In de Bijbel komen we ook het verhaal van Job tegen. Hij worstelt lange tijd met soortgelijke vragen. Zijn vrienden denken dat ze het wel kunnen verklaren: Job krijgt zijn verdiende loon. Maar uiteindelijk moeten ze zwijgen en beseffen ze dat ze voor hun beurt gesproken hebben. Job was een rechtvaardig man.

Als God uiteindelijk tot Job spreekt, dan geeft zelfs Hij Job niet een sluitend, passend, alles verklarend antwoord op de vraag waarom al dit lijden over hem heen is gekomen. Wat de Heere God hem vooral laat zien is dat er nog veel meer mysteriën in dit leven zijn die wij als mensen niet kunnen doorgronden. Hij alleen is God en Degene die weet waarom dingen zijn zoals ze zijn.

Wat we in ieder geval zeker weten, is dat God niet verantwoordelijk is voor het kwaad en de zonde in deze wereld. Mensen doen veel kwaad, maar God niet. Hij is licht en in Hem is in het geheel geen duisternis. Hij is in niet de auteur van het kwaad. Er is ook nog een duivel, er zijn kwade machten en boze geesten en mensen zijn verantwoordelijk voor de ergste vormen van kwaad in deze wereld.

Hij leed aan het kwaad

In reactie op de zonde van de mens heeft God Zijn Zoon gezonden naar deze wereld. Soms zeggen mensen dat God niets doet. Maar Hij heeft zeker wel iets gedaan. God werd mens in Zijn Zoon, de Heere Jezus. Als mens zijnde heeft Hij geleden als geen ander. Het is zowel indrukwekkend als vertroostend als we kijken naar het lijden van Christus. Hij deed geen kwaad, maar Hij leed aan het kwaad, aan allerlei soorten kwaad.

1. Lichamelijk geweld

Jezus werd gegeseld, zijn rug werd met een harde leren zweep opengeslagen. Ze spuwden Hem in Zijn gezicht, pakten een rietstok en sloegen hem daarmee op Zijn hoofd. Met vuisten werd Hij in Zijn gezicht geslagen.

Denk eens aan alle vreselijke vormen van lichamelijk geweld: mannen die hun vrouw mishandelen, ouders die hun kinderen mishandelen, inbrekers die geweld plegen, mensen die gemarteld worden in allerlei oorlogssituaties. Elke avond komt er op het journaal zo veel geweld langs.

2. Gevangenneming

Zij namen hem gevangen, sloegen hem in de boeien en voerden hem mee. Hij kon niet meer gaan en staan waar Hij wilde. Van Zijn vrijheid werd Hij beroofd.

Denk aan alle mensen die onschuldig gevangen zitten vanwege hun geloof of politieke overtuiging. Mensen worden ontvoerd, afgevoerd, meegesleurd uit hun huizen. Denk aan alle mannen, vrouwen en kinderen die in slavernij leven, ook vandaag de dag.

3. Ontkleding

Zij namen Hem Zijn kleren af. ‘Toen zij Hem ontkleed hadden’ staat er geschreven. Daar stond Hij dan. De Zoon van God. Degene door Wie alle dingen geschapen zijn en in Wie alle dingen hun bestaan hebben. Hij die het Leven Zelf is. Alles en iedereen is van Hem afhankelijk. Hij stond naakt te kijk voor een extreem vijandige meute.

Denk aan vrouwen die zich in concentratiekampen moesten uitkleden voor het oog van SS-officieren. Denk aan vrouwen die ontkleed worden om begeerd of genomen te worden door wellustige mannen. Denk aan alle meisjes en vrouwen die in de seksindustrie stelselmatig onteerd worden. Denk aan gevangenen die tegen hun wil ontkleed worden of mensen die verkracht worden.

4. Bespotting en lastering

Ze maakten Hem belachelijk als zogenaamde koning. Zij lasterden Hem, wat wil zeggen dat zij leugens over Hem verspreidden. ‘Als Hij de Koning van Israël is, laat Hij dan nu van het kruis afkomen!’ Ze beschuldigden Hem ervan dat Hij een oplichter was. Aan Zijn integriteit werd getwijfeld.

Met woorden wordt elke dag onnoemlijk veel kwaad door mensen gedaan. Jezus deed geen kwaad, toen Hij uitgescholden werd schold Hij niet terug.

Denk aan alle roddel, laster, leugens en bespotting van mensen. Denk aan al het pesten en treiteren van kinderen, jongeren en volwassenen. Denk er aan hoe leugens telkens weer relaties verpesten. Hoe vaak zijn mensen niet cynisch, sarcastisch en hyperkritisch?

5. Diefstal

Zij verdeelden Zijn kleren door het lot daarover te werpen. Ze namen ze gewoon van Hem af. Hij had al niet veel, maar wat Hij had werd Hem nu ontnomen.

Wat wordt er veel geroofd door hebzuchtige mensen. Denk aan inbrekers, zakkenrollers, oplichters, fraudeurs, belastingontduikers. Hoe vaak worden mensen in de zakenwereld niet belazerd. Deze wereld is vaak geen eerlijke wereld.

6. Valse beschuldiging

De beschuldiging tegen Hem was: Dit is Jezus, de Koning van de Joden. Een van de ergste dingen die je kan overkomen is dat je vals ergens van beschuldigd wordt en daar grote consequenties van moet ondervinden.

Denk aan mensen die ten onrechte gevangen worden gezet of geëxecuteerd worden. Hoe vaak treft de blaam van iets dat mis ging niet de verkeerde persoon?

7. De dood

Zij kruisigden Hem. Dit gaat ons verstand te boven. De Bron van alle leven sterft. Hij ondergaat de meest vreselijke vorm van doodstraf die deze wereld ooit heeft gekend. De helse pijnen van een kruisiging zijn met geen pen te beschrijven. Waar is God in een stervende wereld? Hij is Aanwezig in onze sterfelijkheid omdat Hijzelf stierf.

Denk aan alle vormen van dood en verderf. Hij kwam er middenin te staan en ging er Zelf doorheen. Daarom kan Hij ook altijd meevoelen met onze zwakheden.

Het meest bijzondere van het lijden van Christus is dat Hij, terwijl Hij aan al deze vormen van kwaad leed, het kwaad ook in zekere zin wegnam. Want de climax van ‘the passion’, de lijdensweg van Jezus, was dat Hij zelfs door God werd verlaten. Daarmee wordt duidelijk dat Hij de straf, die alle mensen – die al dat kwaad deden – verdienden, op Zich nam. Terwijl Hij getroffen werd door onbegrijpelijk veel kwaad van mensen, nam Hij de schuld van dat kwaad op Zichzelf. Hij leed niet alleen aan het kwaad, maar nam het ook weg. Het kruis van Christus werd daarmee als een drain, waardoor het vuil van deze etterende wereld wordt afgevoerd.

God is dus niet op een afstand blijven toekijken zonder iets te doen aan het kwaad en het lijden. In dat licht gaan we begrijpen dat het wellicht ongepast is om te zeggen ‘waar is God nou?’ Hij heeft Zich immers in deze uiterst zondige wereld laten zien. We kunnen beter de vraag stellen ‘waar waren wij?’ Onze rol in het geheel is niet zo best. Hijzelf kwam om te lijden en te sterven in onze plaats. Hij werd de man van smarten, vertrouwd met ziekten en om onze overtredingen wij Hij doorboord. Hij was en is erbij.

Het bericht Waar is God in ** een wereld vol kwaad? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ons perspectief op de toekomst zal veel invloed hebben op waar we voor gaan in het leven. De Bijbel leert ons dat de verschijning van Jezus Christus gaat komen. Wij verwachten de komst van de Heere en het koninkrijk van God. In het licht daarvan worden wij opgeroepen ons leven hier en nu op een bepaalde manier vorm te geven. In 1 Timotheüs 6 wordt voor ons een contrast geschetst tussen geldzucht en materialisme aan de ene kant en vechten voor het geloof, de godsvrucht en de gerechtigheid aan de andere kant.

Als je leeft voor geld, ben je je hele leven bezig voor wat niet van blijvende waarde is.

Waarom is het niet goed als ons hart in beslag wordt genomen door het verlangen naar geld? Ten eerste heeft dat een bederfelijke invloed op de mens. ‘Wie rijk willen worden vallen in verzoeking en in een strik en in veel dwaze en schadelijke begeerten, die de mensen doen wegzinken in verderf en ondergang. Want de geldzucht is een wortel van alle kwaad’ (vers 9-10a). Allerlei dwaze en schadelijke begeerten komen erbij als iemand geldzuchtig wordt. Het verpest de houding en de gezindheid van de mens. Iemand die rijk is geworden, gaat bijvoorbeeld al snel neerkijken op mensen die minder geld en goederen hebben. Ook wordt de mentaliteit in het doen van zaken heel anders wanneer ondernemers alleen maar gericht zijn op het maken van zoveel mogelijk geld. Dan staat niet meer het dienen en helpen van anderen centraal, maar wat je er voor jezelf uit kan halen. Uit geldzucht komt veel kwaad voort, bijvoorbeeld liegen, bedriegen, oplichten, frauderen en stelen. Heel veel oorlogen, (seksueel) misbruik van mensen, onderdrukking van werknemers en moderne vormen van slavernij hebben allemaal te maken met ‘the love of money’.

Ten tweede gaat het dienen van de mammon niet samen met het dienen van God. Daarom waarschuwt Paulus er ook voor, dat de geldzucht mensen doet afvallen van het geloof: ‘Door daarnaar te verlangen zijn sommigen afgedwaald van het geloof, en hebben zich met vele smarten doorstoken’ (1 Timotheüs 6:10). Eerder had Paulus al aan Timotheüs geschreven: ‘En behoud het geloof en een goed geweten. Sommigen hebben dit verworpen en hebben in het geloof schipbreuk geleden’ (1 Timotheüs 1:19). Als je een geldgierige bent geworden, ben je een afgodendienaar geworden. Het gaat niet samen, God dienen terwijl je ten diepste vooral rijk wil worden. Je zult je of aan de Ene hechten en de andere minachten, of je aan de andere hechten en de Ene minachten, zei Jezus.

Het gaat niet samen, God dienen terwijl je ten diepste vooral rijk wil worden.

Ten derde is het dwaas om te leven voor geld, vermogen en het hebben van dingen, ‘want wij hebben niets de wereld ingedragen, het is duidelijk dat wij ook niets daaruit kunnen wegdragen’ (1 Timotheüs 6:7). Van al je aardse rijkdom kan je niets meenemen naar het toekomstige leven. De rijkste man in de wereld zal in dit opzicht precies zo sterven als de armste man van de wereld: naakt zij wij geboren en naakt zullen wij sterven. Jezus vertelde ook de gelijkenis van de rijke dwaas. Zijn land had veel opgebracht. Hij overlegde bij zichzelf wat hij zou doen. Toen zei hij: “Ik bouw nog veel grotere schuren om daarin al mijn goederen op te slaan. Dan zal ik tegen mijzelf zeggen: ‘Je hebt veel goederen liggen voor veel jaren. Neem rust, eet, drink en wees vrolijk.’ Maar God zei tegen hem: ‘Dwaas! In deze nacht zal men uw ziel van u opeisen; en wat u gereedgemaakt hebt, voor wie zal het zijn? Zo is het met hem die voor zichzelf schatten verzamelt en niet rijk is in God’ (Lukas 12:18-21). De ambities van deze man reikten niet verder dan zijn eigen levensonderhoud en het hebben van een goed leven hier op aarde. Daardoor hield hij uiteindelijke niets over. Als je leeft voor geld, ben je je hele leven bezig voor wat niet van blijvende waarde is.

Daarom roept Paulus Timotheüs op om op een andere manier ambitieus te zijn. In zijn pastorale brieven gebruikt de apostel drie beelden: die van de atleet, de boer en de soldaat. Oefen jezelf in de godsvrucht, zoals een sportman of -vrouw zich oefent om een prijs te behalen. Zaai op de akker van de Geest, zoals een agrariër veel moeite doet om zijn akker te bewerken om een rijke oogst binnen te kunnen halen. En strijd de goede strijd van het geloof, zoals een soldaat vecht om de overwinning te behalen. Paulus roept Timotheüs op om zich af te keren van misplaatste ambitie, het vooral streven naar geldelijk gewin: ‘U echter, o mens die God toebehoort, ontvlucht deze dingen. Jaag daarentegen gerechtigheid, godsvrucht, geloof, liefde, volharding en zachtmoedigheid na. Strijd de goede strijd van het geloof’ (1 Timotheüs 6:11-12a).

Wat is nou uiteindelijk echt belangrijk in het leven? Dat is toch niet vooral onze financiële positie, onze carrière of ons succes? Dat we rechtvaardig leven, God liefhebben boven alles en onze naaste als onszelf, dat we liefdevolle mensen zijn geworden en dat we niet naar, vervelend of geërgerd bezig zijn, maar zachtmoedig, vriendelijk en geduldig. Dat soort dingen zijn toch veel belangrijker? Dat we Hem kennen en Hem bekendmaken. Dat we in ons doen en laten, ons spreken en zwijgen, onze houding en ons streven veranderd zijn naar het beeld van de Zoon van God. Dat we dwars door alles heen, door alle fijne en alle moeilijke ervaringen van ons leven meer en meer op Jezus zijn gaan lijken. Dat is wat hoort bij het verzamelen van je schatten in de hemel en het rijk worden in God.

Hoe kan je wat betreft je diepste ambities rein blijven? Hoe zal het ons lukken om de juiste levensdoelen voor ogen te houden? Door onze blik gericht te houden op het einde. ‘Ik beveel u voor God… dit gebod onbevlekt en onberispelijk in acht te nemen, tot de verschijning van onze Heere Jezus Christus’ (1 Timotheüs 6:14). In het licht van Zijn wederkomst laat je het wel uit je hoofd om zo kortzichtig te leven als de materialist. Er komt een dag dat de mensen geoordeeld zullen worden naar heel andere maatstaven dan die gelden in deze huidige wereld. Niet de narcistische geweldenaars, maar de zachtmoedigen zullen de aarde beërven. Niet de rijken van geest (mensen die menen het gemaakt te hebben), maar de armen van geest zullen het koninkrijk krijgen. De eersten zullen de laatsten zijn en de laatsten zullen de eersten zijn. Dan zal ineens een heel andere waardesysteem van kracht worden.

We doen er wijs aan nu al kennis te nemen van en te gaan leven naar dat andere (goddelijke) waardesysteem. Door Gods Woord komen we er achter waar het werkelijk om draait in het leven. In het koninkrijk van God gaat het om hogere waarden. Laten we leven met het oog gericht op de eeuwigheid die gaat komen.

Het bericht Wat wil je bereiken? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Maar zijn heiligheid betekent veel meer dan alleen dat. Dat God heilig is, wil zeggen dat Hij afgescheiden is van alles dat is. Het wil zeggen dat er een heel groot verschil is tussen de Schepper en dat wat Hij geschapen heeft. Gods heiligheid betekent dat er niemand is zoals Hij. Niemand is eeuwig zoals Hij. Niemand anders heeft alles geschapen en houdt dat geschapene in stand. Niemand weet alles zoals Hij alles weet. Niemand heeft de macht die Hij heeft. En niemand heeft lief zoals Hij liefheeft. Wanneer wij zeggen dat God heilig is, dan bedoelen we daarmee dat Hij volkomen uniek is, dat Hij de ‘Geheel Andere’ is. De vreugde die wij hebben in onze God zal evenredig toenemen met ons besef van Zijn heiligheid.

De vreugde die wij hebben in onze God zal evenredig toenemen met ons besef van Zijn heiligheid.

En nu volgt het voorbeeld. Het begint met een vraag: Wie lijkt er meer op God, een seraf of een worm? Een heilige engel, zoals we die tegenkomen in het visioen van Jesaja (hoofdstuk 6), of een worm die we in de aarde tegenkomen? Waarschijnlijk zult u denken: een seraf natuurlijk. Maar het antwoord is: geen van beide. Dat antwoord kunnen we uitleggen aan de hand van een ander voorbeeld. Mijn dochter van zeven staat ’s avonds naast mij in de achtertuin en samen kijken we naar de maan die hoog aan de hemel staat. Mijn dochter is 40 centimeter korter dan ik ben. Daarom zeg ik tegen haar: ‘Weet je wel, lieve schat, dat ik mij dichter bij de maan bevindt dan jij? Kijk maar, de kruin van mijn hoofd bevindt zich 40 centimeter dichter bij de maan dan de kruin van jouw hoofd!’ Dat zou natuurlijk onzin zijn. Die 40 centimeter is verwaarloosbaar vergeleken bij de gigantische afstand tot de maan. Evenzo is het verschil tussen een seraf en een worm vergeleken bij de heiligheid van God verwaarloosbaar, omdat het beiden geschapen wezens zijn! Natuurlijk is een seraf een heel ander wezen en ook een hoger wezen dan een worm. Er is een verschil, net als dat ik inderdaad langer ben dan mijn dochter. Maar vergeleken met het verschil tussen God en ons is het verschil tussen die twee schepselen verwaarloosbaar.

Dit beeld geeft ons een beetje inzicht in de onvergelijkbare grootheid van onze God en Zijn onmetelijke heiligheid. Er bestaat een enorm verschil tussen God Zelf en alles wat Hij heeft geschapen, inclusief de mensheid. Hij alleen is de enige Bron van leven, van heerlijkheid en van schoonheid. Alle andere vormen van leven, heerlijkheid en schoonheid bestaan door Hem en bij Zijn gratie. Alles dat is, bestaat daarom ook tot Zijn eer: alles is geschapen om Zijn heerlijkheid te openbaren. Daarom is het zo tragisch en dwaas wanneer de mens opgaat in het geschapene en zichzelf maakt tot het hoogste wezen. Wat is dat een armoede vergeleken bij het kennen en aanbidden van Hem die heilig, heilig, heilig is.

De grootste vreugde van de christen is de Here God Zelf. Wij zijn geschapen om in Hem gelukkig te zijn, in Hem onze vreugde te vinden, in Hem op te gaan en om met hart en ziel volkomen tevreden te zijn om Wie Hij is. Degene die zijn vreugde en lust probeert te vinden in de dingen van dit leven zal grote kans lopen om teleurgesteld te raken, want in dit gebroken bestaan zijn teleurstellingen en tegenslagen, zonde, onrecht en ziekte vroeg of laat ons deel. Dan is het logische gevolg dat die mensen hoe langer hoe meer verbitterd raken, boos worden op het leven of op God en vervallen in zelfmedelijden en neerslachtigheid. Hoe kan het dan dat sommige andere mensen, die minstens zoveel ellende hebben meegemaakt, toch vitaal, hoopvol, liefdevol en enthousiast in het leven blijven staan? Zij hebben ontdekt dat niet het leven zelf, maar Degene die Leven geeft, niet de schepping zelf, maar de Eeuwige Schepper de reden van hun geluk is.

De grootste vreugde van de christen is de Heere God Zelf.

Ik zeg dit ook vaak tegen tieners en jongvolwassenen: ‘Er is veel moois te ontdekken in dit leven. Zoveel dingen zijn leuk en mooi en spannend. Dat vind ik ook. Ik kan erg enthousiast worden over veel dingen. Ik hou van het leven en zit vol met plannen en ambities. Maar niets van dat alles kan het winnen van de kennis van de Heere God Zelf. Als je eenmaal iets hebt geproefd van de goedheid en de heerlijkheid van God, dan zegt je hart: “Hem wil ik kennen!” Omdat Zijn heerlijkheid duizendmaal groter is dan alle heerlijkheid die we vinden in deze prachtige schepping.’

John Piper heeft als insteek voor zijn bediening als predikant: ‘God is het meest verheerlijkt in ons wanneer wij onze diepste voldoening vinden in Hem.’ Dat is mijn gebed voor jou als lezer, dat ook jij volledig gelukkig zult zijn in Hem. Dat de pijn vanwege verlies, onrecht of verval ook in jouw hart zal verbleken in het licht van Zijn glorie en genade. Richt je ogen op Jezus, kijk recht in Zijn lieflijke aangezicht, zie hoe lief de Here jou heeft gehad en maak Hem tot jouw grootste Schat voor tijd en eeuwigheid. Hij zal je niet teleurstellen.

Het bericht God Zelf is onze grootste schat verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Onbewust twijfelen we er zo vaak aan, of we wel geliefd zijn. Niemand van ons heeft volmaakte ouderlijke liefde meegekregen. Onze ouders of opvoeders hadden ook zo hun eigen worstelingen met zichzelf. Toch is het een basisbehoefte dat je dit weet.

Het maakt ons onrustig als we er aan twijfelen. We leggen de lat voor onszelf vaak zo hoog, en van daaruit ook voor anderen. We denken dat, als we aan die hoge eisen voldoen, we dan geliefd zullen zijn. Hoe die eisen eruit zien verschilt van persoon tot persoon. Maar ieder heeft wel dingen waarvan hij of zij diep van binnen zegt: als ik dat nou eens zou bereiken, zou verkrijgen of zou bezitten, dan zou ik tevreden kunnen zijn en rust kunnen vinden. Ten diepste zijn we in dat alles op zoek naar liefde. Maar we binden zware lasten bijeen en leggen die op onze eigen schouders. Vanuit de frustratie, die het moeten dragen van die zware lasten met zich meebrengt, worden we onsympathiek en kritisch naar anderen.

Zondaars liefhebben

Het bovengenoemde, wellicht meest bekende vers uit de hele Bijbel, zegt ons dat God ons liefheeft. Hij heeft de wereld liefgehad en daar horen jij en ik ook bij. Er staat niet dat God de mensen die aan alle eisen voldoen heeft liefgehad. Nee, Hij heeft zondaren liefgehad. Mensen die over Zijn grenzen zijn heengegaan, Hem ongehoorzaam zijn geweest en veel hebben misdaan. Want uit dat soort mensen bestaat deze wereld. Er is niemand die rechtvaardig is. Dat is de kern van alle problemen in deze wereld en in ieder mensenleven. Wij hebben allemaal gezondigd en missen de heerlijkheid van God in ons leven. Maar juist die mensen heeft God zo liefgehad.

Wij hebben allemaal gezondigd en missen de heerlijkheid van God in ons leven. Maar juist die mensen heeft God zo liefgehad.

En hoe heeft Hij ons liefgehad? Niet met een liefde die alleen maar bestaat uit gevoelens. Onder invloed van alle Hollywoodfilms en de moderne popcultuur is onze definitie van liefde veranderd. Tegenwoordig denken velen dat van iemand houden staat of valt met romantische verliefdheidsgevoelens voor iemand hebben. Als die er niet meer zijn, zeggen mensen: “Ik hou niet meer van hem,” of: “Ik hou niet meer van haar.” Maar God heeft ons zo liefgehad: Hij heeft Zijn enige Zoon voor ons gegeven. Terwijl wij niet lieflijk waren, terwijl wij Hem niet inspireerden om ons lief te hebben, maar eerder het tegenovergestelde deden, heeft God een onvoorstelbaar offer voor ons gebracht. Liefde wordt bewezen door wat je voor een ander doet. Liefhebben moet en kan je gewoon doen. God heeft dat voor ons gedaan. Hij heeft ons liefgehad met een onzelfzuchtige, moedige en daadkrachtige liefde. Jezus Christus kwam naar deze wereld om zondaren te redden, te behouden. Dat deed Hij door voor onze zonden te sterven, in onze plaats te sterven aan het kruis, toen wij nog zondaren waren. Toen wij nog helemaal geen vrienden van Hem waren, maar eerder Zijn vijanden en tegenstanders.

Alles verandert

De allerbelangrijkste verandering die in een mensenleven moet plaatsvinden, is dat je ermee ophoudt een vijand van God en van Jezus Christus te zijn. Dat je niet meer ongelovig blijft, maar gelovig wordt. Dat zal gebeuren wanneer het tot je hart doordringt hoeveel God van je heeft gehouden en op dit moment van je houdt. Zo’n moment van volmaakte, onvoorwaardelijke liefde verandert alles. Wanneer je weet dat God op deze manier van je heeft gehouden, weet je ook dat je niet meer verloren zult gaan.

Ja, want een mens kan hopeloos verloren raken. Zonder God en zonder doel en zonder richtlijnen voor het leven ga je kapot aan jezelf en aan deze zondige wereld. Zonder vergeving van je vele zonden ben je op weg naar de dood. Maar een ieder die in de Zoon van God gelooft, gaat niet verloren maar heeft het eeuwige leven. Dat eeuwige leven begint hier en nu, op het moment dat wij ons vertrouwen op Jezus Christus vestigen.

Volmaakte liefde

De liefde van God is zo groot, dat wij die niet volledig met onze beperkte woordenschat kunnen omschrijven. Aan de ene kant zijn wij veel zondiger dan wij tot nu toe ooit door hebben gehad. Aan de andere kant houdt God nog veel en veel meer van ons dan wij tot nu toe ooit hebben beseft of gevoeld. Daar kunnen we het volledig mee doen.

De liefde van God is zo groot, dat wij die niet volledig met onze beperkte woordenschat kunnen omschrijven.

Ook al hebben onze ouders ons onvolmaakt liefgehad, ook al hebben onze meest dierbaren ons niet lief zoals zou moeten, ook al hebben wij vaak nog zoveel moeite met onszelf, dit mogen we weten: God heeft mij volmaakt lief. Zijn liefde verdrijft alle angst uit mijn hart. Ineens ervaar ik vrede. Op wonderlijke wijze kom ik tot rust. Ik hoef nu niet meer eerst aan gigantisch veel eisen te voldoen. Zoals ik ben op dit moment mag ik weten: Ik ben geliefd. Nota bene door de Schepper van hemel en aarde. Hierdoor wordt ik ook milder en sympathieker voor de mensen om mij heen. Gods liefde overwint.

Het bericht Ben ik wel geliefd? verscheen eerst op Geloofstoerusting.