‘In het begin schiep God de hemel en de aarde. De aarde nu was woest en leeg, en duisternis lag over de watervloed; en de Geest van God zweefde boven het water. En God zei: Laat er licht zijn! En er was licht. En God zag het licht dat het goed was; en God maakte scheiding tussen het licht en de duisternis’ (Genesis 1:1-4).

‘En God zei: Laten Wij mensen maken naar Ons beeld, naar Onze gelijkenis; en laten zij heersen over de vissen van de zee, over de vogels in de lucht, over het vee, over heel de aarde en over al de kruipende dieren die over de aarde kruipen! En God schiep de mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen. En God zag al wat Hij gemaakt had, en zie, het was zeer goed. En de HEERE God bouwde de rib die Hij uit Adam genomen had, tot een vrouw en Hij bracht haar bij Adam. En zij waren beiden naakt, Adam en zijn vrouw, maar zij schaamden zich niet’ (Genesis 1:26-27, 31; 2:22,25).

De val

‘En de HEERE God gebood de mens: Van alle bomen van de hof mag u vrij eten, maar van de boom van de kennis van goed en kwaad, daarvan mag u niet eten, want op de dag dat u daarvan eet, zult u zeker sterven. Toen zei de slang tegen de vrouw: U zult zeker niet sterven. Maar God weet dat, op de dag dat u daarvan eet, uw ogen geopend zullen worden en dat u als God zult zijn, goed en kwaad kennend. En de vrouw zag dat die boom goed was om ervan te eten en dat hij een lust was voor het oog, ja, een boom die begerenswaardig was om er verstandig door te worden; en zij nam van zijn vrucht en at; en zij gaf ook wat aan haar man, die bij haar was, en hij at ervan’ (Genesis 2:16-17; 3:4-6).

‘Terwijl zij zich uitgaven voor wijzen, zijn zij dwaas geworden, en hebben zij de heerlijkheid van de onvergankelijke God vervangen door een beeld dat lijkt op een vergankelijk mens, op vogels en op viervoetige en kruipende dieren. Daarom ook heeft God hen in de begeerten van hun hart overgegeven aan de onreinheid om hun lichamen onder elkaar te onteren. Zij hebben de waarheid van God vervangen door de leugen, en het schepsel vereerd en gediend boven de Schepper, Die te prijzen is tot in eeuwigheid’ (Romeinen 1:22—25).

‘Toen werden de ogen van beiden geopend en zij merkten dat zij naakt waren. Zij vlochten vijgenbladeren samen en maakten voor zichzelf schorten’ (Genesis 3:7).

‘Want de schepping is aan de zinloosheid onderworpen, niet vrijwillig, maar door hem die haar daaraan onderworpen heeft’ (Romeinen 8:20).

‘En de HEERE zag dat de slechtheid van de mens op de aarde groot was, en dat al de gedachtespinsels van zijn hart elke dag alleen maar slecht waren’ (Genesis 6:5).

De beloften

‘En God zei: Ik zal vijandschap teweegbrengen tussen u en de vrouw, en tussen uw nageslacht en haar Nageslacht; Dat zal u de kop vermorzelen, en u zult Het de hiel vermorzelen’ (Genesis 3:15).

‘De HEERE nu zei tegen Abram: Gaat u uit uw land, uit uw familiekring en uit het huis van uw vader, naar het land dat Ik u wijzen zal. Ik zal u tot een groot volk maken, u zegenen en uw naam groot maken; en u zult tot een zegen zijn. Ik zal zegenen wie u zegenen, en wie u vervloekt, zal Ik vervloeken; en in u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden’ (Genesis 12:1—3).

‘Toen leidde Hij hem naar buiten en zei: Kijk toch naar de hemel en tel de sterren, als u ze kunt tellen. En Hij zei tegen hem: Zo talrijk zal uw nageslacht zijn. En hij geloofde in de HEERE, en Die rekende hem dat tot gerechtigheid’ (Genesis 15:5-6).

‘Abraham verwekte Izak. De zonen van Izak waren Ezau en Israël’ (1 Kronieken 1:34).

Het volk

‘Naarmate echter de tijd van de belofte die God aan Abraham gezworen had, naderbij kwam, groeide het volk en nam in aantal toe in Egypte, totdat er een andere koning opstond, die Jozef niet gekend had. In die tijd werd Mozes geboren. Deze heeft hen uitgeleid, terwijl hij wonderen en tekenen deed in het land Egypte, in de Rode Zee en in de woestijn, veertig jaar’ (Handelingen 7:17, 20, 36).

‘Maar zij namen Gods verbond niet in acht en weigerden te wandelen in Zijn wet. Zij vergaten Zijn daden en Zijn wonderen, die Hij hun had laten zien’ (Psalm 78:10-11).

‘Wanneer Hij hen doodde, vroegen zij naar Hem en keerden terug en zochten God ernstig. Dan dachten zij eraan dat God hun rots was en God, de Allerhoogste, hun Verlosser. Maar zij vleiden Hem met hun mond en logen tegen Hem met hun tong’ (Psalm 78:34-36).

‘Bovendien offerden zij hun zonen en hun dochters aan de demonen. Zij vergoten onschuldig bloed, het bloed van hun zonen en dochters. Hij gaf hen in de hand van de heidenvolken; wie hen haatten, heersten over hen’ (Psalm 106:37-38,41).

‘Maar Hij was barmhartig en verzoende de ongerechtigheid, Hij richtte hen niet te gronde, maar wendde dikwijls Zijn toorn af, en wekte Zijn volle grimmigheid niet op. Hij zag hun benauwdheid,
toen Hij hun roepen hoorde. Hij dacht hun ten goede aan Zijn verbond; Hij had berouw, naar Zijn grote goedertierenheid’ (Psalm 78:38; 106:44:45).

De hoererij

‘En de HEERE deed rechters opstaan, die hen verlosten uit de hand van hen die hen plunderden. Zij luisterden echter ook niet naar hun rechters, maar gingen als in hoererij achter andere goden aan en bogen zich voor hen neer. Al snel waren zij afgeweken van de weg die hun vaderen gegaan waren, toen die luisterden naar de geboden van de HEERE. Zíj deden zo niet’ (Rechters 2:16-17).

‘Toen kwamen alle oudsten van Israël bijeen, en zij kwamen bij Samuel in Rama. Zij zeiden tegen hem: Zie, u bent oud geworden en uw zonen gaan niet in uw wegen. Stel daarom een koning over ons aan om ons leiding te geven, zoals alle volken. De HEERE zei tegen Samuel: Geef gehoor aan de stem van het volk in alles wat zij tegen u zeggen; want zij hebben ú niet verworpen, maar Míj hebben zij verworpen, dat Ik geen Koning over hen zou zijn. U zult het in die dagen uitschreeuwen vanwege uw koning, die u zich gekozen hebt, maar de HEERE zal u op die dag niet antwoorden. Maar het volk weigerde naar de stem van Samuel te luisteren. Zij zeiden: Nee, er moet toch een koning over ons komen. Dan zullen wij ook zijn als al de volken; onze koning zal ons leiding geven en hij zal voor ons uit gaan en onze oorlogen voeren’ (1 Samuel 8:4-5,7,18,19-20).

‘In de dagen van koning Josia zei de HEERE tegen mij: Hebt u gezien wat het afvallige Israël gedaan heeft? Zij ging elke hoge berg op en onder elke bladerrijke boom, en bedreef daar hoererij. Ik zei, nadat zij al deze dingen gedaan had: Keer terug naar Mij, maar zij keerde niet terug. Dat zag haar trouweloze zuster Juda. Zo gebeurde het dat het land door haar lichtzinnige hoererij ontheiligd werd, want zij pleegde overspel met steen en met hout’ (Jeremia 3:6-7,9).

‘Mijn volk raadpleegt zijn hout, en zijn stok moet het hem bekendmaken. Want de geest van de hoererijen heeft hen misleid, zodat zij in hoererij hun God verlaten. Hun daden zijn er niet op gericht zich tot hun God te bekeren, want de geest van hoererij is in hun midden, en de HEERE kennen zij niet’ (Hosea 4:12; 5:4).

‘Zijn wij voortreffelijker? Beslist niet! Wij hebben immers zojuist én Joden én Grieken beschuldigd dat zij allen onder de zonde zijn, zoals geschreven staat: Er is niemand rechtvaardig, ook niet één, er is niemand die verstandig is, er is niemand die God zoekt. Allen zijn zij afgedwaald, samen zijn zij nutteloos geworden. Er is niemand die goed doet, er is er zelfs niet één. Hun keel is een open graf, met hun tong plegen zij bedrog, addergif is onder hun lippen. Hun mond is vol vervloeking en bitterheid, hun voeten zijn snel om bloed te vergieten. Vernieling en ellende is op hun wegen, en de weg van de vrede hebben zij niet gekend. De vreze Gods staat hun niet voor ogen. Want allen hebben gezondigd en missen de heerlijkheid van God’ (Romeinen 3:9-18, 23).

De nieuwe beloften

Maar zie, er komen dagen, spreekt de HEERE, dat Ik met het huis van Israël en met het huis van Juda een nieuw verbond zal sluiten, niet zoals het verbond dat Ik met hun vaderen gesloten heb op de dag dat Ik hun hand vastgreep om hen uit het land Egypte te leiden – Mijn verbond, dat zij verbroken hebben, hoewel Ík hen getrouwd had, spreekt de HEERE. Voorzeker, dit is het verbond dat Ik na die dagen met het huis van Israël sluiten zal, spreekt de HEERE: Ik zal Mijn wet in hun binnenste geven en zal die in hun hart schrijven. Ik zal hun tot een God zijn en zíj zullen Mij tot een volk zijn. Dan zullen zij niet meer eenieder zijn naaste en eenieder zijn broeder onderwijzen door te zeggen: Ken de HEERE, want zij zullen Mij allen kennen, vanaf hun kleinste tot hun grootste toe, spreekt de HEERE. Want Ik zal hun ongerechtigheid vergeven en aan hun zonde niet meer denken (Jeremia 31:31—34).

‘Zeg daarom tegen het huis van Israël: Zo zegt de Heere HEERE: Ik doe het niet om u, huis van Israël, maar om Mijn heilige Naam, die u ontheiligd hebt onder de heidenvolken waarheen u gegaan bent. Ik zal Mijn grote Naam heiligen, die onder de heidenvolken ontheiligd is, die u in hun midden ontheiligd hebt. Dan zullen de heidenvolken weten dat Ik de HEERE ben, spreekt de Heere HEERE, als Ik in u voor hun ogen geheiligd word. Ik zal u uit de heidenvolken halen en u uit alle landen bijeenbrengen. Dan zal Ik u naar uw land brengen. Ik zal rein water op u sprenkelen en u zult rein worden. Van al uw onreinheden en van al uw stinkgoden zal Ik u reinigen. Dan zal Ik u een nieuw hart geven en een nieuwe geest in uw binnenste geven. Ik zal het hart van steen uit uw lichaam wegnemen en u een hart van vlees geven. Ik zal Mijn Geest in uw binnenste geven. Ik zal maken dat u in Mijn verordeningen wandelt en dat u Mijn bepalingen in acht neemt en ze houdt’ (Ezechiël 36:22-27).

‘De HEERE, HEERE, God, barmhartig en genadig, geduldig en rijk aan goedertierenheid en trouw, Die goedertierenheid blijft bewijzen aan duizenden, Die ongerechtigheid, overtreding en zonde vergeeft’ (Exodus 34:6-7).

‘De wet echter kwam er nog bij opdat de overtreding zou toenemen, maar waar de zonde is toegenomen, daar is de genade meer dan overvloedig geweest, opdat, evenals de zonde geregeerd heeft tot de dood, zo ook de genade zou regeren door gerechtigheid tot het eeuwige leven, door Jezus Christus, onze Heere’ (Romeinen 5:20-21).

De geboorte

‘Zie, de maagd zal zwanger worden. Zij zal een Zoon baren en Hem de naam Immanuel geven. Aan de uitbreiding van Zijn heerschappij en aan de vrede zal geen einde komen op de troon van David en over zijn koninkrijk, om het te grondvesten en het te ondersteunen door recht en gerechtigheid, van nu aan tot in eeuwigheid. De na-ijver van de HEERE van de legermachten zal dit doen’ (Jesaja 7:14; 9:6).

‘Hij zal Zijn volk verlossen van hun zonden’ (Mattheüs 1:21).

‘En nadat God voorheen vele malen en op vele wijzen tot de vaderen gesproken had door de profeten, heeft Hij in deze laatste dagen tot ons gesproken door de Zoon, Die Hij Erfgenaam gemaakt heeft van alles, door Wie Hij ook de wereld gemaakt heeft. Hij, Die de afstraling van Gods heerlijkheid is en de afdruk van Zijn zelfstandigheid, Die alle dingen draagt door Zijn krachtig woord, heeft, nadat Hij de reiniging van onze zonden door Zichzelf tot stand had gebracht, Zich gezet aan de rechterhand van de Majesteit in de hoogste hemelen’ (Hebreeën 1:1-3).

‘In het begin was het Woord en het Woord was bij God en het Woord was God. Dit was in het -begin bij God. Alle dingen zijn door het Woord gemaakt, en zonder dit Woord is geen ding gemaakt dat gemaakt is. In het Woord was het leven en het leven was het licht van de mensen. En het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond (en wij hebben Zijn heerlijkheid gezien, een heerlijkheid als van de Eniggeborene van de Vader), vol van genade en waarheid’ (Johannes 1:1-4,14).

Het Offer

‘En de mensen hebben de duisternis liefgehad, meer dan het licht, want hun werken waren slecht. Want ieder die kwaad doet, haat het licht en komt niet tot het licht, opdat zijn werken niet ontmaskerd worden’ (Johannes 3:19-20).

‘Want Hij is als een loot opgeschoten voor Zijn aangezicht, als een wortel uit dorre aarde. Gestalte of glorie had Hij niet; als wij Hem aanzagen, was er geen gedaante dat wij Hem begeerd zouden hebben. Hij was veracht, de onwaardigste onder de mensen, een Man van smarten, bekend met ziekte, en als iemand voor wie men het gezicht verbergt; Hij was veracht en wij hebben Hem niet geacht. Voorwaar, onze ziekten heeft Híj op Zich genomen, ons leed heeft Hij gedragen.

Wíj hielden Hem echter voor een geplaagde, door God geslagen en verdrukt. Maar Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden verbrijzeld. De straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem, en door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen. Wij dwaalden allen als schapen, wij keerden ons ieder naar zijn eigen weg. Maar de HEERE heeft de ongerechtigheid van ons allen op Hem doen neerkomen.

Toen betaling geëist werd, werd Híj verdrukt, maar Hij deed Zijn mond niet open. Als een lam werd Hij ter slachting geleid; als een schaap dat stom is voor zijn scheerders, zo deed Hij Zijn mond niet open. Hij is uit de angst en uit het gericht weggenomen, en wie zal Zijn leeftijd uitspreken? Want Hij is afgesneden uit het land van de levenden. Om de overtreding van mijn volk is de plaag op Hem geweest. Men heeft Zijn graf bij de goddelozen gesteld, en Hij is bij de rijke in Zijn dood geweest, omdat Hij geen onrecht gedaan heeft en geen bedrog in Zijn mond geweest is.

Maar het behaagde de HEERE Hem te verbrijzelen, Hij heeft Hem ziek gemaakt. Als Zijn ziel Zich tot een schuldoffer gesteld zal hebben, zal Hij nageslacht zien, Hij zal de dagen verlengen; het welbehagen van de HEERE zal door Zijn hand voorspoedig zijn.

Om de moeitevolle inspanning van Zijn ziel zal Hij het zien, Hij zal verzadigd worden. Door de kennis van Hem zal de Rechtvaardige, Mijn Knecht, velen rechtvaardig maken, want Hij zal hun ongerechtigheden dragen. Daarom zal Ik Hem veel toedelen, en machtigen zal Hij verdelen als buit, omdat Hij Zijn ziel heeft uitgestort in de dood, onder de overtreders is geteld, omdat Hij de zonden van velen gedragen heeft en voor de overtreders gebeden heeft’ (Jesaja 53:2—12)

De uitnodiging

‘Zie het Lam van God, Dat de zonde van de wereld wegneemt!’ (Johannes 1:29)

‘Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij. Ik ben de goede Herder; de goede herder geeft zijn leven voor de schapen’ (Johannes 14:6; 10:10).

‘Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast bent, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en u zult rust vinden voor uw ziel; want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht’ (Mattheüs 11:28—30).

‘Waarom weegt u geld af voor wat geen brood is, en uw arbeid voor wat niet verzadigen kan? Luister aandachtig naar Mij, eet het goede, en laat uw ziel vreugde scheppen in de overvloed ‘ (Jesaja 55:2).

‘Wie de Zoon heeft, heeft het leven; wie de Zoon van God niet heeft, heeft het leven niet’ (1 Johannes 5:12).

De gelovigen

‘Ook u heeft Hij met Hem levend gemaakt, u die dood was door de overtredingen en de zonden. Wij waren van nature kinderen des toorns, evenals de anderen. Maar God, Die rijk is in barmhartigheid, heeft ons door Zijn grote liefde, waarmee Hij ons liefgehad heeft, ook toen wij dood waren door de overtredingen, met Christus levend gemaakt – uit genade bent u zalig geworden (Efeze 2:1, 3-5).

‘Want toen wij nog krachteloos waren, is Christus op de bestemde tijd voor goddelozen gestorven’ (Romeinen 5:6).

‘Want God, Die gezegd heeft dat het licht uit de duisternis zou schijnen, is ook Degene Die in onze harten geschenen heeft tot verlichting met de kennis van de heerlijkheid van God in het aangezicht van Jezus Christus’ (2 Korinthe 4:6).

‘Omdat Hij ons vóór de grondlegging van de wereld in Hem uitverkoren heeft, opdat wij heilig en smetteloos voor Hem zouden zijn in de liefde. Hij heeft ons voorbestemd om als Zijn kinderen aangenomen te worden, door Jezus Christus, in Zichzelf, overeenkomstig het welbehagen van Zijn wil, tot lof van de heerlijkheid van Zijn genade, waarmee Hij ons begenadigd heeft in de Geliefde’ (Efeze 1:4-6).

‘Want hen die Hij van tevoren gekend heeft, heeft Hij er ook van tevoren toe bestemd om aan het beeld van Zijn Zoon gelijkvormig te zijn, opdat Hij de Eerstgeborene zou zijn onder vele broeders. En hen die Hij er van tevoren toe bestemd heeft, die heeft Hij ook geroepen, en hen die Hij geroepen heeft, die heeft Hij ook gerechtvaardigd, en hen die Hij gerechtvaardigd heeft, die heeft Hij ook verheerlijkt’ (Romeinen 8:29-30).

Het volgen

‘Wij zijn dan met Hem begraven door de doop in de dood, opdat evenals Christus uit de doden is opgewekt tot de heerlijkheid van de Vader, zo ook wij in een nieuw leven zouden wandelen’ (Romeinen 6:4).

‘Daarom, als iemand in Christus is, is hij een nieuwe schepping: het oude is voorbijgegaan, zie, alles is nieuw geworden. Want de liefde van Christus dringt ons, die tot dit oordeel gekomen zijn: als Eén voor allen gestorven is, dan zijn zij allen gestorven. En Hij is voor allen gestorven, opdat zij die leven, niet meer voor zichzelf zouden leven, maar voor Hem Die voor hen gestorven en opgewekt is. En dit alles is uit God, Die ons met Zichzelf verzoend heeft door Jezus Christus, en ons de bediening van de verzoening gegeven heeft. Wij zijn dan gezanten namens Christus’ (2 Korinthe 5:17, 14-15,18, 20).

‘Ga dan heen, onderwijs al de volken, hen dopend in de Naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, hun lerend alles wat Ik u geboden heb, in acht te nemen’ (Mattheüs 28:19).

‘Want Hij is geslacht en heeft ons voor God gekocht met Zijn bloed, uit elke stam, taal, volk en natie’ (Openbaring 5:9).

‘U zult de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand’ (Mattheüs 22:37).

‘Heb de wereld niet lief en ook niet wat in de wereld is. Als iemand de wereld liefheeft, is de liefde van de Vader niet in hem. Verwonder u niet, mijn broeders, als de wereld u haat’ (1 Johannes 2:15; 3:13).

‘En u zult door allen gehaat worden omwille van Mijn Naam; maar wie volharden zal tot het einde, die zal zalig worden. De discipel staat niet boven de meester en de slaaf niet boven zijn heer. Wees niet bevreesd voor hen die het lichaam doden en de ziel niet kunnen doden, maar wees veeleer bevreesd voor Hem Die zowel ziel als lichaam te gronde kan richten in de hel. Ieder dan die Mij belijden zal voor de mensen, die zal Ik ook belijden voor Mijn Vader, Die in de hemelen is. Maar wie Mij verloochenen zal voor de mensen, die zal Ik ook verloochenen voor Mijn Vader, Die in de hemelen is’ (Mattheüs 10:22, 24, 28, 32-33).

‘Want wie zijn leven wil behouden, die zal het verliezen; maar wie zijn leven verliezen zal omwille van Mij, die zal het behouden’ (Lukas 9:24).

‘Zalig zijn zij die vervolgd worden om de gerechtigheid, want van hen is het Koninkrijk der hemelen. Zalig bent u als men u smaadt en vervolgt, en door te liegen allerlei kwaad tegen u spreekt, omwille van Mij. Verblijd en verheug u, want uw loon is groot in de hemelen, want zo hebben ze de profeten vervolgd die er vóór u geweest zijn’ (Mattheüs 5:10—12).

‘En ook allen die godvruchtig willen leven in Christus Jezus, zullen vervolgd worden. Lijd verdrukkingen als een goed soldaat van Jezus Christus, ter wille van de uitverkorenen, opdat ook zij de zaligheid in Christus Jezus zouden verkrijgen, met eeuwige heerlijkheid’ (2 Timotheüs 3:12; 2:3,10).

‘Want onze lichte verdrukking, die van korte duur is, brengt in ons een alles overtreffend eeuwig gewicht van heerlijkheid teweeg. Wij houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet; want de dingen die men ziet, zijn van het ogenblik, maar de dingen die men niet ziet, zijn eeuwig’ (2 Korinthe 4:17-18).

De bemoediging

‘De God nu van alle genade, Die ons geroepen heeft tot Zijn eeuwige heerlijkheid in Christus Jezus, Hij Zelf moge u – na een korte tijd van lijden – toerusten, bevestigen, versterken en funderen’ (1 Petrus 5:10).

‘Door Hem hebben wij ook de toegang verkregen door het geloof tot deze genade waarin wij staan, en wij roemen in de hoop op de heerlijkheid van God. En dat niet alleen, maar wij roemen ook in de verdrukkingen, omdat wij weten dat de verdrukking volharding teweegbrengt, en de volharding ondervinding en de ondervinding hoop. En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, Die ons gegeven is’ (Romeinen 5:2—5).

‘Omgord daarom de lendenen van uw verstand, wees nuchter en hoop volkomen op de genade die u gebracht wordt in de openbaring van Jezus Christus’ (1 Petrus 1:13).

Het einde

‘Maar weet dit, dat als de heer des huizes geweten had in welke nachtwake de dief komen zou, hij waakzaam geweest zou zijn, en niet in zijn huis zou hebben laten inbreken. Weest ook u daarom bereid, want op een uur waarop u het niet zou denken, zal de Zoon des mensen komen. Wie is dan de trouwe en verstandige slaaf, die zijn heer over zijn personeel aangesteld heeft om hun het voedsel op de juiste tijd te geven? Zalig die slaaf die door zijn heer bij zijn komst zo handelend aangetroffen zal worden. Voorwaar, Ik zeg u dat hij hem over al zijn bezittingen zal aanstellen. Maar als die slechte slaaf in zijn hart zou zeggen: Mijn heer blijft nog lang weg, en zou beginnen zijn medeslaven te slaan en te eten en te drinken met de dronkaards, dan zal de heer van deze slaaf komen op een dag waarop hij hem niet verwacht en op een uur dat hij niet weet; en hij zal hem in stukken houwen en hem doen delen in het lot van de huichelaars; daar zal gejammer zijn en tandengeknars’ (Mattheüs 24:43-51).

‘Want de Heere Zelf zal met een geroep, met de stem van een aartsengel en met een bazuin van God neerdalen uit de hemel’ (1 Thessalonicenzen 4:16).

‘En ik zag de hemel geopend, en zie, een wit paard, en Hij Die daarop zat, werd getrouw en waarachtig genoemd. En Hij oordeelt en voert oorlog in gerechtigheid. En Zijn ogen waren als een vuurvlam en op Zijn hoofd waren vele diademen. Hij had een naam, die opgeschreven was, en die niemand kent dan Hijzelf. En Hij was bekleed met een in bloed gedoopt bovenkleed, en Zijn naam luidt: Het Woord van God. En de legers in de hemel volgden Hem op witte paarden, gekleed in fijn linnen, wit en smetteloos. En uit Zijn mond kwam een scherp zwaard, opdat Hij daarmee de heidenvolken zou slaan. En Hij zal hen hoeden met een ijzeren staf. En Hij treedt de wijnpersbak van de wijn van de grimmige toorn van de almachtige God. Er stond op Zijn bovenkleed en op Zijn dij deze naam geschreven: Koning der koningen en Heere der heren’ (Openbaring 19:11-16).

‘Ze zullen oorlog voeren tegen het Lam, maar het Lam – want Heere der heren is Hij en Koning der koningen – zal hen overwinnen, en zij die samen met Hem zijn, geroepenen, uitverkorenen en gelovigen’ (Openbaring 17:14).

‘En de duivel, die hen misleidde, werd in de poel van vuur en zwavel geworpen, waar ook het beest en de valse profeet reeds zijn. En zij zullen dag en nacht gepijnigd worden in alle eeuwigheid. En de dood en het rijk van de dood werden in de poel van vuur geworpen. Dit is de tweede dood. En als iemand niet bleek ingeschreven te zijn in het boek des levens, werd hij in de poel van vuur geworpen’ (Openbaring 20:10, 14-15).

Het nieuwe begin

‘En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, want de eerste hemel en de eerste aarde waren voorbijgegaan. En de zee was er niet meer. En ik hoorde een luide stem uit de hemel zeggen: Zie, de tent van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen, en zij zullen Zijn volk zijn, en God Zelf zal bij hen zijn en hun God zijn. En God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal er niet meer zijn; ook geen rouw, jammerklacht of moeite zal er meer zijn. Want de eerste dingen zijn voorbijgegaan.

En Hij Die op de troon zit, zei: Zie, Ik maak alle dingen nieuw. En Hij zei tegen mij: Schrijf, want deze woorden zijn waarachtig en betrouwbaar. En Hij zei tegen mij: Het is geschied. Ik ben de Alfa en de Omega, het Begin en het Einde. Wie dorst heeft, zal Ik voor niets te drinken geven uit de bron van het water des levens. Wie overwint, zal alles beërven, en Ik zal voor hem een God zijn en hij zal voor Mij een zoon zijn.

Hij Die van deze dingen getuigt, zegt: Ja, Ik kom spoedig. Amen. Ja, kom, Heere Jezus!’ (Openbaring 21:1, 3-7; 22:20).

‘Aan Hem nu Die bij machte is u voor struikelen te bewaren, en u smetteloos te stellen voor Zijn heerlijkheid, in grote vreugde, de alleenwijze God, onze Zaligmaker, zij heerlijkheid en majesteit, kracht en macht, nu en in alle eeuwigheid. Amen’ (Judas 1:24-25).

Het bericht Een schitterende samenvatting van Gods reddingsplan! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Meiden, ‘sexy’ is niet de enige manier om je schoonheid te laten zien. Je hoeft je niet op een provocerende manier te kleden en te poseren om mooi te zijn. En je moet er zeker van zijn dat de fotografen met wie je werkt, weten dat je niet op deze manier voor hen zal poseren. Jíj moet beslissen hoe je wilt dat je foto’s eruit zien en hoe je geportretteerd wil worden, niet zij. Ik, als een volgeling van God, echtgenote, moeder en professional, wil niet meedoen aan de overseksualisering van onze jeugd, omdat ik van je houdt en weet dat je zoveel meer waard bent dan de wereld je vertelt.

Je hoeft niet verseksualiseerd te worden door wie dan ook omdat zij denken dat provocerende houdingen mooi zijn, of schattig, of leuk. De wereld wil dat je sexy bent, zodat ze je sexy kleren kunnen verkopen en je kunnen voeden met sexy troep in boeken, artikelen en films. Om vervolgens te profiteren van je lage zelfvertrouwen door je te laten zwichten voor de wereld van plastische chirurgie. Omdat we allemaal weten dat elke mooie meid moet worden uitgerust met een mooie cupmaat D. Echt waar?

Schoonheid is onvergankelijk

Je bent mooi. Puur en simpel. Dat is iedereen. In 1 Petrus 3:4 vertelt God ons dat schoonheid gevonden wordt in de verborgen persoon van het hart. Het is de onvergankelijke eigenschap van een zachtmoedige en stille geest die kostbaar is voor God. Vertelt de wereld dat schoonheid kan vergaan? Natuurlijk kan dat! Een paar kilo erbij kan je schoonheid in de ogen van de wereld verwoesten, toch? Vertelt de wereld jou dat schoonheid nooit voorbij gaat? De wereld vertelt dat we ons in een race tegen de klok bevinden en dat we alles moeten doen om onze schoonheid te onderhouden door operaties, crèmes en bizarre dieetschema’s. Wat is echte, onvergankelijke schoonheid? Dat we het leven van de mensen om ons heen mooi maken. Echte schoonheid is een meelevende geest met een liefde die geen beperkingen of grenzen kent. Schoonheid is liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid en zelfbeheersing. Schoonheid kent veel definities. Wij moeten zorgvuldig kiezen welk voorbeeld van schoonheid we willen volgen. Het kan iets betekenen dat het oog streelt, én het kan iets betekenen dat het hart streelt. Waar leg jij de meeste nadruk op? In de mooiste vrouwen die ik ken, schijnt het licht van Christus zo helder dat ze zelf stralen; ze zijn kostbaar en geroepen voor een groter doel – welke maat, vorm, huidtint of cupmaat ze ook hebben. Dat is schoonheid. Weten wie je bent, waar je naar streeft en wie je probeert te behagen.

Meningen zijn grillig

Enkele honderden jaren geleden werd je beschouwd als een lekker ding als je wat extra vlees op je botten had en je huid nooit zonlicht zag. Meisjes met zichtbare spieren werden ‘lelijk’ gevonden. In de jaren tachtig was de fitnesswereld sterk in opkomst en iedereen die ‘iemand was’ moest spieren kweken en zorgen voor een gebruinde huid om gezien te worden. Wacht eens even, ik dacht dat spieren en een gebruinde huid niet populair waren? Goed, oké, daar kan ik voor zorgen. Ik zal bruinen en gaan fitnessen. Voor elkaar! Nu ben ik een maatje 34 en word ik als lekkerding beschouwd! Bam! Ik ben mooi in de jaren 80, yes! Spoel eens door naar vandaag. Ok, meiden met maat 36, jullie zijn niet langer een lekkerding. Nu willen we maat twee. Ja, een maatje 32, dat is wat we bedoelden! En je moet een opening tussen je dijen hebben als je met je enkels tegen elkaar staat. En als je maat 32 hebt, maar geen opening word je als vet mager beschouwd. Je. Neemt. Me. Zeker. In. De. Maling?!

Zie je wat ik bedoel? De wereld is wispelturig. Ze weet niet wat ze wil. Het zal altijd veranderen. Stijlen. Kapsels. Kleurenschema’s in je badkamer. Wat als mooi wordt gezien. Wil je een eind maken aan deze gekte? Focus op dat wat blijft, op wat onveranderlijk is. God is onveranderlijk. Zijn beloften zijn onveranderlijk. Zijn liefde voor jou is onveranderlijk. Zijn mening over jou is onveranderlijk. Focus op wat je kent als onveranderlijk. Een zachtmoedige en stille geest is onvergankelijk. Die zelfbruinende spray echter, …
Wist je dat het gebruik van het woord ‘schoonheid’ minder is geworden in de Engelse taal? Raad eens welk woord steeds meer wordt gebruikt in de Engelse taal? Sexy. Hmm… De achteruitgang van het woord ‘schoonheid’ begon toen vrouwen begonnen toe te staan dat ze verseksualiseerd werden.

Je seksualiteit behoort je man toe

Sexy heeft haar eigen plaats, meiden. Maar haar rechtmatige plaats is veilig in de ogen, het hart en het verstand van je echtgenoot. Ik ben een echte sexy dame en zal dat altijd zijn – en nog veel meer dan dat (en sommige dagen is het een strijd om dit voor ogen te houden). Weet je waarom? Omdat het hart van mijn echtgenoot op mij vertrouwt. We hebben in elkaar geïnvesteerd. De tijd kan mijn seksuele aantrekkingskracht niet wegnemen op de manier waarop de wereld dat toestaat.

Wanneer je sexy bent voor je echtgenoot, verkoopt hij je niet zoals de media dit doet; hij eert jou. Wanneer je sexy bent voor je echtgenoot verlangt zijn hart naar jou, boven alle anderen. Wanneer je sexy bent voor je echtgenoot, vertel je hem dat hij je één en alles is en dat je alleen voor zijn ogen bestemd bent. Zou jij je daardoor niet speciaal voelen? Om te weten dat iemand ervoor koos om iets dat zo speciaal is zo lang te bewaren, alleen om het op een dag aan jou te geven?

Bewaar je seksualiteit voor iemand die jou zal respecteren, iemand wie begrijpt: wanneer jij hem het geschenk van jezelf geeft, mag hij dat niet domineren, regeren of ervan profiteren, want hij is geroepen om jou exact hetzelfde terug te geven. Je bezit elkaar niet om te manipuleren. Je bezit elkaar omdat je geroepen bent om te zorgen voor wat aan jou gegeven is. Onthoud wat sexy is. Het is iemand verlangend maken naar seks met jou. God vraagt Zijn volk om bij Zijn plan te blijven voor man en vrouw, en om seks te houden waar het hoort. In een huwelijk. In een veilig huwelijk. (Lees 1 Korintiërs 7:1-40, Hebreeën 13:4, Genesis 2:24, Spreuken 5:15-19.)

Ik zie ieder jaar weer prachtige jonge meiden die foto’s posten op Facebook en Instagram die als het ware seksualisering uitschreeuwen. Vrienden en familie reageren allemaal hoe ‘mooi’, ‘geweldig’ en ‘volwassen’ de meiden eruitzien, terwijl ze er in werkelijkheid uitzien als al die modellen op de covers van onze tijdschriften, billboards en andere nieuwsuitingen. Zo geven ze toe aan seksualisering, omdat de wereld om hen heen zegt dat sexy de enige manier is om te laten zien wat mooi is. Ik smeek je, val hier niet voor! Leg je seksuele aantrekkingskracht niet in de handen van hen die jou willen gebruiken. Sexy heeft haar eigen tijd om te stralen, dus wees geduldig. Sexy behoort niet toe aan een tienermeid. Sexy oogt niet goed op een tienermeisje. Sexy betekent ‘seksueel aantrekkelijk of prikkelend, iemand opwinden op een seksuele manier’. “Ha opa & oma, hier hebben jullie een grote foto van mij, halfnaakt en met een sexy, verleidelijke glimlach – voor aan de muur, zodat jullie kunnen zien hoe sexy ik ben!”

Het medicijn voor deze verseksualiseerde epidemie is simpel. Zelfaanvaarding is dé manier om sexy te plaatsen waar het hoort. Zelfaanvaarding is weten wie we zijn, Wie we dienen, en waarvoor we bedoeld zijn. Schoonheid is onvergankelijk. Schoonheid is blijvend. Schoonheid kan niet veranderd worden door de meningen van anderen.
Wat betekent schoonheid volgens jou? Geloof jij dat seksualisering schoonheid is, of ben je zeker van het feit dat jij veel meer waard bent?

Het bericht Lieve meiden, ik wil jullie seksuele aantrekkelijkheid niet fotograferen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Zodra de dienst der offerande ten einde was, zette de organist een gezang in:

Ruis, o Godsstroom der genade in gemeent’ en huis en hart!
Laat in U gezond zich baden, wat gebogen gaat door smart!
Stroom, o Heil’ge Geest, terneder op het uitgedroogde land;
en de bloemen bloeien weder, haast verwelkt door zonnebrand.

De magere gemeentezang werd bijna geheel overstemd door de machtige orgelklanken. De grijze prediker zong het lied echter met een biddend hart en onder het zingen smeekte hij God om verhoring. “O Vader”, fluisterde hij na het eerst couplet. “Laat toch al mijn werk hier niet voor niets zijn geweest. Ik deed het immers uit liefde tot U. Ach Heere, openbaar nu nog eenmaal uw kracht.”

Laat het uit Gods hemel stromen in de kerken overal!
Van uw nederdaling dromen moede harten zonder tal. 
Nieuwe liefde, nieuwe zangen, kracht, die zielen opwaarts tilt, 
brengt uw ruisen, die ’t verlangen als een heilig lied doortrilt.

De laatste orgeltonen waren reeds geruime tijd weggestorven maar nog steeds verhief de predikant zich niet van zijn zitplaats. Weggedoken achter de grote kanselbijbel, zat hij alsmaar voorover gebogen; beide handen voor zijn gezicht geslagen. Het was voor de predikant onmogelijk om zijn gebed nu al te beëindigen. Want toen hij over het ruisen van de Geest zong, had hij dat ruisen plotseling gehoord! Nee, hij kon zich niet vergist hebben. Een vreemd, doordringend ruisen was het geweest en het had de predikant ontroerd tot in het diepst van zijn ziel. Hij smeekte: “Kom nu, gezegende Geest, kom nu en daal net als vroeger op ons neer.” Toen pas richtte hij zich op. Al dadelijk trof het hem dat de gemeente vol aandacht naar hem opkeek. Dat was beslist iets bijzonders! Iedereen had zich blijkbaar afgevraagd waarom dominee niet direct na het zingen aan zijn preek was begonnen!

Midden in de kerk, vlak onder de grote, koperen kroonlamp, zag hij het echtpaar Hartman zitten. Zij zouden het in ieder geval niet raar hebben gevonden dat hij zo lang in gebed was gebleven. Sinds zij drie jaar geleden hier op het dorp waren komen wonen, hadden de twee voortdurend om een opwekking gebeden. Al had hun bidden dan niet veel uitgewerkt, het waren tenminste levende, getuigende christenen en het deed dominee Damhof goed hen daar te zien zitten.

Zodra de predikant begon te spreken, wist hij met grote zekerheid dat God deze morgen iets bijzonders zou gaan doen. Tijdens zijn gebed moest hij een zalving van Gods Geest hebben ontvangen. Want slechts twee keer in zijn leven had hij zo gesproken als nu. Er gingen van zijn woorden een wonderbare, bovennatuurlijke kracht uit. Het echtpaar Hartman had vroeger in opwekkingskringen verkeerd, maar een prediking als deze hadden zij nog nooit gehoord.

Gedurende een kwartier zal de predikant gesproken hebben; toen hij plotseling ophield. Hóór, daar was het weer, dat vreemde, wonderlijke ruisen. Het werd sterker en sterker. Ja, het werd tenslotte een geluid van een geweldig gedreven wind. “O, God”, riep de predikant uit, “laat Uw vuur nu vallen op onze gemeente en laat wonderen en tekenen gebeuren door de Naam van Uw heilig Kind Jezus.”

Niemand in de kerk kreeg ook maar de gelegenheid zich te verbazen over dit eigenaardige gebed dat
zo maar midden onder de preek werd uitgesproken, want plotseling stond er in het midden van de kerk iemand op. Het was Hein, de zoon van een van de ouderlingen, een nogal forsgebouwde jongen van even in de twintig. Zonder zich aan iemand te storen, liep hij door het middenpad naar voren, tot vlak voor het doophek. Daar, schuin tegenover de preekstoel bleef hij staan.

“Dominee”, zo begon hij, “ongeveer drie jaar geleden heb ik op deze zelfde plaats belijdenis van het geloof afgelegd. ’t Was toen een plechtige gebeurtenis, maar vanmorgen ben ik tijdens uw preek ineens tot de ontdekking gekomen dat het slechts een lege formaliteit, een klinkklare leugen is geweest.” Vanuit de gemeente steeg er een algemeen gemompel op en in de kerkenraadsbanken begon men onrustig te schuifelen. “ Maar Hein, ben je nou helemaal gek geworden?” riep zijn vader hem toe. “ Nee vader,” antwoordde de jongen rustig, “maakt u zich maar geen zorgen. Ik ben goed bij mijn hoofd en ik weet drommels goed wat ik doe. Maar God heeft mij duidelijk laten zien dat mijn belijdenis van toen een leugen was. Sinds die Palmzondag is er in mijn leven geen fluit veranderd en nog nooit heb ik ook maar de behoefte gevoeld om met één van mijn vrienden over Jezus te spreken. Maar dominee, in het bijzijn van de kerkenraad en de hele gemeente verzeker ik u dat dit vanaf vandaag anders zal worden. Ik weet niet waarom ik zomaar opeens de bank ben uitgelopen, maar ik voelde duidelijk dat ik het doen moest. Ik wil vanmorgen opnieuw belijdenis doen. Nu op deze Pinkstermorgen, geef ik mijn hart aan de Heere Jezus en wil ik slechts leven tot eer van Zijn Naam.”

Een diepe ontroering maakte zich van allen meester en ook de grijze predikant kon zich bij deze woorden niet langer bedwingen. Terwijl de tranen over zijn wangen stroomden, daalde hij langzaam de preekstoel af en even later stond hij tegenover zijn jonge gemeentelid. Beiden handen legde hij hem op de schouders, maar van ontroering kon hij geen woord uitbrengen.

Toen stond broeder Hardman op en hij, de anders zo bedeesde man, begon zo maar op luide toon zijn Heiland te loven en te prijzen. Naast hem huilde zijn vrouw van vreugde en dankbaarheid want naar dit ogenblijk had zij nu al jaren verlangd. De gemeente viel van de ene verbazing in de andere, want onmiddellijk daarop hoorde men achter in de kerk haastige voetstappen weerklinken. Het was Frank, de kleine organist. Zo snel zijn korte benen hem konden dragen, liep hij naar voren en vlak voor de predikant knielde hij neer. “Dominee”, stamelde hij op hese toon, “vergeef me alstublieft, vanmorgen heb ik voor het eerst in mijn leven werkelijk naar uw preek geluisterd en uw woorden hebben mij diep getroffen. Jarenlang heb ik onder de preek niets anders gedaan dan romannetjes en vakliteratuur zitten lezen. Maar vanmorgen, tijdens uw korte preek, heb ik voor het eerst van mijn leven gezien, ondanks mijn mooie orgelspel, dat ik een arme verloren zondaar ben.”

Die avond kwamen de beide Hartmans naar de pastorie. Naar dit moment van opwekking hadden ze beiden verlangd. De predikantsvrouw had nauwelijks de koffie ingeschonken of er werd aangebeld. Het één na de ander gemeentelid kwam om zijn zonden te belijden of om vergeving te vragen. De avonden daarop werden bidstonden gehouden, waarbij ouderling Floor en broeder Hartman de leiding hadden en waarbij de grote woonkamer de mensen nauwelijks konden bergen. Er was pinkstervuur uitgebroken in een gemeente die zo koud leek als een ijskast…

_{bron: “Kracht van omhoog’ (pinksterblad)}

Het bericht Pinksteren in de dorpskerk! verscheen eerst op Geloofstoerusting.