Ik kan me mijn eigen wanhopige zoektocht herinneren.

De beste ervaringen in dit leven zouden mijn verlangen ernaar voeden. Zonnige dagen aan het strand, vrijdagavonden op het sportveld, liefkozingen van mooie muziek, zomeravonden dansend in Latin clubs, kerstochtenden met familie. Hoewel dit betoverend was voor een moment, werd dat snel verbroken bij hun vertrek. De zomers werden winter. Lachen veranderde in stilte. De zon verdween van de horizon. Volle kamers werden leeg. De muziek stopte.

Speel net zoals ik met sport, dans, vrouwen en entertainment – de reuring van alle genietingen op aarde bracht nog steeds het kleine gefluister niet tot zwijgen: er is meer. Toen het scrollen stopte, het seizoen voorbijging en de zonde was begaan, was er nog steeds iets in de stilte dat mij wenkte.

Dus ging ik op zoek naar de betoverde bloem op de volgende heuvel: dat pleziertje, deze vriendin, die prestatie. Iedere keer als ik aan het einde van de regenboog kwam, ontdekte ik het bedrog opnieuw. Alles is ijdelheid, het najagen van wind. Het was het kleine vuur dat perfect tussen de schouderbladen van mijn ziel was geplaatst. Ik kon bereiken wat ik wilde, het bonzen bleef bestaan.

Geluk is geen ‘iets’

Ik betwijfel of ik een pijn beschrijf die jij nog nooit hebt gevoeld. Ik wed dat iedereen een persoonlijk getuigenis kan geven dat aansluit bij wat Pascal zo lang geleden al schreef:

Alle mensen zoeken geluk. Dit is zonder uitzondering. Welke verschillende middelen ze ook gebruiken, ze dienen allemaal om dit doel te bereiken. Dat sommigen er oorlog om voeren, en anderen het vermijden wordt bij beide veroorzaakt door hetzelfde verlangen, gevolgd door verschillende opvattingen. De wil onderneemt grote stappen om dit doel te bereiken. Dit is het motief van elke actie van ieder mens, zelfs van degenen die zichzelf ophangen.

We zijn ons allemaal, in verschillende mate, bewust van dit gapende gat dat in ons is geplaatst door Iemand buiten onszelf. Onverklaarbaar, hongeren we naar een maaltijd die we nog niet geproefd hebben; smachten we naar stromen die onze lippen nog nooit hebben aangeraakt. En we kunnen het niet van ons afschudden. We proberen de eetlust te kalmeren met aardse hapjes of leiden onszelf af met goedkope opwinding, maar stille kamers maken ons nog steeds bang. Daar vindt het gefluister ons. Er is meer.

Die stem bereikte me uiteindelijk op een stille avond in mijn slaapkamer. Uitgeput en meestal met tegenzin bracht het me naar een Boek. En daar las ik het geheim, een geheim dat al mijn hele leven klaar stond om gehoord te worden: Onvergankelijke vreugde, het soort dat niet verwelkt of vlucht, dat niet gestolen of vernietigd kan worden, het ontembare, het niet afneembare geluk waarnaar ik verlangde was niet een onpersoonlijk ‘iets’, maar bestond in relatie tot een Hem.

Vreugde, zei de Bijbel, was geen filosofisch idee of een chemische reactie; het was dat wat onveranderlijk aan de tegenwoordigheid van God is geketend: ‘Overvloed van blijdschap is bij Uw aangezicht, lieflijkheden zijn in Uw rechterhand, voor altijd’ (Psalm 16:11). Het wordt ervaren in Zijn rondgang, de atmosfeer van Zijn aanwezigheid, het aroma van Zijn geur.

God openbaarde dat miljarden mensen hun leven hebben besteed aan het graven naar sterren.

Volheid van vreugde, zo beweerde Hij, werd nergens anders gevonden. Wat velen ‘ware vreugde’ noemen – een zelfstandig naamwoord dat zo gehavend en gekneusd is dat het de kruk van een bijvoeglijk naamwoord nodig heeft – komt niet, of eindigt niet, in deze wereld. God openbaarde dat miljarden mensen hun leven hebben besteed aan het graven naar sterren.

Verborgen voorwaarden van geluk

Maar God openbaarde ook dat hij voorwaarden had voor dit geluk om het mijne te kunnen zijn. Voorwaarden waarvan ik jarenlang niet kon geloven dat ik ze moest ontvangen om gelukkig te zijn. Ik wist zeker dat ik wel een andere deur vinden. Ik geloofde de mythe die Satan zo lang geleden begonnen was: het geluk waarnaar ik verlangde bestond buiten het koninkrijk van de gelukkige God. Ik had God niet nodig om de hemel te hebben. Ik heb de gekruisigde Christus niet nodig.

Niets dan verveling en saaiheid, dacht ik, stonden aan de andere kant van bekering en geloof. En ik was stervende door vast te houden aan deze fictie. Ik zou me niet overgeven. Vreugde zonder boetedoening was mijn idool. Vreugde die me niet deed buigen – die niet met mijn Maker rekening hield, noch mij confronteerde met mijn verraad – was mijn gouden kalf. Ik was als een hondsdolle hond die voor de dag wegvluchtte om achter de maan aan te rennen, zich verschuilend voor de warmte van het daglicht – vreugde – terwijl ik huiverde in de nacht. De kleine vuren van de mens konden de zon niet vervangen.

De uitnodiging van de lach

We kunnen onder elke rots kijken en jacht maken naar elke wind, en we zullen de vreugde niet vinden die we zo graag apart willen verkrijgen van die timmerman uit Nazareth. We hijgen voor een opgestane vreugde die aan de andere kant van de betaling voor de zonde staat. Een vreugde die bloed vereiste om te bereiken – de stroom uit Gods eigen aderen. De vreugde, waar alle verlangens van fluisteren, leeft op grond van het kruis, vrijelijk aangeboden aan degenen die zich van hun zonden bekeren en op Jezus vertrouwen. Het geluk waar alle andere genoegens van spreken, nodigt uit om te knielen.

De vreugde, waar alle verlangens van fluisteren, leeft op grond van het kruis, vrijelijk aangeboden aan degenen die zich van hun zonden bekeren en op Jezus vertrouwen.

Misschien ben je nog niet moe van het verkennen van de bronnen in deze wereld. Je bent nog niet wanhopig genoeg geworden om aan de deur van de hemel te kloppen. Je hebt nog steeds hoop op een andere wereld. Maar laat God je bij zinnen brengen, en je zult je realiseren dat deze kwellende dorst aan je is gegeven, zodat je deze uitnodiging van Jezus zou kunnen horen:

Als iemand dorst heeft, laat hij tot Mij komen en drinken. (Johannes 7:37)

Zodat je Zijn belofte zou kunnen overwegen:

Ik ben het Brood des levens; wie tot Mij komt, zal beslist geen honger hebben, en wie in Mij gelooft, zal nooit meer dorst hebben. (Johannes 6:35)

Zodat je de volbrenging van je vreugde zou kunnen vinden in het ontvangen van de Zijne:

Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat Mijn blijdschap in u zal blijven en uw blijdschap volkomen zal worden. (Johannes 15:11)

Ik heb ontdekt dat God het einde is van alle vreugdevolle verlangens. Hij is de hemel, het leven, de vreugde van allen die voor altijd gelukkig zijn. Het paradijs is Hem te kennen, Zijn glorie te ervaren. En Zijn verlangen: in die glorie te worden gezien. Hij ontving een netelige kroon, vijf wonden en een houten kruis om ons een glans te laten zien, waar zelfs de zon spoedig van schaamte door uitsterven zal. Eeuwige vreugde is niet een ding, maar een Hem. Wil jij je van de zonde afkeren en naar Hem toe gaan?

Het bericht De verstikkende jacht naar geluk verscheen eerst op Geloofstoerusting.

We zullen nooit het volle gewicht kennen die deze spijkers hebben gedragen.

De goddelijke Zoon brak door tot onze donkere wereld, Hij scheen in onze pikzwarte gebrokenheid. Maar de Zijnen weigerden Hem, omdat ze de duisternis lief hadden. En nu we op Golgotha zijn, valt het duister volledig over Hem heen. Zijn schouders droegen de zonde die Hij nooit gekend had.

Hij was geboren om deze verachte paal te beklimmen, Hij liep Zijn hele leven hand in hand met vijandigheid. Moordenaars beslopen Hem sinds Hij kon lopen (Mattheüs 2:16). Hij vocht de grootste strijd toen Hij het opnam tegen het kwaad zelf in de woestijn (Mattheüs 4:1). Terwijl Hij de zieken genas en demonen uitdreef, beschuldigden de religieuze leiders Hem een duivelskunstenaar te zijn (Mattheüs 10:25). Het Woord is vlees geworden en wandelde onder de zondaren. Ze hebben Hem meedogenloos aangevallen; rusteloos hebben ze tegen Hem samengespannen, Hem geslagen en bespot tot Zijn vlees het begaf.

Nu Hij aan het kruis hangt, benadrukt Zijn stilte de vijandschap in hun opstand.

Maar uiteindelijk brak Hij de stilte; niet met Zijn eigen woorden, maar met Psalm 22:1.

En vanaf het zesde uur kwam er duisternis over heel de aarde, tot het negende uur toe. Ongeveer op het negende uur riep Jezus met een luide stem: Eli, Eli, lama sabachtani? Dat betekent: Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten? (Mattheüs 27:45-46)

God omsingeld

Met doorboorde handen en krachteloze longen, grijpt Hij zich vast aan Psalm 22. Dit waren de wanhopige woorden van een onschuldige man die van alle kanten omsingeld werd door agressie. Nu was de Zoon van God die omsingelde man.

Als de woeste kaken van de wilde stieren (Psalm 22:12-13), de schriftgeleerden en farizeeërs wilden de laatste druppels van Zijn bloed. Het adderengebroed had Hem, waar Hij zich ook keerde, opgejaagd; Hem vals beschuldigend van slechtheid en ze zweerden samen om Hem te vernietigen (Mattheüs 12:14). Terwijl Hij daar hing waar Hij nooit hoorde te hangen, bespotten zij Hem: ‘Anderen heeft Hij verlost, Zichzelf kan Hij niet verlossen. (…) Hij heeft op God vertrouwd; laat Die Hem nu verlossen als Hij Hem welgezind is’ (Mattheüs 27:42-43). Ze vervulden wat al was voorspeld in Psalm 22:8.

Als een roedel wilde honden met vlijmscherpe tanden (Psalm 22:16) raasde de menigte van verlangen om Hem te doden. Kwijlend roepen ze ‘Kruisig Hem!’ (Mattheüs 27:22). ‘Waarom? Wat heeft Hij verkeerd gedaan?’ vroeg Pilatus. ‘Ze riepen des te harder: “Kruisig Hem!”’ (Mattheüs 27:23). De kinderen des toorns stonden op met monsterachtige razernij, ze haatten de enige hoop die ze nog hadden.

Als een troep leeuwen die moordlustig achter het gras sluipt of als wilde stieren die hun prooi vertrappen (Psalm 22:21), likten de soldaten hun lippen. Ze scheurden Zijn kleren van Hem af (Mattheüs 27:28). Ze duwden dorens in Zijn hoofd (Mattheüs 27:35). Ze bespogen Zijn zondeloze gezicht (Mattheüs 27:30). Ze sloegen spijkers door Zijn handen en voeten. Nadat ze Hem opgehangen hadden om te sterven, dobbelden ze over Zijn kleding (Mattheüs 27:35), zoals het was geschreven (Psalm 22:18). Ze genoten van Zijn lijden, ze lachten in het gezicht wat snel zou schijnen als de zon in al haar kracht.

Zelfs een van de criminelen, die daar hing voor zijn eigen zonde en het oordeel tegemoet ging, gebruikte een van zijn allerlaatste ademtochten om de Zoon te verachten. ‘Als U de Christus bent, verlos dan Uzelf en ons!’ (Lukas 23:39). En alsof de schriftgeleerden, de menigte, soldaten en criminelen nog niet genoeg waren; lieten ook Zijn beste vrienden Hem nu alleen. Petrus ontkende stellig Hem te kennen (Mattheüs 26:70) en herhaalde dat ook. De rest vluchtte in angst (Markus 14:50).

Jezus was op alle manieren omsingeld. Maar niet alleen omsingeld, hij was nu ook vernederd tot de stieren, honden en leeuwen. En Hij was alleen.

Mijn God, Mijn God!

Maar elke bedreiging om Hem heen was maar een fluistering vergeleken met de woede die Hij van boven te verduren kreeg. ‘Maar het behaagde de HEERE Hem te verbrijzelen,’ schrijft Jesaja, ‘Hij heeft Hem ziek gemaakt’ (Jesaja 53:10; Engelse vertaling: ‘heeft Hem laten lijden’); een leed groot genoeg om al het andere leed op te slokken. De vijandschap van Zijn Vader, tegen duizenden jaren van God-verachtende gruweldaden, kwamen uiteindelijk op Hem neer. Voor ons.

De apostelen zouden niet veel later tot Zijn Vader bidden: ‘Want, in waarheid, tegen Uw heilig Kind Jezus, Die U gezalfd hebt, zijn Herodes en Pontius Pilatus samen met de heidenen en de volken van Israël’ — de stieren, honden en leeuwen — ‘bijeengekomen, om alles te doen wat Uw hand en Uw raadsbesluit van tevoren bepaald had dat er gebeuren zou’ (Handelingen 4:27-28). Voor de grondlegging van de wereld, was de gruwel van deze uren al beschreven (Openbaring 13:8). Elk moment van de geschiedenis die tot hier geleid had; tot de slachting van het smetteloze Lam.

Jezus wist dat Hij moest lijden (Mattheüs 20:17-19), maar dat verzachtte het lijden niet. Als gewone mensen zullen we eenvoudig nooit de diepte van Zijn lijden kennen. We zouden iets van Zijn lijden gekend hebben, als Hij het niet voor ons had gedragen.

Het laatste woord

We kennen Psalm 22 voornamelijk vanwege de uitroep van verlatenheid. Maar toen Jezus vers 1 vanaf het kruis uitsprak, was Hij het einde van de psalm niet vergeten. Zelfs toen David zich totaal verlaten voelde door God, kon hij nog zeggen:

[De Heere] heeft de ellendige in zijn ellende
niet veracht en niet verafschuwd;
Hij heeft Zijn aangezicht niet voor hem verborgen,
maar Hij heeft gehoord, toen hij tot Hem riep.
(Psalm 22:24)

En daarna 2 verzen later: ‘De zachtmoedigen zullen eten en verzadigd worden; wie de HEERE zoeken, zullen Hem loven!’ (Psalm 22:26). Jezus eigende het gewicht van vers 1 zich toe, maar Hij zou niet voor lang alleen zijn. Hij wist dat Hij zijn Vader’s gezicht weer zou zien; dat Hij aan Zijn rechterhand zou zitten. De man Die voor de zonde stierf zou opstaan en de troon bestijgen als Zoon.

Hij heeft het volbracht

Toen de auteur van Hebreeën, dwars door het met bloed besmeurde kruis heen, keek naar de eeuwige kroon die Jezus ontving, citeerde hij Psalm 22:

Want het paste Hem, om Wie alle dingen zijn en door Wie alle dingen zijn, dat Hij, om veel kinderen tot heerlijkheid te brengen, de Leidsman van hun zaligheid door lijden zou heiligen. … Daarom schaamt Hij Zich er niet voor hen broeders te noemen, want Hij zegt: Ik zal Uw Naam aan Mijn broeders verkondigen; te midden van de gemeente zal Ik U lofzingen.
(Hebreeën 2:10-12)

Toen Jezus Zijn adem verloor terwijl Hij Psalm 22:1 uitriep, wist Hij dat Hij het lied op een dag zou uitzingen en dat dit niet lang op zich zou laten wachten. Toen Hij zei: ‘Het is volbracht’ (Johannes 19:30) was Hij pas net begonnen. Hij volbracht het gevecht wat begon nog voor de eerste baby geboren was en besloot daarmee het voorwoord van het verhaal van Zijn eeuwig koninkrijk dat weldra aanbreekt.

En zoals Psalm 22 voorspeld had (Psalm 22:30-31): Wat Hij heeft gedaan zal voor eeuwig verkondigd worden.

Het bericht Hij was verlaten door de Vader verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Jouw antwoord hangt waarschijnlijk af van de redenen waarom je vindt dat iemand in de eerste plaats zou moeten daten. Iedereen kan zien dat de kosten vaak hoog zijn – verpletterende scheidingen, seksuele zonden, schokkend verraad, plotselinge afwijzing, verwoestend hartzeer – pijn van de liefde die nooit het gangpad naar het altaar liep.

Waarom gaan zovelen van ons dan toch zo snel daten?

Nou, voor een deel omdat satan de risico’s zo goed verbergt (Openbaring 12:9). Hij zet romantiek als kwalificatie voor een goed leven en zet al het andere weg als leeg, eenzaam en zinloos. Hij zet onze verlangens op de voorgrond en overtuigd ons dat we moeten ‘liefhebben’ om echt te leven en dat alle plezier en de grootste ervaringen in een relatie met een vriend of vriendin (of echtgenoot of echtgenote) worden gevonden. Hij geeft hartzeer als ontbijt en bedekt alle seksuele zonde met een mooie maar giftige glans.

Satan en zijn invloed in en door de wereld leidt ertoe dat miljoenen van ons te veel en te vroeg daten, want hij houdt van de gevolgen die daten ons geeft.

Ik had mijn eerste ‘vriendin’ in de zesde klas (in Amerikaans is dat op 10 jarige leeftijd), mijn eerste kus die zomer (met een ander meisje) en daarna ieder jaar een andere vriendin op de middelbare school. Al vanaf veel te jonge leeftijd was ik op zoek naar affectie, veiligheid en intimiteit bij meisjes in plaats van bij God. Ik datete eerder dan de meeste mensen, en ook meer dan de meeste mensen. Mijn jeugdjaren hebben een lange lijst van relaties die te serieus waren voor die leeftijd, de lijst is te lang en eindigde daarom ook te pijnlijk. Ik zei ‘ik houd van je’ te snel en te vaak. En de duivel zat op de voorste stoel en genoot iedere minuut van mijn vroege date geschiedenis.

Waarom zou iemand daten?

De geestelijke oorlog om onze harten is echt, de belangen zijn groot. Daarom is het belangrijk om te vragen waarom we in de eerste plaats denken dat we moeten daten. Waarom had ik een vriendin toen ik twaalf jaar oud was (en dertien jaar, veertien en zelfs achttien jaar)?

Voor velen van ons geldt dat we gelukkig willen zijn, ergens bij horen, geliefd voelen. Wij denken dat onze diepste noden vervuld worden tijdens de intimiteit die er is als we bij een speciale jonge man of vrouw zijn.

We willen allemaal dat ons hart opspringt voor iets of iemand. De romantiek en het mysterie van het huwelijk lijken de hoogste, aardse pieken van plezier en vriendschap te zijn. We verlangen ernaar om gekend en geliefd te worden, iemand toe te behoren, in iemands verhaal te zijn. We willen ook dat iemand in ons verhaal voorkomt. We willen dat ons leven meetelt voor iets. We willen iets betekenisvols bijdragen aan een zinvolle zaak. We willen het verschil maken. We willen ons leven niet verspillen.

Velen van ons daten om onze behoeften voor liefde te proberen vervullen. Als je het aan ons vraagt zeggen we misschien dat je ‘streeft naar het huwelijk’ maar velen van ons zijn niet eens dichtbij een huwelijk. In leeftijd, in financiën, in rijpheid, in opleiding, in levensfase. We proberen het geluk, het bezit en het betekenisvolle na te jagen, waarvan we denken dat we dat kunnen vinden in de romantiek.

Wat zou ik anders doen?

Als ik alles over zou kunnen doen, zou ik niet gedatet hebben in de tweede klas van de middelbare school (in Amerikaanse begrippen is dat de tiende klas) of in de vierde klas of misschien zelfs niet in de eerste jaren van mijn beroepsopleiding). Ik zou hebben gewacht met daten totdat ik zou kunnen trouwen.

De doorbraak kwam bij mij toen ik de grote verschillen doorkreeg die er zijn tussen daten en het huwelijk. Een stel wat date kan zich soms wel een getrouwd voelen, maar een stel wat date zal nooit een getrouwd stel zijn. Het begrijpen van de verschillen die er zijn tussen de relaties kan ons beschermen van allerlei soorten pijn en falen tijdens het daten.

De grootste beloning in elk leven, onafhankelijk van onze relatiestatus, is dat we Christus kennen en gekend te worden door Hem, om Hem lief te hebben en dat Hij ons liefheeft. De grootste beloning in het huwelijk is als Christus betrokken is bij de intimiteit met je echtgenoot. Kennen en gekend te worden, lief te hebben en door je man of vrouw geliefd te worden. De grootste beloning bij het daten is Christus-georiënteerde zuiverheid van het huwelijk (of naar het huwelijk toe). Romantische intimiteit is het meest veilig binnen het huwelijk, en het huwelijk is het meest veilig in de context van zuiverheid. Als we die intimiteit rondom Christus willen hebben en daarvan willen genieten, moeten we trouwen. En als we willen gaan trouwen moeten we duidelijkheid hebben over de persoon met wie we willen trouwen.

Wacht met daten

Legaal gezien, in ieder geval in de Verenigde Staten, mogen we niet trouwen voordat we achttien jaar zijn (behalve in Nebraska en de Mississippi waar je zelfs ouder moet zijn, respectievelijk negentien en eenentwintig jaar).

Maar zelfs na deze leeftijd zouden we onszelf wel vragen moeten stellen over rijpheid en stabiliteit. Is onze vriend of vriendin wel rijp genoeg om enig idee te hebben hoe ze de komende vijftig jaar zullen zijn als echtgenoot? Zijn wij wel rijp genoeg? Zijn wij beide of is een van ons in staat om een gezin financieel te kunnen onderhouden? Is zijn of haar geloof in Jezus genoeg beproefd, zodat zeker is dat dit geloof echt is?

Sommigen zullen, zonder twijfel, dit advies haten – ik weet zeker dat ik dat zou doen – maar we moeten allemaal erkennen dat we kunnen daten lang voordat we gaan trouwen, en dat betekent niet dat we dat niet zouden moeten doen. We kunnen niet datend naar een huwelijk gaan wanneer een huwelijk niet eens in beeld is. Je kan misschien wel dromen over een huwelijk (dat deed ik tenminste), maar is het realistisch dat jullie snel kunnen gaan trouwen?

Wacht met daten totdat je met elkaar kunt trouwen. Mijn advies – graag of niet – is om te wachten totdat je echt verantwoord met hem of haar kan trouwen in de komende achttien maanden. Dit betekend niet dat jullie heel snel moeten gaan trouwen. Het belangrijkste is dat je kunt trouwen, als God je duidelijk maakt dat dit Zijn wil en timing is voor jou. Je kunt nergens de achttien maanden vinden in de Bijbel dus je kunt het niet als een wet van God vinden. Maar je kunt het testen – met God, je ouders of wijze christelijke vrienden – wanneer het wijs en veilig lijkt voor jou en je hart.

Wat je kunt doen tijdens het wachten

Terwijl je wacht totdat je echt kunt gaan daten betekent dit niet dat je gewoon maar moet zitten en wachten. Het leven is niet alleen, of zelfs voor het grootste gedeelte, liefde en het huwelijk. Ons leven staat in teken van Jezus – Zijn liefde voor ons en Zijn plannen voor ons – of we nu alleen zijn of getrouwd, zestien jaar of zestig jaar.

God heeft zoveel meer voor jou dan een relatie je kan bieden. Hij wil iets spectaculair tegen je zeggen door jou en je jonge leven. Hij wil jou en je gaven gebruiken om het leven van andere mensen te veranderen. Als Hij wil dat je gaat trouwen zal Hij ervoor zorgen dat je een sterke en liefdevolle toekomstige echtgenoot wordt. Hij wil de wereld laten zien waar geluk te vinden is door jouw vreugde.

Je hebt geen vriend of vriendin nodig of iets van Gods dromen te ervaren in je jonge jaren. Dus, als je niet date, wat moet je dan doen?

1. Wees een bemoedigend en trouw voorbeeld voor anderen.

‘Laat niemand u minachten vanwege uw jeugdige leeftijd,  maar wees een voorbeeld voor de gelovigen in woord, in wandel, in liefde, in geest, in geloof en in reinheid’ (1 Tim. 4:12).

Je mag misschien nog niet stemmen, of auto rijden, maar je leven kan iets laten zien van Jezus. Je woorden – de taal en houding die je hebt bij je familie en vrienden – zeggen iets over Jezus. Je houding – de beslissingen die je iedere dag maakt over dingen die je wel of niet wilt doen, of je jezelf aanpast aan de wereld of niet – vertelt iets aan de wereld over je God. Je liefde – hoe je de mensen behandelt in je leven – laat iets zien over hoe je geliefd wordt door God. Je reinheid – je toewijding om God en Zijn woord te vertrouwen, om Hem te koesteren boven ieder aards plezier en ervaring – predikt het evangelie aan klasgenoten die slaaf zijn aan hun eigen verlangens.

2. Leef om te dienen, niet om gediend te worden.

‘Laat ieder de anderen dienen met de genadegave zoals hij die ontvangen heeft, als goede beheerders van de veelsoortige genade van God. Als iemand spreekt, dan als iemand die de woorden van God spreekt; als iemand dient, dan als iemand die dient uit kracht die God schenkt; zodat God in alles verheerlijkt wordt door Jezus Christus.’ (1 Petrus 4:10-11).

De meeste jonge mensen zijn zo vervuld met hun eigen behoeften en verlangens dat ze blind zijn voor de behoeften om hen heen. Maar je bent tot zoveel meer in staat dan sociale media, shoppen en video spelletjes. Kijk bijvoorbeeld eens naar tieners die meedoen aan de olympische spelen, vijftien of zestien jaar oud, die goud winnen tegen de besten van wereld!

Wat nu als je besluit om je gaven die God je gegeven hebt te gebruiken om een verandering teweeg te brengen in het leven van anderen? Je zou kunnen dienen in de evangelisatie van jouw kerk, een jonger iemand begeleiden of vraag eens rond welke hulp iemand bij jou in de buurt kan gebruiken. Je bent tot zoveel meer in staat dan wat de wereld van jou verwacht. Leef op een manier ‘dat God in alles verheerlijkt wordt door Jezus Christus’, door middel van jou.

3. Span jezelf in om de toekomstige echtgenoot te worden zoals God je roept om die te zijn.

‘Vrouwen, wees uw eigen mannen onderdanig, zoals aan de Heere, want de man is hoofd van de vrouw, zoals ook Christus Hoofd van de gemeente is; en Hij is de Behouder van het lichaam… Mannen, heb uw eigen vrouw lief, zoals ook Christus de gemeente liefgehad heeft en Zich voor haar heeft overgegeven’ (Efeze 5:22-25).

Sommigen van ons worden misschien geboren met het verlangen om te trouwen, maar niemand die geboren wordt, is meteen klaar om te trouwen. De oproep om een echtgenoot lief te hebben is een oproep om het grootste verhaal ooit uit te leven – God Die Zelf het vlees is geworden om te sterven voor Zijn zondige Bruid, de Kerk. Onze natuurlijk instincten zijn niet om te sterven aan onszelf zodat we een ander kunnen helpen, zelfs niet als we veel van die ander houden.

Totdat je klaar ben om te daten zal God je voorbereiden om lief te hebben, Hij zal je stap voor stap veranderen en gereedmaken voor een ander (2 Korinthe 3:18).

4. Verbaas iedereen om je heen over je vreugde terwijl je wacht.

‘Daarom houden ook wij niet op, vanaf de dag dat wij het gehoord hebben, voor u te bidden en te smeken opdat u wandelt op een wijze de Heere waardig, Hem in alles behaagt, in elk goed werk vrucht draagt en groeit in de kennis van God terwijl u met alle kracht bekrachtigd wordt, overeenkomstig de sterkte van Zijn heerlijkheid, om met blijdschap in alles te volharden en geduld te oefenen’ (Kolossenzen 1:9-11).

Niemand hoeft ver te zoeken om alleenstaande mensen te vinden: jonge mannen en vrouwen die hun eenzaamheid beklagen terwijl alle andere mensen aan het daten zijn. Het is veel moeilijker om jonge mensen te vinden waarbij hun identiteit, vreugde en veiligheid ergens anders ligt.

Verras je vrienden (en alle anderen) door tevreden te zijn om te wachten met daten, totdat je kunt trouwen, omdat je alles wat je nodig hebt al bezit in God.

Het bericht Wacht met daten ** tot je kunt trouwen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Voornemens zijn zo populair omdat ze inhaken op iets wat fundamenteel is voor de mensheid: We zijn van nature liefhebbers van onszelf (2 Timotheüs 3:2). Zonder een nieuw hart blijven we ons hele leven bij onszelf in en uit de gratie vallen – we haten onszelf voor iedere onzekerheid en mislukking, maar zijn ook steeds op zoek naar redenen om onszelf te excuseren, promoten en prijzen. Voornemens leiden tot grote jaarlijkse rituelen en offers op het altaar van ons eigen Ik.

Zelfverbetering voelt zo opwindend, zo hoopvol, zo bevrijdend – tenminste in theorie (of in advertenties van Nike). Maar voornemens kunnen verworden tot pleisters die we opplakken om maar niet onze relatie met Jezus echt te hoeven verdiepen. We voelen ons betere christenen, ook al zijn we niet dichter bij Christus, en daarom ook niet dichter bij het aanpakken van het hart áchter onze rusteloosheid, onzekerheid en schuldgevoel.

Dus, speelt zelfverbetering een rol in het christenleven, en zo ja, welke dan? Is er iets speciaal christelijks aan zelfverbetering?

Vlam in de pan-theïsme

Don Carson stelt dezelfde vraag als hij het pantheïsme uitlegt (en weerlegt) – het geloof dat ‘god’ en het universum geen onderscheiden entiteiten zijn, maar een eenheid. Pantheïsme pakt de problemen van zonde en kwaad niet aan door offer en vergeving, maar door introspectie en persoonlijke verandering. Door zelfverbetering wordt het kwade langzaamaan uitgeroeid. Carson antwoordt: “Zelfverbetering moet niet verward worden met het nastreven van Koninkrijks-gerechtigheid” (‘How Long, O Lord?’, pagina 31).

Terwijl hij de ik-gerichtheid in het pantheïsme veroordeelde, hoorde ik hem preken tot ‘Nieuwjaars-christenen’. ‘Nieuwjaars-christenen’ hebben allerlei goede voornemens op 1 januari – een dieet, sporten, slapen, zelfs geestelijke discipline – in de veronderstelling dat de christelijke missie stapje voor stapje wordt volbracht door steeds een nieuw goed voornemen uit te voeren. Maar hoeveel van onze voornemens zijn geen echte Koninkrijks-gerechtigheid, maar eerder een soort zelfverbetering?

De voornemens die standhouden en vrucht dragen zullen lijken op kruisdragen, niet op het opbouwen van een mooi CV. De rest is slechts een vlam in de pan – dit jaar, en in de eeuwigheid.

Sterf-aan-je-zelf-verbetering

Je denkt nu wellicht: ‘Natuurlijk behaagt het God als ik beter eet. Ik zorg goed voor het lichaam dat Hij me gaf’. Of: ‘Natuurlijk behaagt het God als ik drie keer per week ga sporten. Ik voel me gezonder en heb meer energie als ik regelmatig sport’. Of zelfs: ‘Natuurlijk behaagt het God als ik elke dag tien minuten in mijn Bijbel lees. Ik lees tenslotte de Bijbel’.

Toen ik Carsons boek las, werd me duidelijk hoe ik-gericht onze geestelijke groei kan worden, vooral in een maatschappij die geobsedeerd is door het zorgen voor jezelf. Het kan zo Christelijk voelen om beter voor onszelf te zorgen, om onszelf te verbeteren op al die manieren die de wereld ook aan mensen aanraadt – dieet, sport, slaap, zelfs meditatie, en waarschijnlijk gebed.

Wat maakt Christelijke ‘zelfverbetering’ verschillend van enig ander soort gezondheids- en welzijnsleefregel? De ‘zelf’ die verbeterd wordt, wordt plotseling een dienaar van anderen – een nederige, bewuste, blije arbeider voor andermans vreugde in Jezus. De apostel Paulus zou gezegd kunnen hebben: ‘[Maak geen voornemens voor persoonlijke groei] uit eigenbelang of eigendunk, maar laat in nederigheid de een de ander voortreffelijker achten dan zichzelf. Laat eenieder niet alleen oog hebben voor wat van hemzelf is, maar laat eenieder ook oog hebben voor wat van anderen is.’ (Filippenzen 2:3-4).

Christelijke goede voornemens en discipline gaan niet over zelfvervulling of zelfbehoud, maar over het vergroten van onze capaciteit om aan onszelf te sterven in naam van de liefde.

Vastbesloten om het eigen ik op te geven

Je kunt naar je Bijbel rennen om ‘zelfverbeterings-verzen’ op te zoeken. Het zal je niet meevallen om een opdracht (of zelfs maar toestemming) te vinden om je eigen groei en rijping na te streven op een manier die niet direct en meteen invloed heeft op andere mensen.

In plaats van zorg voor onszelf, zul je zelfbeheersing en zelfverloochening vinden. Het Christendom dat we in de Schrift vinden gaat niet over zelfverbetering; het is zelfverzaking, het opgeven van ons eigen ik. Jezus zegt: ‘Als iemand achter Mij wil komen, moet hij zichzelf verloochenen, zijn kruis dagelijks opnemen en Mij volgen.’ (Lukas 9:23). Dat ruikt heel erg anders dan de moderne zorg voor onszelf.

Op een vergelijkbare manier zegt Paulus: ‘Wie gestolen heeft, moet niet meer stelen, maar zich liever inspannen om met de handen goed werk te doen, om iets te kunnen delen met wie gebrek heeft’ (Efeze 4:28). Niet opdat hij niet meer in de verleiding komt om te stelen, maar zodat hij iets heeft om te delen. Dit is van toepassing op werk en financiën, maar ook op sporten, beter eten, meer (of minder) slapen, en Bijbellezen. Trainen om kracht en uithoudingsvermogen te winnen om lief te hebben. Let op wat je eet om gezondheid en energie te houden om lief te hebben. Lees de Bijbel om de voorraadschuur van je ziel te vullen zodat je iets hebt om te delen in liefde.

Discipline in Jezus’ naam is altijd met de houding van een dienaar, niet om jezelf te dienen.

Vruchten van het eigen ik

Maar hoe zit het dan met de vrucht van de Geest? ‘De vrucht van de Geest is echter: liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing’ (Galaten 5:22). Als je die lijst leest, en steeds ‘mij, mij, mij, mij, mij, mij, mij, mij, mij, mij’ hoort, dan heb je Paulus’ punt helemaal gemist. We verbergen dit soort vrucht niet in onze binnenkamer om er zelf van te genieten. Elke vrucht is een uiting van waar Christelijk geloof en blijdschap richting iemand anders.

We weten dit omdat Paulus deze negen afzet tegen een andere lijst: ‘Het is bekend wat de werken van het vlees zijn, namelijk overspel, hoererij, onreinheid, losbandigheid, afgoderij, toverij, vijandschappen, ruzie, afgunst, woede-uitbarstingen, egoïsme, onenigheid, afwijkingen in de leer, jaloersheid, moord, dronkenschap, zwelgpartijen, en dergelijke’ (Galaten 5:19-21). Dit zijn geen geheime zonden. Dit zijn zonden die ons thuis verwoesten, onze kerk vernielen, onze relaties te gronde richten.

De vrucht van de Geest (in het volgende vers) is het tegenovergestelde: het bewijs van genade die ons thuis versterkt, onze kerk opbouwt, onze relaties verstevigt – we vinden zelfs geen zinspeling op geïsoleerde zelfverbetering. Dit is het bovennatuurlijke werk van een grootse God door ons heen richting een man of vrouw, ouders of kinderen, collega’s, buren en gemeenteleden. De Geest maakt ons tot een voedselmarkt, geen geheime tuin.

Vloeien jouw goede voornemens over?

Als we grotere persoonlijke tevredenheid en zelfwaardering ervaren door onze nieuwe disciplines, maar ze geen positieve impact hebben op de mensen om ons heen (maar misschien zelfs ten koste gaan van hen), dan zeggen onze voornemens niets goeds over Jezus. Vreugde die niet overvloeit, is niet liefdevol. En vreugde die niet liefheeft is niet christelijk – en is niet zoveel waard als dat we denken (1 Korinthe 13:3). Jaag naar aanstekelijke vreugde, opofferende vreugde, overvloeiende vreugde.

De vermaning is niet om goede voornemens of persoonlijke discipline of gezonde eet-, sport- of slaap gewoontes op te geven. Helemaal niet. We moeten op allerlei manieren streven naar persoonlijke gezondheid, groei en rijping – maar niet voor ons eigen bestwil. Maak en houd goede voornemens die liefde voortbrengen en niet slechts zelfverbetering.

Het bericht Hoe christelijk zijn goede voornemens? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het is een van de grootste vragen voor de meeste jongeren, vooral tijdens en na onze middelbare schoolperiode. De concrete vraag is: “Wat ga ik voor de kost doen?” Als je het rekensommetje uitrekent: 50 uur x 50 weken x 40 jaar – dan realiseer jij je dat we het over 100.000 uur hebben. De echte vraag is dan: “Wie wil ik zijn?”

Bij deze geef ik je acht doelen die iedere christen in zijn of haar carrière zou moeten aansturen. Word als het ware verliefd op deze ambities en je werk zal vervolgens veel vrucht dragen voor Christus, ongeacht wat je vakgebied ook is.

1. Streef ernaar om alles in het teken van God te doen

Alles wat God doet, gaat over God. Hij zegt: “Ik zal Mijn eer aan geen ander geven.” (Jesaja 48:11). Zijn passie voor Zijn eigen glorie inspireert alles wat Hij doet, inclusief het liefhebben en redden van zondaren; het uitstellen van Zijn toorn, zodat we gered kunnen worden (Jesaja 44: 22-23).

De echte vraag is: “Wie wil ik zijn?”

En vervolgens roept Hij alle verlosten ertoe op om alles wat ze doen te doen voor Zijn glorie. “Of u dus eet of drinkt of iets anders doet, doe alles tot eer van God.” (1 Korinthiërs 10:31). Wat je ook doet: privé of publiek, ontspanning of beroepsmatig, op zondag of op maandag. Gods grootste werk in deze wereld is om Zichzelf er geweldig uit te laten zien in de ogen van alle mensen. En Hij wil dat dit ook de hartslag en het doel is van jouw leven. Dat het je roeping is, waar jij dan ook werkt: dat mensen je goede werken zien en jouw God daar de eer voor zouden geven (Mattheüs 5:16; 1 Petrus 2:12).

2. Streef ernaar om Gods werk te doen

Als de enige categorie die je hebt om te werken voor de Heere het kerkelijke werk is, dan duurt het niet lang voordat je jouw beroep losmaakt van wat het doel in je leven is: om alles in het teken van God te doen. Besef daarom goed dat al het werk wat gedaan wordt het werk van God is – het is door Hem voorbereid, het wordt uitgevoerd door het geloof in Hem en het wordt vóór Zijn aangezicht gedaan en tot Zijn eer.

De boekhouding van de accountant, de programmering van een ontwikkelaar, het lunch klaarmaken door een moeder; het zijn allemaal de werken van God. Al gepland door Hem lang no voor jouw eerste werkdag begon. Al je goede werken, betaald en onbetaald, werden voorbereid voor jou, zodat je erin zou wandelen (Efeziërs 2:10). Waar je werkt is lang niet zo belangrijk als waarom je werkt.

Je werk is Gods werk, omdat je het zonder Hem niet zou kunnen doen. Niets, je beroep of wat dan ook, zal God behagen als het niet in geloof wordt gedaan. Iets in geloof doen betekent daadwerkelijk vertrouwen op Jezus en Hem koesteren in je leven. Paulus zegt: “Alles wat niet uit geloof voortkomt, is zonde” (Romeinen 14:23). De route van de buschauffeur. de nauwkeurigheid van de chirurg en het advies van de conciërge, het is allemaal het werk van de Heere wanneer het gedaan wordt met vertrouwen in Hem. Om van Hem alle kracht, wijsheid en hoogbegaafdheid te verwachten.

Waar je werkt is lang niet zo belangrijk als waarom je werkt.

En dit werken doe je voor God, want je werkt ten diepste voor niemand anders dan voor Hem. “Alles wat u doet, doe dat van harte, als voor de Heere en niet voor mensen, in de wetenschap dat u van de Heere als vergelding de erfenis zult ontvangen, want u dient de Heere Christus.” (Kolossenzen 3:23-24). Dit is geen stukje overgeestelijk advies om psychologische obstakels in je werk te overwinnen. Nee, als je van Jezus houdt dan dien je Hem in al jouw werk, van welke soort dit dan ook is.

3. Streef ernaar om jouw vreugde in God te vinden, niet in geld

Je bent geschapen om God te kennen, Hem lief te hebben, Hem zichtbaar te maken door jou heen en van Hem te genieten (Psalm 37:4). Maar er zijn nog duizend andere dingen die strijden om die plaats in jouw hart en jouw prioriteiten. Misschien is geen dodelijker afleiding subtieler dan jouw carrière (of: het succes, de roem en het geld dat het oplevert). Met een investering van 100.000 uur in je leven heeft jouw werk hoe dan ook heel veel aandacht. Niemand kan echter God én geld liefhebben (of: succes, erkenning, perfectionisme of promotie). Dit zijn niet slechts adviezen om een goede gezondheid te behouden. De combinatie om te streven naar God én geld, het is onmogelijk (Mattheüs 6:24).

Je verslaat deze bedreigingen voor je ziel door volledig tevreden te zijn in en met God. Jesaja schrijft: ” aarom weegt u geld af voor wat geen brood is, en uw arbeid voor wat niet verzadigen kan? Luister aandachtig naar Mij, eet het goede, en laat uw ziel vreugde scheppen in de overvloed.” (Jesaja 55:2). Iemand die zo eet – die zichzelf voedt met alles wat God voor altijd voor hem is – die zal zijn leven niet verkwisten door naar mooiere dingen of hogere stappen op de ladder van het bedrijfsleven te streven. Misschien zal God je dit of dat wel in je werk geven, maar het zal niets betekenen in vergelijking met wat je van Hem ontvangt (Johannes 4:34). En zó van God houden zal je leiden naar allerlei goede beslissingen over waar je gaat werken en wat je gaat doen met het geld dat je verdient en de invloed en status die je krijgt.

4. Streef ernaar om de wereld te verwarren

Met Paul doe ik een beroep op jou, als toekomstige werkgever of werknemer, ” om uw lichamen aan God te wijden als een levend offer, heilig en voor God welbehaaglijk: dat is uw redelijke godsdienst.” (Romeinen 12:1). Je leven – jouw hele leven, inclusief je werk – het is een daad van aanbidding. Op welke manier? Lees de volgende zin in Romeinen 12: “Word niet aan deze wereld gelijkvormig, maar word veranderd door de vernieuwing van uw gezindheid om te kunnen onderscheiden wat de goede, welbehaaglijke en volmaakte wil van God is.” (Romeinen 12:2).

Werk je op een manier die overeenkomt met deze wereld? Of op een manier die het verwart? Geestvervulde volgelingen van Jezus moeten duidelijk te onderscheiden zijn van mensen die onze Heere niet kennen en niet liefhebben. Verander de centrale realiteit van jouw leven, en alle andere dingen in je leven moeten dan wel mee veranderen. In ieder geval op zo een manier dat het mensen opvalt en ze er vragen over stellen (1 Petrus 3:15).

Dus moeten we heel bewust over elk gebied van ons leven nadenken – thuis, huwelijk, eten, kopen, werken – het zijn allemaal ‘verkeersborden’ van de leven-gevende boodschap van het Evangelie. We willen dat de wereld dusdanig in de war raakt vanwege onze manier van leven, werken en uitgeven dat ze gaan vragen wat de hoop is die ons drijft.

5. Streef ernaar om voor jouw gezin te zorgen

Dit doel vinden de meeste mensen vanzelfsprekend. Ik (en mijn familie natuurlijk ook) moeten eten; daarom moet ik werken. Zelfs binnen de veiligheid en vrijgevigheid van de kerk zegt Paulus: “Als iemand niet wil werken, zal hij ook niet eten.” (2 Thessalonicenzen 3:10). God heeft een wereld gemaakt waarin we overleven door op een tastbare, verhandelbare manier bij te dragen aan de samenleving. We leven door geloof en dat betekent dat we eten door te werken.

Het grootste deel van de wereld neemt dit als vanzelfsprekend aan, maar God-liefhebbende, geld-vrezende mensen kunnen dit aspect over het hoofd zien. We dienen een God Die zorgt (Lukas 11:10-13, Jakobus 1:17). En we zien Zijn zorgende liefde voor ons als we diegenen die ons zijn toevertrouwd verzorgen. Dingen zoals plannen, budgetteren en sparen zijn geen ongelovige handelingen. In feite zal dat soort rentmeesterschap God enorm verheerlijken als ze in liefde voor Hem en je gezin worden gedaan.

Het is belangrijk om te zeggen dat het zorgen voor je gezin niet hoofdzakelijk draait om geld. Vaders en moeders moeten voor elkaar en hun kinderen zorgen op duizend-en-een onbetaalde manieren. Om geestelijk en emotioneel te zorgen voor de ander kan zelfs betekenen dat je een inkomen of promotie opzij zet, in ieder geval voor een bepaalde periode. Het principe is om op zo een manier voor je gezin te zorgen dat het mensen heenwijst naar Gods zorg in Jezus voor ons.

6. Streef ernaar om anderen te zegenen

Voor de glorie van God, zou je er naar moeten streven om voor jezelf te zorgen, maar daar zou het niet moeten eindigen. God heeft veel in gedachten voor de besteding van jouw geld dan alleen het kopen van eten voor je gezin, de huur betalen en benzine tanken. “Wie gestolen heeft, moet niet meer stelen, maar zich liever inspannen om met de handen goed werk te doen, om iets te kunnen delen met wie gebrek heeft.” (Efeziërs 4:28). Paulus zei niet: “Zodat hij niet van anderen hoeft te stelen.” Nee, goddelijk werk doen is niet enkel gericht om voor jezelf te zorgen. Echt christelijke carrières, in welke sector dan ook, voorzien ook in de behoeften van anderen.

De belofte die we van Jezus hebben, is: “Het is zaliger te geven dan te ontvangen.” (Handelingen 20:35). We zijn zo kortzichtig door voor onszelf zegeningen te zoeken door deze te verdienen en vast te houden. Jezus belooft dat we beter af zijn – echt beter af – wanneer we ophouden met alles voor onszelf te houden en ons los te laten door aan anderen te geven. Dus we bidden, interviewen, onderhandelen, ondertekenen contracten met dit doel voor ogen: om zo regelmatig en concreet onze rijkdom te kunnen delen met anderen (1 Timotheüs 6:18).

7. Streef ernaar de gemeente te bouwen en te beschermen

God redt de wereld door de kerk (Efeziërs 3:10). Het is Zijn enige manier om de boodschap van het Evangelie naar alle werkplaatsen en alle mensen over de hele wereld te brengen. Er is geen ‘plan B’, niet een strategie die nog niet is ontdekt die in de plaats van de kerk zou kunnen komen. En onze overwinning door de kerk is zeker (Mattheüs 16:18), dus iedere ware investering daarin zal nooit tevergeefs zijn.

Denk er tijdens het werk over na op welke manier jij met jouw gaven de plaatselijke gemeente het beste kunt dienen.

Al ons werk zou een bijdrage moeten leveren aan die grote zaak: de kerk doen groeien en laten vermenigvuldigen om zo Gods kinderen thuis te laten komen dankzij het goede nieuws van Jezus Christus. De kerk is een lichaam dat bestaat uit veel leden die van elkaar afhankelijk zijn, zoals ogen, handen en benen (1 Korinthiërs 12:12-26). Als je Jezus volgt, ben je een deel van dat lichaam. Als je in Christus bent, kun je niet beslissen of je een deel van Zijn lichaam bent. Je kunt wel beslissen of je er actief en gezond onderdeel van uitmaakt.

Als je dat niet bent, zal de kerk lijden. Het zal de unieke geschenken missen die God jou heeft gegeven om haar te dienen. Het kan onderwijs geven, pastorale gesprekken voeren, financiële administratie bijhouden, begroeten bij de ingang van de kerk, het koken of autorijden voor gemeenteleden of duizend andere dingen zijn. Denk er tijdens je werk eens over na op welke manier die 100.000 werkuren de plaatselijke gemeente het meest kunnen dienen.

Verbazingwekkend genoeg wordt het werk van de kerk uiteindelijk niet zozeer gedaan door voorgangers, maar door leken. De herders zijn er “om de heiligen toe te rusten, tot het werk van dienstbetoon, tot opbouw van het lichaam van Christus” (Efeziërs 4:12). Pastors rusten jou en mij uit om het echte werk te doen. Dat suggereert dat je net zo – misschien zelfs meer – betrokken bent bij de missie van de gemeente wanneer je niet door de kerk wordt betaald. Dat maakt elke liefhebber van Jezus die niet beroepsmatig in de kerk werkt van ongelooflijk belang voor het Koninkrijk.

8. Streef ernaar om te werken voor wat blijft bestaan

Ten slotte, werk voor wat blijft bestaan. Houd in gedachten dat dit leven kort is en dat alles wat niet voor Christus is gedaan tevergeefs zal zijn. Tart de bedrieglijke gedachte dat we in dit leven alles moeten opbouwen en verwerven. Jezus zegt: “Werk niet om het voedsel dat vergaat, maar om het voedsel dat blijft tot in het eeuwige leven, dat de Zoon des mensen u geven zal; want Hem heeft God de Vader verzegeld. “(Johannes 6:27). En nogmaals: “Verzamel geen schatten voor u op de aarde, waar mot en roest ze verderven, en waar dieven inbreken en stelen; maar verzamel schatten voor u in de hemel, waar geen mot of roest ze verderft, en waar dieven niet inbreken of stelen” (Mattheüs 6: 19-20).

Dit betekent niet noodzakelijk dat je alleen maar expliciet christelijke dingen moet doen. Onthoud dat al het werk is Gods en kan Hem verheerlijken. Het betekent wel dat dingen die om egoïstische en zondige redenen worden gedaan niet zullen standhouden. We willen dat de investeringen die we doen met onze tijd, geld, creativiteit en talenten dat het investeringen zijn die doorgaan tot in de eeuwigheid. En dat zal zo zijn als ze de grootsheid en goedheid van onze God schitterend laten zien, of het nu heel expliciet in een bediening plaats vond of meer subtiel op een seculiere werkplek.

100.000 kansen

In feite geldt voor de meesten van ons dat die bediening die Jezus het meest verheerlijkt geen ‘bediening’ wordt genoemd.

Als deze acht doelen hierboven jouw doelen zijn, dan zijn er 100.000 (en meer) goede manieren om je 100.000 uur te besteden. En voor de overgrote meerderheid van deze uren zal betekenen dat je er niet voor wordt betaalt om Christus te verkondigen. Besef goed dat beroepsmatige, christelijke bediening niet de enige optie is om God te dienen. In feite geldt voor de meesten van ons dat die bediening die Jezus het meest verheerlijkt geen ‘bediening’ wordt genoemd.

Misschien geven de 100.000 uur je de mogelijkheid om der kerk op strategisch vlak te dienen. Of ben je toegerust om de kerk op een unieke manier te dienen (technisch, communicatief, onderhoud, etc.), of ben jij in jouw netwerk omringt met nog niet-gelovige mensen met wie jij op een hele natuurlijke manier het Evangelie kunt delen. Sta open voor de specifieke roeping van God voor jouw leven tot het ambt van predikant, maar denk niet dat dit de enige optie is voor een effectieve, trouwe en vruchtbare bediening.

Of je nu preken schrijft aan een bureau, bureaus verkoopt, bureaus in elkaar zet of het hout zaagt waar een bureau van wordt gemaakt, God kan jouw op een unieke en krachtige manier gebruiken voor Zijn doel met deze wereld!

Het bericht 100.000 uur – 8 doelen voor jouw carrière verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Niemand die begint met daten heeft de intentie de relatie die kan komen weer te beëindigen. De meesten van ons verlangen naar onze trouwdag. We zijn op zoek, soms zelfs verwoed, naar liefde, naar genegenheid en veiligheid, kameraadschap en betrokkenheid, intimiteit en hulp. Immers, het lijkt alsof God wil dat de meeste van ons trouwen (Genesis 2:18; Spreuken 18:22; 1 Korintiërs 7:2,9). Maar de weg om te trouwen is nog niet zo gemakkelijk.

De pijn van intimiteit zonder het huwelijk

De realiteit is dat goede relaties in Christus vaak stranden voor de ceremonie, om ook nooit meer hersteld te worden. De pijn snijdt dieper en blijft langer hangen dan de meeste jongeren ooit in hun leven hebben gevoeld. Ik voel het zelfs als ik deze woorden typ. Voor mij is het een van de moeilijkste dingen om over de spreken: de pijn van intimiteit waar het huwelijk te kort schoot.

Scheidingen in de kerk zijn pijnlijk en ongemakkelijk, en velen van ons hebben of zullen deze donkere en eenzame weg lopen. Hier zijn negen lessen van hoop om anderen lief te hebben wanneer christenen een relatie beëindigen.

1. Het is goed om te huilen – en het is ook beter als je dat doet

Het beëindigen van een relatie doet bijna altijd pijn. Misschien zag je het niet aankomen en de andere persoon wilde plotseling niet verder. Misschien was je er van overtuigd dat je niet verder kon maar wist je het moeilijk het zou zijn om het hem of haar te vertellen. Misschien was je al jaren bij elkaar. Misschien houd je van zijn familie en vrienden. Zonder de ceremonie en beloften is het geen scheiding, maar zo kan het wel voelen.

Het is niet zonder reden dat het voelt als een scheiding. Je bent niet gemaakt voor verdriet. God heeft romantiek ontworpen om zich te uiten in trouw en loyaliteit- in eenheid (Genesis 2:24; Mattheus 19:9; 1 Kolossensen 7:2-13). Omdat daten slechts een middel is tot het huwelijk spreekt Gods ontwerp voor onze huwelijken uit zijn ontwerpen voor onze relaties. Als je bij daten er te snel in duikt of onvoorzichtig bent is dat geen afspiegeling van Gods bedoeling.

Dit houdt niet in dat iedere relatie in een huwelijk eindigt dat het houdt wel in dat een relatie beëindigen pijn doet. Verdriet in het midden van deze beëindiging is niet alleen nodig, maar ook goed. Dat is niet iets om te verbergen of om jezelf voor te schamen. God heeft je geschapen om te genieten van liefde die blijft, net als Christus’ blijvende liefde voor Zijn bruid. Dus voel je vrij om te voelen en te weten dat pijn heenwijst naar Gods schoonheid en Zijn liefde voor jou.

En als het je geen pijn doet zou het eigenlijk wel moeten. Als je een relatie aan kan gaan en het vervolgens kunt verbreken zonder pijn of spijt is het eigenlijk niet goed. Het betekent niet dat je geruïneerd moet zijn, iedere keer als er een relatie beëindigd wordt, maar er moet een gevoel zijn dat dit niet juist is – het is niet zoals het zou moeten zijn. Harten zijn niet gemaakt om geleend te worden. God moet sommigen de ernst van mislukte relaties laten zien, omdat ze dingen ten onrechte suggereren over Hem en Zijn liefde voor Zijn kerk.

2. Probeer het niet te snel opnieuw

Het kennen en omhelzen van Gods ontwerp voor de duurzaamheid van het huwelijk en daten helpt ons goed te voelen, maar het zal ons ook helpen gezonde stappen te nemen in ons streven naar een huwelijk. Een van de ergste en meest populaire fouten is het te vroeg overgaan naar een nieuwe relatie. Vooral in de leeftijd van online daten en sociale media hoeven we niet ver te zoeken naar een nieuwe relatie.

Affectie kan een verslaving worden. Als je op dates geweest bent, elkaars hand vastgehouden hebt, elkaar hebt zien glimlachen en de zoetheid van de aandacht en bevestiging van de ander hebt ervaren, dan wil je meer. De gemakkelijkste manier om dat te vinden is door meteen een nieuwe relatie aan te gaan. Maar als we ons zorgen maken over God, onze uitstraling, onze ex en wellicht anderen in de toekomst doen we er goed aan om te wachten, te bidden, geduldig te zijn en voorzichtig daten. Het is heel gemakkelijk om een spoor van gewonde mensen achter ons te laten in onze zoektocht naar een partner.

Het is een leugen om te denken dat je niet richting een huwelijk beweegt als je niet met iemand aan het daten bent. Soms is niet-daten het beste wat je voor je toekomstige echtgenoot kan doen. Als je je geschiedenis ziet moet je wellicht een tijdje stoppen met daten. Het kan een tijd zijn om te hergroeperen, te groeien en een nieuw ritme te ontdekken voor de toekomstige relatie.

3. Jij mag misschien gefaald hebben, God heeft niet gefaald

De relatie kan misschien voorbij zijn vanwege een bepaalde karaktertrek of een fout. Er zijn dingen in ons – zwakheden of gedragspatronen – die ons kunnen diskwalificeren voor een huwelijk met een bepaald persoon. Maar dat hoeft Gods genade naar jou en door jou niet teniet te doen.

Zonde in een relatie is het meest zichtbare en pijnlijke. Als we elkaar steeds verder laten in ons hart en leven heeft de zonde steeds meer kans zich te tonen en een ander hiermee te snijden. In goede mate is dit een goed en juist risico van een christelijk gemeenschap. Als mensen dichterbij komen, wat als het goed is gebeurd in een christelijke gemeente, wordt de zonde onvermijdelijk gevaarlijker. Onze rommel zal waarschijnlijk meer op een ander spetteren, en dat van anderen op ons.

Wie er ook gefaald heeft in de relatie, God heeft niet gefaald. Omwille van Jezus zullen Zijn beloften je nooit in de steek laten, op elk moment en in welke staat van een relatie je ook bent. Als je vertrouwd op Christus in de vergeving van je zonden, en ernaar streeft Hem en Zijn Woord na te volgen, heeft God je nooit verlaten en zal God je nooit verlaten. God heeft geen pauze genomen om van je te houden tijdens je relatie beëindiging- zelfs als u de reden bent van de beëindiging. Zijn doelen zijn groter dan uw blunders.

4. Je bent beter af te hebben liefgehad en verloren te hebben

Er is een unieke schaamte en verbrokenheid die verband heeft met scheidingen. Relaties en liefde kunnen waarschijnlijk niet meer gevierd worden dan in de kerk omdat we (terecht) van het huwelijk houden. Helaas, dezelfde overtuiging maakt vaak dat scheidingen een ongemakkelijk gesprek geeft- in het beste geval pijnlijk en in het slechtste geval schandalig en vernederend.

Je voelt jezelf beschadigd, alsof je verpest bent in de ogen van God en van anderen. Het is moeilijk te geloven maar de mooie waarheid is dat een scheiding beter is voor je. Als je jezelf in je verdriet naar de Heere gaat en berouw hebt over de zonden die deze relatie ook hebben gebracht, ben je zo kostbaar voor de hemelse Vader zoals je ooit bent geweest. Hij gebruikt elke pijn, hartzeer en mislukking om jou meer te vormen zoals Hij je heeft geschapen en om meer van geven om van te genieten- namelijk Hemzelf.

Wanneer een prijs wordt weggepakt kunnen we er dankbaar aan herinnerd worden hoe weinig we hebben zonder Christus en het fortuin wat hij voor ons heeft gekocht door zijn bloed. Hij is voor ons wijsheid geworden voor de dwaze, gerechtigheid voor zondaren, heliging voor de gebrokenen, verlossing voor de verlorenen (1 Korinthe 1:30). Hij geeft genegenheid en veiligheid en identiteit voor de eenzame man of vrouw na het verbreken van een relatie. Zo hebben we zelfs na het verbreken van een relatie nog iets om in te roemen, zoals Christus alles is in onze roem (1 Korinthe 1:31).

In Jezus doet God altijd en alleen maar het beste voor je. Er is geen enkele omstandigheid waar Hij je niet het diepe en duurzame leven, de vreugde en blijdschap kan geven. Hij houdt veel meer van onze blijvende vreugde in Hem dan dat Hij houdt van onze tijdelijke troost van vandaag. Hij zal daar iedere dag voor zorgen, en wij moeten dankbaar zijn dat Hij dat doet. Weet dat God altijd goed doet, ook als wij het slechtste gevoel hebben.

5. Ook als je nu geen vrienden kunt zijn, je zal altijd broers blijven

Bij christelijke relaties is een scheiding nooit het einde. Of het nu wel of niet aantrekkelijk klinkt, je zult voor altijd samen zijn (Openbaring 7:9-10). En hoe ga je dat doen in een wereld waarin niemand getrouwd is, en iedereen gelukkig is (Mattheus 22:30, Psalm 16:11)? Het klinkt te mooi om waar te zijn toch? Dus wat zou het betekenen om verder te gaan en na te denken over onze ex in het licht van de eeuwigheid?

Terwijl jullie elkaar opnieuw zullen ontmoeten in de hemel zal u niet in staat zijn vrienden te worden zoals nu. En dat is niet per se zondig. In feite, in gevallen is het het gezondste om emotioneel en geestelijk ruimte en grenzen te creëren. Harten die weggeven zijn hebben, op welk niveau dan ook, ruimte nodig om opnieuw te genezen en opnieuw verwachtingen te ontwikkelen.

Verzoening betekent niet meteen dat jullie close zijn. Het heeft wel vergeving en broederlijke liefde nodig. Je zou kunnen beginnen om voor hem te bidden, zelfs als je het niet aan kan om met hem te praten. Bid dat zijn geloof mag groeien, dat God gelovige broeders en zusters om hem heen brengt, dat Hij zijn hart zou genezen en herstellen en dat Hij hem meer zoals Jezus zal maken.

We moeten leren om in onze relaties ‘in het heden te leven’, oud en nieuw, in het licht van de eeuwigheid. Ons geduld, vriendelijkheid, en vergeving in scheidingen schittert naast de egoïstische en wraakzuchtige reacties die te zien zijn op de hedendaagse TV en gedachteloos door de rest van de wereld overgenomen worden.

6. ‘Het komt niet door jou, het is vanwege God’, is niet genoeg

Het is wellicht een van de meest populaire zinnen van een christen na een relatie beëindiging ‘God leidt me hierin om dit te doen’, ‘God vertelde me dat we uit elkaar moesten gaan’. ‘Ik zag een visioen in een struik op mijn weg naar de klas en we waren niet samen.‘ Ze kunnen waarschijnlijk allemaal samengevat worden in dit: ‘Kijk, het komt niet door jou, het is vanwege God’.

God kan je heel goed leiden om een relatie te beëindigen, maar je mag Hem niet als zondebok gebruiken. Wees verantwoordelijk voor je eigen zonde en vraag vergeving waar het nodig is. Wees dan eerlijk over de weg hoe je tot de beslissing bent gekomen, hoe Hij deze richting duidelijk heeft gemaakt.

Als eerste is het niet verstandig om alleen te staan in de mening om de relatie te beëindigen. Ja, je vriend of vriendin mag het misschien niet met je eens zijn, maar het is verstandig om je visie te delen met iemand die van Jezus houdt en jullie beiden kent. Ga naar iemand die je vertrouwd en waar jij je hart kan uitstorten. Het kan een getrouwde man of vrouw zijn, allemaal goed. Praat met iemand die weet wat het is om te volharden in het huwelijk om te zien wat ze denken over jou ‘scheiding’ in de relatie.

Onze fantasie, vooral in een emotionele crisis, kan een dodelijk wapen zijn wat de satan kan gebruiken tegen ons ten kwade. Als we alles wat vaag en spiritueel houden, dan doet je ex dat zeker niet. En alles wat dan boven komt zijn leugens van de duivel om de ander te vernietigen. Wees duidelijk en geef voldoende informatie over hoe God je tot deze beslissing leidde zonder dat je de ander verpletterd.

Ik zei ‘genoeg’ omdat er veel dingen zijn die wel waar zijn maar nutteloos om te zeggen. Nogmaals, praat eerst met een broer of zus in Christus voordat je gaat praten met je bijna-ex. Uiteindelijk kan de ander het niet met je eens zijn, maar probeer liefdevol te helpen door duidelijkheid te geven en het besluit wat je voelt toe te lichten. Het kan de ander bevrijden om te kunnen groeien en verder te kunnen gaan met minder vragen.

7. Je Vader kent je behoeften

Je vraagt dit misschien pas nadat je de relatie beëindigt hebt, maar God weet wat je nodig hebt en Hij is nooit te traag om daarin te voorzien. Hij zou je dingen kunnen onthullen over de dingen waarvan je dacht dat je ze nodig had. Of Hij kan je eenvoudig laten zien dat je Hem veel meer nodig hebt dan iemand anders.

God voert de werkeloze vogels van de hemel (Mattheus 6:26). God laat de bloemen op het veld bloeien en maakt ze mooi ook al zullen ze gesneden, gestampt, gegeten of bevroren worden in een kwestie van dagen of weken (Mattheus 6:28-30). Hoeveel te meer zal de Vader zorgen voor Zijn met bloed gekochte kinderen?

Als je om een echtgenoot vraagt zal Hij je geen slang geven. Wanneer je vraagt om een vrouw zal Hij je geen schorpioen geven. Zelfs als het lijkt dat Hij je kwaad wil doen, heeft Hij dat niet gedaan. Hij houdt van jou. Hij weet wat het beste is voor jou. En alle dingen zijn tot Zijn beschikking. Alle dingen.

Een manier waarop God voorziet door een relatiebreuk is om ons duidelijk te maken — op welke wijze en om welke reden dan ook — deze relatie was niet Zijn plan voor ons huwelijk. Het hart van een christelijk persoon is meer op zoek naar duidelijkheid dan intimiteit. Dit zal op het moment zelf waarschijnlijk niet zo zoet smaken, maar als je op zoek bent naar duidelijkheid is een relatie beëindigen niet alleen slecht nieuws. We weten allemaal dat het nieuws wat we het meest nodig hebben moeilijk kan zijn op het moment zelf, maar vruchtbaar op de lange termijn.

Vertrouw op Hem dat Hij elke dag (of ieder jaar) voor je zorgt, of je nu gaat trouwen of niet. En als je gaat trouwen, weet dan dat Hij je de onvolmaakte man of vrouw zal geven die je nodig hebt.

8. Leer van de verloren liefde

Een van de grootste overwinningen van satan in een relatiebreuk is als hij een jongen of een meisje ervan kan overtuigen ‘het was allemaal de schuld van de andere persoon, ik ben al een volmaakte man of vrouw.’ De realiteit is dat niemand, getrouwd of niet, volmaakt is aan deze kant van het leven. We zijn allemaal gebrekkig en gevuld met de Geest, dus we zullen altijd leren en groeien als mensen en echtgenoten — in het heden en in de toekomst.

Nadat de emotionele vloedgolf voorbij is gegaan, neem wat tijd alleen en daarna met goede vrienden om te beoordelen waar God je wil brengen, hoe Hij je wil vormen. Bepaal een gebied of gebieden waar je wilt streven om meer vriendelijk, meer trouw te zijn — meer op Jezus te lijken — om je leven te vervolgen.

Je zal niet veel relationele kruispunten tegenkomen die meer intens, specifiek en persoonlijk zijn als een relatiebreuk, dus het is echt een unieke tijd voor wat hoopvolle, gezonde, veilige feedback door andere gelovigen.

9. Jezus zal je helpen om vreugde te vinden in de schaduwen van hartzeer

Wanneer we ons eenzaam voelen en het gevoel hebben verlaten te zijn, is het moeilijk om in te denken dat iemand weet wat we doormaken. Dat kan zelfs het geval zijn bij mensen om je heen die het goed bedoelen. Dat geldt niet voor Jezus.

Jezus kwam naar de aarde en werd gebroken om hoop te geven voor degenen die gebroken zijn. “Het geknakte riet zal Hij niet breken en de walmende vlas pit zal Hij niet doven, totdat Hij het oordeel uitvoert tot overwinning. En op Zijn Naam zullen de heidenen hopen” Mattheus 12:20-12.

De vreugde krijg je niet door te weten dat Jezus het ook moeilijk had. Daar is niet veel troost in te vinden. De vreugde krijg je door te weten dat er Iemand in jouw plaats heeft geleden en weer is opgestaan om het lijden van Zijn geliefden eens te stoppen. God redde de wereld en versloeg de dood door Zijn lijden, en ook jouw lijden door het wandelen met Jezus – in dit geval een relatie beëindiging – en verenigt je in de overwinning, de grootste overwinning ooit. Voor hen die hopen op Jezus, alle pijn – onverwachte kanker, oneerlijke kritiek, een ongewenste beëindiging van een relatie – het heeft een einddatum gekregen en kan hergebruikt worden totdat we verenigd worden in liefde tot onze lijdende Verlosser.

Jezus ging de gebrokenen van hart voor om een weg te maken voor vreugde te midden van de pijn. We leven, overleven en gedijen door naar Hem te kijken “die om de vreugde die Hem in het vooruitzicht was gesteld, het kruis heeft verdragen” (Hebreeën 12:2). Als je dit gelooft, haal dan het meeste uit je relatiebreuk, wetend dat God dit bijzondere pad voor je gekozen heeft om te groeien in wegen die blijven bestaan. Geen enkele relatie in dit leven zal voor altijd blijven bestaan, maar de goede dingen die er door gebeuren – zelfs door verdriet, ja, zelfs als alles ineenstort – zullen wel voor altijd blijven bestaan.

Het bericht ‘Het komt niet door jou, het is vanwege God’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Door de jaren heen zijn jongens naar me toegekomen met vragen hierover. Gewoonlijk is het dan zo dat hij een godvruchtige jonge vrouw respecteert of bewondert (of, misschien vaker, andere mensen in zijn leven denken dat hij haar meer zou moeten bewonderen) en toch is hij niet fysiek tot haar aangetrokken. Zij is niet zijn ‘type’ zegt hij. Zou ik naar een relatie met haar moeten streven?

Wat zou jij tegen hem zeggen?

Ik zou zeggen, ‘Nee’. Of op z’n minst, ‘nog niet’. Gegeven de veelvoorkomende aannames en praktijken in de maatschappij van vandaag de dag, inclusief de christelijke gemeente, geloof ik niet dat een man of een vrouw een dating relatie zou moeten beginnen met iemand waartoe hij of zij zich niet fysiek voelt aangetrokken. Als hij andere dingen aan haar bewondert, ben ik er helemaal voor dat hij haar bevriend en haar leert kennen in veilige, ondubbelzinnige, niet-flirterige manieren. (waarschijnlijk in groepen) Maar ik geloof dat fysieke aantrekking, ten minste in de grote meerderheid van de gevallen, een essentieel onderdeel is om te bepalen of je wel of niet iemand zou daten of trouwen.

Dat gezegd hebbende, geloof ik ook dat fysieke aantrekking veel dieper en meer dynamisch is, zelf geestelijk, dan we geneigd zijn te denken. Het is niet statisch of objectief. Echte, betekenisvolle aantrekking is veel meer dan fysiek. De fysieke verschijning van een man of vrouw speelt slechts één rol in wat hen aantrekkelijk of aansprekend maakt. De rol is aanvankelijk enorm, zeg de eerste keer dat je iemand ontmoet, als alles wat je over hen weet is wat je ziet, voordat je zelfs hun naam kent of stem hoort. Maar de rol zal noodzakelijkerwijs ontwikkelen naarmate je iemand meer leert kennen. Nadat je iemand beter hebt leren kennen – door vrienden te vragen, door hen te horen praten, of door hun leven te bekijken – zal je hen nooit meer zien als slechts de persoon zoals je hem of haar als eerst zag.

Hoe meer we over hen leren, hoe meer hun verschijning wordt opgevuld, positief of negatief, met een nieuwe en diepere betekenis – met hun persoonlijkheid, hun overtuigingen, hun gevoel voor humor, hun geloof. Het ooit knappe meisje kan al haar charme verliezen en het meisje dat gemakkelijk over het hoofd gezien werd kan ontegenzeggelijk mooi worden. Allebei zien ze er hetzelfde uit als eerst, maar toch niet. Je ziet ze nu anders, zelfs hun fysieke verschijning.

Fysieke (en flexibele) aantrekkingskracht

Geloof je me niet? Vraag een 60-jaar-oud liefdeskoppel of zij nog steeds fysiek tot elkaar aangetrokken zijn. Sommigen van hen zijn meer tot elkaar aangetrokken dan ooit tevoren en dat is niet doordat ze aankomen, haar verliezen en meer moeite krijgen met rondlopen. Het is doordat hun verschijning in de ogen van hun geliefde steeds meer gevuld is met een verdiepte waardering voor de schoonheid in de ander. Ze zien iets anders in elkaars ogen. De handen zijn versleten, maar bekend en veilig. De rimpels zijn de jaren van trouwheid en geluk samen. Ware liefde ziet niet alleen voorbij de oppervlakte, maar ze zien ook de oppervlakte met nieuwe ogen.

Ware liefde ziet niet alleen voorbij de oppervlakte, maar ze zien ook de oppervlakte met nieuwe ogen.

Aan de andere kant, de beroemdheid die je nu zo hot vindt, kan zijn of haar hele aantrekkingskracht in één klap verliezen, letterlijk in één nieuwskop. De hartendief slaat zijn vriendin, of de vrouw op de voorkant van een tijdschrift slaapt met nog drie mannen. Het is opeens moeilijker om zelfs naar afbeeldingen van hen te kijken. Ze zien er hetzelfde uit, maar toch niet. Je ziet dezelfde afbeeldingen nu anders – hetzelfde haar, dezelfde ogen, hetzelfde figuur – allemaal opeens onaantrekkelijk.

Fysieke aantrekkingskracht is reëel, maar flexibel. God heeft ons gemaakt om schoonheid in Zijn ontwerp te waarderen – om mannen (voor vrouwen) en vrouwen (voor mannen) fysiek aantrekkelijk te vinden – en dat is een reëel en belangrijk element in ons streven naar een huwelijk en uiteindelijk in onze ontwikkeling binnen dat huwelijksverbond. God gaf ons fysieke zintuigen en verlangens voor onze bestwil, maar dat is slechts één element van wat mensen aantrekkelijk maakt en het is niet eens het belangrijkste element – het komt niet eens in de buurt. Wederzijds geloof in Jezus Christus zou het meest aantrekkelijke element moeten zijn in elke mogelijk echtgenoot of echtgenote.

Schoonheid is ijdel

Dit zou het meest belangrijke kunnen zijn wat we kunnen leren over fysieke (of seksuele) aantrekkingskracht: dat het op zijn rijkst en volst niet slechts, of zelfs voor het belangrijkste deel fysiek is (ogen, haar en figuur). “Bevalligheid is bedrieglijk en schoonheid vergankelijk, een vrouw die de HEERE vreest die zal geprezen worden.” (Spreuken 31:30) Waarom was het nodig dat Salomo dat opschreef? Omdat fysieke schoonheid en charme natuurlijk aantrekkelijk zijn, maar zonder geloof zijn ze afnemend en vluchtig.

Je kunt naar een afbeelding kijken in een advertentie of in een app en beslissen of iemands fysieke uitstraling aantrekkelijk voor je is, maar dat is alsof je een huis koopt gebaseerd op een plaatje vanuit de voortuin. De meeste mensen willen wel genieten van de voorkant van hun huis, maar dat staat doorgaans niet op het top-10 of top-15 lijstje met wensen waar ze naar op zoek zijn in een huis. Hoeveel slaapkamers en badkamers zijn er? Is de apparatuur de laatste tien, vijftien jaar vernieuwd? In welke staat is de fundering? De buitenkant kan voor sommigen het belangrijkste gedeelte zijn, maar dat zijn mensen die waarschijnlijk nog nooit zelf een huis in bezit hebben gehad. De binnenkant van het huis (ruimte, apparatuur en ontwerp) kan heel wat fouten aan de buitenkant compenseren, maar geen enkele hoeveelheid verf en creativiteit kan grote problemen van binnen oplossen.

Dus laten we de vraag op een andere manier stellen. Zou een christelijke man een christelijke vrouw voor een huwelijk moeten nastreven waartoe hij zich wel fysiek voelt aangetrokken? Ik zou kunnen zeggen: “Nee”, dat is; “Als alles wat je weet of leuk vindt aan haar is wat je ziet.” Ik zou je aanmoedigen om vrienden met haar te worden en haar te leren kennen op veilige, ondubbelzinnige, niet-flirterige manieren (waarschijnlijk in groepen) totdat je weet of er echte schoonheid ligt achter haar gezicht en al het andere wat iedereen kan zien. Heb je genoeg van haar geloof, haar geestelijke kracht en volwassenheid, haar Christus gelijkvormigheid gezien om te weten of haar schoonheid echt is en standvastig of oppervlakkig en afnemend?

Beter door de jaren heen

Als godvruchtige mannen en vrouwen zouden we godvruchtigheid ongelofelijk aantrekkelijk moeten vinden.

Ik zou een man niet aanmoedigen om een godvruchtige vrouw na te streven waartoe hij zich niet voelt aangetrokken, maar ik zou het gesprek daar ook niet laten beëindigen. Het kan zijn dat ik hem een paar vragen geef om zichzelf te stellen, zoals bijvoorbeeld, als ze echt een godvruchtige vrouw is waarom zou je je dan meer aangetrokken voelen tot het ongelovige meisje in je wiskundeklas? Of (voor de vrouwen) als hij echt een godvruchtige man is, waarom zou je je dan meer aangetrokken voelen tot de goddeloze jongen op het werk?

Als godvruchtige mannen en vrouwen zouden we godvruchtigheid ongelofelijk aantrekkelijk moeten vinden. In feite zou het in onze ogen en harten het meest aantrekkelijk moeten zijn aan de meest aantrekkelijke mensen. Dat betekent niet dat als je een christen bent, dat je dan elke christen aantrekkelijk moet vinden. Maar het zou wel moeten betekenen dat er een thema of opvallend patroon zit in wat je aantrekkelijk vind.

In onze tijd, lijkt het in het algemeen verstandig voor mannen en vrouwen om te daten met iemand waartoe ze zich aangetrokken voelen. En christelijke mannen en vrouwen zouden harten moeten ontwikkelen die zich meer aangetrokken voelen tot geloof en karakter dan wat dan ook anders. De wereld om ons heen zal verkondigen dat fysieke schoonheid alles is, maar wij weten en verlangen beter. Van alle mensen in de wereld zouden wij het meest vrij moeten zijn van verslaafdheid aan fysieke verschijning en seksuele prikkeling. Onze ogen zouden met toenemende mate gedreven moeten worden naar bescheidenheid, niet naar onbescheidenheid.

Als we de ogen en het hart van Jezus zouden aantrekken, zouden we toenemend in staat moeten zijn om door alle tijdelijke en verdwijnende verschijningen heen te kijken naar de dingen die echte schoonheid hebben – de kwaliteiten in elkaar die Jezus imiteren en de hemel verwachten. De kwaliteiten die sterker worden door de jaren heen.

Mijn hoop voor mannen

Wat is mijn hoop voor christelijke mannen? “En dit bid ik dat uw liefde nog steeds overvloediger wordt in kennis en alle fijngevoeligheid, opdat u kunt onderscheiden wat wezenlijk is, opdat u oprecht bent en zonder aanstoot te geven tot de dag van Christus, vervuld met vruchten van gerechtigheid, die door Jezus Christus zijn, tot heerlijkheid van God” (Filippenzen 1:9-11).

Ik wil dat onze mannen (en vrouwen) bekend zullen staan voor het herkennen en bevestigen van wat oprecht uitnemend en mooi is, dat er een vreemde en duurzame zuiverheid in ons streven naar een huwelijk is. Wat geweldig zou het zijn als de wereld verward zou raken door jou interesse in een christelijke vrouw die zij fysiek minder aantrekkelijk vinden, alleen om het volkomen logisch verklaarbaar te maken vijfentwintig jaar later wanneer jij gelukkig getrouwd bent (en meer tot je echtgenoot aangetrokken dan ooit tevoren) en zij zijn vijf maanden in hun vijfde huwelijk.

Als jij een christen bent en je voelt je niet zo aangetrokken tot godvruchtigheid als je zou willen, of je voelt dat je gefixeerd raakt op fysieke schoonheid, wat zou je moeten doen? Belijd het aan een broeder, breng er iemand bij om samen met je die verlangens te onderzoeken, iemand die je kan helpen om het Evangelie toe te passen in genade en waarheid. En ga dan opzoek naar bewijzen van genade in godvruchtige vrouwen.

Het is gemakkelijk om fysieke kenmerken op te merken – vrijwel elke man in de wereld is daartoe in staat – maar disciplineer jezelf erin om echte schoonheid te zien in en te waarderen. Schoonheid die niet pronkt, maar verborgen ligt in het hart van een vrouw en uitgedrukt wordt in dingen zoals geduld, vriendelijkheid, en onbaatzuchtigheid. Zeg een gebed van dankbaarheid voor wat je ziet in vrouwen zoals hen en deel het dan met je vriend. Breng verandering in de ruwe kleedkamergesprekken van de wereld door echte en blijvende schoonheid met nederigheid en respect aan te prijzen.

Leer de ijdelheid van fysieke schoonheid (in zichzelf) en de leugens van charme en vleierij en train je hart en verstand erin om vrouwen wiens hart hot is voor Jezus te prijzen en te verlangen.

Het bericht Is ze niet mooi?  verscheen eerst op Geloofstoerusting.