Het oog ziet veel goed en kwaad in dit leven. Waarneming leidt tot wording. Wat we voortdurend voor onze ogen en ons denken stellen, zal vormgeven aan en bepalen wie we zijn. Afbeeldingen vertellen of de waarheid of leugens, maar ze spreken allemaal. Bovendien zijn onze natuurlijke ogen wellustige dingen die niet snel bevredigd zijn (1 Johannes 2:16). Een lustvolle blik kan ons veranderen. Eén blik kan het monster binnen in ons voeden, zodat het zijn lelijke kop opsteekt, op zoek naar meer.

‘Voed me’, zegt hij. Zijn eetlust is fel en onbevredigd. Eén blik leidt naar een andere, en dan naar nog veel meer.

Dit is het koninkrijk van seksuele lusten – een wereld van soft-porn en gratis porno – en gewiste browser geschiedenissen vol geheimen. Wat je ziet, jongens, is wat je wordt. Als je het theezakje te lang laat zitten, wordt de thee bitter. Evenzo, als je jezelf onderdompelt en weekt in pornografische fantasieën, dan zal je leven een bittere smaak gaan krijgen. In het begin kunnen de smaken zoet zijn, maar bitterheid is altijd het eindresultaat. En die bitterheid zal op een dag worden gedeeld in de interacties die je hebt met vrouwen: hoe je denkt over vrouwen, praat met vrouwen, vrouwen behandelt en vrouwen najaagt.

Een slechte sekseducatie

Pornografie vormt een verkeerd beeld van je visie op meisjes, of je het nu door hebt of niet. En op een dag kan pornografie jouw toekomstige vrouw beïnvloeden. De vrouwen die op het computerscherm glimmen voelen misschien niet direct de effecten van jouw lust, maar op een indirecte manier doen ze dat wel, omdat jij de industrie voedt die hen tot slaaf maakt en hen verhandelt.

Die beelden kunnen het pijnlijke verdriet en verlies van een vrouw niet voelen wanneer de verborgen zonden van haar echtgenoot onvermijdelijk aan het licht komen. Ik smeek je om de thee niet zo lang te laten trekken – om het niet te laten gebeuren dat één blik over de loop van de jaren verandert in duizenden blikken. Als dit gebeurt zal je de bitterheid proeven, mijn zonen, en je zult het willen uitspugen.

Lust verdraait de heerlijkheid van zowel bijbelse mannelijk- als vrouwelijkheid; het gaat in tegen het goddelijke bevel in de Hof van Eden. Mannen moeten zorgen voor vrouwen – hen verzorgen en beschermen uit nederige kracht. Ze moeten hen niet uitbuiten en domineren. Vrouwen zijn sterk, capabel en jouw gelijke. Het zijn geen objecten om te gebruiken en af te danken.

Maar de porno-industrie kleineert zowel mannen als vrouwen en reduceert ze volledig tot simpele acteurs van dierlijke lust in pixelvorm, in plaats van ze neer te zetten als complexe en heerlijke beelddragers van hun Schepper. Dit is de consumptiemaatschappij waarin we leven, waar mensen worden gedevalueerd terwijl ze aangeboden worden voor gebruik. De porno-industrie zet online gangen op in een seksuele dierentuin voor kijkplezier.

Veel beter om naar te kijken

Jullie, mijn zonen, worden door God geroepen om seksueel consumentisme te verwerpen. Jullie zijn door Christus geroepen om genoegen in Hem te zoeken en om je leven in onzelfzuchtige opoffering uit te storten aan God en aan anderen.

Jezus Christus is het tegenovergestelde van pornografie. Jezus leefde een leven van zelfverloochening en opoffering. Geen lust, nooit. Seks was onnodig voor Hem. In Hem werd God perfect uitgebeeld. Hij werd de minste en de laatste om ons op de eerste plaats te zetten. Pornografie is zelfverheerlijkend. Het zet je pleziertjes en verlangens op de eerste plaats, vóór de heerlijkheid van God en het welzijn van anderen. Kijk dan naar Christus in je strijd tegen seksuele verleiding en zonde, omdat Christus het tegenovergestelde is van pornografie. Als je Christus aanschouwt, word je zoals Hij.

Want God, Die gezegd heeft dat het licht uit de duisternis zou schijnen, is ook Degene Die in onze harten geschenen heeft tot verlichting met de kennis van de heerlijkheid van God in het aangezicht van Jezus Christus. (2 Korinthe 4:6).

Kijk naar Zijn aangezicht en pornografie zal er dof uit gaan zien.

Een veilige plek na seksuele zonde

Toen Mozes God vroeg om hem Zijn heerlijkheid te tonen (Exodus 33:18), was de heerlijkheid van God in het evangelie van Jezus Christus nog niet volledig onthuld. Hoeveel heerlijkheiduzer is het voor jou, wanneer je God vraagt om Zijn heerlijkheid te tonen nu na het kruis en de opstanding? Je hoeft alleen maar te lezen over deze heerlijkheid in Gods woord, en erover te mediteren in je hart en in je verstand. Je zal worden veranderd. ‘Waarmee houdt een jongeman zijn pad zuiver? Als hij dat bewaart overeenkomstig Uw woord.’ Psalm 119: 9 (HSV).

En als je wordt aangetrokken door de verboden genoegens van het internet, onthoud dan de woorden van Robert Murray McCheyne: ‘Kijk voor elke blik op jezelf tien keer naar Christus.’ Eén blik op je zondige zelf vraagt om tien blikken op Christus, voor jou aan het kruis genageld. In Christus zijn is de enige kwalificatie die we nodig hebben om Zijn heerlijkheid te kunnen zien, zelfs nadat we gezondigd hebben. Alleen Hij is de remedie en de preventie voor jouw zonden.

Wees mijn verlangen

Onthoud wat Jezus zei in Mattheüs 6:22:

De lamp van het lichaam is het oog; als dan uw oog oprecht is, zal heel uw lichaam verlicht zijn.

Een gezond oog impliceert een duidelijk zicht, en je zult een geestelijk gezonde manier hebben om naar dingen te kijken (zoals het geschenk van seks). Maar je ogen kunnen tegen je liegen als je alleen met hen ziet en niet via hen. Het oog kan je hart en geest vervormen als je het alleen maar gebruikt om te zien wat zich direct voor je bevindt. Wanneer je ogen gevuld zijn met de heerlijkheid van God in Christus, zul je de verdraaide leugens van de lust duidelijk doorzien.

Voordat papa en ik jullie kregen, hebben we onze bruiloft gepland. Ik wilde mijn favoriete hymne, ‘Wees mijn verlangen’, spelen voordat ik door het gangpad liep. Mijn gebed was dat Christus altijd mijn verlangen zou zijn in mijn huwelijk, maar nu omringt dat gebed ook jullie beiden. Ik bid dat Christus in heel het leven jullie visie zal zijn – dat jullie ogen gevuld zullen worden met heerlijkheid die leidt naar waarheid, leven en vreugde. Wat je voor je ogen plaatst, zal je veranderen. Moge het jullie vullen met licht en niet met duisternis.

Liefs,

Je mama

Het bericht Een brief aan mijn zonen over porno verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ik dacht, ‘Ja, natuurlijk’, en ging aan het cliché voorbij zonder er echt over na te denken. Adam, al wandelend in de tuin met God, zou stomverbaasd geweest zijn over dat advies. Voor hem was er helemaal geen competitie om zijn hart en geest, omdat God Eva aan hem gaf in een perfecte en zondeloze wereld.

Voordat Eva er was, had Adam ononderbroken gemeenschap met God: geen zonde, geen schaamte. Deze relatie was genoeg voor Adam. Gods perfecte liefde, genade en vreugde vloeiden vrijuit Adams ziel binnen. We lezen niet dat Adam zich ontevreden voelde en behoefte had aan iemand anders naast God. En toch zag God – terwijl Adam genoot van de algenoegzame Godheid – dat het niet goed was voor Adam om alleen te zijn (Genesis 2:18). Eva was Gods idee en Gods geschenk aan Adam.

Liefde voor God en liefde in het huwelijk

Wanneer God Eva aan Adam presenteert, zegt God niet zenuwachtig: ‘Ehm, zorg er wel voor dat je meer van Mij houdt dan van Eva, oké?’. Dat was niet nodig. Eva was geen gevaar voor Adams relatie met God. In de hof klonken de drie relaties tussen God en Eva, tussen God en Adam en tussen Adam en Eva in perfecte harmonie samen. Er was schoonheid en balans in de kruispunten tussen deze liefdes.

Maar zonde verstoorde die balans en maakte een einde aan de harmonie. Plotseling waren Gods goede gaven verworden tot gouden kalveren die we vereren en dienen in plaats van Hem.

Hoewel het huwelijk geen blijvende plaats zal hebben in de hemel, vond God het belangrijk voor zijn koninkrijk hier op aarde. De balans en harmonie tussen een man, een vrouw en hun God is hersteld, en wordt steeds verder hersteld, door Christus.

Maar voordat een man en vrouw samengevoegd worden, moeten ze elkaar leren kennen en besluiten of ze op weg zijn naar zo’n soort huwelijk.

Heb de Heere uw God lief

Jezus gaf ons het eerste en grootste gebod in Mattheüs 22:36-40: ‘U zult de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand.’ We weten dat God op de eerste plaats moet staan, of we nu getrouwd zijn, of vrijgezel, of dat we verkering hebben. Maar hoe zetten we God op de eerste plaats als we verliefd worden op iemand anders – als het niet meer ‘alleen ik en Jezus’ is?

God had iets meer voor Adam dan God Zelf. Hij wilde Adam een andere relatie geven waarin hij liefde en diepe verbondenheid kon ervaren en oefenen, een liefde die altijd was geworteld in – en voortvloeide uit de liefde en verbondenheid met God. 1 Johannes 4:11-12 zegt: ‘Geliefden, als God ons zo liefhad, moeten ook wij elkaar liefhebben. Niemand heeft ooit God gezien. Als wij elkaar liefhebben, blijft God in ons en is Zijn liefde in ons volmaakt geworden.’

Niemand heeft God nog gezien, maar als we ons bezighouden met Bijbelse liefde voor elkaar (of we nou verkering hebben, getrouwd zijn of single zijn), kunnen we God zien. We zien Hem in het werk van zijn genade en liefde, dat ons door middel van elkaar ‘bijschaaft’. Wij zijn voor elkaar de fysieke representatie van Gods liefde. We zien een beginnetje van het herstel van de harmonie en balans uit de hof: God heeft ons lief, zodat wij anderen kunnen liefhebben, en onze liefde voor anderen openbaart onze liefde voor God.

God of vriendin?

Het cliché is niet zo simpel als het klinkt, omdat een vriend niet noodzakelijkerwijs God hoeft te verkiezen boven ons, of ons boven God. Harmonie en balans worden weer mogelijk gemaakt door Christus, maar we hebben nog steeds te maken met breuken in die herstelde harmonie, veroorzaakt door de zonde. Daarom kan het cliché ons toch helpen. Het waarschuwt voor de mogelijkheid van afgoderij in ons daten, net zo goed als in onze huwelijken.

Laten we duidelijk zijn: je vriend moet zich helemaal op jou richten, en dat betekent niet meteen dat hij je verafgoodt. We willen christelijk daten niet teveel vergeestelijken. Ik heb onder Christenen weleens gehoord dat romantische gevoelens en aantrekkingskracht als onbelangrijk of onnodig opzij worden geschoven. Laten we oppassen voor een functioneel gnostische of simplistische kijk op romantische relaties, waar het lichamelijke slecht is en het geestelijke goed. Deze twee zijn geen tegengestelde krachten, maar zijn juist samengevoegd in de persoon van Christus. We volgen de God-mens, die volledig lichamelijk én geestelijk is.

In het Hooglied is het duidelijk dat de man en de vrouw genieten van de lichamelijke en geestelijke dynamiek in het huwelijk, en dat God zich ook in die beide verheugt. God heeft ons gemaakt voor romantische gevoelens en aantrekkingskracht, maar er moet ook Bijbelse liefde aanwezig zijn in de relatie (iets heel anders dan romantische gevoelens). We onderwerpen onze gevoelens voor elkaar aan God en zijn Woord.

Dus, zie het natuurlijke verlangen van je godvrezende vriend naar jou niet als afgoderij. Maar neem ook niet meteen aan dat zijn genegenheid voor jou wel in balans zal zijn. Hij moet jou behandelen als een kostbare prinses, en hij moet ook zijn onverdeelde hart en aandacht geven aan de Koning van zijn leven en Degene die zijn ziel liefheeft.

Welke liefde heeft voorrang?

Toen ik verkering had met mijn man was hij (en hij is nog steeds) een godvrezende man, maar als hij terugkijkt ziet hij manieren waarop onze relatie langzamerhand zijn relatie met God verving. Als single besteedde hij meer van zijn vrije tijd aan Bijbellezen en gebed, maar toen we gingen daten werd die tijd veel vaker aan mij besteed. Hij herinnert zich dat het in het begin van ons huwelijk lastig was om persoonlijke tijd met de Heere door te brengen terwijl ik in de buurt was.

Hij ziet nu hoe makkelijk het voor hem (iemand die lichamelijke aanraking en aanwezigheid waardeert) was om zijn relatie met God te vervangen door onze relatie. Het langzame proces van deze kleine, schijnbaar onschuldige keuzes – lange gesprekken, films kijken, steeds meer rondhangen – veranderde in geestelijk afdrijven.

Is het niet makkelijker en natuurlijker voor ons om het zichtbare te verkiezen boven het onzichtbare? Maar als we ervoor kiezen om het onzichtbare belangrijker te vinden en na te streven, beginnen we meer te ervaren van de harmonie en balans die Adam en Eva ooit samen genoten.

God maakte Eva voor Adam, terwijl Adam God al had. Dat laat zien dat de man-vrouw-relatie belangrijk en heilzaam is. Maar sinds de val moeten we oppassen voor de valstrikken van de zonde – manieren waarop we het geschenk waarderen boven de Gever, het zichtbare boven de Onzichtbare, de relatie boven de Relatie. Als je wilt dat je vriend een echtgenoot wordt die jou liefheeft zoals Christus, verzeker je er dan van dat hij met Christus wandelt. Hoe kan hij jou anders liefhebben zoals Hij?

De beste manier waarop je vriend jou liefheeft, is door Jezus lief te hebben.

Het bericht Als hij Jezus niet liefheeft, zal hij jou ook niet liefhebben verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ik heb op dit moment één groot wiskundig probleem dat mijn leven in beslag neemt: het zindelijk maken van mijn tweejarige kind. Ik wil gewoon dat het probleem opgelost wordt en wil me niet met het proces bezig houden. Het is moeilijk om alle fouten, momenten van terugval en veranderingen in goede banen te leiden. Toch is het zindelijk maken van een kind slechts een voorproefje van het grotere proces van het christenleven. In Efeze 2:10 zegt Paulus: “Wij zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus om goede werken te doen, die God van tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen.”

Ik geloof dat het ouderschap een van de goede werken is die God voor mij bereid heeft om in te wandelen. En toch voelt niet elke dag even goed.

Ik word boos op mijn oudste zoon als hij ongehoorzaam is. Ik erger me eraan als de baby ‘s morgens het drinken van mijn kopje koffie verstoort. Ik vecht ervoor om mijn kinderen niet te zien als ongemakken in mijn leven. Samenvattend, ik ben niet de volmaakte ouder. Maar ik weet Iemand die dat wel is.

Een betere moeder dan ik

God is de enige die het volmaakte voorbeeld van ouderschap geeft aan ons en onze kinderen. God zegt dat Hij bestraft wie Hij liefheeft (Hebreeën 12:6). Ik houd van mijn zoon, maar door de zonden in mijn leven houd ik niet volmaakt van hem. Soms straf ik hem uit boosheid.

Bij God is dat niet zo. Zijn motieven zijn altijd zuiver, en Zijn terechtwijzing komt altijd voort uit overvloeiende liefde. Zijn herdersstaf is een staf van zegen die gemaakt is voor ons hoogste goed. Als menselijke ouders kunnen we niet altijd voldoende onderscheiden wat het hoogste goed is voor onze kinderen, maar we kunnen rusten in de alwetende God Die ons leidt volgens Zijn volmaakte wijsheid.

God geeft nooit op

God is niet alleen volmaakt in Zijn bestraffingen, maar Hij is ook volmaakt in geduld. Ik dacht dat ik een geduldig persoon was, totdat het moederschap mijn ware aard liet zien. Mijn kinderen weten hoe ze mijn irritatie op moeten wekken, maar God is daar niet vatbaar voor. Het maakt niet uit welke zondige houdingen en gedragingen we voor Zijn voeten werpen. Hij gooit ze nooit terug, maar neemt ze in zich op.

Hij is de God Die vermoeid werd door Israëls rebellie die van generatie op generatie voortduurde. Ze aanbaden een gouden kalf, klaagden, en steeds weer vertrouwden ze hun hemelse Vader niet. En toch heeft Hij ze naar het Beloofde Land geleid. Heel anders dan ik als moeder, geeft Hij nooit op en geeft Hij nooit toe.

Een boodschap die belangrijker is dan het moederschap

Dus, hoe moeten ouders omgaan met het niet kunnen bereiken van Gods volmaaktheid? Paulus zegt:

“Want uit genade bent u zalig geworden, door het geloof en dat niet uit u, het is de gave van God; niet uit werken, opdat niemand zou roemen.” (Efeze 2:8-9)

We kunnen niet roemen, dus het zou ons ootmoedig op onze knieën moeten brengen. Geen enkel ouderschapsadvies en geen enkele ouderschapstechniek kan ons volmaakt maken voor onze kinderen. We moeten nederig zijn en vol van genade, omdat we meer op onze kinderen lijken dan op onze hemelse Vader. Ouders en kinderen zijn beide gevuld met zwakheid en hebben genade nodig.

We moeten nederig zijn als we onze kinderen onderwijzen – ons verontschuldigen als we het verkeerd doen, onze zonden belijden en ze om hulp vragen. Er bestaat niet zoiets als een volmaakte ouder, alleen een berouwvolle. We kunnen dagelijks met onze kinderen het Evangelie in praktijk brengen door ze te laten zien hoe het is om te sterven aan onze zonde. We kunnen belijden en een verandering nastreven die zij kunnen zien, terwijl we opleven door de vreugde die vergeving met zich meebrengt. We kunnen een voorbeeld zijn door met blijdschap gehoorzaam te zijn, terwijl we rusten in de verzekering dat we de volmaaktheid al bereikt hebben door de dood en opstanding van Christus. Wanneer we ervoor kiezen om onszelf te vernederen voor onze kinderen, brengen we het evangelie in praktijk; dit evangelie hebben ze veel meer nodig dan ze ons nodig hebben.

De eenvoudige, maar moeilijke wiskunde van een moeder

Als de volmaaktheid al voor ons verworven is door Christus, waarom zegt Paulus dan nog in het eerstvolgende vers, “want we zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus om goede werken te doen” (Efeze 2:10)?

Nu we de volmaaktheid van Christus hebben om ons te behoeden voor Gods toorn, kunnen we het proces ingaan om meer zoals Christus te worden. Onze werken worden nu door de doorboorde handen van Christus doorgegeven naar de troon van God. Daardoor kunnen we hem glorie brengen in onze huizen, absoluut niet volmaakt, maar nederig en zelfs krachtig. We kunnen erop vertrouwen dat, ondanks ons falen, God er door de Heilige Geest voor zal zorgen dat we ook in goede werken wandelen.

De werken die we als ouders doen zullen ons nooit goed genoeg kunnen maken voor God of onze kinderen. Als we eenmaal deze waarheid geloven, kunnen we wandelen in de volheid van Gods goede werken voor ons. Hij heeft ons gered opdat we deze werken zouden doen – de vriendelijke, maar krachtige bestraffingen voor ongehoorzaamheid, de bereidheid om gestoord te worden door en offers te brengen voor onze kleintjes, het geduld en de volharding ondanks het ongemak. We moeten volharden in ‘het worden wat we al zijn’, totdat we volmaakt zijn in Gods tegenwoordigheid.

Moeders, het grootste wiskundeprobleem in de geschiedenis is al opgelost voor ons, maar God roept ons nog steeds tot de zware taak om dat probleem elke dag uit te werken.

Het bericht Gods wiskunde voor goed moederschap verscheen eerst op Geloofstoerusting.