Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. (Johannes 3:16)

De schaduwkant van Johannes 3:16

Als we, als christenen, nadenken over dit vers, focussen we ons vaak op Gods liefde en op het feit dat we eeuwig leven kunnen ontvangen. Het is een geweldig vers dat ons verteld dat God ons is komen redden! Toch zijn we vaak geneigd de terechte vervolgvraag te negeren, namelijk: gered waarvan? Johannes 3:16 is alleen goed nieuws als we eerst het slechte nieuws begrijpen. De vooronderstelling van Johannes 3:16 is namelijk dat de natuurlijke staat van een mens een ‘verloren’ staat is. Wij als mensen zijn verloren in onze zonden; of anders en confronterender gezegd: doordat wij ons hebben afgekeerd van God in zonde, verdienen wij de rechtvaardige straf van de eeuwige hel. Wij, van nature slaven van de zonde en ten diepste volgelingen van Satan, wij verdienen straf, toorn, verlorenheid; voor eeuwig.

Daarnaast moeten we beseffen dat Gods reddingsplan niet alleen was om ons vrij te maken van de overheersing van Satan en onze gebondenheid aan de zonde. Het klopt: wij waren volgelingen van Satan en wandelden als slaven van de zonde. Daarvan heeft God ons door Jezus Christus gered. Maar het gaat nog veel dieper dan dat. We moeten beseffen dat God ons gered heeft van Zichzelf. Jezus Christus droeg de toorn van God aan het kruis. God, in Zijn liefde, is gestorven aan het kruis om ervoor te zorgen dat Hij ons niet naar de hel hoeft te sturen. Sta daar eens bij stil. God, in Zijn rechtvaardigheid, zou Degene zijn die jou naar de hel zou sturen; niet de satan. Het probleem van de mens is uiteindelijk niet met Satan, maar met God: ‘Wees niet bevreesd voor hen die het lichaam doden en de ziel niet kunnen doden, maar wees veeleer bevreesd voor Hem Die zowel ziel als lichaam te gronde kan richten in de hel’ (Mattheüs 10:28). Prijs God dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft!

Wat Jezus van ons vraagt is dat wij zeggen: ik ben hopeloos, hulpeloos en verloren, ik verdien de eeuwige dood en er is niets wat ik eraan kan doen. De enige hoop die ik heb is om mij te wenden tot Jezus.

De pijnlijke opdracht van Johannes 3:16

Hoe kunnen wij dat eeuwige leven dan ontvangen? Johannes 3:16 antwoordt: geloof! Want ieder die in Hem gelooft zal eeuwig leven ontvangen. Op het eerste gezicht klinkt dit heel simpel en misschien zelfs een beetje te gemakkelijk. ‘Is dat alles? Waar zijn de kleine lettertjes? Wat moet ik doen?’. Maar dit is juist wat het voor ons mensen zo moeilijk maakt. Wat Jezus hier van ons vraagt is dat wij zeggen: ik ben hopeloos, hulpeloos en verloren, ik verdien de eeuwige dood en er is niets wat ik eraan kan doen. De enige hoop die ik heb is om mij te wenden tot Jezus. Inderdaad, de Bijbel schildert geloof niet voor als een intellectueel gebeuren: ‘De feiten zijn overduidelijk dat Jezus 2000 jaar geleden onder de Romeinen is gekruisigd en dat Hij is opgestaan. Ja, dat geloof ik wel.’ Nee, geloven dat het in theorie klopt is niet het geloven waar Jezus op doelt. In 3:36 zien we dat Jezus lijkt te zeggen dat niet theoretisch ongeloof, maar geestelijke ongehoorzaamheid het tegenovergestelde is van geloven: ‘Wie in de Zoon gelooft, heeft eeuwig leven, maar wie de Zoon ongehoorzaam is, zal het leven niet zien, maar de toorn van God blijft op Hem’ (Johannes 3:36). Hoe zit dit?

Het antwoord, zoals wel vaker, vinden we in de context. Als je verder leest in Johannes 3 kom je dit vers tegen:

Wie in Hem gelooft wordt niet veroordeeld, maar wie niet gelooft, is al veroordeeld, omdat hij niet geloofd heeft in de Naam van de eniggeboren Zoon van God. En dit is het oordeel, dat het licht in de wereld gekomen is, en de mensen hebben de duisternis liefgehad, meer dan het licht, want hun werken waren slecht. Want ieder die kwaad doet komt niet tot het licht, opdat zijn werken niet ontmaskerd worden. (Johannes 3:18-20)

Het klinkt misschien ingewikkeld, maar wat Jezus hier zegt is heel belangrijk voor ons, als we willen begrijpen waarom Jezus ongehoorzaamheid als het tegenovergestelde van geloof neerzet. Er staat hier dat wie niet gelooft, al veroordeeld is. En waarom ben je dan veroordeeld? Omdat je theoretisch niet gelooft? Nee, zegt Jezus, je bent al veroordeeld omdat je de duisternis meer lief hebt dan het licht. Het is niet intellectueel falen, maar geestelijk falen, dat ons de veroordeling oplevert. De reden dat mensen niet geloven is omdat zij de duisternis, de zonde, liefhebben. De reden dat mensen na het horen van het Evangelie Jezus alsnog verwerpen, is ten diepste niet omdat zij het theoretisch te moeilijk vinden om te geloven, maar omdat zij niet willen komen tot het licht. Vanuit onszelf willen wij niet toegeven dat we smerige, hulpeloze en hopeloze zondaren zijn. Bovendien genieten we van nature ook veel te veel van de zonde! Ja, er is niets wat we liever willen dan zondigen! Paulus omschrijft het als volgt: ‘Want de toorn van God wordt geopenbaard vanuit de hemel over alle goddeloosheid en ongerechtigheid van de mensen, die de waarheid in ongerechtigheid onderdrukken’ (Romeinen 1:18). Wij mensen onderdrukken van nature de waarheid! Simpelweg omdat we het niet willen. En daarom is de bijbelse oproep: bekeer je en geloof het evangelie!

Het is niet intellectueel falen, maar geestelijk falen, dat ons de veroordeling oplevert. De reden dat mensen niet geloven is omdat zij de duisternis, de zonde, liefhebben.

Als ik hier bij stil sta wordt mijn verbazing over Johannes 3:16 alleen maar groter. God heeft mij, door het sterven en opstaan van Jezus Christus, gered van (1) mijn zonde, (2) mijn liefde voor die zonde, een liefde die ik van nature helemaal niet kwijt wilde, (3) Zijn Eigen rechtvaardige toorn, die mij rechtvaardig de hel zou opleveren en (4) de slavernij aan de zonde, waardoor ik nu door Zijn Geest vrij mag zijn om Hem te gehoorzamen. En waarom? Omdat God mij liefhad. Waarom had hij mij lief? Niet omdat ik ook maar iets liefdevols bij mij draag, maar omdat Hij liefde is.

Want zo lief had God de wereld, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

Het bericht God had de wereld lief, ** … wij de duisternis verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het probleem

Accepteert God jou zoals je bent? Nou, niet helemaal. Of misschien zelfs: helemaal niet. Paulus omschrijft het als volgt: ‘Er is niemand rechtvaardig, ook niet één, er is niemand die verstandig is, er is niemand die God zoekt. Allen zijn zij afgedwaald, samen zijn zij nutteloos [of: waardeloos] geworden. Er is niemand die goeddoet, er is er zelfs niet één.’ (Romeinen 3:10-12), ‘het loon van de zonde is de dood’ (Romeinen 6:23) en in Jesaja 59:2 staat ook nog: ‘Maar uw ongerechtigheden maken scheiding tussen u en uw God, uw zonden doen Zijn aangezicht voor u verborgen zijn, zodat Hij u niet hoort.’

We zien door de hele Bijbel heen dat God zonde niet accepteert. En gezien we allemaal zondaren zijn, accepteert God ons dus absoluut niet zoals we zijn!

Dit klinkt niet helemaal als accepteren zoals je bent, toch? Paulus beschuldigt eerst iedereen ervan dat ze gezondigd hebben en waardeloos zijn geworden, dat het gevolg van de zonde de dood is en we lezen in Jesaja dat de zonde ons scheidt van God en ervoor zorgt dat Hij ons niet eens hoort! We zien door de hele Bijbel heen dat God zonde niet accepteert. En gezien we allemaal zondaren zijn, accepteert God ons dus absoluut niet zoals we zijn! God haat de zonde en zondaren kunnen niet in de buurt komen van een heilige en rechtvaardige God (Psalm 5:6).

De Enige mogelijke oplossing

Accepteert God jou zoals je bent? Nou, niet helemaal dus. We hebben gezien waarom God ons helemaal niet kan accepteren: zonde en zondaren zijn rechtstreeks het tegenovergestelde van wat Hij is. Toch is dat gelukkig (!) niet het einde van het verhaal – vandaar het antwoord: niet helemaal. Er is namelijk een oplossing gekomen voor het probleem.

En dat Hij door Hem alle dingen met Zichzelf verzoenen zou, door vrede te maken door het bloed van Zijn kruis, ja door Hem, zowel de dingen die op de aarde zijn als de dingen die in de hemelen zijn. En Hij heeft u, die voorheen vervreemd was en vijandig gezind, zoals bleek uit uw slechte daden, nu ook verzoend, in het lichaam van Zijn vlees, door de dood, om u heilig en smetteloos en onberispelijk voor Zich te plaatsen. (Kolossenzen 1:20-22)

Door het werk van Jezus Christus is er een mogelijkheid om geaccepteerd te worden en zelfs in dichte nabijheid van God te komen! ‘Want Hem Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij voor ons tot zonde gemaakt, opdat wij zouden worden gerechtigheid van God in Hem.’ (2 Korinthe 5:21). Jezus Christus werd als zondaar gestraft, zodat wij als rechtvaardige geaccepteerd kunnen worden!

Sterven aan jezelf

Dit is de reden dat het andere antwoord op de vraag: ‘accepteert God je zoals je bent?’, ‘niet helemaal’ is. Namelijk, Jezus Christus, de Zoon van God, is de oplossing voor het probleem. Door Hem kan iedere zondaar terug bij God komen. Maar God accepteert ons dus niet zoals wij zijn. Pas als wij ons bekeren tot Jezus Christus kan God ons accepteren. Niet omdat wij dan acceptabel worden, maar omdat God dan naar ons kijkt door Christus heen. Maar dat kan alleen als ons oude, onacceptabele ‘ik’ gestorven is met Christus. ‘Als iemand achter Mij aan wil komen, moet hij zichzelf verloochenen, zijn kruis opnemen en Mij volgen. Want wie zijn leven zal willen behouden, die zal het verliezen; maar wie zijn leven zal verliezen om Mij, die zal het vinden’ (Mattheüs 16:24-25).

Als dat gebeurt is, jij je bekeerd hebt en je vertrouwen gesteld hebt op Christus, dan zegt Paulus: ‘U bent gestorven en uw leven is met Christus verborgen in God. Wanneer Christus geopenbaard zal worden, Die ons leven is, dan zult ook u met Hem geopenbaard worden in heerlijkheid.’ (Kolossenzen 3:3-4). God accepteert ons dan dus helemaal! Ons oude, onacceptabele ‘ik’ is dan namelijk dood, weg, gekruisigd met Christus.

Nee, niet wij zijn acceptabel; alleen Hij is acceptabel. God kan ons enkel en alleen accepteren door Jezus Christus’ volbrachte werk.

God accepteert je niet zoals je bent. Dat is precies de reden dat Jezus Christus kwam. Laten we dus oppassen met het gebruik van deze populaire leus. Als we zeggen dat God mensen accepteert zoals ze zijn, zeggen we eigenlijk dat Jezus Christus net zo goed niet had hoeven komen. We doen dan te lichtzinnig over de zonde en doen eigenlijk de genade van God teniet. Nee, niet wij zijn acceptabel; alleen Hij is acceptabel. God kan ons enkel en alleen accepteren door Jezus Christus’ volbrachte werk. Focus je daarom niet op wie jij bent, maar op wie Hij is. Hij, Die ons leven is.

Het bericht God accepteert je niet zoals je bent verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Toch is het gedachtegoed van het vertrouwen op je gevoel niet alleen voorbehouden aan de seculiere wereld. Ook in de christelijke wereld lijken we beïnvloed te worden door deze ideeën. Sterker nog, in de ‘christelijke’ studentenwereld viert het hoogtij. Het geloven in God is gereduceerd tot het hebben van een goed gevoel. Je zou het wel het ‘postmoderne gevoelsevangelie’ kunnen noemen. Zolang jij God ‘voelt’ of ‘ervaart’ (wat dat ook mag betekenen) zit je goed. Studenten delen met elkaar op getuigenisavonden hoe God op een bovennatuurlijke weg hun verlangens heeft vervuld en hoe ze op ‘hun manier’ God ervaren hebben. Ik bedoel hiermee niet, dat we moeten stoppen met het bemoedigen van elkaar. Integendeel. Maar er is wel iets anders aan de hand.

Zoals een onderzoek door de jongerenorganisatie van de EO-BEAM al aantoonde, twijfelen heel veel jongeren aan hun geloof. Het probleem van die getuigenisavond, waar studenten vertellen hoe ze God op hun manier hebben ervaren, is dat al de luisteraars ook snakken naar die ervaring. Zij willen ook God ervaren, God voelen. Zo vaak hoor ik jongeren en studenten zeggen dat ze twijfelen aan hun geloof omdat ze God niet ‘voelen’. Ze ervaren Hem niet ‘zoals al die andere mensen dat wel doen’. Het gemis van de ervaring en het gevoel voedt de twijfel en het ongeloof.

We zullen eerlijk moeten zijn; het gevoelsevangelie is een vals evangelie.

De naam ‘postmodern gevoelsevangelie’ is eigenlijk misleidend, gezien er nauwelijks te spreken valt van een evangelie. Van de boodschap van Gods heiligheid en rechtvaardigheid, onze zonde en verdorvenheid en Gods grote genade betoont in Jezus Christus, mist elk spoor. Het doet me verdriet hoe vaak ik ‘christelijke’ studenten moet uitleggen wat het evangelie eigenlijk inhoudt.

We zullen eerlijk moeten zijn; het gevoelsevangelie is een vals evangelie. Bovendien is het voor velen een struikelblok, en Paulus roept ons op om ons van dit soort verhalen af te keren. ‘Want zulke mensen dienen niet onze Heere Jezus Christus, maar hun eigen buik, en door fraaie woorden en mooie praat bedriegen zij de harten van de argeloze mensen.’

Nergens in de Bijbel worden wij opgeroepen om op ons gevoel te vertrouwen. We moeten ons niet laten misleiden door ons gevoel. Je gevoel en je emoties zijn soms heel toepasselijk, maar vaak totaal onbetrouwbaar. ‘Arglistig is het hart, boven alles, ja, ongeneeslijk is het, wie zal het kennen?’ (Jeremia 17:6). Het jagen naar de vervulling van onze aardse verlangens is bovendien helemaal geen bijbelse opdracht. Het evangelie en Gods Woord zijn regelmatig volledig in strijd met wat wij ‘fijn’ vinden. We moeten ons niet vastklampen aan ons gevoel, maar aan de Waarheid.

We moeten ons niet vastklampen aan ons gevoel, maar aan de Waarheid.

Onze gevoelens hebben geen invloed op de waarheid; de waarheid heeft wel invloed op onze gevoelens. Soms wil God dat wij ons schamen, dat wij ons slecht voelen over onze zondige staat, dat wij ons verdrietig voelen. Daar doorheen wil Hij ons verootmoedigen, ons stilzetten, om vervolgens op Hem te zien. Om onze zonden aan Hem te belijden, onze afhankelijkheid aan Hem uit te spreken, om op Zijn beloften te vertrouwen; om Hem de eer te geven voor Zijn grote ontzagwekkende en genadevolle daden.

Laat je niet misleiden! Twijfel je aan je geloof? Voel je God niet? Klamp je vast aan Gods Woord. Leer teksten uit je hoofd. Predik de waarheden van het evangelie tegen jezelf. ‘Waarmee houdt een jongeman zijn pad zuiver? Als hij dat bewaart overeenkomstig Uw Woord’ (Psalm 119:9).

Het bericht Laat je niet misleiden! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Laurens, Marcel en Ilanah zijn het erover eens dat het ontzettend belangrijk is om in deze tijd ons af te vragen wat eigenlijk goede en eerbiedige aanbidding is. Marcel zegt: ‘Zingen is geen hobby of bijzaak, het hoort echt helemaal bij jouw christen-zijn.’ Ilanah vult aan dat daarbij niet alle christelijke muziek per definitie aanbidding is en Laurens benadrukt daarbij dat aanbidding een levenshouding is; het is niet alleen muziek. Als het over zingen en muziek gaat moet dit geleid worden, en aangedreven worden door Gods Woord.

Wat zingen wij dan? Laurens wijst naar het voorbeeld van vreemd vuur dat voor Gods aangezicht wordt gebracht in het Oude Testament: ‘Wij kunnen te makkelijk denken over muziek, terwijl God het wel degelijk belangrijk vindt hoe Hij aanbeden wordt.’ Daarbij is je hartsgesteldheid het belangrijkste, niet per se of jij mooi kan zingen, vult Marcel aan.

Als het over praktische zaken gaat kun je het onderscheid maken tussen de inhoud en de begeleiding. Die beiden moeten goed zijn, maar waar ligt onze prioriteit? Laurens en Ilanah benadrukken daarbij dat de muziek en instrumenten er zijn om te begeleiden, om God en de gemeente te dienen, en zo Hem te verheerlijken. Laurens vult nog aan dat muziek ook onderwijs is vanuit Gods Woord. Heeft de tekst van een aanbiddingslied, wanneer je het zou voorlezen zonder de begeleiding, of zou zingen aan iemands sterfbed, nog steeds inhoud?

In de podcast komen ook nog allerlei andere onderwerpen voorbij, denk bijvoorbeeld aan: de waarom en schoonheid van a capella zingen, wat je moet denken van oude of juist nieuwe muziek, waarom jij als gemeente-lid zo belangrijk bent als het over de lofzang gaat, en het gevaar van het Top-40 imago in de christelijke wereld. Tot slot kondigt Geloofstoerustig een boek aan over aanbidding die in 2021 beschikbaar komt en je echt moet lezen!

Het bericht Aanbidding – hoe verandert de lofzang je leven? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Wij zijn onderdeel van een cultuur en kunnen daarin meegaan zolang dat volgens de Bijbel ook kan, begint Ruard, dat is onze eerste richtlijn. Ilanah vult aan dat wij ons moeten realiseren dat wij wel in deze wereld zijn, maar daar niet toe behoren. Daarbij moeten wij ons niet terugtrekken en een subcultuur vormen die onzichtbaar is voor anderen, vult Laurens aan. Het vers ‘Heilig hen door Uw waarheid, Uw Woord is de waarheid’ (Johannes 17:17) laat dat ook zien, het is eigenlijk een startschot: wij zijn hier om Christus te laten zien en het evangelie te delen zodat anderen tot geloof komen.

Dit geldt ook als het over politiek gaat, zegt Laurens. Hier kan een misverstand over bestaan: aan de ene kant is de wereld – en dus politiek – helemaal gescheiden van de kerk, maar aan de andere kant roept de Bijbel ons wel op om te bidden voor de overheid en behoort ook die God toe. Ruard weidt uit dat wij de neiging kunnen hebben om de politiek te veel macht toe te kennen, maar het is alsnog de Heere God die alles regeert, ook de uitslag van de verkiezingen – of je er nu wel of niet voor kiest om te stemmen. Laurens en Ilanah beamen dat je daarbij wel praktisch kunt nadenken over wat goed zou zijn voor je land, je wijk of je buren en dat wij ons moeten uitspreken tegen grote ongerechtigheden zoals abortus. En bedenk altijd, pleit Laurens, dat onze eenheid niet bestaat in wat wij in het stemhokje doen, maar in Jezus Christus en Die gekruisigd.

In deze aflevering hoor je verder nog meer voorbeelden van culturele en politieke onderwerpen en hoe jij je daar als christen in kunt opstellen; hoe je in politiek gesprek kunt gaan met zowel ongelovigen als gelovigen; en dat het allerbelangrijkste daarin is dat wij het oog gericht houden op Christus en ons eervol en met respect opstellen naar de mensen om ons heen.

Het bericht Cultuur & samenleving – hoe sta je als christen in de wereld? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Als het over die richtlijnen gaat zegt Laurens: Vrije tijd is goed en het is goed om te ontspannen; uiteindelijk is alles wat door God geschapen is goed. Maar je kunt alleen niet alles doen wat je wilt. Je vrije tijd is onderdeel van je christenleven, als we het door de bril van Gods Woord en onder gebed doen dan kunnen we God ook in onze vrije tijd de eer geven en Hem danken voor ontspanning.

Maar wat valt er dan wel en wat valt er niet onder? Aan de ene kant, zegt Ruard, moeten we niet te wettisch worden met ‘dit mag wel en dit niet’. Maar er is wel een duidelijke lijn vanuit Gods Woord. Laurens en Ilanah beamen dat: vrije tijd is niet neutraal, er komt dan ook van alles in je hoofd en gedachten. Denk dus van tevoren goed na over wat je kijkt of luistert. Laurens vult aan: voor sommige gebieden die niet zo zwart-wit zijn (zoals vloeken in films of muziek), is het meer persoonlijk en is wijsheid nodig. Ilanah merkt ook op: je kan te veel bezig zijn met op het randje lopen, terwijl je daar juist ver vandaan moet blijven en actief op zoek kunt gaan naar bijvoorbeeld christelijke muziek die opbouwend is en tot eer van God. En wees eerlijk, vult Ruard aan, aan de rand van de afgrond groeien de mooiste bloemetjes dus maak het jezelf niet moeilijk, zo sterk zijn wij niet.

En wat doe je dan wel? Verschillende voorbeelden en tips komen in de podcast voorbij: van lezen en muziek luisteren – bijvoorbeeld tijdens het sporten – tot het spelen van gezelschapsspellen en op stap gaan met vrienden. Het belangrijkste is: denk na of je het onder dankzegging kunt doen. Gebruik tijd om met elkaar te zijn en ga terug naar de vraag: voor wie leef je? Wat verlang je? Bid dat God je geeft dat je echt alles aan Hem zult onderwerpen. Dan kun je ook heerlijk ontspannen.

Het bericht Vrije tijd – hoe kun je als christen goed ontspannen? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Volgens Chris zie je vaak twee extremen onder christenen als het over psychiatrie gaat: aan de ene kant is er het gevaar om alles uit te leggen als een stoornis of ziekte; aan de andere kant kun je zeggen dat alles tussen je oren zit en je het alles met een pastorale werker kunt wegpraten. Maar dit klopt niet, er zit van alles tussen. Chris legt uit dat – omdat wij als christenen geloven dat wij te maken hebben met een wereld die leeft onder de consequenties van de zondeval – ook christenen psychisch ziek kunnen worden. Net zoals wij bijvoorbeeld een hoge bloeddruk of een herseninfarct kunnen krijgen. Ziekte is iets wat in deze wereld voorkomt en dat verdwijnt niet altijd door pastorale begeleiding of doordat mensen voor jou bidden.

Hoe kan de psychiatrie een christen dan helpen? Natuurlijk heeft de psychiatrie een wereldbeeld wat niet altijd hetzelfde is als het christelijke wereldbeeld, benadrukt Chris. En het kan moeilijk zijn om als christen daarmee om te gaan. Het is belangrijk om naast het ziektemodel ook de aanwezigheid van zonde te erkennen als oorzaak van problematiek. Maar, zo legt Chris uit, wij moeten niet het kind met het badwater weggooien. Een goede psychiater die geen christen is zal als het goed is jou ook proberen te helpen om je probleem aan te pakken. Maar je moet het wel toetsen en soms sceptisch zijn.

Verder gaat het in deze aflevering onder andere over de lichaam en de geest, medicijngebruik, en geeft Chris praktische tips wat je kunt doen als je zelf worstelt met psychische klachten en hoe je als christen vanuit je relatie met God tot hulp kunt zijn voor anderen.

Het bericht Psychiatrie – een christelijk perspectief verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ruard legt uit dat ‘omdat wij geloven dat God volmaakt is, dat is Zijn identiteit, wij daarom geloven dat Zijn Woord ook perfect is’ (zie Psalm 119). Laurens en Ilanah vullen aan dat het voor het begrijpen van de Bijbel, en om Gods Woord krachtig te laten zijn in je leven, je moet geloven en erop moet vertrouwen dat het Gods Woord is. Dat het foutloos is juist omdat het Gods Woord is.

Als het gaat over hoe de duidelijkheid van de Schrift praktisch invloed heeft op ons leven zegt Laurens: dat betekent allereerst dat wanneer je de Bijbel leest je ook bewust die stap in vertrouwen moet zetten. Ruard beaamt dat je, ook als je dingen soms niet begrijpt, de moed mag hebben om geduldig de Bijbel tot je te blijven nemen en te weten dat God daadwerkelijk door Zijn Woord tot jou spreekt. En ook belangrijk, vult Ilanah aan, dat je de Bijbel niet ziet als een kookboek waar je hier en daar wat uit haalt als power food maar dat je de hele Schrift leest en daar ook de tijd voor neemt. Laurens doet daarom ook de oproep: ‘lees, lees en herlees. Je leert de Bijbel lezen door hem te lezen.’ En daarbij is het belangrijk te zoeken naar de kern: Christus en Zijn evangelie.

Met behulp van een aantal voorbeelden bespreken we in deze aflevering hoe je in de Bijbel kunt leren om Christus te ontdekken, en hoe je tijdens het lezen kunt zoeken naar wat je leert over God, en over jouw relatie tot en met Hem. Tot slot geven Ruard, Ilanah en Laurens ook nog handige praktische tips hoe je de Bijbel kunt lezen en je meer kunt gaan zien van Wie Hij is en wat Hij zegt in Zijn Woord.

Het bericht Bijbellezen – hoe doe je dat? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het leven van Maarten Luther

Maarten Luther, geboren in 1483 in Eisleben (Duitsland) is één van de belangrijkste personen uit de Westerse geschiedenis geworden. Door heel de Westerse wereld heeft Luther op religieus en politiek vlak zijn sporen achtergelaten. Als ‘aanstichter’ van de Reformatie heeft hij grote invloed gehad op de opstand en het omverwerpen van de macht van de katholieke kerk. Toch wil ik het niet hebben over zijn religieuze en politieke invloed op onze Westerse wereld. Luther was namelijk veel meer een toegewijde christen dan een opstandeling, en veel meer een liefhebber van God en de Bijbel dan van machtsstrijd.

Hans Luther, Maartens vader, wilde dat Maarten door zou studeren om jurist te worden. Maar het liep anders. Tijdens een hevige storm waarin Luther bijna geraakt werd door de bliksem beloofde hij God dat, als hij het zou overleven, hij zeker het klooster in zou gaan. Hij zag de gebeurtenis als een teken van God Zelf. En zo geschiedde. In plaats van het studeren tot jurist begon Luther in 1505 met het bestuderen van de Bijbel. En wel in een Augustijnenklooster. In 1512 werd Luther zelfs ‘doctor der Heilige Schrift’. In de vijf jaar die volgden bleef Luther de Bijbel onderzoeken en bestuderen. In die jaren hield hij zich onder andere bezig met de Romeinenbrief en de Galatenbrief. Wat hij in die brieven ontdekte zou grote gevolgen hebben.

Wat Augustinus honderden jaren eerder al had gezien, werd ook Luther duidelijk. De Bijbel, en niet de kerk, droeg het hoogste gezag en zaligheid was alleen uit het geloof en enkel uit genade. Deze beide overtuigingen waren zo radicaal anders waren dan wat de katholieke kerk leerde, dat Luther in 1517 het besloot aan te kaarten. De katholieke kerk leerde namelijk (1) dat uiteindelijk niet de Bijbel, maar de kerk het gezag droeg en (2) dat men door goede werken en het kopen van aflaten zaligheid kon ontvangen. Luther schreef 95 stellingen om de wanpraktijken en onjuistheden van de kerk bloot te leggen en spijkerde deze op de deur van de Slotkerk te Wittenberg. Deze 95 stellingen zouden een fundament worden van de protestantse Reformatie.

Luther’s boodschap aan jou en mij

Er valt veel te leren van Maarten Luther en de korte presentatie van Luther hierboven vat bij lange na niet wat hij heeft betekent voor de verspreiding en bewaring van het christendom. Het is zeker de moeite waard om je verder te verdiepen in deze broeder. Maar in dit artikel wil ik op één, fundamenteel, aspect van het leven van Luther inzoomen: het gezag van Gods Woord en daarmee God Zelf. Luther’s revolutionaire ideeën zijn niet geboren vanuit revolutionaire sentimenten. Luther werd niet gedreven door een wil om het gezag van de katholieke kerk omver te werpen, of door een wil om een nieuwe kerk te beginnen onder zijn eigen naam, of om zelf een machtig en bekend man te worden. Niets daarvan:

Ik wil alle mensen vragen om, als het over mijn naam gaat, zich stil te houden en zichzelf niet ‘Luthers’ maar Christen te noemen. Wat is Luther? Is de leer van mij? Ik ben voor niemand gekruisigd. Hoe zou ik, als arme, zondige zak maden, mensen, kinderen van Christus, toe kunnen staan om mijn heilloze naam te dragen? Ik ben geen meester, en ik wil het ook niet zijn. Samen met de gemeente deel ik in de universele leer van Christus, en Hij alleen is onze Meester. (The American Journal of Theology)

Luther was overtuigd dat Zijn Heer en Meester, Jezus Christus Zelf, een andere leer verkondigde dan de roomse kerk. Maar Luther was nooit tot deze conclusie gekomen als hij niet eerst het gezag van Gods woord had erkend.. Luther ontdekte – na uren, dagen, weken en maanden studeren – dat de Bijbel iets radicaal anders leerde dan de kerk, namelijk dat rechtvaardiging alleen mogelijk was door geloof en uit genade. Romeinen 1:17 gaf voor Luther uiteindelijk de doorslag. Hij schrijft:

Uiteindelijk, door de genade van God, na dag en nacht overdenken, sloeg ik acht op de context van de woorden, namelijk: ‘Want de gerechtigheid van God wordt daarin geopenbaard, zoals geschreven is: Maar de rechtvaardige zal uit het geloof leven.’ Daar begon ik te begrijpen dat de rechtvaardige leeft door de gerechtigheid van God, dankzij de gave van God, namelijk door het geloof. En dit is de betekenis: de gerechtigheid van God is geopenbaard door het Evangelie, namelijk de passieve gerechtigheid met welke de genadige God ons rechtvaardigt door geloof, zoals geschreven staat: ‘Maar de rechtvaardige zal uit het geloof leven.’. Hier voelde ik dat ik volledig opnieuw geboren door open poorten was binnen gegaan in het paradijs zelf. Heel de Schrift toonde me ineens een totaal ander gezicht. Vanuit mijn herinnering doorliep ik de Bijbel, voor zover ik me de teksten herinneren kon, en vond daar overeenkomstige gedachten. (…) Die tekst van Paulus was voor mij waarlijk een poort naar het paradijs.

Laten we dieper graven

Luther begreep lang niet wat die woorden in Romeinen 1 moesten betekenen. Hij begreep niet hoe de gerechtigheid van God iets goeds kon zijn; het enige wat hij zich daarbij kon voorstellen was Gods oordeel over zondaren zoals hijzelf. Maar ondanks dat gaf Luther niet op. Hij wilde Gods woorden begrijpen – hoe lang het ook zou duren. De door mij onderstreepte woorden in het bovenstaande citaat vormen een veelzeggende zin: ‘Na dag en nacht overdenken begon ik [het] te begrijpen. Vanuit mijn herinnering doorliep ik de Bijbel, voor zover ik me teksten herinneren kon, en vond daar overeenkomstige gedachten.’

Wat mij betreft is dit één van de belangrijkste lessen van het leven van Luther. Luther bestudeerde en memoriseerde de woorden van de Bijbel. En vervolgens overdacht hij die woorden totdat hij ze begreep. Precies zoals Psalm 1:1-2 dat omschrijft: ‘Welzalig de man (…) die zijn vreugde vindt in de wet van de HEERE en zijn wet dag en nacht overdenkt.’ Mag dit ook onze houding worden!

Luther werd een (letterlijk) zalig man toen hij de woorden van de Heere bleef overdenken, dag en nacht. Laten ook wij onze vreugde hierin vinden en Gods woord veelvuldig lezen, memoriseren en overdenken. Laten we ophouden met lui zijn en uitvluchten verzinnen. Laten we bidden om een hernieuwd verlangen om Gods woord te lezen, om het echt te begrijpen en om God echt te kennen. Onder andere dankzij Luthers inspanningen hebben wij überhaupt een Bijbel tot onze beschikking. Laten we er dankbaar gebruik van maken.

Laten we ons onderwerpen

Luthers ontdekkingen kostte hem niet alleen veel tijd en inspanning, het leverde ook veel weerstand op. Maar ondanks dat de kerk, de geestelijken en bijna alle kerkgangers er een andere leer op na hielden, gaf Luther niet op. Hij was er zeker van dat de Bijbel Gods woorden bevatte en dus bleef hij staan voor zijn Heer. Laat dit Luthers tweede les voor ons zijn. Al bestuderen we de Bijbel van kaft tot kaft en kunnen we hele bijbelboeken opzeggen; als we ons niet onderwerpen aan Gods woord, en dus aan God Zelf, is het leeg. Het zal niet leiden tot vreugde, zaligheid en vrede.

Maar hoe zit het met onze kerken? Hoe zit het met onze levens? Onderwerpen wij ons werkelijk aan Gods woord en bepaalt Gods woord wat wij geloven? Willen wij gecorrigeerd en vermaand worden door Gods Woord? Onderzoeken wij de Bijbel nog om te controleren of dat wat de voorganger of dominee zegt wel klopt? Of laten we ons beïnvloeden door wat de cultuur voorschrijft, of door hoe andere kerkleden zich gedragen? Laten we ons beïnvloeden door wat ons gevoel ons ingeeft? ‘Als het goed voelt, dan is het goed’? Hoe zit het met ons vertrouwen in, en onze onderwerping aan, God en Zijn woord als het gaat over onze structurele zonden? En als het gaat over seksualiteit? – Of zelfs als het gaat over essentiële zaken van het van het evangelie als zonde, oordeel, hel en bekering?

Mag Luther je aansporen, als je over deze zaken nadenkt, om jezelf eerst de vraag te stellen: wie is heer en meester in mijn leven? De dominee? De cultuur? Mijn vrienden? Mijn gevoel? Ik bid, met de woorden van Luther, dat je conclusie mag zijn:

Mijn geweten is gebonden door Gods Woord.

Ik bid dat je Gods woord zult openslaan om je te onderwerpen aan God, en om God Zelf beter te gaan leren kennen.

Het bericht Een geweten gebonden ** door Gods Woord verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ruard en Ilanah omschrijven stille tijd als de dagelijkse tijd die je apart zet, waarin je, je terugtrekt om naar Gods Woord te luisteren en met Hem te praten door in gebed te zijn. Laurens merkt op dat je bij de mensen in de Bijbel die met God wandelen ook die twee ingrediënten ziet: ze spreken tot God door te bidden en ze luisteren naar Hem door Zijn Woord. We zien ook dat Jezus, ons grote voorbeeld hierin, Zich regelmatig terugtrekt van de groep en dat Hij vaak vroeg in de ochtend of nacht aan het bidden is, vult Ruard aan.

Maar waarom is het zo belangrijk om stille tijd te doen? Laurens wijst direct naar Johannes 15:5 dat je zonder Jezus niets kunt doen. Geef gehoor aan die oproep om Hem te zoeken elke dag. Ik heb Hem elke dag nodig, legt Laurens uit. Het enige wat wij kunnen doen om een geestelijk vruchtbaar leven te leiden is het aan God te vragen, want het is Zijn vrucht en Hij werk het in ons. Het christenleven begint op je knieën. Als je Hem liefhebt dan wil je tijd met Hem doorbrengen.

Hoe doe je dan je stille tijd? Eén van de velen tips die worden besproken is: in de ochtend, zo pleiten Laurens en Ruard. Laten wij de eerste momenten van de dag die wij hebben aan God wijden en plan het ook echt in je agenda. Laat je gedachten vormen door Hem. Er is geen beter moment om dat te doen dan in de ochtend. Ilanah vult aan: en verlies de moed niet, zoals in Lukas 18:1 door Jezus zelf wordt gezegd. Blijf je Bijbel lezen en bidden, soms is het een moeilijke tijd, dat hoort erbij, maar God wil ons vormen daardoor.

Verder vind je in deze aflevering nog meer voorbeelden en waardevolle tips om je stille tijd vorm te geven en zo te groeien in geestelijke vrucht en relatie met de Heere.

Het bericht Stille tijd – hoe geef je dat vorm? verscheen eerst op Geloofstoerusting.