Het is een bekend gedeelte dat we misschien wel lezen zonder dat het echt tot ons doordringt. Vissers van mensen. Om misverstanden te voorkomen: het gaat niet om mensen ’te vangen’, in de betekenis van zieltjes te winnen. In het Grieks betekent het werkwoord ‘vangen‘ ‘in leven houden of ‘tot leven brengen‘. De betekenis van Jezus‘ woorden is dus eigenlijk: eerst stonden jullie eigen belangen op de eerste plaats, maar vanaf nu moet jullie belangstelling uitgaan naar andere mensen. Er is eerbiedig gesproken ook werk voor de Heere. Het woord ‘maken’ is namelijk ook een werkwoord. Jezus zal ons vissers van mensen maken. We moeten ons bekeren van wat we geweest zijn en ons verheugen in wat we in de toekomst zullen zijn. Wordt niet bang of ontmoedigd; maar laat deze verantwoordelijkheid je dichter bij de Heere brengen.

‘Kom, en volg Mij!’ zegt Jezus hun. Kijk om naar je medemens: naar hun zorgen en wensen, hun angsten. Volg Jezus in Zijn afgezonderde leven. Als je niet het kruis opneemt en ingaat tegen deze goddeloze wereld kun je geen visser van mensen voor Jezus worden. De discipelen werden geacht naar Hem te komen en met Hem te leven. Ze waren elke dag met Hem verbonden en ontvingen dagelijks uitleg van de woorden die Hij sprak. Ze waren dienaren, maar ook vertrouwde vrienden. Ze hoorden Zijn gebeden en zagen Zijn wonderen. Aan Jezus’ voeten kunnen we leren dat de kunst van het vissen van mensen het leven met Christus is. Het is de beste opleiding voor een mensenvisser.

‘Kom, en volg Mij!’ Jezus roept ons ook vandaag bij onze naam om zorg te dragen voor mensen, dichtbij en ver weg, om God door onze zorg voor hen geloofwaardig te maken, om hen het Evangelie te vertellen. Talloze mensen dreigen te verdrinken, sommigen in materiële of financiële zekerheden, anderen in de totale onwetendheid van wie God is. Hoeveel dreigen er te verstikken in eenzaamheid, in de zinloosheid van het leven?

En jij, als je dit artikel leest: je bent onderdeel van een grote mensenzee die krioelt van mensenzielen. Allemaal onderweg naar de eeuwigheid! En jijzelf, die alles al hebt; kun je ook alles en jezelf achterlaten om Jezus te volgen? Of ben je juist bang om alles los te laten en ben je meer gericht op de zekerheden van het tijdelijke leven? Dat is de rede dat er zoveel dode vissen op het strand liggen en dat er nog zoveel vissen vast zitten in de netten van verslavingen…

Ken je Hem zelf nog niet? Ga dan vandaag nog naar Hem toe! Hij stuurt je niet weg. In Johannes 6:37b zegt de Heere Jezus namelijk: ‘Die tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen!’ En ook 1 Johannes 1:9 is duidelijk: ‘Belijden we onze zonden, dan zal Hij, Die trouw en rechtvaardig is, onze zonden vergeven en ons reinigen van alle kwaad.’ Vraag Hem om te helpen om voorbij je eigen zwakheden te zien op Hem. Vraag het geloof en de moed om Jezus na te volgen en anderen over Hem te vertellen. Dank God dat we door de dood en opstanding van Zijn Zoon vergeving van zonden kunnen ontvangen. Blijf dicht bij de Heere en Hij zal elke stap die je zet tot zegen maken.

Volg de Heere Jezus met die intentie!

Het bericht Vissers van mensen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Wat beweegt je? Hoe ga je met de medemens om? Of juist een tijd om extra de stilte op te zoeken, door gebed en bezinning of er juist meer voor een ander te zijn. Daar is de veertigdagentijd in het bijzonder een tijd voor. Maak ruimte in je agenda, hoofd, je leven. Ruimte voor God.

Pasen is hét centrale feest van de christelijke kerk. Het is het feest van leven uit de dood. Je ziet dit terug in de symbolen van de lente: narcissen, eieren, kuikentjes, lammetjes. In de kerk draait het niet om de lente, maar om de dood en de opstanding van Jezus Christus.

De veertigdagentijd is een bekeringstijd. Op veel plaatsen in het Oude en Nieuwe Testament wordt verteld over mensen die vasten om hun gebeden kracht bij te zetten. Je (weer) wenden tot God en je afwenden van alles wat je van God afhoudt. Veertig dagen lang was er de zondvloed, veertig dagen lang wachtte Noach in de ark waarna Gods trouw zichtbaar werd. Veertig jaar trok het volk Israël door de woestijn, voordat zij het beloofde land bereikte. Veertig dagen bracht Mozes op de berg door om daar Gods geboden in ontvangst te nemen. Na veertig dagen keerden de twaalf verspieders terug. Veertig nachten bracht Elia biddend en vastend door in de woestijn totdat hij bij de berg Horeb Gods aanwezigheid ervoer. Jona preekte veertig dagen in de stad Ninevé, een tijd voor berouw, bekering en vergeving. Jezus zelf heeft ook veertig dagen met vasten en gebed doorgebracht in de woestijn, waar Hij werd verzocht door de duivel, voordat Hij aan de verkondiging van het Evangelie begon.

De veertigdagentijd voor Pasen is zo ook een uitnodiging om samen met Jezus de weg naar Jeruzalem te gaan, de weg van sterven aan ons zelf, de weg van toewijding aan God en aan anderen, de weg van gebed en bezinning, dan zal het nieuwe leven dat Jezus ons door zijn sterven heeft verworven, openbreken in in ons eigen leven en ook in de maatschappij.

Een gezegende tijd van bezinning en toewijding gewenst op weg naar Pasen!

Het bericht Op weg naar Pasen … verscheen eerst op Geloofstoerusting.