Laurens, Marcel en Ilanah zijn het erover eens dat het ontzettend belangrijk is om in deze tijd ons af te vragen wat eigenlijk goede en eerbiedige aanbidding is. Marcel zegt: ‘Zingen is geen hobby of bijzaak, het hoort echt helemaal bij jouw christen-zijn.’ Ilanah vult aan dat daarbij niet alle christelijke muziek per definitie aanbidding is en Laurens benadrukt daarbij dat aanbidding een levenshouding is; het is niet alleen muziek. Als het over zingen en muziek gaat moet dit geleid worden, en aangedreven worden door Gods Woord.

Wat zingen wij dan? Laurens wijst naar het voorbeeld van vreemd vuur dat voor Gods aangezicht wordt gebracht in het Oude Testament: ‘Wij kunnen te makkelijk denken over muziek, terwijl God het wel degelijk belangrijk vindt hoe Hij aanbeden wordt.’ Daarbij is je hartsgesteldheid het belangrijkste, niet per se of jij mooi kan zingen, vult Marcel aan.

Als het over praktische zaken gaat kun je het onderscheid maken tussen de inhoud en de begeleiding. Die beiden moeten goed zijn, maar waar ligt onze prioriteit? Laurens en Ilanah benadrukken daarbij dat de muziek en instrumenten er zijn om te begeleiden, om God en de gemeente te dienen, en zo Hem te verheerlijken. Laurens vult nog aan dat muziek ook onderwijs is vanuit Gods Woord. Heeft de tekst van een aanbiddingslied, wanneer je het zou voorlezen zonder de begeleiding, of zou zingen aan iemands sterfbed, nog steeds inhoud?

In de podcast komen ook nog allerlei andere onderwerpen voorbij, denk bijvoorbeeld aan: de waarom en schoonheid van a capella zingen, wat je moet denken van oude of juist nieuwe muziek, waarom jij als gemeente-lid zo belangrijk bent als het over de lofzang gaat, en het gevaar van het Top-40 imago in de christelijke wereld. Tot slot kondigt Geloofstoerustig een boek aan over aanbidding die in 2021 beschikbaar komt en je echt moet lezen!

Het bericht Aanbidding – hoe verandert de lofzang je leven? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Wij zijn onderdeel van een cultuur en kunnen daarin meegaan zolang dat volgens de Bijbel ook kan, begint Ruard, dat is onze eerste richtlijn. Ilanah vult aan dat wij ons moeten realiseren dat wij wel in deze wereld zijn, maar daar niet toe behoren. Daarbij moeten wij ons niet terugtrekken en een subcultuur vormen die onzichtbaar is voor anderen, vult Laurens aan. Het vers ‘Heilig hen door Uw waarheid, Uw Woord is de waarheid’ (Johannes 17:17) laat dat ook zien, het is eigenlijk een startschot: wij zijn hier om Christus te laten zien en het evangelie te delen zodat anderen tot geloof komen.

Dit geldt ook als het over politiek gaat, zegt Laurens. Hier kan een misverstand over bestaan: aan de ene kant is de wereld – en dus politiek – helemaal gescheiden van de kerk, maar aan de andere kant roept de Bijbel ons wel op om te bidden voor de overheid en behoort ook die God toe. Ruard weidt uit dat wij de neiging kunnen hebben om de politiek te veel macht toe te kennen, maar het is alsnog de Heere God die alles regeert, ook de uitslag van de verkiezingen – of je er nu wel of niet voor kiest om te stemmen. Laurens en Ilanah beamen dat je daarbij wel praktisch kunt nadenken over wat goed zou zijn voor je land, je wijk of je buren en dat wij ons moeten uitspreken tegen grote ongerechtigheden zoals abortus. En bedenk altijd, pleit Laurens, dat onze eenheid niet bestaat in wat wij in het stemhokje doen, maar in Jezus Christus en Die gekruisigd.

In deze aflevering hoor je verder nog meer voorbeelden van culturele en politieke onderwerpen en hoe jij je daar als christen in kunt opstellen; hoe je in politiek gesprek kunt gaan met zowel ongelovigen als gelovigen; en dat het allerbelangrijkste daarin is dat wij het oog gericht houden op Christus en ons eervol en met respect opstellen naar de mensen om ons heen.

Het bericht Cultuur & samenleving – hoe sta je als christen in de wereld? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Als het over die richtlijnen gaat zegt Laurens: Vrije tijd is goed en het is goed om te ontspannen; uiteindelijk is alles wat door God geschapen is goed. Maar je kunt alleen niet alles doen wat je wilt. Je vrije tijd is onderdeel van je christenleven, als we het door de bril van Gods Woord en onder gebed doen dan kunnen we God ook in onze vrije tijd de eer geven en Hem danken voor ontspanning.

Maar wat valt er dan wel en wat valt er niet onder? Aan de ene kant, zegt Ruard, moeten we niet te wettisch worden met ‘dit mag wel en dit niet’. Maar er is wel een duidelijke lijn vanuit Gods Woord. Laurens en Ilanah beamen dat: vrije tijd is niet neutraal, er komt dan ook van alles in je hoofd en gedachten. Denk dus van tevoren goed na over wat je kijkt of luistert. Laurens vult aan: voor sommige gebieden die niet zo zwart-wit zijn (zoals vloeken in films of muziek), is het meer persoonlijk en is wijsheid nodig. Ilanah merkt ook op: je kan te veel bezig zijn met op het randje lopen, terwijl je daar juist ver vandaan moet blijven en actief op zoek kunt gaan naar bijvoorbeeld christelijke muziek die opbouwend is en tot eer van God. En wees eerlijk, vult Ruard aan, aan de rand van de afgrond groeien de mooiste bloemetjes dus maak het jezelf niet moeilijk, zo sterk zijn wij niet.

En wat doe je dan wel? Verschillende voorbeelden en tips komen in de podcast voorbij: van lezen en muziek luisteren – bijvoorbeeld tijdens het sporten – tot het spelen van gezelschapsspellen en op stap gaan met vrienden. Het belangrijkste is: denk na of je het onder dankzegging kunt doen. Gebruik tijd om met elkaar te zijn en ga terug naar de vraag: voor wie leef je? Wat verlang je? Bid dat God je geeft dat je echt alles aan Hem zult onderwerpen. Dan kun je ook heerlijk ontspannen.

Het bericht Vrije tijd – hoe kun je als christen goed ontspannen? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Regelmatig geven wij God een antwoord op deze vraag, hoewel die ons waarschijnlijk niet zo direct gesteld wordt als bij Salomo gebeurde. Je zult het waarschijnlijk wel herkennen, en wat mogelijk volgt is een waslijstje aan bescheiden en minder bescheiden verlangens: genoeg te eten, goede cijfers, leuke vrienden, een lang leven in gezondheid, een fijne dag, een mooie vakantie, zegen over die activiteit, dat jeugdwerk, die zondagsschool middag, of nabijheid bij die vriend of vriendin in moeilijkheden.

Ondanks het feit dat Gods Woord juist vraagt om te bidden voor de gemeente, je broeders en zusters en zelfs hen die je vervolgen (Mattheüs 5:44), werd ik stilgezet bij het antwoord van Salomo. En wel door een kinderliedje van de band Sovereign Grace Music wat gaat over de reactie van Salomo als God aan Hem verschijnt. Hoewel een kinderliedje, is de tekst – zoals wel vaker – duidelijker dan menig ‘volwassen’ nummer. Hier volgt de vertaling:

Salomo was een jonge man
Toen hij hoorde dat hij koning zou worden
Hij had ontzag voor de Heer, zoals zijn vader
Dus God zei: ‘Vraag wat Ik u geven zal’

Hij vroeg niet om superkrachten
Of om een miljonair te worden
Hij vroeg God slechts één ding
En God hoorde zijn gebed:

Maak mij wijs, maak mij wijs
Laat me de leugens van deze wereld doorzien
Er zijn zoveel paden om te volgen
En ik wil geen compromis sluiten
Maak mij wijs, maak mij wijs
Zodat ik aangenaam ben in Uw ogen
Heer, ik wil U de glorie geven
Dus vraag ik U om mij wijs te maken

God is bereid om ons te helpen
Wanneer we een beroep doen op Zijn naam
Hij geeft Zijn genade aan de nederigen
Wie bidt zoals Salomo

(Bron: Sovereign Grace Music)

‘Toen zei God tegen Salomo: Omdat dit in uw hart geweest is en u geen rijkdom, bezittingen en eer gevraagd hebt, of het leven van wie u haat, of zelfs niet een lang leven gevraagd hebt, maar wijsheid en kennis voor uzelf gevraagd hebt, (…) daarom is de wijsheid en de kennis aan u gegeven. Verder zal Ik u rijkdom, bezittingen en eer geven, zoveel als de koningen vóór u niet gehad hebben en zoveel als de koningen na u niet zullen hebben.’ (2 Kronieken 1:11-12)

Laten wij eens eerlijk kijken naar onze gebeden, en wat vaker in ons gebed het refrein van dit eenvoudige kinderliedje gaan bidden, zodat ook wij wijzer mogen worden en de Heere meer gaan vrezen (Spreuken 1:7). En dan mogen we weten: ‘(…) als iemand van u in wijsheid tekortschiet, laat hij die dan vragen aan God, Die aan ieder overvloedig geeft en geen verwijten maakt, en ze zal hem gegeven worden’ (Jakobus 1:5).

Het bericht Geef mij wijsheid! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ruard legt uit dat ‘omdat wij geloven dat God volmaakt is, dat is Zijn identiteit, wij daarom geloven dat Zijn Woord ook perfect is’ (zie Psalm 119). Laurens en Ilanah vullen aan dat het voor het begrijpen van de Bijbel, en om Gods Woord krachtig te laten zijn in je leven, je moet geloven en erop moet vertrouwen dat het Gods Woord is. Dat het foutloos is juist omdat het Gods Woord is.

Als het gaat over hoe de duidelijkheid van de Schrift praktisch invloed heeft op ons leven zegt Laurens: dat betekent allereerst dat wanneer je de Bijbel leest je ook bewust die stap in vertrouwen moet zetten. Ruard beaamt dat je, ook als je dingen soms niet begrijpt, de moed mag hebben om geduldig de Bijbel tot je te blijven nemen en te weten dat God daadwerkelijk door Zijn Woord tot jou spreekt. En ook belangrijk, vult Ilanah aan, dat je de Bijbel niet ziet als een kookboek waar je hier en daar wat uit haalt als power food maar dat je de hele Schrift leest en daar ook de tijd voor neemt. Laurens doet daarom ook de oproep: ‘lees, lees en herlees. Je leert de Bijbel lezen door hem te lezen.’ En daarbij is het belangrijk te zoeken naar de kern: Christus en Zijn evangelie.

Met behulp van een aantal voorbeelden bespreken we in deze aflevering hoe je in de Bijbel kunt leren om Christus te ontdekken, en hoe je tijdens het lezen kunt zoeken naar wat je leert over God, en over jouw relatie tot en met Hem. Tot slot geven Ruard, Ilanah en Laurens ook nog handige praktische tips hoe je de Bijbel kunt lezen en je meer kunt gaan zien van Wie Hij is en wat Hij zegt in Zijn Woord.

Het bericht Bijbellezen – hoe doe je dat? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ruard en Ilanah omschrijven stille tijd als de dagelijkse tijd die je apart zet, waarin je, je terugtrekt om naar Gods Woord te luisteren en met Hem te praten door in gebed te zijn. Laurens merkt op dat je bij de mensen in de Bijbel die met God wandelen ook die twee ingrediënten ziet: ze spreken tot God door te bidden en ze luisteren naar Hem door Zijn Woord. We zien ook dat Jezus, ons grote voorbeeld hierin, Zich regelmatig terugtrekt van de groep en dat Hij vaak vroeg in de ochtend of nacht aan het bidden is, vult Ruard aan.

Maar waarom is het zo belangrijk om stille tijd te doen? Laurens wijst direct naar Johannes 15:5 dat je zonder Jezus niets kunt doen. Geef gehoor aan die oproep om Hem te zoeken elke dag. Ik heb Hem elke dag nodig, legt Laurens uit. Het enige wat wij kunnen doen om een geestelijk vruchtbaar leven te leiden is het aan God te vragen, want het is Zijn vrucht en Hij werk het in ons. Het christenleven begint op je knieën. Als je Hem liefhebt dan wil je tijd met Hem doorbrengen.

Hoe doe je dan je stille tijd? Eén van de velen tips die worden besproken is: in de ochtend, zo pleiten Laurens en Ruard. Laten wij de eerste momenten van de dag die wij hebben aan God wijden en plan het ook echt in je agenda. Laat je gedachten vormen door Hem. Er is geen beter moment om dat te doen dan in de ochtend. Ilanah vult aan: en verlies de moed niet, zoals in Lukas 18:1 door Jezus zelf wordt gezegd. Blijf je Bijbel lezen en bidden, soms is het een moeilijke tijd, dat hoort erbij, maar God wil ons vormen daardoor.

Verder vind je in deze aflevering nog meer voorbeelden en waardevolle tips om je stille tijd vorm te geven en zo te groeien in geestelijke vrucht en relatie met de Heere.

Het bericht Stille tijd – hoe geef je dat vorm? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ik denk dat wij als jonge vrouwen de neiging hebben om te veel te kijken naar wat de wereld om ons heen vertelt over hoe een vrouw zou moeten zijn; of wat zij zou moeten doen. Toch? Laten we eens in Zijn Woord naar een aantal vrouwen kijken, als voorbeeld.

Naar wie kijken wij?

Ik werd aan het denken gezet door een stuk wat ik las uit het evangelie van Markus. In Markus 1 lezen we dat Jezus bij Simon Petrus thuiskomt en dat zijn schoonmoeder daar ziek op bed lag met koorts. Wanneer je in die tijd een fikse koorts had, wat net als vandaag op een flinke ontsteking duidt, kunnen we er wel vanuit gaan dat zij hier gemakkelijk aan zou kunnen overlijden. Een ernstige situatie dus. Waarschijnlijk was ze meer dood dan levend op dat moment. Kijk wat er gebeurt als Jezus binnenkomt: ‘En de schoonmoeder van Simon lag met koorts op bed, en zij spraken meteen met Hem over haar. En Hij ging naar haar toe, pakte haar hand en richtte haar op, en meteen verliet de koorts haar; en zij diende hen.’ (Markus 1:30-31).

Ik denk dat wij als jonge vrouwen de neiging hebben om te veel te kijken naar wat de wereld om ons heen vertelt over hoe een vrouw zou moeten zijn; of wat zij zou moeten doen.

Jezus geneest de schoonmoeder van Petrus, een prachtig wonder! Er staat ook heel kort wat zij daarna direct ging doen: zij diende hen. Dat viel mij op, ze is genezen en kan weer gezond rondlopen en het eerste wat zij doet is vervolgens in haar huis dienen. Ik zie het zo voor me dat ze meteen zorgde voor een gemakkelijke zitplek voor haar schoonzoon en de andere gasten, ze al haar spullen bij elkaar pakte en voor verfrissing en misschien een lekkere maaltijd zorgde. Het viel mij ook op dat er staat dat de mannen meteen aan Jezus vertelde over Petrus’ zieke schoonmoeder, direct toen ze thuiskwamen. Zij waren van hun kant dus erg bezorgd over deze vrouw en hadden oog voor haar welzijn.

Meer vrouwen in de Bijbel

Laten we ook eens kijken naar Lydia. Die je waarschijnlijk kent als dé purperverkoopster (ze was heus niet de enige, maar toch). Ze woonde in Tyatira en had haar hart geopend voor de Heere. Ze luisterde naar wat Paulus haar vertelde en bekeerde zich. ‘En toen zij gedoopt was, en haar huisgenoten, drong zij er bij ons op aan: Als u van oordeel bent dat ik trouw ben aan de Heere, kom dan in mijn huis en blijf er. En zij drong er sterk bij ons op aan.’ (Handelingen 16:15). Ik vind het mooi om te lezen dat zij graag wat wil betekenen nadat zij Jezus heeft leren kennen, en daar dringt ze nota bene sterk bij op aan: kom in mijn huis, laat mij jullie helpen en verzorgen, ik wil jullie gastvrouw zijn! Ze had oog voor de mannen en hun behoefte hierin, en drong er sterk bij hen op aan.

Ook Febe deed dat, over haar staat in Romeinen 16:1-2: ‘En ik beveel u Febe, onze zuster, aan, die een dienares is van de gemeente die in Kenchreeën is, opdat u haar ontvangt in de Heere op een wijze die de heiligen waardig is, en haar bijstaat in elke zaak waarin zij u nodig heeft, want ook zij heeft zelf bijstand verleend aan velen, ook aan mijzelf.’. Paulus dringt erop aan dat ze Febe als één van de heiligen, als een volgeling van de Heere Jezus, moeten ontvangen. Waarom? Omdat zij ondersteuning heeft geboden aan Paulus, en heel veel anderen. We weten niet waar die ondersteuning precies uit bestond, misschien was het een luisterend oor, bemoedigende woorden, liefdevolle verzorging of praktische hulp. Duidelijk is dat ze een geliefd dienares van Jezus was. En dat was ontzettend waardevol, zien we uit deze speciale aandacht die Paulus besteed aan hoe zij behandeld moet worden.

Tot slot, lezen we in Romeinen 16:3 en 4 over Priscilla: ‘Groet Priscilla en Aquila (haar man), mijn medearbeiders in Christus Jezus. Zij hebben voor mijn leven hun hals gewaagd. Niet alleen ik ben hun dankbaar, maar ook alle gemeenten van de heidenen.’ In Handelingen 18:2 lezen we dat dit echtpaar Paulus in huis nam en met hem samenwerkten, ze waren beiden tentenmakers. Hierin zal Priscilla een andere rol hebben gehad dan Aquila. Ze zorgde voor de mannen, ondersteunde hen, en zoals je kunt lezen: heeft haar hals gewaagd voor het leven van Paulus. En wat hadden Aquila en Priscilla gemeenschappelijk? Ze kende de Schrift. Als er namelijk een geleerde Jood, Apollos, in hun gemeente komt waarvan ze merken dat hij niet het hele evangelie kent doen ze dit: ‘En toen Aquila en Priscilla hem gehoord hadden, namen zij hem apart en legden hem de weg van God nauwkeuriger uit.’ (Handelingen 18:26) Kortom, Priscilla kende het Woord van Jezus en zij gaf haar leven en ondersteunde de gemeente. Dat is enorm moedig en een krachtig werk van de Heere God.

Wij dienen Christus

Deze vrouwen laten jou en mij zien wat zij wilden doen zodra Jezus hen genezen had; wat zij deden in hun gemeente; wat zij deden als één of meer van de discipelen van Jezus in nood waren: dienen en zorgen. Hun huis openstellen, hun tijd en leven geven, voorzien in hun lichamelijke behoeften, meedenken en ondersteunen.

Wij zijn als vrouwen nodig, als ondersteuners en helpers, in dienst van en getuigend van Jezus Christus, die het Hoofd is van allen!

En tot slot, het Woord kennen, bewaren en vertellen. Getuigen dus! Hopelijk krijgt het dienen voor jou als vrouw nu een mooiere betekenis dan je wellicht hiervoor had. Het is door God in de vrouw gelegd: mannen kunnen dit niet op de manier zoals vrouwen dat kunnen. Ik hoop dat je met een blijmoedig hart dit leest en met bewondering naar deze vrouwen kijkt. We mogen van hen leren, laten we dat ook doen. Wij zijn als vrouwen nodig, als ondersteuners en helpers, in dienst van en getuigend van Jezus Christus, die het Hoofd is van allen!

Het bericht De vrouw die Jezus volgt verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Abram en Lot staan op het punt om uit elkaar te gaan, omdat het land waar ze verblijven niet groot genoeg is voor hen beiden. Abram geeft Lot de keuze, hij mag als eerste bepalen welke kant hij opgaat, ‘ligt heel het land niet voor je open?’

Als je als jonge vrouw in deze westerse rijke wereld woont, dan heb je waarschijnlijk, net als ik, een ontelbaar aantal mogelijkheden en keuzevrijheden in zo’n beetje alle facetten van je leven. Van de grote dingen – denk aan wat je gaat studeren, waar je gaat werken, waar je gaat wonen – tot de ‘kleinere’ dingen als wat je doet op je vrije zaterdag, wat je eens zult gaan eten, welke film je zult kijken of welk boek je eens zult lezen; ‘ligt heel het land niet voor ons open?’

Maar een ‘open land’ betekent ook de mogelijkheid om die in de verkeerde richting door te trekken. Net als Lot. En ja, die geschiedenis kennen we natuurlijk wel: Lot die er zelf voor kiest om naar Sodom te gaan, en daarbij ook nog de eerste keus pakt, terwijl zijn oom een stuk ouder was en hij hem toch minstens voor had kunnen laten gaan. En als we eerlijk zijn vinden we het ook wel een beetje dom van Lot dat hij dan uitgerekend voor Sodom kiest. Want dat was nou niet een stad die bekend stond vanwege zijn goede normen en waarden en zijn beschaafde inwoners. In dat geval hadden wij het misschien nog wel begrepen, toch?

Ik ben bang van niet. We hebben waarschijnlijk veel meer gemeen met Lot dan we willen toegeven: ‘En Lot sloeg de ogen op en zag dat heel de Jordaanvlakte rijk aan water was; voordat de HEERE Sodom en Gomorra te gronde gericht had, was zij in de richting van Zoar als de hof van de HEERE, als het land Egypte’ (Genesis 13:10). Niks geen vieze, stinkende stad waar de donkere wolken van onheil al boven hingen! ‘Als de hof van de HEERE’, zo geweldig als het paradijs, zo zag het land eruit. Lot keek op basis van zijn menselijke ogen en koos voor dat land.

We hebben waarschijnlijk veel meer gemeen met Lot dan we willen toegeven.

Kijken wij niet ook al te vaak net als Lot naar dit open land? Die muziek is toch gewoon heerlijk om naar te luisteren? En die film, er zitten wat scènes in… maar het is echt zo’n feelgood movie. En ja, die vriendinnen zijn misschien niet zo serieus maar we hebben zoveel lol samen. En dat feestje, daar wordt flink gedronken, maar het is gezellig en ik vind die aandacht best leuk.

Laten we eerlijk zijn, zoals de Bijbel zegt – de wereld kan er vaak nog zo mooi uitzien maar: ‘De mannen van Sodom waren echter slecht en grote zondaars tegenover de HEERE’ (Genesis 13:13). Natuurlijk moeten wij niet vergeten dat deze terechte beschuldiging ook voor ons geldt. Wij zijn ook grote zondaars tegenover de HEERE. Maar alleen door ons geloof in het reinigende bloed van Jezus Christus en Zijn opstaan uit de dood kunnen wij nu kinderen van God genoemd worden. Maar wat doen wij daarna? Leven we ook als kinderen van de Allerhoogste? Maken wij er wel echt werk van – door de kracht van Zijn onmisbare Heilige Geest – om meer op Jezus te gaan lijken en minder op de wereld?

De keuze van Lot is denk ik voor ons een waarschuwing om niet in de wereld van vandaag dezelfde fout te maken. Laten we oplettend zijn; de schoonheid en het comfort van Sodom kan ons in slaap doen sukkelen. Het maakt ons lauw en zorgt dat wij niet meer het zout van de aarde zijn, het zorgt ervoor dat wij gaan lijken op deze zus genaamd Sodom: ‘Zie, dit was de ongerechtigheid van uw zuster Sodom: trots, overvloed van voedsel en zorgeloze rust had zij met haar dochters. De hand van de arme en de behoeftige ondersteunde zij echt niet’ (Ezechiël 16:49)

We weten hoe het afliep met deze stad. God had geduld, maar uiteindelijk kwam Zijn oordeel en keerde Hij de stad ondersteboven en richtte het te gronde. De zonde kan er, en zal er, vaak zo onschuldig uitzien, aantrekkelijk als de vrucht in de hof van Eden, blinkend en vol overvloed als de stad Sodom – maar het draagt het kwaad in zich en het gevolg ervan is de dood (Romeinen 6:16).

De zonde kan er, en zal er, vaak zo onschuldig uitzien, aantrekkelijk als de vrucht in de hof van Eden, blinkend en vol overvloed als de stad Sodom – maar het draagt het kwaad in zich en het gevolg ervan is de dood.

Dit is nog niet het hele verhaal, want voordat dit gebeurde stuurde God engelen om Lot te redden zodat hij niet ‘om de ongerechtigheid van de stad – zou worden – weggevaagd’ (Genesis 19:15). De reactie van Lot is alarmerend: ‘Lot aarzelde echter; daarom grepen die mannen zijn hand, de hand van zijn vrouw en de hand van zijn twee dochters, omdat de HEERE hem wilde sparen. Zij brachten hem naar buiten en leidden hem buiten de stad’ (Genesis 19:16).

Lot aarzelde. Aarzel jij om weg te lopen van plekken waarvan je weet dat God niet wil dat je er bent? Aarzel jij om die film of die muziek te stoppen of uit je playlist te halen? Aarzel jij om het gemak van oppervlakkige gezelligheid te vermijden voor diepere en soms confronterende vriendschappen? Aarzel jij om weg te blijven van het feestje waar de alcohol en de overspel zo rijkelijk gevierd worden?

‘…omdat de HEERE hem wilde sparen.’ Wat voor Sodom geldt, geldt ook voor de wereld van vandaag: onze God wil ons nog sparen. Als je Jezus Christus nog niet kent, wil God je door het offer van Zijn Zoon sparen en je verlossen van het oordeel dat over deze wereld zal komen en zal Hij je vrij maken van de zonde en schuld zodat je werkelijk vrede hebt. Als je Jezus Christus al wel kent, om je opnieuw te onderwerpen aan Hem, Zijn eer te zoeken en weg te vluchten van de zonde in jouw leven en daarentegen te leven tot Zijn eer, in geloof en liefde, zoals Paulus schrijft:

‘U echter, o mens die God toebehoort, ontvlucht deze dingen. Jaag daarentegen gerechtigheid, godsvrucht, geloof, liefde, volharding en zachtmoedigheid na’ (1 Timotheüs 6:11).

Het bericht De schoonheid van Sodom verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Volgens Ruard wordt er wel heel veel over de Geest gepraat, maar wordt er maar weinig gekeken naar wat de Bijbel over Hem zegt. Zo leert de Schrift dat de Heilige Geest geen onpersoonlijke kracht of invloed is, maar dat Hij God Zelf is; één van de drie Personen van de Drie-eenheid. Laurens merkt op dat we Hem daarom ook door de hele Bijbel zien werken, en dat we Hem al bezig zien tijdens de Schepping!

Maar wat leert Jezus eigenlijk over de Heilige Geest? Eén van Zijn grote taken, zo zeggen Ruard en Laurens, is het overtuigen van zonde, gerechtigheid en oordeel. Dit is iets dat bovendien aan het begin staat van onze bekering en is daarom misschien wel de belangrijkste manier waarop de Geest in jouw leven kan werken!

De Geest werkt dus op veel verschillende manieren. Een terechte vraag is daarom: Hoe weten we of de Heilige Geest aan het werk is en hoe kunnen we Hem ervaren? Volgens Ilanah is het een misvatting om te denken: ‘Hier wordt te weinig over de Heilige Geest gesproken en dus is Hij hier niet aan het werk.’ Aangezien de Bijbel leert dat de Heilige Geest God en Christus zal verheerlijken, zo observeert Ilanah, moet dat de maatstaf zijn voor de werking van de Geest.

Naast al deze zaken wordt er in deze aflevering verder nog gesproken over de werking van de Geest in wonderen en tekenen en worden er praktische tips gegeven hoe jij de Geest persoonlijk in jouw leven kunt ervaren.

Het bericht De Heilige Geest – wie is Hij en wat doet Hij? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Eén van de lastigste vragen van het christenleven is misschien wel: hoe ga je om met zonde in je leven? Je krijgt de indruk dat de eerste Johannesbrief duidelijk maakt dat we eigenlijk niet meer zouden moeten zondigen? Maar de praktijk van het christenleven is toch nog vol met zonden. En wat is zonde eigenlijk? Ruard stelt dat alle mensen zondigen, ook christenen. Er is echter wel een fundamenteel onderscheid tussen een niet-christen die zondigt en een christen die zondigt – een verschil van licht en duisternis. Hoe dat zit bespreken ze met elkaar.

Ondanks dat zonde nog steeds een realiteit is in het leven van een christen, is het niet de bedoeling dat we er vrede mee sluiten.

Ondanks dat zonde nog steeds een realiteit is in het leven van een christen, is het niet de bedoeling dat we er vrede mee sluiten. Het kan niet zo zijn, zegt Laurens, dat we het prima vinden dat we nog zondigen – we zijn immers geroepen tot strijd! Dit brengt meteen het onderwerp van menselijke verantwoordelijkheid naar boven: is het niet God Die heiligt? Wat is onze rol hierin?

De lastigste vraag van allemaal is misschien wel: wat doe je wanneer je als christen opnieuw en opnieuw struikelt in dezelfde zonde? Ilanah roept je op: ‘Ren zo snel mogelijk naar Jezus en belijdt je zonde.’ Ruard voegt daar zelfs aan toe dat God er vreugde in vindt als jij je terugkeert naar hem nadat je hebt gezondigd! Toch blijft er vaak schuldgevoel bestaan. Hoe ga je daar mee om? En is een schuldgevoel altijd verkeerd? ‘Nee,’ stelt Laurens, ‘wees er dankbaar voor!’

Ook komt het onderwerp vreugde langs; want is het niet deprimerend om stil te staan bij je zonde? We zijn toch geroepen om blij te zijn? ‘Het klopt’, zo zegt Ruard, ‘dat we onszelf niet moeten verliezen in het kijken naar onszelf. Schuldgevoel kan ook als een aanklacht van de Satan komen. Toch moeten we ons wel bewust zijn van hoe serieus zonde is.’ ‘Alleen wanneer we onze zonde serieus nemen’, vult Laurens aan, ‘kunnen we oprechte vreugde ervaren; de vreugde van verlossing.’

Ook geven Ilanah, Ruard en Laurens je nog wat praktische, hands-on tips hoe je om kunt gaan met zonde in je leven. Dit en nog veel meer, in deze aflevering van Godgericht in gesprek!

Het bericht De zondige christen – berouw en vernieuwing verscheen eerst op Geloofstoerusting.