Dit is het absolute hoogtepunt: God in het vlees. Laat dat eens rustig op je inwerken. En dan vooral Mattheüs 4. Jezus loopt naar vier vissers en zegt: ‘Volg Mij.’ We praten tegenwoordig veel over dat woord ‘volgen’; wat betekent dat precies? Maar probeer eens grip te krijgen op de grootheid van de ‘Mij’ Die deze uitnodiging doet. Dit is Jezus, God in het vlees, die zegt: ‘Volg Mij, wees Mijn discipel.’ Dit is Degene Die wij geroepen worden te volgen. We mogen het volgen van Hem nooit reduceren tot oppervlakkige, routinematige religie, eentonige spiritualiteit of wat dan ook. Nee, dit is een levende, ademende relatie met Jezus, God in het vlees. In een discipelschapsrelatie helpen wij mensen deze relatie te zien, te kennen en te ervaren. Benadruk dus het léven dat daarin ligt.

Zorg dat dit nooit een gewoonte of een routine wordt; ‘Jezus dit, Jezus dat.’ Als je ziet hoe de auteurs van het Nieuwe Testament over Hem schrijven… Johannes schrijft: ‘Wat er was vanaf het begin.’ De Schepper! Vanaf het allereerste begin! ‘Ik raakte Hem aan, ik zag Hem, ik hoorde Hem, ik had gemeenschap met Hem.’ Alsof het een schok voor hem was. In het boek Openbaring zie je hem … ‘Wow, Jezus!’ Wij moeten datzelfde ‘wow’ hebben in heel ons leven. Realiseren wij ons met Wie we praten? Hopelijk zie je dat, nu we door het Oude Testament gegaan zijn. Daarom was het zo’n schok toen Hij verscheen. ‘Duizenden jaren hebben we op dit moment gewacht, en nu staat Hij voor ons; het vleesgeworden Woord!’

Dat is zo belangrijk. Jezus is uniek in heel de geschiedenis. Hij alleen is apart gezet van iedere andere religieuze leraar, van elk ander persoon. Het kan goed zijn om eens met je pupil(len) te bespreken wat Jezus uniek maakt, als de vervulling van al deze dingen uit het Oude Testament. Hij alleen leefde het leven die wij niet kunnen leven; volkomen gehoorzaamheid aan God. Hij stierf de dood die wij verdienen, toen Hij de vijand overwon die wij niet overwinnen kunnen: de zonde, de satan en de dood. Niemand anders heeft dat gedaan.
Benadruk dat het christendom niet een van de opties is in een etalage vol verschillende religies. Jezus is de Enige Die alle aanbidding waard is. Daarom volgen wij Hem en maken wij Hem bekend, want we willen dat iedereen Zijn werk leert kennen.

En daarom zullen wij Hem ook bekend maken. Wanneer je begrijpt Wie Jezus is, moet je Hem wel volgen. Toen Jezus tegen de discipelen zei: ‘Volg Mij’, was dat voor hen een voorrecht, een eer. Daarom wil ik nu ook discipelen maken.

Zorg dat jouw leerling eropuit gaat en ook weer mensen tot Jezus brengt. Zeg: ‘Begrijp je dat dit nodig is? En als je dit doet, ervaar je de tegenwoordigheid van de levende God. Jij kunt de gemeenschap ervaren die Johannes met Hem had, die de discipelen hadden. Zij verwachtten altijd de gemeenschap met Hem. En ook wij kunnen deze gemeenschap met Hem ervaren, als wij eropuit gaan om discipelen te maken.’

Denk daar samen over na. En maak duidelijk dat het altijd een eer voor ons is om te bidden, een vreugde om te bidden, een vreugde om discipelen te maken.

Het bericht Jezus, de Messias verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Veel mensen zijn bang voor het boek Openbaring. Ze lezen het niet eens: ‘Het is te moeilijk.’ Er staan inderdaad wat moeilijke dingen in, maar het overkoepelende beeld is duidelijk genoeg, en dat is hetzelfde als vanaf het begin: ‘Zegen als je Mij volgt, vloek en toorn als je Mij niet volgt.’ Zo begon het in Genesis en zo eindigt het in Openbaring. Dit is de God Die wij dienen.

Dit is dus de manier waarop het zal eindigen. Wij kennen het slot van het verhaal. En dat verandert de manier waarop wij leven radicaal. We weten dat dit eraan komt, dus dit verandert ons. Help jouw pupillen hierover na te denken: ‘Hoe verandert dit jouw visie op het lijden?’ Want je weet dat het voorbijgaat. Zelfs in de pijnlijkste dingen, als je niet weet hoe je verder moet … Openbaring laat zien: je zál erdoorheen komen. De moeiten in deze wereld zijn licht en gaan voorbij. Zelfs de ergste zijn licht en van korte duur. Want de eeuwige vreugde komt eraan.

Als wij dat weten, verandert dat de manier waarop wij met lijden omgaan. En het dringt ons discipelen te maken. De eeuwige bestemming van mensen staat op het spel. Die is ervan afhankelijk of zij het Evangelie horen en geloven, erop reageren, Christus volgen. Daarom gaan wij eropuit. Ja, ook omdat we willen dat mensen gered worden van de hel en voor de hemel. Maar het grote plaatje van Jezus’ heerlijkheid, van Gods heerlijkheid, in Openbaring, is een goede geheugensteun. Gods heerlijkheid is wat ons ten diepste drijft. Wij willen dat God de eer ontvangt die Hij waard is. En de mensen om ons heen, die Jezus niet kennen – God is ook hún eer waard. Ik verlang ernaar dat zij Zijn heerlijkheid leren kennen. Dat drijft ons, dat dringt ons. Wij maken geen discipelen vanuit een schuldgevoel: ‘Ik voel me zo slecht, ik denk dat ik discipelen zou moeten maken.’ Of: ‘Ik ken het Evangelie, dus waarschijnlijk moet ik het doorgeven.’ Wij worden niet gedreven door schuld, maar door heerlijkheid. We willen heerlijkheid voor onze Koning!

Ja, en de gerichtheid op die toekomst. Dat is onze hoop. De toekomstige heerlijkheid, dat beeld van Openbaring 5, waar zoveel verschillende mensen uit verschillende volken God aanbidden voor Zijn troon. In de wereld worden mensen vaak geleerd bezig te zijn met hun verleden, dingen uit hun verleden op te pakken. Maar christenen behoren op de toekomst gericht te zijn. Dat houdt ons gaande; de wetenschap dat het boek Openbaring gebeuren gaat. Het zal gebeuren. Zijn beloften. Is de Heere ooit teruggekomen op één van Zijn beloften? Nee, Hij heeft ze allemaal gehouden. Dat mag ons vertrouwen geven dat het precies zo zal eindigen als Hij zegt. Laten wij daar dus mee bezig zijn, ons daarop richten. Ik doe dat niet genoeg. Ik kijk niet genoeg vooruit: ‘Het zal op deze manier eindigen; wat betekent dat voor mijn leven nu?’

En dat heel praktisch. Vooral nu je aan het eind van dit Multiply-materiaal gekomen bent. Maar weet: dit is het einde niet. ‘We kunnen dit afvinken, we hebben de Bijbelstudie afgerond’? Nee. Besef en bespreek het toekomstige besluit van het verhaal. Wat betekent dat in de praktijk voor mijn leven vandaag, als discipel van Jezus en als discipelmaker, die andere mensen tot Christus leidt?

Het is wat vreemd omdat dit gefilmd wordt, maar ik zou graag besluiten met gebed en tot God naderen voor iedereen die dit zal zien en gebruiken. Ik wil graag bidden en geloven dat God gaat werken.

Vader, wij geloven dat Jezus Christus zal terugkomen als Zaligmaker en Rechter. En Vader, wij geloven dit boek Openbaring, omdat we zien dat U altijd Uw Woord gehouden hebt. Mogen wij leven in het licht van het einde, van het moment waarop wij Uw aangezicht zien. God, ik bid voor hen die discipelen maken en proberen te gehoorzamen aan Uw woorden en Uw opdrachten, Uw bevelen. Ik bid voor hen, Heere. God, omdat ik weet dat de vijand hen zal willen afleiden – ik bid voor deze discipelschapsrelaties, omdat ik weet dat de vijand hen uiteen wil drijven. God, ik bid dat zij één zullen zijn. Ik bid dat wij allemaal gemeenschap zullen hebben en alle hindernissen opruimen. Laat Uw Geest onze angst wegnemen en ons moed geven, zodat wij zullen leven door geloof wanneer U terugkomt. In de dierbare en heerlijke Naam van onze Koning, Jezus. Amen.

Het bericht Het einde van het verhaal verscheen eerst op Geloofstoerusting.

In de Bijbel zien we Kanaänieten, Perezieten, Hittieten, Israëlieten, enzovoorts. Ook nu zijn er wereldwijd allerlei verschillende volken. Sommigen tellen er ruim 11.000, anderen ruim 16.000. En Jezus zei: ‘Maak discipelen onder ál deze volken.’ Van deze 11.000 of 16.000, hoe je ze ook definieert, zijn er minstens 6.000 die momenteel ‘onbereikt’ worden genoemd. Dat betekent: minder dan 2 procent van de mensen in dat volk zijn volgelingen van Christus. In de praktijk betekent dat: als je in een van de volken geboren wordt, zal je hoogstwaarschijnlijk geboren worden, leven en sterven zonder ooit het Evangelie te horen.

Dus als ik het over de ‘verlorenen’ heb … Er zijn verloren mensen overal om ons heen, ook hier, maar ‘onbereikt’ betekent dat zij geen toegang tot het Evangelie hebben. Zij horen het goede nieuws van Christus niet eens. Als het gaat over discipelen maken, moeten we goed begrijpen dat ook wij doelgericht discipelen moeten maken. Jezus heeft ons opgedragen doelgericht discipelen te maken onder al deze volken.

Soms springen wij van ‘onze kleine plaatselijke gemeente’ naar ‘ver weg overzee’, maar heb ook oog voor wat daartussen ligt. Soms leven we geïsoleerd in onze plaatselijke gemeente, waar iedereen zo’n beetje hetzelfde doet of er hetzelfde uitziet. Maar Gods verlangen was dat er geen scheidingsmuur zou zijn. Het doet er niet toe uit welk volk of land je komt. Die eenheid proberen wij te laten zien.

Soms heersen er toch nog vooroordelen in de gemeente. Dat is niet goed. In de Efezebrief lees je dat Christus stierf om ons tot één nieuwe mens te scheppen! Wij onderscheiden ons niet meer door onze afkomst. Wij zijn één gezin. Help mee om de gemeente tot dat gezin te vormen! Dat begint met ons als individuen. Misschien merk je dat er bij jouw pupil ook vooroordelen leven. Misschien heeft hij geen liefde voor mensen in Azië, het Midden-Oosten of elders. Dat zie je vaak nog in de gemeente. Daarmee schilderen we geen mooi beeld van ‘een liefde voor alle volken’.

Er zijn allerlei volken vertegenwoordigd in onze buurt. God heeft mensen uit allerlei volken naar de Verenigde Staten gestuurd, en naar andere landen. Naast ons wonen dus wellicht mensen uit een heel ander volk. En wij willen hen niet, bevooroordeeld, negeren.

Tegelijk: God heeft hen hierheen gebracht, maar wellicht leidt Hij óns elders heen. Een van de belangrijke zaken die ik met iedere discipel of discipelmaker zou willen bespreken, is deze: ‘Waar kan jij het meest effectief discipelen van alle volken maken?’ Ons standaardantwoord is vaak: ‘Waar wij ons het prettigst voelen. Waar we opgroeiden. Waar de mensen ons het meest gunstig gezind zijn.’ Maar er zijn meer dan 6.000 volken die het Evangelie nog nooit gehoord hebben. Daarom kan het standaardantwoord beter luiden: ‘De Heere leidt ons naar een ander volk, op een andere plaats.’

Wij veronderstellen: ‘Blijf, tenzij je Gods stem hoort zeggen dat je gaan moet.’ Waarom draaien we dat niet om? Want Hij gaf ons al het bevel om te gaan en discipelen te maken waar je het meest effectief zult zijn, waar men nog onbereikt is. Dit is een sterke roeping! Weet jij zeker dat je blijven moet? Bespreek dat met je pupil en geef jezelf over aan God, jullie allebei (misschien pak je er zelfs een wereldbol bij). Zeg eenvoudig: ‘Heere, ik zal letterlijk overal heengaan waar U mij zendt; het is een eer om te gaan waar U me zendt, waar dan ook ter wereld.’

Misschien woon jij in een stad waar al veel gemeenten zijn, waar al van alles gebeurt. Dan kan het zinnig zijn ergens heen te gaan waar nog niemand het Evangelie gehoord heeft. En zulke plaatsen zijn er zoveel! Geef je over aan God: ‘Als dat is wat U wilt, is dit het beste voor mij en wil ik gewillig gaan.’ Wees eerlijk en zeg gewoon: ‘Ik zou angstig zijn, bang, doodsbenauwd. Ik wil dit niet achterlaten, dat niet opgeven.’ Spreek dat uit, bid erover, bid om moed, ook voor elkaar, en zeg: ‘Zijn wij bereid elk een andere weg te gaan? Zijn wij bereid naar verschillende plaatsen, verschillende landen te gaan? Het is geweldig dat wij deze discipelschapsrelatie mogen hebben, maar God kan ons naar de einden der aarde roepen. Laten we ons op dit moment aan Hem overgeven, en werkelijk geloven dat dit tot Zijn eer en onze vreugde zou zijn.

Doe dat, en kijk dan wat God doet.

Het bericht Goed nieuws voor alle volken verscheen eerst op Geloofstoerusting.

En daarin ligt de schoonheid. Wij hebben in de gemeente allemaal dezelfde roeping: discipelen maken. Maar de manier waarop we in gemeenschap met elkaar leven, de manier waarop we deze roeping in praktijk brengen, de wijze waarop we discipelen maken … Wij moedigen elkaar aan met onze verschillende gaven, verschillende vaardigheden, verschillende ervaringen die God ons in Zijn voorzienigheid doet meemaken. Het is goed om deel uit te maken van een gemeenschap van discipelmakers. Want dat is de gemeente; geen publiek van toeschouwers, waarin je samenkomt om naar één man te luisteren. Het is geen publiek van toeschouwers; het is een gemeenschap van discipelmakers.

En hopelijk zie jij dat ook in jullie discipelschapsrelatie, want jouw leerling heeft misschien geen zin om discipelen te maken. Maar dan ben jij er om hem aan te moedigen. Als wij aan onszelf overgelaten worden, zijn er allerlei dingen waartoe we onszelf van nature niet motiveren. Zoals je zei, Hebreeën 10: wij vuren elkaar tot deze dingen aan. We bemoedigen elkaar, we geven elkaar moed, vooral als we de grote dag zien naderen.

Ik wil nog iets anders benoemen dat volgens mij heel belangrijk is. Wanneer wij daadwerkelijk discipelen maken, zal dat onvermijdelijk leiden tot gemeenten die zich vermenigvuldigen. Het Nieuwe Testament beveelt ons nooit gemeenten te planten. Jezus zei: ‘Maak discipelen.’ Naarmate discipelen gemaakt worden, naarmate mensen tot Jezus komen, worden er gemeenten gevormd.
Als ik denk aan de gemeente die God aan mij als voorganger heeft toevertrouwd – als iedere discipel het komende jaar één nieuwe discipel van Jezus maakt, zouden we in een jaar verdubbelen. Dan zouden we een enorm gebouw moeten neerzetten waar iedereen in past, en dat gaan we niet doen, dus dan moeten we ons vermenigvuldigen; een nieuwe gemeente beginnen. Daar gaat het om. Het is niet de bedoeling dat we rustig door het christenleven kabbelen, heel ons leven in één prettige gemeente. Het is de bedoeling dat we de gemeente vermenigvuldigen. En dat gebeurt wanneer we discipelen maken.

Zorg dat je leerling goed begrijpt wat ‘gemeente’ betekent in het Nieuwe Testament: de mensen die samenkomen vormen het lichaam (van Christus). Met onze westerse opvattingen denken wij soms: ‘De gemeente is deze locatie, dit gebouw.’ Maar wat Christus de gemeente noemt, is het lichaam van gelovigen, ongeacht waar zij samenkomen (zolang er leiderschap is, enzovoorts). Daarom is het zo belangrijk om dit onderwerp te bespreken; zodat ze begrijpen dat het niet over een gebouw gaat. Dat bedoelde Christus niet toen Hij zei: ‘Ik zal Mijn gemeente bouwen.’ Hij doelde op de verspreiding door middel van het ‘Maak discipelen.’

Dat is dus een goed gespreksonderwerp met jouw leerling of kring: ‘Wat is de gemeente? Wat betekent de gemeente in het Nieuwe Testament? Hoe kunnen wij daar deel van uitmaken?’ Niet alleen door te ervaren hoe mooi God de gemeente bedoeld heeft, maar door het maken van discipelen daadwerkelijk de gemeenten te vermenigvuldigen in onze omgeving, en vervolgens onder de volkeren. Dat bespreken we in de volgende les.

Het bericht De vroege kerk verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Precies! En onder gelovigen … Ik weet niet eens waar ik moet beginnen om uit te leggen hoe belangrijk het is om dit te begrijpen. Als je dit Boek leest, van kaft tot kaft, en vooral het Nieuwe Testament … Dan zou je God om zijn Heilige Geest smeken! Dan zou je zien dat alles onmogelijk is, dat alles gewoontjes zal zijn, oppervlakkig, onaantrekkelijk, tenzij de Heilige Geest komt, in ons gaat wonen en ons helemaal verandert. Hier moeten we echt bij stilstaan.

Er valt zoveel te leren. Ik wil jouw boek (‘De vergeten God’) niet zomaar aanprijzen, maar ik geloof dat het heel nuttig is om ons te helpen inzien dat wij de Heilige Geest verkeerd begrijpen, Hem op allerlei manieren negeren, of de rol van de Heilige Geest in het christenleven vergeten. Dat is een tragische vergissing. Het is zo verkeerd! De Heilige Geest is Degene Die ons kracht geeft, leidt en in staat stelt Christus te gehoorzamen, discipelen te maken, de gemeenschap met God te ervaren waarvoor wij geschapen zijn, de vreugde in God te smaken zoals Hij het bedoeld heeft.

Het is belangrijk dat wij bespreken Wie de Heilige Geest is, dat we deze dingen grondig onderzoeken. Daarom noem ik jouw boek, want ik denk dat dat hierbij behulpzaam is. Op de website staan links; dat is een nuttige informatiebron. Veel mensen hebben verkeerde opvattingen over de Heilige Geest. Dus ga eens na: Wie is de Heilige Geest? Welke rol speelt Hij in mijn dagelijks leven?
Misschien kan je dit heel praktisch met je pupillen bespreken: ‘Hier zie je het werk van de Heilige Geest in jouw dagelijks leven. Hier zie je waarom wij de Heilige Geest nodig hebben.’

Want het is onmogelijk dit Boek te gehoorzamen als je focus niet op de Heilige Geest is. Dan ben je continu schuldbewust, je voelt je voortdurend verslagen, want als je probeert discipelen te maken zonder de Heilige Geest leidt dat tot een gefrustreerd, ellendig leven.

Wanneer je de Heilige Geest wél ervaart wanneer je de daden van het vlees doodt, eropuit gaat en een verschil maakt in het leven van anderen – dat is een complete ommekeer van een gefrustreerd ‘Dit is onmogelijk’ naar ‘Dit is waarvoor ik geschapen ben; ik ervaar God! Wat een geweldige dag! Ik ervaar Zijn tegenwoordigheid!’

Besteed hier dus tijd aan. En opnieuw: begin waar de ander is. Vraag hem: ‘Wat weet je van de Heilige Geest? Wie geloof je dat Hij is? Als ik “de Heilige Geest” zeg, waar denk je dan aan?’ Begin daar, en leidt hem vervolgens verder. ‘Waarom is de Heilige Geest noodzakelijk? Wat betekent het om door de Geest te wandelen?’ Bespreek de praktische implicaties daarvan, zodat zij beseffen: ‘De Geest woont in mij, opdat ik een getuige zal zijn tot aan de einden der aarde, opdat ik discipelen zal maken!’ Als we dat niet doen, missen we op zijn minst gedeeltelijk het doel van de inwoning van de Heilige Geest.

Ja, en bid hier ook om, bijvoorbeeld tot besluit van jullie gesprek deze week. Vraag: ‘Waar geloof je dat de Heilige Geest jou toe leidt?’ Dit kan een moment zijn om biddend God te zoeken: ‘Heere, leid mij door Uw Geest. Waar wilt U dat ik nu heen ga? Wat wilt U dat ik doen zal?’

Het bericht De Geest van God verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ja, daar werd ik zelf mee geconfronteerd. Ik was een gemeente begonnen en na een jaar of vijf vroeg iemand mij: ‘In jullie visiedocument gaat het allemaal over deze stad en deze gemeente. Ik lees niets over de rest van de wereld.’ Ik zag dat hij gelijk had. Dit is niet Bijbels. De gelovigen waren op de hoogte van de situatie elders. Zij hielpen gelovigen in andere situaties.

Sinds wij in de gemeente oog hebben voor christenen elders, met hun noden, en hoe wij hulp kunnen bieden, geven wij als plaatselijke gemeente hulp aan de wereldwijde kerk. Toen kwam onze gemeente tot leven! Er was veel enthousiasme en mensen gebruikten hun gaven om mensen in andere gebieden te helpen. Dat bracht zoveel vreugde in onze gemeente! Het is erg stimulerend om iemand hulp te kunnen bieden, en niet alleen te ontvangen.

Het is echt zaliger te geven dan te ontvangen. Gevers zijn de gelukkigste mensen. De liefde dringt hen, ze beginnen te geven … Als je een kom rijst schenkt aan een kind dat anders niet zou eten – dat is geweldig! Het helpen van de armen brengt een grote glimlach op hun gezicht. Dat geeft een kick! Of om onderwijs te geven aan gelovigen elders, die dat als een spons opzuigen – ‘Dat wist ik niet!’ Van die basale dingen … Om jouw gave, welke je ook hebt, elders ter wereld in te zetten.

Dat is zo belangrijk. Veel mensen denken: ‘Er is zoveel nood hier, dat wij geen aandacht hoeven te schenken aan de rest van de wereld.’ Maar als wij echt gaat stilstaan bij de noden wereldwijd, opent de Heere onze ogen in een nieuwe manier voor de nood dicht bij ons.

In mijn gemeente te Birmingham zijn vruchtbare plaatselijke bedieningen geboren uit overzeese periodes. Mensen draaiden elders ter wereld mee in de bediening, en beseften vervolgens: ik kan in mijn eigen straat precies hetzelfde doen! Daarom is het geen of/of. Het stijgt daarbovenuit.

Daarom wil ik jou aanmoedigen, als je deze stof met je pupil of kring doorneemt, om hen te helpen nadenken: ‘Hoe kan ik bidden voor ons land, voor de wereldwijde kerk?’ Verwerk dat in jouw onderwijs over gebed, en in jullie gezamenlijk gebed.

Was jullie gebedstijd de achterliggende weken vooral gericht op de stof van die week? Of baden jullie ook om de komst van Gods koninkrijk, en voor onze broeders en zusters wereldwijd die met allerlei moeilijkheden geconfronteerd worden? Sommigen worden vervolgd vanwege hun geloof!

Bidden dus, en geven. Hoe gebruiken wij ons bezit ten dienste van onze broeders en zusters wereldwijd? Wij horen bij de rijkste mensen ooit, en wij hebben broeders en zusters die honger lijden. In discipelschapstraining moeten wij bewust nadenken over ons geefgedrag.

Een van de effectiefste middelen in discipelschapstraining zijn short term projecten. Het idee daarvan is dat je de gemeente elders ter wereld gaat helpen, en de verspreiding van het Evangelie daar. Maar als jij samen met je pupil zoiets doet, verandert er veel in het leven van jullie allebei. Ik zeg altijd: ‘In één week overzee kan ik iemand verder helpen groeien in Christus, dan in een jaar hier thuis.’ Want er is zoveel te doen.

Denk er eens over na of jij samen met jouw pupil of kring zo’n short term project kunt doen, en elders ter wereld kunt helpen het Evangelie te verspreiden. Misschien kan je dat een plek geven in jullie discipelschapsrelatie.

Ja. En ook dicht bij huis kunnen zij dingen doen. Dan kost het jullie geen reisgeld. Denk samen na over de mogelijkheden. Ik werk momenteel met veel ex-verslaafden. Sommigen leven nog op straat. Zij hebben weinig en leven van staatssteun. Maar als ik hen laat zien wat er in Ethiopië of Cambodja gebeurt, zeggen ze: ‘Zo arm ben ik niet; ik kan deze mensen zelfs helpen.’
Dit draagt zelfs bij aan hun eigen heling. Ze denken: ‘Ik dacht enkel aan mezelf. Ik dacht dat niemand het slechter had dan ik. Nu zie ik dat ik zelfs anderen kan helpen.’ En juist dat helpt mee aan hun eigen heling. ‘Ik heb een doel in mijn leven! Dit is geweldig! Dit geld dat ik eigenlijk aan een maaltijd of drankje wilde besteden, kan ik opzijleggen om iemands leven te helpen redden.’ Die vreugde zie ik ontstaan in hun leven.

Nog één ander belangrijk punt. Het ‘discipelen maken’ draait volledig om het Evangelie. Wereldwijd zijn er bijna tweemiljard mensen die het Evangelie nog nooit gehoord hebben. Dat moet(en) jouw pupil(len) weten. Er zijn vele miljoenen mensen die het goede nieuws van Christus nog niet één keer gehoord hebben. Denk in jullie discipelschapsrelatie dus na over de vraag: ‘Hoe kan mijn leven bijdragen aan de verspreiding van het Evangelie?’

Dit is zo mooi aan discipelschapstraining. De gemeente heeft een wereldwijde missie; hoe kunnen wij meehelpen het Evangelie bekend te maken tot aan de einden der aarde? Jezus zegt: ‘Maak discipelen.’ Wanneer wij dat doen, maken wij deel uit van Zijn plan voor de wereldwijde Evangelieverspreiding. Daarom mogen jij en jouw pupil(len) met veel vertrouwen nieuwe discipelen maken. Want op die manier zal het Evangelie de einden der aarde bereiken.

Het bericht De wereldwijde kerk verscheen eerst op Geloofstoerusting.

We hebben in deze serie al veel gezegd over het maken van discipelen, maar dit is een mooi moment om even stil te staan en er met je kring over na te denken: gebeurt dit ook echt? Is dit slechts een Bijbelstudie geworden, of leer jij de ander inderdaad om op zijn beurt ook discipelen te maken? Hoe staat het met de mensen die jij onderwijst? Zijn zij al begonnen dit materiaal met iemand anders door te nemen? Zo niet, zijn ze dan van plan zeer binnenkort daarmee te beginnen?
Wij naderen het einde van deze ‘reis’ met onze leerling. En het is de bedoeling dat dit zich vermenigvuldigt in het leven van anderen. Dat moeten we blijven benadrukken, anders zullen we het niet doen.

Ja, en ik weet dat we dit al heel vaak gezegd hebben, omdat wij zo sterk geneigd zijn ons eigen ding te doen. En discipelen maken is moeilijk. En ik weet ook dat we vanaf het begin hebben gezegd dat dit Multiply-materiaal niet iets is om voor jezelf te houden. Maar ik garandeer je, veel mensen zullen dat wél doen. Dat was beslist niet onze bedoeling. En dit hield mij bijna tegen om dit materiaal samen te stellen. Dat gebeurt al genoeg; het is de bedoeling dat deze kennis doorgegeven wordt. Wij leren jou om een leraar te zijn. Dus als jij dit in je eentje doorneemt en niet aan anderen doorgeeft, moet je begrijpen dat je lijnrecht ingaat tegen de bedoeling hiervan. Wij proberen jou toe te rusten voor de Grote Opdracht.

En dat niet alleen; je mist zoveel als je dit alleen voor jezelf houdt. Je mist de vreugde die het brengt als jij je leven, het Evangelie en het Woord van God met anderen deelt en hen leidt tot het volgen van Christus. Daarvoor zijn wij geschapen. Met dat doel ademen wij. Om deze reden heeft de Heere ons niet gered en daarna onmiddellijk in de hemel opgenomen. Hij liet ons hier achter met een reden: opdat wij onderdeel uitmaken van de verspreiding van het Evangelie. Dat willen we niet mislopen. Het geeft zoveel vreugde om anderen tot discipelen te maken. Denk dus niet: ‘Dit is het bevel; ga en gehoorzaam!’ Maar: ‘Dit is het bevel, en dit is een bevel dat leven brengt!’

Dit geeft ons een doel. Het is de reden dat ik vandaag leef. Ik leef niet om zomaar wat rond te hangen en plezier te hebben. Soms klinkt dat wel aantrekkelijk: gewoon je eigen ding doen. Maar om te leven met een missie en die roeping dan ook te gehoorzamen, dat is geweldig. Dat is een levensdoel! De mensen die depressief worden, zijn vaak de mensen die te veel naar zichzelf kijken en te veel op zichzelf focussen. Zij beseffen niet zozeer: ‘God schiep mij met een doel!’ Wanneer wij aan dat doel beantwoorden, ervaren we voldoening.

Hier valt zoveel over te zeggen. Er is een toeschouwersmentaliteit die de kerk kapotmaakt, op allerlei manieren. Niemand mag hier aan de zijlijn blijven staan. Iedere volgeling van Christus, iedere discipel, hoofd voor hoofd, moet ook andere mensen tot Hem brengen, in de omgeving waar hij woont, werkt, ontspant en waar God hem gesteld heeft. ‘Wie kan ik aan de hand nemen om Christus te gaan volgen? Wie kan ik helpen groeien in zijn relatie met Christus? Zo wil ik mijn leven besteden, met het oog op mijn familie, mijn baan, mijn omgeving of wat dan ook.’ Houd deze focus vast. Als je leerling nog geen duidelijk plan hiervoor heeft, is dit het moment om dat te gaan maken.

Het bericht De grote opdracht verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Tegelijk, en bovendien, is God nog steeds trouw aan trouweloze en ongelovige mensen. Hij houdt Zijn verbondsbeloften. Dat houdt onze verhouding met Hem in stand. Onze relatie met Hem wordt geschraagd door Zijn trouw aan ons, onvergelijkbaar veel meer dan door onze trouw aan Hem.

God is getrouw

Ja, zelfs wanneer het volk ongehoorzaam was. En hun ongehoorzaamheid had gevolgen; ze verbleven in ballingschap, maar God had een verbond gemaakt en zou dat houden. Zoals Paulus aan Timotheüs schrijft: ‘Dit is een betrouwbaar woord. […] Als wij ontrouw zijn, blijft Hij getrouw. Hij kan Zichzelf niet verloochenen.’ God zal trouw blijven, ongeacht wat wij doen.

Dat zie je in heel het Oude Testament. Maar zij waren ongelovig! Ze deden dit en dat … En dat ondanks alles wat God hen liet zien. In zekere zin is dat een troost voor ons. Want soms denken wij: ‘Deze zonde … Dit zal Hij me nu echt niet vergeven.’ Maar Hij zegt: ‘Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.’ Dit is een goed moment om Gods trouw opnieuw in te drinken.

En pas dit toe in de discipelschapsrelatie met jouw leerling of kring. Discipelen maken is weerbarstig, pijnlijk. Samen met een of meerdere anderen worstel je met zonde, met lijden. Het is dus niet gemakkelijk. Het is geen pasklaar proces. Als dat het tot nu toe wél was, heb je waarschijnlijk de kern niet geraakt. Dat is de reden waarom we, als we ons leven met elkaar delen, samen worstelen met zonde en met lijden.

God lof vanwege Zijn trouw

Maar het mooie is, Gods beloften, Gods trouw, houden ons overeind. Misschien kun je dus samen met je leerlingen de tijd nemen en zeggen: ‘Laten we God prijzen voor Zijn trouw aan ons.’ Of: ‘Laten we daarover praten.’ Of zelfs: ‘Laten we praten over de zonden waar wij mee worstelen, of het lijden, of welke andere dingen ook.’ En vraag: ‘Wat zijn de beloften die God ons gegeven heeft om te overwinnen in deze strijd met zonde? Wat zijn de beloften die God ons gegeven heeft tot troost in het lijden?’ Laat deze spreken in het hart van jouw leerlingen. Wijs hen op Gods getrouwheid. Dat houdt ons als discipelen overeind.

Het is ons herstel. Net zoals Hij zei: ‘Nee, Israël, ik ben nog niet klaar met je. Ik ga je herstellen.’ Op dezelfde manier moeten onze leerlingen begrijpen dat deze relatie hersteld kan worden, ondanks wat zij gedaan hebben. Want inmiddels trekken jullie al geruime tijd samen op. Waarschijnlijk voelen ze zich schuldig over bepaalde dingen. Daar is herstel mogelijk.

Herstel en vergeving

Maar tegelijk – zoals jij terecht zei – is het de bedoeling dat wij God vertegenwoordigen. Wij zien hoe Hij herstelt en vergeeft. En op dit punt in jullie discipelschapsrelatie ben je waarschijnlijk al eens beledigd. Het is zo belangrijk om Gods vergeving te begrijpen. Die moet je vatten en ontvangen, zodat jij die ander kunt worden. Je moet duidelijk zien: ‘Dit is wat God voor mij doet, dit is wat Hij mij vergeven heeft. Ook al hebben deze mensen mij beledigd, ik zie wat God gedaan heeft, ik zie Zijn trouw. Mijn zonde had gevolgen, ik verknoeide het, maar Hij herstelde mij. Ik zal hetzelfde doen voor jou.’

Geloof in Gods genade voor jou. En geef het niet op met jouw leerlingen.

Het bericht Ballingschap en de belofte van herstel verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Bescherming én regering

Daarom is het heel goed om dit Bijbelse concept van het koninkrijk te bestuderen. Soms denken we: ‘Ik ben zo blij dat Jezus de Heer is, want ik word door Hem beschermd.’ Maar je moet begrijpen dat je niet alleen onder de bescherming van de Koning staat, maar ook onder Zijn regering. Dat scheidde men destijds niet. Men was blij dat iemand koning was, maar dat betekende dat ze die koning ook moesten gehoorzamen; anders zwaaide er wat. Het is dus heel belangrijk om te begrijpen wat het betekent dat wij deel uitmaken van Gods koninkrijk. Hij is daadwerkelijk onze Koning en Hij beschermt ons, heeft ons lief, zorgt voor ons – maar wij staan ook onder Zijn gezag.

Het zou goed zijn om met je leerling of kring te bespreken welke praktische gevolgen dit heeft. Vraag bijvoorbeeld: ‘Zijn er terreinen van jouw leven die niet onder Zijn bewind staan? Die je niet aan Zijn regering onderworpen hebt?’ Ga daar diep op in. Je bezittingen; is Hij daar Koning over, of wil jij op dat terrein van je leven doen wat je zelf wilt, los van je verhouding tot Christus? Bij allerlei levensterreinen kan je de vraag stellen: ‘Staat dit helemaal onder Zijn bewind?’

The Bigger Picture

Dit hoort bij het grote plaatje van de Schrift. Deze lessen nemen ons mee door het Oude Testament en de schoonheid daarvan, en het Nieuwe Testament zegt: ‘De Koning is hier, en Hij leeft meer dan dertig jaar onder ons.’ De Koning, Jezus, in het vlees. Maar dan vertrekt Hij. En Hij belooft ons dat Hij terugkomt.

Wij leven dus in een tussentijd, zogezegd, tussen de eerste en de tweede komst van de Koning. Wij hebben ons aan Hem overgeven, maar de wereld om ons heen leeft volstrekt niet in onderdanigheid aan Hem. Maar wij weten dat Hij terugkomt. En daar helpt het koninkrijk ons om te begrijpen wat ‘Maak discipelen’ betekent. Discipelen maken is het koninkrijk bevorderen, de heerschappij verkondigen van de Koning Die zal terugkomen, mensen oproepen tot overgave aan de Koning. Wanneer wij dat doen, bespoedigen we (in zekere zin) Zijn koninkrijk tot aan de einden der aarde. Dit is een krachtig beeld van het leven van een discipelmaker; Zijn koninkrijk bevorderen, deze Koning verkondigen.

De uitbreiding van het koninkrijk

Alsof je andere mensen bij Zijn leger laat aansluiten. ‘Dat wil ik groter maken.’ Dat is het beeld van discipelschap. God wil de uitbreiding van Zijn koninkrijk. ‘Ik wil mensen van alle landen in Mijn leger. Ik ben de Koning, de Heerser.’ Daarom moeten wij onszelf onderscheiden, zoals je zei. De wereld gelooft niet dat Hij de Koning is. Daarom moeten wij, als het volk van God, anders leven. ‘Wij leven niet op die manier; wij erkennen dat er een Koning is. Bovendien, Hij zal terugkomen. Daarom zijn we hier druk mee.’ Op deze manier onderscheiden wij ons.

Net als Israël; zij gehoorzaamden wetten die de andere volken niet onderhielden, omdat Jahwe hun God niet was. ‘Waarom zou ik mezelf dus aan die geboden onderwerpen?’ Net zo goed zullen andere mensen geen discipelen maken, het koninkrijk niet bevorderen, maar wij wél. Waarom? Omdat wij anders zijn. Wij zijn een unieke groep mensen. Wij willen hiermee bezig zijn wanneer Hij terugkomt.

Ambassadeurs

Er is zoveel beeldspraak hier. Ik zie de gemeente als een voorpost van het koninkrijk. Zo ziet het koninkrijk eruit in een gemeenschap. En wij – dit is Schriftuurlijk – wij zijn ambassadeurs van de Koning. Daarom leunen we niet achterover om op ons gemakje christen te zijn, wachtend op de terugkeer van de Koning. Nee, we bevorderen Zijn koninkrijk, omdat we ernaar verlangen.
Jezus zei: ‘Dit Evangelie van het Koninkrijk zal in heel de wereld gepredikt worden tot een getuigenis voor alle volken; en dan zal het einde komen.’ Verkondig dit Evangelie van het koninkrijk dus. Blijf dat centraal stellen in jouw relatie met je leerlingen. Werken wij mee aan de bevordering van Zijn koninkrijk? We mogen niet achteroverleunen en uitsluitend informatie opnemen. Aan wie verkondigen wij de Koning? Daar blijven we op hameren, want als we dat niet doen, missen we de kern: discipelen maken gaat over de bevordering van het koninkrijk.

Het bericht Het koninkrijk van God verscheen eerst op Geloofstoerusting.

God in het ‘heilige der heiligen’

Hopelijk begrijp je de tabernakel en Gods tegenwoordigheid daar, net als in de tempel; dat is wat Israël apart zette. Ja, God is overal, maar bij dit volk is Hij op een bijzondere manier. Dat geldt ook vandaag. Op een nog grootsere wijze. Wij zijn dat ‘heilige der heiligen’. Zijn Geest is binnen in mij, op dit moment. Wij mogen belijden: ‘Zijn tegenwoordigheid is met mij!’

En inderdaad, je hebt gelijk: het ‘Ga en maak discipelen’ in Mattheüs 28 gaat samen met de belofte: ‘Ik zal met u zijn.’ En ik heb gezien: áls mensen eropuit gaan en discipelen maken, ervaren ze Christus’ tegenwoordigheid op een nieuwe manier. Als ze in gevaarlijke situaties zijn, zoals we in de Schrift zien. Het is als ze hun leven in de waagschaal stellen …

Ja, gevaarlijke situaties, of gewoon: ‘Naast mij zit iemand die Christus niet kent. Ik ga het Evangelie met hem delen. O, dit voelt ongemakkelijk, ik ben zenuwachtig, ik weet niet hoe ik dit moet doen, ik ben bang.’ Al die emoties komen boven. En Jezus zegt: ‘Op dat moment ben ik bij jou. Ik ben met jou. Ik ben met jou. En jij hebt Mijn tegenwoordigheid nodig.’ Als wij ons toewijden aan het maken van discipelen, hebben we Gods tegenwoordigheid nodig. Dit kunnen wij niet zonder Gods tegenwoordigheid.

God is nabij

En wat ik zo geweldig vind, is als ik zie hoe mijn leerlingen discipelen gaan maken en dan die tegenwoordigheid van Christus op bovennatuurlijke wijze ervaren. Dan barsten ze van leven! Eens zou ik een man ontmoeten die al veertig jaar drugsverslaafd was, maar ik was ziek. Iemand die mij in de bediening hielp en die ik een beetje coachte, ging in mijn plaats. ’s Avonds belde hij me.
Francis, er is iets ongelooflijks gebeurd! Ik zei tegen hem: ‘Laten we een feestje vieren, want het is twintig jaar geleden dat je voor ’t laatst nuchter was op de eerste van de maand.’ We gingen naar een kiprestaurant en ik zei: ‘Wil je mij jou verhaal vertellen?’ Dat deed hij. ‘Ik was 19 jaar toen ik voor het eerst cocaïne probeerde. Mijn baas bracht wat mee naar het werk en ik vond het geweldig. Zodoende ben ik al veertig jaar verslaafd.’ Hij is nu 59. ‘Ik ben al veertig jaar verslaafd. Ik zal die dag nooit vergeten. Ik zat daar, ik werkte als een afwasser/kok, en hij bracht het mee en …’ Toen keek hij om zich heen. ‘Wacht eens … Dit is dat restaurant! Het was in deze ruimte dat ik voor het eerst … Want dit was eerst …’ En hij noemde de naam van het vroegere restaurant. De rillingen liepen over zijn lijf. Hij zei: ‘God bracht me terug naar de plek waar het allemaal begon! Veertig jaar … En Hij brengt me naar deze plek terug om verlost te worden!’

Mijn leerling vertelde: ‘Het was zo geweldig! We lachten, we waren zo blij …’ Hij had het bovennatuurlijke ervaren. Hij bevond zich in een onbekende situatie, maar hij voelde dat hij daar niet alleen was. Jezus was met hem. Jezus had alles geregeld.

Je bent niet alleen

Ik wil graag dat jullie in dat vertrouwen discipelen maken. ‘Doe ik dit in mijn eentje?’ Als Jezus zegt: ‘Ik zal met je zijn’, meent Hij dat. En mijn leerling … Hij zei onder andere: ‘Als ik ooit al aan God getwijfeld heb, zal ik dat voortaan nooit meer doen.’ Want hij had God ervaren. Het was Zijn tegenwoordigheid.

Ja, het is absoluut waar, er is kracht in het Evangelie. Maar er moet ook aan ons iets ‘anders’ zijn, waardoor mensen zien dat deze God onze gebeden verhoort. Deze God wandelt met ons. Dat zette Israël apart en dit zet ons apart, wanneer wij gehoorzamen aan Zijn bevel om discipelen te maken.

Het bericht Gods tegenwoordigheid op aarde verscheen eerst op Geloofstoerusting.