Het bericht Waarom werd het Kerst? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

In september ’19 was John Piper één van de sprekers tijdens de Zoeklichtdagen in Apeldoorn. Het Zoeklicht vierde deze dag haar 100-jarig jubileum en nodigde John Piper uit om te spreken over levensheiliging.

Het bericht Geroepen tot vreugde – de gevaarlijke plicht van iedere christen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Jezus en de reis naar blijdschap – Hoe definieer je ‘blijdschap’? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Het hart van het christenhedonisme verscheen eerst op Geloofstoerusting.

God wordt het meest verheerlijkt in ons wanneer we het meest tevreden zijn in Hem.

Vergeet niet wat mijn doel is met dit verhaal. Ik probeer het punt te maken dat: “God het meest verheerlijkt wordt in ons wanneer we het meest tevreden zijn in Hem.” Oké? Dus ik kocht vijftig – want we zijn nu in ons 50e huwelijksjaar gekomen – en ja, ik weet dat het de 49e is. En ik houd die bos rozen achter mij. Ze kostte me ongeveer 200 dollar. Dus ik houd die enorme bos rozen achter mijn rug. En in plaats van dat ik door de voordeur naar binnen ga, bel ik aan! Wat ongebruikelijk is. En zij komt naar de voordeur. Ze kijkt verbaasd. En ik zeg:”Gelukkige huwelijksdag, Noël!” Zij zegt: “Oh, … Johnny! Ze zijn prachtig! Dat had je echt niet hoeven doen!”

Dit is mijn plicht. Ik heb dit in een boek gelezen.

Niets maakt mij gelukkiger

En stel je voor dat ik vervolgens zei: “Dit is mijn plicht. Ik heb dit in een boek gelezen. Dit hoor je als echtgenoot te doen.” Wat is er mis met dat antwoord? Jij schudt je hoofd. En terecht, je zou je hoofd moeten schudden. Ik zal je laten zien wat er mis is met dat antwoord. Laten we even terugspoelen. [Ding-dong] “Gelukkige huwelijksdag, Noël!” “Oh, … Johnny, ze zijn prachtig! Dat had je echt niet hoeven doen!” “Nou, ik moest wel ik heb eigenlijk ook een plan voor vanavond. Ik wil dat je iets leuks aantrekt, want we gaan samen uit. Want er is niets wat ik liever zou doen dan de avond met jou doorbrengen. Dat zou me erg gelukkig maken.

Denk je dat ze op dat moment zou zeggen: “Het zou jóu blij maken?! Jij denkt ook altijd maar aan wat jóu blij maakt. En ík dan? Jouw vrouw?!” Denk je werkelijk dat ze dat zou zeggen? Als ik haar zou zeggen: “Deze avond wil ik met jou doorbrengen, als een ‘volledig-voldoening-gevend’ persoon in mijn leven vanavond, het zou me zo gelukkig maken.”Denk je dat ze zou zeggen: “Jij denkt altijd alleen maar aan wat jóu gelukkig maakt.” Waarom? Omdat zij verheerlijkt wordt wanneer ik mijn voldoening in haar vindt.

Niets zou mij meer gelukkig maken dan om U hier te ontmoeten!

Je herkent dit. Je weet dit uit eigen ervaring. In wie jij – hem of haar – jouw voldoening vindt, maakt dat hij of zij jouw schat is. Dat is wat ze voelen. Ik voel me gekoesterd op dit moment, want jullie vinden op dit moment jullie blijdschap in mijn aanwezigheid. Ik voel me gekoesterd.

En dat doet God óók! Dat is het punt! Ga dus niet naar de kerk, omdat je zegt: “Dit is wat christenen doen, ik heb dat in een boek gelezen.” Klop aan de deur, en als God open doet zeg dan: “Niets zou mij meer gelukkig maken dan om U hier te ontmoeten! Ik heb U nodig!”

Het bericht Vreugde is onze plicht verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Markus 8:34: ‘Laat wie achter Mij aan wil komen zichzelf verloochenen, zijn kruis opnemen en Mij volgen.’

Dus: verloochen jezelf, neem je kruis op en volg Mij. Je zou me moeten vragen: ‘Oké, meneer de christen-hedonist, volgens het christelijk hedonisme wordt er van ons verwacht dat we alles doen om ons plezier te vergroten? Handel naar Markus 8:34! Mijn antwoord is altijd:  Lees het volgende vers. Lees gewoon het volgende vers.’ We hebben hier te maken met Jezus. Je mag Jezus’ woorden niet uit elkaar halen en mijn of jouw favoriete uitspraak eraan verbinden.

Verlies je leven

Natuurlijk er is genoeg zonde in ons dat we onszelf de hele dag wel kunnen doden, toch?

Het volgende vers zegt: ‘Want wie zijn leven zal willen behouden, die zal het verliezen; maar wie zijn leven zal verliezen omwille van Mij en om het Evangelie, die zal het behouden.’ (Markus 8:35). En u, discipelen, wilt toch uw leven redden, of niet? Is dat niet het discussiepunt? Je wilt zelf je leven redden, is het niet? Ik vertel je hoe je je leven kunt redden. Ik vertel je hoe je een christen-hedonist moet zijn: verlies je leven. Verlies het in het belang van de armen. Verlies het tijdens missies. Kom op voor wat goed is op het werk. Verlies het. Natuurlijk er is genoeg zonde in ons dat we onszelf de hele dag wel kunnen doden, toch? Paulus zegt:  ‘Dood dan uw leden die op de aarde zijn’ (Kolossenzen 3: 5).

John Piper is niet helemaal gered. Hij wordt gered. Daarom zijn er elke dag weer dingen in mij die ik moet verloochenen. Verloochenen, omwille van de vreugde, omwille van het vergroten van mijn tevredenheid. Niet alleen voor eeuwig, maar ook op honderd praktische manieren met mijn vrouw, mijn vijf kinderen en twaalf kleinkinderen.

Dus ja, ik geloof in zelfverloochening. Berouw tonen, mezelf verloochenen, fouten erkennen. Door zelfverloochening kunnen relaties worden geheeld, hersteld, bewaard en kunnen we naar de hemel gaan. Maar in het christelijke leven bestaat er niet zoiets als ultieme zelfverloochening. Dat zou hetzelfde zijn als God in het gezicht kijken in de hemel, wanneer je daar aankomt, en Hij zegt: Welkom in de vreugde van je meester. En dat jij dan zegt: ‘Ik doe niet aan vreugde. Ik houd van zelfverloochening, en ik weet dat dit U het meeste eert. En ik weet dat U me vreugde aanbiedt, maar ik verloochen alleen mezelf, en daarom kan ik het aanbod niet accepteren.’ Dat is godslasterlijk.

Het bericht Verloochen jezelf ** vanwege vreugde verscheen eerst op Geloofstoerusting.

De Bijbel veronderstelt dat God de doorslaggevende factor is Die ons maakt tot wat we zouden moeten zijn. Op een prachtige, maar botte manier, zegt de Bijbel: Doe de slechtheid weg en wees barmhartig. Er staat niet: Als je kunt… Of: Als je ouders barmhartig waren tegenover jou… Of: Als je niet vreselijk verongelijkt of misbruikt bent… De Bijbel zegt: Wees barmhartig.

Dit is wonderlijk bevrijdend. Het bevrijdt ons van het vreselijke fatalisme dat zegt dat verandering onmogelijk is. Het bevrijdt ons van mechanistische denkbeelden die ons verleden tot ons lot maken.

Geboden met macht

Als ik in de gevangenis zou zitten en Jezus zou mijn cel inlopen en zeggen: ‘Ga hier weg vannacht’, zou ik verbaasd kunnen zijn, maar als ik op Zijn goedheid en macht zou vertrouwen, zou ik overweldigd worden door hoop dat vrijheid mogelijk is. Als Hij het beveelt, dan kan Hij het volbrengen.

Als het nacht is, de storm raast, de golven over de pier heen slaan, en de Heere komt naar me toe en zegt: ‘Vaar morgenochtend uit’, dan welt er hoop op in het donker. Hij is God. Hij weet wat Hij doet. Zijn geboden zijn geen wegwerpwoorden.

Zijn geboden bevatten altijd bevrijdende, levensveranderende waarheid die wij mogen geloven. Bijvoorbeeld: Wees ten opzichte van elkaar vriendelijk en barmhartig en vergeef elkaar [dat is het bevel], zoals ook God in Christus u vergeven heeft [dat is de levensveranderende waarheid]. Wees dan navolgers van God [bevel], als geliefde kinderen [levensveranderende waarheid], en wandel in de liefde [bevel], zoals ook Christus ons liefgehad heeft en Zichzelf voor ons heeft overgegeven als een offergave en slachtoffer, tot een aangename geur voor God [levensveranderende waarheid].’ (Efeziërs 4:32 – 5:2)

In de waarheden van deze tekst is kracht die levens kan veranderen. Denk er met mij over na en bid of die kracht je verandert.

1. God heeft ons aangenomen tot Zijn kinderen

We hebben een nieuwe Vader en een nieuwe familie. Dit breekt de fatalistische krachten van onze ‘familie van nature’. En u mag niemand op de aarde uw vader noemen, want Eén is uw Vader, namelijk Hij Die in de hemelen is. (Mattheüs 23:9)

Ik hoorde ooit een jonge man Hebreeën 12:10-11 citeren. Hij was in tranen van diepe overtuiging en blijdschap, omdat deze woorden hem ervan verzekerden dat hij zich God niet net zo voor hoefde te stellen als zijn aardse vader die hem mishandelde: Want zij [onze aardse vaders] hebben ons wel voor een korte tijd naar het hun goeddacht bestraft, maar Hij doet dat tot ons nut, opdat wij deel krijgen aan Zijn heiligheid. En elke bestraffing schijnt op het moment zelf wel geen reden tot blijdschap te zijn, maar tot droefheid. Maar later geeft zij hun die erdoor geoefend zijn een vreedzame vrucht van gerechtigheid.

Zij deden dit …, maar Hij doet dat. Dit is een levensveranderende waarheid. We kunnen het weten, geloven en erdoor veranderd worden, ongeacht wat voor aardse vaders we hebben. God openbaart Zich in Zijn woord om ons denken over Zijn vaderschap op zijn kop te zetten. We zijn niet gedoemd om te blijven denken in oude patronen als onze opvoeding ondeugdelijk was.

2. God heeft ons lief als Zijn kinderen

Wij zijn geliefde kinderen. Het gebod om de liefde van God na te volgen hangt niet zomaar in de lucht, het komt met kracht: Wees navolgers van God als geliefde kinderen. ‘Liefde!’ is het gebod en ‘geliefd zijn’ is de kracht.

3. God heeft ons vergeven in Christus

Wees barmhartig en vergevingsgezind, zoals God in Christus jou vergeven heeft. Wat God voor ons heeft gedaan, is de kracht om te veranderen. Hij heeft ons vergeven. Dat geeft opening voor een liefdesrelatie en een hoopvolle toekomst. En vloeit barmhartigheid niet voort uit een hart dat overweldigd is door onverdiende liefde en eeuwige geborgenheid? Het gebod om barmhartig te zijn, heeft meer te doen met wat God voor jou heeft gedaan dan met wat je vader of moeder jou hebben aangedaan. Je bent geen slaaf van je verleden.

4. Christus had jou lief en gaf Zichzelf voor jou

Wandel in de liefde, zoals ook Christus jou liefgehad heeft. Het bevel om in liefde te wandelen komt samen met de levensveranderende waarheid dat we geliefd zijn. Op het moment dat je de kans hebt om lief te hebben, en een stem zegt: ‘Je bent geen liefhebbend mens’, kun je zeggen: ‘Christus’ liefde voor mij maakt me een nieuw soort mens. Zijn gebod om lief te hebben is net zo waar en mogelijk voor mij als Zijn belofte van liefde waar is voor mij.’

Ik smeek je om uit alle macht te vechten tegen fatalisme. Of nee, uit al Gods macht. Er is verandering mogelijk. Streef ernaar tot je volmaakt zult zijn bij de komst van Christus.

Het bericht Je bent geen slaaf van je verleden verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Jezus kwam in de wereld verscheen eerst op Geloofstoerusting.

“De christelijke kerk is zingend geboren.” Dit zijn de woorden van Ralph Martin in zijn boek genaamd Worship in the Early Church (London: Marshall, Morgan and Scott, 1964, p. 39). We zijn een zingend volk. En daar is een reden voor. De werkelijkheid van God, Christus, de schepping, verlossing, de hemel en de hel zijn te groot om er alleen maar van te spreken. Er moet ook over gezongen worden. Dit betekent dat de werkelijkheid van God en Zijn werk niet alleen zo groot zijn dat we er echt over nadenken maar dat we het ook naar behoren voelen. Werkelijk nadenken en werkelijk naar behoren voelen – dat wil zeggen, voelen met de soort, diepte en intensiteit van de emotie die past bij de realiteit die werkelijk gekend wordt.

De werkelijkheid van God, Christus, de schepping, verlossing, de hemel en de hel zijn te groot om er alleen maar van te spreken.

Als we werkelijk nadenken, maar niet naar behoren voelen dan geven we God- in het beste geval – slechts de helft van de eer die Hem toekomt. En als we sterk voelen (ik zeg niet “naar behoren”, omdat ik denk dat het onmogelijk is om naar behoren te voelen zonder na te denken) – als we sterk voelen, maar niet echt nadenken dan geven we Hem nog minder dan die helft van de eer die Hem toekomt.

Jonathan Edwards, die Gods werkelijkheid kende met zijn hoofd en Zijn werkelijkheid hartstochtelijk voelde in de liefde van zijn hart, heeft gelijk als hij zegt:

God verheerlijkt Zichzelf richting Zijn schepselen ook op twee manieren:

(1) Door te verschijnen aan… hun verstand (begrip)

(2) Door Zichzelf aan hun harten bekend te maken, en in hun vreugde en genoegen in, en het genieten van de manifestaties die Hij van Zichzelf maakt… God wordt niet alleen verheerlijkt als Zijn heerlijkheid gezien wordt, maar ook wanneer men zich in die heerlijkheid verblijdt. God is dan meer verheerlijkt dan wanneer we het alleen maar zien. Zijn heerlijkheid wordt vervolgens door de hele ziel ontvangen, zowel door het hart als door het verstand.

Wanneer je dit ziet – dat het werk van het hart (emotie) net zo belangrijk is voor het reflecteren van Gods heerlijkheid als het werk van het hoofd (begrip), dan zul je zien waarom muziek en zang zo belangrijk zijn voor de christelijke aanbidding. De reden dat we zingen is omdat er diepten, hoogten, intensiteit en soorten van emotie in zitten die niet genoeg uitgedrukt worden door alleen prozaïsche vormen en zelfs niet in poëtische lezingen. Er zijn werkelijkheden die erom vragen uit proza te breken in poëzie, en soms vraag poëzie erom om uitgestrekt te worden in zang.

Muziek en zang zijn nodig voor het christelijk geloof en de aanbidding om het simpele feit dat de realiteit van God, Christus, de schepping, verlossing, hemel en hel zo groot zijn dat wanneer we dit werkelijk begrijpen en naar behoren voelen, ze meer vragen dan een bespreking, analyse of beschrijving; ze eisen poëzie, zang en muziek. Zingen is de christelijke manier om te zeggen: God is zo groot dat begrijpen niet genoeg zal zijn, er moet een diep gevoel bij zijn, en spreken is niet genoeg, er moet gezongen worden.

Zingen is de christelijke manier om te zeggen: God is zo groot dat begrijpen niet genoeg zal zijn, er moet een diep gevoel bij zijn, en spreken is niet genoeg, er moet gezongen worden.

Dus wat we vanmorgen doen is, we nemen deze enkele verzen uit Efeze 5:17-20. We maken zes korte opmerkingen over zingen in gezamenlijke aanbidding, want dat is waar de tekst over gaat. Over elk van deze zes punten kunnen we een uur doen om ze uit een te zetten maar ik wil ze alleen noemen als schets voor de fundamentele theologie van muziek in aanbidding. Ik hoop dat je ze neemt en vult met meer Bijbel en meer ervaring en dat ze werkelijkheid worden hier in Bethlehem.

Zingen hoort een uiting te zijn van vervulling met de Heilige Geest

‘En word niet dronken van wijn, waarin losbandigheid is, maar word vervuld met de Geest, en spreek onder elkaar met psalmen, lofzangen en geestelijke liederen, en zing voor de Heere en loof Hem in uw hart’ (Efeze 5:18-19). Je ziet dat zingen een gevolg is van vervulling met de Heilige Geest. Je ziet dat christelijk zingen niet natuurlijk is maar bovennatuurlijk. De Heilige Geest is God. Hij is bovennatuurlijk. Hij komt en vult Zijn volk en beweegt hen om op bepaalde manieren te handelen.

Er is zang die beledigend is voor de Heere, namelijk, zingen wat niet het werk is van Zijn Heilige Geest.

Het zingen over christelijke dingen in een christelijke setting is de Heere niet direct welgevallig. Herinner je Amos 5:23-24: ‘Doe het lawaai van uw liederen van Mij weg, en het getokkel van uw luiten kan Ik niet aanhoren! Laat het recht stromen als water, de gerechtigheid als een altijd stromende beek.’ Er is religieuze zang die beledigend is voor de Heere, namelijk, zingen wat niet het werk is van Zijn Heilige Geest samen met Zijn andere vruchten.

Je krijgt een glimp van wat het is om vervuld te zijn met de Heilige Geest door de vergelijking met dronken zijn in vers 18: ‘En word niet dronken van wijn… maar word vervuld met de Geest.’ Dronken worden van wijn betekent gestuurd worden door de wijn. Het maakt zich meester over je en zorgt dat je dingen op een bepaalde manier voelt en op een bepaalde manier handelt. Zo betekent vervuld zijn met de Heilige Geest dat we gestuurd worden door de Heilige Geest, zodat we op een bepaalde manier handelen en voelen, in dit geval in het zingen – een bepaalde manier van zingen, zoals we straks zullen zien.

Hoe worden wij vervuld met de Heilige Geest? Het antwoord op die vraag ligt in de vraag: Hoe wordt je dronken van wijn? Het antwoord is: door er veel van te drinken. Zo is het met de Heilige Geest. Ik heb nu geen tijd om er dieper op in te gaan maar ik geloof dat 1 Korinthe 2:12-16, Romeinen 8:4-8 en Galaten 3:5 laten zien dat de belangrijkste manier om de Geest te drinken is door de Bijbel te lezen, erop te mediteren en te geloven dat het de adem van de Heilige Geest is. Dit is waarom, in Handelingen, wanneer de mensen vervult worden met de Geest, overlopen van Gods Woord (Handelingen 2:4, 11; 4:8, 31; 9:17, 20; Kolossenzen 3:16)

Als christen zingen in gezamenlijke aanbidding is dus en uiting van het vervuld zijn met de Heilige Geest. Dat was het eerste wat ik erover wilde zeggen.

Zingen hoor je met je hart te doen

‘En zing voor de Heere en loof Hem in uw hart’ (Efeze 5:19b). Het tegenovergestelde zou het zingen en loven met onze mond zijn of welke andere wilskracht er nodig is om je mond te laten bewegen. Maar “in uw hart” betekent dat je het meent en voelt. Met andere woorden, zoals we nu al een aantal weken zien bestaat de christelijke aanbidding of eredienst niet uit zomaar liturgische handelingen – of enige andere vorm – maar het bestaat uit een innerlijk, authentieke waardering van God in het hart.

Aanbidding is niet alleen authentiek als we roodgloeiend zijn voor God.

Laat me hier opmerken dat dit niet betekent dat aanbidding alleen authentiek is als we roodgloeiend zijn voor God. Het kan ook betekenen dat we niet roodgloeiend zijn maar in het hart een verlangen voelen naar de passie die je eens kende of dat je er meer van wilt weten. Dat verlangen naar God is ook aanbidding. Of het kan betekenen dat er wroeging is omdat zelfs het verlangen weg is en dat je nauwelijks iets anders kunt voelen dan verdriet omdat je niet voelt wat je zou moeten voelen. Die wroeging, door God gewerkt, is ook aanbidding. Het zegt tegen God dat Hij je enige hoop is voor wat je nodig hebt. Dus heb geen alles-of-niets-houding tegenover aanbidding. Het hart kan echt zijn ook al is het niet ontstoken in ijver zoals het hoort te zijn – en zo is het nooit in dit leven.

Zingen hoor je “voor de Heere” te doen

‘En spreek onder elkaar met psalmen, lofzangen en geestelijke liederen, en zing voor de Heere’ (Efeze 5:19). Nu weten we dat het vers begint met “spreek onder elkaar…” maar daar hebben we het straks over. Opvallend is dat ze beiden waar zijn en ze zijn waar in hetzelfde vers in hetzelfde zingen: zing voor elkaar en voor de Heere.

“Voor de Heere” betekent dat God of Christus in de aanbidding centraal staat (de “Heere” is Jezus, maar in vers 20 zien we dat God de Vader voortdurend gedankt wordt in de naam van de Heere Jezus). God staat niet alleen centraal op de manier dat alles in de eredienst betrekking heeft op God, maar ook dat alles in de eredienst voor God gedaan wordt – in de tegenwoordigheid van God, met in gedachten dat God het ziet en hoort met het verlangen dat Hij wat Hij hoort goedkeurt en zich er over verheugd.

Wanneer je zingt, of het nou direct is (“O God, U bent mijn schild…”) of indirect is (“Een vaste burcht is onze God…”), zing met het besef dat Jezus en de Vader jou ook echt horen.

En zeker, dit zal ons aanmoedigen om in de tweede persoon te zingen in plaats van in de derde persoon (“U” in plaats van “Hij”). “Groot is Uw trouw…”, “Heilig Heilig Heilig! Heer God Almachtig! Vroeg in de morgen wordt U mijn zang gewijd.”, “Kom, Gij bron van alle zegen, stem mijn hart om Uw lof te zingen.”, “U Bent Heer.”, “U heb ik lief.”. We zouden in Zijn tegenwoordigheid moeten willen blijven en spreken tot de Heere over wat we voelen in reactie op wie Hij is, wat Hij gedaan heeft en wat hij belooft te doen. Dat is wat “voor de Heere” betekent in vers 19b. Aanbidding is fundamenteel richting God, niet mens gericht.

Deze drie hebben een krachtige invloed op de manier waarop wij God aanbidden: Gedreven door de Geest, oprecht en gericht tot God. Dit is geen tijd voor kleinigheid, een grapje, onnozelheid of oppervlakkigheid. Aanbidding komt van een wortel diep in God, en is bedoelt om diep in ons hart te wortelen. Aanbidding richt zich zo ongeremd op God zelf dat het een ernstig vreugdevolle (of vreugdevol ernstige) aangelegenheid moet zijn.

Zingen opkomend vanuit diepe en Bijbelse theologie vanwege Gods soevereine goedheid

Waarom zeg ik dit? Omdat Paulus in vers 20 zegt: ‘En dank altijd voor alle dingen God en de Vader in de naam van onze Heere Jezus Christus.’ Om te danken voor alle dingen lijkt een schandalig idee, tenzij je een diepe en Bijbelse theologie hebt van Gods soevereine goedheid. Ik noem deze theologie diep omdat het oppervlakkige conclusies zoals de loof-God-hoe-dan-ook benadering van pijn voorkomt. Paulus zeiL “Huil met hen die huilen.” (Romeinen 12:15). Hij zei: ‘Heb een afkeer van het kwade en houd vast aan het goede.’ (Romeinen 12:9).

Om te danken voor alle dingen lijkt een schandalig idee, tenzij je een diepe en Bijbelse theologie hebt van Gods soevereine goedheid.

Hoe het ook is om God te danken voor vreselijke omstandigheden van ziekte, verlorenheid of zondigheid, we danken Hem in ieder geval niet op dezelfde manier als voor genezing, verlossing of heiligheid. Toch is er, zoals deze tekst laat zien, een manier om in alle dingen de hand van God te zien bewegen voor de glorie van Zijn naam en het goede van Zijn volk. En wat wij nodig hebben is theologie die diep en Bijbels genoeg is zodat we (in gebed, sociaal werk en evangelisatie) het kwaad van deze wereld kunnen haten, het kunnen verwerpen en ons er tegen kunnen verzetten. En dat er in het haten, het verwerpen, het verzetten en het geduldig verdragen van deze dingen ook nog grond is om te danken. (Romeinen 8:28; Genesis 50:20)

Ik zei dat ons zingen deze diepe en Bijbelse theologie nodig heeft, omdat de tekst over zingen ons oproept om zo te danken. Omdat er geen week voorbijgaat in de kerk waarin niemand te maken heeft met verschrikkelijke en pijnlijke dingen. Er is een diepe manier om God te aanbidden met de mensen die kalm hun lasten dragen die hen kalm leidt naar de algenoegzame God voor hen in en door dit alles werkt.

Dit te begrijpen en te geloven zorgt voor de grootste samenzang – dit is waarom “It is Well with my Soul” bijna de theme song is onder ons.

Zingen hoor je samen te doen

‘En spreek onder elkaar met psalmen, lofzangen en geestelijke liederen, en zing voor de Heere’ (Efeze 5:19). Dit is een van de duidelijkste opdrachten voor gezamenlijke aanbidding in het Nieuwe Testament. Je kunt dit niet in eenzaamheid gehoorzamen. God roept ons op om zingend tot elkaar te spreken.

Dit heeft minstens drie implicaties voor ons. Een daarvan is dat we samen moeten komen als gemeente en in kleine groepen om te zingen. We moeten zingen in elkaars bijzijn en we moeten door elkaar gehoord worden. De tweede implicatie is dat het gerechtvaardigd is dat veel grote hymns en nieuwere aanbiddingsliederen zich niet tot God maar tot elkaar richten. “O Worship the King,” “All Hail the Power of Jesus’ Name,” “Crown Him with Many Crowns,” “Majesty, Worship His Majesty.”

God wil dat we elkaars gebed en zingen horen, zodat er een gezamenlijke instemmend op gereageerd kan worden – “Amen.”

De derde implicatie is dat het gebruik van solo’s, muziekgroepen als een aanbiddingsteam of een koor deel kan uit maken van het zingend spreken tot elkaar. Als het goed is om zingend tot elkaar te spreken en we doen dat op een God-gerichte manier, dan hoeven we het niet allemaal tegelijkertijd te doen, ook al denk ik dat de samenzang het bepalende geluid moet zijn van de aanbidding. Een koor kan een woord tot ons spreken in een lied vanuit het hart, vervuld met de Geest, met het oog op Gods aanwezigheid en ondersteunt door een diepe, Bijbelse theologie van Gods soevereine goedheid. En wij kunnen dat horen en beamen tot Gods eer.

In 1 Korinthe 14:15-16 zegt Paulus: ‘Ik zal met mijn geest lofzingen, maar ik zal ook met mijn verstand lofzingen. Want anders, als u dankzegt met uw geest, hoe zal hij die de plaats inneemt van de niet-ingewijde, amen zeggen op uw dankzegging, wanneer hij niet weet wat u zegt?’ Met andere woorden, God wil dat we elkaars gebed en zingen horen, zodat er een gezamenlijke instemmend op gereageerd kan worden – “Amen.”

Er zijn dus sterke redenen voor het gezamenlijk aanbidden. Het samenzijn en het zingen met elkaar – niet alleen – versterkt ons gevoel voor God, het communiceert ons getuigenis over God en het verenigt ons gezamenlijke leven met God (Romeinen 15:6).

Zingen varieert in vorm

‘En spreek onder elkaar met psalmen, lofzangen en geestelijke liederen, en zing voor de Heere’ (Efeze 5:19).

Verwijzend naar de woorden “psalmen, lofzangen en geestelijke liederen” zegt Ralph Martin:

“Het is moeilijk om een strikt onderscheid te maken tussen deze termen; en moderne geleerden zijn het er over eens dat de verschillende termen losjes worden gebruikt om verschillende vormen van muzikale compositie te dekken. “Psalmen” kan verwijzen naar de Christelijke odes die gebaseerd worden op de Oud Testamentische Psalmen. “lofzangen” zouden langere composities zijn en er zijn aanwijzingen dat er exemplaren van deze lofzangen in het Nieuwe Testament zelf staan. “Geestelijke liederen” verwijzen naar flarden van spontane lof die geïnspireerd door de Heilige Geest op de lippen van een een verrukte aanbidder komen zoals 1 Korinthe 14:15 impliceert.” (p. 47)

Er is reden voor verschillende soorten muziek. De belangrijkste reden daarvoor is dat God zelf oneindig variërend is in Zijn schoonheid en Hij komt tot ons op diepe en heerlijk verschillende manieren. Als je God ervaart in de dood van je vier dochters en je vrouw, in het zinken van een schip, dan schrijf je “It Is Well with My Soul.” Als je overweldigd wordt door de waarheid van de menswording van God tijdens kerst schrijf je, “Joy to the World.” Als God je eenvoudig en rustig ontmoet door je gebed in een kast dan schrijf je, “Father, I adore you, lay my life before you…” Als je verbijsterd bent vanwege het wonder dat je gered bent schrijft je, “Amazing grace! How sweet the sound…” Als de plaatselijke zondagsschool meester er naar verlangt om de studenten diepgaande zaken op een eenvoudige manier te leren schrijf je, “Jesus loves me, this I know, for the Bible tells me so…”

God ontmoet ons op hoge heilige manieren. Hij ontmoet ons in nederige en zachtmoedige manieren. Hij ontmoet ons op donderend glorieuze manieren. Hij ontmoet ons op rustige intieme manieren. Hij ontmoet ons op complexe manieren en op eenvoudige manieren, woedende manieren en barmhartige manieren. Er zijn aspecten van Gods karakter en Zijn relatie tot ons, die alleen uitgedrukt kunnen worden in hoogwaardige en fijne uitingen van muziek zoals de Messiah van Händel, en er zijn aspecten van Gods karakter en Zijn relatie tot ons die alleen uitgedrukt kunnen worden in een meer voorkomende volksachtige muzieksoorten als “Amazing Grace,” “Just a Closer Walk with Thee,” en “The B.I.B.L.E.”

Conclusie – Bid voor je aanbiddingsleiders

Mijn pastorale vermaning voor deze week is dat we de Heere ernstig moeten zoeken in al deze dingen, dat we Hem dieper gaan begrijpen en dat we de gezamenlijke aanbidding elke week dieper ervaren. Bid voor elkaar en bid voor hen die hier zorg voor dragen.

Bid:

1. dat we gevuld worden met de Geest.
2. dat onze aanbidding uit het hart komt.
3. dat we radicaal God-gericht zijn en Hem centraal zetten.
4. dat alles ondersteund wordt met een diepe, Bijbelse theologie van Gods soevereine goedheid.
5. dat er manieren komen die ons helpen tot elkaar te spreken met psalmen, lofzangen, en geestelijke liederen.
6. dat we de verscheidenheid in muziek en zang zullen omarmen die nuttig is voor de culturele setting en voor God.

Het bericht 6 redenen om te zingen ** met je hart verscheen eerst op Geloofstoerusting.