Verdorven denken

Toen koning David Psalm 14 schreef, zag hij de goddeloosheid hoogtij vieren in zijn omgeving:

De dwaas zegt in zijn hart: Er is geen God.
Zij handelen verderfelijk, bedrijven gruwelijke daden;
er is niemand die goeddoet. (vers 1)

Zie je wat David zegt? Deze uitspraak – ‘Er is geen God’ – komt uit het hart. Volgens de Schrift is het hart de spil van ons bestaan. De ware gesteldheid van een man of een vrouw wordt duidelijk als je hoort wat er in hun hart leeft, want, zoals Jezus zegt, ‘uit de overvloed van het hart spreekt de mond’ (Mattheüs 12:34): waar het hart vol van is, stroomt de mond van over.

De oorzaak van de dwaasheid in dit vers is niet de afwezigheid van intellectuele vermogens, maar de aanwezigheid van morele verdorvenheid. De dwaas heeft niet te weinig verstand om na te denken. Hij heeft dat vermogen echter misbruikt en kwam zo al redenerend tot de conclusie: ‘Er is geen God.’

Aldous Huxley, een bekende vertegenwoordiger van het atheïstische gedachtegoed in de eerste helft van de twintigste eeuw, was eerlijk genoeg om toe te geven dat hij ‘motieven had om niet te willen dat de wereld betekenis had’ – uiteindelijk bleek dat hij onder meer seksuele en politieke bevrijding op het oog had. Met andere woorden, hij voegde zich bij de talloze anderen die zeggen: ‘Ik wil niet dat er een God is. Want als er een God is, heb ik zo’n vaag vermoeden dat Hij iets over mij te zeggen heeft. En het eerste dat Hij te zeggen heeft, is misschien niet iets dat ik wil horen.’

We vinden zulk verdorven denken ook in Job 21:14-15.

Toch zeggen zij tegen God: Wijk van ons,
want wij vinden geen vreugde in de kennis van Uw wegen.
Wat is de Almachtige, dat wij Hem zouden dienen?
En wat baat het ons dat wij bij Hem aandringen?

God heeft ‘de eeuw in [ons] hart gelegd’ (Prediker 3:11), maar omdat wij zo’n koppige, egoïstische aard hebben, zullen we de waarheid over Hem tot vervelens toe onderdrukken.

Het ontkennen van God krijgt niet altijd de vorm van expliciet protest door woorden. Soms spreken onze daden – bijvoorbeeld wanneer we God buiten onze overwegingen houden, of ons leven uitstippelen zonder Hem te vragen ons te leiden. Zoals je Romeinen 1:18-21 kunt lezen, is het probleem niet dat wij God niet kennen. Dat doen we namelijk wél. Het probleem is dat we ‘de waarheid onderdrukken’ die de schepping ons zo duidelijk laat zien, en dat we Hem niet als God verheerlijken of danken.

Wat trekt Gods aandacht?

Heel de geschiedenis is een schijnbaar eindeloze rebellie. Daarom kunnen we in de verleiding komen te twijfelen aan Gods vermogen om Zijn plan uit te voeren, of om op z’n minst medelijden met Hem te hebben. Maar God wordt zelfs door de meest grove ontkenning van Zijn bestaan of almacht niet aangetast. ‘Hij wordt ook door mensenhanden niet gediend alsof Hij iets nodig heeft’ (Handelingen 17:25). ‘De aarde is van de HEERE en al wat zij bevat, de wereld en wie er wonen’ (Psalm 24:1). Ook de meest verharde rebel kan Zijn hand niet wegslaan (Daniël 4:35).

Hoewel Hij ons niet nodig heeft, wil onze genadige God niet toezien hoe wij in onze opstandigheid verloren gaan. Nee, Hij wil ons juist liefde en barmhartigheid bewijzen – zelfs aan degenen die Hem hebben verworpen. Wie komt er in aanmerking voor zulke genade? Mooie mensen? Knappe koppen? Degenen die de wet onderhouden?

Het goede nieuws voor opstandelingen is dat God niet zoekt naar een verdienste in ons. Integendeel, Hij zoekt mensen die bereid zijn hun onverdienste, hun gebrek, voor Hem te belijden. Zoals de apostel Johannes ons verzekert: ‘Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid’ (1 Johannes 1:9).

Gods aandacht wordt niet getrokken door spierkracht, hersenen of schoonheid. God zegt dat Hij zal zien ‘op de ellendige en verslagene van geest, en wie voor Mijn woord beeft’ (Jesaja 66:2). Zelfs als je tegen Hem hebt gezegd: ‘Laat me met rust, God, ik wil niets met U te maken hebben’, ook dan is Zijn genade voor jou genoeg – mits je nederig genoeg bent om je opstandigheid te erkennen en te belijden dat je niet zonder Hem kunt.

Dit artikel is ontleend aan de preek ‘The Great Miscalculation’ door Alistair Begg.

Het bericht Voor ieder die zegt: ‘Er is geen God’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Kunnen al onze zonden vanwege de dood van Christus vergeven worden? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Alistair Begg:
“Ik denk dat het antwoord eigenlijk in het Evangelie ligt. Het besef van wat het Evangelie inhoudt. Als we dat niet dagelijks, elke dag, het Evangelie aan onszelf preken, dan gaan we ergens de fout in. En een van de gebieden waar het snel in kan wegzakken is antinomianisme – wetteloosheid. Dat begint bij mensen onder de vermomming van een super-overvloedig concept van Gods genade. En de vraag waar Romeinen 6 mee begint beantwoorden zij verkeerd. “Zullen wij in de zonde blijven, opdat de genade toeneemt?” Ze antwoorden daarop met ‘ja’. En dan raken ze de weg kwijt.

En als we niet begrijpen met het betekent om één met Christus te zijn, en wat dan overblijft is wetticisme of wetteloosheid.

Weet je, zal ik mijn lichaam nemen en dat delen met een prostituee? Wat voor soort vraag is dat? Dat is een vraag voor een christen, omdat hij verenigd is met Christus. De christen is een eenheid met Christus. En dat is het antwoord op mijn eigen vraag. Ik heb eindelijk het antwoord. De reden is dat de gelovige niet snapt wat eenheid met Christus inhoudt. En als we niet begrijpen met het betekent om één met Christus te zijn, en wat dan overblijft is wetticisme of wetteloosheid. Het is omdat je met Christus bent opgestaan dat je de dingen zoekt die boven zijn. Het is vanwege wie je bent in Christus. Omdat je natuur en je status is veranderd en je gezeten bent in de hemelse gewesten, dat het niet onmogelijk is om deze dingen te doen, maar het is wel onverenigbaar.”

R.C. Sproul:
“Ik denk dat een deel van het probleem is dat mensen niet weten wie ze in Christus zijn. Ik denk dat een verborgen aanname in deze vraag zit die verwarrend is voor het beantwoorden van de vraag. Als je de vraag stelt: “Waarom vinden christenen het niet erg dat ze voortdurend zondigen?” Het is absoluut onmogelijk voor iemand om wedergeboren te zijn door de Heilige Geest en in het geheel niet te geven om zonde. In die zin is er niet zoiets als de zogenaamde ‘vleselijke christen’. Die wel Christus ontvangt en wedergeboren is, maar vervolgens zonder bekering blijft. Dat is onmogelijk en zo onbijbels als het maar zijn kan! Ik denk dat wat de vraag ook in zich draagt is: “Waarom vinden we zonden niet zó erg als we zouden moeten?” We geven wel om de zonde, maar niet genoeg. Dat komt omdat onze harten nog niet volledig geheiligd zijn. En God de Heilige Geest in Zijn overtuigende kracht ons niet volledig de zondigheid van de zonde laat zien, God zij dank niet!

God is genadig en geduldig in het stap voor stap corrigeren van ons. Dat is een van de mooie dingen van voortgaande heiliging, want als Hij het in een keer zou doen, dan zouden we nu dood zijn.

Het perfecte voorbeeld is David na zijn vreselijke daad van overspel en opdracht tot moord op Uria, probeert hij de zonden te bedekken en zit op zijn gemak in Sion. Hij was een gelovige man, die in de greep van de zonde kwam en hij lijkt er niet eens over in te zitten. Tot God een profeet stuurt die hem een verhaal verteld. Als het kwartje bij hem begint te vallen, op het moment dat Nathan zegt: “U bent die man!” Wow, … dan ziet David de grootte van zijn zonde en dicht hij Psalm 51. Psalm 51 zou nooit geschreven zijn door een mens die zich geen zorgen maakt over zijn zonde. Maar dit is de zegen: Als God mij op dit moment het volle gewicht van mijn voortdurende zonde in mijn leven zou laten zien, het zou me vernietigen. Maar God is genadig en geduldig in het stap voor stap corrigeren van ons. Dat is een van de mooie dingen van voortgaande heiliging, want als Hij het in een keer zou doen, dan zouden we nu dood zijn.”

Het bericht Waarom maakt het christenen niet uit dat ze zondigen? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Kennen of voelen tijdens aanbidding verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Wat moeten we bidden? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Laat God onze ongehoorzaamheid en afgoderij onbestraft? verscheen eerst op Geloofstoerusting.